Po niemal roku od premiery pierwszej części powieści Roberta Beatty’ego – ,,Willa, dziewczyna z lasu”, powracamy w rejony Wielkich Gór Mglistych. To właśnie tam niszczycielskie działania człowieka wpływają na losy zwierząt, roślin oraz krajobrazu. To również tam zamieszkuje niezwykły klan Feiran, będący grupą istot na pograniczu ludzi oraz… leśnych duchów.

,,Willa, dziewczyna z Mrocznej Jamy” to druga i niestety ostatnia część krótkiej, fantastycznej serii, nominowanej do nagrody The Green Earth Book Award – przyznawanej książkom poruszającym temat szacunku do przyrody oraz otaczania jej opieką.

Z kontynuacji dowiadujemy się o dalszych losach głównej i zarazem tytułowej bohaterki Willi. Dziewczyna jest Feiranką, ale po rozpadzie swojego klanu i zniszczeniu dotychczasowego domu, zamieszkała z nową rodziną – grupą miejscowych ludzi. Złączyła ich przyjaźń, ale i wzajemne zrozumienie. Zarówno Willa jak i jej nowi ojciec oraz siostra wiedzą jak duże znaczenie ma otaczający ich las – oraz, że trzeba zrobić wszystko, aby go ochronić.

Niestety, czarnym, choć nie do końca oczywistym charakterem tej serii jest firma wycinkowa, drwale oraz tatarak. Powalanie drzew na masową skalę sprawia, że las zaczyna się nieodwracalnie zmieniać. Opuszczają go zwierzęta, a z wnętrza ziemi rodzą się czarne cienie, których jedynym celem jest zadawanie śmierci.

Autor ,,Willi, dziewczyny z Mrocznej Jamy” operując w wielu miejscach na metaforach pewnych zjawisk, przedstawia nie tylko ludzką naturę, ale jej zarazem trudno wytłumaczalny pociąg do destrukcji jak i potrzebę oraz zachwyt obcowania z przyrodą. Za sprawą pomijania jednak pisania wprost o sprawach związanych ze skutkami ścinania lasów czy brania zbiorowej odpowiedzialności i perspektywicznego patrzenia w przyszłość – książka jest jak baśń, która nigdy się nie zestarzeje.

Jej akcja, choć dzieje się zaraz na początku XX wieku, może być z powodzeniem uznawana za współczesną. A sfera emocjonalna oraz budowanie relacji złapią za serce każdego – bez względu na wiek i czasy, w których żyje czytelnik.

W tej części bowiem w życiu Willi zajdą poważne zmiany. Los ześle na jej ścieżki kogoś bardzo specjalnego. Kogoś, kogo o istnienie nie mogła nawet podejrzewać. Dziewczyna stoczy bitwę nie tylko o las, ale także o klan oraz życie swoich bliskich.

Odbiorców czeka wiele emocjonalnych chwil, które wycisną niejedną łzę. ,,Willa, dziewczyna z Mrocznej Jamy” to bezwzględnie bardzo ważna książka. Pięknie pokazuje, co znaczy poświęcenie w imię wyższych wartości, troska o przyrodę oraz miłość do bliskich.

Polecam ją wszystkim czytelnikom powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/4014/willa-dziewczyna-z-mrocznej-jamy

Artykuł Willa, dziewczyna z Mrocznej Jamy – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Iban Barrenetxea

Ilustracje: Iban Barrenetxea

Tłumaczenie: Filip Łobodziński

Wydawnictwo: Tekturka

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy chcemy wyobrazić sobie miejsce, które inspiruje, odpręża, ale jednocześnie skłania do refleksji i uruchamia wyobraźnię, pewnie wyobrazimy sobie las. Wysokie drzewa będą pięły się ku słońcu prawie zasłaniając jego światło, a gęsta roślinność u ich stóp wypełni przestrzeń bliżej ziemi. 

Przyroda od zawsze inspirowała artystów. Była ich bazą, punktem wyjścia od którego wychodziło się dalej, czasami w zupełnie niespodziewanym kierunku. 

,,Bombastica Naturalis” nie jest wyjątkiem. Natura zawładnęła tą książką i stała się jej nierozerwalną częścią. Gdyby można ją z czymś porównać, prawdopodobnie byłoby to połączenie ,,Tajemniczego ogrodu” (ale bez rozwiniętej części fabularnej), ,,Parzyziółka” (ale nie z realnie istniejącymi okazami) oraz ,,Papiernika” (gdzie warstwa wizualna jest tak samo ważna, a może nawet ważniejsza od dodanych do niej słów). 

Autorem tego małego dzieła sztuki jest hiszpański artysta Iban Barrenetxea, który w książce występuje pod pseudonimem dr Bombastusa Cymbalina. Główną część ,,Bombastici Naturalis” poprzedza wprowadzenie tegoż doktora, który przytacza kilka ważnych dla historii faktów. 

Pierwszym z nich jest postać złego czarownika Złowromira, który zasłynął z tego, że przemieniał ludzi w rośliny (co musicie przyznać, rzeczywiście nie trąca sympatią). Drugim jest sama idea stworzenia takiej niezwykłej książki. Doktor Cymbalin napisał ją w 1810 roku, żeby pokazać światu wyhodowane przez siebie nowe, użyteczne gatunki roślin, których przeznaczeniem było służyć ludzkości. 

Jeżeli spodziewacie się jednak tutaj wysokobiałkowej soczewicy, możecie się mocno rozczarować! ,,Bombastica Naturalis” pełna jest niezwykłych okazów, których funkcjonalność jest podważalna, ale ich oddziaływania na wyobraźnię z pewnością nie da się nie docenić! 

Każda rozkładówka to magiczna opowieść o roślinach i samym doktorze, który przemierza świat zafascynowany jego możliwościami. Pokazuje czytelnikowi gatunki, które potrafią o siebie zadbać. Jeśli służą w jakiś sposób człowiekowi, to tylko dlatego, że mają na to ochotę, w przeciwnym razie mogą okazać się niebezpieczne lub w najlepszym wypadku – wyjątkowo humorzaste. 

W żadnym wypadku nie jest to książka zwyczajna. To coś w rodzaju albumu, zbioru pięknych ilustracji i niczym nieskrępowanych, momentami poetyckich opisów, które razem tworzą wspaniałą pożywkę dla wyobraźni. 

Polecam ją dzieciom nieco dojrzalszym i wrażliwszym, które znajdą radość w poznawaniu świata… po drugiej stronie lustra!

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/6/39-bombastica-naturalis-9788395110580.html

OFICJALNA PREMIERA JUŻ JUTRO, czyli 28.02.2020 roku! 

Artykuł Bombastica Naturalis – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.