Autorzy: Guillermo del Toro, Cornelia Funke

Ilustracje: Allen Williams

Tłumaczenie: Ewa Wojtczak

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

To musiało być bardzo trudne, ale zarazem wyjątkowo ciekawe zadanie – napisać książkę na podstawie filmu, który został już nakręcony. To trochę tak, jakby próbować opowiedzieć to, co się zobaczyło komuś niewidomemu, ale zarazem zrobić to tak, żeby słuchacz nic na tym nie stracił.

Takie zadanie dostała Cornelia Funke, niemiecka autorka książek dla dzieci znana z takich tytułów jak np. ,,Atramentowe serce” czy ,,Król Złodziei”.

Zgłosił się do niej sam Guillermo del Toro, jeden z moich ulubionych reżyserów, i zaproponował coś bardzo nietypowego – napisanie książki na podstawie jego filmu ,,Labirynt Fauna”.

Pierwszy raz miałam z tą baśnią do czynienia w 2007 roku, w kinie. Byłam wtedy gimnazjalistką i pamiętam, jak ogromne wrażenie zrobił na mnie ten film.

Kiedy zasiadałam do czytania książki napisanej w oparciu o jego scenariusz, byłam pełna obaw. Z jednej strony martwiłam się, że to, co wydawało się dla mnie magicznym światem 12 lat temu, teraz mnie rozczaruje. Z drugiej strony nie byłam pewna czy niesamowitą aurę filmu można przełożyć na język literacki.

Z ogromną radością mogę więc stwierdzić, że ,,Labirynt Fauna” pióra Cornelii Funke nie tylko dorównuje swojemu pierwowzorowi, ale… jest nawet lepszy!

Opowieść zaczyna się w owładniętej II wojną światową Hiszpanii. Główną bohaterką jest Ofelia, zagubiona dziewczynka, która straciła ojca, a teraz będzie musiała odnaleźć się w nowej roli. Jej matka ponownie wyszła za mąż i właśnie spodziewa się dziecka.

Nowy ojczym Ofelii jest wojskowym, ma tytuł kapitana i jest zupełnie pozbawiony wszelkich uczuć. Za to dziewczynka jest przepełniona magią. Już na początku podróży dostrzega tajemniczego owada, w którym upatruje wróżkę. Idąc jej tropem, dociera do zapomnianego przez czas labiryntu, na końcu którego spotyka portal. Strzeże go stary Faun, który oznajmia Ofelii, że jest ona… księżniczką.

To opowieść pisana z perspektywy dziecka, które nie mogąc poradzić sobie z rzeczywistością, stwarza własny świat, w którym czuje się bezpiecznie.

W książce odnajdziemy historie, których brakuje w filmie. Została ona uzupełniona baśniami, tłumaczącymi znaczenie pokazywanych na obrazie detali. Autorka doskonale rozwinęła wątki sprawiając, że każdy z bohaterów jest jeszcze bardziej złożony, a jego wybory – bardziej uzasadnione.

Jestem pod ogromnym wrażeniem, jak ta historia za sprawą bardzo wiernie oddanych z filmu dialogów, ale zarazem dopisaniu wewnętrznych głosów bohaterów, stała się jeszcze bogatsza.

Warto też wspomnieć, że książkę uzupełniają wyjątkowe ilustracje Allen Williams. Jedyny zarzut o jakim można w ogóle mówić w tej pozycji to kwestia tłumaczenia. Myślę, że mogłoby być odrobinę lepsze, co nie znaczy, że jest złe. Chwilami zdarzają się jednak niefortunne zbitki wyrazów, które nie wybrzmiewają jak należy.

Mimo to, uważam ,,Labirynt fauna” w wersji literackiej za majstersztyk! To powieść, którą się pochłania jednym tchem. Właśnie skończyłam ją czytać, a mam ogromną ochotę sięgnąć po nią po raz kolejny!

Polecam dla wszystkich czytelników powyżej 13. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/labirynt-fauna.html

Artykuł Labirynt Fauna – recenzja książki powstałej na bazie filmu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Zasypianki”

Autorzy: Czesław Janczarski, Ludwik Starski, Wanda Chotomska, Jan Brzechwa, Ewa Szelburg-Zarembina, Lech Konopiński, Janina Porozińska, Urszula Kozłowska, Dorota Gellner, Danuta Wawiłow, Dorota Głośnicka, Agnieszka Frączek, Czesław Janczarski, Józef Czechowicz, Paweł Beręsewicz

Ilustracje: Elżbieta Jarząbek, Ryszard Matecki

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie od dzisiaj wiadomo, że najlepszym usypiaczem jest kołysanka nucona przez mamę, tatę lub babcię. Rymowany tekst powoli uspokaja i wycisza, a prosta i nieskomplikowana treść daje poczucie bezpieczeństwa.

Kto jednak nie czuje się dobrze ze śpiewaniem, zawsze może sięgnąć po poezję, a takiej jak ta, zebrana w książce ,,Zasypianki” będzie także miłym wspomnieniem z czasów dzieciństwa.

W tej bardzo ładnie wydanej kartonowej pozycji zawierają się, aż 22 utwory – te bardzo znane, jak np. ,,Bajka Iskierki” , ,,Ach, śpij, kochanie” czy ,,Jadą, jadą misie”, po te mniej charakterystyczne.

Znajdziemy tutaj poezję m.in. Wandy Chotomskiej, Jana Brzechwy, Ewy Szelburg – Zarembina czy Doroty Gellner.

Zdecydowana większość wierszy porusza tematy zasypiania, nocy czy snu, ale spora część to także mini historie o misiach. Dają one czytelnikowi poczucie bezpieczeństwa i pozwalają skojarzyć własną przytulankę z bohaterem opisywanych opowiastek.

Z tych utworów poznamy także Księżyca, który zgubił swoje buty, wróżki, które śpią na hamaku z pajęczyny, niedźwiedzia, któremu śni się miód czy żabkę, której ma się przyśnić, że jest królewną.

W ,,Zasypiankach” piękne są także ilustracje Elżbiety Jarząbek i Ryszarda Mateckiego. Bajeczne postacie, ładne tekstury i ciepłe kolory to idealny zestaw dla książki, której głównym zadaniem jest pomóc przygotować się do snu najmłodszym.

Książka spisuje się bardzo dobrze i jestem przekonana, że nawet dorosłym będzie ciężko wytrwać do jej końca, ponieważ mocna sugestywność bohaterów i ilustracji utuli do snu każdego!

Polecam ją dla dzieci już od pierwszych miesięcy życia.

Link do strony wydawnictwa: http://publicat.pl/papilon/oferta/dla-najmlodszych-0-2-lata/zasypianki

Artykuł Zasypianki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.