Autor: Marcin Przewoźniak

Ilustracje: Agata Kopff

Wydawnictwo: Wilga

Rok wydania: 2021

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wyobraźcie sobie nastolatkę której mama jest niezwykle popularną propagatorką wegetarianizmu, zdrowego stylu życia i bycia fit. Poza tym to prawdziwa piękność, gwiazda ekranu i kobieta, którą wszyscy podziwiają. A nastolatka? Nastolatka to zwykła dziewczyna, której zbyt często ktoś sugeruje, że ,,przydałoby się jej pobiegać”, poza tym uwielbia tradycyjne jedzenie i po prostu bardzo, ale to bardzo brakuje jej obecności mamy.

,,Mama w occie. Zabójcze pierogi” to początek bardzo obiecującej serii dla dzieci i nastolatków. Jej autorem jest Marcin Przewoźniak, a o ciekawą oprawę graficzną zadbała Agata Kopff.

Główną bohaterką książki jest 13-letnia Estera Parzymięcho (co za finezyjne nazwisko!). Nastolatka jest indywidualistką – nie bawią jej modne rzeczy, nie przepada za swoimi szkolnymi koleżankami i raczej woli spędzać czas w samotności lub… ze swoją mamą. Jest jednak pewien kłopot – jej mama robi karierę. Wszystko zmienia się jednak w momencie, kiedy ramówka zostaje przebudowana, a Estera postanawia pomóc rodzicowi na planie filmowym.

Pierwszoosobowa narracja wprowadza czytelników nie tylko w świat dorastającej dziewczyny, która dość jasno komunikuje swoje potrzeby, choć czasami brakuje jej pewności siebie. Estera nie do końca czuje, że pasuje do idealnej mamy. Przez niewystarczający brak kontaktu, kobieta z dziewczyną niewiele o sobie wiedzą oraz brakuje im prawdziwej pełnej miłości więzi.

Wszystko zmienia się w urokliwym Supraślu – miejscowości, w której telewizja wraz z naszą główną bohaterką ma kręcić nowy program kulinarny. Okazuje się, że nawet w tak niewinnym miejscu można na wizji prawie uśmiercić gościa show, zdemaskować szajkę groźnych złodziei oraz… poznać bardzo potencjalnie-przystojnego chłopaka.

,,Mama w occie. Zabójcze pierogi” to także opowiastka pełna humoru, zaskakujących zwrotów akcji oraz błyskotliwa i doskonale komentująca współczesne realia. Pokazuje aktualne problemy z jakimi mierzą się nastolatkowie, ale także zwraca uwagę rodziców, że zdrowy balans pomiędzy pracą, a domem jest bardzo ważny dla wszystkich członków rodziny.

Książka została wydana w sposób ekonomiczny, ale dzięki obecności wielu obrazków jej lektura jest niezwykle przyjemna.

Polecam ją wszystkim czytelnikom powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mama-w-occie-zabojcze-pierogi-tom-1-436084.html

Artykuł Mama w occie. Zabójcze pierogi – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,

Autor: Kate Forsyth

Ilustracje: Lorena Carrington

Tłumaczenie: Wojciech Górnaś

Wydawnictwo: Tadam

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wydawnictwo Tadam zdecydowanie wie, jak rozpieścić tych, którzy kochają baśnie.

,,Mądra Wasylisa i inne baśnie o odważnych młodych kobietach” to powrót do opowieści sprzed setek lat, które opowiadano w różnych wersjach, tysiącom osób w różnych okolicznościach i w różnych krajach.

Dla tej książki spisała je na nowo Kate Forsyth, która wspólnie z ilustratorką Loreną Carrington wybrała 7 baśni, które są bardzo mało popularne w Polsce, a zdecydowanie zasługują na większą ich znajomość.

Nie dajcie się zwieść czarno-szarej okładce, która sugeruje raczej, że jest przeznaczona dla starszych czytelników. To książka z której wiele może czerpać zarówno dorosły jak i 7-letnie dziecko.

Baśnie z ,,Mądrej Wasylisy i innych baśni o odważnych młodych kobietach” mają w sobie wiele z tradycyjnych podań – nie rezygnują z bardziej wstrząsających fragmentów, pojawiają się w nich dość drastyczne opisy, ale zawsze są one uzasadnione i wychodzą od wyraźnie złych bohaterów, których szybko spotyka zasłużona kara.

Przypominają w tej kwestii baśnie Braci Grimm, jednak są dużo bardziej współczesne, a przede wszystkim stawiają na kobiecą siłę, niezależność i odwagę.

,,Mądra Wasylisa” to także jeden z tytułów opowieści, który można znaleźć w książce. W rzeczywistości jest rosyjską wersją ,,Kopciuszka”. W przeciwieństwie jednak do bardziej znanej wersji, w ,,Mądrej Wasylisy” główna bohaterka jest bardziej decyzyjna, co do swojego losu. Kopciuszek był tylko pięknie ubraną postacią, Wasylisa to dziewczynka, która zwycięża ze złem dzięki ogromnym pokładom dobroci i pomocy przyjaciółki, na której może polegać.

Poza baśnią o Wasylisie, można odnaleźć w książce także tą o Orzeszkowej Kasi, która ratuje księcia (w opozycji do tych historii, gdzie to przeważnie książęta ratują księżniczki) czy moją ulubioną ,,Skradzione dziecko” o bezgranicznej miłości matki do dziecka. Miłości, która jest w stanie pokonać wszelkie przeciwności losu.

Warto wspomnieć także o wizualnej stronie książki. Lorena Carrington przygotowała niezwykłe obrazy stworzone z dziesiątek zdjęć, które następnie połączyła cyfrowo.

Efekt robi ogromne wrażenie i jedynie kwestia wykorzystania prawdziwych kości zwierząt do jednego kadru wydaje się nieco wątpliwa moralnie.

,,Mądra Wasylisa”  to jednak przede wszystkim podróż do innej krainy – fantazji, nieograniczonych możliwości i wspaniałych postaci. Historie, które zostały zaczerpnięte z baśni norweskich, rosyjskich czy szkockich pozwalają na chwilę zapomnieć o otaczającej nas rzeczywistości.

Polecam tę książkę zarówno dorosłym jak i dzieciom powyżej 7-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tadam.pl/publikacje/madra-wasylisa-inne-basnie-o-odwaznych-mlodych-kobietach/

Artykuł Mądra Wasylisa i inne baśnie o odważnych młodych kobietach – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorki: Rebecca Stead, Wendy Mass

Ilustracje: Nicholas Gannon

Tłumaczenie: Krystyna Kornas

Wydawnictwo: Kobiece (Young)

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Wiele powstało książek o przyjaźni. To jedna z najbardziej inspirujących emocji, która motywuje każdego do bycia dobrym i kształtowania w sobie umiejętności empatii.

Książka o intrygująco brzmiącym tytule ,,Bob. Przyjaźń to magia, która nie przemija” przypomina nam, że przyjaźń często wiąże się z czekaniem, a żeby być dobrym przyjacielem, trzeba umieć być cierpliwym.

Autorki, Wendy Mass oraz Rebecca Stead uchwyciły w niesamowitej, magicznej historii całą esencję świadomości o posiadaniu kogoś ważnego i zarazem byciu kimś ważnym dla kogoś.

Główna bohaterka Olivia, po 5 latach od ostatniej wizyty, odwiedza z mamą babcię w dalekiej Australii. Widziane od tego czasu przedmioty i pomieszczenia z niczym jej się nie kojarzą. To, co kiedyś było jej codziennością, teraz wydaje się obce i odległe.

Często nie zdajemy sobie sprawy jak łatwo jest o kimś i o czymś zapomnieć. Pal licho, kiedy ten drugi ktoś też o nas nie pamięta. Ale co wtedy, kiedy druga osoba tęskni i o nas myśli? Wtedy sprawiamy komuś podwójną przykrość.

Olivia odkrywa w domu babci obecność niezwykłego przyjaciela, który przez ten cały czas wiernie na nią czekał. Ich wspólnym zadaniem jest odnaleźć jego prawdziwy dom i rozwikłać zagadkę, której rozwiązanie zostało przyćmione przez czas.

Bohaterowie odkrywają, że aby ustrzec się przed niepamięcią, warto mieć coś, co nie pozwoli o sobie zapomnieć. Coś co sprawi, że ilekroć spojrzymy na tą rzecz, od razu przed oczami pojawi się obraz przyjaciela.

Tytułowy Bob wkrótce okazuje się rozwiązaniem nie tylko jednej zagadki, ale jest także odpowiedzią na dręczącą mieszkańców Australii suszę. Książka kończy się wzruszającą sceną, której nie będę szczegółowo opisywać, żeby nie popsuć fantastycznej puenty i rozbrajającego zakończenia powieści.

To jedna z lepszych książek, które miałam przyjemność czytać ostatnimi czasy. Zarówno ze względu na ujętą formę (narracja ,,naprzemienna”), przez język i doskonałe tłumaczenie Krystyny Kornas, po walory czysto estetyczne.

Za ilustracje ujęte w ,,Bobie” odpowiada Nicholas Gannon, który stworzył bajkowych bohaterów oraz przestrzeń, która wydaje się być z pogranicza snu i rzeczywistości.

Polecam tę książkę wszystkim czytelnikom powyżej 8-ego roku życia. Nawet jeżeli jesteśmy smutni i samotni, powinnyśmy pamiętać, że zawsze jest ktoś, kto na nas czeka i za nami tęskni.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwokobiece.pl/produkt/bob-przyjazn-to-magia-ktora-nie-przemija/#

Artykuł Bob. Przyjaźń to magia, która nie przemija – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kochani, wraz z dwójką przesympatycznych nastolatków, udało mi się zrealizować TRAILER tej książki, koniecznie zerknijcie na niego tutaj: https://www.youtube.com/watch?v=16USPjrYZ-Y

Seria: Dawid & Larisa

Tytuł: ,,Pod szklanym niebem”

Autor: Martin Widmark

Ilustracje:  Katarina Strömgård

Tłumaczenie: Barbara Gawryluk

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Serię o Dawidzie i Larisie pokochałam już przy okazji pierwszej części, czyli ,,Antykwariat pod błękitnym aniołem”, link do recenzji tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/06/02/antykwariat-pod-blekitnym-lustrem-recenzja/ .

W tym tygodniu premierę miała już piąta część – ,,Pod szklanym niebem”, a w przygotowaniu jest już szósta! Fani tej serii mogą czuć się rozpieszczani i bardzo zadowoleni z takich wiadomości.

Martin Widmark po raz kolejny stawia przed młodymi, 13-letnimi bohaterami ambitne wyzwania. Tym razem, za sprawą zdobytego stypendium wyruszają na platformę na Oceanie Atlantyckim, na której toczą się badania naukowe. Z obserwacji pracy naukowców jednak niewiele korzystają, ponieważ przedostają się na łódź podwodną, która zawozi ich wprost do… ukrytej na dnie oceanu koloni!

W międzyczasie wplątują się w tarapaty, z powodu przesuwających się warstw tektonicznych podwodnemu światu grozi zniszczenie, a osoba, która do tej pory wydawała się im całkiem sympatyczna – okazuje się groźnym i bezwzględnym przestępcą.

Autor zapewnia czytelnikowi solidną dawkę adrenaliny. Książka jest pełna zaskakujących wątków, dużo się w niej dzieje i czyta się ją jednym tchem.

Relacja Dawida i Larisy także się rozwija. Między tymi dwojga zaczyna rodzić się poważne uczucie. Chłopak wpatrzony jest w dziewczynę jak w obrazek, zresztą z wzajemnością.

,,Pod szklanym niebem” to świetne rozwiązanie na wakacyjną nudę. Spodoba się każdemu nastolatkowi, kto choć raz zapragnął niezwykłej przygody w odmętach oceanu!

Serię można czytać wyrywkowo, ale największą przyjemność sprawi czytanie jej zgodnie z chronologią.

Link do strony wydawnictwa: http://www.zakamarki.pl/produkt/pod-szklanym-niebem/

Artykuł Pod szklanym niebem – recenzja + trailer! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Nadin

Tłumaczenie: Iwona Żółtowska

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy zaczęłam czytać ,,Trafioną, zatopioną” Joanny Nadin, miałam pełno wątpliwości. Nie polubiłam głównej bohaterki – Ashy. Wydawała mi się pełna sprzeczności, mało realna. Jej decyzje nie miały dla mnie sensu. Traktowałam ją jak papierową wersję jakiejś nieznanej dziewczynki z którą nic mnie nie łączy, ani nie łączyło.

Skłamałabym jednak, gdybym powiedziała, że książka mnie nie wciągnęła. Potraktowałam ją jako lekką lekturę, której jedynym celem jest niskich lotów rozrywka. Jakże się pomyliłam!

,,Trafiona, zatopiona” to książka, którą należy czytać od początku do końca! To, że nie rozumiałam bohaterki z pierwszych jej stron, nie znaczyło, że takich dziewczynek nie ma. One są, istnieją, muszą podejmować trudne decyzje i często wplątują się w kłopoty, których dorośli unikają, chociażby przez wzgląd na doświadczenie.

Asha jest właśnie taką osobą. Wybiera ścieżkę zupełnie irracjonalną z dorosłego punktu widzenia, ale ile znamy osób, które właśnie kończą, tak jak ona!

Stawia wszystko na jedną kartę. Rezygnuje z własnych ambicji, żeby tylko stać się częścią jakiejś małej społeczności. Zrobi wszystko, żeby inni źle o niej nie myśleli. Jest w stanie wiele poświęcić, żeby utrzymać przyjaciół. Ale czy to na pewno prawdziwi przyjaciele?

Wszystko zaczyna się od gry ,,prawda czy wyzwanie”, w którą dziewczyny namiętnie grają, testując swoje relację i charakter. Czy ślepe wypełnianie zadań jest jednak cokolwiek warte? Jak skończy się takie bezrefleksyjne zachowanie 12-latek?

,,Trafiona, zatopiona” to książka z zaskakującym zakończeniem. UWAGA: grozi wzruszeniem się i potokami łez! Jest ciekawa i przemyca w swojej treści wiele ważnych wartości. Jedyne czego w niej nie polubiłam, to okładka. Dziewczyna z niej, ani trochę nie przypomina książkowej bohaterki. Wydaje mi się, że umieszczanie zdjęć przypadkowej osoby, to też trochę strzał w kolano. Rozmawiałam z wieloma osobami, i kiedy one widzą podobną okładkę, od razu klasyfikują ją jako mało ambitną i sztampową.

Nie dajcie się więc zwieść! ,,Trafiona, zatopiona” to fajna książka dla nastolatek, która nie wpisuje się w schematy.

Link do strony wydawnictwa:  https://www.akapit-press.pl/glowna/trafiona-zatopiona-364.html

Artykuł Trafiona, zatopiona – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Agnieszka Tyszka

Projekt okładki: Agata Dudek

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Wierzycie w obecność czarownic? Ale nie takich stereotypowych, latających na miotle i z brodawkami na nosie. Pisząc ,,czarownic”, mam raczej na myśli kobiety znające się na ziołolecznictwie, z ogromną wiedzą o świecie i odważne.

Mam wrażenie, że wiele osób poddaje ich istnienie w wątpliwość. Niesłusznie! Czarownice istnieją i mają się całkiem dobrze. Najlepszym tego przykładem są bohaterki książki ,,Mejle na miotle” pióra Agnieszki Tyszki.

Od razu uprzedzam na wstępie, żeby była jasność, to nie jest książka fantasy, ani o magii. Jej główną bohaterką jest Amanda. Bardzo przyziemna dziewczyna, uczennica liceum. Jej ogromną pasją jest taniec flamenco, ale zupełnie nie ma głowy do nauk humanistycznych. Co więcej, ma zagrożenie z historii i jeśli nie przyłoży się do nauki i nie zda egzaminu komisyjnego w sierpniu, to czeka ją powtórka roku.

W sumie można powiedzieć, że od tego wszystko się zaczyna. To dla niej przełomowy moment. Musi przygotować się z tematu życia czarownic w Polsce na przełomie XVI i XVII wieku. Wyjeżdża do ciotki na wieś, gdzie ma mieć zapewnione odpowiednie warunki do nauki. Z czasem, jak to w książkach, ale i w życiu bywa, wszystko staje na głowie.

,,Mejle na miotle” to bardzo interesująca książka. Nie jest podzielona na rozdziały, dlatego czyta się ją jednym tchem. Pełno w niej historycznych ciekawostek. Nawet niektóre, pojawiające się w niej bohaterki żyły kiedyś naprawdę!

Sporo w niej odniesień do wspomnianego już przeze mnie ziołolecznictwa, które swoją drogą wraca teraz do łask. Coraz więcej osób zaczyna się nim interesować. Książka jest więc bardzo na czasie. Pozostaje ona także w modnym nastroju nawiązań do kultury pogańskiej i miłości do natury.

Najważniejszym jednak jej przesłaniem, bo oczywiście takie ma, to pokaz siły kobiet. Widzę w niej sporo elementów, których wydźwięk można określić mianem sprzyjającym feminizmowi. Pojawia się postać mamy Amandy, która w książce przechodzi zupełną metamorfozę. Sama główna bohaterka bardzo się zmienia, i nie mówię tu tylko o jej podejściu do nauki historii. Staje się bardziej świadoma i pewniejsza siebie.

Jak to w książkach dla młodzieży, pojawia się także bardzo sympatyczny wątek romantyczny. Mówiąc prościej – temu tytułowi niczego nie brakuje, a w nowym wydaniu (z nową okładką) prezentuje się doskonale!

,,Mejle na miotle” polecam wszystkim uczniom ostatnich klas szkoły podstawowej oraz liceum. Jestem jednak przekonana, że i wielu dorosłych znajdzie w niej przyjemny sposób na spędzenie letnich popołudni.

Link do strony wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/glowna/mejle-na-miotle-357.html

Artykuł Mejle na miotle – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.