➜ Tytuł: Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto
➜ Autorka: Giulia Ziggiotti
➜ Ilustracje: Sabrina Ferrero
➜ Tłumaczenie: Joanna Wajs
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemn

To przewodnik czy popularnonaukowe kompendium?

Wbrew temu, co może sugerować „podróżniczy” tytuł, nie jest to klasyczny przewodnik z trasami, planami zwiedzania i listą „top 10 miejsc, które warto zobaczyć”. To raczej popularnonaukowa książka edukacyjna, przypominająca uporządkowane kompendium: krótkie, rzeczowe rozdziały prowadzą przez tematy z różnych dziedzin (historii, kultury, społeczeństwa, codzienności, geografii, kuchni, zwyczajów) – dzięki czemu czytelnik może czytać ją wybiórczo albo pochłonąć niemal na jednym posiedzeniu. 

Kim jest autorka książki o Chinach?

Giulia Ziggiotti studiowała zagadnienia Azji Wschodniej (m.in. język i instytucje ekonomiczne oraz prawne regionu), a później ukończyła studia chińskie na Uniwersytecie Oksfordzkim. Pracowała zawodowo jako redaktorka serwisu AGIChina24, działała w środowiskach włoskich w Chinach, pełniła funkcję sekretarz generalnej Włoskiej Izby Handlowej w Chinach, a obecnie zarządza także szkołą włoską przy Ambasadzie Włoskiej w Pekinie i współprowadzi projekty edukacyjne w Hongkongu. To imponująca biografia, która doskonale tłumaczy, skąd w tej książce tyle dbałości o szczegóły, ciekawostek, ale i wiedzy, którą można zdobyć wyłącznie z autopsji.

Chiny współczesne i dawne w jednej opowieści

Największym atutem Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto jest jej przejrzysty skład oraz skupianie się na tym, co istotne – bez zbędnego rozdrabniania czy gubienia w szczegółach. Książka ma także przystępną narrację. To pozycja, która jednak ambitnie podchodzi do realizacji swojego zadania. Chiny są tu pokazane jako kraj pełen sprzeczności – bez mydlenia oczu, że da się je zamknąć w kilku stereotypach. 

Dzięki balansowaniu między historią a współczesnością, ale też pomiędzy zwyczajną ludzką codziennością, a tysiącletnimi tradycjami – przed czytelnikiem jawi się kraj niezwykle złożony. Trudno w jego kontekście przemilczeć znane wszystkim Zakazane Miasto, Jedwabny Szlak, pandę wielką w Syczuanie, ale jednocześnie można podjąć tematy mniej oczywiste – chińską gościnność, mniejszości etniczne czy miłość do latawców.

Jak to jest z tym Tajwanem?

Jak pewnie Wam wiadomo, status Tajwanu jest tematem politycznie spornym i w różnych krajach bywa przedstawiany odmiennie. Książka Giuli Ziggiotti nie skupia się na tego typu zagadnieniach, ale jak widać – także zupełnie ich nie unika. Na mapie Chin bowiem Tajwan nie należy do kontynentalnej części kraju. Jest to rozwiązanie często spotykane w europejskich publikacjach popularnonaukowych, upraszczające skomplikowaną rzeczywistość geopolityczną. Dla wielu mieszkańców Chin taka perspektywa byłaby nie do zaakceptowania, ale w kontekście tej książki pełni ona raczej funkcję praktyczną, a nie zachęcającą do polemiki.

Chiński Nowy Rok – jakie zwierzę w 2026?

Chiński Nowy Rok (często nazywany Świętem Wiosny) nie ma stałej daty w kalendarzu gregoriańskim – przy jego ustalaniu bazuje się na kalendarzu księżycowym. W 2026 roku świętowanie wypada 17 lutego i będzie ono trwało 15 dni, aż do Święta Latarni (o którym także przeczytacie w Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto.

Chiński zodiak opiera się na 12-letnim cyklu zwierząt. Każde zwierzę powraca z przewidywalną regularnością – z uwzględnieniem tradycji pięciu żywiołów, tworzących szerszy, 60-letni cykl. Dlatego 2026 to nie tylko Rok Konia, ale właściwie Rok Ognistego Konia.

Jeżeli chcecie zaskoczyć swoich chińskich przyjaciół uprzejmym pozdrowieniem, możecie użyć tych poniżej:

• Xīnnián kuàilè (新年快乐) – Szczęśliwego Nowego Roku,
• Gōngxǐ fācái (恭喜发财) – to życzenie pomyślności/wzbogacenia się, bardzo rozpowszechnione podczas świąt,
• hóngbāo (红包) – charakterystyczne czerwone koperty z pieniędzmi, pełniące także symboliczną funkcję,
• chūnlián (春联) – wiosenne dwuwiersze/„couplety” na czerwonym papierze, wieszane ,,na szczęście” przy drzwiach.

Dla kogo ta książka będzie strzałem w dziesiątkę?

Dla nastolatków i dorosłych, którzy:

• interesują się kulturą Azji oraz Chin, ale potrzebuję lektury, która uporządkuje ich wiedzę,
• podróżują (albo planują podróż) i chcą lepiej rozumieć kulturę kraju do którego jadą,
• szukają tytułu, który jest inspirujący i zajmie ich na dłużej.

Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto to książka, która jest konkretna, przejrzysta oraz mądra w doborze tematów. Świetnie sprawdzi się także jako prezent. Sprawdzajcie jej dostępność na stronie wydawnictwa Nasza Księgarnia.

FAQ – Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto

O czym jest książka Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto?

To popularnonaukowe kompendium wiedzy o Chinach autorstwa Giulii Ziggiotti, które w uporządkowany sposób przedstawia historię, kulturę, zwyczaje, geografię i współczesne realia tego kraju. Książka nie jest klasycznym przewodnikiem turystycznym, lecz syntetycznym wprowadzeniem do tematu.

Dla kogo przeznaczona jest ta książka o Chinach?

Publikacja skierowana jest do nastolatków i dorosłych. Szczególnie dobrze sprawdzi się u czytelników zainteresowanych kulturą Azji, rodzin często podróżujących oraz osób, które chcą uporządkować podstawową wiedzę o Chinach – bez wchodzenia w specjalistyczne opracowania akademickie.

Dlaczego Chiński Nowy Rok jest dobrym pretekstem, by sięgnąć po tę książkę?

Chiński Nowy Rok (Święto Wiosny) to moment, w którym wiele osób po raz pierwszy ma styczność z takimi pojęciami jak: lata zwierząt, czerwone lampiony, hongbao czy Święto Latarni. Książka Giulii Ziggiotti pomaga zrozumieć kontekst tych zwyczajów i wyjaśnia, skąd biorą się tradycje związane m.in. z Rokiem Konia.

Czy książka nadaje się jako pierwsze wprowadzenie do tematu Chin?

Tak. To jedna z jej kluczowych funkcji. Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto porządkują wiedzę, tłumaczą podstawowe pojęcia i budują solidny fundament do dalszego zgłębiania tematu – zarówno poprzez inne książki, jak i podróże.

Artykuł W Chiński Nowy Rok sięgnij po tę książkę. Recenzja Chiny. Od czerwonych lampionów po Zakazane Miasto pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii
➜ Autor: Dougal Dixon
➜ Ilustracje: Rachel Caldwell
➜ Tłumaczenie: Agata Mietlicka
➜ Wydawnictwo: Tekturka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nie mamy możliwości stanąć oko w oko z prawdziwym, żywym dinozaurem. Ale pewnie nawet gdybyśmy mieli, to niewielu śmiałków chciałoby się na taki eksperyment zdecydować (mógłby on być ekstremalnie krótki).

Książka pop-up o dinozaurach

Co innego jednak spojrzeć na trójwymiarowy model prehistorycznego gada, a wręcz… zerknąć w jego trzewia i sprawdzić na czym polegał fenomen ich siły oraz cech pozwalających żyć wśród wielu innych dinozaurów, w bardzo szczególnych czasach na Ziemi.

Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii to kolejna z imponującej serii książek wydawnictwa Tekturka (na którą w polskim przekładzie wszyscy już od dawna czekali), która za pomocą przestrzennych ilustracji Rachel Caldwell ,,ożywia”, a przede wszystkim urzeczywistnia elementy anatomii Tyranozaura.

W ramach tej serii ukazały się jeszcze dwie niesamowite książki pop-up, dla których ostatnio przygotowano dodruki (nie warto zwlekać z ich zakupem, bo stany magazynowe bardzo szybko topnieją):

• Ciało człowieka. Przewodnik pop-up po anatomii,
• Owady i pajęczaki. Przewodnik pop-up.

Wciel się w naukowca badającego Tyranozaura

Książka przypomina oficjalny protokół z sekcji doskonale zachowanego dinozaura. Zanurzając się w Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii można poczuć się niczym paleontolog, który dokonuje przełomowego odkrycia.

A właściwie – przełomowych odkryć, bo przyglądając się układowi kostnemu czy mięśniowemu konkretnego osobnika, istnieje możliwość prześledzenia prawie całego jego życia – po dietę, tryb funkcjonowania, a nawet pojedyncze urazy.

Imponująca czaszka dinozaura

Za pomocą rozkładanych, trójwymiarowych modeli, można bliżej przyjrzeć się poszczególnym częściom ciała gada. Dostrzec niuanse budowy oka, mózgu czy zęba. Otwierając liczne w książce klapki i okienka, na czytelników czeka jeszcze więcej ciekawostek oraz wartościowych informacji. 

Na samej analizie głowy Tyranozaura jednak się nie kończy – w Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii poddawana oględzinom jest także jama brzuszna, nogi oraz ogon, które pełniły ważne funkcje zarówno w przemieszczaniu się, jak i polowaniu zwierzęcia.

Książka robi więc ogromne wrażenie nie tylko ze względu na staranne, stylizowane na wiekowe wydanie oraz elementy pop-up. To interesujący dla miłośników dinozaurów zbiór wiedzy na temat prehistorycznych gadów, który pozwala lepiej zrozumieć (i zachwycić się!) jak kiedyś one funkcjonowały.

Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii będzie doskonałą propozycją prezentową dla każdego powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/pl/p/Cialo-czlowieka.-Przewodnik-pop-up-po-anatomii/131

Artykuł Tyranozaur. Przewodnik pop-up po anatomii – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Bo powiedz szczerze, czytelniczko lub czytelniku: zdarzyło ci się czytać mangę, jeść sushi, uprawiać którąś z japońskich sztuk walki albo chociaż (bez powodzenia) pielęgnować mizerne drzewko bonsai? Zapewne tak. Japonia niepostrzeżenie wniknęła w nasze życie, ale w przeciwieństwie do innych krajów pozostała osobnym, zagadkowym i na pozór niedającym się pojąć wszechświatem.

Marco Reggiani, Japonia. Od anime do zen, str. 9

Inspirująca Japonia dla dzieci i dorosłych

Powyższy cytat jest tak cudowny oraz doskonale podsumowujący całą książkę, że trudno będzie napisać coś bardziej trafionego. Każdy ma mniejsze lub większe wyobrażenie o Japonii. Dla jednych to tylko egzotyczna, daleka kraina – dla innych (mam wrażenie, że większości) wymarzona destynacja podróży.

Bez względu jednak w której z powyższych grup byście się nie znaleźli, trudno odmówić Japonii bycia intrygującą. Mam wrażenie, że m.in. właśnie dlatego każda książka na jej temat jest (z automatu) pasjonującą lekturą dla osób w każdym wieku.

Najlepsza książka z ciekawostkami o Japonii?

Co jednak powinniście wiedzieć o Japonii. Od anime do zen? Z całą pewnością nie jest to turystyczny przewodnik, ale bardziej próba uchwycenia ducha kraju Kwitnącej Wiśni.

Ma – jak na swoją objętość – dość mało tekstu, świetnie sprawdzi się więc w przypadku osób, które nie są entuzjastami tematycznych felietonów. Marco Reggiani porusza w niej jednak dziesiątki wątków, które bezsprzecznie kojarzą się z Japonią, ale nieco poszerza je o kontekst historyczny, kulturowy czy społeczny.

W ten sposób można dowiedzieć się m.in., że w omawianym kraju kolejki traktowane są jako rodzaj sztuki; w miejscach publicznych nie należy jeść, pić, palić lub… smarkać w chusteczkę; a państwowe instytucje reprezentowane są przez bajkowe postacie yuru-kyara.

Co trzeba wiedzieć przed podróżą do Japonii?

Japonia. Od anime do zen składa się z siedmiu dużych działów, do których wybrano zagadnienia związane z Tokio, etykietą, Złotą Trasą (z Tokio do Miyajimy), gastronomią, kulturą oraz sztuką, przenikaniem tradycji do nowoczesności, a także rozmaitymi świętami, istotnymi w kalendarzu tego kraju.

Znajdziecie w niej przydatne wskazówki, które przydadzą się przed wyprawą do Japonii, ale także masę faktów pozwalających nieco lepiej zrozumieć to miejsce oraz mieszkających tam ludzi. Bez względu więc na plany wakacyjne – Japonia. Od anime do zen, to książka po którą warto sięgnąć.

Będzie odpowiednia dla osób powyżej 13 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/japonia–od-anime-do-zen/p3653.html

Więcej ciekawych książek o Japonii:

• Kocie ścieżki. Japonia,
• Banzai. Japonia dla dociekliwych,
• Baśnie japońskie.

Artykuł Japonia. Od anime do zen – książka z ciekawostkami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Człowiek lubi skrajności. To właśnie one wzbudzają najwięcej emocji. I dlatego też często poszukujemy czegoś, co jest największe, najwyższe lub najstarsze. Wrażenie robią na nas również zjawiska lub rzeczy najmniejsze, najszybsze lub najbardziej ekstremalne… a to dopiero początek.

Popularnonaukowe książki dla dzieci

Książka będąca zbiorem tego rodzaju rozmaitych pomiarów, jest więc nie tylko ekscytująca, ale także daje niezły obraz świata, w którym żyjemy.

Ile waży dinozaur? Wielkie pomiary świata to popularnonaukowa pozycja od wydawnictwa Jedność dla dzieci, z tekstem Andrei Minoglio oraz ilustracjami Bethany Lord. Należy do większego cyklu lektur edukacyjnych – Życie bez granic, w ramach którego znajdziecie dużo wartościowych pozycji do czytania z dziećmi.

Ile waży dinozaur?

Cztery duże działy – o naturze, życiu na ziemi, wytwórczości człowieka oraz porównaniach, zawierają wiele mniejszych rozdziałów, wypełnionych ciekawostkami z niemal każdej dziedziny nauki.

Ile waży dinozaur? Wielkie pomiary świata w imponujący, wizualny sposób przedstawiają absolutne podstawy dotyczące rekordzistów, m.in.:

• najdłuższa rzeka oraz największe jezioro,
• najbardziej zaludniony kraj świata,
• najszybsze zwierzę,
• zwierzę, które żyje najdłużej (ciekawe czy wiecie, jakie zwierzę wielkości człowieka może żyć nawet… 500 lat!).

Książka jednak jest także pełna nieoczywistych ciekawostek, związanych z osiągnięciami technologicznymi człowieka, rozmaitymi spostrzeżeniami oraz zaktualizowanymi faktami (na rok 2023, kiedy została napisana).

Książka idealna na prezent

Czasami autorzy operują na bardzo dużych liczbach, które trudno wyobrazić sobie nawet dorosłemu. Zawsze w takiej sytuacji posługują się jednak porównaniami lub odniesieniami do codzienności.

Zainteresują więc dzieci informacjami, m.in. ile ważylibyśmy na Marsie, jak szybko dotarlibyśmy z Krakowa do Warszawy – gdybyśmy poruszali się chińskim pociągiem Maglev czy też jak wyglądałaby historia Ziemi, gdyby przedstawić ją w schemacie 12-godzinnym.

Dzięki stempelkom ,,100% rzeczywisty wymiar” można nawet sprawdzić jak wyglądałyby zwierzaki czy inne przedmioty w realnej wielkości. Świetna sprawa (szczególnie, kiedy uzmysłowimy sobie jak ogromne jest np. oko kałamarnicy olbrzymiej)!

Polecam Ile waży dinozaur? Wielkie pomiary świata nie tylko ze względu na merytoryczną treść oraz imponujące wydanie (duży format i fantastyczna, metaliczna okładka). To książka, która dostarczy mnóstwa wiedzy i z pewnością zainteresuje dzieci nauką. Będzie doskonała w roli prezentu dla każdego powyżej 8 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.jednosc.com.pl/dla-dzieci-14/8209/ile-wazy-dinozaur-wielkie-pomiary-swiata

Artykuł Ile waży dinozaur? Wielkie pomiary świata – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze
➜ Seria: Detektyw Wróbel
➜ Scenariusz: Adam Wajrak, Tomasz Samojlik
➜ Ilustracje: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jeżeli często tu zaglądacie i szukacie dla siebie recenzji ciekawych książek, to prawdopodobnie lubicie podróżować po świecie literatury. Być może lubicie nawet podróżować po prostu, bo jak mawiał Hans Christian Andersen:

Podróżować to żyć.

Nowe przygody Detektywa Wróbla

Nie bez powodu wspominam o tym przy okazji trzeciego tomu prze-wspaniałej, komiksowej serii, która Was rozśmieszy, douczy i zaciekawi. Detektyw Wróbel to seria książek łącząca fabuły z lotu ptaka (najczęściej) z popularnonaukowymi ciekawostkami i mądrym przesłaniem. Do tej pory ukazały się:

• Detektyw Wróbel i złamane pióro,
• Detektyw Wróbel i struty dziub.

Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze to najnowsza pozycja Adama Wajraka oraz Tomasza Samojlika, która porusza właśnie kwestie migracji, gatunków inwazyjnych czy przemieszczania się (zwierząt, ale też trochę ludzi, roślin, i na przykład wirusów).

Wizyta w Umarłym Lesie

Wygląda na to, że Detektyw Wróbel przechodzi awans społeczny, bo właśnie dołączyła do niego stażystka! Modrinka, czyli pewna młoda modraszka zwyczajna, postanowiła zadbać o swoje CV i liznąć trochę doświadczenia przy boku doświadczonego kolegi po fachu.

Razem zdecydowali się zbadać sprawę pewnych papug, które niespodziewanie pojawiły się w mieście. Aleksandretty sieją popłoch… choć nie do końca wiadomo dlaczego. Na skutek pewnych, nieoczekiwanych wydarzeń, detektyw Wróbel trafia do Umarłego Lasu (jeśli komuś nic ta nazwa nie mówi, niech koniecznie w nią kliknie).

To właśnie tam tytułowy bohater komiksu przekona się, że nie taki dzięcioł (białoszyi) straszny, jak go malują. Historia jest także płynnym przejściem oraz zaproszeniem do świata bohaterów Umarłego Lasu.

Edukacja przyrodnicza dla dzieci

Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze to opowieść pełna zwrotów akcji, sucharów (ale tych z serii: tak absurdalne, że aż śmieszne), czy wplecionych w fabułę informacji, które sprawiają, że więcej wiemy o otaczającym nas świecie.

Książka uczy otwartości na nowe gatunki, przestrzega jednak przed lekkomyślnością w ich samodzielnym rozmnażaniu czy transportowaniu. Z pewnością po lekturze Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze niektóre osoby zastanowią się, czy koniecznie powinny zabierać z wycieczki z drugiego końca świata, sadzonkę tej ślicznej roślinki.

Bardzo polecam ten komiks wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/detektyw-wrobel-i-tajemniczy-przybysze/

Artykuł Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Latające smoki, rybokształtna machina latająca czy fororak (ptak potrafiący pożreć zwierzę wielkości owcy) – czyżbym nawiązywała do nowej powieści fantastycznej? Zupełnie nie! W tej recenzji przeczytacie bowiem o książce popularnonaukowej, która tłumaczy najbardziej niezwykły fenomen z jakim mamy do czynienia w przyrodzie, i nie tylko!

Najnowsza książka Richarda Dawkinsa

Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją to pozycja z tekstem Richarda Dawkinsa, autorytetu w zakresie biologii ewolucyjnej oraz matematyki. Poza tym, ten brytyjski zoolog, etolog i publicysta był także profesorem na Uniwersytecie Oksfordzkim. 

Znany jest ze swojej krytyki kreacjonizmu oraz medycy alternatywnej. Ten człowiek to mocno stąpający po ziemi naukowiec, który najbardziej na świecie ceni sobie badania oraz niezbite fakty. Jak więc doszło do tego, że napisał książkę o… marzeniach?

Mnóstwo pytań o lataniu

Okazuje się, że nic nie stoi na przeszkodzie, żeby fantazję łączyć z nauką – pod warunkiem, że jedno nie wyklucza drugiego. Tak właśnie jest z lataniem. Bez względu na to czy mówimy o skrzydłach ptaków, błonach między ramionami do szybowania czy budowie nasion roślin unoszących się w powietrzu, człowiek obserwując te cuda, może się nimi inspirować.

Pragnienie latania od zawsze towarzyszyło ludzkości. Początkowo zastanawiali się oni tylko: jak? Jak to możliwe, że coś wznosi się w powietrze? Z czasem pojawiły się kolejne wątpliwości – czy łatwiej latać tylko tym, którzy są mali? W jaki sposób niektóre ptaki są w stanie z taką szybkością i precyzją pikować w dół? Jak to możliwe, że inne z kolei, mogą latać bez odpoczynku wiele, wiele godzin?

W Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją dostajecie odpowiedzi na te pytania, a nawet jeszcze więcej. Autor przytaczając przykłady nie tylko z nauki, ale także literatury czy kultury, wyjaśnia sposób funkcjonowania różnych organizmów i inspiruje wynalazkami opartymi na podglądaniu przyrody.

Jak oprzeć się grawitacji?

W tej pozycji pełno jest fascynacji światem – jego pięknem i zagadkami. Richard Dawkins zaraża czytelników swoim sposobem patrzenia na rzeczywistość. Sięgając po Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją z jednej strony nastawcie się więc na porządnie zrealizowaną książkę popularnonaukową, ale z drugiej możecie liczyć na wrażenia zbliżone do lektury publicystyki. 

Czy można mieć jakiekolwiek zastrzeżenia do tych felietonów? Osobiście ubolewam nad brakiem twardej oprawy, ale trzeba przyznać, że na okładce znalazły się jednak ładne tłoczenia z folii, a do wnętrza książki wybrano przyjemny w dotyku papier.

Moim zdaniem, nie zaszkodziłaby także tej pozycji jeszcze jedna redakcja i korekta. Czasami mam wrażenie, że tłumacz zbyt dosłownie chciał przetłumaczyć słowa Dawkinsa, idąc na kompromis z lekkością oraz charakterem tekstu w odbiorze.

Poza tymi drobiazgami, Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją zachęcą Was do odkrywania podróży – czy to do świata wypełnionego wiedzą, ciekawostkami i faktami, czy taką pełną marzeń, w której wszystko jest możliwe – nawet oparcie się grawitacji.

Bardzo polecam jej lekturę osobom powyżej 13 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://helion.pl/ksiazki/na-skrzydlach-wyobrazni-walka-czlowieka-i-ewolucji-z-grawitacja-richard-dawkins,naskwy.htm#format/d

Artykuł Na skrzydłach wyobraźni. Walka człowieka i ewolucji z grawitacją – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Na jakiej ulicy mieszkasz? Może nazywa się Długa i ciągnie się wiele kilometrów? Albo Bukowa, bo kiedyś rosły przy niej wysokie buki? Może Wasza ulica to Krakowska, bo można kierować się nią na Kraków?

Książka dla dzieci o słynnych ulicach

Ulice skrywają w sobie wiele tajemnic, ale też mnóstwo inspirujących faktów. Niektóre są starsze niż same miasteczka. Dzięki nim, ludzie mogli podróżować, handlować czy… protestować!

Zupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że powstała o nich taka książka. Jedyne co może w tej kwestii zastanawiać – to dlaczego to stało się tak późno?

Ulice z tekstem Anny Skowrońskiej oraz ilustracjami Aniny Mengerovej to wspaniała sposobność na zwiedzanie świata, bez ruszania się z fotela nawet na krok.

Nazwy ulic oraz ich znaczenie

Bez względu na to czy udacie się do Stanów Zjednoczonych, Australii, Francji czy Brazylii – będziecie przechadzać się ulicami, które łączy niesamowita historia.

Jeżeli poszukujecie jednak inspiracji do wakacyjnych, bliższych wypraw – autorka proponuje kilka ciekawych polskich akcentów. W książce odwiedzamy m.in. Szczecin, Toruń, Poznań, Warszawę, Łódź czy Kraków.

W związku z tym, że świat nie składa się raczej z przypadków, znajdziecie w tych miastach nazwy ulic, które związane są z przeszłością, przyrodą czy które nadano tym miejscom na pamiątkę. Książka zachęca także do refleksji nad własną ulicą. Na jednej ze stron rozpisano nawet pomocnicze pytania, które pozwolą zgłębić temat.

Dla kogo jest ta książka?

Ulice to barwnie ilustrowana, bardzo ciekawie opowiedziana pozycja popularnonaukowa, dzięki której dzieci z większą uważnością będą odbywać kolejne spacery. Lektura zachęca do poznawania lokalnej historii, ale także odwiedzania nowych miejsc i czerpania z ich pełnego potencjału.

Polecam Ulice wszystkim powyżej 7 roku życia.

Książkę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.  

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/ULICE/265

Artykuł Ulice – recenzja inspirującej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

W jaki sposób należy mówić do ludzi, ale nie tylko tych młodych, ale także tych całkiem dorosłych, żeby ci lepiej rozumieli sens przekazu? Najłatwiej robić to za pomocą medium telewizji – a w szczególności emocjonującego teleturnieju oraz karmiącej nasz konsumpcyjny charakter reklamy.

Nowy tom Sapiensów

W trzeciej części bestsellerowej serii powieści graficznych Sapiens, Yuval Noah Harari, David Vandermeulen i Daniel Casanave zachęcają czytelników do zastanowienia się, co najbardziej kształtuje historię oraz ma wpływ na losy ludzkości.

Sapiens. Opowieść graficzna tom 3. Mistrzowie historii to pokaźnych rozmiarów pozycja, która jest kontynuacją dwóch poprzednich części:

• Sapiens. Opowieść graficzna tom 1. Narodziny ludzkości,
• Sapiens. Opowieść graficzna tom 2. Filary cywilizacji.

To jedne z najbardziej poszerzających horyzonty lektur, które jak żadna inna fabularyzowana literatura popularnonaukowa otwierają oczy, zachęcają do myślenia i uczą nieszablonowego rozumienia świata.

Teleturniej rozliczający świat z przeszłości

W Sapiens. Opowieść graficzna tom 3. Mistrzowie historii autorzy wykorzystali schemat programu telewizyjnego z publicznością na żywo czy też reklamę, żeby zastanowić się nad elementami, które mają największy wpływ na ludzkie wybory.

Prowadzącą została Herodota, której imię nie bez przyczyny nawiązuje do imienia Herodota z Halikarnasu, myśliciela nazywanego Ojcem Historii. Choć kobieta osobowością przypomina bardziej divę, niż filozofkę, a jej wygląd może kojarzyć się z Ursulą z Małej Syrenki – sam teleturniej dostarczy tyle emocji, że trudno będzie Wam oderwać się od książki.

Rozważania na temat historii – kto wpływa na jej bieg

Zadaniem teleturnieju jest wyłowienia bohatera, który najskuteczniej potrafi wpływać na historię. Pierwsi trzej kandydaci to małe rybki – Przypadek, Zadymiara oraz Cyklistka (od powtarzających się cykli, a nie zamiłowania do rowerów), mogą mieć wpływ na losy świata. Czy ich obecność jest jednak najbardziej znacząca?

Czytelnik wkrótce przekonuje się, że znacznie więcej do powiedzenia mają kolejni bohaterowie – Imperia, Kapitan Dolar i w końcu Skyman, czyli człowiek niebios lub też przestworzy. Nawet oni bledną jednak przy ostatniej, tajemniczej postaci, która szachuje wszystkich na planszy historycznego, ale i przyszłościowego kalibru.

Dyskurs o zawiłościach wszechświata

Dzięki pojawianiu się kolejnych kandydatów, książka naturalnie zyskuje podział najpierw na mniejsze rozdziały, a później na dość zasobne działy. Każda część lektury zostaje poprzedzona jakimś istotnym zwrotem akcji oraz kluczową myślą, która pozwala spojrzeć na całość zagadnienia w jeszcze bardziej pogłębiony sposób.

Sapiens. Opowieść graficzna tom 3. Mistrzowie historii został zbudowany na fundamencie zaangażowanej dyskusji. Autor sam ze sobą konwersuje, tocząc walkę na argumenty za pośrednictwem stworzonych przez siebie bohaterów.

Ten rodzaj narracji prezentuje omawiane zagadnienie w sposób holistyczny, jednocześnie jeszcze skutecznej objaśniając nam zawiłości wszechświata.

Co nas czeka w przyszłości?

Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że książka nie tylko omawia kwestie historyczne, ale często wplata w oś narracji wątki ze współczesności. Ponadto, możecie w niej liczyć na interesujące anegdoty o pieniądzach i ich dziwnej oraz niezwykłej sile łączenia ludzi. Rozważania na temat animizmu i teizmu (po tej lekturze nawet na Quo Vadis spojrzycie trochę inaczej).

W końcu – zastanowić się nad tym, gdzie zmierza nasza cywilizacja i czy w ogóle można o niej mówić w tych kategoriach. Będzie nawet świadkami gościnnego pojawienia się obcej cywilizacji.

Żadna inna seria książek popularnonaukowych nie otwiera tak oczu i nie poszerza horyzontów jak Sapiensi. To wybitny przykład literatury dla odbiorców w każdym wieku, który powinno się zadawać jako obowiązkową lekturę dla lepszego rozumienia siebie oraz świata.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/produkt/5287/sapiens-opowiesc-graficzna-tom-3

Artykuł Sapiens. Opowieść graficzna tom 3. Mistrzowie historii – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dorośli dostali ostatnio do oglądania fantastyczny serial od Netflix’a ,,1670”, a dzieci nie pozostały stratne, otrzymując do czytania książkę, której akcja dzieje się niemal w tym samym czasie, co jej ekranowy ,,odpowiednik”.

Lepsze czasy dla dzieci i dorosłych

,,Lepsze czasy. Jak zostać królem” to popularnonaukowa z elementami fabularnymi pozycja dla małych oraz dużych, której autorem jest Paweł Zych. Nazwisko to możecie kojarzyć m.in. z bestsellerowych ,,Bestiariuszy słowiańskich”, które współtworzył on z Witoldem Vargasem.

Jego autorska seria wielkoformatowa ,,Dobre czasy” została zainaugurowana właśnie książką pod tytułem ,,Dobre czasy. Jak zarobić w średniowieczu”. To także bezpośrednie nawiązanie do tego jak brzmi nazwa wydawnictwa.

Jak zostać królem?

Ja skupię się na drugiej części, po którą z powodzeniem można sięgać, nie znając poprzedniej pozycji. Czasy Rzeczpospolitej Obojga Narodów, czyli zarówno koniec XVI jak i początek XVII wieku. Bohaterem jest dziesięcioletni Władysław Waza, który przygotowuje się do roli przyszłego króla. Jego zadaniem będzie odbyć kilkumiesięczną podróż, podczas której lepiej pozna Polskę.

Choć autor w dużej mierze posiłkował się historią i zdecydowana większość ciekawostek została przełożona 1:1 w stosunku do tego, co kiedyś rzeczywiście miało miejsce – warto wspomnieć, że tak naprawdę Władysław Waza nigdy nie odbył takiej edukacyjnej podróży.

Polskie miasta w dawnych czasach

Autor zresztą doskonale wyjaśnia wszystko we wstępie, zarysowując już na początku, czego można się po ,,Lepszych czasach” spodziewać. Ta książka jest interesującym spojrzeniem na naszą ojczyznę sprzed dobrych kilku setek lat, z perspektywy gospodarczej, ekonomicznej, politycznej czy społecznej.

Znajdziecie w nich informacje dotyczące tego jak wyglądał system podatków, na jakich zasadach funkcjonował ówczesny sejm czy w jaki sposób transportowano towary między miastami. 

Na wielkoformatowych ilustracjach można długo przyglądać się m.in. funkcjonowaniu folwarku, warsztatu garncarskiego, kopalni ołowiu oraz garbarni. W ,,Lepsze czasy. Jak zostać królem” wyruszycie także do rozmaitych miast: Radomia, Iłży, Krakowa, Olkusza, Włocławka, Gniezna, Poznania, Bydgoszczy i wielu innych, mniejszych oraz większych. 

Trudno oprzeć się wrażeniu, że ta książka pozwala zdobyć naprawdę szczegółową wiedzę na tematy, które przecież zajmują nasze głowy także współcześnie. I pewnie, nie każdy z nich będzie najprostszym do przyswojenia, dlatego ,,Lepsze czasy” polecam przede wszystkim czytelnikom nieco starszym, powyżej 10 roku życia.

Jestem przekonana, że po lekturze tej książki wielu odbiorców stanie się pasjonatami nie tylko historii, ale i ekonomii czy socjologii.

Książkę można kupić tutaj: https://legendarz.pl/produkt/lepsze-czasy-jak-zostac-krolem/

Artykuł Lepsze czasy. Jak zostać królem – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Detektyw Wróbel i struty dziób
➜ Seria: Detektyw Wróbel
➜ Scenariusz: Adam Wajrak, Tomasz Samojlik
➜ Ilustracje: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jednym z najważniejszych problemów ptaków, na które mamy bezpośredni wpływ, jest niezdrowe, ludzkie jedzenie. Pamiętam jak moja przyszywana babcia już wiele lat temu, lubiła zostawiać ptaszkom stary chleb w parku. To była złota kobieta, ale zupełnie nie rozumiała argumentów, że im to szkodzi. Sama przeżyła obóz podczas II wojny światowej i robiła wszystko, żeby nie marnować jedzenia. Uknułam więc pewną intrygę – zaoferowałam, że sama będę nosić chleb do parku, a w rzeczywistości… wyrzucałam go do śmieci.

Seria komiksowa o Detektywie Wróblu

Kłamanie jest oczywiście ostatecznością, ale w sytuacji, kiedy ona była szczęśliwa, a ptaszki zdrowsze – chyba było warto. Dlaczego jednak o tym piszę?

Komiksowa seria tworzona przez Tomasza Samojlika i Adama Wajraka ,,Detektyw Wróbel” to mistrzostwo, jeżeli mowa o dobrym humorze, wartościowej treści i masie ciekawostek dotyczących pierzastych. Wcześniej ukazała się część ,,Detektyw Wróbel i złamane pióro”, a teraz przyszedł czas na kontynuację: ,,Detektyw Wróbel i struty dziób”.

Wątkiem głównym, który zresztą został już zasygnalizowany w pierwszym tomie, jest jedzenie zalegające w śmietnikach. Okazuje się, że to niezła pożywka nie tylko dla niczego nieświadomych bohaterów miasteczka, ale także kolejny powód dla lokalnych, ptasich gangów, żeby siać postrach i dezinformację.

Śmieciowe praktyki ptaków

Kiedy główny bohater, tytułowy Detektyw Wróbel (lub dla rodziny Domikuś) postanawia rozprawić się z niezdrowym jedzeniem – kolejny raz musi udowodnić swoją odwagę.

Akcja zaprowadzi go na miejscowe wysypisko, gdzie spotka jeszcze więcej przedstawicieli różnych ptasich gatunków – w tym bociana czy parę trzymających wszystko w ryzach kruków. Czy zgodnie z opinią inteligentnych ptaków, którą mają, wykażą się rozsądkiem i… zrezygnują ze swoich śmieciowych praktyk?

Ciekawostki, zdrowe smaczki i jeszcze więcej komiksów

W komiksie ,,Detektyw Wróbel i struty dziób”, tak jak i w poprzedniej części, fabuła przeplatana jest ciekawostkami na temat bohaterów występujących w książce. Znajdziecie tutaj m.in. informacje dotyczące populacji wróbli w Polsce czy w Europie, wiedzę dotyczącą tego czym żywią się bociany oraz jakie kaczki można spotkać w naszym kraju.

Dzięki temu, że akcja książki rozgrywa się w mieście (z pewnymi, małymi wyjątkami), sprzyja to możliwości obserwacji oraz wypatrywania bohaterów ,,Detektywa Wróbla” w bliskim otoczeniu. Po lekturze wyruszcie z dziećmi na spacer, żeby zerkać w niebo i na okoliczne drzewa.

Miłą niespodzianką dla sympatyków komiksów tych twórców, będą ukryte smaczki, nawiązujące do poprzednich serii, takich jak np. ,,Umarły las” czy ,,Ryjówka przeznaczenia”.

,,Detektyw Wróbel i struty dziób” to książka, którą niezwykle polecam każdemu czytelnikowi powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/detektyw-wrobel-i-struty-dziob/

Artykuł Detektyw Wróbel i struty dziób – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.