Nikt nie lubi zarozumialców, którzy tylko chcą narzucać innym własne zdanie. Życie w społeczności to umiejętność chodzenia na ustępstwa. Jednak żeby to wiedzieć, trzeba albo trochę dorosnąć, albo dość szybko zrozumieć, że nie zawsze może być wszystko po naszej myśli.

Najciekawsze książki Jörga Mühla

Jutro rządzę ja to najnowsza książka wybitnego, niemieckiego twórcy Jörga Mühla, który na mojej stronie gościł już niejednokrotnie. Przede wszystkim jego nazwisko pojawiało się w kontekście ilustracji, ale także autorskiej i zarazem pierwszej z serii książek o niedźwiedziu oraz łasicy.

Dwa dla mnie, jeden dla ciebie zapoczątkowała cykl opowiastek o bardzo burzliwej przyjaźni. Ich bohaterowie muszą się jeszcze wiele nauczyć, ale dzięki temu – mali czytelnicy mogą uczyć się razem z nimi! 

Recenzje pozostałych książek z udziałem artysty znajdziecie tutaj:

• Z pozdrowieniami, Żyrafa,
• Pozdrowienia z Wodorostowego Lasu,
• Pozdrowienia z Wielorybiego Przylądka,
• Pozdrowienia z Uchatkowej Wyspy,
• Ostatnia owca,
• O ósmej na arce,
• Kulawa kaczka i ślepa kura.

Początek wielkiej kłótni

Łasica wraca do domu po chwilowej nieobecności i zauważa, że niedźwiedź bawi się z jej bardzo dobrym przyjacielem borsukiem. Nie jest tym faktem zachwycona. Bardzo szybko proponuje, żeby pobawić się w inną zabawę, odsuwając tym samym niedźwiedzia od przyjaciela.

Niedźwiedź nie da sobie jednak w kaszę dmuchać. Staje okoniem do propozycji łasicy. Między tą dwójką zaczyna robić się gorąco – konflikt wisi w powietrzu. Kiedy zaczynają się kłócić dopominając się swoich racji, robi się bardzo nieprzyjemnie.

Sztuka chodzenia na kompromisy

Jutro rządzę ja to jedna z tych książek, w których jak na dłoni widać wszystkie emocje bohaterów. Na przykład łasica jest ewidentnie zazdrosna o swojego przyjaciela borsuka. Nie podoba się jej, że podczas nieobecności, nawiązał on bliższą znajomość z niedźwiedziem.

Z tego powodu zupełnie nie chce pójść na żaden kompromis. Z kolei, widząc jak uparta jest łasica, niedźwiedź także nie zamierza odpuszczać. Najbardziej pokrzywdzonym w całej sytuacji jest oczywiście sam borsuk, który zapewne czuje się bardzo nieswojo w tym ostrzale pretensji oraz przytyków. Robi on wówczas jedyną logiczną rzecz, na którą w takiej sytuacji można się zdecydować.

Książka Jutro rządzę ja daleka jest od moralizowania oraz łopatologicznego tłumaczenia tego, czego się jest świadkiem. Zupełnie nie jest to potrzebne. Wyraźnie widać jak destrukcyjny wpływ na relacje mają kłótnie i brak nawet chęci wzajemnego się rozumienia.

Polecam czytać ją i o niej rozmawiać, jak najczęściej. Na pewno sprawdzi się jako doskonały przykład wielu momentów z codziennego życia. Dla dzieci powyżej 3 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/jutro-rzadze-ja.html

Artykuł Jutro rządzę ja – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Przestańcie się kłócić! Porozumienie bez Przemocy objaśnione dzieciom
➜ Autorki: Caroline Pellissier, Virginie Aladjidi
➜ Ilustracje: Kei Lam
➜ Tłumaczenie: Joanna Kuhn
➜ Wydawnictwo: Papilon
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czasami, kiedy nam na czymś naprawdę zależy – gniew bierze górę i nie potrafimy znaleźć słów, by opisać to, co czujemy. Jeżeli druga osoba także jest zdenerwowana, wtedy przepis na kłótnię staje się prawie gotowy. Co robić, żeby lepiej się komunikować? Jak rozwiązywać różne konflikty?

Nakładem Wydawnictwa Papilon ukazała się wyjątkowa książka z serii ,,Porozumienie bez Przemocy objaśnione dzieciom”. Autorkami ,,Przestańcie się kłócić!” są Caroline Pellissier oraz Virginie Aladjidi, a świetne ilustracje stworzyła Kei lam. Ogromnie się cieszę, że mogłam ten tytuł objąć bajkochłonkowym patronatem!

KŁÓTNIA O AKACJĘ

Głównymi bohaterami książki jest czwórka zwierząt, które przyciągnęło w to samo miejsce ogromne drzewo akacji. To właśnie tam spędzają dużo czasu, odpoczywając lub bawiąc się. Szakal Feluś, zebra Albert oraz małpa Zyzio pewnego dnia zaczynają się kłócić. 

Okazuje się, że szakal chciał się zdrzemnąć, ale pozostała dwójka za bardzo hałasowała i nie pozwalała mu zasnąć. Feluś postanowił więc przepędzić ich ze swojego drzewa. Szybko wyszło jednak na jaw, że każde ze zwierząt traktuje akację, jakby była jego. Kogo drzewo jest w rzeczywistości? Jak uda im się rozwiązać tę kłótnię?

CO CZUJEMY, KIEDY SIĘ KŁÓCIMY?

Autorki doskonale opisują standardowy schemat kłótni. Początkowo jest jakiś punkt zapalny, który z czasem przeradza się w pozbawione sensu przekrzykiwanie, aby w końcu musiało dojść do rękoczynów.

Bohaterowie zupełnie tracą kontrolę nad emocjami i swoim zachowaniem. Sfrustrowani brakiem zrozumienia oraz poczuciem niesprawiedliwości, zupełnie zapominają o bardzo ważnym zjawisku… empatii. Dopiero obecność żyrafy Teresy sprowadza ich na ziemię, a jej spokój i głos rozsądku pozwala złagodzić konflikt.

CENTRUM POROZUMIENIA BEZ PRZEMOCY

,,Przestańcie się kłócić!” to książka pod wieloma względami wybitna. Po pierwsze, doskonale operuje na dialogach i sytuacjach, które mogą być znane już bardzo małym czytelnikom. Po drugie, daje konkretne narzędzia oraz porady jak sobie w podobnym momencie radzić. Co więcej, na końcu książki znajduje się również rozkładówka z podsumowaniem oraz strona z cennymi założeniami Porozumienia bez Przemocy. Jej autorkami są z kolei Isabelle Capy oraz Veronique Pardonnet – certyfikowane trenerki CNVC (skrót w języku polskim można rozwinąć na: ,,Centrum Porozumienia bez Przemocy). 

CZEGO MOŻNA NAUCZYĆ SIĘ Z TEJ KSIĄŻKI?

Pozycja pozostawia więc w czytelnikach kilka bardzo cennych lekcji.

• Pozwala bardziej świadomie spojrzeć na swoje postępowanie.
• Z jej pomocą lepiej zrozumiemy swoje emocje i nauczymy się na nie odpowiadać.
• Stawia nacisk na komunikację, jednocześnie pozwalając na zachowanie własnego zdania i poglądów.
• Uczy skuteczniejszego słuchania innych oraz bycia empatycznym.

,,Przestańcie się kłócić!” powinna zostać przeczytana i opracowana w każdym domu, przedszkolu oraz szkole. Dzieci dzięki niej nie tylko staną się bardziej świadome, ale z pewnością pokochają różnorodnych bohaterów tej książki.

Polecam ją wszystkim powyżej 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/przestancie-sie-klocic-porozumienie-bez-przemocy-objasnione-dzieciom/

Rekomendowana księgarnia: KLIK

Artykuł Przestańcie się kłócić! – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Fanny Britt

Rysunki: Isabelle Arsenault

Tłumaczenie: Zespół

Wydawnictwo: Kultura Gniewu

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Pamiętacie, jak czuliście się, gdy będąc uczniem lub uczennicą szkoły podstawowej pokłóciliście się z najlepszym przyjacielem? Natychmiast cały świat przysłaniały czarne chmury, motywacja do rannego wstawania spadała do poziomu zera, a Wam wydawało się, że już nigdy nikomu nie zaufacie.

Będąc dorosłym drobne sprzeczki nie wydają się niczym wielkim. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, jak nieprzyjemne i ważne mogą być dla dziecka, które dopiero uczy się życia w społeczeństwie i niezwykle mocno identyfikuje się ze swoimi rówieśnikami.

,,Jane, lis i ja” to książka, która zachwyciła mnie już podczas pierwszego czytania, ale nie odmówiłam sobie powrócić do niej jeszcze wielokrotnie.

Zrealizowana w konwencji komiksowej przez Isabelle Arsenault oraz Fanny Britt jest opowieścią o wrażliwości, poczuciu wartości czy postrzegania siebie przez pryzmat innych.

Główną bohaterkę Helene poznajemy, kiedy dziewczynka cierpi na samotność. Jest obrażana przez koleżanki z klasy, ma kompleksy i najchętniej chciałaby zniknąć.

Ucieka w świat fantazji i książek. Z upodobaniem czyta szczególnie jedną, w której bohaterka jest równie nieszczęśliwa, jak ona.

Najgorsza wiadomość spada na Helene, kiedy dowiaduje się o obowiązkowym obozie językowym, gdzie będzie musiała spędzać czas z innymi. Martwi się, że dziewczyny będą jej dokuczać, a ona nie będzie mogła uciec.

Fabuła przynosi jednak czytelnikowi zaskakujący zwrot akcji, dzięki którym monochromatyczne do tej pory ilustracje dotyczące Helene, zaczynają nabierać kolorów.

,,Jane, lis i ja” to w poetycki sposób ukazany problem wykluczenia. Bycia zdanym tylko na siebie, bez możliwości wsparcia czy chociażby zwykłego ,,wygadania się”.

Książka oddziałuje na czytelnika treścią, ale ta z kolei jest wybitnie uzupełniana przez ilustracje. Mieszanina ołówka i węgla, które wydobywają emocje występujących na kartach postaci, daje wręcz piorunujące wrażenie.

Akcentowanie kolorów, a szczególnie lisiego pomarańczu, funkcjonuje tutaj jak dobry omen. Jest zapowiedzią zmiany i polepszania się rzeczywistości.

Jestem pod wrażeniem także pięknego liternictwa Aliny Machały z Dymkołamaczy, które nadają całości znamiona pamiętnika i bardzo osobistych przemyśleń.

,,Jane, lis i ja”  to ważna lektura, czy to przez wzgląd na przesłanie, czy jako estetyczna przygoda do świata sztuki. Polecam ją dzieciom powyżej 10. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.kultura.com.pl/komiks/289/jane-lis-i-ja-1.html

Artykuł Jane, lis i ja – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tekst: Joanna Tomaszewska – Kołyszko, Wojciech Tomaszewski – Kołyszko

Ilustracje: Wojciech Tomaszewski – Kołyszko

Wydawnictwo: GWP

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: nudy na pudy

Recenzja:

Ta książka intryguje tytułem i pytaniem, które stawia na samym początku: czy można kłócić się pożytecznie?

,,Bez kłótni ani rusz, czyli kto lubi konfliktoluby” to lektura o wykreowanym świecie Filajków – stworków, przypominających pod wieloma względami ludzi. Ich pomysłodawcami są Jovanka Tomaszewska oraz Wojciech Kołyszko.

Ten tytuł przypomina także zeszyt ćwiczeń, ponieważ został podzielony na krótkie rozdziały oraz zadania, które przypisane są do bieżącej akcji.

Popieram rozmawianie z dziećmi o emocjach. Kłótnia jako temat rozmowy wydaje się bardzo interesująca i podana w ten sposób, raczej rzadko spotykana w literaturze.

W książce ,,Bez kłótni ani rusz, czyli kto lubi konfliktoluby”  jest jednak wiele niezrozumiałych wątków i momentami zbyt duży chaos, żeby lektura sprawiała prawdziwą przyjemność.

Autorzy wykreowali świat, który jak na tak krótką fabułą ma bardzo wiele nowych elementów. Trudno nadążyć za akcją dorosłemu czytelnikowi, nie wspominając o dzieciach.

Ciężko także określić dla jakiego przedziału wiekowego jest ta pozycja. Intuicja podpowiada, że tematy związane z kłótnią powinno się poruszać w pierwszych klasach szkoły podstawowej, jednak tekst pod względem stylistycznym oraz doboru słownictwa jest bardziej odpowiedni dla dzieci gimnazjalnych lub nawet starszych.

,,Bez kłótni ani rusz, czyli kto lubi konfliktoluby” zawiera także poglądy, które już dawno się zdezaktualizowały lub takie, z którymi nawet współcześni twórcy starają się walczyć. Przykładem może być ten cytat:

,,(…) pani nie ma wątpliwości: skoro Menzurka płacze, to na pewno winny jest Amper, zwłaszcza, że jest chłopcem (a pani Konkluzja uważa, że chłopcy są bardziej niegrzeczni niż dziewczynki).” Jovanka Tomaszewska, Wojciech Kołyszko, Bez kłótni ani rusz, str. 19

 

To opis, z którego nic nie wynika w dalszej części książki, a powiela tylko krzywdzące stereotypy.

,,Bez kłótni ani rusz, czyli kto lubi konfliktoluby” jest lekturą, w której zostało ciekawie zauważone, że są ci, co lubią się kłócić i ci, którzy kłótni za wszelką cenę unikają. Nie jestem jednak pewna czy osoby, które autorzy uważają za konfliktolubnych nie przechodzą po prostu w swoim życiu pewnego etapu, gdzie starają się skupiać uwagę innych na sobie. Podejrzewam, że jest to głębszy problem, a nie cecha charakteru – jak sugerują twórcy tej pozycji.

To książka, która z pewnością oferuje i rodzicom i dzieciom pewne narzędzia i stara się wyjść na przeciw zapotrzebowaniom. Sygnalizuje potrzebę rozmowy, radzenia sobie ze złością oraz rozwiązywania konfliktów. Nie jestem jednak przekonana do formy, jaka została opracowana przez autorów.

Niestety mnie ta pozycja nie przekonała, ale ufam, że wiele osób może w niej odnaleźć odpowiedzi na nurtujące ich pytania.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwp.pl/bez-klotni-ani-rusz-czyli-kto-lubi-konfliktoluby.html

Artykuł Bez kłótni ani rusz, czyli kto lubi konfliktoluby – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.