Zjawisko „Sephora kids” bywa przedstawiane jako niewinna zabawa w dorosłość, chęć naśladowania mam – tak jak kiedyś mierzenie ich szpilek. Ale to nie jest zabawa, a próba upodobnienia się za wszelką cenę do własnego wyglądu, zmienionego, zniekształconego przez filtry z social mediów. 

➜ Tytuł: Moje doskonale niedoskonałe ciało
➜ Scenariusz: Debbie Tung
➜ Rysunki: Debbie Tung
➜ Tłumaczenie: Joanna Kończak
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Dziecięce podążanie za kanonem „piękna”

Media społecznościowe pokazują młodym ludziom twarze wygładzone i te ze zmienionymi przez filtry lub programy graficzne rysami. Magicznie znikają pory, zaczerwienienia i cienie pod oczami, zmieniają się proporcje nosa, ust oraz kości policzkowych. Wzorzec piękna nie jest współcześnie trudny do osiągnięcia – jest biologicznie niemożliwy.

Liczne badania dotyczące filtrów na TikToku wykazują związek między używaniem efektów poprawiających wygląd a większym niezadowoleniem z twarzy czy ciała. Nastolatka, która ogląda ulepszoną wersję siebie, później może uznać prawdziwe odbicie za to gorsze i nieatrakcyjne.

Krem przeciwzmarszczkowy w szkolnym plecaku

Odpowiedzią na nieistniejące niedoskonałości staje się długa lista zakupów. Analizując popularne filmy o pielęgnacji oglądane przez dzieci i nastolatki, można dostrzec obecność produktów, w których pojawiają się silne składniki aktywne oraz substancje, mogące wywoływać podrażnienia lub alergiczne kontaktowe zapalenie skóry.

Dermatolodzy przestrzegają, że młoda, zdrowa skóra zwykle nie potrzebuje retinolu, kosmetyków przeciwstarzeniowych ani intensywnego złuszczania. Bez wskazań specjalisty preparaty te mogą powodować pieczenie, zaczerwienienie i naruszenie bariery ochronnej skóry.

Zjawisko coraz częściej określa się jako kosmetykoreksję – nieformalną nazwę kompulsywnego pielęgnowania i poprawiania skóry. Dermatolożka Agnieszka Bliżanowska mówi Onetowi wprost: „Social media stworzyły nierealny standard skóry”. Nie chodzi o demonizowanie subtelnego błyszczyka czy sporadycznej maseczki. Niepokojące jest przekonanie, że jedenastoletnia twarz wymaga „pracy”, kosmetyków oraz wieloetapowej pielęgnacji.

Debbie Tung pokazuje, jak zaczyna się poprawianie siebie

Właśnie dlatego warto sięgnąć po Moje doskonale niedoskonałe ciało Debbie Tung. To autobiograficzny komiks o dorastaniu, problemach z obrazem własnego ciała i stopniowym uzależnianiu samooceny od wyglądu. 

Bohaterka, choć żyła przed erą TikToka, doświadczyła podobnego mechanizmu stopniowego pozbywania się pewności siebie. Najpierw pojawiła się pozornie niewinna uwaga – mama skomentowała nadmierny apetyt Debbie, przestrzegła przed dokładkami i zasugerowała dietę. Zrobiła to zapewne z troski, jednak w głowie dziewczynki uruchomiła proces myślowy, że jej ciało jest czymś wymagającym naprawy.

Komentarze rodziny łączą się z ocenami rówieśników i obrazami szczupłych kobiet obecnymi w popkulturze. Debbie stopniowo uzależnia samopoczucie od wagi, tego czy mieści się w jeansy i ile kalorii udało jej się „nie zjeść”. Gdy chudnie, czuje satysfakcję. Kiedy liczba na wadze choć trochę rośnie, karci się, ogranicza jedzenie i ćwiczy jeszcze intensywniej. 

Znęcałam się nad ciałem, dzięki któremu żyłam. I podskórnie czułam, że żadna zmiana wyglądu zewnętrznego nie naprawi bałaganu wewnątrz mnie.

Debbie Tung, Moje doskonale niedoskonałe ciało, str. 143

Problemy z jedzeniem i akceptacją

Komiks pokazuje zarówno głodzenie się, jak i kompulsywne objadanie, ale nie zamyka się tylko na kwestie jedzenia. Opowiada o potrzebie ciągłego poprawiania siebie: ukrywania skóry pod makijażem, kontrolowania sylwetki i oglądania własnego ciała cudzymi oczami. Dzisiejsza nastolatka znacznie częściej niż na wagę, zerka w przedni aparat swojego telefonu, – przez filtr wygładzający skórę albo film przedstawiający wieloetapową pielęgnację.

Moje doskonale niedoskonałe ciało jest więc ważne również dla rodziców. Pokazuje, że „pielęgnowanie” w sobie braku akceptacji może być długotrwałym procesem, a żeby je zapoczątkować wystarczy tylko nieprzemyślany żart o porcji jedzenia, komentarz o cerze albo zachwyt nad tym, że dziecko schudło. Dorośli mogą nie zauważyć, że pochwała „dyscypliny” wzmacnia zachowania, za którymi kryją się lęk, poczucie winy i przekonanie, że na akceptację trzeba sobie zasłużyć.

Nie zakazuj kosmetyków – szukajcie równowagi

Makijaż i pielęgnacja mogą być dobrą zabawą oraz sposobem wyrażania siebie. Niepokój powinno budzić jednak, gdy nastolatka albo nastolatek nie chcą pokazać twarzy bez filtra, boją się zrezygnować z kolejnego produktu albo używają silnych składników bez konsultacji z dermatologiem.

Samo zakazywanie nie wystarczy. Potrzebna jest rozmowa o tym, dlaczego wielu z influencerów nie kieruje się dobrem swoich widzów, ale są głosem tych, którzy zarabiają na dziecięcej niepewności. Warto zapytać nie tylko, co znajduje się w kremie, ale przede wszystkim: dlaczego młoda osoba uważa, że go potrzebuje?

Debbie Tung przypomina, że ciało i twarz nie są projektami, które decydują o szczęściu lub niepowodzeniu człowieka. Warto przestać uczyć młodych ludzi, że bez ciągłego poprawiania siebie nie zasługują na spokój i akceptację otoczenia. Młodzież żyje w szalenie trudnych czasach. Dzięki taki książkom młodzi ludzie mogą spojrzeć na kwestie wyglądu w szerszej perspektywie.

Polecam Moje doskonale niedoskonałe ciało osobom powyżej 11 lat. Sprawdzajcie dostępność komiksu na stronie Wydawnictwa Nasza Księgarnia. Przeczytajcie także moją recenzję poprzedniej książki tej autorki, czyli Wszystko w porządku.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

O czym jest komiks Moje doskonale niedoskonałe ciało Debbie Tung?

Moje doskonale niedoskonałe ciało to autobiograficzny komiks o dojrzewaniu, presji wyglądu oraz zaburzonej relacji z jedzeniem i własnym ciałem. Debbie Tung pokazuje, jak komentarze rodziny, oceny rówieśników i nierealistyczne wzorce piękna mogą sprawić, że nastolatka zaczyna uzależniać swoją wartość od wagi i wyglądu.

Dla kogo jest książka Moje doskonale niedoskonałe ciało?

Komiks jest przeznaczony przede wszystkim dla nastolatków, ale warto polecić go także rodzicom, nauczycielom i wychowawcom. Pomaga zrozumieć, że pozornie niewinne uwagi o porcji jedzenia, wadze, cerze czy ubraniu mogą wpływać na sposób, w jaki młoda osoba postrzega siebie.

Jakie problemy nastolatków porusza Debbie Tung?

Autorka pisze o niezadowoleniu z ciała, odchudzaniu, głodzeniu się, kompulsywnym objadaniu, nadmiernych ćwiczeniach oraz potrzebie ukrywania wyglądu pod makijażem. Pokazuje również, jak łatwo dbanie o siebie może zamienić się w ciągłe kontrolowanie i karanie własnego ciała.

Czym jest trend Sephora kids?

Sephora kids to popularne określenie dzieci i młodszych nastolatek, które pod wpływem TikToka, Instagrama oraz internetowych influencerek kupują wiele kosmetyków i tworzą rozbudowane rutyny pielęgnacyjne. Często sięgają przy tym po produkty przeznaczone dla skóry dojrzałej lub wymagającej specjalistycznej pielęgnacji.

Czym jest kosmetykoreksja?

Kosmetykoreksja to nieformalna nazwa nadmiernej lub kompulsywnej potrzeby pielęgnowania i poprawiania skóry. Może objawiać się kupowaniem kolejnych kosmetyków, częstym zmienianiem rutyny oraz przekonaniem, że bez makijażu twarz nie wygląda wystarczająco dobrze.

Jak rodzice mogą rozmawiać z dzieckiem o kosmetykach i wyglądzie?

Zamiast wyłącznie zakazywać zakupów, warto zapytać, dlaczego dziecko uważa dany kosmetyk za potrzebny i skąd dowiedziało się o produkcie. Pomocna może być rozmowa o filtrach, retuszu, reklamach, współpracach influencerskich oraz o tym, że naturalna skóra ma pory, zmienia się i nie wygląda jak obraz z ekranu.

Czy Moje doskonale niedoskonałe ciało jest książką o ciałopozytywności?

Komiks można odczytać zarówno w kontekście ciałopozytywności, jak i ciałoneutralności. Debbie Tung nie przekonuje, że każdego dnia trzeba zachwycać się swoim wyglądem. Pokazuje raczej, że ciało nie powinno być traktowane jako estetyczne zjawisko do podziwiania, ale coś, dzięki czemu możemy żyć, funkcjonować oraz realizować swoje pasje.

Dlaczego warto przeczytać komiks Debbie Tung razem z nastolatkiem?

Wspólna lektura może stać się punktem wyjścia do rozmowy o jedzeniu, odchudzaniu, filtrach, makijażu, kosmetykach i presji rówieśniczej. Książka pomaga nazwać zachowania, które na pierwszy rzut oka wyglądają jak dbanie o siebie, ale mogą wynikać z lęku przed oceną i brakiem akceptacji własnego wyglądu.

Artykuł Moje doskonale niedoskonałe ciało kontra idealna twarz z TikToka pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Bruno Dequier stworzył komiksowy cykl o dorastającym nastolatku, który – mówiąc bez ogródek – nie do końca radzi sobie zarówno na szkolnym boisku jak i w relacjach damsko-męskich. Louca to ten typ osoby, która potyka się o własne nogi oraz jest przeraźliwie nieśmiały, gdy ma zagadać do dziewczyny. Kiedy jednak w grę wchodzi wsparcie przyjaciela oraz wyjaśnienie tajemnicy nowego kolegi… ducha – Louca nie waha się ani chwili!

➜ Tytuły: Louca. Game over. Tom 9, Louca. Historia Nathana. Tom 10, Louca. Puchar Gryfów. Tom 11
➜ Seria: Louca
➜ Scenariusz: Bruno Dequier
➜ Rysunki: Bruno Dequier
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont
➜ Rok wydania: 2024, 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Louca. Game over. Tom 9

Kończą się rozgrywki w e-sporcie, czyli ostatniej dyscyplinie, w której musiał wykazać się Louca, żeby zwerbować drużynę. Wystarczy zrobić wrażenie na jednym zawodniku, jeżeli ma on zgodzić się dołączyć do odrodzonej drużyny Feniksów. Jednocześnie jednak po piętach Louci depta bardzo szemrany mężczyzna. Ma jeden prosty cel – pozbyć się chłopaka.

Louca. Game over. Tom 9 to część, która Was rozśmieszy, wzruszy oraz… absolutnie zszokuje! Niespodzianka, którą przygotował autor na jednej z ostatnich stron komiksu, zupełnie zmienia zasady gry.

Ten tom znajdziecie tutaj: https://egmont.pl/Louca.-Game-over.-Tom-9,83530783,p.html

Louca. Historia Nathana. Tom 10

Podejrzewam, że tak jak ja – czekaliście na tę część od samego początku serii. W Louca. Historia Nathana. Tom 10 z retrospekcji dowiadujemy się nie tylko, co wydarzyło się bezpośrednio po wypadku Nathana, ale także dostajemy kontekst jego rozwijającej się kariery sportowej. Okazuje się również, że tych dwoje tytułowych bohaterów łączy znacznie więcej, niż można byłoby przypuszczać.

To jedna z obszerniejszych pozycji tej serii. Pozwala spojrzeć na początkowe wątki z perspektywy Nathana. Jestem pewna, że dzięki Louca. Historia Nathana. Tom 10 odkryjecie tę historię na nowo.

Ten tom znajdziecie tutaj: https://egmont.pl/Louca.-Historia-Nathana.-Tom-10,85612548,p.html

Louca. Puchar Gryfów. Tom 11

Trzy lata – tyle minęło w fabule od zakończenia tomu 10. i rozpoczęcia 11. Kiedy się jest dorastającym nastolatkiem, trzy lata to bardzo dużo czasu. Myślę, że trudno będzie Wam rozpoznać Loucę, ale jego metamorfoza na pewno Wam się spodoba. Będziecie musieli zapomnieć o tym nieporadnym chłopaku. Odmieniony Louca ma jeszcze sporo tajemnic w zanadrzu, ale być może uda mu się pomóc Feniksom wygrać kluczowy mecz.

Ten tom znajdziecie tutaj: https://egmont.pl/Louca.-Puchar-Gryfow.-Tom-11,92690451,p.html

Nie zwlekajcie z kompletowaniem serii o Louce. To świetnie napisany, z angażującą fabułą, wartościową treścią i bardzo dobrymi rysunkami cykl komiksowy, który wyprzedaje się jak świeże bułeczki. Polecam na bieżąco śledzić stany magazynowe na stronie wydawnictwa Egmont. Wszystkie tomy Louci będą odpowiednie dla czytelników powyżej 10 lat.

Pozostałe recenzje serii Louca:

• Louca. Piłka w grze. Tom 1,
• Louca. Twarzą w twarz. Tom 2,
• Louca. Oby się udało! Tom 3,
• Louca. Nadzieja uskrzydla. Tom 4,
• Louca. Feniksy. Tom 5,
• Louca. Konfrontacje. Tom 6 + Louca. Wszystko idzie źle. Tom 7,
• Louca. E-sport. Tom 8.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

W jakiej kolejności czytać Loucę?

Chronologicznie od tomu 1. Tomy 9–11 tworzą spójny mini-łuk, ale warto znać wcześniejsze wydarzenia.

Dla jakiego wieku jest seria Louca?

Najlepiej od 10–12 lat.

Czy Louca to tylko piłka nożna?

Nie. Sport jest tłem dla wątków przyjaźni, dojrzewania i tajemnicy Nathana.

Czy tom 10 to prequel?

To retrospekcje Nathana, które porządkują i pogłębiają główną historię.

Czy warto kupić nowsze tomy 9–11?

Tak – zamykają ważne wątki i rozwijają bohaterów; świetne dla czytelników, którzy lubią imponujące zwroty akcji.

Artykuł Dlaczego Louca to jedna z lepszych serii komiksowych dla 10+? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mira #4
➜ Autorka: Sabine Lemire
➜ Ilustracje: Rasmus Bregnhøi
➜ Tłumaczenie: Zuzanna Zywert
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Trudno być nastolatką. Trzeba jednocześnie odnaleźć się wśród rówieśników, zapanować nad trudnymi emocjami, zrozumieć kim się jest, a dodatkowo przydarzają się jeszcze te wszystkie rzeczy, na które nie ma się żadnego, nawet najmniejszego wpływu.

Książkowa seria dla nastolatek (i nastolatków)

Jeżeli mieliście już szansę poznać Mirę, w którejś z trzech poprzednich części rewelacyjnego komiksu Sabine Lemire oraz Rasmusa Bregnhoi, to prawdopodobnie wcale nie muszę pisać nic więcej. Wystarczy tylko informacja, że oto jest – nowy, czwarty tom!

Jeśli jednak, jakimś trafem, jeszcze po Mirę nie sięgnęliście, to zróbcie to, a później wróćcie do Miry #4. Dobrze bowiem jest znać losy tej dziewczyny w pełnej chronologii, zanim będzie kontynuować się z nią rozmaite wątki… tym razem m.in. w Paryżu!

Przewrotna wycieczka do Paryża

Czwarty tom częściowo bowiem rozgrywa się w stolicy Francji. Nie jest to jednak ten rodzaj wycieczki, gdzie beztrosko podziwia się panoramę z wieży Eiffla. To słodko-gorzka podróż podszyta grubymi nićmi wspomnień.

Choć Mira nigdy wcześniej nie była w Paryżu, miała wybrać się tam z ukochaną babcią. Los jednak spłatał im figla, a dziewczynie świat wywrócił się do góry nogami.

Żałoba i nauka o samym sobie

Mira #4 jest wizualną opowieścią o powolnym godzeniu się ze śmiercią kogoś bardzo bliskiego. Przejścia z nagłego zatrzymania się świata, do niespiesznego powrotu do rzeczywistości – uboższej, ale jednak nieubłaganej oraz… wypełnionej pięknymi wspomnieniami.

Komiks w sposób wrażliwy i jednocześnie wzbogacony o subtelne poczucie humoru, opowiada historię nastolatki, z którą bardzo łatwo utożsami się wiele rówieśniczek (i wielu rówieśników). To współczesne życie młodej bohaterki z patchworkowej rodziny, uczącej się lepszego rozumienia siebie oraz innych.

Niezmiennie jestem zachwycona tą serią i z zaciekawieniem wypatruję jej kontynuacji. Polecam Mira #4 oraz pozostałe części czytelnikom powyżej 10 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/mira-4.html

Recenzje pozostałych komiksów o Mirze:

• Mira #1,
• Mira #2,
• Mira #3.

Artykuł Mira #4 – recenzja nowej części komiksu dla nastolatków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: unOrdinary 2
➜ Scenariusz: Uru-chan
➜ Rysunki: Uru-chan
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: HarperYA
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Hierarchia w amerykańskich liceach obrosła już w wiele mitów. Ten motyw bardzo często pojawia się w książkach, w filmach, a nawet w spektaklach teatralnych. Zazwyczaj występuje w nich grupa bardziej uprzywilejowanych nastolatków, a także tych którzy mają się im podporządkować.

Kontynuacja komiksowej serii young adult

Co jednak, gdyby do tego społecznego, dość kontrowersyjnego współcześnie rozwiązania, dodać pierwiastek… niezwykłych zdolności?

Komiksowa seria young adult łączy w sobie klasowość, poszukiwanie samego siebie, a także próbę zrozumienia jak działa świat, którego jest się częścią. Wcześniej pisałam o unOrdinary 1, a ostatnio pojawiła się kontynuacja bestsellerowego cyklu autorki Uru-chan.

Komiks z platformy Webtoon

unOrdinary 2 ukazuje dalsze losy tajemniczego chłopaka o imieniu John, a także niezwykle popularnej i obdarzonej mocami Seraphiny. Komiks zadebiutował na platformie Webtoon i szybko stał się tam jednym z najpopularniejszych tytułów.

Obecnie, dzięki staraniom wydawnictwa HarperYA, młodszej siostrze wydawnictwa Egmont i HarperKids, mają ukazywać się kolejne tomy unOrdinary. Mam nadzieję, że w krótkim czasie zobaczymy ich mnóstwo! Dlaczego?

Seraphina w niebezpieczeństwie

W unOrdinary 2 wychodzi na jaw coraz więcej sekretów. John, którego na początku poznaliśmy jako ,,zero”, okazuje się skrywać bardzo poważną tajemnicę. Nie tylko bowiem urodził się z umiejętnościami, czemu do tej pory zaprzeczał. W jednym z pojedynków ma pokazać swoją prawdziwą, bardzo niespodziewaną naturę.

Kilka kluczowych osób pozna więc jego sekret, choć nieświadoma pozostanie najważniejsza dla niego osoba, Seraphina. Jej uwaga skupi się nie tylko na poznawaniu ojca Johna. Ktoś próbuje porwać dziewczynę i choć finalnie się to nie uda, skutecznie zakłóci działanie jej mocy. Czy Seraphina powróci do sprawności? I kiedy John zdradzi jej swój sekret?

unOrdinary 2 to dobrze napisany i interesująco zrealizowany komiks w stylu klasycznej mangi, w której bohaterowie zostali umieszczeni w świecie podobnym, a jednak bardzo różniącym się od naszego.

Nie brak w nim jednak budowania więzi, intryg oraz czarnych charakterów, którzy być może niedługo dadzą się poznać jeszcze wyraźniej.

Polecam unOrdinary 2 czytelnikom powyżej 15 roku życia. 

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/unordinary-2-3378.html

Artykuł unOrdinary 2 – recenzja komiksu young adult pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mira #3
➜ Autorka: Sabine Lemire
➜ Ilustracje: Rasmus Bregnhøi
➜ Tłumaczenie: Zuzanna Zywert
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Polubiłam Mirę na tyle mocno, że kolejny już raz sięgnęłam do jej pamiętnika, a właściwie – zajrzałam w media społecznościowe. Cykl komiksów duetu Sabine Lemire oraz Rasmusa Bregnhoi jest bowiem pierwszoosobową narracją ukazywaną także przez pryzmat publikowanych zdjęć i zamieszczanych hasztagów na narysowanych profilach głównej bohaterki.

Seria dla nastolatków o Mirze

Jeżeli poszukujecie książek o dorastaniu, pierwszych zauroczeniach czy życiu w patchworkowej rodzinie to Mira nie tylko stanie na wysokości zadania, ale także Was rozśmieszy i rozczuli.

Do tej pory ukazały się tomy:

• Mira #1,
• Mira #2.

Najnowszym jest Mira #3, w którym kontynuowane są perypetie nastolatki Miry, mieszkającej z mamą i jej nowym chłopakiem na barce. Dziewczynka stara się zrozumieć swoje emocje, zaakceptować zmiany oraz zaadaptować się do nowej sytuacji.

Wystawa z dziełami sztuki

Kiedy rok wcześniej poznała swojego tatę, jej świat zrobił fikołka i nic nie było już takie jak kiedyś. W krótkim okresie czasu okazało się, że ma nie tylko drugiego rodzica, ale także… młodszego brata, czyli syna ojca ze swoją nową żoną.

Mira odnajduje spokój w rozmowach ze wspierającą, ciepłą babcią, ale także dzięki otaczającym ją przyjaciołom. To właśnie razem wpadają na pomysł artystycznego projektu, którego celem jest stworzenie prawdziwej wystawy z ich własnymi dziełami sztuki.

Komiks o pierwszym zauroczeniu i pocałunku

Wszystko jednak wydaje się mniej istotne w kontekście tego, co dzieje się z życiem uczuciowym dziewczyny. Mira wreszcie się zakochała. Tak długo wzbraniała się i nie rozumiała tych emocji, a teraz właśnie poznała kogoś, dzięki komu świat jest nieco bardziej przystępny.

Mira #3 to komiks, który ponownie stawia przed młodymi czytelnikami ważne pytania. Dzięki wydarzeniom z codzienności tytułowej bohaterki odbiorcy mogą przyjrzeć się relacjom, porozmyślać nad uczciwością i zaufaniem. Co więcej, książka przedstawia dorosłych nie jako dziwaków, ale starsze wersje nastoletnich postaci.

Taka perspektywa sprawia, że Mirę można czytać przynajmniej w dwóch pokoleniach! Najlepiej zacząć w wieku 10 lat i nigdy już nie przestać.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/mira-3.html

Artykuł Mira #3 – nowy tom komiksowej serii dla nastolatków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Hooky. Król wiedźm. Tom 1, Hooky. Zaginiony książę. Tom 2
➜ Seria: Hooky
➜ Autorka: Míriam Tur Bonastre
➜ Rysunki: Míriam Tur Bonastre
➜ Tłumaczenie: Jacek Konieczny
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy tematyka czarownic wydaje się już do cna wyeksploatowana i ograna, przychodzi pora na wiedźmy! Powracamy więc do korzeni, gdzie wiedza naprawdę ma znaczenie, szczególnie wtedy, kiedy dotyczy przyszłości oraz można ją… podpatrzeć w szklanej kuli.

Skąd seria Hooky ma swoją nazwę?

Hooky to zupełnie nowa seria komiksowa, która ukazała się nakładem wydawnictwa Wilga. Obecnie dostępne są już dwa tomy, oferujące ponad 700 stron niezwykłych przygód! Autorką jest Miriam Bonastre Tur – hiszpańska artystka, która swój pomysł początkowo rozwijała w apce Webtoon.

O tej platformie wspominałam już przy okazji dwóch innych serii komiksowych:

• Lore Olympus,
• un0rdinary.

Hooky to propozycja jednak dla nieco młodszych czytelników. Jej nazwa nawiązuje do angielskiego wyrażenia ,,play hooky”, które można przetłumaczyć najprościej jako ,,pójście na wagary”.

W komiksie bohaterowie nie tyle jednak umyślnie unikają szkoły, co początkowo przez splot przypadków, a później – na skutek świadomych decyzji, unikają miejsca, gdzie ktoś mógłby zaszczepić w nich jakąś groźną myśl. Jednak po kolei.

Hooky. Król wiedźm. Tom 1

Obecnie dostępne są dwa tomy komiksowej serii, a kolejne zdążyły zostać już zapowiedziane. Pierwszym jest Hooky. Król wiedźm, w którym poznajemy głównych bohaterów, ich antagonistów, a także mamy szansę przyjrzeć się postaciom pod kątem charakterologicznym.

Czytelnicy mogą też wyciągnąć swoje pierwsze wnioski i przekonać się, dlaczego ten cykl stał się tak dużym bestsellerem na świecie. Tym, co jednak finalnie przekona każdego do Hooky jest idea uprawiania magii – można się jej bowiem po prostu nauczyć, nawet jeżeli nie urodziło się wiedźmą!

Braterska i siostrzana solidarność

Dwójką głównych bohaterów jest Dani oraz Dorian, bliźnięta, którzy diametralnie się od siebie różnią. Dziewczynka jest otwarta i towarzyska. Dobrze sobie radzi z zadaniami manualnymi – nieźle wychodzi jej latanie na miotle czy orientowanie się w terenie.

Z kolei Dorian czuje się samotny. Często zdarzają mu się niezręczności w towarzystwie i ma trudności, żeby dogadać się z rówieśnikami. Z nauką radzi sobie jednak świetnie, a rzucanie zaklęć przychodzi mu z niebywała łatwością. Z czasem będzie można zaobserwować jak tych dwoje doskonale się uzupełnia, ale i wspiera.

Dziecięca spontaniczność oraz beztroska mieszają się w Hooky. Król wiedźm z próbą uczenia się ponoszenia konsekwencji za własne decyzje.

Zamęt sieje pojawienie się również pozostałych postaci. Na przykład księżniczka Monika, która wyrusza z misją ratunkową za swoim porwanym księciem i w trakcie podróży odkrywa, że nie chce być stereotypową królewną. Takich wielowymiarowych, ciekawych postaci jest w Hooky znacznie więcej.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/hooky-krol-wiedzm-tom-1-miriam-tur-bonastre-sku457666ac8506504bb9b8.html

Hooky. Zaginiony książę. Tom 2

Ich perypetie kontynuowane są w części drugiej serii. Nieco lepiej poznajemy tam m.in. kulisy dorastania najstarszego z braci Wytte’ów. Damien, który początkowo się zbuntował, a później zdecydował się objąć bardzo ważną rolę w społeczności wiedźm, obwinia się za wydarzenia z przeszłości.

Chłopak prowadzi grę na dwa fronty. Z jednej strony chce trzymać rodziców na dystans, ale z drugiej – zależy mu, żeby ochronić swojego przyjaciela. W Zaginionym księciu wiele się wydarzy. Będzie tu sporo retrospekcji, ale też momentów, które mocno odbiją się na głównych bohaterach.

W drugim tomie czytelnicy będą mieli szansę zobaczyć jak Dorian i Dani dorastają, zmieniają się, stają się potężniejsi, ale także bardziej świadomi tego, co wokół nich się dzieje. Tym samym – zostaną narażeni na jeszcze większe niebezpieczeństwa, a oparcia oraz siły będą musieli szukać w zaufanych przyjaciołach.

Dlaczego warto sięgnąć po serię o wiedźmach Hooky?

Hooky jest serią komiksową, a to znaczy, że spodoba się także tym osobom, które nie przepadają za czytaniem. Ponadto, można tam natrafić na sabat czarownic, smoki, pierwsze zauroczenia czy też… zostać świadkami wojny ludzi i wiedźm. Jest bardzo emocjonująco oraz ciekawie.

Hooky to niezwykle wciągająca – z każdą stroną coraz bardziej, seria w której autorka pokazuje, żeby nie oceniać innych przez pryzmat grupy z jakiej się wywodzą. Akurat tutaj mamy przykład wiedźm i ludzi, ale bardzo prosto można odnaleźć w tej historii analogię do różnego pochodzenia, koloru skóry, itp.

To historia o tolerancji, solidarności, relacjach oraz poszukiwaniu siebie i swoich mocnych stron. Hooky spodoba się czytelnikom już powyżej 8 roku życia. Będzie wspaniałą przygodą oraz możliwością oderwania się od codzienności.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/hooky-zaginiony-ksiaze-tom-2-miriam-tur-bonastre-sku1899d4e3611a89e427ca.html

Artykuł Hooky – recenzja komiksów dla dzieci o wiedźmach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: unOrdinary 1
➜ Scenariusz: Uru-chan
➜ Rysunki: Uru-chan
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: HarperYA
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kojarzycie głównego bohatera, który pozornie jest życiowym przegrywem, ale później okazuje się, że skrywa pewien, dość znaczący sekret? Literatura, ale i przede wszystkim czytelnicy uwielbiają ten motyw!

Nowy oddział wydawnictwa i nowa seria young adult

Można się z nim częściowo lub w pewnych życiowych sytuacjach utożsamiać. Bo kto choć raz nie czuł się pomijany przez innych czy też nie miał nadziei zagrać na nosie tym, którzy chociaż trochę w nas wątpili?

un0rdinary to zupełnie nowa seria, która została zaprezentowana w nowym wydawnictwie – siostrze wydawnictwa Egmont oraz HarperKids. W HarperYA będą ukazywać się teraz pozycje young adult, idealnie wypełniając tę tematyczną niszę.

Jak być dziesiątką… lub zerem

Niezwyczajny to komiksowa opowieść o Johnie, pozornie zwykłym nastolatku, który przeniósł się niedawno do nowej szkoły. Szkoły o bardzo wysokiej renomie, pełnej zupełnie nietypowych uczniów.

Uniwersum un0rdinary opiera się bowiem na ludziach z niezwykłymi, nadprzyrodzonymi zdolnościami. Określane są one w skali od 0 do 10. Osoby, które nie mają żadnych mocy, nazywane są zerami… podobnie jak John.

Tajemniczy John i królowa Seraphina

Chłopak przeciętnie się uczy i nie wykazuje żadnych zdolności. Mimo to, bije od niego jakaś dziwna aura – jest niezwykle pewny siebie oraz dobrze wie, na czym mu zależy oraz co chce osiągnąć. 

Jako jedyny w całej szkole, nawiązuje kontakt z Królową Seraphiną – wybitnie utalentowaną, niepokonaną w żadnej dyscyplinie oraz ambitną nastolatką. Pod jego wpływem dziewczyna przechodzi poważną przemianę, zupełnie podważając swoje zdolności oraz przyszłość. 

Bestsellerowy komiks un0rdinary

Wielowątkowa powieść wciąga w wir akcji, knując intrygi, prześwietlając bohaterów oraz odkrywając kawałek po kawałku ich sekrety oraz przeszłość. W un0rdinary nie brak mnóstwa brutalnych scen walki, ale i pojedynków na słowa czy spryt.

Komiks stał się jednym z najpopularniejszych na internetowej platformie Webtoon, a jego autorka Uru-chan (Chelsey Han) zgromadziła na swoim profilu na Instagramie ponad 300 tys. obserwujących. 

To właśnie tam ogłosiła, że drugi tom w języku angielskim pojawi się już 2 lipca 2024 roku. Nie mogę doczekać się tej kontynuacji w języku polskim! Polecam tę serię wszystkim powyżej 15 roku życia. 

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/unordinary-1-3082.html

Artykuł un0rdinary 1 – recenzja nowej serii komiksowej young adult pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: Mira #1, Mira #2
➜ Autorka: Sabine Lemire
➜ Ilustracje: Rasmus Bregnhøi
➜ Tłumaczenie: Edyta Stępkowska, Zuzanna Zywert
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Bycie nastolatką bywa skomplikowane. Każdy, nawet najmniejszy problem urasta rangą do gigantycznych rozmiarów. A wszystko co robimy, wydaje się być krótką drogą do kompromitacji lub towarzyskiej apokalipsy.

Komiks dla młodych nastolatek

Mira to nowa seria komiksowa, która ukazała się nakładem wydawnictwa Dwie Siostry. Jej autorami  są Sabine Lemire (odpowiadająca za scenariusz) oraz Rasmus Bregmhoi (tworzący rysunki), których możecie już kojarzyć m.in. z Pingwin Leszek buduje psa o imieniu Adrian. 

Historia o duńskim rodowodzie zabiera czytelników do świata nastoletniej, tytułowej Miry, która w zależności od tomu – będzie musiała zmierzyć się z różnymi trudnościami, dość powszechnymi dla osób w jej wieku.
Do tej pory ukazały się:

• Mira #1 #przyjaźń #zakochanie #mójrok,
• Mira #2 #tata #miłość #domnabarce.

Pierwszy tom to wstęp do codzienności dziewczyny. Poznajemy w nim jej najlepszą przyjaciółkę, oraz najlepszego przyjaciela. Możemy przyjrzeć się relacji między Mirą, a mamą. Dostrzegamy, gdzie udaje się dziewczyna, kiedy potrzebuje rady, wsparcia lub chce być po prostu wysłuchana.

Już kilka pierwszych stron przekonuje czytelnika, że Mira jest taka jak on sam. Potrzebuje czuć wsparcie przyjaciół, chce pasować do grupy i nie czuć się samotną.

Social media w życiu nastolatki 

Komiks za pomocą współczesnej narracji, w którą wplecione zostały zdjęcia z odpowiednimi hasztagami, jeszcze bardziej daje do zrozumienia, że jest po stronie odbiorcy.

Z drugiej strony, może nie da się teraz opowiedzieć współczesnej historii o nastolatce, pomijając kwestie social mediów? Obserwując to zjawisko nieco z boku, można dojść do dość smutnych wniosków.

Instagram Miry, choć nie zostało powiedziane to wprost, jest źródłem zazwyczaj jej smutku lub powodem spięć z przyjaciółką. Bardzo jestem ciekawa czy kolejne tomy przyniosą rozwinięcie tego zagadnienia.

Mira – komiksowa seria dziecięco-młodzieżowa

Powracając jednak do fabuły Miry, już teraz można dostrzec wiele interesujących tropów, prowadzących do naświetlenia ważnych tematów. Pojawia się kwestia samotnego rodzicielstwa, nieobecnego ojca, wykluczenia z grona rówieśników, pierwszych zauroczeń czy wyprowadzki i zmiany otoczenia.

Dużą rolę pełni tutaj ukazanie w szerokim spektrum rodziny patchworkowej, próba umiejscowienia się nastolatki, znalezienia własnego miejsca, ale i ludzi, którzy ją rozumieją oraz tych, z którymi może dzielić wspólne zainteresowania.

Mira jest humorystyczna, bystra, wartościowa i wciągająca. Będzie świetną lekturą dla osób powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/serie#mira

Artykuł Mira – recenzja komiksowej serii dla nastolatków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Smoczy Rycerz
➜ Scenariusz: Emanuele Arioli
➜ Rysunki: Emiliano Tanzillo
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Przedziwna sprawa! Pewnie każdy ze starszych czytelników kojarzy legendy arturiańskie, czyli historie sprzed setek lat, których bohaterami byli m.in. król Artur i rycerze Okrągłego Stołu.

Komiks oparty na starym manuskrypcie

Nie tak dawno temu okazało się jednak, że jeszcze nie wszystko wiemy na temat tych opowieści. Emanuele Arioli to włoski twórca komiksowy, który miał szczęście trafić na prawdziwy… złoty Graal! Studiując, zetknął się z manuskryptem sprzed niemal 14 wieków, który opisywał przygody kolejnego, niezwykle tajemniczego rycerza Okrągłego Stołu. 

W 2023 roku ukazał się jego komiks pod tytułem ,,Smoczy Rycerz” z rysunkami Emiliano Tanzillo, który powstał w oparciu o zebrane niemal na całym świecie materiały – strzępki cennej historii. To niezwykle satysfakcjonująca lektura, która szybko znajdzie uznanie wśród fanów klasycznych powieści graficznych, osadzonych w czasach średniowiecza i urozmaiconych o wątki fantastyczne.

Samotny Rycerz

Postać tytułowego rycerza jest całkiem romantyczna. Chłopiec ma oczy w dwóch kolorach, jest sierotą, a przy tym rówieśnicy go prześladują ze względu na podejrzenia o konszachty z diabłem nieobecnej już matki. Kiedy dorasta, Sivar – bo tak ma na imię, postanawia na skutek pewnego wydarzenia, wyruszyć na poszukiwania swojego pochodzenia.

Szybko okazuje się, że jego los przewidział wielki czarownik Merlin, a wszystko to co robi Smoczy Rycerz jest szybciej lub później spełnioną przepowiednią magika. Można odnieść wrażenie, że bohater jest nawet nieco zbyt potulny i poddańczy wobec zmierzającego w jego stronę przeznaczenia. Nie pomaga również zestawienie go z pozostałymi, niezwykle współczesnymi i charyzmatycznymi postaciami drugoplanowymi.

Brakujący element legend arturiańskich

Czy to jednak znaczy, że ,,Smoczy Rycerz” jest komiksem przewidywalnym i nudnym? Nic z tych rzecz. Choć można nieco zarzucić głównej postaci, to cała fabuła jest spójna i bardzo intrygująca. Choć twórcy nie udało się odtworzyć ze średniowiecznych źródeł pełnej historii rycerza, to jednak wypełnił braki swoją wyobraźnią, tworząc dzieło pełne, choć – jak się okazuje – nie do końca skończone.

Według informacji dostępnych w internecie, powstawać będą kolejne przygody Sivara. Mam pewne obawy, czy uda się utrzymać poziom oraz zaciekawienie czytelnika na tak wysokim poziomie jak w przypadku pierwszej części. Moje przeczucie podpowiada mi także, że ,,Smoczy rycerz” jest historią kompletną i niepotrzebującą  dalszych dopowiedzeń. Mimo to, perspektywa kolejnego tomu tej tej serii jest niezwykle kusząca i skłamałabym, gdybym napisała, że nie będę na nią czekać.

Najlepiej jednak oceńcie sami, czy czujecie niedosyt po tym pierwszym tomie. Polecam ,,Smoczego rycerza” odbiorcom już powyżej 9 roku życia. To uniwersalna opowieść, w której zestawione zostały znane schematy i powielane postawy, z rzadkim dla tego typu publikacji poczuciem humoru oraz dystansem, który ściąga ciężar gatunkowy z tej publikacji. 

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Smoczy+rycerz/pokaz.html

Artykuł Smoczy Rycerz – recenzja komiksu na bazie legendy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Surwiło
➜ Scenariusz: Olga Ławrientjewa
➜ Rysunki: Olga Ławrientjewa
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Sowińska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Koniec 2022 roku obfitował w kilka premier książek, których akcja rozgrywa się daleko za naszą wschodnią granicą. Moją uwagę zwróciła szczególnie ,,Ziemia, niebo, kruki”, ale także ,,Antosia w bezkresie”. Trzecią, zarazem zamykającą tę listę jest biografia w formie komiksu. 

Kobieta-symbol Walentina Wikientijewna Surwiło

,,Surwiło” to poruszająca pozycja artystki Olgi Ławrientjewy, która zebrała opowieści swojej babci z czasów, kiedy ta była małą dziewczynką, aż do lat współczesnych. Mamy tutaj obraz kobiety-symbolu, która na skutek różnych wydarzeń z życia, stała się straumatyzowana i jednocześnie zahartowana. Rzeczywistość przyzwyczaiła ją do życia w skrajnych warunkach, jednocześnie nie pozwalając w pełni poczuć się szczęśliwą – nawet, kiedy realne zagrożenie już minęło.

Właściwa akcja komiksu rozpoczyna się w 1930 roku w Leningradzie, na przedmieściach, w okolicy tamtejszego portu. Mała Wala beztrosko bawi się z siostrą. Chłonie atmosferę swojego przytulnego domu, zapamiętuje czas spędzony z matką, ojcem oraz babką. Kiedy kończy dwanaście lat, jej świat ulega jednak zniszczeniu.

Polska wieś Surwiło

Komiks z jednej strony opowiada bardzo osobistą historię dziewczynki, następnie młodej kobiety, aż w końcu dorosłej i dojrzałej osoby – jednocześnie ukazując przeplatające się w jej życiu wątki związane z pochodzeniem, korzeniami oraz uprzedzeniami innych. Surwiło jest bowiem nie tylko nazwiskiem ojca Walentiny, ale także nazwą polskiej wsi, w której się wychował.

Kiedy zbliża się widmo II wojny światowej, ojciec dziewczyny zostaje oskarżony o zdradę stanu i szpiegostwo. Pozostała część rodziny zostaje zesłana w głąb kraju, gdzie pozbawiona dotychczasowych możliwości, musi mierzyć się nie tylko z głodem, ale i ograniczeniami dotyczącymi wolności.

Syndrom sztokholmski i proste potrzeby

,,Surwiło” to przejmujący komentarz losu setek tysięcy ludzi, których – choć z jednej strony, spotkała niewyobrażalna niesprawiedliwość z rąk ich kraju, to jednak wciąż kibicują mu podczas walk z oprawcą. To swego rodzaju przedstawienie syndromu sztokholmskiego na wielką skalę, ślepe przywiązanie do ziemi i miejsca, tylko ze względu na tradycyjne przekonania. To także kwestia wyborów – stawiania podstawowych potrzeb na pierwszym miejscu i odsuwania od siebie głębszych refleksji, które mogłyby tylko pociągnąć w dół.

Na pierwszym miejscu zawsze pozostaje jednak bohaterka. Czy to na poetyckich rozkładówkach, podkreślających subtelnie odchodzące w niepamięć wspomnienia, czy jako zagubiona staruszka, ciągle pełna obaw o stratę swoich bliskich. Kiedy trwa wojna, nie ma bowiem miejsca na głębsze rozważania. Pozostają tylko proste potrzeby – o tym jest ,,Surwiło”.

Polecam ten komiks wszystkim czytelnikom powyżej 16 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Surwiło – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.