Filmowy obraz Scarlett i Rhetta tak skutecznie utrwalił się w popkulturze, że trudno dziś wracać do tej historii bez wspominania Vivien Leigh oraz Clarka Gable’a.

➜ Tytuł: Przeminęło z wiatrem
➜ Scenariusz: Pierre Alary (na podstawie powieści autorki Margaret Mitchell)
➜ Rysunki: Pierre Alary
➜ Tłumaczenie: Marta Duda-Gryc
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Komiksowy powrót do wielkiej klasyki

Wydawnictwo Timof Comics daje nam jednak szansę powrotu do jednej z najsłynniejszych powieści minionego stulecia, ale w jeszcze innym wydaniu. Powieści za którą Margaret Mitchell otrzymała Nagrodę Pulitzera. 

Przeminęło z wiatrem Pierre’a Alary’ego to komiksowa adaptacja amerykańskiego melodramatu, którego akcja toczy się w czasach wojny secesyjnej, czyli w jednym z najważniejszych i najbardziej bolesnych momentów w historii USA.

Nie jest to wyłącznie historia wielkiej miłości. To opowieść o końcu pewnego świata, o przemocy, klasowości, pieniądzu, głodzie, odbudowie i kobiecie, która znacząco wyprzedzała swoją epokę. Scarlett O’Hara jest zagubiona, próżna, egoistyczna i okrutna – a jednocześnie niebywale silna. 

Pierre Alary między powieścią a filmem

Pierre Alary pozostaje blisko oryginału, ale nadaje całości bardziej finezyjnego, artystycznego wyrazu. W kadrach jego komiksu można znaleźć kwestie bohaterów przeniesione z kart powieści, jak i odniesienia wizualne do filmowych klatek. Niektóre postaci w interpretacji Alary’ego, a nawet konkretne sceny wyglądają kropka w kropkę jak aktorzy czy scenografia z ekranizacji.

Czy to zarzut? Moim zdaniem nie. Miłośnicy filmu odnajdą w komiksowej wersji smaczki, które bronią się również bez znajomości kinowego hitu. Historia została przedstawiona z ogromnym rozmachem. Wspaniałe operowanie światłem, oszczędność kolorystyczna, ekspresyjne zbliżenia twarzy i bogatsze niż w filmie kadrowanie sprawiają, że komiks jest bardziej współczesny w sposobie opowiadania.\

Scarlett, Rhett i Melania, czyli bohaterowie niejednoznaczni

Alary’emu udało się pokazać to, co składa się na fenomen Przeminęło z wiatrem: bardzo niejednoznacznych bohaterów. Scarlett nie jest tu jedyną postacią wielowymiarową. Na wzmiankę zasługuje Rhett Butler, pragmatyk goniący za pieniądzem, cynik i oportunista, który po bliższym poznaniu ma znacznie więcej do zaoferowania. Jest też Melania, tak dobra, łagodna i niewinna, że niemal nierealna.

Bohaterów łączą więzy romantyczne, rodzinne czy społeczne, ale powieść Mitchell – a za nią również komiks Alary’ego, nie zamykają się wyłącznie w kategorii prostego romansu. Ścierają się tu świat starego Południa, narodziny nowego kapitalizmu, przemoc historii, klasowość, wykorzystywanie okazji i umiejętność patrzenia w przyszłość. To historia o ludziach, którzy dostrzegli możliwości w upadku cywilizacji i postanowili wziąć dla siebie, to co najlepsze.

Klasyka, która porusza trudne tematy

Współczesna lektura Przeminęło z wiatrem musi jednak uwzględniać także to, co w tej historii problematyczne: rasizm, niewolnictwo, mitologizację Konfederacji i sentymentalne spojrzenie na świat plantacji. Alary nie unieważnia tych wątków, ale też nie zamienia adaptacji w publicystyczny manifest. Pokazuje świat, który właśnie się rozpada, i ludzi próbujących ocalić z niego swój majątek jak i pewne złudzenia.

Dzięki temu komiks można czytać na więcej niż jednym poziomie. Z jednej strony jako wielką, emocjonalną opowieść o głównych bohaterach. Z drugiej – jako historię o świecie opartym na krzywdzie, który nie zasługuje na nostalgię, nawet jeśli został opowiedziany z ogromną wizualną urodą. Bez tego dualizmu Przeminęło z wiatrem byłoby tylko pięknie narysowaną klasyką, a tak pokazuje fragment (słusznie) minionego świata, którego już nie ma. I za którym nie warto tęsknić.

Kobieta wyprzedzająca swoją epokę

Scarlett O’Hara nie jest bohaterką, z którą można bezrefleksyjnie sympatyzować. Alary umiejscawia ją jednak w konkretnym czasie i sytuacjach. Umiejętnie zarysowuje jej obawy, potrzeby i obsesje. To kobieta z jednej strony próżna, skupiona na sobie oraz ograniczona żądzą zdobycia względów jednego mężczyzny. Z drugiej strony to postać o niezwykłej sile, która po doświadczeniu wojny, głodu i straty nie chce już nigdy zostać bezradna.

Artysta pokazuje ją w sposób znakomity. Jej mimika, didaskalia towarzyszące wybranym scenom, intymne dialogi oraz ciasne kadrowanie na przemian z pejzażami zmieniającego się świata – przemawiają momentami lepiej niż sam film. Rysuje przed czytelnikiem bohaterkę, która czasami irytuje, ale od której ciężko oderwać spojrzenie.

Esencja powieści w pięknym wydaniu

Jeżeli trudno więc przebrnąć Wam przez około tysiąc stron oryginalnej powieści Mitchell – w dziele Alary’ego otrzymujecie esencję tej przejmującej, pięknej i zarazem wielowymiarowej historii. I to jeszcze w jakim wydaniu! Duży format, płócienny grzbiet oraz złote uszlachetnienia sprawiają, że Przeminęło z wiatrem wygląda jak kolekcjonerski album. 

Jeżeli nie zamierzacie kupować go dla siebie, to – na wszystkie komiksowe świętości – rozważcie tę pozycję na prezent dla kogoś bliskiego. Polecam ją odbiorcom powyżej 16 lat. 

Sprawdzajcie jej dostępność na stronie Wydawnictwa Timof Comics.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Czy Przeminęło z wiatrem Pierre’a Alary’ego to adaptacja powieści Margaret Mitchell?

Tak, Przeminęło z wiatrem Pierre’a Alary’ego to komiksowa adaptacja słynnej powieści Margaret Mitchell. Autor kondensuje rozbudowaną historię Scarlett O’Hary, Rhetta Butlera, wojny secesyjnej i przemian społecznych w formę komiksowego albumu, zachowując najważniejsze emocje oraz konflikty oryginału.

Kto jest autorem komiksu Przeminęło z wiatrem?

Autorem komiksowej adaptacji Przeminęło z wiatrem jest Pierre Alary, francuski rysownik i scenarzysta komiksowy. W Polsce album ukazał się nakładem wydawnictwa Timof Comics.

O czym jest komiks Przeminęło z wiatrem?

Komiks Przeminęło z wiatrem opowiada o Scarlett O’Harze, młodej kobiecie dorastającej w czasie wojny secesyjnej i rozpadu dawnego świata amerykańskiego Południa. To historia o miłości, przetrwaniu, głodzie, pieniądzu, klasowości, przemocy historii oraz kobiecie, która za wszelką cenę nie chce być bezbronna.

Czy trzeba znać powieść albo film, żeby przeczytać komiks Przeminęło z wiatrem?

Nie, znajomość powieści Margaret Mitchell ani filmu z 1939 roku nie jest konieczna. Komiks Pierre’a Alary’ego funkcjonuje jako samodzielna opowieść. Czytelnicy znający film mogą jednak odnaleźć w albumie dodatkowe smaczki, podobieństwa scen i wizualne echa kultowej ekranizacji.

Czy komiks Przeminęło z wiatrem jest podobny do filmu?

Komiks częściowo przywołuje filmowe wyobrażenia o Scarlett O’Harze i Rhettcie Butlerze, ale nie jest prostym przerysowaniem ekranizacji. Pierre Alary korzysta z własnego języka graficznego: mocnych zbliżeń, ekspresyjnej mimiki, oszczędnej kolorystyki, światła i szerokich pejzaży pokazujących zmieniający się świat.

Dla kogo jest komiks Przeminęło z wiatrem?

Komiks Przeminęło z wiatrem najlepiej sprawdzi się u starszych nastolatków i dorosłych czytelników. To propozycja dla osób, które lubią adaptacje literatury klasycznej, komiksy historyczne, niejednoznacznych bohaterów, mocne kobiece postaci oraz elegancko wydane albumy kolekcjonerskie.

Od jakiego wieku można czytać Przeminęło z wiatrem Pierre’a Alary’ego?

Najbezpieczniej polecić komiks odbiorcom od około 16 roku życia. Wynika to z tematyki wojny, przemocy, rasizmu, relacji społecznych oraz złożoności moralnej bohaterów.

Czy warto przeczytać komiks Przeminęło z wiatrem?

Tak, szczególnie jeśli chcecie wrócić do klasyki w bardziej przystępnej, wizualnie zachwycającej formie. Komiks Pierre’a Alary’ego wydobywa z powieści Margaret Mitchell esencję: dramat Scarlett, wielką historię w tle, emocjonalne napięcie oraz niewygodną świadomość świata, którego już nie ma.

Artykuł Przeminęło z wiatrem – jaka jest komiksowa Scarlett O’Hara pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Książka chwilę temu wróciła do sprzedaży dzięki dodrukowi przygotowanemu przez wydawnictwo Dwie Siostry. To dobra okazja, żeby lepiej przyjrzeć się jednej z najważniejszych książek obrazkowych XX wieku.

➜ Tytuł: Tam, gdzie żyją dzikie stwory
➜ Autor: Maurice Sendak
➜ Ilustracje: Maurice Sendak
➜ Tłumaczenie: Jadwiga Jędryas
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2025 (wznowienie)
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest Tam, gdzie żyją dzikie stwory

Bohaterem książki jest Max, chłopiec, który po tym, jak zostaje wysłany do pokoju bez kolacji, wyrusza w wyobrażoną podróż do krainy dzikich stworów. Zostaje tam ich królem, przejmuje nad nimi kontrolę, przeżywa chwile absolutnej wolności i poczucia sprawczości. W pewnym momencie zaczyna jednak odczuwać samotność i tęsknotę za domem. Wraca więc tam, gdzie czeka na niego ciepła kolacja i ktoś, kto kocha go bezwarunkowo.

To pozornie prosta historia, która skrywa w sobie wiele znaczeń. Opowiada o dziecięcym gniewie i potrzebie przekraczania granic, ale także o tym, jak ważne są zasady, które dają dziecku poczucie bezpieczeństwa. Pokazuje, że fantazja jest naturalnym narzędziem regulowania emocji i że każdy potrzebuje miejsca, w którym może być sobą – bez ryzyka oceniania.

Blaski i cienie miłości rodzicielskiej

Sendak nie tworzy cukierkowej wizji dzieciństwa. W jego opowieści miłość rodzicielska ma także swoje cienie: są momenty złości, niezgody i bezsilności rodziców. Jednocześnie to właśnie ta relacja stanowi ostateczny punkt odniesienia dla Maxa. Nawet wtedy, gdy dziecko pragnie być niezależne, silne i staje się „królem swojego świata”, w głębi serca potrzebuje świadomości, że jest ktoś, kto na nie czeka i kto będzie się nim opiekował.

Książka pokazuje, że miłość nie polega na braku granic, lecz na ich mądrym stawianiu i na stałej gotowości do przyjęcia dziecka takim, jakie ono jest.

Siła dziecięcej wyobraźni

Kraina dzikich stworów nie jest ucieczką od rzeczywistości, lecz jej dopełnieniem. To przestrzeń, w której Max może bezpiecznie przeżywać swoje emocje, nadać im formę i oswoić je. Dzikie stwory symbolizują gniew, lęk, chaos i potrzebę kontroli. Ich „ujarzmienie” to metafora odzyskiwania równowagi emocjonalnej.

To właśnie dlatego książka jest tak często wykorzystywana w pracy z dziećmi jako punkt wyjścia do rozmów o emocjach, złości i tęsknocie.

Dlaczego ta książka wciąż jest aktualna

Od pierwszego wydania minęły dekady (1963 rok, uaktualniona w 1991), a Tam, gdzie żyją dzikie stwory wciąż znajduje się w kanonie światowej literatury dziecięcej. Została uhonorowana Medalem Caldecotta i regularnie pojawia się na listach najważniejszych książek obrazkowych wszechczasów.

Jej siła polega na prostocie i prawdzie wyrażonej w emocjach. To książka, która przemawia zarówno do dzieci, jak i do dorosłych. Dzieci odnajdują w niej swoje uczucia, a dorośli zyskują narzędzie do lepszego zrozumienia emocjonalnego świata dziecka.

Dodruk w wydawnictwie Dwie Siostry

Przez wiele ostatnich miesięcy ceny Tam, gdzie żyją dzikie stwory osiągały zawrotne kwoty – dzięki wznowieniu przez wydawnictwo Dwie Siostry, ksiązka znowu jest na wyciągnięcie ręki. Ten kultowy tytuł wrócił do księgarń i bibliotek, a nowe pokolenia czytelników mogą poznać historię Maxa w starannie przygotowanym, estetycznym wydaniu.

Książka na całe życie

Tam, gdzie żyją dzikie stwory to nie tylko książka do czytania na dobranoc. To opowieść, do której wraca się na różnych etapach rodzicielstwa i dzieciństwa. Przypomina, że każdy z nas potrzebuje miejsca, w którym może być sobą, i że najważniejsze podróże często prowadzą nie w daleki świat, lecz z powrotem do domu. Polecam ją dzieciom powyżej 3 roku życia.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

Co to za książka Tam, gdzie żyją dzikie stwory?

Tam, gdzie żyją dzikie stwory to klasyczna książka obrazkowa Maurice’a Sendaka, uznawana za jeden z najważniejszych tytułów w historii literatury dziecięcej. Opowiada o chłopcu, który dzięki sile wyobraźni uczy się radzić sobie z gniewem, samotnością i tęsknotą za domem.

Dlaczego książka Tam, gdzie żyją dzikie stwory jest teraz ponownie dostępna?

Książka została wznowiona w dodruku przez wydawnictwo Dwie Siostry, dzięki czemu kultowy tytuł wrócił do sprzedaży po okresie ograniczonej dostępności. To jedno z najważniejszych wznowień ostatnich lat w segmencie literatury dziecięcej.

Jakie przesłanie niesie Tam, gdzie żyją dzikie stwory?

To opowieść o blaskach i cieniach miłości rodzicielskiej, o granicach, które dają dziecku poczucie bezpieczeństwa, oraz o sile dziecięcej wyobraźni. Książka przypomina, że nawet po burzy emocji zawsze istnieje miejsce, w którym ktoś czeka na nas z bezwarunkową miłością.

Co symbolizują dzikie stwory?

Dzikie stwory są metaforą dziecięcych emocji – gniewu, lęku, potrzeby kontroli i niezależności. Kraina stworów to przestrzeń, w której Max może bezpiecznie „przeżyć” swoje uczucia i wrócić do świata relacji wzmocniony i spokojniejszy.

Dla jakiego wieku przeznaczona jest książka?

Polecam ją dzieciom w wieku 3-7 lat, jednak jej sensy i symbolika są czytelne także dla dorosłych.

Dlaczego warto mieć tę książkę w domowej biblioteczce?

Ponieważ jest to tytuł, do którego wraca się na różnych etapach życia. Dzięki aktualnemu dodrukowi w wydawnictwie Dwie Siostry książka znów jest łatwo dostępna i może stać się częścią współczesnych domowych biblioteczek.

Artykuł Tam, gdzie żyją dzikie stwory – klasyka literatury dziecięcej. Jest dodruk! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Ten przewodnik powstał, aby pomóc rodzicom, którzy chcą wprowadzić dziecko w świat Pippi w sposób dopasowany do wieku i optymalny, z naciskiem na oryginalną powieść Astrid Lindgren z ilustracjami Ingrid Vang Nyman.

➜ Tytuł: Pippi Pończoszanka
➜ Autorka: Astrid Lindgren
➜ Ilustracje: Ingrid Vang-Nyman
➜ Tłumaczenie: Irena Szuch-Wyszomirska
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2025 (1961)
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Dlaczego najlepiej zacząć od oryginalnej Pippi Pończoszanki?

Wiele dzieci zna Pippi z filmu, animowanych bajek, memów, kolorowanek czy opowieści zasłyszanych od starszego rodzeństwa. Jednak dopiero lektura pełnego tekstu pokazuje, jak niezwykła – i zarazem jak zaskakująco współczesna – jest ta bohaterka.

Oryginalne wydanie Naszej Księgarni (z klasycznymi ilustracjami) to odpowiednia propozycja na start, ponieważ:

• zachowuje ona humor i rytm opowieści Astrid Lindgren,
• prezentuje Pippi jako postać nieoczywistą – jednocześnie niezależną oraz bardzo emocjonalną,
• pozwala poznać pełne spektrum przyjaźni między Pippi, Tommy’m i Annicą,
• dobrze wprowadza w klimat późniejszych części i opowiadań.

To książka, w której mieszczą się wszystkie najważniejsze cechy Pippi: wolność, odpowiedzialność za siebie i innych, kreatywność oraz zdolność do podważania schematów oraz szkodliwych stereotypów.

W jakim wieku zacząć czytanie Pippi?

Wbrew pozorom to nie jest pozycja tylko dla „starszaków”.

• 5–6 lat – czytanie wspólne, po jednym rozdziale. Humor i absurdalne sytuacje są świetnie odbierane przez dzieci w tym wieku, choć nie każdy maluch od razu złapie subtelną ironię wplecioną w fabułę.
• 7–9 lat – idealny wiek na samodzielną lekturę; dzieci utożsamiają się z bohaterami z sąsiedztwa, a przekraczanie granic przez Pippi może wydawać im się atrakcyjne i zabawne.
• 10+ – dla czytelników powracających do klasyki; świetna jako tło do rozmów o odwadze, samotności i wolności.

Dlaczego właśnie to wydanie Naszej Księgarni to najlepsza propozycja na początek?

Pippi Pończoszanka z 2025 roku, w przekładzie Ireny Szuch-Wyszomirskiej oraz ze wstępem Sylwii Hutnik to edycja, która doskonale oddaje ducha pierwszych wydań:

• klasyczne, kolorowe i pełne dosadności ilustracje Ingrid Vang Nyman,
• wygodny format, który sprzyja wspólnemu czytaniu,
• spójna oprawa graficzna dopasowana stylistycznie do pozostałych tomów serii.

Dla dzieci będzie to często pierwsze spotkanie z literacką bohaterką, którą choć dobrze kojarzy się wizualnie – to dopiero dzięki tej książce będzie można odpowiednio ją poznać.

Po Pippi Pończoszance – co dalej? Najlepsza kolejność czytania

Jeśli dziecko polubiło świat dziewczynki z rudymi warkoczykami, proponowana kolejność kolejnych pozycji to:

1. Pippi Pończoszanka – fundament całej serii.
2. Pippi wchodzi na pokład – więcej przygód oraz szybsza akcja.
3. Pippi na Południowym Pacyfiku – najbardziej „egzotyczna” część; świetna dla czytelników, którzy chcą poszerzać horyzonty.

Ta sekwencja sprawia, że młody odbiorca najpierw poznaje bohaterkę, potem jej otoczenie, a finalnie – może wybiegać do świata poza granicami znanego sobie uniwersum.

Czy Pippi to książka pochwalająca bycie ,,niegrzecznym”? Jak rozmawiać z dzieckiem o przekraczaniu zasad?

Jednym z powodów, dla których Pippi budzi emocje, jest jej nieskrępowane poczucie wolności. Lektura może więc być dobrą okazją, żeby pokazać dziecku:

• różnicę między wyobraźnią a rzeczywistością,
• że Pippi przekracza zasady w wymyślonym świecie i nie zawsze są one godne naśladowania,
• że jej siła polega na szukaniu rozwiązań, a nie skupianiu się na problemach,
• że niezależność może iść w parze z troską o innych.

Te rozmowy sprawią, że Pippi Pończoszanka stanie się punktem wyjścia do budowania własnych wartości dziecka – i to jest zdecydowanie jeden z jej większych atutów.

Jakie korzyści daje dziecku pierwsza lektura Pippi?

• wzmacnia poczucie sprawczości,
• rozwija humor i elastyczność myślenia,
• uczy dystansu do własnych błędów i niedoskonałości,
• pokazuje różne modele rodzin,
• zachęca do kreatywności i działania.

To jedna z tych książek, które rosną razem z dzieckiem – inaczej odbierają ją pięciolatki, inaczej ośmiolatki, a jeszcze inaczej dorośli. Szukajcie dostępności Pippi Pończoszanki na stronie wydawnictwa Nasza Księgarnia.

FAQ – najczęstsze pytania rodziców o Pippi

Od czego zacząć czytanie książek o Pippi?

Najlepiej od pełnej, bliskiej oryginałowi wersji Pippi Pończoszanki z klasycznymi ilustracjami Ingrid Vang Nyman.

Czy Pippi jest odpowiednia dla przedszkolaków?

Tak, ale jako lektura do wspólnego czytania. Najlepiej sprawdzi się od około 5–6 roku życia.

Czy warto czytać wszystkie tomy po kolei?

Tak, bo pozwala to śledzić rozwój relacji bohaterów i naturalnie poszerza świat przedstawiony.

Jakie jest najlepsze wydanie Pippi na początek?

Wydanie Naszej Księgarni w twardej oprawie – kompletne, przejrzyste, z klasycznymi ilustracjami.

Artykuł Od czego zacząć przygodę z Pippi? Przewodnik po nowym wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Piotruś Królik i jego świat. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter
➜ Autorka: Beatrix Potter
➜ Ilustracje: Beatrix Potter
➜ Tłumaczenie: Magda Heydel
➜ Wydawnictwo: Znak Emotikon
➜ Rok wydania: 2025 (1902-1930)
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Krótka biografia – poznajecie autorkę

Beatrix Potter dorastała w czasach wiktoriańskiej Anglii, a jej twórczość związana była z tamtejszą Krainą Jezior (Lake District). Po sukcesie The Tale of Peter Rabbit w 1902 roku, kupiła farmę Na Wierzchołku (Hill Top). Było to miejsce, które stało się scenerią dla wielu książek autorki, a współcześnie jest sercem oraz muzeum organizacji National Trust, którą Potter stworzyła, żeby chronić przyrodę swojej małej ojczyzny. Czytelnicy zawdzięczają Na Wierzchołku opowieści, ale przede wszystkim piękne ilustracje inspirowane naturą, ogrodami, i w końcu zwierzętami, jakie tam żyły. 

Nowe wydanie zbiorcze bajek Beatrix Potter po polsku: co zawiera

Piotruś Królik i jego świat. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter to jedno, eleganckie tomiszcze z bogato ilustrowanymi tekstami 23 klasycznych opowiastek oraz czterema tytułami zebranymi już po śmierci autorki (m.in. Trzy myszki, Wigilia u królików). Ponad 400 stron ponadczasowych bajek z oryginalnymi rysunkami – każda poprzedzona komentarzem oraz rysem historycznym. Dodatkowo, książkę rozpoczyna wstęp tłumaczki Magdy Heydel, która z niezwykłą czułością wypowiada się na temat zbioru oraz twórczości Beatrix Potter.

Dla dzieci i kolekcjonerów

Ta książka – słusznego formatu, ze złotymi uszlachetnieniami na okładce (no, może brak jej tylko tasiemki do zaznaczania postępu czytania), to kolekcjonerska oraz sentymentalna pozycja dla każdego. Najmłodsi z powodzeniem mogą pominąć didaskalia i zanurzyć się w bajkach, a dorośli miłośnicy klasycznej literatury dziecięcej odnajdą w niej to, czego przeważnie szuka się w takich wydaniach. Kolekcjonerzy znajdą w Piotruś Królik i jego świat. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter ponadczasową mądrość bajek, oryginalne ilustruje i wierny, a jednak uwspółcześniony przekład. 

Wszystkie bajki Beatrix Potter – kolejność czytania 

Poniżej tytuły wszystkich bajek, które znalazły się w książce oraz ich hasłowy kontekst. Jest to także optymalna kolejność ich czytania. W rzeczywistości jednak, nawet odstępstwa od tego porządku – choć mogą pozbawić subtelnego kontekstu – na pewno nie wpłyną na przyjemność z lektury. 

1. Opowiastka o Piotrusiu Króliku (The Tale of Peter Rabbit, 1902) – debiut, który miał swój początek jako list do dziecka dawnej guwernantki Potter. Znajdziecie tutaj motyw bycia nieposłusznym mamie i naruszania ustalonych zasad. 
2. Opowiastka o Wiewiórce Orzeszce (The Tale of Squirrel Nutkin, 1903) – konsekwencje swoich czynów, brak szacunku do innych.
3. Krawiec z Gloucester (The Tailor of Gloucester, 1903) – opowieść o pracy oraz wdzięczności.
4. Opowiastka o Beniu Baniaku (The Tale of Benjamin Bunny, 1904) – powrót do ogrodu McGregora z kuzynem Piotrusia.
5. Opowiastka o dwóch psotnych myszkach (The Tale of Two Bad Mice, 1904) – zabawa domkiem dla lalek oraz wynikłe z tego… szkody.
6. Opowiastka o pani Winklowej (The Tale of Mrs. Tiggy-Winkle, 1905) – pranie, porządek i serdeczność.
7. Opowiastka o zapiekance i foremce (The Tale of the Pie and the Patty-Pan, 1905) – przyjęcie, odpowiednie zachowanie oraz relacje społeczne.
8. Opowiastka o panu Jeremim Rybakowskim (The Tale of Mr. Jeremy Fisher, 1906) – rybacka przygoda, ale z przestrogą.
9. Opowiastka o groźnym i złym króliku (The Story of a Fierce Bad Rabbit, 1906) – zły królik zabiera marchewkę innemu królikowi, a później… traci wąsy.
10. Opowiastka o Pannie Mopetce (The Story of Miss Moppet, 1906) – kot kontra mysz, gag komiksowy.
11. Opowiastka o Tomciu Kitusiu (The Tale of Tom Kitten, 1907) – dziecięce psoty i „eleganckie” stroje.
12. Opowiastka o Konstancji Kaczka-Kałużyńskiej (The Tale of Jemima Puddle-Duck, 1908) – naiwność a spryt lisów.
13. Opowiastka o panu Samuelu Wąsaczu albo historia kulebiaka (The Tale of Samuel Whiskers, The Roly-Poly Pudding, 1908) – niepokorna przygoda Tomka.
14. Opowiastka o Flopsiątkach (The Tale of the Flopsy Bunnies, 1909) – o tym, że drzemka w sałacie bywa ryzykowna.
15. Opowiastka o Imbirze i Kefirze (The Tale of Ginger and Pickles, 1909) – sklepik oraz zawiłości „ekonomii”.
16. Opowiastka o pani Odrobinie (The Tale of Mrs. Tittlemouse, 1910) – czystość, granice i goście.
17. Opowiastka o Tymciu Paluchu (The Tale of Timmy Tiptoes, 1911) – gromadzenie zapasów, sąsiedzkie relacje.
18. Opowiastka o panu Mikcie (The Tale of Mr. Tod, 1912) – napięcie oraz „czarny charakter” w świecie lisów i borsuków.
19. Opowiastka o Prosiaku Pipku (The Tale of Pigling Bland, 1913) – podróż i bycie zaradnym.
20. Rymowanki myszki Apli Papli (Appley Dapply’s Nursery Rhymes, 1917) – rymowana mini-antologia.
21. Opowiastka o Janku Miastowym (The Tale of Johnny Town-Mouse, 1918) – wieś kontra miasto; porównanie stylów życia.
22. Rymowanki Natki Pietrusińskiej (Cecily Parsley’s Nursery Rhymes, 1922) – domknięcie cyklu rymowanek.
23. Opowiastka o prosiaku Robinsonie (The Tale of Little Pig Robinson, 1930) – żegluga oraz tęsknota.

W pozostałych utworach ukazały się: Trzy myszki, Szczwana stara kocica, Lis i bocian, Wigilia u królików.

Najpopularniejsi bohaterowie oraz wątki wychowawcze

• Piotruś Królik – ciekawość świata, nagminne łamanie zasad oraz natychmiastowe konsekwencje. Jego przygody mogą być świetnym wstępem do rozmowy o bezpieczeństwie i odpowiedzialności.
• Beniu Baniak, Flopsia, Mopsia i Pomponetka – kuzynostwo oraz rodzeństwo, współpraca, troska.
• Konstancja Kaczka-Kałużyńska – ufność wobec obcych; powinna uczyć jak rozpoznawać zagrożenia.
• Pani Winklowa (Tiggy-Winkle) – opieka nad innymi oraz szacunek do czyjejś pracy.
• Pan Mikta (Tod), borsuk i lisy – rozpoznawanie nie do końca pozytywnych postaci oraz ich intencji. Każdy tytuł można czytać jako krótką, przewrotną przypowieść z humorem sytuacyjnym oraz delikatnym morałem – bez nachalnej dydaktyki.

Klasyka literatury dziecięcej

Siłą fabułek Beatrix Potter jest ich prostota. Krótka forma i klarowne przesłanie, natychmiastowe konsekwencje działań, ale także skupienie na akcji i bohaterach pozwala tworzyć sytuacje, z którymi bardzo łatwo się utożsamić. Akwarelowe ilustracje nadają bajkom ponadczasowej oprawy, a umiejscowienie postaci w konkretnych przestrzeniach ogrodu, kuchni czy stawu – pobudza dziecięcą wyobraźnię. Dzięki temu tak łatwo rozmawia się z dzieckiem: o granicach, empatii wobec zwierząt, o pracy oraz porządku, o byciu ostrożnym – czyli kwestiach również bardzo współczesnych.

Książka idealna na prezent

Piotruś Królik i jego świat. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter można z powodzeniem podarować komuś bliskiemu na prezent. Będzie odpowiednia dla maluchów już powyżej 2 lat (niektóre bajki można czytać wcześniej, z innymi warto chwilę poczekać).

Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Znak.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Ile jest bajek Beatrix Potter?

W kanonie mamy 23 oryginalne opowiastki, a w wydaniach zbiorczych często dodaje się też materiały/teksty wydane pośmiertnie.

Czy polskie wydanie zbiorcze zawiera cały komplet?

Tak – w Piotruś Królik i jego świat. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter otrzymujecie cały zbiór bajek autorki.

W jakiej kolejności je czytać?

Najprościej według porządku ze spisu treści, chronologicznie według ich ukazywania się.

Czy to książka odpowiednia na prezent?

Tak – zarówno jej ponadczasowy charakter jak i piękne wydanie doskonale sprawdzą się w roli prezentu.

Od jakiego wieku zacząć?

Dla przedszkolaków sprawdzają się krótsze opowiastki (Piotruś Królik, Panna Mopetka), a dla dzieci 5–7 lat – bardziej przygodowe opowieści (Konstancja Kaczka-Kałużyńska, pan Jeremi Rybakowski).

Artykuł 160 lat Beatrix Potter w 2026 – wszystkie bajki. Kompletny przewodnik pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Świat Dysku uznawany jest za jeden z najbardziej kultowych cykli w historii literatury fantasy. Stworzony przez Terry’ego Pratchetta – brytyjskiego mistrza humoru oraz ironii, przez lata rozwijał się i ewoluował, finalnie składając się na kilkadziesiąt powieści. 

Ostatnio, nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazało się nowe wydanie zbiorcze trzech części, które dla wieloletnich fanów uznawane są za fundament całej serii. Rincewind. Tom 1 może być więc doskonałą i bardzo trafną odpowiedzią na pytanie: od której książki najlepiej zacząć czytanie Świat Dysku?

Kim jest Rincewind? Poznaj najbardziej nieudolnego maga Świata Dysku

Jeśli jesteś nowicjuszem w świecie Pratchetta, Rincewind będzie jednym z pierwszych bohaterów, których poznasz (i prawdopodobnie polubisz). Dzięki wizualnej interpretacji Paula Kidby’ego są dużo szanse, że właściwie już kojarzysz jego charakterystyczną postać.

W skrócie,  Rincewind jest magiem, który nie do końca potrafi rzucać zaklęcia, ale doskonale opanował sztukę… uciekania. Zdecydowanie nie należy on do szanownego grona typowych bohaterów fantasy – nie ma miecza, unika walki ze smokami i nie jest zbyt wyrywny do odkrywania świata, a mimo to (albo właśnie dlatego) jego przygody są absolutnie nieprzewidywalne oraz pełne błyskotliwego humoru.

W nowym, pięknie wydanym Rincewind. Tom 1, znajdziemy pierwsze powieści z jego udziałem:

• Kolor magii,
• Blask fantastyczny,
• Czarodzicielstwo.

To właśnie od nich zaczyna się cały cykl Świata Dysku – dosłownie oraz fabularnie.

Czym jest Świat Dysku? I dlaczego nie da się go porównać do niczego innego?

Świat Dysku to fantastyczny świat w dosłownym tego znaczeniu – znajduje się na grzbietach czterech słoni, które z kolei stoją na wielkim żółwiu A’Tuinie, płynącym przez bezkres kosmosu. Niech jednak nie zwiedzie Was ten baśniowy obrazek. To uniwersum, które w niezwykle trafny sposób parodiuje naszą rzeczywistość. 

U Pratchetta znajdziecie magiczne uczelnie, w których chaos jest planem nauczania; pierwszego z pierwszych turystów, który zupełnie nie rozumie idei przewalutowań czy jego bagaż – pożerający potencjalnych złodziei. 

W Świecie Dysku fantastyka łączy się więc z uważną obserwacją różnorodności ludzkich postaci, ich relacji, pobudek czy obaw. Pratchett doskonale potrafi postawić wszystko na głowie, podważyć znaczenie wszelkich stereotypów i odwrócić przysłowiowego kota ogonem.

Terry Pratchett – mistrz wartościowego fantasy

Jest to autor, który nie tylko stworzył literacki, ponadczasowy fenomen, ale także zbudował filozofię życia opartą na śmiechu, empatii oraz wyobraźni. Jego książki, mimo że pełne absurdu i parodii, poruszają tematy śmiertelnie poważne – od wolności słowa, aż po życie po śmierci (choć czasami bardzo odroczone w czasie).

To twórca, którego zdecydowanie warto poznać – zwłaszcza, jeżeli szukacie wartościowej powieści, która bawi, ale i daje do myślenia. Z Pratchettem trzeba jednak uważać; można być całkiem pewnym, że na jednej książce na pewno się nie skończy.

Kolekcjonerskie wydanie Rincewind. Tom 1

Nawet jednak jeżeli już macie Kolor magii, Blask fantastyczny, Czarodzicielstwo w swojej biblioteczce – warto zainteresować się nowym wydaniem Rincewind. Tom 1. To wyjątkowa książka z barwionymi brzegami, twardą oprawą z tłoczonym liternictwem oraz wstążką-zakładką, bardzo przydatną przy ponad 600-stronicowym dziele.

Pozycja będzie cieszyć i oko, i wnętrze każdego czytelnika. Idealnie sprawdzi się w roli prezentu. Z ciekawością wypatruję kontynuacji tych wydań.

Do strony wydawnictwa: https://www.proszynski.pl/product/rincewind-tom-1

Artykuł Od czego zacząć czytanie Świat Dysku? Nowe wydanie Pratchetta już w Polsce! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Jerzy Ficowski był twórcą, który znacząco przysłużył się literaturze pięknej. Słynął jako doskonały tłumacz aż ośmiu języków, pasjonował się dziełami Brunona Schulza i napisał na ten temat kilka książek. 

W swoim życiu tworzył nawet teksty piosenek, które śpiewały największe ówczesne gwiazdy: Anna German, Kalina Jędrusik, Jerzy Połomski, Maryla Rodowicz czy Irena Santor.

Współcześnie wydana książka dla dzieci Jerzego Ficowskiego

Dla nas najbardziej istotne jest jego połączenie z literaturą dziecięcą. Przez dłuższy okres czasu współpracował i pisał dla ,,Płomyczka” oraz ,,Świerszczyka”. Wiele lat temu ukazały się w formie lektur także m.in. jego Syrenka czy Śnieżne rymy białej zimy.

Do niedawna jednak, zupełnie nieznany pozostawał Bylejaczek – przynajmniej w książkowym wydaniu. To zmieniło się dzięki współpracy wydawnictwa Wolno oraz Fundacji im. Jerzego Ficowskiego.

Wierszowana historia o chłopcu, który nie lubił higieny

Ta wierszowana opowiastka zachowała ponadczasowe przesłanie, opowiadając o niepokornym bohaterze, który stronił od higieny i wyszukiwał dla siebie kolejnych usprawiedliwień. Najbardziej podobało mu się porównywanie go do zwierzątka, dlatego też postanowił zostać królem fauny!

Im jednak dłużej podróżował – czy to przez swoją wieś, czy dalej przez las – utwierdzał się tylko w przekonaniu, że zwierzęta dalekie są od bycia sympatykami brudu czy nieporządku.

Bylejaczek musiał przed sobą przyznać, że tylko on jeden tak bardzo się zaniedbał. Ci, którzy żyją wokół niego – bez względu na to jakiego są gatunku, lubią dbać o siebie oraz o swoje domy.

Czym zaskoczy czytelników Bylejaczek?

Dzięki bardzo udanym ilustracjom Gabrieli Gorączko, która skupia się w obrazkach zarówno na mimice jak i na detalach – otrzymujemy Bylejaczka w pełnej okazałości. Prace tej artystki możecie znaleźć także w książkach:

• Karpaccy muzykanci,
• Leśna sprawa.

Bylejaczek, oprócz wspaniałej warstwy graficznej oraz wpadającego w ucho, wartościowo tekstu – ma dla czytelników jeszcze jedną niespodziankę. Wybrana rozkładówka z książki to rozkładówka podwójnie rozkładana. Dzięki połączonym ze sobą trzem stronom, w tym jednej z wyciętymi otworami, można doświadczyć procesu przemiany głównego bohatera i cieszyć się finałem historii.

Polecam Bylejaczka czytelnikom powyżej 4 lat. Książka może być fundamentem rozmowy o życiu w społeczeństwie czy też dbaniu o siebie i pamiętaniu o higienie.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwowolno.pl/ksiegarnia/bylejaczek-jerzy-ficowski-gabriela-goraczko/

Artykuł Bylejaczek – recenzja klasycznego wiersza w nowym wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Ostatni Mohikanin
➜ Swobodna adaptacja powieści Jamesa Fenimore’a Coopera
➜ Scenariusz: Catamalou, Cromwell
➜ Rysunki: Cromwell
➜ Tłumaczenie: Monika Motkowicz
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Znacie historię Nowego Jorku? Jedno z najsłynniejszych miast świata wyrosło na ziemiach indiańskiego plemienia Delawarów. Holendrzy z Francuzami i Anglikami bili się o te tereny, przy okazji dziesiątkując miejscową ludność – intencjonalnie lub za sprawą przywiezionych z Europy chorób.

Zanim powstał Nowy Jork

Przez setki lat okolice rzeki Hudson drastycznie się zmieniły. Przenieśmy się do czasów, kiedy zamiast drapaczy chmur, pejzaż składał się przede wszystkim z gęstej roślinności. Dawała ona rdzennym mieszkańcom schronienie oraz ukrywała ich największe tajemnice.

Jest druga połowa XVIII wieku. W Forcie Williama Henry’ego dochodzi do znaczących przetasowań. Wojna francusko-brytyjska zbiera swoje żniwo, a indiańskie plemiona dzielą się pod względem sojuszy. 

Czy to jeszcze komiks?

Opisywany tutaj Ostatni Mohikanin jest książką, która powstała jako swobodna adaptacja powieści Jamesa Fenimore’a Coopera o tym samym tytule. Trudno jednak włożyć go w jakiejś konkretne ramy.

Twórcy, czyli Cromwell oraz Catamalou podjęli się szalenie trudnego zdania, skondensowania kilkusetstronicowej powieści na kilkudziesięciu rozkładówkach wypełnionych intensywnymi obrazami, które hipnotyzują i wzbudzają emocje. 

W tym wydaniu Ostatniego Mohikanina nie znajdziecie komiksowych dymków czy dzielenia strony na równe kadry. Tekst pełni tu, w prawie równym stopniu, co narracyjną, także funkcję wizualną. Nie trzyma się ram; dopowiada, ale nie tłumaczy. 

Ostatni Mohikanin w wersji graficznej

Tym, co jednak zdecydowanie wysuwa się na pierwszy plan tej powieści graficznej, jest malarska interpretacja dzieła Coopera. Cromwell przedstawił w niej Indian wtapiających się w tło, stających się nieoderwalną częścią krajobrazu – jakby przyroda na tle której się ich maluje, przyjmowała do siebie ważny fragment swojego jestestwa.

Zarówno wojska angielskie jak i francuskie stoją do nich w opozycji, jako toporne, mdłe, niepasujące krzykliwymi strojami i wykrzywionymi twarzami. Rdzenne plemiona są cieniami, są ruchem – niemal nie przypominają żywych istot. To bardziej stare drzewa, które należą do tego miejsca.

Adaptacja klasyki w zachwycającej interpretacji malarskiej

Książka w pewien sposób wydaje się być zwiastunem powieści; jej najsmaczniejszymi momentami. Ma poszatkowaną fabułę, ale wyraźnie głównych bohaterów – Sokole Olo, Unkasa i Chingachgooka. 

Jeżeli nie czytałeś wcześniej powieści, lub nie oglądałeś żadnej z 11 adaptacji filmowych, możliwe że będzie ci nieco trudniej odnaleźć się w fabule podczas pierwszego czytania. Równocześnie, podejrzewam że na pojedynczej lekturze się nie skończy. Ostatni Mohikanin to zdecydowanie pozycja do której chce się wracać.

Jeżeli macie ochotę odkryć kultową powieść na nowo – sięgnijcie po nią bez wahania. Choć oferowana w nieco zmodyfikowanej wersji, wciąż zawiera elementy podwójnej gry, zdrady czy ojcowskiej miłości do córek, która jest w stanie zakończyć wojnę, ale nie daje gwarancji uniknięcia dawnej zemsty.

Polecam dorosłym czytelnikom. To pozycja idealna na prezent.

Link do strony wydanictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Ostatni-Mohikanin/962

Artykuł Ostatni Mohikanin – recenzja powieści graficznej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Pakiet: Tytus, Romek i A’Tomek T.1-25 boks kolor.
➜ Scenariusz: Jerzy Chmielewski
➜ Rysunki: Jerzy Chmielewski
➜ Wydawnictwo: Prószyński i S-Ka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia! (łącznie około 1250 stron)
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Gdybyście mieli wskazać jedną z najbardziej kultowych serii komiksowych w historii polskiej literatury dziecięcej, co by to było i dlaczego Tytus, Romek i A’Tomek?  

Henryk Jerzy Chmielewski, znany wszystkim jako Papcio Chmiel to człowiek, który przez niemal 60 lat tworzył opowieści pełne humoru, błyskotliwych puent oraz absurdalnych splotów fabuły. Jego komiksy dla dzieci stały się szczególną częścią życia artysty, którym poświęcił mnóstwo czasu,  kreatywności i zaangażowania.

Kim są Tytus, Romek i A’Tomek – i dlaczego warto ich znać?

W 2025 roku, dzięki wydawnictwu Prószyński i S-ka, wszystkie 25 tomów wydawanych w wersjach książkowych od 1966, może trafić do rąk czytelników w kolekcjonerskim, zgrabnym pudełku. 

Pakiet: Tytus, Romek i A’Tomek T. 1-25 boks kolor to wyjątkowa okazja, by powrócić do sentymentalnych przygód z dzieciństwa lub zaprezentować je nowemu pokoleniu czytelników. Wygodnie spakowane, zachęcające do sięgnięcia, staną się powodem do wspólnego, wielopokoleniowego czytania.

Historia narodzin kultowej serii Papcia Chmiela

Kim są bohaterowie? Tytus de Zoo, czyli najsłynniejsza małpa w polskim komiksie, marzy, żeby zostać człowiekiem. Towarzyszą mu harcerze Romek i A’Tomek, którzy wspierają jego uczłowieczanie na wiele (często zupełnie szalonych) sposobów. Zresztą, to właśnie potrzeba poszukiwania człowieczeństwa po wojnie, stała się jednym z głównych celów realizacji tego cyklu.

Pakiet: Tytus, Romek i A’Tomek T. 1-25 boks kolor rozpoczyna się komiksami z późniejszego etapu życia bohaterów. Początki serii sięgają jednak 1957 roku, kiedy to w magazynie „Świat Młodych” ukazał się pierwszy odcinek przygód tej trójki. 

Komiksy Tytus, Romek i A’Tomek – co zawiera wydanie kolekcjonerskie?

Nowe wydanie obejmuje 25 tomów głównej serii komiksowej, wszystkie w ujednoliconej szacie graficznej, miękkiej oprawie oraz w formacie pionowym (późniejsze) i poziomym (wcześniejsze części). W zestawie znajdziemy m.in.:

• Tytus harcerzem. Księga I – debiut serii w formie książkowej z 1966 roku,
• komiksy, w które wplatane są ciekawostki edukacyjne, naukowe lub popularnonaukowe (jak np. czym jest drukarnia oraz jak funkcjonuje – Księga XVI; o sztuce i malarstwie – Księga XVIII, o historii sportu oraz różnych dyscyplinach sportowych – Księga VI),
• oraz ostatni tom: Tytus się żeni. Księga XXV – symboliczne zakończenie cyklu.

Pudełko z komiksami to nie tylko gratka dla kolekcjonerów – to także doskonały prezent dla dzieci, rodziców i wszystkich, którzy dorastali z Papciem Chmielem. Polecam czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Pakiet: Tytus, Romek i A’Tomek T. 1-25 boks kolor dostępny jest w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Tytus, Romek i A’Tomek – komiksy w kolekcjonerskim wydaniu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: O czym szumią wierzby, Aksamitny Królik. Jak zabawki stają się prawdziwe
➜ Autorzy: Kenneth Grahame, Margery Williams
➜ Ilustracje: Kate Hindley, Sarah Massini
➜ Tłumaczenie: Jul Łyskawa
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Są takie książki, które niezależnie od tego, czy czyta się je współcześnie, za dwadzieścia lat, czy czytało w ubiegłym stuleciu – wciąż są mądre, wartościowe i aktualne.

Klasyczne książki dla dzieci na prezent

Zajmują one w umysłach oraz sercach dziecięcych czytelników miejsce szczególne, pozostając tam (mniej lub bardziej świadomie) praktycznie przez całe życie. Niezmiennie warto więc po nie sięgać. A dzięki nowym, absolutnie zachwycającym wydaniom, tym bardziej trudno sobie tego odmówić.

Wystarczy spojrzeć na duży format, przypominającą płócienną twardą oprawę i srebrne odbijające światło uszlachetnienia. Do czytania zachęca także papier o podwyższonej gramaturze, nomen omen – aksamitny w dotyku, oraz wstążeczka, którą można założyć swoje ulubione momenty.

Te dwie książki, o których piszę poniżej, to pewniki prezentowe na każdą okazję. Sprawdzą się dla dzieci powyżej 3 roku życia.

O czym szumią wierzby – nowe wydanie

O tej książce pisałam już na swojej stronie co najmniej kilkukrotnie – przy okazji klasycznego wydania z ilustracjami Ingi Moore czy kilkuczęściowej edycji komiksowej z rysunkami Michel Plessix.

Ostatnio jednak ukazała się książka, należąca do zupełnie nowej serii klasycznych opowieści w wyjątkowej oprawie graficznej od wydawnictwa Wilga. O czym szumią wierzby Kenneth Grahame, w adaptacji Lou Peacock oraz z ilustracjami Kate Hindley. 

Podejrzewam, że akurat to wydanie będzie tym, po które młodsze dzieci będą sięgać najchętniej. Tekst został tutaj skondensowany do najistotniejszych wątków – jednak niepozbawiony uroku tej ponadczasowej historii oraz jej ważnego przesłania.

Czytelnicy pokochają czworo tak różnych od siebie bohaterów, którzy chcą siebie wspierać za wszelką cenę oraz uwielbiają cieszyć się każdą chwilą bycia razem.

Książka dostępna jest tutaj: https://www.empik.com/o-czym-szumia-wierzby-lou-peacock,p1593626868,ksiazka-p

Aksamitny Królik. Jak zabawki stają się prawdziwe – nowe wydanie

Książka napisana ponad 100 lat temu, która potrafi dogłębnie poruszyć i wycisnąć łzy (nawet z dorosłych już oczu!). Aksamitny Królik. Jak zabawki stają się prawdziwe Margery Williams ujrzał światło dzienne w 1922 roku. Teraz, w nowej wersji z zachwycającymi ilustracjami Sarah Massini ponownie ściska za serce!

Książka opowiada o chłopcu, tytułowym Aksamitnym Króliku oraz ich rodzącej się więzi. Pokazuje przemianę pluszowej maskotki w prawdziwe stworzenie, za sprawą dziecięcej magii ożywiania tego, co nieożywione. Jest piękną metaforą dorastania, obdarzania miłością oraz rozwijania się dzięki trosce i oddaniu. 

Być może nie będzie dla Was zaskoczeniem, że inspiracją do powstania tej historii była autentyczna zabawka należąca do syna autorki. Co więcej, w wielu krajach książka uznawana jest za lekturę terapeutyczną – używaną w pracy z dziećmi, które doświadczają straty, choroby lub trudnych emocji. 

Aksamitny Królik to więc nie tylko wzruszająca, ponadczasowa bajka o chłopcu i jego przytulance, ale również opowieść ucząca empatii oraz pokazująca, że prawdziwe piękno rodzi się z miłości.

Książka dostępna jest tutaj: https://www.empik.com/aksamitny-krolik-margery-williams,p1593626910,ksiazka-p

Dlaczego dzieci powinny znać klasykę?

Mimo mnóstwa nowości wydawniczych, literatura klasyczna nie traci na aktualności, ponieważ opowiada o emocjach, wartościach i relacjach w sposób ponadczasowy oraz uniwersalny. Tego rodzaju lektura wzbogaca słownictwo, edukuje z zakresu moralności oraz pozwala dzieciom doświadczyć świata poprzez proste, a jednocześnie wielowymiarowe historie. 

Klasyka uczy niespiesznego czytania, cieszenia się chwilą oraz słowem, skupienia i wrażliwości – cech, które w dzisiejszym świecie wydają się być bardziej potrzebne, niż kiedykolwiek wcześniej.

Artykuł Klasyka dla dzieci w wyjątkowej oprawie graficznej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Władca much. Powieść graficzna
➜ Adaptacja: Aimée de Jongh
➜ Na podstawie powieści Władca much, William Golding
➜ Ilustracje: Aimée de Jongh
➜ Tłumaczenie: Paweł Bulski
➜ Wydawnictwo: Non Stop Comics
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Zazwyczaj, kiedy ktoś sięga po klasykę, żeby przepuścić ją przez własne sito kreatywności i opowiedzieć, poniekąd na nowo – mam pewne obawy. Zastanawiam się czy główna idea dzieła nie zostanie w jakiś sposób wypaczona lub przeinaczona na potrzeby współczesnej interpretacji.

Powieść laureata Nagrody Nobla

Władca much jest dziełem, które pierwszy raz poznałam w wersji filmowej, w reżyserii Harry’ego Hooka, z 1990 roku. Nie była to wybitna ekranizacja, chociaż nawet w takiej wersji pozostawała na długo w świadomości widza.

Powieść Williama Goldinga o tym tytule powstała jednak znacznie wcześniej. Wydana w 1954 roku (choć nie bez trudności), stała się światowym bestsellerem, a autora (po jakimś czasie) uhonorowano literacką Nagrodą Nobla. 

Nowe wydanie klasyki Władca much

Muszę przyznać, że do tej pory nie słyszałam jednak, żeby ktoś podjął się wyzwania przedstawienia tej powieści w drukowanej formie wizualnej. Kiedy więc zobaczyłam zapowiedź  o Władcy much. Powieść graficzna w adaptacji Aimee de Jongh – obiecałam sobie ją sprawdzić.

Już po lekturze uprzedzam, że nie polecam czytać tej książki jako zamiennika powieści. Jestem jednak równocześnie przekonana, że kiedy tylko poznacie tę historię w formie przedstawionej przez de Jongh, z pewnością zechcecie sięgnąć po pierwowzór.

Ponadczasowa lektura obowiązkowa

Władca much. Powieść graficzna to bowiem pozycja, która ukazuje wszystkie istotne momenty powieści, zdecydowanie przekazując również jej siłę oraz oddziaływanie. Jest niczym przynęta, od której nabiera się apetytu na więcej.

Ponadczasowa historia o łamanych zasadach, zwierzęcych instynktach czy niewinnej, dziecięcej zabawie w oka mgnieniu zmieniającej się w bezlitosną wojnę – każdorazowo odciska piętno, niezależnie od wieku odbiorcy; porusza, szokuje i zmusza do refleksji.

Opowieść w kadrach

Choć to opowieść o dzieciach i nastolatkach rozbitych z samolotu na bezludnej wyspie, to jednocześnie trudno powiedzieć, że jest ona kierowana do czytelników właśnie w tym wieku. Zdecydowanie bardziej trafi ona do dojrzalszego odbiorcy.

Ilustracje Aimee de Jongh wydają się być jednak uniwersalne. Rysunki są niewinne, tak jak początkowo sami ich bohaterowie. Nawet jednak z upływem czasu, mimo że uzupełnione o adekwatne do fabuły kadry, nie stają się mniej przystępne.

Artystka wydaje się bowiem nie skupiać na sensacji i nie potęgować dodatkowo grozy historii kolorem czy mocniejszą kreską. Kładzie nacisk na emocjach postaci – ich twarzach oraz gestach zamkniętych w detalach.

W ogólnym podsumowaniu, można uznać więc Władcę much. Powieść graficzną za hołd złożony pisarzowi, a także godny oraz bardzo ciekawy przykład interpretacji klasyki. Bez wahania polecam tę pozycję wszystkim powyżej 13 roku życia. Świetnie sprawdzi się także w roli uniwersalnego prezentu dla fanów powieści graficznych.

Link do strony wydawnictwa: https://soniadraga.pl/nonstopcomics/produkt/wladca-much

Artykuł Władca much. Powieść graficzna – recenzja ponadczasowej książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.