Kwestia dzielenia się z głową to coś, czego trzeba się nauczyć. Jest to jednak możliwe, jeżeli pozwolimy dziecku samemu decydować o swoich rzeczach… chyba, że ma ono tendencję do przesady!

Książka o istocie dzielenia się

Moje to obrazkowa książka duetu twórczyń Klary Persson oraz Charlotte Ramel. Tę drugą artystkę możecie kojarzyć z wielu fantastycznych ilustracji, m.in.: w serii Cynamon i Trusia; a także książkach Teraz będziesz kurą czy też Tej nocy Miś chce być duży.

W Moje główną bohaterką jest mała Emi, do której lada moment ma przyjść kolega Eryk. Dziewczynka ma jednak obawy przed dzieleniem się ukochaną przytulanką wiewiórką. Jej mama znajduje jednak na to sposób – radzi Emi, żeby maskotka na czas wizyty chłopca trafiła do szafy.

Przerysowanie oraz karykatura w literaturze dziecięcej

Jak możecie się domyśleć, na wiewiórce wcale się nie kończy. Kiedy maskotka jest już w szafie, Emi zdaje sobie sprawę, jak wieloma rzeczami nie chciałaby się dzielić z Erykiem.

Wkrótce do szafy trafiają więc także: łóżko, sedes, a nawet lodówka. Emi jest zadowolona, kiedy udaje jej się pochować przed kolegą wszystkie przedmioty z mieszania, swoją mamę, ale i również… samego Eryka, bo jak się okazuje – za chwilę ma przyjść koleżanka Ewa.

Dostrzeganie wartości we wspólnym spędzaniu czasu

Moje to humorystyczna, nieszablonowa opowieść obrazkowa ze zwięzłym tekstem, dzięki której dzieci zobaczą jak absurdalnie może zachowywać się ktoś, kto nie chce się niczym dzielić.

Co ważne, narracja nie piętnuje za możliwość schowania kilku ważnych dla bohaterki rzeczy. Historia, ale i postępowanie samej Emi staje się śmieszne dopiero wtedy, kiedy obejmuje cały dom i zaczyna przeczyć wszelkim prawom logiki.

Dla kogo jest ta książka?

Istotny dla całego wybrzmienia tematu dzielenia się, staje się sam koniec opowiastki. Okazuje się, że najlepsza zabawa jest wtedy, gdy możemy wspólnie korzystać z rzeczy i dajemy szansę innym dostrzec potencjał w tym, co należy do nas.

Polecam tę interesującą lekturę dzieciom powyżej 3 lat. Moje pozwoli porozmawiać z maluchami o dzieleniu się, stawianiu granic oraz wystrzeganiu się przesady.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/moje/

Artykuł Moje – recenzja książki dla dzieci o istocie dzielenia się pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Lil i Put

Scenariusz: Kur

Rysunki: Bedyk

Wydawnictwo: Egmont Polska

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie wiem czy mieliście już szansę słyszeć o dwóch małoludach Lilu i Pucie, jednak jeśli z jakiegoś powodu ominęła Was ta seria – polecam jej niezwłoczne nadrobienie.

We wrześniu 2020 roku ukazał się 5 tom ,,Lil i Put. Parada przypałów”. Ten, tak jak i poprzednie, został zrealizowany przez dwójkę twórców: Bedyka (Piotr Bednarczyk) odpowiedzialnego za rysunki oraz Kura (Maciej ,,Maiki” Kur), który wymyśla fabułę, postacie i pakuje bohaterów w niezłe tarapaty. Co więcej, od 2017 roku seria ukazuje się cyklicznie w magazynie ,,Nowa Fantastyka”, a scenariusz ,,Plusk” z drugiego tomu znalazł się w szkolnych podręcznikach.

Podczas ostatniej edycji Komiksowej Warszawy rozmawialiśmy z Maciejem Kurem o humorze w książkach dla dzieci, bo choć ,,Lil i Put” to opowieść rozgrywana w świecie fantastyki, nie brak w niej absurdalnego poczucia humoru, zabawnych gagów i slapsticku.  

Począwszy od pierwszej części – ,,Lil i Put. Jak przelać kota do kieliszka?” poznajemy dwójkę bohaterów, którzy mają nieco nonszalanckie podejście do rzeczywistości. To zawodowi bumelanci (jak zresztą brzmi tytuł czwartego tomu), którzy szczęścia upatrują w częstych przygodach, niezobowiązujących zajęciach i spełnianiu własnych zachcianek. Trzeba jednak im oddać, że to wierni przyjaciele, którzy – jeśli tylko ruszy ich sumienie, są w stanie wiele zrobić dla swoich bliskich.

Postaci, których Lil i Put spotykają na swojej drodze jest sporo. W zasadzie z każdym tomem pojawiają się kolejne – jeszcze bardziej oryginalne od poprzednich. Jedną z moich ulubionych, która (oprócz tego, że nie ma jej w tytule), jest tak samo ważna jak dwójka niskorosłych panów, to Miksja. Dziewczyna jest praktykującą magiczką i elfką, która choć na pozór nie ma wiele wspólnego z małoludami, szybko zawiązuje z nimi przyjaźń. Wspólnie wystawią swoją relację na wiele trudnych prób, które z pewnością przypadną do gustu czytelnikom.

Uniwersum serii zamieszkuje wiele różnych ras i gatunków rozmaitych istot. Autorzy często pokazują je w krzywym zwierciadle, oferując odbiorcom coś zupełnie nowego w tym, czasami pełnym patosu, świecie fantastyki. Taka świeżość przyciąga, dzięki niej lektura jest satysfakcjonująca i sprawia mnóstwo frajdy!

Kolejnym atutem jest warstwa wizualna. Dynamiczne kadry, żywe kolory oraz doskonale odwzorowana mimika potęguje finalny efekt. 

I choć jestem raczej fanką bardziej złożonych opowieści (takich jak w pierwszych tomach), to nawet przy ostatnich, gdzie historie są zauważalnie krótsze, świetnie się bawię i z niecierpliwością czekam już na tom 6 (który podobno w przygotowaniach!). 

Serię ,,Lil i Put” polecam wszystkim powyżej 10 roku życia!

Spis wszystkich części (w kolejności ukazywania się):

• Lil i Put. Jak przelać kota do kieliszka?
• Lil i Put. Chodu!!!
• Lil i Put. Czarująca panna młoda
• Lil i Put. Zawodowi bumelanci
• Lil i Put. Parada przypałów

Link do strony Wydawnictwa ostatniego tomu: https://egmont.pl/Lil-i-Put.-Parada-przypalow.-Tom-5,32646147,p.html

Artykuł Lil i Put – komiksowa seria (nie tylko) dla dzieci! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.