Prawo jazdy zrobiłam późno, kiedy byłam już po 30-stce. Dobrze jednak pamiętam, jak duże emocje wiązały się z tym wydarzeniem. Sam egzamin też wydawał mi się znacznie bardziej stresujący niż na przykład matura czy obrona pracy magisterskiej. Dlaczego?

Co robią kierowcy i kierowczynie

Pewnie dlatego, że bycie kierowcą jest bardzo odpowiedzialną funkcją w społeczeństwie. Kiedy siada się za kierownicą i staje się członkiem ruchu drogowego, jednocześnie odpowiedzialność tylko za siebie czy za naszych bliskich, rozszerza się o przypadkowe osoby – przechodniów i innych kierowców.

W ramach serii Ciekawe… od wydawnictwa Nasza Księgarnia, Adam Wójcik przygotował autorską książkę właśnie na tematy związane z szeroko rozumianą motoryzacją. Co robią kierowcy i kierowczynie jest drugą pozycją (po Co robią strażacy i strażaczki), opowiadającą o różnych zawodach.

Popularnonaukowa książka o jeżdżeniu pojazdami

Kierowanie pojazdy może być bowiem związane z konkretną profesją, jak i można wykonywać tę czynność dodatkowo. Bez względu jednak jak na to nie spojrzeć – dzieci są zafascynowane samą możliwością znalezienia się przed ,,kółkiem”.

Ta popularnonaukowa pozycja rozpoczyna się – bardzo trafnie – od informacji na temat szkoły jazdy, znaków drogowych czy podstawowych zasadach, których powinni przestrzegać kierowcy.

Następnie, autor płynnie przechodzi do zawodowców – kierowców miejskiego transportu, pojazdów uprzywilejowanych, sportowców, taksówkarzy, zawodowych kierowców ciężarówek, pojazdów budowlanych czy motorniczych pociągów.

Czego mi zabrakło?

W książce znajduje się także rozdział o budowie samochodu oraz ważnych kwestiach dotyczących dbania o swój pojazd (choć rozbawiła mnie trochę ilustracja ze zmianą opony bez lewarka – to są detale, ale dzieci mają do nich wyjątkowe oko).

Co robią kierowcy i kierowczynie to bardzo interesująca książka z kartonowymi stronami, która z całą pewnością zachwyci młodych czytelników. Do ideału jednak nieco jej brakuje.

Głośno roześmiałam się także na widok chińskiej taksówki, która w rzeczywistości… nie istnieje (inaczej – istnieje, ale nie funkcjonuje; należy tylko do propagandy sukcesu Chin). Rozumiem jednak, że to taka pieśń przyszłości autora. 

Przydałoby się również, żeby w rozdziale poświęconym kaskaderom wspomnieć też, że ich praca nie jest związana wyłącznie z pojazdami. Czuję także niewykorzystany potencjał w opowiedzeniu czytelnikom jak ważny jest odpowiedni fotelik dla dzieci czy prawidłowe przewożenie psów (wiele osób nawet nie przypina swojego czworonoga specjalnym pasem , nie mówiąc już o wożeniu go w rekomendowanej klatce). 

Poza tymi drobiazgami, Co robią kierowcy i kierowczynie to inspirująca lektura, która rozbudzi fascynację motoryzacją u najmłodszych i rozrusza szare komórki za sprawą zawartych w niej zadań aktywizujących. Polecam książkę dzieciom od lat 4.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/co-robia-kierowcy-i-kierowczynie/p3685.html

Artykuł Co robią kierowcy i kierowczynie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Moje bajki. Wyszukaj i policz
➜ Tekst: Marzia Giordano, Dorota Skwark
➜ Ilustracje: Marzia Giordano
➜ Lektor: Wojciech Niemczyk
➜ Wydawnictwo: Kakadu, Jupi Jo, Jedność
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Klasyczne bajki można lubić, albo zupełnie mieć z nimi nie po drodze. Bardzo trudno jednak odmówić im tego, że jak mało które, oddziałują na wyobraźnię oraz niosą bardzo ważne, uniwersalne przesłania.

Audiobajki z kartonową książką

O zaletach interaktywnego pióra Kakadu pisałam już wielokrotnie, m.in. przy okazji poprzednich pozycji:

• Pierwsze litery,
• Dźwięki na spacerze,
• Wszystko gra!.

Ostatnio miała miejsce kolejna premiera książki, o której opowiadam właśnie w tej recenzji. Moje bajki należy do serii kartonowych wyszukiwanek o nazwie Wyszukaj i policz, składającej się obecnie z dwóch tomów, w których ćwiczona jest m.in. spostrzegawczość oraz nauka liczenia.

Ich autorką jest Marzia Giordano, odpowiadająca za ilustracje oraz Dorota Skwark, która przygotowała opracowanie bajek dźwiękowych.

Siedem klasycznych bajek

Na czym polega ta książka? Moje bajki. Wyszukaj i policz to kilka rozkładówek reprezentujących jakąś słynną opowiastkę oraz zawierających listę zadań do wykonania. Dla każdej przygotowano także audiobajkę czytaną przez Wojciecha Niemczyka, którego głos uzupełniany jest odpowiednim podkładem dźwiękowym.

Muszę przyznać, że byłam bardzo zdziwiona jak długie są te bajki! Śmiało możecie uruchomić je za pomocą pióra Kakadu przyłożonego w odpowiednie miejsce na rozkładówce, a następnie patrząc na ilustracje – wsłuchać się w opowiadaną historię i zrelaksować.

Moje bajki. Wyszukaj i policz zawiera bajki i baśnie:

• Czerwony Kapturek,
• Księga dżungli,
• Brzydkie Kaczątko,
• Kot w butach,
• Trzy małe świnki,
• Lis i czerwona kurka,
• Złotowłosa.

Opowiastki mają wyraźnie zaakcentowany morał na końcu, a często dzięki bezpośredniemu zwracaniu się do słuchaczy, pozwalają lepiej skupić się na przedstawianej historii.

Nauka liczenia oraz wyszukiwanie

Świetną zabawę i część aktywizującą oferuje przede wszystkim pasek po lewej stronie rozkładówki, z wyszczególnionymi obrazkami zwierząt lub obiektów z głównego obrazka.

Zadaniem dzieci jest wskazanie taką ich ilość, jaka została przy nich zapisana. Jeżeli odbiorcy nie potrafią jeszcze czytać, lektor piórka przeczyta im tę liczbę. Przy okazji wyszukiwania przedmiotów, maluchy utrwalają sobie nazwy zwierząt czy poznają nowe obiekty, a także uczą się różnych przymiotników, o których wspomina głos z piórka.

Moje bajki. Wyszukaj i policz jest więc bardzo kreatywną i niebanalną propozycją książki, która łączy w jednym audiobook, pozycję aktywizującą, wyszukiwankę oraz zbiór klasycznych baśni. Dobrze się sprawdzi w przypadku dzieci powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://jupijo.pl/strona-glowna/165-moje-bajki-wyszukaj-i-policz.html

Artykuł Moje bajki. Wyszukaj i policz – recenzja interaktywnej książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia
➜ Autor: Montse Junyent
➜ Ilustracje: Lucia Serrano
➜ Tłumaczenie: Anna Kozaczewska
➜ Wydawnictwo: Jupi Jo!
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pieniądze i zakupy to nie jest prosta sprawa – szczególnie dla kogoś, kto jeszcze nie do końca wie, jak to wszystko działa. Na szczęście twórcy książek dla najmłodszych objaśniają nawet i takie kwestie, sprawiając, że świat ekonomii jest już na wyciągnięcie ręki!

Urodziny mamy i pomysł na prezent

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia to pozycja z kartonowymi stronami, okienkami, naklejkami i mnóstwem innych niespodzianek! Opowiada historię rodzeństwa, dwóch tytułowych myszek o imionach Mon oraz Netka. 

Pewnego dnia orientują się one, że właśnie nadeszły urodziny ich mamy. Wymarzyły sobie, że podarują jej piękny słomkowy kapelusz. Kiedy jednak udały się do sklepu, szybko się okazało, że… nie mają pieniędzy. Co zrobiły przedsiębiorcze myszki?

Nauka rozsądnego wydawania pieniędzy dla dzieci

Ta świetnie wydana i niezwykle pomysłowa książka składa się z rymowanego tekstu prowadzącego narrację oraz aktywizujących poleceń umieszczonych w czerwonych kołach. Dzięki pytaniom oraz prostym zadaniom do czytelników, pozycja uczy liczenia pieniędzy, prostego planowania wydatków czy podstawowego myślenia o zakupach.

Co ważne, w Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia pieniądze nie są stawiane na pierwszym miejscu. Cała idea książki opiera się bowiem na zrobieniu przyjemności bliskiej osobie. Autorzy zaznaczają także, że prezentu nie trzeba kupować, można go zrobić – ale dzięki temu, że myszki decydują się na kapelusz, odbiorcy biorą udział w kreatywnych, ciekawych ćwiczeniach.

Książka dla najmłodszych o oszczędzaniu

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia zawiera także pudełko/skarbonkę do samodzielnego złożenia, naklejki (np. z ważnymi hasłami oraz bohaterami książki), a także papierowe pieniądze ułatwiające naukę liczenia.

Pozycja finalnie zachęca więc nie tylko do planowania swoich wydatków, ale również oszczędzenia. Pokazuje, że dobrze jest myślec o swoich przyszłościowych zakupach z wyprzedzeniem, dzięki czemu można uzbierać środki lub zarobić je pomagając komuś, kto będzie chętny nam zapłacić.

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia jest więc świetną, interaktywną książką o nauce wydawania i gospodarowania pieniędzmi, która powinna być czytana nie tylko w domach, ale także w szkole, w pierwszych klasach podstawówki.

Dzięki miłym bohaterom, angażującej fabule i aktywizującym zadaniom – na odbiorców czeka świetna, wartościowa zabawa, która z pewnością przyniesie maluchom korzyści. Polecam Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia dzieciom powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://jupijo.pl/strona-glowna/188-mon-i-netka-moja-pierwsza-ekonomia.html

Artykuł Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lato w Dolinie Tumilu
➜ Seria: Rok w Dolinie Tumilu
➜ Autorka: Ewa Dahlig
➜ Ilustracje: Marta Dahlig
➜ Wydawnictwo: Tumilu
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czas zacząć wielkie przygotowania! Cała Dolina Tumilu wyrusza już na wakacje. Lato w pełni, a jak powszechnie wiadomo, jest to najprzyjemniejsza pora roku, żeby rozpocząć wielką przygodę i cieszyć się okolicznościami przyrody.

Lato w Dolinie Tumilu

Trzecia część wybitnej serii książek dla dzieci jest już w sprzedaży! I to ,,już” można równie dobrze zastąpić ,,jeszcze”, bo opierając się na doświadczeniu minionych premier, zapewne także ta nowość wyprzeda się wkrótce na pniu, nie doczekając nawet końca roku szkolnego.

Lato w Dolinie Tumilu, to zaraz po:

• Jesień w Dolinie Tumilu,
• Zima w Dolinie Tumilu,

kontynuacja cyklu, w którym każda pora roku składa się na dwie książki – czytankę i kartonową wyszukiwankę. Obie są tego samego formatu, pięknie prezentują się na regałach, ale przede wszystkim bardzo wygodnie się je czyta. Autorki to mama i córka – Ewa oraz Marta Dahlig.

Wiersze o wakacjach dla dzieci

Jak zawsze w tej serii, łączy ona opowiastki fabularne z tematycznymi wierszykami i oczywiście aktywnościowymi zadaniami. O tych pierwszych porozmawiamy za chwilę, a do rymowanek przejdę od razu.

Te krótkie, melodyjne utwory poruszają tematykę związaną z podróżowaniem, wakacjami, ale i przygotowaniami czy emocjami, które się z nimi wiążą. Za pomocą rymów autorka pozwala w prosty sposób naświetlić m.in.:

• kwestię pakowania,
• opierania się pokusie licznych zakupów,
• akceptowania tego, co się potrafi i nie zmuszania się do bycia idealnym,
• pamiętania o tym, co rzeczywiście warto ,,przywieźć” z wakacji,
• a nawet nauki znaków drogowych w świetnej, graficznej formie.

Opowiadania z przesłaniami

Niektóre tematy z wierszy rozwijane są w opowiadaniach. To także niezwykle wartościowe teksty, które w zwięzłej formie poszerzają nie tylko to, co widać na wielkoformatowych ilustracjach, ale również zawierają istotne przesłania.

Kwestia poczucia sprawiedliwości, wątek dotyczący bezpieczeństwa czy nie oddalania się od bliskich to tylko kilka z nich, które zdecydowanie warto omówić z maluchami przed ruszeniem na wyprawę.

W książce znajdziecie kody QR do listy-kolorowanki pozwalającej się spakować czy do instrukcji wykonania interaktywnej mapy Waszej podróży!

Bohaterowie, którzy zostaną z dziećmi na dłużej

Kolejnym atutem tej części, ale i całej serii, są oczywiście bohaterowie. Dzięki temu, że jest ich tak wielu, każdy czytelnik może znaleźć jakiś wspólny element ze swoją własną, prywatną sytuacją.

Mamy więc w Dolinie Tumilu np. rodzinę patchworkową, babcię opiekującą się wnuczką, ale też dziadka z wnukami na wakacjach czy mamę wychowującą dzieci bez taty. W tym oczywiście szeroki przekrój różnych osobowości, potrzeb, obaw czy emocji.

Oczywiście wszystkie historie w Lato w Dolinie Tumilu mają wspólny, szczęśliwy finał. Dzięki przezorności jednego z bohaterów, mieszkańcy doliny mogą rozluźnić się w Wesołym Miasteczku, inaugurując czas spędzony na wakacjach.

Dlaczego warto sięgnąć po serię o Dolinie Tumilu?

Książka pozwala dzieciom kierować uwagę na konkretne wątki, uczy czytania i słuchania ze zrozumieniem. Dzięki niej można spróbować pojąć społeczność jako całość, która składa się z wielu różniących się od siebie elementów.

Lato w Dolinie Tumilu, jak i jej poprzedniczki, to lektury wypełnione praktyczną wiedzą, ale też emocjami, pozwalającymi lepiej rozumieć siebie oraz innych. Książki będą odpowiednie dla dzieci w różnym wieku, nawet powyżej 3 roku życia.

Lato w Dolinie Tumilu dostępne tylko na stronie wydawnictwa: https://tumilu.pl/collections/kokolinda/products/lato-w-dolinie-tumilu
Linki do pakietu w promocyjnej cenie: https://tumilu.pl/collections/kokolinda/products/rok-w-dolinie-tumilu-pakiet

Artykuł Lato w Dolinie Tumilu – recenzja kontynuacji doskonałej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dzieci dzielą się na te, które mają naturalną skłonność do nauki alfabetu i w dalszym etapie także czytania – oraz na te, dla których książki, gazety czy napisy na bilbordach są absolutnie mało interesujące. 

Książka do nauki liter

Jeżeli zależy nam, rodzicom, żeby pokazać dzieciom świat liter, jako niezwykle ciekawy i potrzebny – zmuszanie do czytania czy oglądania książek może odnieść jedynie przeciwny skutek od zamierzonego. 

W sytuacji jednak, gdy maluch będzie obserwował swoich bliskich i rozumiał, że lektura to zajęcie, którym oddają się z przyjemnością domownicy – sam zapragnie dowiedzieć się, co znaczą poszczególne znaki, by móc poczuć się odrobinę bardziej dorosłym.

Wtedy właśnie nadchodzi moment na książkę, o której opowiadam w tej recenzji. Lubię litery! Książka do nauki alfabetu to kartonowa pozycja, która powstała z pomysłu oraz doświadczenia jednej z najbardziej znanych polskich promotorek literatury dziecięcej. 

Anna Jankowska będąca redaktorką strony aktywneczytanie.pl , ale również pedagogiem i specjalistką od nauki czytania, wychodzi z inicjatywą książki dla dzieci od dwóch lat, które dzięki niej będą w stanie rozróżnić od siebie znaki alfabetu.

O czym pamiętać podczas poznawania liter?

Lubię litery! to kilkunastorozkładówkowa pozycja, składająca się na strony z literami oraz obrazkami Magdaleny Jakubowskiej. Muszę przyznać, że jej styl przypomina mi nieco klasyczne ilustracje Anny Stylo-Ginter, którą kojarzę z kultowymi książkami z własnego dzieciństwa.

Zanim jednak zagłębimy się w warstwę wizualną, warto wspomnieć o wstępie autorki  w Lubię litery!, poprzedzającym część dla dzieci. Anna Jankowska kierując swoje słowa do rodziców, zwraca uwagę na to, co jest istotne w nauce poznawania liter. 

Udziela rad, np. w jaki sposób wymawiać litery czy też zachęca do zadawania dzieciom pytań lub prostych poleceń, które dla większego ułatwienia umieściła na wybranych stronach.

Jak skutecznie nauczyć dziecko zapamiętywać litery?

Przede wszystkim należy pamiętać, że Lubię litery! Książka do nauki alfabetu, jest właśnie pozycją do zapamiętywania liter, a nie do nauki czytania. Litery zostały więc wyraźnie zróżnicowane pod kątem koloru czy też odcięcia od tła. Rozkładówki w tej pozycji nieco przypominają mi te ze wstępów do rozdziałów Admirałów wyobraźni. 

To mocny graficznie projekt, który ma odnieść pożądany skutek. Każdy obrazek podpisany jest jednym wyrazem, w którym wyszczególniono interesującą nas literę. Na stronie znajduje się kilka, ale nie za dużo obrazków, aby nie rozpraszać małych odbiorców.

Ilustracje przedstawiają rzeczywiste przedmioty, zwierzęta, ludzi czy zjawiska, które dziecko powinno w mniejszym lub większym stopniu rozpoznać. Dzięki zastosowanej tu metodzie, zgodnej z filozofią Montessori, całość jest jeszcze bardziej przystępna w zrozumieniu.

Sięgając po Lubię litery! Książka do nauki alfabetu ułatwiacie dzieciom naukę czytania. Poznanie alfabetu jest bowiem jej pierwszym, niezbędnym etapem. Dzieląc lekcje składania liter, na początkową ich rozpoznawalność popartą zabawą, a dopiero później bardziej zaawansowane rozumienie tekstu, pozwalacie maluchom płynnie osiągnąć kolejny etap w rozwoju.

Polecam Lubię litery! Książka do nauki alfabetu do wspólnej zabawy z najmłodszymi.

Link do strony wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/aktywne-czytanie-lubie-litery-ksiazka-do-nauki-alfabetu/

Darmowy e-book z zabawami z nauką alfabetu

Tylko do końca marca 2024 roku macie szansę otrzymać od autorki Anny Jankowskiej darmowego e-booka z zabawami ,,Jak nauczyć dziecko liter”, uzupełniającego przygodę poznawania alfabetu. Warunkiem jest kupno książki. Więcej informacji znajdziecie tutaj: https://aktywneczytanie.pl/lubie-litery-ksiazka-do-nauki-alfabetu-dla-dzieci-recenzja-anna-jankowska-papilon/

Artykuł Lubię litery! Książka do nauki alfabetu – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Bing to jeden z tych bohaterów bajek, którzy cieszą się wielką popularnością nie tylko wśród dzieci, ale także wśród rodziców. Można powiedzieć, że zapoczątkował on ,,modę” na kreskówki mądre, wartościowe i bliskościowe, tworzone z myślą o najmłodszych (oczywiście w granicach rozsądku).

Nowa książka z serii o Bingu

Nic dziwnego, że bardzo szybko zaczęły pojawiać się na rynku książki o tym ulubionym bohaterze. Na stronie pisałam już o kilku właśnie tego typu pozycjach, m.in.:

• Bing kocha Flopa, Czekoladowe jajka,
• Bing. Bajki 5 minut przed snem, Bing w ogrodzie, Bing. Pada deszcz.

Ostatnio moją uwagę zwróciła nowość od wydawnictwa HarperKids. ,,Bing. Gramy razem!” to książka dźwiękowa – zmyślne połączenie kartonówki z wbudowanym mechanizmem do prostego odtwarzania wybranych melodii.

Nauka instrumentów i ich brzmienia

Choć być może słowo ,,melodie” nie oddaje dokładnie dźwięków, jakie można znaleźć w ,,Bing. Gramy razem!”. Zadaniem książki jest bowiem wprowadzenie dzieci do świata muzyki. Na początku czytelnicy poznają podstawowe instrumenty, takie jak: cymbałki, tamburyno czy bębenek. 

Z łatwością mogą utożsamić się z bohaterami, dla których doświadczenie wydobywania dźwięków z przedmiotów, także jest czymś nowym. Każda z postaci otrzymuje swój instrument. Mogą się nimi wymieniać, łączyć w pary lub w grupy, w celu stworzenia prawdziwej muzyki. 

Jak radzić sobie w trudnych sytuacjach

Jeżeli znacie jednak bajki o Bingu, to pewnie wiecie, że w każdej pojawia się tzw. trudny moment. Podobnie jest w ,,Bing. Gramy razem!”. Kiedy następuje zmiana instrumentów, a Bing ma zagrać na bębenku… bębenek ulega zniszczeniu. Jak króliczek radzi  sobie z tą sytuacją? Co podpowiada mu mądry jak zawsze Flop?

Dzięki tej książce dzieci mogą zdobywać podstawową wiedzę o instrumentach. Dowiadują się jak się dzielić z innymi, a także uczą się jak radzić sobie w trudnych sytuacjach, które czasem wymagają pomysłu lub kreatywności.

,,Bing. Gramy razem!” nie jest więc tylko książką-gadżetem, jakich wiele, ale wartościową pozycją, która dodatkowo zawiera fajny bajer w postaci możliwości posłuchania instrumentów.

Polecam ją odbiorcom powyżej 2 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/gramy-razem-bing-ksiazeczka-z-dzwiekami-2872.html

Artykuł Bing. Gramy razem! – recenzja książki dźwiękowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jako dziecko bardzo lubiłam mój słownik obrazkowy, gdzie mogłam poznawać nowe wyrazy w języku angielskim. Z perspektywy czasu muszę jednak przyznać, że wcale nie był on ładny. Obrazki – każdy z innego źródła kuły po oczach krzykliwymi kolorami i rozpraszały uwagę podczas nauki. 

Gdyby wydawano wówczas takie książki, jakie np. ukazują się nakładem Wydawnictwa Sam – byłabym dzisiaj pewnie poliglotką! ,,Słownik obrazkowy. Ja i mój świat” to pozycja Joelle Tourlonias, m.in. autorki lubianej ,,Jesteś moim przyjacielem”. Reprezentuje on nowoczesne podejście do nauki języków i przeznaczony jest dla świadomych rodziców oraz opiekunów.

Słownik obrazkowy dla maluszków

Pozycja dedykowana jest naprawdę małym odbiorcom. To wielkoformatowa książka z kartonowymi stronami oraz z zaokrąglonymi, bezpiecznymi rogami. Na rozkładówkach znajdziecie m.in. najważniejsze przedmioty z otoczenia dzieci – grzechotkę, butelkę, smoczek, szczotkę, nocnik czy pieluchę, ale także nazwane części ciała, garderobę, członków rodziny i wyposażenia pokoju.

Książka nie pomija również emocji – im poświęcone są aż dwie strony, gdzie autorka nie ogranicza się wyłącznie do mimiki, ale ukazuje całą sylwetkę małych bohaterów. 

Tatuś zamiast ojciec

To z pewnością niezwykle starannie opracowany słownik obrazkowy – i to nie tylko na poziomie samej autorki. Również Wydawnictwo Sam decydując się na tłumaczenia poszczególnych słów, wybrało do książki wyrazy subtelniejsze i chętniej używane przez maluchy. Zamiast ojciec (bardzo nie lubię tego określenia) jest tata, tatuś a nawet tatko. Nie brakuje także angielskiej mamusi, dzidziusia czy bliskości.

Nie znaczy to jednak, że ,,Mój najpiękniejszy polsko-angielski słownik obrazkowy” jest infantylny – wręcz przeciwnie! Sporo tu wyrazów niekojarzących się z maluszkami, jak np. zdjęcie USG, niania elektryczna, termofor, stetoskop czy śrubokręt (te ostatnie przedstawiono w formie zabawek).

Zabawa w rozpoznawanie postaci

Duże wrażenie zrobiła na mnie rozkładówka z zawodami (pomijając tłumaczenie na kamerzystkę, choć powinno być operatorka kamery ) oraz na kolejnej – zbiór różnych postaci, w których można rozpoznać sławne czy kultowe postacie. Tam na pewno rzuci się Wam w oczy: 

• (niestety nieżyjąca już) królowa Elżbieta II, 
• Tenzin Gjaco, obecny Dalajlama, 
• Marilyn Monroe,
• państwo Obama,
• Amy Winehouse,
• Adele,
• Bob Marley,
• Maui z filmu Moana.

Czy będziecie w stanie rozpoznać jeszcze więcej postaci?

Nauka języka angielskiego dla dzieci

,,Słownik obrazkowy. Ja i mój świat” to książka piękna, wypełniona ważnymi słowami i skupiająca się na bliskości. To pozycja, która pomoże wychować dziecko na człowieka otwartego, tolerancyjnego i ciekawego świata. 

Polecam ją wszystkim powyżej 2 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/moj-najpiekniejszy-polsko-angielski-slownik-obrazkowy-ja-i-moj-swiat/

Artykuł Słownik obrazkowy. Ja i mój świat – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Opowiem ci, mamo

Tekst: Marcin Brykczyński

Ilustracje: Artur Nowicki

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo:  dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jednoślady cieszą się ogromną popularnością! Ich obecność w życiu każdego człowieka wzbudza wiele emocji – czy to wsiadając pierwszy raz na rower, czy słuchając ryku przejeżdżających silników lub w końcu stając się właścicielem wymarzonej hulajnogi. 

Autorzy książki ,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” klasycznego cyklu Wydawnictwa Nasza Księgarnia Opowiem ci, mamo doskonale zdawali sobie z tego sprawę. Marcin Brykczyński, który napisał krótkie rymowanki opisujące rozkładówki namalowane przez Artura Nowickiego nie tylko wyznacza rytm opowieści, ale także angażuje najmłodszych czytelników do uważnego przyglądania się ilustracjom.

Książka jest typową wyszukiwanką, na której stronach bardzo wiele się dzieje! Od rowerów, hulajnóg, motorowerów czy motocykli aż mieni się w oczach.

Nikogo też nie zdziwi wiadomość, że głównym motywem tej pozycji jest motyw podróży. Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę jak miła i ekscytująca może być rodzinna przejażdżka.

Opowieść zaczyna się jednak od nawiązania do historii. Przez szkic Leonarda da Vinci, po charakterystyczny bicykl Jamesa Starleya, aż do bezpiecznego roweru z 1886 roku Johna Kempa Starleya. W tym momencie poznajemy też głównych bohaterów książki, w której pierwsze skrzypce gra Romek – znany wszystkim niewielki składak. 

Wsiadając na rower można razem zwiedzić Amsterdam, który to przy okazji jest jednym z najbardziej rowerolubnych miast świata! Następnie udać się śladami zamków, ucząc się jednocześnie oznaczeń tras rowerowych, zawitać do słonecznej Italii, wziąć udział w wielkim wyścigu we Francji czy spróbować przetransportować coś w Indiach. 

Czasami jednak, kiedy złapiemy gumę, warto odwiedzić warsztat. W razie potrzeby można liczyć także na pomoc rowerowej straży lub policji. Z kolei żeby się rozerwać, warto udać się na tor żużlowy i poobserwować motocykle w akcji!

,,Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach” to nie tylko ciekawostki, ale także drobne zadania. Znajdziemy tutaj mini grę z wyszukiwaniem różnic na dwóch bardzo podobnych obrazkach oraz grę planszową, której proste zasady wciągną każdego!

Ogromną zaletą tej książki jest także jej uniwersalność. Świetnie sprawdzi się zarówno w przypadku chłopców jak i dziewczyn. 

Polecam ją więc wszystkim czytelnikom powyżej 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/opowiem-ci-mamo-co-jezdzi-na-dwoch-kolach/2745/ksiazka.html#.XfgNiC2BhGw

Artykuł Opowiem ci, mamo, co jeździ na dwóch kołach – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Ilustracje: Carolina Buzio

Wydawnictwo: Yoyo Books

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Mądrzy naukowcy wielokrotnie udowadniali, że muzyka klasyczna ma zadziwiające wręcz właściwości. Słuchana przez kobiety w ciąży podobno pozytywnie wpływa już na płód dziecka, a odtwarzana w miejscach, które wiążą się z dużym stresem – pomaga się uspokoić i zrelaksować. 

Nie ma co się dziwić, że wielu rodzicom zależy, żeby ich dzieci znały muzykę klasyczną. Nie ma też co czekać, aż maluch urośnie, a tę przyjemność można mu dawkować już od najmłodszych lat (a nawet miesięcy)!

,,Poznaję dźwięki! – Bach” to grająca, kartonowa książka dla dzieci. Ma 7 rozkładówek i zawiera 6 najpiękniejszych fragmentów kompozycji jednego z najznamienitszych kompozytorów barokowych. 

Każdy z nich trwa około 6 sekund. Muzykę prezentują różne zwierzęta. Widać na przykład tygrysy grające na smyczkach ,,Koncert Brandenburski Nr 3”, węża grającego na flecie ,,Suitę Nr 3” lub tańczące po klawiaturze organów pajączki do ,,Toccaty i fuga d-moll”. 

Co prawda w książce po skrócie nr, pojawia się kropka, jednak wychodzimy z założenia, że to pozycja dla maluchów, które jeszcze nie potrafią czytać (co nie znaczy, że błędu tam być nie powinno). 

Odtwarzany dźwięk jest bardzo dobrze czytelny i słyszalny. Nawet wielokrotne odsłuchiwanie, nie pogarsza jego jakości. 

Ostatnia rozkładówka to krótka informacja o kompozytorze oraz przedstawienie wszystkich 6 instrumentów, które wzięły udział w książce. Dzięki niej, dzieci poznają fortepian, skrzypce, flet, wiolonczelę, organy i pianino. 

Jest to książka w której można się zauroczyć. Pomysł jest bardzo ciekawy, a odtwarzane melodie są zachętą do poznania całym kompozycji danego muzyka!

Nie polecam co prawda samodzielnego użytkowania przez bardzo małe dzieci (szczególnie te biorące jeszcze książeczki do buzi), bo ma ona wbudowane miejsce na baterie, co może nie być bezpieczne. Jednak dla starszych dzieci – przedszkolaków i malutkich z opieką rodzica to świetna propozycja ciekawej zabawy!

Artykuł Poznaję dźwięki! – Bach – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Pucio umie opowiadać”

Autor: Marta Galewska-Kustra

Ilustracje: Joanna Kłos

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

U Pucia wielkie zmiany – jego rodzina ma się wkrótce powiększyć! On sam jest już dużym chłopcem. Bardzo urósł od czasu ostatniej części, czyli ,,Pucio na wakacjach”.

Najnowsza książka jest też najbardziej uniwersalna, ale w dalszym ciągu zachowuje budowę poprzednich z serii.

,,Pucio umie opowiadać” to sporo tekstu, rozbudowana fabuła i przede wszystkim mnóstwo małych epizodów z którymi dzieci będą mogły doskonale się utożsamić.

Autorką tych bestsellerowych książek jest dr n. hum. Marta Galewska-Kustra. Specjalizuje się w logopedii, pedagogice dziecięcej oraz pedagogice twórczości.

Najlepszym dowodem na to, że dzieci po prostu przepadają za postacią małego Pucia jest ilość tytułów, które każdorocznie ukazują się w księgarniach.

Na stronie można znaleźć chociażby wpis o trzecim i czwartym tomie serii:

– ,,Pucio i ćwiczenia z mówienia”

– ,,Pucio na wakacjach”

ale także małoformatowe książki dla najmłodszych:

– ,,Co robi Pucio?”

– ,,Pucio. Zabawy z gestem i dźwiękiem”

czy… puzzle (,,Pucio. Co tu pasuje?”)!

,,Pucio umie opowiadać” to opowieść o tym, jak zmienia się życie małego dziecka, kiedy na świecie ma pojawić się rodzeństwo.

Pewnego dnia rodzice Pucia mówią przy obiedzie, że mama jest w ciąży. Chłopiec ma dużo pytań. Zaczyna też zauważać coraz więcej zmian w jego dotychczas bardzo uporządkowanym życiu.

W tej części, na dole rozkładówek także czeka na nas krótkie podsumowanie tego, o czym właśnie przeczytaliśmy. W przeciwieństwie jednak do poprzednich książek nie ma tu prawie słów. Pojawiają się tylko pytania, które zachęcają małego czytelnika do porównywania życia Pucia ze swoim własnym.

Dzięki przywoływaniu takich zagadnień jak np. czy kiedy się urodziłem lub urodziłam miałam włosy, jak byłam duża lub duży, o której godzinie się urodziłam lub urodziłem, co mama lubiła jeść, kiedy miała mnie w brzuchu – książka ta staje się bliższa i jeszcze łatwiej można się w nią zaangażować.

Maluch jest co chwilę motywowany, żeby inspirując się przygodami Pucia, sam zaczął snuć opowieści. Wisienką na torcie jest ostatnia rozkładówka – swego rodzaju test – gdzie uporządkowane w kolejności chronologicznej obrazki zapraszają, żeby jeszcze raz powrócić do tej historii, ale tym razem własnymi słowami.

Głównym zadaniem ,,Pucio umie opowiadać” jest przede wszystkim nauka składania zdań nieco bardziej złożonych. Samodzielne budowanie wypowiedzi oraz umiejętność opisywania nie tylko tego, co się widzi, ale także swoich emocji i uczuć.

Jestem przekonana, że najnowszy Pucio będzie nie tylko pięknym uzupełnieniem całej kolekcji, ale z pewnością spotka się także z dużym entuzjazmem swoich stałych czytelników. Można go jednak także polecać tym, którzy nigdy wcześniej nie spotkali tego bohatera – to indywidualna opowieść z dobrze pomyślaną fabułą.

Polecam ją dzieciom powyżej 4. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/pucio-umie-opowiadac/2715/ksiazka.html#.XYjUKuczZE4

Artykuł Pucio umie opowiadać – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.