Autor: Julia Donaldson

Ilustracje: Axel Scheffler

Tłumaczenie: Michał Rusinek

Wydawnictwo: Tekturka

Rok wydania: 2021

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Dość systematycznie pojawiają się u mnie na blogu książki doskonałego duetu Donaldson & Scheffler (przeważnie za sprawą Wydawnictwa Tekturka, które jest też odpowiedzialne za omawianą tutaj nowość). Pisałam już na przykład o ,,Miejsce na miotle”, ,,Pan Patyk”, ,,Dziecko Gruffalo”, ,,Ćmony i Smeśki” czy oczywiście ,,Gruffalo”.

,,Zagubiona małpka” w oryginalne została wydana ponad 20 lat temu (w 2000 roku) przez Macmillan Children’s Book. Polski przekład został powierzony współczesnemu mistrzowi tłumaczenia Michałowi Rusinkowi. Zadanie było tym trudniejsze, że tekst jest rymowany.

Główną bohaterką książki jest oczywiście tytułowa małpka. Poznajemy ją w chwili, gdy dowiaduje się, że zgubiła mamę. Szybko z pomocą przylatuje jednak motyl. To właśnie on podążając za podpowiedziami naszej bohaterki, prowadzi małpkę w różne części dżungli. 

Ta pozycja pokazuje dzieciom jak różne są sposoby na zinterpretowanie tego, co ktoś do nas mówi. Motyl dowiadując się o jakiejś cesze mamy małpki, prowadzi ją do zwierząt, które pasują do tego bardzo okrojonego opisu. W ten sposób dochodzi do wielu zabawnych pomyłek. Na przykład, kiedy małpka opisuje, że jej mama jest duża – motyl wskazuje jej drogę do… słonia! A kiedy z kolei maluch mówi, że jego mama żyje wśród czubków drzew – idą w miejsce, gdzie żyje kolorowa papuga.

Zakończenie jest zaskakujące i rozczulające jednocześnie. Z jednej strony dowiadujemy się, dlaczego motyl miał tak osobliwe pomysły, a z drugiej zostaje też podkreślona silna więź dziecka i matki.

,,Zagubiona małpka” ma wiele zalet, ale jedną z ważniejszych jest również sposób, w jaki czytelnicy mogą uczyć się o rozmaitych zwierzętach. Każdorazowo odwiedzając jakiegoś mieszkańca dżungli, małpka lub motyl krótko go charakteryzują. Możemy dzięki temu dowiedzieć się, że pająki lubią jeść muchy, niektóre węże wysiadują na drzewach jajka w gniazdach lub że żaby kumkają i potrafią skakać. 

Kolorowe ilustracje i pełne rozkładówki z dużą czcionką sprawiają, że to pozycja doskonała zarówno dla małych dzieci, przedszkolaków jak i uczniów pierwszych klas szkoły podstawowej. 

To zdecydowanie jedna z moich ulubionych książek tego duetu twórców. Polecam ją jako ciekawą alternatywę prezentową lub po prostu miłą lekturę do czytania o każdej porze dnia (i nocy). 

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/kategorie-wiekowe/53-zagubiona-malpka-9788395661334.html

Artykuł Zagubiona małpka – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,

Autor: Agata Loth-Ignaciuk

Ilustracje: Bartłomiej Ignaciuk

Wydawnictwo: Druganoga

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Być w dwóch najodleglejszych punktach na Ziemi w przeciągu roku, przetrwać ekstremalne temperatury i zmierzyć się z własnymi ograniczeniami – to historia Marka Kamińskiego, wielkiego polskiego podróżnika.

Wydawnictwo Druganoga wydało ostatnio książkę nie tylko piękną wizualnie czy dopracowaną do ostatniej kropki, ale i niezwykle wartościową, w której nieszablonowe podejście do omawianego tematu inspiruje i uruchamia w czytelniku mechanizm zwany: manią podróżowania.

,,Marek Kamiński. Jak zdobyć bieguny Ziemi… w rok” Agaty Loth-Ignaciuk oraz Bartłomieja Ignaciuka to książka o czymś więcej niż tylko pamiętny rok 1995. To opowieść w jaki sposób w człowieku rodzi się pasja do poznawania innych kultur, poszukiwania przygód oraz zawiązywania przyjaźni ponad podziałami.

Marek Kamiński w swoją pierwszą ważną podróż wyruszył długo przed rokiem 1995. Mając zaledwie 15 lat, za własne oszczędności pojechał do Danii, gdzie zaciągnął się na statek. W taki sposób pokazał jak kształtuje się charakter człowieka, który kiedyś będzie osiągał wielkie rzeczy.

Bohater książki jest także doskonałym przykładem tego jak zachowuje się odpowiedzialny podróżnik. Autorka słusznie zauważa, że sama podróż jest już praktycznie finałem, można powiedzieć – wierzchołkiem góry lodowej. Najważniejsze jest to, co znajduje się pod powierzchnią wody, czyli miesiące, albo i lata przygotowań, treningów, gromadzenia środków. 

,,Marek Kamiński. Jak zdobyć bieguny Ziemi… w rok” praktycznie może uchodzić za poradnik dla wszystkich, którzy kiedyś sami chcieliby spróbować podjąć się takiej wyprawy. Na rozkładówkach wyczytamy bowiem jak zdobyć sponsorów na podróż, jaki ekwipunek spakować, jak pokonywać śmiertelnie niebezpieczne szczeliny czy jaki plan dnia brać pod uwagę.

W książce pojawia się także mnóstwo ciekawostek, którymi można zabłysnąć w towarzystwie – na przykład ta o pewnej zależności kompasów, informacja o systemie ARGOS czy o zjawisku optycznym zwanym halo. 

Lektura podzielona jest w zasadzie na trzy części oraz bonus – wprowadzenie, Biegun Północny oraz Biegun Południowy. Narracja prowadzona jest liniowo, w sposób bardzo przemyślany i angażujący czytelnika. 

Przy okazji tej książki konieczne trzeba wspomnieć też o ilustracjach jako nieodłącznej części całości. Nie kojarzą się one może jednoznacznie z literaturą dziecięcą, bo są nieco bardziej poważne, ale trzeba przyznać, że doskonale wpisują się w temat i nie wyobrażam sobie dla tej opowieści lepszej interpretacji wizualnej! 

Mocno kontrastujące ze sobą kolory – intensywny pomarańczowy z głębokim granatem, zestawiane z bielą i lodowym błękitem sprawdziło się tutaj doskonale.

Jestem zdania, że ,,Marek Kamiński. Jak zdobyć bieguny Ziemi… w rok” to książka wybitnie udana. Pozwala osiągnąć czytelniczą satysfakcję z nowo zdobytej wiedzy i cieszyć się estetycznymi, radującymi oczy ilustracjami. 

Polecam wszystkim powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://www.druganoga.com/ksiazki_bieguny.html

Artykuł Marek Kamiński. Jak zdobyć bieguny Ziemi… w rok – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Spisali: Ulrich Janssen, Ulla Steuernagel

Ilustracje: Klaus Ensikat

Tłumaczenie: Renata Baranowska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2013

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

W 2002 roku na Uniwersytecie w Tybindze rozpoczęto zajęcia dla dzieci. Grono szanowanych profesorów podjęło się trudnego zadania, żeby na wymagające tematy przygotować takie wykłady, których treść będzie nie tylko zrozumiała dla najmłodszych, ale także zainteresuje je i przede wszystkim zaspokoi ich ciekawość. 

Ta prawdziwa historia wydarzyła się w Niemczech, a następnie została spisana w pięknej i ogromnie wartościowej książce ,,Uniwersytet Dziecięcy”. Oprócz niej w późniejszym czasie zostały także wydane: ,,Uniwersytet Dziecięcy wyjaśnia tajemnice kosmosu” oraz ,,Uniwersytet Dziecięcy. Semestr drugi”. 

Pierwszy tom z serii składa się z 8 fascynujących pytań i sumiennie udzielonych na nie odpowiedzi. Książka przypomina wydawane kiedyś encyklopedie – z kolorowymi rycinami, papierem doskonałej jakości oraz twardą oprawą. 

W ,,Uniwersytecie Dziecięcym” przeczytamy wiele ciekawostek dotyczących przyrody, biologii i środowiska, m.in. dlaczego wyginęły dinozaury, skąd biorą się erupcje wulkanów czy dlaczego człowiek pochodzi od małpy. Nie zabraknie tematów społecznych – dlaczego jedni są bogaci, a inni biedni. Dowiemy się także czemu śmiejemy się z dowcipów oraz dlaczego szkoła jest głupia.

Ta książka to także próba odpowiedzi na niełatwe pytanie – dlaczego ludzie umierają, oraz poruszenie kwestii religijnych na przykładzie muzułmanów i ich tradycji.

Choć zajęcia prowadzone były dla dzieci powyżej 8. roku życia, jestem pod wrażeniem jak wiele informacji udało się przemycić w tych lekcjach. Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że spisane wykłady prezentują bardzo wysoki poziom, przytaczają wiele przykładów, ale i specjalistycznych nazw (nie przytłaczając jednak nimi czytelników/słuchaczy). W tej książce poważnie podchodzi się do odbiorcy, dlatego jej lektura jest tak bardzo satysfakcjonująca.

Lekki styl i duża liczba nawiązań do codziennego życia powodują, że ,,Uniwersytet Dziecięcy” czyta się tak dobrze, jak powieść fabularną. Nie widzę przeszkód, żeby sięgać po nią podczas wspólnego czytania nawet z przedszkolakami. 

Mnogość obrazków oraz umieszczanych na marginesach ciekawostek sprawia, że poznanie jednego z tematów trwa ekspresowo i spokojnie zostaje później dużo czasu, żeby swobodnie o nim podyskutować.

,,Uniwersytet Dziecięcy” to książka idealna na prezent – bez względu na porę roku czy okazję. Jestem przekonana, że zachęci dzieci do poszerzania swojej wiedzy i pilniejszej nauki. 

Będzie odpowiednia dla czytelników oraz słuchaczy powyżej 6. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/?psearch%5Bprodkey%5D=uniwersytet+dziecięcy

Artykuł Uniwersytet Dziecięcy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.