Tytuł: ,,Mam na imię Jazz”

Autor: Jessica Herthel, Jazz Jennings

Ilustracje: Shelagh McNichols

Tłumaczenie: Anton Ambroziak

Wydawnictwo: Krytyka Polityczna

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Transseksualizm jest zaburzeniem tożsamości płciowej. Nie znane są jego przyczyny. Osoba dotknięta transgenderyzmem powinna pozostawiać pod opieką psychiatry, jednak nie wymaga ona leczenia psychiatrycznego. Celem wizyt lekarskich jest nauka samoakceptacji oraz próba zrozumienia swojej psychiki z perspektywy posiadania ,,niewłaściwego” ciała.

To bardzo trudny temat. Często wciąż zagadnienie tabu, które wiąże się także z wieloma kontrowersjami.

Może się wydawać kwestią osobliwą powstanie książki dla dzieci właśnie na temat transseksualizmu. Należy więc na początku zaznaczyć, że ,,Mam na imię Jazz” powstała na podstawie prawdziwego życia pewnej dziewczynki, która urodziła się w ciele chłopca.

Jazz Jennings urodziła się w 2000 roku i mając już kilka lat sygnalizowała swojej rodzinie, że nie jest zwyczajnym dzieckiem.

Książka rozpoczyna się jednak z perspektywy rówieśnika dziewczynki. Widzimy całkiem normalną Jazz, która lubi kolor różowy, uwielbia historie o syrenkach i w wolnych chwilach rysuje, tańczy, śpiewa.

Dziewczynka jednak różni się od swoich przyjaciółek. W książce jest napisane wprost: ,,Mam mózg dziewczynki, lecz chłopięce ciało”.

Zaakceptowanie Jazz taką, jaką się czuję przez jej rodzinę nie było proste. Na początku myśleli, że jej zachowanie jest dziecięcą fanaberią. Z czasem jednak, kiedy jej przekonanie o innej płci, niż ta z którą się urodziła, nie przechodziło, zabrali dziecko do lekarza.

Rodzice zaakceptowali Jazz, pozwolili jej wybrać nowe imię i być dokładnie taką, jaką chce się czuć.

Można więc z jednej strony powiedzieć, że ,,Mam na imię Jazz” to opowieść o transpłciowości, jednak znacznie ważniejszą wymowę ma tutaj to, że bez względu na to, kim będzie dziecko, jego rodzice zawsze będą je kochać.

Jazz wiele przeszła. Musiała nie tylko zrozumieć, co dzieje się wewnątrz jej umysłu, ale także borykać się z otoczeniem, które nie zawsze chciało zaakceptować inność.

Ludzie boją się tego, czego nie rozumieją i dziewczynka musiała stopniowo ich do siebie przekonywać.

Zrobiła jedyną rzecz, która przychodziła jej do głowy – była sobą; była miła i przyjacielska. Wkrótce zyskała sympatię wielu osób i teraz może nazywać się szczęśliwą.

,,Mam na imię Jazz” jest pięknie ilustrowana. Obrazki nieco przypominają stylem te z elementarzy Mariana Falskiego. Mają retro urok i w pełni oddają niewinność głównej bohaterki.

Polecam tę lekturę dzieciom powyżej 7. roku życia.

Artykuł Mam na imię Jazz – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek 2”

Autorki: Francesca Cavallo, Elena Favilli

Ilustracje: Zosia Dzierżawska, T.S. Abe, Cristina Amodeo, Alice Barberini, Elenia Beretta, Marijke Buurlage, Claudia Carieri, Beatrice Cerocchi, Barbara Dziadosz, Joana Estrela, Marylou Faure, Lisk Feng, Giulia Flamini, Monica Garwood, Debora Guidi, Kathrin Honesta, Ana Juan, Eleni Kalorkoti, Priya Kuriyan, Liekeland, Giorgia Marras, Sarah Mazzetti, Marina Muun, Sally Nixon, Sara Olmos, Martina Paukova, Lauda Perez, Camilla Perkins, Cristina Portoland, Kate Prior, Paola Rollo, Malin Rosenovist, Dalila Rovazzani, Julia Sarda, Marta Signori, Noa Snir, Cristina Spano, Gaia Stella, Lizzy Steward, Elisabetta Stoinich, Geraldine Sy, Giulia Tomai, Thandiwe Tshabalala, Eline van Dam, Annalisa Ventura, Emmanuelle Walker, Sarah Wilkins, Ping Zhu

Tłumaczenie: Ewa Borówka

Wydawnictwo: Debit

Rok wydania: 2018

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kobiety tworzą historię. Są jej nieodłączną, ale często pomijaną częścią. Długo musiały walczyć o swoje miejsce w społeczeństwie. Ich głos wielokrotnie był uciszany i ignorowany.

Żyjemy w czasach, które pozwalają większościom kobiet postrzegać się nie przez pryzmat płci, ale jednostki. Jednak nie we wszystkich krajach tak jest. Istnieją jeszcze państwa w których życie dziewcząt przypomina to z kart naszej przeszłości.

Nie mają prawa do nauki, ich zdanie jest pomijane, a przeznaczenie sprowadza się do roli służącej podporządkowanej mężczyznom.

Książka ,,Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek” pojawiła się w 2017 roku i natychmiast podbiła rynek czytelnicy nie tylko w Polsce, ale na całym świecie.

Ostatnio swoją premierę miała druga część tej serii, czyli ,,Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek 2”. Autorkami są Francesca Cavallo oraz Elena Favilli. Pisarki pochodzą z Włoch, ale obecnie mieszkają w Kalifornii.

W ,,Przedmowie” na początku książki budują wokół czytelników poczucie jedności. Piszą, że ,,Opowieści” to nie tylko książka, ale także społeczność, która wzorując się na wielkich postaciach z przeszłości i teraźniejszości, jest w stanie samemu zmotywować do robienia także rzeczy wielkich i ważnych.

W ,,Opowieściach na dobranoc dla młodych buntowniczek 2” pojawia się ponad sto kobiet, które swoim życiem dały lub ciągle dają świadectwo bycia odważnym, walki o swoje marzenia oraz robienia tego, co dotychczas wydawało się być niemożliwym.

Bardzo się cieszę, że w tej części zostały uwzględnione m.in. Wisława Szymborska, J.K. Rowling, Marina Abramovic czy Beatrix Potter. Autorki wzięły pod uwagę kobiety urodzone setki lat temu oraz te, które nie osiągnęły jeszcze pełnoletności, a już zdążyły wpisać się w historię świata.

Portrety przygotowały ilustratorki z całego świata, w tym także z Polski. W zacnym gronie 50 wybranych artystek znalazła się Zosia Dzierżawska.

,,Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek 2”  to kolejna, inspirująca dawka historii o wspaniałych osobach. Czytanie o ich osiągnięciach, będzie dla każdej małej kobietki motorem do działania.

Nie jest to jednak lektura tylko dziewczynek. To książka dla wszystkich dzieci, bez względu na płeć. Polecam ją młodym czytelnikom powyżej 6-ego roku życia.

Artykuł Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek 2 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.