Autor: Astrid Lindgren

Ilustracje: Kitty Crowther

Tłumaczenie: Anna Węgleńska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2015 (2018)

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Już prawie koniec stycznia, a w tym roku mało kto miał okazję zaznać prawdziwej, śnieżnej zimy. W takie kapryśne pory roku pozostaje usiąść z dobrą książką i przenieść się do świata, gdzie biały puch skrywa najpiękniejsze historie. 

,,Skrzat nie śpi” to pozycja, która powstała na kanwie popularnego, szwedzkiego wiersza Viktora Rydberga pt. Tomten. Opracowała go ponad 50 lat temu Astrid Lindgren i sprawiła, że XIX-wieczna poezja stała się bardziej przystępna dla dzieci, ale jednocześnie zachowała swoją główną myśl.

Ilustracje z kolei to już współczesne dzieło Kitty Crowther, które zostały zrealizowane w 2012 roku. 

,,Skrzat nie śpi” to jedna z tych książek,  które nie mają na celu edukować czy nieść jakiegoś konkretnego przesłania. Jej głównym atutem jest budowanie nastroju oddającego poczucie bezpieczeństwa, uwrażliwiającego na otaczający świat, pokazującego empatię i po prostu – zachwycającego pięknem. 

Głównym bohaterem jest tytułowy skrzat. Kiedy nadchodzi noc i wszyscy domownicy już smacznie śpią, jego dzień dopiero się rozpoczyna.

Jest tajemniczy i bezimienny, o jego istnieniu wiedzą tylko zwierzęta, ludzie podejrzewają, że istnieje, ale nigdy go nie widzieli. Jest dobrym duchem gospodarstwa. Dla każdego ma dobre słowo. Potrafi przemawiać w języku zrozumiałym dla rozmówcy. 

Skrzat podkreśla upływ czasu. Jest w tej książce jak cichy i miarowy zegar, który sprawia, że wszystko ma swoją porę, że panuje porządek i każdy odczuwa spokój. 

Obietnica jego obecności jest także kojąca. Kiedy powtarza swoje stałe kwestie, wydaje się jakby mówił – nie martwcie się, wszystko będzie dobrze.

,,Skrzat nie śpi” to pięknie wydana książka, która pomoże zasnąć i się wyciszyć. Zamykając oczy można myśleć o świadomości rychłych odwiedzin skrzata. 

Niezwykle polecam ją nie tylko w okresie świątecznym! Będzie odpowiednia dla dzieci już od 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/skrzat-nie-spi.html

Artykuł Skrzat nie śpi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Susanna Isern

Ilustracje: Marco Soma

Tłumaczenie: Tomasz Pindel

Wydawnictwo: Tako

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Dzieci, szczególnie te małe często boją się spać same w łóżkach. Czują się dużo pewniej, kiedy mogą przytulić się w nocy do rodziców lub rodzeństwa.

Tę samą obawę odczuwała bohaterka ,,Siedmiu łóżek malutkiej Popielicy”, co prawie ściągnęło na nią niemałe kłopoty.

Książka to picturebook z zachwycającymi ilustracjami Marco Soma. Senna kolorystyka z przewagą błękitów i szarości doskonale nadaje się do oglądania przez najmłodszych tuż przed pójściem spać. Lektura może zatem towarzyszyć przy rytuale codziennego zasypiania.

Akcja ,,Siedmiu łóżek malutkiej Popielicy” rozgrywa się w Zielonym Lesie w którym obok innych mieszkańców, żyje także tytułowa Popielica.

Pewnego dnia jednak coś zmienia się w ich codziennym funkcjonowaniu i niektóre budzą się w swoim domach z niespodziewanym gościem. Znajdują go śpiącego w różnych nietypowych miejscach, takich jak pojemnik na marchew Królika, szuflada z krawatami Rudzika czy etui na okulary Żółwicy.

Tym gościem jest oczywiście malutka Popielica. Zwierzęta nie znając powodu jej nietypowego zachowania, postanawiają przeprowadzić z nią poważną rozmowę. Proszą, żeby nie robiła im niezapowiedzianych wizyt i zaprzestała spania w ich domach.

Popielica próbuje się wytłumaczyć, ale niestety nie zostaje dopuszczona do głosu.

Kiedy pewnego dnia znika z Zielonego Lasu, zwierzęta zaczynają się martwić. Odnajdują ją dopiero w Szarym Lesie, miejscu znanym z groźnego wilka i w niemal ostatniej chwili udaje się im bezpiecznie sprowadzić Popielicę do domu.

Wkrótce tajemnica się wyjaśnia. Popielica zwierza się ze swojej obawy. Zwierzęta są z natury dobre i empatyczne, dlatego znajdują na daną sytuację rozsądne rozwiązanie.

Los jednak tak płata figla, że wkrótce rozwiązanie to nie jest potrzebne. Okazuje się bowiem, że najprzyjemniej śpi się w swoim łóżku, kiedy można je z kimś dzielić.

Popielica czując, że to ona jest teraz opiekunką dla nowego przyjaciela, przestaje wędrować z domu do domu i wreszcie przyzwyczaja się do własnego łóżka.

,,Siedem łóżek malutkiej Popielicy” to bardzo ciepła historia z morałem, który przyda się w każdym domu z małym dzieckiem. Pokazanie mu, że spanie we własnym łóżku jest ważnym wydarzeniem, ale także czynnością, której z pewnością nie należy się obawiać, może pomóc rodzicom w oswojeniu malucha z samodzielnymi nocami.

Serce ujmują także pokazane w książce projekty zwierzęcych domów. Całość zachwyci pod względem estetycznym i rozczuli za sprawą zgrabnego tekstu.

Tę piękną książkę dla dzieci polecam dla dzieci już od 2. roku życia.

Artykuł Siedem łóżek malutkiej Popielicy – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Po ciemku, czyli co się dzieje w nocy”

Autor: Monika Utnik – Strugała

Ilustracje: Małgosia Piątkowska

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Nawet dzieci wiedzą, że kiedy zamykają oczy i idą spać, świat nadal tętni życiem. Pytaniem jest tylko – co wtedy może się wydarzyć? Kogo ulubioną porą doby jest noc? Czy spanie jest koniecznością, a może da się jakoś z niego zrezygnować?

Temat nocy i wszystkiego co się z nim wiąże wydaje się w 100% wyczerpywać ostatnia nowość Wydawnictwa Nasza Księgarnia, czyli ,,Po ciemku, czyli co się dzieje w nocy”.

Piękna książka w dużym formacie została napisana przez Monikę Utnik – Strugałę, a tchnęła w nią życie za pomocą ilustracji Małgosia Piątkowska.

Autorkę możemy kojarzyć chociażby z przewodnika po Włoszech o którym pisałam jakiś czas temu ,,Mamma mia”.

Głównymi bohaterami książki ,,Po ciemku, czyli co się dzieje w nocy” jest rodzeństwo – chłopiec i dziewczyna. Eksplorują oni różne miejsca i dostarczają wielu interesujących faktów na temat nocy.

Ważną rolę odgrywa także białouchy królik, który dzieli się z czytelnikiem ciekawostkami ze świata nauki. W jego komentarzach jest trochę więcej dat, nazwisk i trudniejszych pojęć.

W książce można odnaleźć tematy zahaczające o biologię, historię czy astrologię, aż po kulturę i ekologię.

,,Po ciemku, czyli co się dzieje w nocy” to opowieść o najciekawszych nocnych symbolach. Wyjaśnienie czym jest zegar biologiczny, w jaki sposób ciało przygotowuje się do snu, kim są nocne marki, a kim skowronki, jakie zawody wykonuje się nocą oraz wiele, wiele innych.

Nawet dorośli czytelnicy odnajdą w niej fakty, o których mogli wcześniej nie słyszeć. Dowiedzą się dlaczego najwięcej dzieci rodzi się nocą albo skąd pochodzi nazwa Sylwester.

Wszystko jest jednak podane bardzo przystępnym językiem i opisane w sposób niezwykle ciekawy i wciągający. Książkę można także stosować jako lekturę na dobranoc – dzięki sile sugestii i wielu wątkom związanym ze spaniem.

,,Po ciemku, czy co się dzieje w nocy” to jedna z tych pozycji, które bierze się do rąk i od razu ma się wrażenie, że może ona zawojować cały świat!

Jest dopracowana w najmniejszym szczególe, zachwyca dbałością o detale, stroną wizualną i wyczerpującym podejściem do tematu.

Bardzo ją polecam wszystkim czytelnikom powyżej 6-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/po-ciemku-czyli-co-sie-dzieje-w-nocy/2629/ksiazka.html#.XHpUIZNKhE4

Artykuł Po ciemku, czyli co się dzieje w nocy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Dobranoc, gorylku”

Autor: Peggy Rathmann

Ilustracje: Peggy Rathmann

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Chyba wszyscy rodzice znają ten moment, kiedy próbują położyć malucha we własnym łóżku, ale on uparcie zawsze wraca do sypialni mamy i taty.

,,Dobranoc, gorylku” to nieco podobna historia, ale z kilkoma zmiennymi. Jej autorką jest Peggy Rathmann, a sama książka ma już ponad 25 lat.

W 2014 roku otrzymała drugie miejsce w Phoenix Picture Book Award przyznaną przez Children’s Literature Association.

,,Dobranoc, gorylku” to krótka, ilustrowana opowieść, której akcja rozgrywa się w zoo. Głównym bohaterem jest mały goryl, który lubi robić różne sympatyczne psoty.

Kiedy zbliża się noc i dozorca zanim pójdzie spać robi ostatni obchód po zoo, goryl wykrada klucze mężczyźnie i wymyka się ze swojej klatki. Podąża krok w krok za człowiekiem i kolejno otwiera wszystkie pozostałe wybiegi. W ten sposób za dozorcą powstaje cały pochód różnych zwierząt. Zachowują się jednak bardzo cicho więc mężczyzna nie zwraca na nie uwagi.

Kiedy zmęczony wchodzi do domu i ze swoją żoną kładą się spać, kobieta życzy mu dobrej nocy. Wtedy niespodziewanie odpowiadają zwierzęta, które w tym czasie zdążyły już ulokować się w całej sypialni i przygotować do snu. Zdziwiona kobieta zapala światło i biorąc za rączkę goryla, odprowadza pozostałe zwierzęta do ich łóżek w zoo.

,,Dobranoc, gorylku” to niesamowicie ciepła i sympatyczna opowieść. Mówi ona o potrzebie bliskości. Pokazuje, że nawet zwierzęta lubią się wtulić w przyjaciela i zasnąć.

Pozycja jest idealna dla najmłodszych czytelników. Ma grube, kartonowe strony i zaokrąglone rogi. Piękne i ponadczasowe ilustracje w ciepłych barwach ukołyszą każdego malucha do snu. ,,Dobranoc, gorylku” to bowiem książka, która idealnie sprawdzi się jako lektura do codziennego rytuału zasypiania.

Polecam ją dla dzieci od 1-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-dobranoc_gorylku.html

Artykuł Dobranoc, gorylku – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.