➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Na palcach jednej ręki można policzyć wszystkie tomy tej rewelacyjnej serii detektywistycznej dla dzieci! A to dlatego, że właśnie ukazała się piąta część przygód nietuzinkowego duetu – przesadnie nieśmiałego detektywa oraz jego asystentki, która mimo wieku i braku doświadczenia, nadrabia sprytem oraz gadatliwością.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci?

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to kolejna książka Olivera Schlicka w przekładzie Emilii Skowrońskiej, która serwuje czytelnikom prawdziwy trening dla szarych komórek! 

Od pierwszego tomu, niezmiennie obejmuję tę serię swoim patronatem medialnym, za każdym razem upewniając się, że to jeden z ciekawszych cykli detektywistycznych, kierowanych do młodego odbiorcy. 

Jeżeli nie zdecydowaliście się wcześniej sięgnąć po którykolwiek z tomów (nie trzeba czytać ich w kolejności chronologicznej, choć z pewnością warto), sprawdźcie pozostałe ich recenzje tutaj: 

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent.

Strach przed klaunami

Kolejną zagadką do rozwiązania okazuje się tajemnicza sprawa potrącenia pieszego. Wszystko jednak się komplikuje, gdy wychodzi na jaw, że sprawcą był… klaun, a poszkodowany właśnie zmierzał na spotkanie z dziennikarką, by wyjawić jej pewne machlojki w miejscu pracy.

Matylda korzystając z ponownej, tymczasowej nieobecności rodziców w domu, może pozwolić sobie na prowadzenie śledztwa ze słynnym detektywem. Podczas tej przygody dziewczynka będzie mogła przekonać się m.in., jak niebywale odważny jest jej psi przyjaciel. 

Roryka z kolei czeka konfrontacja z jedną z jego największych traum – czyli pomieszczeniem pełnym klaunów.

Dwóch detektyw i mnóstwo detektywistycznych wskazówek

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to mistrzowsko skonstruowana historia, w której początkowe tropy oraz pewniki, z czasem stają pod znakiem zapytania. Autor przestrzega młodych czytelników przed przedwczesnym wyciąganiem wniosków, pokazuje na co zwracać uwagę w śledztwie oraz jak prowadzić wywiady z podejrzanymi.

Niczym prawdziwy mentor z zakresu kryminologii, pozostawia odbiorcom mnóstwo wskazówek dotyczących tego, co jest ważne w zawodzie detektywa, a czego zdecydowanie należy w tej profesji unikać. 

Dla kogo jest ta książka?

Ciekawostka – w piątym tomie serii pojawia się również zupełnie nowy detektyw, u którego Roryk kiedyś praktykował! Jestem przekonana, że będziecie oczarowani tą postacią

Książka Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to historia o chciwości, złudnych pierwszych wrażeniach i pokonywaniu swoich wewnętrznych, czasami bardzo nietypowych lęków. Jestem przekonana, że będziecie szczęśliwi, mogąc wspólnie z Matyldą i Rorykiem prowadzić śledztwo oraz tropiąc tajemniczego klauna.

Polecam tę lekturę każdemu powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-podejrzany-klaun/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Świat składa się na skrajności, ale często najlepsze jest w nim to, co te skrajności ze sobą łączy lub je wypełnia. Trzecia literacka książka niezwykle utalentowanego duetu twórców – Elisabeth Hellen Larsen oraz Marine Schneider pokazuje, że ludzka egzystencja to coś więcej, niż tylko Życie i Śmierć.

Ten brakujący element

Dobre ponad cztery lata temu, po lekturze Jestem Życie oraz Jestem Śmierć, czułam że właśnie dla tego typu pozycji prowadzę swoją stronę. Książki głęboko mnie poruszyły. Ich tekst oddziałuje bowiem na wrażliwość czytelnika, poszerza jego horyzonty oraz uczy bardziej uważnego patrzenia na świat.

Książki te wydawały mi się wtedy zamkniętą całością. Sprawiały wrażenie wyczerpujących temat, na który je napisano. Okazało się jednak, że czegoś im brakuje. Tego znaczącego elementu, który łączy ogień z wodą – i sprawia, że obraz rzeczywistości staje się jeszcze pełniejszy.

Emocje, które wypełniają życie

Jestem Klaun, choć zaskakuje tytułem, doskonale uzupełniania poprzednie części tej serii. To już ostatni tom trylogii, która pięknym językiem oraz równie poetyckim obrazem zagląda do świadomości i podświadomości, żeby odpowiedzieć na pytania:

• kim jesteśmy?
• po co jesteśmy?
• co jest ważne?

Metaforycznym, głównym bohaterem jest tutaj tytułowy Klaun. Postać kojarząca się z zabawą, śmiechem, przesadą, pełnią życia, ale także – smutkiem i tajemnicą. To genialna koncepcja, która podkreśla znaczenie m.in. emocji towarzyszących wszystkim ludziom na każdym kroku.

Jestem Klaun.

Chodzę po linie

między

Życiem a Śmiercią.

Elisabeth Hellen Larsen, Jestem Klaun

Życie, Śmierć i to pomiędzy

Bohater Klauna przypomina czytelnikom o różnych, ważnych sprawach. Na swoim przykładzie udowadnia, że każdy może się mylić i popełniać błędy; że siłą człowieka jest posługiwanie się wyobraźnią, a jego największą mocą – moc akceptowania samego siebie.

W Jestem Klaun bycie Klaunem nie oznacza błaznowania, ale świadomość z bycia kimś niedoskonałym a jednak wyjątkowym – pełnym uczuć, otwartości na innych i chętnym do dzielenia się. 

Ta książka, ale także cała seria, poruszy Was, zaskoczy, a w końcu zachwyci. Jestem Klaun z kolei świetnie sprawdzi się w roli prezentu na niemal każdą okazję. Warto jednak mieć je wszystkie, czytać w dowolnej kolejności lub (moim zdaniem) najlepszej: Jestem Życie – Jestem Klaun – Jestem Śmierć. Bardzo polecam odbiorcom powyżej 5 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://kultura.com.pl/kultura-gniewu/574-jestem-klaun.html

Artykuł Jestem Klaun – recenzja poetyckiej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Co się dzieje z klaunem, który nikogo już nie bawi? Czy klauni muszą być zawsze weseli? Kto pozbiera rozsypanego błazna?

Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie to książka duetu Gerarda Moncomble oraz polskiego artysty Pawła Pawlaka, znanego m.in. z serii Małych atlasów czy pozycji Pan Stanisław odlatuje.

Cyrk bez zwierząt

Przyznam, że zawsze z dużą ostrożnością podchodzę do książek, których akcja rozgrywa się w cyrku. Choć fabuła Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie ma tam miejsce zaledwie przez chwilę, całość została wymyślona tak, aby nie przyczyniać się do promowania niewłaściwych ,,atrakcji”.

Cyrk w książce jest bowiem cyrkiem bez zwierząt. Występują w nim jedynie ludzie – żonglerzy, akrobaci, magicy i oczywiście tytułowy bohater, czyli Moko.

Klaun Moko zostaje zwolniony 

Klaun jest gwiazdą programu. Jego wizerunek widnieje na afiszach w różnych językach, co może świadczyć o tym, że zrobił on duże wrażenie na widowni w wielu krajach.

Kiedy występy cyrku rozpoczynają się w nowym mieście, Moko czuje się jednak jakiś nieswój. Jest smutny, zrezygnowany i nie potrafi już rozśmieszać ludzi. Dyrektor o bardzo wymownym imieniu, postanawia więc go zwolnić. 

Każdy ma prawo do smutku

Co pozostaje z klauna, który nie może już dłużej występować w cyrku? Rozpada się. W książce rozpada się on dosłownie. Wiele rzeczy pokazanych jest tutaj w bardzo bezpośredni sposób, żeby jeszcze intensywniej oddziaływały one na młodych czytelników.

W Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie mamy pogłębiony obraz śmieszka, który za grymasem szeroko rozciągniętych w uśmiechu ust, skrywa smutny sekret. 

Okazuje się, że każdy ma prawo czuć się smutnym. Są momenty, żeby żartować i dobrze się bawić, ale nie sposób też uniknąć gorszych dni, gdy nastrój ściąga nas na sam dół. 

Jesteśmy wydzieranką, która potrzebuje uwagi

Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie to bardzo ciekawa propozycja książki obrazkowej, a na kolejny poziom wznoszą ją ilustracje Pawła Pawlaka. Te wydzierankowe portrety, bohaterowie i elementy składające się na sceny sprawiają, że każdy z nas może poczuć się jak całość złożona z małych części. 

Wewnątrz siebie składamy się na wiele takich fragmentów, wydzieranek. Dzięki nim jesteśmy jedyni w swoim rodzaju, ale również przez wzgląd na ich obecność – możemy czuć w środku chaos oraz stać się czasami nieco zagubieni.

W książce pojawia się jednak remedium. Wystarczy zainteresowanie drugiej osoby, aby Moko stanął na nogi. Bo bardzo często potrzeba niewiele – cień zainteresowania, okruch empatii, żeby odnaleźć w sobie radość.

Polecam Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/moko–najsmieszniejszy-klaun-na-swiecie/p3371.html

Artykuł Moko. Najśmieszniejszy klaun na świecie – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.