Niektórzy rodzą się i od razu wiedzą, że są mrówką. Szybko zabierają się za mrówczą robotę i nie mają wiele czasu na rozmyślania. Inni, tak jak ludzie, potrzebują czasu, żeby dowiedzieć się, kim są. Jednym zajmuje to kilkanaście lat, a drugim nigdy nie udaje się znaleźć odpowiedzi na to pytanie. 

Kim jest bohater?

,,Powiedz mi, kim jestem” to urocza, pięknie wydana powiastka filozoficzna autorki Paoli Mastrocola z ilustracjami Franco Matticchio. Ukazała się w ramach nowej serii ,,Filigrany” wydawnictwa Dwie Siostry, gdzie niewielki format łączy się z przyjemną treścią zachęcającą do refleksji.

Większość swoich recenzji rozpoczynam od krótkiej charakterystyki bohatera, żeby czytelnik nabrał świadomości, z kim może mieć do czynienia. W przypadku ,,Powiedz mi, kim jestem” byłoby to jednak wysoce niestosowne. Nawet po kilku pierwszych rozdziałach nie wiadomo bowiem do końca, kto jest po drugiej stronie kartki. 

Imiona głównej bohaterki

Tajemnicza bohaterka rodzi się w dość przykrych okolicznościach. Los rzuca ją w okolicę kosza na śmieci, gdzie znajdując stary kapeć, zaczyna uważać go za swoją mamę. Niewiadomo jak się tam znalazła, ani kim jest. Ona sama nie wie nawet jak się nazywa.

Nie wie i długo nie będzie wiedzieć, bo w przeciwieństwie do innych postaci, które spotyka na swojej drodze, jej nikt nie powiedział, za kogo ma się uważać. Czytelnik stopniowo poznaje jej cechy wyglądu, ale przede wszystkim poznaje ją samą: Pierzastą, Księżniczkę, Bobrzycę, Nietoperza – w zależności od tego gdzie się znajduje, dostaje inne imię.

Książki filozoficzne dla dzieci

,,Powiedz mi, kim jestem” jest powiastką z elementami filozoficznymi. Autorka zainspirowana myślą swojego syna, zabiera czytelników w podróż, podczas której można wiele się dowiedzieć także o sobie samym.

To historia dla tych, co lubią czasami zastanowić się nad różnymi sprawami – nad, wydawałoby się, rzeczami oczywistymi, które po głębszym zapoznaniu, mogą się jawić w zupełnie w nowy sposób.

Poznając historię głównej bohaterki, mali czytelnicy być może wysnują wnioski, że często ludzie zajmują się czymś bez sensu (prowadzą nudne rozmowy, wykonują pracę z przyzwyczajenia czy fałszywego poczucia misji). Czasami jest im kazane robić coś, tylko dlatego, że tak wypada. Innym razem, definiują kogoś z potrzeby nazywania wszystkiego i wszystkich, choć ktoś zupełnie nie chce być definiowany. Najbardziej jednak w tym wszystkim – także w opowiastce, liczy się znalezienie kogoś sobie bliskiego. Wystarczy jedna osoba, żeby poczuć się szczęśliwym.

Polecam ,,Powiedz mi, kim jestem” wszystkim czytelnikom już powyżej 8 roku życia. Będzie to intrygująca historia, o której można dyskutować całymi rodzinami.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/powiedz-mi-kim-jestem.html

Artykuł Powiedz mi, kim jestem – recenzja powiastki filozoficznej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.