➜ Tytuł: Przetrwać w kosmosie. Książka i gra w jednym
➜ Autor: Gilles Sparrow
➜ Ilustracje: R. Fresson
➜ Tłumaczenie: Michał Zacharzewski
➜ Wydawnictwo: HarperKids Polska
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Misja na Marsa

Przetrwać w kosmosie. Książka i gra w jednym autorstwa Gilesa Sparrowa to pozycja, w której nie odczytujesz fabuły z pozycji biernego odbiorcy, ale wciągasz się w wir fabuły, bo akcja dzieje się z Twoim udziałem. Jeśli znasz już Przetrwać w dżungli – znasz też zasady gry. Mechanika jest podobna, ale sceneria – tym razem kosmiczna – to coś zupełnie nowego. Tu nie chodzi tylko o orientację w terenie czy unikanie zagrożeń natury, lecz o przetrwanie w środowisku absolutnie nieprzyjaznym człowiekowi, gdzie każda decyzja ma swoje konsekwencje.

Książka i gra w jednym – jak działa Przetrwać w kosmosie?

Podstawą konstrukcji tej książki jest mechanizm wyboru i losowości. Czytelnik wciela się w młodego bohatera misji kosmicznej, który musi podejmować decyzje w obliczu awarii, nieznanych zjawisk, problemów technicznych i zagrożeń wynikających z samej natury kosmosu. Każdy wybór odsyła do innej strony, a kluczowym elementem zabawy jest spinner – obrotowa tarcza dołączona do książki, którą kręci się w określonych momentach, by zweryfikować, czy dana akcja zakończy się sukcesem.

To rozwiązanie sprawdza się znakomicie z kilku powodów. Po pierwsze, wprowadza element napięcia znany z gier planszowych i RPG. Po drugie, odciąża dziecko z konieczności „liczenia punktów” czy zapamiętywania skomplikowanych zasad. Po trzecie, wreszcie – sprawia, że każda rozgrywka może potoczyć się inaczej, nawet jeśli czytamy tę samą książkę kolejny raz z rzędu (a na pojedynczej lekturze na pewno się nie skończy!).

Kosmos jako przestrzeń narracyjna

Giles Sparrow nie osadza akcji w kosmosie, tylko ze względu na efektowny motyw znany w literaturze. To przestrzeń, która narzuca konkretne ograniczenia: brak tlenu, niewielkie zasoby, ogromne odległości, całkowita zależność od technologii. W książce pojawiają się wątki związane z realnymi wyzwaniami misji kosmicznych: awarie statku, zarządzanie energią, podejmowanie decyzji pod presją czasu, a także odpowiedzialność za powodzenie całej wyprawy.

To ważne, bo dzięki temu Przetrwać w kosmosie nie jest tylko emocjonującą zabawą, ale też punktem wyjścia do rozmów o nauce i eksploracji. Wiedza nie jest tu podana w sposób akademicki – ona wynika z sytuacji, w których dziecko samo musi się odnaleźć.

Dla kogo jest ta książka-gra?

Podobnie jak Przetrwać w dżungli, kosmiczna odsłona serii najlepiej sprawdzi się u czytelników, którzy:

• lubią interaktywne formy czytania,
• są ciekawi świata i nowych technologii,
• dobrze odnajdują się w zadaniach z problemami do rozwiązania,
• lubią podejmować decyzje i obserwować ich skutki.

To propozycja raczej dla dzieci w wieku szkolnym (ok. 8–11 lat), choć wiele zależy od indywidualnych predyspozycji. Wspólne czytanie z dorosłym także ma tu sens – zwłaszcza jeśli potraktujemy książkę jako rodzaj narracyjnej gry rodzinnej.

Dlaczego takie książki są dziś potrzebne?

Książka i gra w jednym to nie chwyt marketingowy, lecz odpowiedź na realne potrzeby młodych czytelników. Dzieci przyzwyczajone do interakcji, wyborów i dynamicznych narracji w grach komputerowych potrzebują podobnego zaangażowania także w kontakcie z książką. Przetrwać w kosmosie pokazuje, że literatura może za tymi potrzebami z powodzeniem nadążyć (miałam nawet kiedyś na ten temat prelekcję podczas Festiwalu Literackiego ,,Łączy nas bajka” w Rzeszowie).

To książka, która:

• uczy odpowiedzialności za decyzje,
• rozwija logiczne myślenie,
• zachęca do wielokrotnego czytania,
• pokazuje, że czytanie może być przygodą w pełnym tego słowa znaczeniu.

Sprawdzajcie dostępność Przetrwać w kosmosie. Książka i gra w jednym na stronie wydawnictwa HarperCollins Polska. Książka dostępna jest tylko w księgarniach Empik.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Na czym polega książka Przetrwać w kosmosie?

To książka-gra, w której czytelnik wciela się w uczestnika misji kosmicznej i sam decyduje o przebiegu fabuły. Wybory prowadzą do różnych stron, a o powodzeniu niektórych działań decyduje spinner, który wprowadza element losowości i napięcia.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka Przetrwać w kosmosie?

Najlepiej sprawdzi się dla dzieci w wieku około 8–11 lat. Młodsze dzieci mogą korzystać z książki wspólnie z dorosłym, starsze bez problemu poradzą sobie samodzielnie.

Czym różni się Przetrwać w kosmosie od klasycznej książki przygodowej?

W klasycznej książce fabuła jest stała, a czytelnik tylko ją śledzi. W Przetrwać w kosmosie to czytelnik wpływa na bieg wydarzeń, podejmuje decyzje i ponosi ich konsekwencje – podobnie jak w grze.

Jaką rolę pełni spinner w książce?

Spinner zastępuje kostkę lub system punktów. Służy do sprawdzania, czy dana akcja się powiedzie, co wpływa na emocje i sprawia, że książka działa jak pełnoprawna gra narracyjna.

Czy książka ma walory edukacyjne?

Tak. Oprócz fabuły przygodowej książka wprowadza zagadnienia związane z kosmosem, misjami kosmicznymi, technologią, odpowiedzialnością za podejmowane decyzje.

Czy Przetrwać w kosmosie to kontynuacja Przetrwać w dżungli?

To osobny tytuł w tej samej koncepcji książki-gry. Mechanika jest podobna, ale sceneria i rodzaj wyzwań są inne.

Czy to dobra książka dla dzieci, które niechętnie czytają?

Tak, forma książki-gry często bardzo dobrze trafia do dzieci, które wolą aktywność i interakcję niż linearne czytanie. Spinner, wybory i zmienność fabuły skutecznie podnoszą motywację do sięgania po tę książkę.

Artykuł Przetrwać w kosmosie – recenzja książki-gry, w której kręcisz spinnerem pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kiedy jesteśmy mali uczy się nas mówić, prawidłowo jeść widelcem i jeździć na rowerze. Gdy trochę podrośniemy, idziemy do szkoły, a tam – tabliczka mnożenia, nauka czytania oraz wypatrywanie oznak kolejnych pór roku.

Tym, co jednak często umyka dorosłym, jest przygotowanie dzieci do życia w społeczeństwie. Choć większość rodziców chce, żeby ich maluchy łatwo nawiązywały kontakty, były otwarte na rówieśników oraz znajdowały kolegów i koleżanki do zabawy – rzadko tłumaczy się im, kim w ogóle jest przyjaciel.

Kim jest przyjaciel?

Być może dorośli sami tego nie wiedzą, bo ich również nikt nie przygotowywał do roli przyjaciela. Żeby mieć przyjaciół, trzeba potrafić sprawić, by inni czuli się w naszym towarzystwie komfortowo. Trzeba być empatycznym oraz trzeba rozumieć emocje.

Nie są to proste sprawy, ale na szczęście we współczesnym świecie mamy wartościowe pomoce na wyciągnięcie ręki. Ostatnio nakładem LEVYZ Books ukazała się Prawdziwa przyjaciółka – urocza, jak jej okładka, książka Jessici Speer, która nie tylko opowiada o przyjaźni, ale również oferuje konkretne narzędzia, które przydadzą się w lepszym rozumieniu tego rodzaju relacji.

Aktywizująca książka o relacjach

To wielokrotnie nagradzana pozycja, w której teoria łączy się z quizami oraz analizą swojego lub innych zachowania, w celu zagłębienia się w emocje i bardziej efektywnego poznawanie siebie.

W książce znalazło się również miejsce, gdzie autorka zachęca do samodzielnego odpowiedzenia na pytania dotyczące tego, jaką się jest koleżanką, co ceni się u przyjaciółek czy rozważenia scenariuszy, pomagających odpowiednio zareagować w wymagających sytuacjach z bliskimi.

Dziewięć prawd o przyjaźni

Prawdziwa przyjaciółka rozkłada przyjaźń na czynniki pierwsze. Ostrzega przed fałszywymi przyjaciółmi, uczy wyłapywać znaki ostrzegawcze, a także zachęca do komunikacji z zaufanymi dorosłymi, kiedy wymaga tego sytuacja.

Spisanych w niej ,,Dziewięć prawd o przyjaźni” każda nastolatka (oraz każdy nastolatek) powinni sobie przepisać na kartkę i powiesić w pokoju, żeby nie tylko wzmacniać swoje relacje z rówieśnikami, ale i samemu dążyć do stawania się lepszym przyjacielem.

Książka jest dużą dawką wsparcia i skondensowanej wiedzy w cukierkowym, przystępnym wydaniu, który wprawi w dobry nastrój zarówno młodszych jak i starszych czytelników. Polecam Prawdziwą przyjaciółkę szerokiemu gronu odbiorców, od 8 do 16 lat. Lektura sprawdzi się jako pomoc naukowa dla psychologów szkolnych oraz nauczycieli.

Link do strony wydawnictwa: https://levyz.pl/shop/prawdziwa-przyjaciolka/

Artykuł Prawdziwa przyjaciółka – recenzja poradnika o przyjaźni pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Prawo jazdy zrobiłam późno, kiedy byłam już po 30-stce. Dobrze jednak pamiętam, jak duże emocje wiązały się z tym wydarzeniem. Sam egzamin też wydawał mi się znacznie bardziej stresujący niż na przykład matura czy obrona pracy magisterskiej. Dlaczego?

Co robią kierowcy i kierowczynie

Pewnie dlatego, że bycie kierowcą jest bardzo odpowiedzialną funkcją w społeczeństwie. Kiedy siada się za kierownicą i staje się członkiem ruchu drogowego, jednocześnie odpowiedzialność tylko za siebie czy za naszych bliskich, rozszerza się o przypadkowe osoby – przechodniów i innych kierowców.

W ramach serii Ciekawe… od wydawnictwa Nasza Księgarnia, Adam Wójcik przygotował autorską książkę właśnie na tematy związane z szeroko rozumianą motoryzacją. Co robią kierowcy i kierowczynie jest drugą pozycją (po Co robią strażacy i strażaczki), opowiadającą o różnych zawodach.

Popularnonaukowa książka o jeżdżeniu pojazdami

Kierowanie pojazdy może być bowiem związane z konkretną profesją, jak i można wykonywać tę czynność dodatkowo. Bez względu jednak jak na to nie spojrzeć – dzieci są zafascynowane samą możliwością znalezienia się przed ,,kółkiem”.

Ta popularnonaukowa pozycja rozpoczyna się – bardzo trafnie – od informacji na temat szkoły jazdy, znaków drogowych czy podstawowych zasadach, których powinni przestrzegać kierowcy.

Następnie, autor płynnie przechodzi do zawodowców – kierowców miejskiego transportu, pojazdów uprzywilejowanych, sportowców, taksówkarzy, zawodowych kierowców ciężarówek, pojazdów budowlanych czy motorniczych pociągów.

Czego mi zabrakło?

W książce znajduje się także rozdział o budowie samochodu oraz ważnych kwestiach dotyczących dbania o swój pojazd (choć rozbawiła mnie trochę ilustracja ze zmianą opony bez lewarka – to są detale, ale dzieci mają do nich wyjątkowe oko).

Co robią kierowcy i kierowczynie to bardzo interesująca książka z kartonowymi stronami, która z całą pewnością zachwyci młodych czytelników. Do ideału jednak nieco jej brakuje.

Głośno roześmiałam się także na widok chińskiej taksówki, która w rzeczywistości… nie istnieje (inaczej – istnieje, ale nie funkcjonuje; należy tylko do propagandy sukcesu Chin). Rozumiem jednak, że to taka pieśń przyszłości autora. 

Przydałoby się również, żeby w rozdziale poświęconym kaskaderom wspomnieć też, że ich praca nie jest związana wyłącznie z pojazdami. Czuję także niewykorzystany potencjał w opowiedzeniu czytelnikom jak ważny jest odpowiedni fotelik dla dzieci czy prawidłowe przewożenie psów (wiele osób nawet nie przypina swojego czworonoga specjalnym pasem , nie mówiąc już o wożeniu go w rekomendowanej klatce). 

Poza tymi drobiazgami, Co robią kierowcy i kierowczynie to inspirująca lektura, która rozbudzi fascynację motoryzacją u najmłodszych i rozrusza szare komórki za sprawą zawartych w niej zadań aktywizujących. Polecam książkę dzieciom od lat 4.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/co-robia-kierowcy-i-kierowczynie/p3685.html

Artykuł Co robią kierowcy i kierowczynie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Tajny klub ,,U Fryzjera”
➜ Autorka: Soledad Romero Mariño
➜ Ilustracje:  Xiana Teimoy
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Mojkowska
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Przenieśmy się w czasie o ponad 100 lat, do roku 1921 oraz samego serca pełnego sprzeczności, intrygującego i brzmiącego jazzem Chicago. 

Przed czytelnikami zachwycająca, detektywistyczna książka, jakiej jeszcze nie było! Razem z jej bohaterami spróbujemy dowiedzieć się – a właściwie to samodzielnie wywnioskować; kto odpowiada za tajemniczą zbrodnię, której dokonano na zamkniętym, nielegalnym przyjęciu.

Książka dla dzieci, która mnie zaskoczyła

Soledad Romero Mariño jest autorką z Barcelony, z którą… nie polubiłyśmy się od pierwszego czytania. Do jednej z jej poprzednich pozycji (Afryka. Kontynent kolorów) miałam trochę zastrzeżeń, dlatego Tajny klub ,,U Fryzjera” przeczytałam z dużą uwagą – jeszcze w formie .pdf.

Tekst oraz pomysł na tę książkę spodobał mi się jednak tak bardzo, że postanowiłam objąć go swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym! Jak widać, złe wrażenie można zupełnie odczarować, a bycie otwartym – procentuje ekscytującymi przygodami literackimi.

Tajne przyjęcie w podziemiach Chicago

Tajny klub ,,U Fryzjera” jest bowiem ekscytującą mieszanką kryminału w stylu kultowej Agathy Christie, książką aktywizującą, a nawet trochę filmem noir (za sprawą fantastycznych, deszczowych ilustracji Xiany Teimoy oraz jej ukazywania bohaterów, niczym aktorów z kinowych super-produkcji).

Właśnie odbywają się okrągłe urodziny Wielkiego Tulia – mafiosa, który zdecydowanie nie należy do przyjemnych w obyciu osób. Ma on córkę Lukrecję, reprezentującą jednak zupełnie inne poglądy od ojca. 

Na przyjęciu znajduje się jeszcze kilku, bardzo zróżnicowanych pod kątem charakterologicznym gości – każdy w mniejszy lub większy sposób związany jest z solenizantem. Kiedy dochodzi do kluczowej w książce sceny, wydawać się może, że nie ma na sali osoby, której nie można byłoby przypisać łatki winnego.

Detektywistyczna książka dla dzieci z interaktywnym śledztwem

Obrazkowa, świetnie wydana książka Tajny klub ,,U Fryzjera” ma nieprzekombinowaną, prostą fabułę, w której jednocześnie kryje się wciągająca intryga. Mocną stroną pozycji jest ciekawe przedstawienie postaci, pokazanie ich powiązań, ale i motywów.

Czytelnik ma szansę odpowiednio przyjrzeć się miejscom akcji, dostrzegając rozmaite poszlaki prowadzące do rozwiązania. Na każdej rozkładówce znajduje się także czarny kot – zabawę w jego odszukiwanie można uznać za dobrą rozgrzewkę przed zadaniem głównym.

Dla kogo jest ta książka?

Tajny klub ,,U Fryzjera”  traktuje odbiorców z pełną powagą. To pozycja, która nie bawi się w pół środki oraz nie infantylizuje zbrodni. Ukazuje fragment minionych, niebezpiecznych czasów, jednocześnie dając możliwość wykazania się swoim sprytem oraz umiejętnościami dedukcji.

Jestem przekonana, że Tajny klub ,,U Fryzjera” będzie niezłą zabawą nie tylko dla dzieci powyżej 9 lat, ale również dla starszych czytelników! Być może zachęci Was do sięgania po rozbudowane powieści detektywistyczne lub nawet… do napisania własnej historii z masą poszlak i dowodów, w której do ostatniej niemal chwili nie jest pewne, kto zawinił.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/149-tajny-klub–u-fryzjera

Artykuł Tajny klub ,,U Fryzjera” – premierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

A gdyby tak wyskoczyć sobie na małe zwiedzanie przestrzeni kosmicznej? Zaledwie w kilka godzin znaleźć się w pobliżu Księżyca, Merkurego, Wenus, Marsa, a może nawet Jowisza?

To jakiś kosmos!

Brzmi zupełnie abstrakcyjnie, ale okazuje się, że wystarczy być tylko w dobrym miejscu i o dobrym czasie, żeby przeżyć wspaniałą oraz ekscytującą przygodę, której mogłoby pozazdrościć wielu zawodowych astronautów! Ewentualnie, nie chcąc zdawać się wyłącznie na los, można sięgnąć po najnowszą książkę Kuby Hajkusia!

To jakiś kosmos! Przygodonauci i Układ Słoneczny to pozycja, która swój tytuł zaczerpnęła z popularnego profilu oraz strony internetowej o tej samej nazwie To jakiś kosmos!. Jej twórcą jest właśnie Kuba Hajkuś (zbieżność nazwisk z autorką świetnych książek dla dzieci, Różą Hajkuś – nieprzypadkowa!).

Ziemianin oraz chłopiec z innej planety

Bohaterami książki jest dwóch chłopaków, choć czytelnikom zdecydowanie łatwiej będzie wejść w buty Adama. To dziesięciolatek, który ma ambitne plany na swoją przyszłość. Chciałby wypróbować się w wielu zawodach i nawet nie spodziewa się, jakie atrakcje przygotował dla niego los… na najbliższe popołudnie.

Okazuje się bowiem, że na chłopca wpadnie inny chłopiec… z zupełnie innej planety, dosłownie! Karol to przybysz nie tylko z przyszłości. Chłopak jest Marsjaninem, co nie znaczy że można go określić mianem stereotypowego kosmity.

Karol to człowiek, którego przodkom udało się skolonizować ,,Czerwoną Planetę”. Na pokładzie zwinnego astrobusa, razem z Adamem robią sobie niewinną wycieczkę po Układzie Słonecznym. Brzmi intrygująco?

Czytaj, inspiruj się i eksperymentuj

To jakiś kosmos! Przygodonauci i Układ Słoneczny jest książką, która w płynny sposób łączy w sobie pozycję popularnonaukową, powieść przygodową oraz zeszyt z aktywizującymi zadaniami!

Między rozdziałami autor wplótł bowiem mnóstwo ciekawostek dotyczących ciał niebieskich, grawitacji, księżyców czy przemieszczania się w przestrzeni kosmicznej. Dodatkowo, czytelnicy mogą na własnej skórze przetestować rozmaite zjawiska, podążając za wskazówkami z sekcji eksperymentów.

Książka To jakiś kosmos! Przygodonauci i Układ Słoneczny za sprawą wciągającej fabuły, przystępnie wyjaśnionych zagadnień oraz świetnych ilustracji Wiktorii Sabiny Rożko – zachęci młodych odbiorców do intensywnego zgłębiania wiedzy na temat kosmosu. 

A być może pozycja jest dopiero pierwszą częścią serii? Byłoby wspaniale! Chociaż zakładam, że wiele osób zmartwi się informacją [uwaga, mały spojler!], że autor nie przewiduje iż k-pop przetrwa do czasów kolonizacji Marsa Mimo to, To jakiś kosmos! Przygodonauci i Układ Słoneczny będzie jak najbardziej odpowiednia dla każdego, kto skończył 9 lat – bez względu na upodobania muzyczne

Link do strony wydawnictwa: https://czytalisek.pl/ksiazki/to-jakis-kosmos-przygodonauci-i-uklad-sloneczny-kuba-hajkus,tojako.htm#format/d

Artykuł To jakiś kosmos! Przygodonauci i Układ Słoneczny – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Dwa lata temu ukazała się pierwsza część popularnonaukowej oraz edukacyjnej serii Szkoła i ja, która pomaga uczniom pierwszych klas szkoły podstawowej lepiej radzić sobie z wyzwaniami dnia codziennego.

Kolejna część serii książek dla dzieci – Szkoła i ja

Od tej chwili stałam się jej wielką fanką i gdy tylko wydawnictwo Nasza Księgarnia ogłasza zapowiedź kolejnej książki, z uwagą wyczekuję dnia premiery. Ostatnio ukazała się już czwarta część cyklu, tym razem skupiająca się na umiejętności planowania.

Seria nie ma jednego stałego autora oraz ilustratora. Prawie za każdym razem możemy liczyć więc na niespodziankę. Tekst w Szkoła i ja. Uczymy się planować napisała Agnieszka Łubkowska (podobnie jak w Szkoła i ja. Ćwiczymy koncentrację – spis recenzji wszystkich książek cyklu na końcu tego artykułu), a za ilustracje odpowiada Paweł Gierliński.

Umiejętność planowania – jak się tego nauczyć?

Bohaterami tej książki jest rodzeństwo – Maja oraz Franek. Wspólnie udowadniają, że zarządzanie czasem i dobra organizacja to rodzaj… supermocy. Dzięki umiejętności planowania można bowiem znacząco ułatwić sobie życie.

Zanim jednak zacznie się planować, dobrze ustalić czym w ogóle ten czas jest. W tym celu w Szkoła i ja. Uczymy się planować poruszono kilka tematów, dzięki którym młodzi czytelnicy mają szansę uświadomić sobie znaczenie doby, ale także przećwiczyć upływ godzin czy minut z fajnymi zadaniami.

Przejrzysta, przystępna i przydatna

Ta aktywizującą strona książki pozwala dobrze przyswoić sobie zagadnienia, a także zrozumieć istotę czasu. W Szkoła i ja. Uczymy się planować nie brak jednak również rozwinięcia rozmaitej terminologii: priorytetu, celu czy metody nauki zwanej pomodoro.

W kolejnych, krótkich rozdziałach autorka podpowiada też jak przygotować pokój do nauki, jak przygotować się do szkoły wieczorem, robić listy zadań oraz korzystać z planera naściennego.

Szkoła i ja. Uczymy się planować to przejrzysta, przystępna oraz bardzo przydatna lektura, z której mogliby pewnie skorzystać również niektórzy dorośli. Będzie odpowiednia dla każdego powyżej 7 lat, kto tylko chce choć nieco bardziej kontrolować swoje obowiązki oraz znajdować czas na przyjemności.

Wpiszcie więc tę lekturę, jako obowiązkową, do swojego planera do przeczytania!

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/szkola-i-ja–uczymy-sie-planowac/p3669.html

Recenzje książek serii Szkoła i ja

• Szkoła i ja. Ćwiczymy koncentrację,
• Szkoła i ja. Budujemy poczucie własnej wartości,
• Szkoła i ja. Idziemy do pierwszej klasy.

Artykuł Szkoła i ja. Uczymy się planować – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Świat przechodzi nieustanne metamorfozy. Zmienia się pejzaż miasteczek, środki transportu, zmienia się moda oraz zmieniają się ludzkie przyzwyczajenia. Tym, co jest w tym wszystkim stałe (a przynajmniej niezmienne od bardzo dawna), jest czas i jego sposoby mierzenia.

Rozważania o czasie w formie artbooka

Sebastian Łuczywo z Natalią Noszczyńską, którą możecie już kojarzyć m.in. z ilustracji do książki Słowiańskie mity i opowieści w komiksie – stworzyli jedyną w swoim rodzaju lekturę, będącą opowieścią o czasie, ale osadzoną w odpowiednim kontekście.

Słowiańskie Koło Roku to, jak wskazuje już sama nazwa, ukłon w stronę mitologii słowiańskiej, pogłębiony o wrażliwość twórców. Bogaty język narratora, który snuje opowieści i przytacza fakty, w połączeniu z niesamowitymi, pełnymi detali ilustracjami tworzy wrażenie doświadczenia podróży do odległych, magicznych czasów.

Ciekawostki o Słowianach – etymologia nazw miesięcy

Książkę można podzielić na dwie główne części – merytoryczną oraz fabularną. W pierwszej, poddawane są pod rozważania takie pojęcia jak: czas, nazwy dni tygodnia, etymologię miesięcy czy pór roku.

W tych rozdziałach znalazły się również uzupełniające każdy rozdział bloki z ciekawostkami i aktywizującymi zadaniami. Muszę przyznać, że zostały one bardzo intrygująco pomyślane. Aż ma się ochotę niezwłocznie brać za ich realizację!

W pierwszej części twórcy Słowiańskiego Koła Roku przybliżają również ciekawostki z historii oraz innych dziedzin, pozwalając nie tylko lepiej rozumieć czasy dawnych Słowian, ale również – uświadomić sobie znaczenie obecnie obowiązujących tradycji czy nazewnictwa.

• Wiedzieliście na przykład, że dawni Słowianie mieli aż pięć rodzajów określeń na ranek?
• A słyszeliście, dlaczego kiedyś na kwiecień mówiono ,,łżykwiat”?
• Albo, dlaczego niektóre miesiące kojarzono w Polsce sprzed setek lat ze zwierzętami i który z nich symbolizował koń?

Opowieści o dwunastu miesiącach

Kiedy już wzbogacimy się merytorycznie, twórcy książki zapraszają nas w dalszą podróż, nastawioną już jednak przede wszystkim na fabularne doświadczenia. 

Słowiańskie Koło Roku w drugiej części składa się bowiem z dwunastu opowiadań – dokładnie tylu, ile mamy miesięcy.

Historie, w których przeplatane są wątki współczesne z baśniowymi, nawiązują do  miesięcy oraz zawierają w sobie legendy i wierzenia z czasów Słowian. To skłaniające do refleksji, krótkie i uniwersalne opowiastki, które trafią do czytelników dziecięcych jak i dojrzałych.

Polecam Słowiańskie Koło Roku odbiorcom powyżej 7 lat. To unikatowa propozycja wydawnicza na polskim rynku książkim, która oczaruje treścią oraz ilustracjami. Dobrze sprawdzi się też w roli prezentu.

Można ją kupić tutaj: https://www.etsy.com/de-en/listing/1803233199/book-sowiaskie-koo-roku-folk lub tutaj: https://allegro.pl/oferta/ksiazka-slowianskie-kolo-roku-16594205171

Polecam także piękny Kalendarz Słowiański na 2025 rok z ilustracjami z książki: https://allegro.pl/oferta/wyprzedaz-kalendarz-slowianski-2025-17309820455

Artykuł Słowiańskie Koło Roku – recenzja książki (nie tylko dla dzieci) pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie trzeba być kynologiem, żeby chcieć wiedzieć kim są psy. Gdyby ktoś przeprowadził ranking najbardziej ulubionych zwierząt dzieci i dorosłych, te czworonogi byłyby z pewnością na podium (nie piszę o pierwszym miejscu tylko dlatego, żeby nie narażać się kociarzom).

(Prawie) wszystko o psach

Nic więc dziwnego, że autorzy i autorki, wydawcy oraz wydawczynie ciągle wymyślają jakieś fajne książki o psach. Na półce mamy już na przykład świetny komiks Psy. Od drapieżników do obrońców, popularnonaukową pozycję 100 faktów. Psy, urocze bajeczki dla najmłodszych Wszystkie psy Eli, artystyczną encyklopedię Mały atlas psów (i szczeniaczków), a nawet książkę dla samych psów Książka dla psa (bo dlaczego by nie?).

Przyszedł więc najwyższy czas i na kompendium w pięknej, ilustrowanej wersji Joanny Rusinek. Hau! Prawie wszystko o psach to jednak nie tylko śliczne rozkładówki wypełnione rozbrykanymi czworonogami, ale przede wszystkim wartościowa, aktywizująca pozycja z której można dowiedzieć się o tych zwierzakach prawie wszystkiego!

Jak się witać z psem?

Dzieci często są zafascynowane psami i tę swoją fascynację zamieniają w ekscytację, a to nie zawsze dobrze. Dla psów ekscytacja jest podejrzliwa. Zdecydowanie wolą stateczność i brak gwałtownych ruchów. Dlatego właśnie dzieciom należy mówić nie tylko jakie mamy rasy psów czy jak świetnymi są one przyjaciółmi dla ludzi.

Bardzo ważną sprawą jest odpowiednie odczytywanie zachowania czworonogów, nauka witania się z nimi czy wiedza co mogą, a czego nie powinny jeść. I zgadnijcie – wszystkie te rzeczy znalazły się w Hau! Prawie wszystko o psach.

Książka o psach dla wszystkich ludzi

Mnie bardzo spodobał się aktywnościowy aspekt tej pozycji (na przykład próba dopasowania pieska po smyczy do trzymającego go człowieka, nadawania im nazw, instrukcja rysowania pieska, a nawet planszówka!), ale i cudowny humor, przejawiający się w mini psich kwestiach lub wymyślaniu nowych ras.

Na czytelników czeka również quiz podsumowujący wiedzę, z którego można dowiedzieć się jeszcze więcej wartościowych rzeczy o psach (ale i ich opiekunach). Podsumowując – tę pozycję powinno czytać się dzieciom w przedszkolach, szkołach i domach. Gdyby każdy przestudiował ją od deski do deski – świat byłby lepsy!

Hau! Prawie wszystko o psach polecam wszystkim powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/hau–prawie-wszystko-o-psach/p3552.html

Artykuł Hau! Prawie wszystko o psach – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Począwszy od klasyki Brzechwy Pali się!, po bajeranckie książki z okienkami z serii Dlaczego? Kiedy? Jak? – lektur ze strażakami nigdy dość! Dzieci już od pierwszych miesięcy życia zafascynowane są odgłosami wyjących syren (szczególnie, jeżeli mieszkają w dużym mieście) i z dużą uwagą śledzą ich błyskające przejazdy podczas codziennych spacerów.

Poznaj zawód strażaka

W związku z tym, nie miałam wyjścia i musiałam przetestować kolejną kartonówkę nowego cyklu Ciekawe…, w którym to wydawnictwo Nasza Księgarnia obiecuje wziąć pod lupę rozmaite zawody, przykładając wagę m.in. do równości płci. Brzmi bardzo intrygująco!

Co robią strażacy i strażaczki to duża formatem książka Magdaleny Koźlickiej, na rozkładówkach której można lepiej poznać zawód strażaka – łącznie z jego miejscem pracy, wyzwaniami czy nawet towarzyszącym sprzętem.

Książka aktywizująca dla dzieci

Nie da się ukryć, że pozycja nastawiona jest nie tylko na nienarzucające się edukowanie młodych czytelników. Autorka zawarła w Co robią strażacy i strażaczki wiele zadań oraz poleceń aktywizujących, które pozwalają bardziej skupić się na lekturze, ale również trenują spostrzegawczość czy umiejętność logicznego myślenia.

W związku z tym, że tekstu w porównaniu do wielkoformatowych ilustracji jest stosunkowo niedużo, konkretnych informacji podanych w książce też jest raczej niewiele. Co robią strażacy i strażaczki skupia się więc na tym, aby przede wszystkim zainteresować dzieci tematem i zachęcić je do dalszego pogłębienia wiedzy o strażakach oraz o ich pracy.

Co robić w trakcie pożaru?

Obok krótkiej charakterystyki dotyczącej działań zawodowców podczas pożaru, powodzi czy zawalenia się budynku – znajdziecie w tej pozycji jeszcze więcej ciekawostek oraz wartościowych treści. Autorka pamiętała, aby wspomnieć o tym jak wyglądała praca straży w przeszłości oraz czego można spodziewać się w związku z najnowszymi technologicznymi dokonaniami.

W Co robią strażacy i strażaczki znajduje się także bardzo ważna strona ze wskazówkami dotyczącymi udzielania pierwszej pomocy oraz sposobem zalecanego działania podczas pożaru.  

Rekomenduję tę pozycję wszystkim dzieciom powyżej 3 roku życia. Dobrze się sprawdzi także jako lektura do pracy w grupie, na przykład w przedszkolu.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/co-robia-strazacy-i-strazaczki/p3460.html

Artykuł Co robią strażacy i strażaczki – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia
➜ Autor: Montse Junyent
➜ Ilustracje: Lucia Serrano
➜ Tłumaczenie: Anna Kozaczewska
➜ Wydawnictwo: Jupi Jo!
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Pieniądze i zakupy to nie jest prosta sprawa – szczególnie dla kogoś, kto jeszcze nie do końca wie, jak to wszystko działa. Na szczęście twórcy książek dla najmłodszych objaśniają nawet i takie kwestie, sprawiając, że świat ekonomii jest już na wyciągnięcie ręki!

Urodziny mamy i pomysł na prezent

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia to pozycja z kartonowymi stronami, okienkami, naklejkami i mnóstwem innych niespodzianek! Opowiada historię rodzeństwa, dwóch tytułowych myszek o imionach Mon oraz Netka. 

Pewnego dnia orientują się one, że właśnie nadeszły urodziny ich mamy. Wymarzyły sobie, że podarują jej piękny słomkowy kapelusz. Kiedy jednak udały się do sklepu, szybko się okazało, że… nie mają pieniędzy. Co zrobiły przedsiębiorcze myszki?

Nauka rozsądnego wydawania pieniędzy dla dzieci

Ta świetnie wydana i niezwykle pomysłowa książka składa się z rymowanego tekstu prowadzącego narrację oraz aktywizujących poleceń umieszczonych w czerwonych kołach. Dzięki pytaniom oraz prostym zadaniom do czytelników, pozycja uczy liczenia pieniędzy, prostego planowania wydatków czy podstawowego myślenia o zakupach.

Co ważne, w Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia pieniądze nie są stawiane na pierwszym miejscu. Cała idea książki opiera się bowiem na zrobieniu przyjemności bliskiej osobie. Autorzy zaznaczają także, że prezentu nie trzeba kupować, można go zrobić – ale dzięki temu, że myszki decydują się na kapelusz, odbiorcy biorą udział w kreatywnych, ciekawych ćwiczeniach.

Książka dla najmłodszych o oszczędzaniu

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia zawiera także pudełko/skarbonkę do samodzielnego złożenia, naklejki (np. z ważnymi hasłami oraz bohaterami książki), a także papierowe pieniądze ułatwiające naukę liczenia.

Pozycja finalnie zachęca więc nie tylko do planowania swoich wydatków, ale również oszczędzenia. Pokazuje, że dobrze jest myślec o swoich przyszłościowych zakupach z wyprzedzeniem, dzięki czemu można uzbierać środki lub zarobić je pomagając komuś, kto będzie chętny nam zapłacić.

Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia jest więc świetną, interaktywną książką o nauce wydawania i gospodarowania pieniędzmi, która powinna być czytana nie tylko w domach, ale także w szkole, w pierwszych klasach podstawówki.

Dzięki miłym bohaterom, angażującej fabule i aktywizującym zadaniom – na odbiorców czeka świetna, wartościowa zabawa, która z pewnością przyniesie maluchom korzyści. Polecam Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia dzieciom powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://jupijo.pl/strona-glowna/188-mon-i-netka-moja-pierwsza-ekonomia.html

Artykuł Mon i Netka. Moja pierwsza ekonomia – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.