➜ Tytuł: Opowieści z Bukowego Lasu. Chór. Tom 2
➜ Seria: Opowieści z Bukowego Lasu
➜ Scenariusz: Loic Jouannigot
➜ Rysunki: Loic Jouannigot
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O pierwszym tomie komiksu dla najmłodszych ,,Opowieści z Bukowego Lasu. Urodziny” pisałam niemal rok temu. Od tego czasu ukazały się dwie kolejne części i ciągle zapowiadane są nowe historie. Nic dziwnego, że mali czytelnicy pokochali uroczą rodziną Rabatków – królików, których łączą wyjątkowe, rodzinne relacje.

,,Opowieści z Bukowego Lasu. Chór. Tom 2” to drugi tom pozycji należącej do serii ,,Mój pierwszym komiks 5+”. Nakładem Wydawnictwa Egmont ukazały się również w tym cyklu, m.in.:

• Bartłomiej i Karmelek,
• O czym szumią wierzby,
• Pan Borsuk i Pani Lisica,
• Dziobak Toto,
• W cieniu drzew.

WIELKIE MARZENIE O WSPÓLNYM WYSTĘPIE

Kolejna opowiastka z Bukowego Lasu przedstawia historię Różyczki, jednej z pięciorga rodzeństwa królików, której wielkim marzeniem jest zaśpiewać obok swojego idola. Ogólnie cała fabuła komiksu toczy się wokół różnych, muzycznych umiejętności. Oprócz wątku z chórem, jest także scena np. z perkusją. 

Króliczątka dowiadują się, że bycie muzykiem to długa droga i niestety możliwe, że pełna rozczarowań. Ważne jednak, żeby nie poddawać się w próbowaniu oraz bez względu na wszystko, starać się spełniać swoje marzenia.

RODZINA I WSPARCIE

W ,,Opowieści z Bukowego Lasu. Chór” mamy dość nietypową historię. Autor nie rezygnuje z pokazywania porażek. Sugeruje, że czasami nie wszystko może pójść zgodnie z planem, ale dzięki wsparciu rodziny/bliskich i odrobinie szczęścia – jesteśmy w stanie osiągnąć naprawdę wiele.

Jak zawsze w tej serii, szczególny punkt ciężkości został postawiony na relacje rodzinne. Wspieranie się rodzeństwa, wspólne przebywanie ze sobą i ponad wszystko – wyraźne różnice w charakterach bohaterów sprawiają, że ,,Opowieści z Bukowego Lasu” stają się w niezwykły sposób rzeczywiste.

DLA KOGO JEST TEN KOMIKS?

Jeżeli poszukujecie komiksu dla bardzo młodych czytelników, to ta pozycja z pewnością trafi w ich gust. Perypetie Różyczki, Bratka, Koniczynka, Bławatka i Stokrotka pozwolą odpłynąć do świata fantazji oraz miejsca, gdzie wszystko dobrze się kończy.

Pozycja będzie odpowiednia dla wszystkich powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Opowiesci-z-Bukowego-Lasu.-Chor.-Tom-2,64365573,p.html

Artykuł Opowieści z Bukowego Lasu. Chór – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy

Autor: Berenika Kołomycka

Ilustracje: Berenika Kołomycka

Wydawnictwo: Egmont

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik” to właściwie seria komiksów dla najmłodszych czytelników. Ich autorką jest Berenika Kołomycka, która inspirację do swojej książki znalazła u siebie w domu. Tytułowy Lisek jest bowiem alter ego jej psa, czyli Lisisława Foksa.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy” jest już czwartą częścią przygód tych dwóch niecodziennych przyjaciół. Seria powstała w ramach Konkursu im. Janusza Christy, który został zorganizowany przez Wydawnictwo Egmont. Dzięki niemu wiele komiksów współczesnych, młodych twórców mogło ujrzeć światło dzienne!

Najnowsza książka jest kontynuacją podróży Liska i Dzika. Podzielona została na 4 rozdziały, które noszą tytuły: Skąd? Dokąd? Którędy? Tamtędy?.

Trzy z nich są retrospekcjami bohaterów, a jeden opowiada o spotkaniu przyjaciół ze znajomą foką.

Pojawia się także kilka nowych postaci. Dowiadujemy się o przeszłości i rodzinie Dzika, którzy byli głośni i nie potrafili zwracać uwagi na siebie nawzajem. Lisek opowiada o Wilku Stepowym, który był samotnikiem.

W swoich opowieściach, zarówno Dzik jak i Lis dochodzą do wniosku, że nie wszyscy muszą chcieć się przyjaźnić. Są osoby, które lubią samotność, tak samo, jak są osoby, którzy ciągle muszą być otoczeni przyjaciółmi i rodziną.

Nawet jedna i ta sama osoba któregoś dnia, może czuć się przytłoczona obecnością innych i pragnąć samotności. Nie ma co do tego reguły. To w porządku pobyć czasami sam na sam lub tęsknić do przyjaciół.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy”  to przede wszystkim jednak komiks o tym, że coś możemy, ale tego nie musimy. O tym, że mamy wolność wyboru. Ciekawość świata popycha nas w kierunku przygód. Czasami blokuje nas stres i obawa przed potknięciem, ale wewnętrzna siła pomaga w podejmowaniu wyzwań.

Możemy zostać w domu i nie próbować, ale warto podjąć ryzyko. Przygody wiążą się z nowymi znajomości, z niesamowitym uczuciem odkrywania oraz z umacnianiem własnego charakteru.

Polecam tę książkę również czytelnikom, którzy nie mieli okazji widzieć poprzednich części.

Byłoby idealnie jednak, gdyby wydawnictwo zdecydowało się wydać wiele tomów tego komiksu w jednej pozycji. Format A4 w przypadku tej serii, gdzie stron jest raczej niewiele, kojarzy się z czasopismem i nie zachęca do odkrywania.

Kiedy jednak uda się przemóc i zagłębić w historię, z łatwością można się nią zachwycić.

,,Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy” polecam dla dzieci już od 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Malutki-Lisek-i-Wielki-Dzik.-Tamtedy.-Tom-4,11079698,p.html

Artykuł Malutki Lisek i Wielki Dzik. Tamtędy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Link do wpisu możecie znaleźć tutaj —> http://bajkochlonka.pl/2018/07/22/swinka-malinka-i-slon-leon-recenzja-serii-cz-1/

W tej recenzji skupimy się na pozostałych dwóch tytułach.

– ,,Mieszkamy w książce!”

– ,,Czy polubisz moją breję?”

– ,,Mogę grać z wami?” (link do recenzji powyżej)

– ,,Złamałem trąbę” (link do recenzji powyżej).

Jej autorem jest Mo Willems, znany przede wszystkim jako scenarzysta oraz animator ,,Ulicy Sezamkowej”. Oprócz tego tworzył także filmy dla dzieci i młodzieży w popularnych stacjach telewizyjnych, takich jak np. ,,Cartoon Network”.

Jego książki często goszczą na listach bestsellerów dla dzieci ,,New York Timesa”.

Tak jak pisałam poprzednio, to bardzo charakterystyczna wizualnie seria. Dwójka przyjaciół, słoń oraz świnka bardzo wyróżniają się na białych tłach książki. Oprócz ich sylwetek, widzimy przede wszystkim duże dymki z niewielką ilością tekstu.

Ta seria to komiks dla najmłodszych. Bohaterowie często zwracają się wprost do czytelnika, dzieląc się z nim swoimi przemyśleniami.  Zawierają w sobie mnóstwo sympatycznego humoru i rozśmieszają dzieci do łez.

Tytuł: ,,Mieszkamy w książce!”

Seria: Świnka Malinka i słoń Leon

Autor: Mo Willems

Ilustracje: Mo Willems

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2015

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

To książka wydana najwcześniej w Polsce w ramach tej serii. Jest też chyba moją ulubioną i najbardziej zabawną, chociaż ten wybór nie jest wcale oczywisty.

Świnka Malinka oraz słoń Leon zdają sobie sprawę, że są papierowymi postaciami mieszkającymi w książce. Bawią się z czytelnikiem za pomocą czytania na głos bądź powtarzania różnych wyrazów. Szybko orientują się jednak, że każda książka ma swój koniec i niebawem zostanie tylko ostatnia strona. Wpadają na doskonały pomysł, jak rozwiązać kłopot z kończącymi się książkami.

,,Mieszkamy w książce!” to historia, która uczy maluchy takich pojęć jak czytelnik oraz tłumaczy zadania książki. Buduje wewnętrzną więź pomiędzy dzieckiem, a lekturą.

To doskonały przykład tego w jaki sposób należy przemawiać do młodego czytelnika za pomocą słów i ilustracji.

Tytuł: ,,Czy polubisz moją breję?”

Seria: Świnka Malinka i słoń Leon

Autor: Mo Willems

Ilustracje: Mo Willems

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie wszyscy lubią to samo, to jasne. Książka ,,Czy polubisz moją breję?” uczy jednak, że nawet jeżeli dla nas coś jest obrzydliwe, dla kogoś innego może być najpyszniejszego na świecie. Nie jest to też powód, żeby się z kimś o to sprzeczać, bo można zrobić komuś przykrość.

Słoń Leon mimo, że nie jest amatorem brei, którą jedzą świnki, z grzeczności spróbował potrawy, bo Malinka jest jego przyjaciółką. Nie chciał, żeby było jej przykro. Szczerze jednak przyznał, że nie lubi jej dania. To nic złego, że nie wszyscy lubimy te same rzeczy. Wręcz przeciwnie! Im więcej jest różnych osobowości, tym świat wydaje się bardziej ciekawy.

,,Czy polubisz moją breję?” to bardzo prosta historyjka, która przemyca bardzo ważne wartości. Uczy tolerancji, pokazuje jak należy się zachować, żeby nikogo nie urazić oraz  podkreśla jak fantastyczna jest różnorodność, nawet pomiędzy przyjaciółmi.

Bardzo polecam powyższe dwa tytuły (oraz dwa o których pisałam w poprzedniej recenzji) dla najmłodszych słuchaczy, nawet tych od 3-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa (4 książki w PAKIECIE + GRATIS):

https://babaryba.pl/pl/p/pakiet-4xMo-Willems-GRATIS-MIESZKAMY-W-KSIAZCE%2C-ZLAMALEM-TRABE%2C-MOGE-GRAC-Z-WAMI%2C-CZY-POLUBISZ-MOJA-BREJE/200

Artykuł ŚWINKA MALINKA I SŁOŃ LEON – RECENZJA SERII, CZ.2 pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

,,Świnka Malinka i słoń Leon” to seria książeczek dla dzieci, w ramach której wydano 4 tytuły:

– ,,Złamałem trąbę”

– ,,Mieszkamy w książce!”

– ,,Czy polubisz moją breję?”

– ,,Mogę grać z wami?”.

Jej autorem jest Mo Willems, znany przede wszystkim jako scenarzysta oraz animator ,,Ulicy Sezamkowej”. Oprócz tego tworzył także filmy dla dzieci i młodzieży w popularnych stacjach telewizyjnych, takich jak np. ,,Cartoon Network”.

Jego książki często goszczą na listach bestsellerów dla dzieci ,,New York Timesa”.

Seria opowiada o różnych przygodach dwójki przyjaciół, świnki oraz słonia. Każdy z nich jest inną osobowością, ale wzajemnie doskonale się uzupełniają.

Oboje są dobrze wychowani i widać, że bardzo się lubią. Oczywiście, zdarza się im popełnić jakąś drobną niezręczność.

Ta seria jest bardzo charakterystyczna pod względem wizualnym. Postacie zostały narysowane na białym tle. Ich wypowiedzi są w dymkach, podobnie jak w komiksach. Często zwracają się także bezpośrednio do czytelnika.

Tekstu jest mało, zdania są bardzo proste. Te książki są idealne dla dzieci, które rozpoczynają swoją przygodę z nauką czytania.

Poza tym przedstawione historie są bardzo zabawne. Jestem przekonana, że wywołają uśmiech na twarzach dzieci.

W pierwszej części wpisu chciałabym skupić się na dwóch tytułach tej serii.

Tytuł: ,,Mogę grać z wami?”

Seria: Świnka Malinka i słoń Leon

Autor: Mo Willems

Ilustracje: Mo Willems

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

 Słoń Leon i świnka Malinka bawią się piłką. Dołącza do nich wąż i chce się także bawić w rzucanie i łapanie. Przyjaciele oczywiście chcą go przyjąć do swojego grona, ale widzą pewną przeszkodę. Wąż nie ma rączek, którymi mógłby łapać piłkę. Zależy im jednak na tym, żeby zaangażować nowego kompana do zabawy, dlatego wpadają na pewien pomysł, dzięki któremu wszyscy miło spędzają czas.

,,Mogę grać z Wami?” to krótka historia o tym, że wszyscy się różnimy. Jedna osoba może być dobra w piłkę nożną, a inna jest świetna w szachy. Jeżeli jednak kogoś się naprawdę lubi, to na pewno znajdzie się sposób na to, żeby zaangażować go we wspólną zabawę.

Tytuł: ,,Złamałem trąbę!”

Seria: Świnka Malinka i słoń Leon

Autor: Mo Willems

Ilustracje: Mo Willems

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Druga, wybrana przeze mnie książka z tej serii do zrecenzowania to ta pod tytułem ,,Złamałem trąbę!”.

Autor doskonale buduje w niej napięcie, sprawiając, że z każdą chwilą staje się coraz śmieszniejsza!

Słoń Leon miał do opowiedzenia swojej przyjaciółce śwince Malince bardzo ciekawą historię. Chciał zrelacjonować jej co mu się wydarzyło i jak silny się okazał podnosząc i hipcia i nosorożca. Świnka spodziewała się, że to dlatego ma teraz załamaną trąbę. Ciężar, który podnosił okazał się jednak zbyt ciężki. Prawda okazała się jednak zupełnie inna, co w każdym czytelniku wywołuje uśmiech na twarzy. 

Dodatkowo na samym końcu mamy jeszcze jeden, nagły zwrot akcji!

Ta książka będzie idealna także w momentach, w których maluch się skaleczy. Udowadnia ona, że można się śmiać nawet z takich małych nieszczęść, jakie często się nam przytrafiają. 

Niebawem pojawi się na stronie druga część recenzji o serii ,,Świnka Malinka i słoń Leon”.  Tymczasem bardzo polecam dwa powyższe tytuły nawet dla najmłodszych słuchaczy, tych od 3-ego roku życia.

Linki do strony wydawnictwa:

https://babaryba.pl/pl/p/MOGE-GRAC-Z-WAMI-Mo-Willems/186

https://babaryba.pl/pl/p/ZLAMALEM-TRABE-Mo-Willems/163

Artykuł Świnka Malinka i słoń Leon – recenzja serii, cz.1 pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.