Są tematy, które od dziesiątek lat rozgrzewają opinię publiczną i trudno dojść w ich sprawie do jakiegokolwiek konsensusu. A to dlatego, że każdy dorosły lub dojrzały człowiek ma w ich ramach swoje zdanie, będące wynikiem bezpośredniego lub pośredniego wpływu na życie.

Komiks oparty na faktach

Wybór to wiele mówiący tytuł komiksu od Marie Bardiaux-Vaiente oraz Carole Maurel – pierwsza jest autorką scenariusza oraz aktywną działaczką w różnych sektorach organizacji społecznych, a druga to rysowniczka oraz animatorka.

Twórczynie postanowiły stworzyć książkę opierającą się na słynnym procesie we Francji, który zmienił w 1972 roku prawo aborcyjne w tym kraju. Jest więc to historia poparta faktami, historycznymi bohaterami – uzupełniona o zakulisowe życie głównych postaci.

Sytuacja bez wyjścia

Przyznam, że trudno pisać o tym komiksie w sposób bezosobowy czy bezstronny. Wybór należy bowiem czytać, jednocześnie przepuszczając go przez filtr własnych poglądów, doświadczeń czy spostrzeżeń.

Tym, co jednak wysuwa się w tej książce na pierwszy plan, jest słowo-manifest z tytułu. Bohaterkom zależy po prostu na wyborze – możliwości decydowania o własnym ciele, losach, życiu. Aborcja jest dla nich ostatecznością. 

Tak jak miało to miejsce w przypadku 15-letniej bohaterki Marie-Claire Chevalier, która na skutek gwałtu zaszła w ciążę. Stanęła wtedy przed sytuacją bez wyjścia – albo narazi się państwu łamiąc prawo, albo trafi do ośrodka dla młodych matek, gdzie codzienność przypomina tę z egzystowania w poprawczaku.

Manifest proaborcyjny – czy odpowiedni na nasze czasy?

W przypadku Wyboru aborcja nie jest określana jednak tylko pod kątem powodu jej wykonania. Znacząca w fabule postać pani mecenas, która broni Marie-Claire i jej matki w sądzie; wygłasza postulaty dotyczące nierówności materialnych oraz płci. 

Na świadków zostają powołani najważniejsi działacze społeczni i lekarze tamtych lat. W komiksie pojawia się również postać Simone de Beauvoir, założycielki stowarzyszenia ,,Wybór” oraz ówczesna ministra zdrowia Simone Veil.

Komiks jest więc mocnym manifestem proaborcyjnym. Pytanie tylko czy forma przekazu jaką przyjął jest odpowiednia we współczesnych czasach. Zastanawiam się do kogo jest kierowany – osób, które już opowiadają się za aborcją czy tych, które są jej przeciwni? 

A może dla tych niezdecydowanych? Tylko czy sięgając po sprawę sprzed ponad 50 lat uda się ich przekonać? Pozostawiam te pytania otwarte. 

Wycinek historii Francji

Pod kątem fabularnym oraz wizualnym to bardzo interesująco opowiedziana historia. Dobrze się czyta emocje bohaterów, ich niepewność, strach oraz zaangażowanie w sprawę.

Wybór najlepiej więc będzie postrzegać jako pozycję opartą na faktach, będącą po prostu wycinkiem historii Francji. I choć wielu z nas może być już tą tematyką zmęczonych, bezwzględnie kwestia aborcji pozostaje ważną częścią naszej społeczności. 

Polecam tę książkę czytelnikom powyżej 16 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://kultura.com.pl/kultura-gniewu/591-wybor.html

Artykuł Wybór – recenzja komiksu opartego na faktach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Harlem
➜ Scenariusz: Mikaël
➜ Rysunki: Mikaël
➜ Tłumaczenie: Ada Wapniarska
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Queen of Harlem, czyli Stephanie St. Clair była kobietą, która naprawdę kiedyś istniała. Urodziła się w jeszcze w XIX wieku na Martynice, ale zaistniała już na Manhattanie, a właściwie w jego północnej części, czyli dzielnicy Harlem.

Queen of Harlem

Ostatnio nakładem wydawnictwa Timof i cisi wspólnicy ukazał się komiks, który w spektakularny sposób przenosi czytelnika do Nowego Jorku roku 1931, gdzie rozgrywają się gangsterskie porachunki, ze Stephanie w roli głównej.

Komiks nosi tytuł Harlem, choć moim zdaniem bardziej adekwatnym byłby właśnie Queen of Harlem, bo jest nie tyle o społeczności, co o ambicjach i historii tej pełnej tajemnic kobiety.

Historia hazardu w Stanach Zjednoczonych

Autorem komiksu jest Mikaël, kilkukrotnie wspominany już na tej stronie artysta o pochodzeniu francusko-kanadyjskim, przy okazji jego wybitnych Gianta czy Bootblacka. Twórca, który wyjątkowo skupia się w swoich pracach na Nowym Jorku, ale także na kwestii pochodzenia, nierównościach społecznych, rasizmie czy imigracji.

Składające się na dwa kompletne albumy (Harlem 1 i Harlem 2) polskie wydanie komiksu, opowiada o tzw. loteryjkach, czyli hazardzie początku lat 40-tych w Stanach Zjednoczonych. 

Kobieta-zagadka

Stephanie St. Clair była niezwykle bogata. I choć zarządzała szeroką grupą mężczyzn, którzy przyjmowali zakłady, ale również wspierała drobnych przedsiębiorców w Harlemie czy instytucje społeczne, nikt do końca nie wiedział, skąd wzięła się jej fortuna.

Mikaël stopniowo odsłania przed czytelnikami część jej sekretów, sprawiając że postać ,,Francuzeczki”, jak nazywana była przez swojego ochroniarza, staje się jeszcze bardziej dramatyczna.

Nowy Jork, szowinizm i rasizm

Królowa Harlemu nie miała skrupułów w swoim działaniu. Musiała pokazać, że jest twarda i nieugięta. Była nie tylko kobietą w przestępczym, nielegalnym światku, ale także była kobietą czarnoskórą. 

Musiała walczyć z szowinizmem, rasizmem, ale i z samą sobą. Niektóre z tych bitew wygrała – pytanie jednak, czy nie poległa w tych najbardziej istotnych?

Harlem to komiks wybitny pod niemal każdym względem – narracyjnym, wizualnym, tematycznym. I choć historia opowiedziana w nim jest fikcyjna, to jednak opiera się na fundamencie minionych faktów, ludzi czy miejsc. Wielowymiarowe postacie, doskonale opisane relacje i uchwycony klimat Harlemu, w którym słychać zarówno dźwięki muzyki, jak i huk rewolwerów.

Bardzo polecam ten komiks wszystkim dorosłym czytelnikom.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/Harlem/pokaz.html

Artykuł Harlem – recenzja komiksu dla dorosłych o Stephanie St. Clair pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Przy dźwiękach fado
➜ Scenariusz: Barral
➜ Rysunki: Barral
➜ Tłumaczenie: Grażyna Jadwiszczak, Zuzanna Szpura, Jakub Jankowski
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Fado jest gatunkiem muzycznym, który narodził się w XIX wieku w biednych, portowych dzielnicach Portugalii – przede wszystkim w Lizbonie. Wiele lat później, bo w listopadzie 2011 został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO jako styl popularnych pieśni. W rzeczywistości to jednak znacznie więcej niż dwie gitary oraz solowy wokalista czy wokalistka – fado to tło historycznych wydarzeń, rytm miasta i tęsknota za krajem, który się kocha i którego jednocześnie ciężko znieść.

,,Przy dźwiękach fado” to z kolei niezwykły komiks artysty o imieniu Nicolas Barral. Rysownik francuskiego pochodzenia, którego zainspirowała Portugalia oraz korzenie jego żony Christine, stara się ująć fragment historii, nadając jej bardziej ludzkiego wyrazu.

Zależność polityczna Fernanda

Głównym bohaterem powieści graficznej jest Fernando Pais – dobrze wykształcony lekarz o nieco swobodnym podejściu do życia. Choć akcja komiksu rozgrywa się przede wszystkim latem 1968 roku (wraz z wieloma retrospekcjami do czasów nawet  z dzieciństwa postaci), to jej wymowa pod wieloma względami pozostaje aktualna.

Mamy bohatera, który choć stara się stronić od polityki, jego życiowe wybory są mocno od niej zależne. Urodzony w rodzinie dobrze ustawionej pod względem administracyjnym, Fernando nie ma wielu powodów do zmartwień. Mógłby toczyć beztroskie życie, wykonując zawodowe polecenia, jednak jego zamiłowanie do przygód jest silniejsza. Wyjątkowo podatny jest także na wdzięki pięknych kobiet…

Pierwszy krok do śmiałości

Kiedy na jego drodze staje mały chłopiec o imieniu Joao, mężczyzna jeszcze nie zdaje sobie sprawy jak bardzo zmieni się jego życie. Dzieciak reprezentuje zupełne przeciwieństwo Fernanda – ma w sobie odwagę, jest otwarty i głośno wygłasza swoje opinie, a przede wszystkim widzi rzeczy, które bohaterowie już dawno zatarły się przez mijający czas.

Dopiero tragiczne wydarzenia uświadamiają mu, że nie warto czekać i kolejny raz rezygnować ze swojego szczęścia na rzecz wygodnego życia. Trzeba mieć śmiałość, wspiąć się na grzbiet wieloryba oraz stanąć ponad to wszystko, kim było się do tej pory.

O czym jest ten komiks?

,,Przy dźwiękach fado” to komiks trochę o komunistach walczących o władzę w Portugalii, ale przede wszystkim historia o jednostce, która mimo pozornej wolności, ciągle uwięziona jest w kajdanach ograniczeń i otoczona ludzkim cierpieniem.

Właściwa mieszanka historii, bardzo przyzwoitej powieści oraz rys studium ludzkiej osobowości. Wiele można napisać o tym komiksie, ale najlepiej jest go po prostu przeczytać. Polecam ,,Przy dźwiękach fado” wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do sklepu Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Przy dźwiękach fado – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.