Cykl Oliviera Clerca to spójny projekt, w którym każda historia niesie ze sobą ważne przesłanie o komunikowaniu się, samoświadomości, współpracy czy odkrywaniu własnych mocnych stron. Pod pretekstem niewinnej bajki dla maluchów czytelnicy otrzymują narzędzia wspierające rozwój emocjonalno-społeczny dzieci. Dzięki każdej z czterech książek można w rodzinnym lub szkolnym gronie poruszyć ważne kwestie, z którymi utożsamiają się mali odbiorcy w wieku już powyżej 4 lat.

➜ Tytuł: Masz wyjątkowy talent!
➜ Autor: Olivier Clerc
➜ Ilustracje:Gaia Bordicchia
➜ Tłumaczenie: Anna Kowalik
➜ Wydawnictwo: LEVYZ BOOKS
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O czym jest Masz wyjątkowy talent!

Właśnie zaczęły się wakacje i Pompon ma je spędzić u babci. Już nie może się doczekać spotkania z mieszkającymi tam zwierzakami w jego wieku, z którymi bardzo się zaprzyjaźnił. Kilka sytuacji sprawia jednak, że Pompon patrzy na nich przez pryzmat talentów, których sam nie posiada. Dochodzi więc do bolesnego wniosku, że on jest pozbawiony jakichkolwiek umiejętności. 

Dopiero babcia pomaga mu dostrzec, że brak odkrytego talentu wcale nie oznacza jego zupełnego braku, a różnorodność uzdolnień powinna prowadzić do wzajemnego uzupełniania się, a nie zazdrości. W Masz wyjątkowy talent! nie ma więc mowy o skupianiu się i usilnym poszukiwaniu wyróżniających cech bohatera, które byłyby jednym, co go identyfikuje. Cały proces ma odbywać się niespiesznie, bez presji czy odgórnych oczekiwań.

Gdy dziecko czuje, że nie jest w niczym dobre

Pompon, który początkowo odczuwał negatywne emocje wobec talentów przyjaciół, cieszy się wraz z nimi, gdy rozumie istotę różnorodności. W książce wszystkie postacie są wyjątkowe – obdarzone umiejętnościami, które objawiają się w wymagających tego sytuacjach. 

Właśnie dlatego Masz wyjątkowy talent! wydaje mi się jednocześnie tak interesującą propozycją dla rodziców, ale także nauczycieli i psychologów, którzy na co dzień pracują z dziećmi porównującymi się do innych, niepewnymi własnej wartości i zbyt szybko dochodzącymi do wniosku, że „nie są w niczym dobre”.

Dlaczego ta książka może sprawdzić się w domu, szkole oraz gabinecie specjalisty

Ten tom bardzo dobrze wpisuje się w język social and emotional learning (SEL), który UNESCO definiuje jako proces nabywania kompetencji potrzebnych do rozpoznawania i regulowania emocji, rozwijania troski o innych, budowania pozytywnych relacji, podejmowania odpowiedzialnych decyzji czy radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. 

Odpowiednio zaprojektowane działania SEL rozwijają pięć obszarów kompetencji społeczno-emocjonalnych i tworzą środowiska wspierające rozwój uczniów. Masz wyjątkowy talent! odnosi się przynajmniej do trzech z nich: samoświadomości, relacyjności i społecznej uważności. 

To dlatego ta książka (ale i cała seria) będzie nie tylko niezwykle wartościowa do domowego korzystania, ale (jak już wspominałam) powinna stać się fundamentem rozmowy w klasie, na zajęciach rewalidacyjnych, podczas psychoedukacji czy pracy nad emocjami. Masz wyjątkowy talent! może być bardzo dobrym tekstem inicjującym rozmowę o tym, w jaki sposób dzieci definiują własną wartość oraz jak odbierają bycie „mniej uzdolnionymi” od swoich rówieśników. 

Obowiązkowa pozycja w pracy nauczyciela i psychologa 

Dla nauczycieli ta opowieść może być znakomitym punktem wyjścia do rozmowy o dzieciach, które unikają bezpośredniej aktywności, wolą pozostać w cieniu, ale często wnoszą do grupy uważność, lojalność, zdolność obserwacji, cierpliwość, empatię czy umiejętność łączenia ludzi. Dla psychologów i pedagogów to z kolei ciekawy tekst do pracy wokół porównywania się, zazdrości czy obniżonej samooceny.

I właśnie dlatego Masz wyjątkowy talent! ma szansę zostać z czytelnikiem na dłużej oraz sprawdzić się w wielu sytuacjach. Nie rzuca banałem w stylu: „uwierz w siebie”, ale sugeruje bardziej realistyczne podejście – cierpliwe poszukiwanie własnej wartości. W czasach, gdy porównywanie się z innymi jest na porządku dziennym, ta książka wydaje się obowiązkową lekturą dla każdego małego odbiorcy.

Seria, która dodaje dziecku skrzydeł

Przy okazji Masz wyjątkowy talent! warto jednak wspomnieć także o jej poprzedniczkach. Najbardziej znana w Polsce, Jesteś w sam raz… opowiada o konfrontacji dziecka z cudzymi opiniami, ale także o życzliwości, która może być sposobem na lepsze rozumienie samego siebie. W twoim sercu jest ogród skupia fabułę na relacji z życiem wewnętrznym. Porównuje serce do ogrodu, a bohaterów do ogrodników. Tylko od nich samych zależy, czy pozwolą rosnąć ziarnom lęku i kłamstwa, czy raczej pozostawią miejsce prawdzie i zachwycaniu się światem. 

Trzeci tom Możesz na nas liczyć! skupia się na umiejętności proszenia o pomoc. Pompon upiera się, że musi poradzić sobie sam, bo „nie jest już mały”, ale ojciec odpowiada mu, że bycie dużym nie oznacza braku szukania wsparcia u innych. Każda z tych czterech książek to nowa lekcja dotycząca codzienności dzieci. Dzięki przystępnemu tekstowi oraz bajecznie kolorowym ilustracjom dzieci nie tylko polubią Pompona, ale także otrzymają odpowiedzi na nawet jeszcze niezadane przez siebie pytania. Polecam tę serię maluchom powyżej 4 lat. Sprawdzajcie jej dostępność na stronie wydawnictwa LEVYZ.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest książka Masz wyjątkowy talent!?

Masz wyjątkowy talent! to opowieść o Pomponie, który podczas wakacji u babci zaczyna porównywać się do swoich przyjaciół i dochodzi do wniosku, że sam nie ma żadnych szczególnych zdolności. Z czasem odkrywa jednak, że talent nie zawsze ujawnia się od razu, a różnorodność nie służy rywalizacji, lecz wzajemnemu uzupełnianiu się.

Jakie przesłanie ma książka Masz wyjątkowy talent!?

Najważniejszym przesłaniem książki jest to, że każde dziecko ma wartość, nawet jeśli jego mocne strony nie są od razu widoczne. To opowieść o cierpliwym odkrywaniu siebie, bez presji, porównań i potrzeby natychmiastowego wyróżniania się.

Dla jakiego wieku jest książka Masz wyjątkowy talent!?

To książka szczególnie cenna dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, czyli wtedy, gdy porównywanie się do rówieśników zaczyna być coraz bardziej widoczne. Sprawdzi się zarówno w domu, jak i podczas pracy w grupie.

Czy Masz wyjątkowy talent! to dobra książka dla nauczycieli i psychologów?

Tak, ponieważ może być bardzo dobrym punktem wyjścia do rozmowy o samoocenie, zazdrości, porównywaniu się i odkrywaniu własnych mocnych stron. To wartościowa propozycja do zajęć wychowawczych, psychoedukacyjnych i biblioterapeutycznych.

Czy Masz wyjątkowy talent! jest częścią większej serii?

Tak, książka należy do serii o Pomponie i jego przyjaciołach. Wcześniej ukazały się także Jesteś w sam raz…, W twoim sercu jest ogród oraz Możesz na nas liczyć!, które również poruszają ważne tematy emocjonalne i społeczne.

Czy warto sięgnąć po Masz wyjątkowy talent!?

Tak, zwłaszcza wtedy, gdy szukasz książki, która pomoże dziecku lepiej myśleć o sobie, a jednocześnie stanie się punktem wyjścia do mądrej rozmowy o emocjach, relacjach i różnorodności talentów.

Artykuł Masz wyjątkowy talent! – recenzja książki dla dzieci, którym trzeba pomóc uwierzyć w siebie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Wiosna w Dolinie Tumilu
➜ Seria: Rok w Dolinie Tumilu
➜ Autorka: Ewa Dahlig
➜ Ilustracje: Marta Dahlig
➜ Wydawnictwo: Tumilu
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wiosna w Czytance oraz Wyszukiwance

Seria już od pierwszego tomu zdecydowanie wyróżniała się na skalę światową. Aż do teraz należy bowiem sięgać po nią w duecie – Czytanki, czyli książki z opowiadaniami, wierszami oraz zadaniami – oraz solidnej kartonówki Wyszukiwanki, wypełnionej całorozkładówkowymi ilustracjami. 

Dlaczego jedna książka nie może istnieć bez drugiej? Koncepcja Rok w Dolinie Tumilu opiera się na wzajemnym uzupełnianiu. Pozycja z tekstami w bezpośredni sposób odnosi się do tego, co widoczne jest w pełnej skali tylko w kartonówce. Z kolei kartonówka Wyszukiwanka odsłania wszystkie niuanse dopiero w zestawieniu z Czytanką.

Twórczynie, mama i córka, Ewa oraz Marta Dahlig, w każdy swój projekt wkładają mnóstwo serca oraz ogromne pokłady kreatywności. Ich książki powstają wiele miesięcy, ale ten czas oczekiwania wart jest każdego dnia wypatrywania premiery.

Bohaterowie, z których można brać przykład

Miłośnicy Świata Tumilu odnajdą w Wiośnie swoich starych, literackich przyjaciół, których mogli poznać w tej serii, ale również w innych książkach z cyklu Dolina Tumilu – Teo, Flipa, Bubę, Mimi, Tutu czy Lulu. O dwóch nowościach z Przyjaciele z Doliny Tumilu pisałam np. tutaj:

• Zula musi to mieć! + Bunio chce się bawić.

Ci mali, bajkowi bohaterowie doświadczają różnych sytuacji, które bardzo często mogą być znajome dla czytelników od 2 do 7 lat, czyli najczęściej przedszkolaków. Na ich przykładzie dzieci mogą się uczyć, m.in.:

• dlaczego warto być cierpliwym podczas nauki nowych umiejętności,
• jak mądrze ograniczać słodycze,
• nie robić tego, co może być nieprzyjemne dla innych, ale i samemu stawiać jasne granice, co się akceptuje, a czego nie,
• w jaki sposób kontrolować korzystanie z tabletu.

10 opowieści o emocjach oraz 200 angażujących zadań

Wiosna w Dolinie Tumilu bardzo wyraźnie skupia się na emocjach – i, jak zawsze, robi to z dużą świadomością. Dziesięć historii prowadzi dziecko przez różne stany oraz doświadczenia. Każda z nich staje się naturalnym pretekstem do rozmowy. W związku z tym, że znacząca akcja często rozgrywa się w przedszkolu, to również dobre miejsce na dyskusje w grupach.

Ta książka nie podaje gotowych odpowiedzi, ale daje przestrzeń, żeby wspólnie ich szukać. Jednocześnie nie jest to pozycja, którą po prostu się czyta i odkłada na półkę. Ponad 200 aktywności – zagadek, poleceń, wyszukiwanek – sprawia, że dziecko może wracać do niej wielokrotnie. Z każdym kolejnym podejściem odkrywa w ilustracjach lub tekście coś nowego, zauważa więcej oraz zaczyna łączyć fakty i różne punkty widzenia bohaterów.

Kody QR i rozszerzony świat Tumilu

Ciekawym dodatkiem są kody QR, które prowadzą do dodatkowych materiałów, między innymi przepisów na zdrowe przekąski. Warto zaznaczyć, że na stronie Wydawnictwa można także znaleźć wspaniałe kolorowanymi – w tym ,,Kolorowanki na wiosnę”, idealne do wydrukowania oraz czerpania radości z nadchodzących Świąt.

Dla kogo jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Najwięcej wyniosą z niej dzieci w wieku od 2 do 7 lat, szczególnie przedszkolaki. Sprawdzi się zarówno w domu, jak i w przedszkolu, jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach oraz codziennych sytuacjach. 

Wiosna w Dolinie Tumilu to jednocześnie wyszukiwanka, czytanka, tomik poezji, zeszyt z aktywnościami i poradnik dotyczący codziennych sytuacji w przedszkolu oraz w domu. Pozycja, która zachwyci dzieci oraz którą pokochają rodzice i nauczyciele.

Dostępna jest wyłącznie na oficjalnej stronie Tumilu.

FAQ – Wiosna w Dolinie Tumilu

O czym jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Wiosna w Dolinie Tumilu to książka dla dzieci, która łączy opowieści o codziennych sytuacjach z elementami rozwijającymi emocje i spostrzegawczość. Zawiera 10 historii oraz ponad 200 zadań, zagadek i wyszukiwanek, które angażują dziecko do aktywnego odkrywania świata.

Dla jakiego wieku jest Wiosna w Dolinie Tumilu?

Książka jest przeznaczona głównie dla dzieci w wieku od 2 do 7 lat. Najlepiej sprawdzi się u przedszkolaków, zarówno do samodzielnego oglądania, jak i wspólnego czytania z rodzicem lub nauczycielem.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu to osobna książka czy część serii?

To ostatnia część cyklu Rok w Dolinie Tumilu, który obejmuje cztery pory roku: zimę, jesień, lato i wiosnę. Każda część uzupełnia pozostałe, dlatego najlepiej korzystać z całej serii jako spójnego projektu.

Czy trzeba mieć inne części Doliny Tumilu, żeby czytać Wiosnę?

Nie jest to konieczne, ale zdecydowanie warto. Seria została zaprojektowana tak, aby poszczególne książki uzupełniały się nawzajem – zarówno pod względem fabularnym, jak i wizualnym.

Na czym polega połączenie czytanki i wyszukiwanki?

Seria składa się z dwóch uzupełniających się książek: jednej z opowiadaniami i drugiej – kartonowej wyszukiwanki. Czytanka wprowadza historię i emocje, a wyszukiwanka pozwala dziecku odnaleźć szczegóły i rozbudować kontekst opowieści.

Jakie wartości edukacyjne oferuje Wiosna w Dolinie Tumilu?

Książka wspiera rozwój emocjonalny dziecka, uczy rozpoznawania uczuć, stawiania granic, cierpliwości oraz radzenia sobie w codziennych sytuacjach. Dodatkowo rozwija koncentrację, spostrzegawczość i logiczne myślenie.

Ile zadań i aktywności znajduje się w książce?

W publikacji znajduje się ponad 200 elementów aktywizujących, takich jak zagadki, polecenia i wyszukiwanki, które zachęcają dziecko do aktywnego uczestnictwa w lekturze.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu zawiera elementy interaktywne?

Tak, książka zawiera kody QR prowadzące do dodatkowych materiałów, między innymi przepisów na zdrowe przekąski. To rozszerza doświadczenie czytania poza samą książkę.

Czy książka nadaje się do pracy w przedszkolu?

Tak, to bardzo dobra propozycja do pracy grupowej. Może być wykorzystywana jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach, relacjach i codziennych sytuacjach, a także do zajęć rozwijających spostrzegawczość.

Czy Wiosna w Dolinie Tumilu to dobra książka na prezent?

Tak, szczególnie dla dzieci w wieku przedszkolnym. Najlepiej sprawdzi się jako część większego zestawu z innymi książkami z serii, tworząc kompletny, angażujący świat do odkrywania.

Artykuł Wiosna w Dolinie Tumilu – finał serii, na który wszyscy czekali pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jeśli we wcześniejszych tekstach o limitowanych Walliamsach pisałam już o tym, jak dobrze jego historie odnajdują się w ozdobnych, prezentowych edycjach, to właśnie Cóś tym bardziej wydaje się być książką stworzoną do takiego wydania. Barwione brzegi gęsto ozdobione herbatnikami z kremem waniliowym to nie tylko ulubiony przysmak tytułowego Cósia – to także przynęta dla tych bardziej opornych czytelników. Z tą lekturą na pewno zaangażują się w literaturę!

➜ Tytuł: Cóś
➜ Autor: David Walliams
➜ Ilustracje: Tony Ross
➜ Tłumaczenie: Karolina Zaremba
➜ Wydawnictwo: Mała Kurka
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Współczesny Roald Dahl oraz walka z konsumpcjonizmem

Cóś jest również jedną z tych książek, które dobitnie pokazują, na czym właściwie polega fenomen Walliamsa. Nie chodzi wyłącznie o dynamiczną akcję, groteskowe postacie czy sytuacyjny komizm. Istotny jest szczególny ton jego opowieści – taki, który z jednej strony wyraźnie puszcza oka w stronę tradycji twórczości Roalda Dahla, a z drugiej próbuje ją przepisać na współczesny język dziecięcej wyobraźni; bardziej spektakularny, kampowy, ale i mocniej osadzony w świecie zdominowanym przez konsumpcjonizm.

Kim jest David Walliams i skąd wziął się jego fenomen

David Walliams zanim stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych autorów książek dla dzieci w Wielkiej Brytanii, był przede wszystkim aktorem, komikiem i osobowością telewizyjną, kojarzoną szczególnie z programem Little Britain. Jako autor literatury dziecięcej zadebiutował powieścią The Boy in the Dress w 2008 roku, a jego książki w kolejnych latach osiągnęły ogromną skalę popularności. Źródła mówią, że do 2023 roku przekroczył 50 milionów sprzedanych egzemplarzy na świecie, a jego tytuły przełożono na 54 języki. 

Jego książki są zbudowane na fundamencie przesady oraz zamiłowaniu do wszystkiego, co dziwne, niewygodne, odpychające albo po prostu humorystycznie niezręczne. Właśnie dlatego można go kochać… lub unikać szerokim łukiem. Zdecydowanie jednak trudno odmówić mu jednego: bardzo dobrze rozumie, jakiej literatury oczekują młodzi odbiorcy. Że chcą książek trochę niegrzecznych, dosłownych oraz absolutnie zaskakujących. 

O czym jest Cóś

Polskie Cóś to oryginalnie Fing – powieść o rodzinie Potulnych, w której córka Pelargonia ma już wszystko, ale to „wszystko” ciągle okazuje się niewystarczające. Dziewczynka chce jeszcze, jeszcze i jeszcze, aż w końcu oznajmia rodzicom, że pragnie tajemniczego „cosia”. Problem polega na tym, że nikt właściwie nie wie, czym owo stworzenie lub przedmiot jest. 

W ten sposób rodzi się całą napędzająca fabułę spirala: rodzice rozpaczliwie próbują zdobyć cóś, czego początkowo nawet nie potrafią nazwać. Wszystko jednak ma swój początek w groteskowej osi historii – ekstremalnie potulnych rodzicach, potwornie roszczeniowym dziecku oraz surrealistycznej pogoni za czymś nieokreślonym.

Co ciekawe, wbrew pozorom wcale nie czyta się głównej bohaterki, jakby to ona była tutaj największym problemem. Walliams bierze na warsztat cały mechanizm współczesnego rozpieszczania, przesytu oraz rodzicielskiej bezradności. Cóś nie jest więc po prostu oderwaną książką o kaprysach i zachciankach. To powieść o świecie, w którym słowo „nie” przestaje istnieć, a dorośli wiele zrobią, żeby uniknąć konfliktu – nawet jeśli oznacza to wyprawę poza granice zdrowego rozsądku.

Walliams jak z Bajek dla niegrzecznych dzieci – ale inaczej

To jedna z tych książek Walliamsa, przy których trudno nie pomyśleć o Bajkach dla niegrzecznych dzieci – szczególnie już blisko zakończenia. Tam jednak mechanizm opowieści był bardziej klasyczny: konkretna wada, przerysowanie, kara, ironiczna puenta. Walliams bawi się konwencją moralitetu dla dzieci, ale robi to w formie celowo brutalnej groteski, w której konsekwencje bywają przerażająco zabawne. 

W Cosiu przesłanie nadal jest przewrotne i karykaturalne, ale nie buduje narracji na prostym straszeniu dzieci konsekwencjami złego zachowania. Nie mówi: „bądź grzeczny, bo inaczej…”. Nie ustawia też młodego czytelnika w pozycji biernego odbiorcy morału. Zamiast tego pokazuje system zależności: dziecko domagające się coraz więcej, rodziców niezdolnych postawić granicy, a wokół nich świat, który sam znajduje rozwiązanie. 

Z wierzchu Cóś pozostaje historią w fantastyczny sposób szaloną, ale pod tą warstwą absurdu nawiązuje do współczesnego lęku: co się dzieje, kiedy dziecko nie widzi granic, a dorośli zbyt długo udają, że każdą relację da się utrzymać wyłącznie przez bezustanne spełnianie oczekiwań.

Kolekcjonerska edycja z barwionymi brzegami

Jeżeli jeszcze nie słyszeliście o limitowanych wydaniach książek z twórczością Davida Walliamsa od Wydawnictwa Mała Kurka – bardzo polecam je nadrobić.

Pozostałe pozycje możecie znaleźć także w moich dwóch poprzednich artykułach:

• David Walliams: limitowane edycje z barwionymi brzegami,
• Limitowane Walliamsy na prezent: Cwana ciotuchna i Mały miliarder w edycji z barwionymi brzegami.

Dla kogo jest ta książka

Cóś Davida Walliamsa to świetny wybór lektury oraz ważny tom rozwijającej się serii limitowanych wydań z barwionymi brzegami. Nie tylko dlatego, że ma potencjał prezentowy i mocno przyciąga wzrok, ale przede wszystkim dlatego, że jest to jedna z bardziej przewrotnych, inteligentnie złośliwych i naprawdę dobrze pomyślanych historii autora. Walliams nie straszy tu dzieci prostą karą za niegrzeczność. Zamiast tego pokazuje świat, w którym zachcianka rozrasta się do rozmiaru potwora, a rodzinna bezradność staje się paliwem dla kolejnych katastrof.

Polecam lekturę odbiorcom powyżej 9 lat. Sprawdzajcie dostępność tej pozycji z barwionymi brzegami na Allegro Wydawnictwa Mała Kurka.

FAQ – Cóś Davida Walliamsa

O czym jest książka Cóś Davida Walliamsa?

Cóś (oryg. Fing) to humorystyczna powieść dla dzieci o dziewczynce, która ma już wszystko, ale wciąż chce więcej. Kiedy Pelargonia żąda od rodziców tajemniczego „cosia”, rozpoczyna się absurdalna i coraz bardziej szalona przygoda, w której dorośli zrobią wszystko, by spełnić kolejną zachciankę córki.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka Cóś?

Książkę Davida Walliamsa polecam czytelnikom w wieku od około 9 lat – dzięki dynamicznej fabule i charakterystycznemu humorowi będzie bawić również starszych czytelników oraz dorosłych czytających wspólnie z dziećmi.

Kim jest David Walliams?

David Walliams to brytyjski pisarz, aktor i komik, który zdobył ogromną popularność jako autor książek dla dzieci. Od debiutu w 2008 roku sprzedał miliony egzemplarzy swoich powieści na całym świecie. Jego twórczość często porównuje się do stylu Roalda Dahla ze względu na humor, groteskę i wyraziste postacie.

Co wyróżnia kolekcjonerską edycję Cosia?

Nowe wydanie książki zostało przygotowane jako edycja kolekcjonerska z barwionymi brzegami, dzięki czemu wyróżnia się wizualnie na półce. Takie limitowane wersje książek Davida Walliamsa pojawiają się coraz częściej i są chętnie wybierane jako prezenty dla młodych czytelników.

Czy Cóś to samodzielna książka?

Tak. Cóś to oddzielna powieść, którą można czytać bez znajomości innych książek Davida Walliamsa. Choć autor stworzył wiele popularnych tytułów, większość z nich funkcjonuje jako osobne historie.

Czy książki Davida Walliamsa mają ilustracje?

Tak. W większości wydań książek Walliamsa znajdują się ilustracje, które współtworzą charakter jego opowieści. W oryginalnych wydaniach często przygotowuje je Tony Ross – ilustrator znany z dynamicznego, humorystycznego stylu idealnie pasującego do absurdalnych historii autora.

Artykuł ,,Cóś” Davida Walliamsa – edycja powiększa się o nowy kolekcjonerski tom z barwionymi brzegami! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Poznajemy emocje oraz Poznajemy rodziny, choć są dwoma osobnymi tytułami, łączy kwestia bliskości. Te nowości kładą mocny nacisk na człowieka, jego uczucia oraz relacje. Jeżeli chcecie lepiej poznać wspomniany cykl popularnonaukowych książek dla dzieci – na mojej stronie znajdziecie recenzje przeróżnych tytułów tej serii. Poszukajcie ich tutaj.

➜ Tytuł: Poznajemy rodziny, Poznajemy emocje
➜  Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?
➜ Tekst: Patricia Mennen, Andrea Erne
➜ Ilustracje: Melanie Brockamp
➜ Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk
➜ Wydawnictwo: Sam
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Poznajemy rodziny – o czym i dla kogo?

Jakiś czas temu nakładem wydawnictwa Sam ukazała się książka Jak żyjemy w społeczeństwie. Tym razem zaglądamy do prywatnych przestrzeni, które kojarzą się z ciepłem, poczuciem bezpieczeństwa oraz miłością. W Poznajemy rodziny z tekstem Patricii Mennen i ilustracjami Melanie Brockamp – możemy wspólnie zastanowić się, czym w ogóle jest rodzina, na czym polega pokrewieństwo, skąd się biorą dzieci czy dlaczego jedni mają rodzeństwo, a inni nie.

Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę?

Książka nie stroni również od trudnych tematów. Znajdziecie w niej strony poświęcone emocjom, kłótniom, rozstaniom rodziców czy związane z brakiem czasu dorosłych względem ich dzieci. Nie traktujcie Poznajemy rodzinę wyłącznie jako lekturę, po którą sięga się, gdy dzieje się coś trudnego. Można, a nawet w przypadku starszych dzieci – dobrze oglądać ją i rozmawiać bez większej okazji. Dzięki temu pozwolicie maluchom rozumieć sytuacje, których – z całą pewnością – będą kiedyś świadkami; czy to w bliższym, czy dalszym otoczeniu.

Co jest zaskakującego w tej pozycji?

Tym, czego moglibyście się po niej nie spodziewać, to krótkie rozdziały poświęcone na przykład zmianom, które nastąpiły w rodzinach na przestrzeni lat, czy ludziom tworzącym rodziny w dalekich częściach świata. W Poznajemy rodziny pierwszy raz spotkałam się z terminem rodziny nuklearnej. Ciekawie czy Wy znaliście już wcześniej to określenie?

Poznajemy emocje – jak zacząć rozmowę o uczuciach?

Mam wrażenie, że choć powstaje sporo książek o emocjach – to nigdy ich dość. Tym bardziej, kiedy zawierają ten aktywizujący pierwiastek, pozwalający dzieciom samodzielnie odkrywać swoje wnętrza. Poznajemy emocje z teksem Andrei Erne oraz ilustracjami Melanie Brockamp wychodzi od ogółu – do szczegółu. Rozkładówka ukazująca ludzi w różnym wieku i w różnych stanach emocjonalnych, pozwala małym odbiorcom dostrzec mnogość ludzkich indywidualności.

Takie podejście sprawia, że łatwiej utożsamić z bohaterami – nawet, jeżeli nie jest to książka fabularna. Autorka tłumaczy emocje; pisze skąd pochodzą, po co istnieją oraz kiedy odczuwamy konkretne ich rodzaje. Zaglądając w okienka możemy obserwować przyczynę i skutek jakichś emocjonalnych zależności, a dzięki spektakularnemu kołu – uczymy się rozmawiać o tym, jak się czujemy.

Poznajemy emocje to więc nie tylko książka wypełniona teorią czy przykładami, ale także zbiór inspiracji, w których znalazły się przydatne narzędzia do radzenia sobie ze stresem, poczuciem zagubienia czy smutkiem. Będzie wartościową lekturą dla dzieci powyżej 3 lat – tak jak poprzedniczka.

Dlaczego warto poznać serię Dlaczego? Kiedy? Jak?

Ta seria łączy aktywizujące okienka z rzetelną, czytelnie podaną treścią popularnonaukową. Dzieci same inicjują kontakt z tematem: unoszą klapki, odkrywają przyczynę-skutek i zadają pytania. Dzięki temu budują nawyk rozmowy: o emocjach, rodzinie, ciele, świecie; a jednocześnie wzbogacają słownictwo, trenują uważność i kompetencje społeczne. A więc krótko – jest to zestaw książek, który realnie pomaga dorosłym rozmawiać z dziećmi o sprawach ważnych, ciekawych i czasem wymagających.

Książki serii Dlaczego? Kiedy? Jak? dostępne są na stronie wydawnictwa Sam.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecasz te książki?

Obie pozycje sprawdzą się dla dzieci 3+; starszym przedszkolakom i uczniom klas 1–2 pozwolą rozbudzić ciekawość i zgłębiać temat dalej, ,,na własną rękę”.

Czy to książki „o trudnych tematach”, czy niezobowiązujące, do codziennej rozmowy?

Jedno jak i drugie. Poznajemy rodziny i Poznajemy emocje świetnie działają profilaktycznie – do oswajania tematów, zanim jeszcze pojawi się wymagająca sytuacja.

Czy okienka nie rozpraszają?

Przeciwnie – mogą inicjować rozmowę: za klapką często widać „co było wcześniej / co będzie później”, co pomaga zrozumieć emocje, zależności oraz relacje.

Czym się różnią te tytuły od innych książek o emocjach?

Silny aspekty interaktywny (okienka, koło emocji) oraz konsekwentne pokazywanie różnorodności rodzin i sytuacji, w jakich pojawiają się uczucia.

Artykuł Rodzina i emocje bez tabu – recenzja książek z okienkami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jesień to taka piękna pora roku, zdecydowanie moja ulubiona! Zawsze żałuję, że tak szybko ,,znika”, na rzecz świątecznego zamieszania. W teorii jesień trwa przecież do ostatniego dnia listopada (w przypadku jesieni meteorologicznej) i aż do 21 grudnia (gdy mowa o jesieni kalendarzowej).

Seria książek o Niuniusiu

Żeby jak najdłużej cieszyć się tą porą roku, sięgam po trzecią już część z podstawowej serii książek o małym, słodkim prosiaczku, czyli ,,Niuniuś i jesień”. Na stronie znajdziecie już dwie wcześniejsze pozycje cyklu:

• Niuniuś i wiosna,
• Niuniuś i lato.

A także pozostałe o Niuniusiu:

• Niuniuś i niemiły pan,
• Niuniuś śpi bez mamy.

Ich autorką jest Aga Nuckowski – pedagożka, filolożka oraz terapeutka Gestlat. Swoje książki pisze z wyspy na Pacyfiku oraz podejmuje się wielu działań na rzecz najmłodszych. Z kolei fantastyczne ilustracje to zasługa Oli Szwajdy, która ma na swoim koncie obrazki do samych pięknych książek.

Niuniuś i jesień

Z czym Wam się kojarzy jesień? ,,Niuniuś i jesień” to książka, która tradycyjnie dla tej serii, zawiera cztery rozdziały z czterema różnymi opowiastkami. W pierwszej przeczytacie o aktywnościach na świeżym powietrzu. Głównym bohaterem będzie tu jednak jeż, którego Niuniuś bardzo pragnie zobaczyć. Wpada więc na genialny pomysł, żeby wywabić go z norki.

Opowiadanie pokazuje rozmaite kryjówki, wzbudzając w czytelnikach poczucie bezpieczeństwa. To także cenna lekcja na temat przysmaków małych jeży i… świnek oraz mnóstwo bliskości, ciepła i subtelnego humoru.

Jesienne opowiadania dla najmłodszych

Kolejne opowiadania, czyli ,,Skarby lasu” i ,,Katar” mogłyby w zasadzie być ze sobą powiązane. W pierwszym Niuniuś wyrusza z mamą do lasu. Na początku nie jest zadowolony ze skarbów, które znajduje mama. Kiedy jednak trafia na orzeszki, szyszki, a nawet starą wyścigówkę – dokładnie wie, co z nimi zrobi.

Z kolei ,,Katar” to opowiadanie, które trzeba czytać na głos! W bardzo prosty sposób autorka pokazuje w nim, dlaczego się przeziębiamy i co możemy zrobić, żeby poczuć się lepiej. 

Jesienne przygody z Niuniusiem wieńczy ,,Kuna”, która rozbija bank humorem oraz oferowanym czytelnikom poczuciem bezpieczeństwa. To opowiastka o tajemniczym skrobaniu i tupaniu, które zakłóca sen Niuniusia. Świnka na początku trochę się boi, ale kiedy okazuje się, że za całym zamieszaniem stoi małe i urocze zwierzątko – zupełnie zmienia swoje podejście.

Historyjki obrazkowe o emocjach dziecka

,,Niuniuś i jesień” to, tak jak i pozostałe, pięknie napisana i świetnie zilustrowana książka, która pomaga dzieciom lepiej rozumieć otaczający je świat. Z kolei rodzicom na pewno pomoże bardziej świadomie podejść do emocji dzieci ostatni rozdział – właśnie specjalnie przeznaczony dla dorosłych.

,Emocje są jak jesienne liście – jedne promienne i rześkie (jak radość, ciekawość, odwaga), inne wątłe, szare i ociężałe (jak smutek, bezradność, strach), a jeszcze inne ogniste i pełne żaru (jak frustracja, zazdrość czy gniew).

Aga Nuckowski, Niuniuś i jesień, str. 68

Książkę uzupełniają subtelne akcenty w obrazku, jak np. kubek z podobizną świnki czy lampa bursztyn. ,,Niuniuś i jesień” przyniosą ze sobą mnóstwo czytelniczej radości. Polecam te histo(ryjki) dzieciom już powyżej 2 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://natuli.pl/pl/p/Niunius-i-jesien.-Ksiazka-o-emocjach-malego-dziecka/27489

Artykuł Niuniuś i jesień – recenzja książki dla dzieci o emocjach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Opowieści pełne emocji
➜ Autor: Gabriel Garcia de Oro
➜ Ilustracje: Purificacion Hernandez
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Kozioł-Galvis
➜ Wydawnictwo: ToTamto (Czarna Owca)
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Dlaczego ograniczać się do jednego opowiadania, skoro można mieć ich aż 101? W książce, o której chcę opowiedzieć w tej recenzji wyrusza się w podróż po rozmaitych emocjach, fantastycznych bohaterach i ponadczasowych mądrościach. To pięknie wydana pozycja, która szybko stanie się ulubioną lekturą Waszych dzieci. A dlaczego?

Za kulisami książki dla dzieci

,,Opowieści pełne emocji” to zbiór rozmaitych historii Gabriela Garcii de Oro – magistra filozofii i mistrza storytellingu, który oprócz tego, że napisał ponad 40 książek dla dzieci, młodzieży oraz tych z dziedziny rozwoju osobistego; pracuje także w kreatywnym świecie reklamy. Więcej opowiada o sobie w ciekawym wywiadzie na stronie Wydawnictwa To Tamo – polecam lekturę: https://totamto.com.pl/autorzy/gabriel-garcia-de-oro/

Ilustracje do książki stworzyła z kolei Purificacion Hernandez. Ja z przyjemnością objęłam ,,Opowieści pełne emocji” swoim patronatem medialnym. 

Zaproszenie do ogrodu pełnego emocji

Autor zanim przejdzie do opowiadań, wita się z czytelnikiem we wstępie. Pozwala to zorientować się o ogólnym zamyśle książki i poznać wyjątkowy kwiat, na płatkach którego umiejscowione zostały rozmaite emocje. Garcia de Oro historie nazywa ogrodem, w którym można spotkać rozmaite rośliny. W jednym opowiadaniu będziemy mieć do czynienia z ufnością i strachem, inne przyniosą nam radość oraz optymizm, a jeszcze inne – złość, wyczekiwanie i akceptację.

Dawno, dawno temu był sobie pewien bardzo wyjątkowy ogród, w którym kolorowe płatki kwiatów zostały zapisane przeróżnymi opowieściami. (…) W ogrodzie pełnym emocji dało się też odnaleźć smutek, strach i szczęście i nigdy nie było tam nudno! Wszystkie opowieści były zaskakujące, a po skończeniu jednej od razu chciało się zacząć następną.

Gabriel Garcia de Oro, Opowieści pełne emocji, 101. O ogrodzie pełnym emocji, str. 214

Czerwony Kapturek, Pinokio i nie-zwyczajne dzieci

Do książki ,,Opowieści pełne emocji” można bowiem usiąść do czytania ,,od deski do deski”, ale również poznawać ją na wyrywki, kierując się wpadającą w oko ilustracją lub tytułem. Na pewno Wasze spojrzenia przyciągną: ,,O królu, który wsadził ziemię do ciupy”, ,,Gniewocykl” czy ,,Dwa wielkie worki krowich placków”.

Z opowiadaniami zawędrujecie do Nigdziejowic, poznacie pana Petrova, ale również natraficie na tropy znanych, klasycznych bajek… w zupełnie nowym wydaniu! Autor spogląda na ich bohaterów z większą empatią, skupiając się na szczególnie na emocjach. Poznacie alternatywne zakończenia Czerwonego Kapturka czy Pinokia, zaprzyjaźnicie się z królami, potworkami, ale także zupełnie nie-zwyczajnymi dziećmi. 

,,Opowieści pełne emocji” jest książką bez wątpienia wyjątkową. Bije od niej ponadczasowa mądrość oraz uniwersalne przesłania. Każda historia zawiera jakąś znaczącą dla małych odbiorców puentę. Każda pokazuje rozmaite emocje, dając solidne fundamenty do rozmowy na ważne tematy.

Polecam tę pozycję wszystkim dzieciom już powyżej 5 roku życia. Niech te opowieści, jak piękne kwiaty, towarzyszom Wam każdego dnia.

Link do strony Wydawnictwa: https://totamto.com.pl/ksiazki/opowiesci-o-emocjach/

Artykuł Opowieści pełne emocji – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Książki relaksacyjne dla dzieci pojawiają się na rynku czytelniczym coraz częściej. Pozwalają lepiej zrozumieć sferę emocjonalną najmłodszych, a rodzicom dają narzędzia i podsuwają pomysły na ćwiczenia, w trakcie których łączy się umysł z potrzebami ciała.

Na stronie pisałam już m.in. o: ,,Moja supermoc. Uważność i spokój żabki”, ,,Jesteś kimś wyjątkowym. Relaksacje dla dzieci”, ,,Bose stópki. Joga dla dzieci. Ćwiczenia z jogi, oddychania i odpoczynku”, ,,Joga dla dzieci i ich dorosłych” czy ,,Wyobrażanki. Ćwiczenia relaksacyjne dla dzieci”.

Nakładem Wydawnictwa Zakamarki ukazały się ostatnio dwie książki, które są propozycją słowno-ruchowych ćwiczeń relaksacyjnych dla dzieci już powyżej 4 roku życia.

,,Moja złość” oraz ,,Mój spokój” to pozycje z tekstem oraz ilustracjami Anne Crahay, powstałe we współpracy z Marie-Anne Saive – specjalistką kinezjologii edukacyjnej i metody Brain Gym®. Każda książka zawiera cztery autorskie ćwiczenia z odpowiednim wprowadzeniem dla rodziców oraz krótką historią rozwijającą aktywność i tłumaczącą jej kroki. 

W ,,Mojej złości” główna emocja rozróżniona jest według powodów jej pojawienia się. Autorka, w zależności od tego czy mowa o złości spowodowanej frustracją, poczuciem niesprawiedliwości, długotrwałym przeładowaniem czy po prostu brakiem znajomości swojej sfery emocjonalnej – proponuje kilka działań, których celem jest lepsze rozumienie siebie, ale i łagodzenie sytuacji i przywracanie balansu.

Ćwiczenia w notce dla rodziców uzupełniane są o wyjaśnienia ich działania czy wpływania na organizm. Z kolei rozkładówki fabularne, gdzie narrator wypowiada się w pierwszej osobie i otwarcie mówi o tym, co mu się nie podoba i dlaczego, uczą najmłodszych wyrażania siebie.

Link do strony Wydawnictwa z ,,Moja złość”: https://www.zakamarki.pl/produkt/moja-zlosc/

,,Mój spokój” to z kolei książka, mam wrażenie, bardziej uniwersalna. O ile pierwszą polecam używać w sytuacjach, gdzie rzeczywiście pojawia się złość, o tyle druga doskonale sprawdzi się w pozostałych momentach, np. podczas wieczornego przygotowywania się do snu.

Lektura oferuje ćwiczenia pozwalające zrelaksować się, pogłębić wewnętrzne zaufanie, rozluźnić napięte mięśnie czy zachować równowagę. Rekomenduję, tak w przypadku ,,Mój spokój” jak i ,,Moja złość”, wybierać tylko po jednej aktywności na dzień. Nie spieszyć się z lekturą tej książki, uczynić ją swego rodzaju rytuałem.

Taka zabawa z elementami pracy nad sobą nie tylko pozwoli lepiej zrozumieć własne emocje, ale dodatkowo będzie gwarancją pogłębienia relacji między dorosłym a dzieckiem.

Dodatkowo książki zdobią piękne, poetyckie ilustracje, które sama chętnie nosiłabym na t-shircie!

Link do strony Wydawnictwa z ,,Mój spokój”: https://www.zakamarki.pl/produkt/moj-spokoj/

Artykuł Moja złość, Mój spokój – recenzja książek z ćwiczeniami relaksacyjnymi dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Tina Oziewicz

Ilustracje: Aleksandra Zając

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją, dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

W ostatnich latach ukazało się bardzo wiele książek o emocjach. Pozwalają one lepiej zrozumieć dzieciom uczucia i co za tym idzie – efektywniej uczą jak sobie z nimi radzić. Nie spotkałam jednak dotychczas tak poetyckiej, skromnej, ale jednocześnie ciepłej pozycji jak ta, o której opowiem już za chwilę.

,,Co robią uczucia?” to książka obrazkowa Tiny Oziewicz oraz Aleksandry Zając, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry. Autorka powinna być Wam znana z innej doskonałej lektury, która miała premierę w 2019 roku – ,,Awaria elektrowni” (napisała także ,,Great!” oraz ,,Masło śpi”). 

W ,,Co robią uczucia?” tekst doskonale koresponduje z warstwą wizualną, ukazując czytelnikowi różne emocje za pomocą nietypowych… stworków. Wszystkie wyglądają na niezwykle łagodne (nawet te, które się złoszczą), bo składają się z wielu miękkich pociągnięć pędzla, tworząc coś na kształt sierści. Stworki mają zazwyczaj okrągłe kształty i są przedstawiane w nostalgicznych szarościach.

Każda rozkładówka dedykowana jest jednej emocji. Nie są one tłumaczone wprost, ale z pomocą subtelnych metafor, które oddziałują na wyobraźnię czytelników. 

Tutaj Ciekawość obserwuje świat z wysokich kominów, Lęk chowa się w małej puszce i obserwuje wszystko będąc niemal niewidzialnym, a Wolność żegluje z rozpostartymi rękami po bezkresie oceanu. 

O każdej z tych emocji można, a nawet należy rozmawiać. Zatrzymać się na chwilę i zapytać dziecko, co ono czuje patrząc na te ilustracje. Choć na obrazkach zdecydowanie przeważają pozytywne emocje, to jednak znajdują się wśród nich też te trudniejsze – samotność, nienawiść czy strach to tylko kilka przykładów, które nieodłącznie nam towarzyszyć i to z nimi przede wszystkim musimy umieć sobie radzić. 

Książka ,,Co robią uczucia?” ma właśnie takie zakończenie, które zachęci najmłodszych do refleksji. Lektura zadaje pytanie, na które sama odpowiada i zarazem spaja wszystkie poprzednie strony w jedną całość, nadając jej jeszcze większego znaczenia. 

Jest jak podróżowanie w głąb siebie. Zastanawianie się z ilu elementów (czy też stworków) składamy się i w jaki sposób możemy żyć z nimi w zgodzie.

Polecam ,,Co robią uczucia?” jako niezwykłą przygodę dla wszystkich dzieci powyżej 4 roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-co_robia_uczucia.html

Artykuł Co robią uczucia? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorzy: Anna Czerwińska-Rydel, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Joanna Krzyżanek, Maria Ewa Letki, Anna Onichimowska, Beata Ostrowicka, Renata Piątkowska, Eliza Piotrowska, Anna Sójka, Maria Szarf

Ilustracje: Eluta Kidacka

Wydawnictwo: CED (Centrum Edukacji Dziecięcej)

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Będąc dziećmi uczymy się rozpoznawać emocje, rozumieć skąd się one biorą i jakie wnioski wyciągać z ich obecności. Jeżeli nie zrobimy tego podczas naszego dzieciństwa, w dorosłym życiu może być nam jeszcze trudniej zaakceptować chwile ze smutkiem, tęsknotą czy bezradnością.

W książce ,,12 ważnych emocji. Polscy autorzy o tym, co czujemy” znalazło się 12 krótkich opowiadań, ładnie zilustrowanych przez Elutę Kidacką. Każde stara się na przykładzie lepiej wyjaśnić czym jest duma, radość, wstyd, tęsknota, strach, złość, zazdrość, bezradność, smutek, zadowolenie, zaskoczenie i współczucie. Najważniejszym przesłaniem całej książki jest jednak wiadomość, że nie ma złych emocji – wszystkie są tak samo ważne.

Każda historia została napisana przez inną polską autorkę. Wszystkie są niezwykle wciągające, ciekawe i pouczające. Ich bohaterami są najczęściej kilkuletnie dzieci lub dorośli widziani z punktu widzenia małego człowieka, dlatego czytający rówieśnicy bardziej zaangażują się w zbiór zebranych tutaj fabuł.

Poznajemy na przykład opowieść o Franku, który nie dość, że dowiedział się czym jest strach, to zdołał przezwyciężyć swoją obawę przed wielkim sumem. Bardzo ważne jest także opowiadanie o bezradności – emocji, która towarzyszy Jagodzie. Dziewczynka musi wysłuchiwać kłótni rodziców i początkowo zupełnie nie potrafi sobie z tym poradzić. 

Jedne z bajek są prostsze w odbiorze, ale inne to typowe wyciskacze łez, które wzruszają szczęśliwymi zakończeniami lub smutnymi perypetiami bohaterów. 

Autorki pisząc o różnych emocjach, same zaserwowały czytelnikom istny uczuciowy rollercoaster. 

Świetna historia o wiecznie niezadowolonej Oli (Pannie Foch) powinna być lekturą obowiązkową, a z kolei opowieść o tym jak rozróżnić współczucie od litości to cenna lekcja, którą warto przeczytać z dziećmi, a później dodatkowo z nimi na ten temat porozmawiać. 

Książka ,,12 ważnych emocji” jest w zasadzie gotową ,,podkładką” i ważnym wsparciem w przeprowadzaniu dyskusji o całym wachlarzu różnych, ludzkich zachowań. To cenna skarbnica wiedzy, która sprawdzi się nie tylko ze względu na aspekt emocjonalny. 

Dowiemy się z niej także jak ważna jest znajomość numeru 112, jak wygląda czas spędzany w szpitalu czy dlaczego czasem potrzeby innych są ważniejsze od naszych aspiracji. 

Polecam tę książkę wszystkim dzieciom powyżej 5. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ced/oferta/nauczanie-wczesnoszkolne-6-9-lat/12-waznych-emocji-polscy-autorzy-o-tym-co-czujemy

Artykuł 12 ważnych emocji. Polscy autorzy o tym, co czujemy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Susanna Isern

Ilustracje: Rocio Bonilla

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Przenikanie przez ściany, niezwykła siła, rzucanie ognistymi kulami czy niewidzialność to z pewnością moce, które wielu z nas chciałoby posiadać (albo przynajmniej znać kogoś, kto je posiada i jest ,,po naszej stronie”). Gdybyśmy mogli je kontrolować, automatycznie zyskalibyśmy na pewności siebie, a żadna groźna grupa nie byłaby nas w stanie przestraszyć!

Żyjemy w czasach, kiedy już nie tylko w komiksach, ale w serialach, filmach, a nawet bajkach bohaterowie mają niezwykłe moce o których my – zwykli śmiertelnicy, możemy tylko pomarzyć. Zachwycając się umiejętnościami idoli, zupełnie jednak zapominamy, że każdy z nas jest wyjątkowy i ma ukryte zdolności, o których często po prostu jeszcze nie zdążył się przekonać.

,,Wielka księga supermocy” to wielkoformatowy picturebook w którym autorka Susanna Isern – psycholog, pisarka oraz mama, opowiada o kilku bohaterach, którzy mieli właśnie specjalne umiejętności. Choć są to postaci mające konkretne imiona, mogą jednocześnie odzwierciedlać każdego z nas, ponieważ różnią się od siebie tylko jedną, szalenie ważną rzeczą – są uzdolnieni w jakiejś konkretnej dziedzinie.

Autorka w poetycki i opisowy sposób przedstawia ich krótkie charakterystyki, podsumowując je każdorazowo nazwaniem supermocy bohatera. Co ciekawe, dla niej super mocą nie będzie umiejętność przenikania przez ściany, ale np. optymizm, odwaga, cierpliwość, wytrwałość czy kreatywność.

Bardzo podoba mi się w tej książce podejście do kwestii pasji i definiowania dzieci przez ich pryzmat. Autorka nie uważa, że ktoś wyróżnia się ze względu na to, że pięknie gra na skrzypcach. Dla niej największe znaczenie ma fakt, że ktoś LUBI to robić. W ten sam sposób mówi o czytaniu, gotowaniu czy matematyce. Super mocą w tych przypadkach nie jest kwestia talentu, który pewnie może pomóc w niektórych przypadkach, ale nie jest niezbędny, żeby się w czymś realizować. 

W książce ważną rolę przypisuje się także cechom, o których mówi się zdecydowanie zbyt rzadko, np. umiejętności łatwego adaptowania się do sytuacji i miejsc. Wiele dzieci zazwyczaj trudno radzi sobie ze zmianami i pokazanie im takiej postawy, z pewnością pomogłoby poszerzyć ich perspektywy.

Na samym końcu ,,Wielkiej księgi supermocy” pojawia się lista, na której można zaznaczyć jedną lub więcej cech, które uważamy, że opisują naszego małego czytelnika. Autorka zachęca także do wymyślenia innych mocy, którymi możemy się opisywać. Jak myślicie, jakimi cechami określiłyby się Wasze dzieci?

Nie mogę w przypadku tej książki pominąć oczywiście kwestii ilustracji. Artystka Rocio Bonilla już nie raz gościła na stronach tego bloga, np. przy okazji ,,Najwyższej wieży z książek” oraz ,,Moja siostra!/Mój brat!”. Jej ilustracje są niezwykle estetyczne, pełne ukrytch treści i wrażliwego spojrzenia na otaczający nas świat – trudno się nimi nie zachwycać!

Bardzo polecam ,,Wielką księgę supermocy” wszystkim dzieciom powyżej 4. roku życia. Umiejętność dostrzegania w sobie pozytywnych rzeczy, a tym samym akceptowania siebie takim, jakim się jest, jest szalenie istotna w każdym wieku! 

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-524-Wielka-ksiega-supermocy.html

Artykuł Wielka księga supermocy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.