Mało jest takich serii książek dla dzieci, do których wraca się z tak dużą przyjemnością. O bohaterach zamieszkujących Morze Wielorybie piszę już od prawie trzech lat, regularnie przypominając jak urocze i pełne wartościowych treści lektury tworzy autorka cyklu Megumi Iwasa.

Seria Z Pozdrowieniami

,,Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu” to już czwarty tom, gdzie wzięty jest na tapet ważny, społeczny temat, relacje oraz oczywiście nieśmiertelna sztuka pisania listów.

Jest to właśnie punkt styczny wszystkich pozycji tej serii – bohaterowie sięgając po korespondencję, poznają nowych przyjaciół oraz uczą się nowych rzeczy.

Koniecznie sprawdźcie, co było głównymi zagadnieniami w poprzednich częściach:

• Z pozdrowieniami, Żyrafa,
• Pozdrowienia z Wielorybiego Przylądka,
• Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy.

Pewien nieznajomy

Kolejną ciekawą kwestią jest zmiana pierwszoplanowego bohatera razem z każdą nową książką. W ,,Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu” jest nim wydra Wydrzysław Chybotko, który w poprzednim zbiorze przygód zdążył porozsyłać listy do nieznajomych.

Chodź wydra ceni sobie samotność, potrzebuje czasami towarzystwa kogoś miłego. Dlatego bardzo nie może doczekać się odpowiedzi na rozesłaną korespondencje. Niestety, żaden list zwrotny jednak do niego nie dociera. Wydrzysław już podejrzewa, że będzie musiał obyć się bez gości, kiedy… przypływa do niego pewien nieznajomy.

Krzywdząca plotka

Autorka książki ,,Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu” bazując na prostej opowiastce, porusza zagadnienia fałszywego oskarżenia, krzywdzącej plotki czy bezmyślnie powtarzanych pomówień. Mało tego! Lektura opisuje również bohatera skrajnie nieśmiałego, który ma poważny problem z nawiązywaniem nowych znajomości i utrzymywaniem przyjaźni. Podpowiada w jaki sposób można przemóc w sobie tę nieśmiałość i dlaczego warto mieć bliskie sobie osoby.

Książka daje szerokie pole do rozmowy. Dyskutując o niej z młodymi odbiorcami, poszerzamy ich horyzonty oraz uwrażliwiamy na otaczający świat. Kolorytu dodają tej pozycji fantastyczne ilustracje niezawodnego Jörga Mühlea.

Polecana książka dla dzieci

Polecam ten tom każdemu powyżej 5 roku życia. Niech apetyt na serię zaostrzy także informacja z końca ,,Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu”, gdzie pojawia się zapowiedź nowego bohatera z bardzo ostrymi zębami i nieco splamioną opinią…

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/pozdrowienia-z-wodorostowego-lasu.html

Artykuł Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Zwierzaki potrzebują ochrony. Wiele gatunków jest zagrożonych wyginięciem i głównym tego powodem jest agresywna ekspansja ludzi, brak rozsądku czy też refleksji, ale także (a może przede wszystkim) ograniczona wiedza na ich temat. Gdyby tylko wszyscy zdawali sobie sprawę, jak ważna jest obecność zwierząt w przyrodzie, nikt nie ośmieliłby się zakłócać ich spokoju. 

Zanim jednak ludzie zostaną odpowiednio wyedukowani i dzięki młodym pokoleniom zmieni się postrzeganie ochrony zwierząt, trzeba mieć na nie… oko. A jeszcze lepiej – całą ,,Drużynę Oka”, czyli Iwa, Stefka oraz Kaśkę – nieustraszonych obrońców dzikiej przyrody!

Cykl sensacyjno-przyrodniczy dla dzieci

,,Drużyna Oka” to składająca się (póki co!) na trzy części seria dla czytelników powyżej 6 roku życia. Rekomendowana dla dzieci uczących się czytać, a także tych dopiero ćwiczących składanie liter. Ze względu na dużą czcionkę, a także wiele ilustracji doskonale nadaje się do samodzielnego odkrywania.

Jej autorem jest Marcin Mortka (znany m.in. z serii ,,Hania i Kudłaty Pies”, a także tłumaczenia ,,Marry Poppins”). Ilustracje z kolei wykonała Magdalena Starowicz. Do tej pory ukazały się (w kolejności od najstarszej do najnowszej):

• Drużyna Oka. Misja: foka szara,
• Drużyna Oka. Misja: wilk,
• Drużyna Oka. Misja: ryś.

Drużyna Oka. Misja: foka szara

To pierwsza i najwcześniejsza część, która został wydana w ramach cyklu. Dzięki niej poznajemy trójkę głównych bohaterów, którzy przypominają mi pod wieloma względami… Harrego, Rona i Hermionę! Stefek to ten ostrożny, ale jednocześnie pełniący rolę swego rodzaju przywódcy. Iwo jest postrzelony, impulsywny i niewiarygodnie odważny, a Kaśka to ta najbardziej rozsądna oraz myśląca perspektywicznie.

W ,,Drużyna Oka. Misja: foka szara” zostają zwerbowani do sekretnego projektu za którym stoi… tajemnicze Oko! To właśnie ono otwierając portal na zapleczu szkolnej sali, przenosi ich prosto na nadmorską plażę. Dzieciaki muszą stawić czoła kilku osobom oraz robotom, żeby ocalić i ochronić miejscowe foki.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/druzyna-oka-misja-foka-szara-19509.html

Drużyna Oka. Misja: wilk

W kontynuacji, czyli drugim tomie ,,Drużyny Oka” wszystko zaczyna się nie tak jak powinno. Co gorsza, Stefek zostaje wybrany do roli wilka w szkolnym przedstawieniu ,,Czerwony Kapturek”. Chłopak nie tylko nie czuje się na siłach żeby stanąć przed publicznością, ale wspólnie z nowymi przyjaciółmi stwierdzają, że bajka jest dość krzywdząca dla samych… wilków.

Tym razem dzieci wsiadają kolejny raz do swojego błyszczącego, latającego tale.. statku, żeby dotrzeć do Puszczy Białowieskiej. Ich zadaniem będzie odbić wilcze szczenię i dowiedzieć się, kto stoi za paskudnym porwaniem. Mnóstwo emocji oraz potężna dawka wiedzy czeka na czytelników także w tym tomie.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/druzyna-oka-misja-wilk-22823.html

Drużyna Oka. Misja: ryś

Jak przekonać kogoś do przygotowania szkolnej prezentacji o lasach, jeżeli ten ktoś uważa, że lasy są nudne? Nic prostszego! Wystarczy posłużyć się jednym z najciekawszych polskich drapieżników, którego las jest naturalnym domem. Mowa oczywiście o rysiu, tytułowym bohaterze trzeciej, najnowszej części ,,Drużyna Oka. Misja: ryś”.

Kiedy nasi bohaterowie trafiają na pewne informacje w internecie, wiedzą że muszą działać szybko. Tym bardziej, że słusznie podejrzewają o niecne plany czarny charakter całej serii… profesora Spróchnialskiego oraz jego małą armię Robotów Chrobotów.

Tymczasem w ,,Drużyna Oka. Misja: ryś” czeka na czytelników także pewna tajemnica Kaśki i Oka, koparka-pułapka, wyjaśnienie słowa reintrodukcja czy porady – jak najszybciej spotkać rysia w lesie (choć nie jest to łatwe). Polecam zarówno tę jak i całą serię dzieciom, którym los zwierząt nie jest obojętny!

Na końcu każdej książki znajdziecie garść praktycznych informacji na temat wybranych zwierząt.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/druzyna-oka-misja-rys-29878.html

Artykuł Drużyna Oka – recenzja serii książek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Zapominalska kotka Mog
➜ Tekst: Judith Kerr
➜ Ilustracje: Judith Kerr
➜ Tłumaczenie: Zofia Raczek
➜ Wydawnictwo: Mamania
➜ Rok wydania: 2022 (1970)
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Oryginalny tytuł pierwszej książki z serii ,,Mog the forgetful cat” w 2020 roku świętował swoje 50-lecie! Autorka Judith Kerr jest niemiecko-brytyjską pisarką, która zasłynęła lekturą ,,The Tiger Who Came to Tea” (1968). Sławę przyniosła jej jednak przede wszystkim 17-częściowa seria o pewnej, nieco roztrzepanej kotce Mog.

KULTOWA I NIEZDARNA KOTKA W LITERATURZE DLA DZIECI

,,Zapominalska kotka Mog” jest hołdem złożonym klasycznej literaturze dziecięcej. To obrazkowa opowiastka, której narracja przedstawiana jest za pośrednictwem prostego tekstu, przypominającego ten z tradycyjnych elementarzy.

Główną bohaterką jest tytułowa kotka, która ma krótką pamięć, jest trochę niezdarna i lubi spędzać czas w ogrodzie. Poza tym jej największym przysmakiem są jajka gotowane na miękko, bardzo kocha też swoją rodzinę Thomasów.

KOT, PRZEZ KTÓREGO MOŻNA DOSTAĆ… KOTA

Nie da się jednak ukryć, że rodzice i dzieci podzieleni są na zwolenników oraz sceptyków Mog. Córka Debbie zawsze stara się stać po stronie kota i usprawiedliwiać jego zachowanie. Trudno jednak mamie i tacie spuścić zasłonę milczenia na zniszczone kwiatki, wyjadanie przysmaków ze stołu czy pogniecione kapelusze.

Mog nie jest bardzo naprzykrzającym się kotem. Po prostu jest…kotem. Jej codzienne zachowania i niezależność czasami irytują dorosłych, ale taki sposób bycia jest przecież atutem zwierzaka. Wkrótce czytelnik sam będzie mógł się przekonać, jak wielka jest to zaleta!

MOG BOHATERKĄ

W warstwie ilustracyjnej już od początku podsuwa się nam pewną informację. Kiedy rodzina je razem śniadanie, pan Thomson czyta gazetę, w której na pierwszej stronie znajduje się artykuł o włamywaczu! Tytułowa Mog będzie musiała się z nim zmierzyć, choć w całej swojej beztrosce zupełnie nie zdaje sobie sprawy… z kim naprawdę ma do czynienia!

Niezwykle zabawny, ale i bardzo brytyjski jest także jeden z końcowych obrazków tej książki. Wyobrażam sobie, że tylko w tym kraju włamywacza można poczęstować finalnie herbatką!

DLA KOGO JEST TO KSIĄŻKA?

,,Zapominalska kotka Mog” to opowieść pełna humoru, przewrotności i powtórzeń, w której jak w dobrej piosence, artysta prowadzi nas do szczęśliwego finału. Książka pozwala jeszcze raz zakochać się we wszystkich kotach, dostrzec ich indywidualność oraz stać się bardziej empatycznym w stosunku do każdego zwierzaka.

Lekturę polecam dzieciom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-944-Zapominalska-kotka-Mog.html?query_id=1

-> Najlepszą cenę książki znajdziecie tutaj <-

Artykuł Zapominalska kotka Mog – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Anders Sparring

Ilustracje: Per Gustavsson

Tłumaczenie: Agnieszka Stróżyk

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena: wybitna

Recenzja:

Książka dla dzieci o sympatycznej rodzinie złodziei? Takiego tematu mogła podjąć się tylko literatura skandynawska! A teraz dzięki staraniom Wydawnictwa Zakamarki, pierwsza część serii ,,Rodzina Obrabków” ukazała się także w Polsce!

,,Rodzina Obrabków i urodzinowy skok” to historia obrazkowa pod wieloma względami przypominająca inny słynny cykl książek dla dzieci, czyli ,,Biuro Detektywistycznego Lassego i Mai”. Zarówno w tej najnowszej pozycji jak i tej znanej już od lat polskim czytelnikom występują bardzo charakterystyczni bohaterowie, szybka akcja oraz… doskonałe poczucie humoru!

Autorem ,,Rodziny Obrabków” jest Anders Sparring, a ilustracje stworzył Per Gustavson, którego zdecydowanie powinniście kojarzyć z książki ,,Kosmiczne święta”. 

Ta najnowsza seria zapowiada się naprawdę… spektakularnie! Rodzina Obrabków, w skład której wchodzą: mama Cela, tata Zbirosław, córka Kryminelka, syn Ture oraz pies Glina (sami przyznajcie jak trafny dobór imion!), wiedzie tylko na pozór zwyczajne życie. Pod osłoną nocy napadają jednak na sklepy, okradają sąsiadów z gazet czy zabierają dla własnej uciechy rowery bez przednich kół (bo te są przeważnie gdzieś przypięte).

Czarną owcą Obrabków jest jednak Ture, który nie dość, że nie chce brać udział w tych wszystkich ekscesach, to dodatkowo wydaje się być bardzo… porządny. Chłopiec niebawem ma urodziny i zażyczył sobie pewnego prezentu. Czy rodzinie uda się spełnić jego oczekiwania? Czy posuną się ponownie do kradzieży? A może ta kradzież okaże się dla nich zbyt trudna?

,,Rodzina Obrabków i urodzinowy skok” wspaniale kontrastuje z typową literaturą dziecięcą, która choć stara się przekazać najmłodszym jakieś moralne wzorce, często robi to w sposób zbyt patetyczny i sztuczny. W tej książce, gdzie fabuła jest zapakowana w doskonały ironiczny humor jak cukierek, dziecko po prostu nie może się oderwać lektury! Dodatkowo przekazywane tutaj wartości, a także omawiane konsekwencje niechlubnych czynów, z pewnością powinny zostać zapamiętane na długo.

Szczerze polecam tę książkę także wszystkim dzieciom uczącym się czytać. Będzie odpowiednia dla odbiorców powyżej 7 roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/rodzina-obrabkow-i-urodzinowy-skok/

Artykuł Rodzina Obrabków i urodzinowy skok – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Zły Kocurek

Autor: Nick Bruel

Ilustracje: Nick Bruel

Tłumaczenie: Marta Panek, Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2014, 2018, 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wszyscy znamy stereotyp samolubnego kota, który myśli tylko o tym jak zaszkodzić innym (i przy okazji za bardzo się nie zmęczyć). Zresztą szczerze mówiąc, skądś ta powszechna opinia o tych sierściucha się wzięła Jest dużo kultowych bajek, które powielają te przesłanki. Doskonałym przykładem może być Tom & Jerry. Nie znam dziecka, które nie przepadałoby za tą kreskówką. Wszyscy wiedzieliśmy, że mimo sporów i złośliwości, ta dwójka po prostu za sobą przepadała!

Kiedy sięgam teraz po serię ,,Zły Kocurek” od Wydawnictwa Mamania, przychodzi mi do głowy właśnie tego typu obraz kota – zwierzaka, który tylko pozornie dba o swoją wygodę i nie lubi nikogo innego, ale w rzeczywistości ma w sobie mnóstwo pozytywnych uczuć, którymi obdarza innych.

Chcąc przetestować tę serię, wybrałam 4 części. Te książki Nicka Burela można śmiało czytać nie zważając na żadną chronologię. Każda jest indywidualną opowieścią lub rozwinięciem jakiegoś zagadnienia. 

Na przykład ,,Zły Kocurek. Kąpiel” oraz ,,Zły Kocurek u weterynarza” to pozycje, które nie charakteryzują się jakąś konkretną fabułą. Bardziej opisują pewne zjawisko lub pojedyncze wydarzenie opisane w kreatywny sposób z wykorzystaniem obrazów, słów i typografii. Jeżeli uważacie, że nie da się napisać całej książki o tym, że koty nienawidzą się kąpać… to koniecznie musicie sięgnąć po pierwszy wymieniony w tym akapicie tytuł! 

Autor doskonale wprowadza czytelników w temat sprawiając, że pękają oni ze śmiechu. Przyznam, że nie jestem wielką fanką kotów (po prostu nie mam kota lub słabo się znamy), ale zupełnie nie przeszkadzało mi zaśmiewać się podczas lektury i ocierać łzę rozbawienia spod oka! 

Podobnie miała się sytuacja w przypadku ,,Zły Kocurek u weterynarza”. W tej części szczególnie spodobały mi się rozkładówki na których pokazuje się dwa punkty widzenia – opiekuna kota oraz samego kota. Ten pierwszy widzi weterynarza jako miłego, uśmiechniętego człowieka. Jak widzi go kot? No cóż, możecie sobie wyobrazić

W tomach ,,Zły Kocurek. Kłopoty z kociakami” oraz ,,Zły Kocurek. Obozowe szaleństwo” pojawia się już bardziej złożona fabuła. W zasadzie mogłabym polecić rozpoczęcie przygodą z tą serią, właśnie od tej ostatnio wymienionej pozycji. Nie jest może ona najbardziej zabawna, ale poznajemy wszystkich członków rodziny Kocurka (Szczeniaczka oraz Dziecko), a także bardzo ważną postać, czyli Wujka Muńka. 

Wujek Muniek nie jest zwolennikiem kotów. W zasadzie jasno deklaruje swoją miłość do psów i niechęć do tych drugich. W każdej jednak części (pewnie w formie małych żartów) pojawia się on jako koci ekspert. Muszę bowiem podkreślić, że we wszystkich 4 tytułach, które czytałam, było naprawdę dużo informacji o kotach – jak o nie dbać, czego nie lubią, dlaczego zachowują się w określony sposób. Te książki oferują naprawdę solidną wiedzę na temat tych zwinnych czworonogów. 

Seria ,,Zły Kocurek” sprawdzi się więc doskonale zarówno w przypadku dzieci, które mają w domu kota lub tych, które chciałyby go mieć. Dodatkowo, dzięki wielu ilustracjom, niewielkiej ilości tekstu i (co podkreślę raz jeszcze) świetnemu poczuciu humoru – to książki, którym chce się czytać najmłodszym! Mogą posłużyć także jako seria dla początkujących czytelników. Polecam!

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/pol_m_Serie_Zly-Kocurek-202.html

Artykuł Zły Kocurek – seria książek (nie tylko) dla kociarzy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.