Podobno za pomocą liczb można opisać cały świat. Ja wierzę bardziej w moc słowa, ale zdaję sobie sprawę, że to często właśnie liczby najbardziej potrafią oddziaływać na wyobraźnię.

Dobrym tego przykładem może być książka, która ukazała się ostatnio nakładem wydawnictwa Mamania. ,,100 dzieci” to pozycja Christopha Drossera z ilustracjami Nory Coenenberg. W 2021 roku otrzymała niemiecką młodzieżową nagrodę literacką w kategorii non fiction w konkursie Deutscher Jugendliteratur Preis. 

Statystyka w literaturze dziecięcej

Czy wiecie ile dzieci na świecie straciło ojca lub matkę? Ile ma psa? Ile ma możliwość korzystania w domu z internetu? Ile dzieci nie ma butów (nawet jednej pary) lub ile padło w ciągu ostatniego roku ofiarą przemocy?

Książka ,,100 dzieci” oparta jest na bardzo prostej zasadzie. Każdy mini rozdział rozpoczyna się od oszacowania ile dzieci na 100 dotyka dane zagadnienie. Tematyka jest bardzo szeroka – autor porusza zarówno kwestie niezwykle poważne, nawet smutne i przygnębiające, nie zapominając również o sprawach przyjemnych oraz humorystycznych.

Warunki życia dzieci poprawiają się

,,100 dzieci” podzielona została na sześć dużych części. Można dowiedzieć się z nich:

• jak mieszkają dzieci na całym świecie,
• z kim mieszkają,
• jak dzieci spędzają czas,
• jak się mają (ta część dotyczy w dużej mierze lifestyle’u), 
• czego dzieci się uczą.

Nie brak tutaj i ogólnych informacji. Czytelnicy uświadomią sobie, że na Ziemi jest prawie dwa miliardy dzieci poniżej 15 lat! Autor wspomina także o optymistycznej tendencji dotyczącej życia najmłodszych na naszej planecie. Choć niektóre informacje mogą martwić, to w ciągu ostatnich kilkunastu lat warunki tworzone dla dzieci przez dorosłych niezwykle się poprawiły.

Poszerzanie perspektywy

Książka pisana jest lekkim stylem oraz z wciągającą narracją. To mini-encyklopedia pełna ciekawostek, które młodzi odbiorcy z pewnością z wielką przyjemnością przeczytają, by móc w pewien sposób utożsamić się z przedstawionymi danymi.

Dzięki ,,100 dzieci” dzieci zdobywają informacje o świecie, o swoich rówieśnikach oraz poszerzają perspektywę dotyczącą rzeczywistości. Poza tym książkę pochłania się niemal na jednym posiedzeniu! Polecam ją wszystkim powyżej 9 roku życia.

Niektóre tematy dobrze przegadać w gronie rodziny lub przyjaciół.

Link do strony wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-1271-100-dzieci.html?query_id=1

Artykuł 100 dzieci – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Helene Druvert

Tekst: Juliette Einhorn

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Beztroskie obserwowanie puchatych obłoków na błękitnym niebie jest domeną dzieci. Takie radosne wpatrywanie się w górę (najlepiej leżąc na plecach, na miękkiej trawie), kojarzone jest z czasami, kiedy nie wie się jeszcze czym są obowiązki, podatki oraz gruntowne sprzątanie mieszkania…

Niebo kryje w sobie jednak znacznie więcej tajemnic, inspirujących opowieści oraz znaczeń, niż tylko to na pozór powierzchowne piękno, jakim nas codzienne obdarza. 

Wydawnictwo Mamania wydało ostatnio książkę, która jest małym dziełem sztuki, ale nie poprzestaje tylko na formie. ,,Niebo” to wielkoformatowa pozycja, w której można odnaleźć dużo popularnonaukowej wiedzy, ale także ciekawe rozwiązania wizualne, które zachwycą dzieci i dorosłych.

Autorką tej pozycji jest Helene Druvert, która słynie z wyjątkowych i oryginalnych książek. Wydawnictwo Mamania wydało także jej: ,,Narodziny. Początki życia człowieka na wyjątkowych ażurowych rycinach” oraz ,,Anatomia. Obraz ludzkiego ciała na wyjątkowych ażurowych rycinach”. Mnie przypomina się jeszcze jedna książka tego typu, co prawda fabularna, ale również bogata w niezwykłe, misternie wycinane elementy, czyli ,,Giselle” (kliknij w tytuł, żeby przenieść się do recenzji). 

Za tekst w książce ,,Niebo” odpowiada Juliette Einhorn. 

Swoją podróż po nieboskłonie rozpoczynamy od inspirujących legend i wierzeń, które były popularne w starożytności. Autorki pozwalają nam odczuć jak zmieniała się percepcja ludzi na to, co widzą ponad głowami, choć samo niebo przecież nie zmieniło się prawie w ogóle. 

Wspaniały zabieg z podzieleniem rozkładówki na sfery przez gradację dodatkowych stron, daje możliwość lepszego wyobrażenia sobie tego, na co niebo się składa. Na tym przykładzie, wielu z młodszych czytelników z pewnością dostrzeże i porówna je z… tortem – częściowo będzie mieć rację.

Kolejne rozkładówki to jeszcze więcej niespodzianek. Autorki sięgają także po tematy pokrewne, takie jak: wiatr, owady, zwierzęta czy maszyny latające. Wszystko co widać na tle nieba, jest jego nierozerwalną częścią. 

Rozkładane strony odsłaniają przed nami misternie przygotowane, kolorowe ilustracje. ,,Niebo” opowiada nam o rodzajach chmur, księżycu i gwiazdach. Robimy nawet jeszcze dłuższy krok w kosmos i możemy obserwować planety, żeby już po chwili wrócić na Ziemię i zastanawiać się nad jej przyszłością.

Ta książka inspiruje, zachwyca i nie pozwala się od siebie oderwać. Jest zachętą do dalszego zgłębiania tematów oraz przede wszystkim… do częstszego spoglądania w górę! 

Ze względu na drobne i delikatne elementy, polecam ją dzieciom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-747-Niebo-Ruchome-elementy-dzieki-ktorym-odkryjesz-sklepienie-niebieskie.html?query_id=1

Artykuł Niebo. Ruchome elementy, dzięki którym odkryjesz sklepienie niebieskie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Susanna Isern

Ilustracje: Rocio Bonilla

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Każdy z nas ma coś, co jest dla niego ważne. Dla jednych kwestie materialne, będą bardziej istotne niż te duchowe. Niektórzy potrzebują do szczęścia wielkich osiągnieć, innych ucieszy mały, błyszczący kamyk znaleziony nad brzegiem strumienia. Zarówno dzieci jak i dorośli dążą do tego, by otaczać się tym, co sprawia im przyjemność i daje nadzieję.

,,Wielka Księga superskarbów” to już druga część interesującej serii o wartościach, które nadają życiu sens. Tematem pierwszej – ,,Wielka Księga Super Mocy” były niezwykłe umiejętności, a z kolei ostatnia nowość od Wydawnictwa Mamania skupia się przede wszystkim na bogactwie (postrzeganym w bardzo różnorodny sposób).

Susanna Isern oraz Rocio Bonilla stworzyły wielkoformatową książkę, która jest zbiorem rozmaitych, dziecięcych skarbów. Poznajemy różne dzieci, które cenią inne rzeczy. Dla jednego największą wartością będą przyjaciele lub rodzina, a dla innego zdrowie, chwile spokoju czy marzenia.

Jedna z bohaterek po prostu będzie kolekcjonować ważne dla niej przedmioty, a inna będzie uwielbiała spędzać czas w swoim tajemnym domku na drzewie.

,,Wielka Księga superskarbów” pokazuje więc nie tylko to, co dla kogoś może być cenne, ale jest swego rodzaju pochwałą różnorodności. Jednej osobie będzie sprawiało przyjemność przebywanie wśród roślin, a inna doskonale będzie się czuła w towarzystwie zwierząt. To, że w tak znacznym stopniu różnimy się od siebie sprawia, że świat jest jeszcze ciekawszy i wielobarwny.

Książka składa się na wiele krótkich opowiastek. Bohaterem każdej jest inne dziecko, którego historie opisano na pojedynczej rozkładówce. Strony wzbogacają piękne ilustracje Rocio Bonilli (możecie kojarzyć ją także z ,,Mój brat!/Moja siostra!” czy ,,Najwyższej na świecie wieży z książek”).

Lektura inspiruje do poszukiwania własnych skarbów. Pozwala docenić dzieciom osoby i przedmioty, które je otaczają. Zachęca do refleksji nad tym, co mamy, ale także co chcielibyśmy mieć. 

,,Wielka Księga superskarbów” nikogo nie ocenia, ale na wiele sposób inspiruje. Będzie odpowiednią lekturą dla wszystkich dzieci powyżej 5. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-734-Wielka-ksiega-superskarbow.html

Artykuł Wielka księga superskarbów – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Zły Kocurek

Autor: Nick Bruel

Ilustracje: Nick Bruel

Tłumaczenie: Marta Panek, Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2014, 2018, 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją  , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wszyscy znamy stereotyp samolubnego kota, który myśli tylko o tym jak zaszkodzić innym (i przy okazji za bardzo się nie zmęczyć). Zresztą szczerze mówiąc, skądś ta powszechna opinia o tych sierściucha się wzięła Jest dużo kultowych bajek, które powielają te przesłanki. Doskonałym przykładem może być Tom & Jerry. Nie znam dziecka, które nie przepadałoby za tą kreskówką. Wszyscy wiedzieliśmy, że mimo sporów i złośliwości, ta dwójka po prostu za sobą przepadała!

Kiedy sięgam teraz po serię ,,Zły Kocurek” od Wydawnictwa Mamania, przychodzi mi do głowy właśnie tego typu obraz kota – zwierzaka, który tylko pozornie dba o swoją wygodę i nie lubi nikogo innego, ale w rzeczywistości ma w sobie mnóstwo pozytywnych uczuć, którymi obdarza innych.

Chcąc przetestować tę serię, wybrałam 4 części. Te książki Nicka Burela można śmiało czytać nie zważając na żadną chronologię. Każda jest indywidualną opowieścią lub rozwinięciem jakiegoś zagadnienia. 

Na przykład ,,Zły Kocurek. Kąpiel” oraz ,,Zły Kocurek u weterynarza” to pozycje, które nie charakteryzują się jakąś konkretną fabułą. Bardziej opisują pewne zjawisko lub pojedyncze wydarzenie opisane w kreatywny sposób z wykorzystaniem obrazów, słów i typografii. Jeżeli uważacie, że nie da się napisać całej książki o tym, że koty nienawidzą się kąpać… to koniecznie musicie sięgnąć po pierwszy wymieniony w tym akapicie tytuł! 

Autor doskonale wprowadza czytelników w temat sprawiając, że pękają oni ze śmiechu. Przyznam, że nie jestem wielką fanką kotów (po prostu nie mam kota lub słabo się znamy), ale zupełnie nie przeszkadzało mi zaśmiewać się podczas lektury i ocierać łzę rozbawienia spod oka! 

Podobnie miała się sytuacja w przypadku ,,Zły Kocurek u weterynarza”. W tej części szczególnie spodobały mi się rozkładówki na których pokazuje się dwa punkty widzenia – opiekuna kota oraz samego kota. Ten pierwszy widzi weterynarza jako miłego, uśmiechniętego człowieka. Jak widzi go kot? No cóż, możecie sobie wyobrazić

W tomach ,,Zły Kocurek. Kłopoty z kociakami” oraz ,,Zły Kocurek. Obozowe szaleństwo” pojawia się już bardziej złożona fabuła. W zasadzie mogłabym polecić rozpoczęcie przygodą z tą serią, właśnie od tej ostatnio wymienionej pozycji. Nie jest może ona najbardziej zabawna, ale poznajemy wszystkich członków rodziny Kocurka (Szczeniaczka oraz Dziecko), a także bardzo ważną postać, czyli Wujka Muńka. 

Wujek Muniek nie jest zwolennikiem kotów. W zasadzie jasno deklaruje swoją miłość do psów i niechęć do tych drugich. W każdej jednak części (pewnie w formie małych żartów) pojawia się on jako koci ekspert. Muszę bowiem podkreślić, że we wszystkich 4 tytułach, które czytałam, było naprawdę dużo informacji o kotach – jak o nie dbać, czego nie lubią, dlaczego zachowują się w określony sposób. Te książki oferują naprawdę solidną wiedzę na temat tych zwinnych czworonogów. 

Seria ,,Zły Kocurek” sprawdzi się więc doskonale zarówno w przypadku dzieci, które mają w domu kota lub tych, które chciałyby go mieć. Dodatkowo, dzięki wielu ilustracjom, niewielkiej ilości tekstu i (co podkreślę raz jeszcze) świetnemu poczuciu humoru – to książki, którym chce się czytać najmłodszym! Mogą posłużyć także jako seria dla początkujących czytelników. Polecam!

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/pol_m_Serie_Zly-Kocurek-202.html

Artykuł Zły Kocurek – seria książek (nie tylko) dla kociarzy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Sabine Bohlmann

Ilustracje: Kerstin Schoene

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Ten, kto późno chodzi spać, będzie chciał jak najbardziej odwlec moment wstawania!  Pamiętacie uroczą bohaterkę z książki ,,Historia małej popielicy, która nie mogła zasnąć”? Czas na kontynuację jej opowieści!

,,Historia małej popielicy, która nie chciała się obudzić” to druga część krótkiej serii, stworzonej przez duet – Sabine Bohlmann oraz Kerstin Schoene. To duża formatem i pięknie zilustrowana bajka, która stoi nieco w opozycji do wszystkich książek na dobranoc. Tę można bowiem czytać na przykład do porannego kakao! 

Nadeszła wiosna i tytułowa popielica wraz ze swoim licznym rodzeństwem śpi snem zimowym. Kiedy nadchodzi wiosna, zwierzaki powoli się budzą. Nie wszystkie jednak wstają w tym samym czasie. Okazuje się, że nasza bohaterka nie ma ochoty na pobudkę nawet kiedy mama namawia ją na wspólny spacer. Ona woli spać.

Kiedy przychodzą do niej przyjaciela, mając nadzieję na wspólną zabawę – nie potrafią jej obudzić. Stosują różne metody, które na pierwszy rzut oka wyglądają na całkiem skuteczne, jednak nie w przypadku naszej popielicy. Nie rusza ją ani zapach pysznego śniadania, ani niewygody,  ani brzydka woń, za dużo światła czy okropny hałas. Choć jej przyjaciele dwoją się i troją, ona jest nieporuszona.  

Finalnie zadziała na nią tylko jedna rzecz – bardzo przewrotna, podobnie jak cała ta opowiastka! Nie będę zdradzać zakończenia, ale gwarantuję, że dzieciaki będą zachwycone! 

,,Historia małej popielicy, która nie chciała się obudzić” to ciepła i piękna historia dla tych wszystkich, którzy lubią długo spać lub wstają razem ze wschodem słońca. Z jednej strony pozwala docenić atuty wczesnych pobudek, a z drugiej – dzięki niej można dostrzec jak przyjemnie jest czasami trochę dłużej powylegiwać się w łóżku. 

To także książka dla miłośników zwierząt oraz historii obrazkowych.

Polecam ją czytelnikom i słuchaczom powyżej 2 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-640-Historia-malej-popielicy-ktora-nie-chciala-sie-obudzic.html

Artykuł Historia małej popielicy, która nie chciała się obudzić – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Grazia Honegger Fresco

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla rodziców

Ocena ogólna: bardzo przyjemna 

Recenzja:

Zapewne wiele osób słyszało już o systemie wychowawczym dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, zwanym metodą Montessori. Polega on przede wszystkim na rozwijaniu najmłodszych we wszystkich aspektach codziennego życia, a nie tylko skupianiu się na konkretnych dziedzinach. Duże znaczenie ma także otoczenie oraz nauczyciele, których odpowiednie podejście i umiejętności mogą znacznie wpłynąć na postępy w nauce. 

To wszystko jest jednak dużym uogólnieniem. Metoda Montessori to tak naprawdę szereg zaleceń i wytycznych, za którymi stoi niezwykła kobieta – Maria Montessori. Ostatnio nakładem Wydawnictwa Mamania ukazała się książka ,,Maria Montessori. Historia aktualna” Grazii Honegger Fresco, która jest biografią włoskiej naukowczyni, edukatorki oraz wizjonerki. 

Maria Montessori była kobietą, która wzbudzała często wokół siebie sporo kontrowersji. Z jednej strony uważano ją za niepokorną feministkę, wychodzącą poza szereg intelektualistkę, a nawet mającą powiązania z ezoteryką agnostyczkę. Z drugiej, w niektórych kręgach była postrzegana jako przykładna katoliczka, wpływowa persona i wielka filantropka. 

Książka stara się pokazać każdą z jej stron. To niezwykle sumienne źródło zarówno jej wielkich osiągnięć jak i chwilowych słabości. W biografii przeczytamy więc nie tylko o jej naukowych tytułach czy kolejnych miejscach pracy i rezultatach wieloletnich badań, ale trudnych decyzjach jak np. tej o oddaleniu się od własnego dziecka, w celu uniknięcia skandalu pozamałżeńskiego poczęcia. 

W ,,Maria Montessori. Historia aktualna” prześledzimy perypetie jej życia od wczesnego dzieciństwa do zaawansowanego już wieku, a nawet będziemy mogli swobodnie wybiegać lub cofać się w czasie, dzięki świadectwom rozmaitych osób. Trzeba przyznać, że ta książka składa się z wtrąceń. Momentami zbyt głębokie zanurzanie się autorki w powinowactwa rodzinne robią się nużące. Łatwo wtedy stracić wątek i zniechęcić się do lektury. Kiedy jednak wytrwamy może nieco zbyt długi i szczegółowy wstęp, skupimy się wreszcie na głównej bohaterce. 

Jej stopniowe odkrywanie własnego przeznaczenia może być inspirujące dla wielu osób. Początkowe badania, poszukiwanie potwierdzenia w tym, co się właśnie odkrywa i powolne wdrażanie je we włoskie realia, staje się początkiem wielkiej rewolucji. Początkowo walka o dzieci upośledzone, które wówczas na równi były traktowane co dzieci z nabytymi chorobami psychicznymi, wreszcie zaczęła odnosić sukcesy. 

Naturalnie nie wszystkim spodobały się wdrażane przez edukatorów zmiany i nie rozumieli potrzeby innego, świeżego podejścia do zagadnienia edukacji. Do dziś w wielu szkołach (także w Polsce) stosuje się metody, które nawet instynktownie wydają się być niewłaściwie. Dlatego ta książka ,,Maria Montessori. Historia aktualna” jest tak bardzo potrzebna. Skorzystają na niej nie tylko rodzice pragnący wcielić zasady metody we własnym domu, ale także nauczyciele, edukatorzy oraz wszyscy dorośli pragnący spojrzeć na kwestię nauki nowym spojrzeniem. 

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-563-Maria-Montessori-Historia-aktualna.html

Artykuł Maria Montessori. Historia aktualna – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Sabine Bohlmann

Ilustracje: Kerstin Schoene

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Znamy już historię o jednej popielicy, która miała kłopoty z usypianiem. Udało się je przezwyciężyć dopiero wtedy, kiedy poczuła się opiekunką kogoś innego. (O ,,Siedmiu łóżkach malutkiej Popielicy” można przeczytać klikając w tytuł książki.)

,,Historia małej popielicy, która nie mogła zasnąć” to opowiastka dwójki zupełnie innych artystów, którzy choć także zainspirowani tym małym gryzoniem, serwują nam na dobranoc zupełnie odmienną bajkę. 

Popielica z nowości od Wydawnictwa Mamania nie potrafi zasnąć, choć zbliża się czas snu zimowego. Jej mama dumnie opowiada, że są gatunkiem, który jako jeden z nielicznych przesypia aż 7 miesięcy! Mała bohaterka jednak w ogóle nie jest senna i ma pewne obawy czy jest prawdziwą popielicą. 

Na swojej drodze spotyka różnych bohaterów, którzy szczodrze dzielą się z nią swoimi sposobami na zasypianie. Za każdym razem jednak, kiedy zaczynają prezentować w jaki sposób chodzą spać, same natychmiast… stają się senne. 

Kiedy mała popielica zostaje sama wśród śpiących przyjaciół, wpada na pewien sprytny plan, który w końcu okazuje się być najskuteczniejszym!

,,Historia małej popielicy, która nie mogła zasnąć” to pełna uroku opowieść, której niespieszna fabuła i kojący tekst doskonale nadają się na bajkę tuż przed zaśnięciem. 

Piękna oprawa wizualna, której autorką jest Kerstin Schoene przenosi czytelników do świata miłych, puchatych zwierząt, gdzie każdy się lubi i szanuje bez względu na wielkość czy gatunek. 

To książka, w której pod pozorem miłej opowiastki ukrywa się wiele znaczeń. Można z niej zapamiętać na przykład to, że bez względu na utarte schematy, nie warto się postrzegać przez pryzmat innych. Każdy ma swój sposób zasypiania, tak jak każdy jest inny i wyjątkowy.

Polecam ,,Historię małej popielicy” wszystkim dzieciom powyżej 2 lat.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-572-Historia-malej-popielicy-ktora-nie-mogla-zasnac.html

Artykuł Historia małej popielicy, która nie mogła zasnąć – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Susanna Isern

Ilustracje: Rocio Bonilla

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Przenikanie przez ściany, niezwykła siła, rzucanie ognistymi kulami czy niewidzialność to z pewnością moce, które wielu z nas chciałoby posiadać (albo przynajmniej znać kogoś, kto je posiada i jest ,,po naszej stronie”). Gdybyśmy mogli je kontrolować, automatycznie zyskalibyśmy na pewności siebie, a żadna groźna grupa nie byłaby nas w stanie przestraszyć!

Żyjemy w czasach, kiedy już nie tylko w komiksach, ale w serialach, filmach, a nawet bajkach bohaterowie mają niezwykłe moce o których my – zwykli śmiertelnicy, możemy tylko pomarzyć. Zachwycając się umiejętnościami idoli, zupełnie jednak zapominamy, że każdy z nas jest wyjątkowy i ma ukryte zdolności, o których często po prostu jeszcze nie zdążył się przekonać.

,,Wielka księga supermocy” to wielkoformatowy picturebook w którym autorka Susanna Isern – psycholog, pisarka oraz mama, opowiada o kilku bohaterach, którzy mieli właśnie specjalne umiejętności. Choć są to postaci mające konkretne imiona, mogą jednocześnie odzwierciedlać każdego z nas, ponieważ różnią się od siebie tylko jedną, szalenie ważną rzeczą – są uzdolnieni w jakiejś konkretnej dziedzinie.

Autorka w poetycki i opisowy sposób przedstawia ich krótkie charakterystyki, podsumowując je każdorazowo nazwaniem supermocy bohatera. Co ciekawe, dla niej super mocą nie będzie umiejętność przenikania przez ściany, ale np. optymizm, odwaga, cierpliwość, wytrwałość czy kreatywność.

Bardzo podoba mi się w tej książce podejście do kwestii pasji i definiowania dzieci przez ich pryzmat. Autorka nie uważa, że ktoś wyróżnia się ze względu na to, że pięknie gra na skrzypcach. Dla niej największe znaczenie ma fakt, że ktoś LUBI to robić. W ten sam sposób mówi o czytaniu, gotowaniu czy matematyce. Super mocą w tych przypadkach nie jest kwestia talentu, który pewnie może pomóc w niektórych przypadkach, ale nie jest niezbędny, żeby się w czymś realizować. 

W książce ważną rolę przypisuje się także cechom, o których mówi się zdecydowanie zbyt rzadko, np. umiejętności łatwego adaptowania się do sytuacji i miejsc. Wiele dzieci zazwyczaj trudno radzi sobie ze zmianami i pokazanie im takiej postawy, z pewnością pomogłoby poszerzyć ich perspektywy.

Na samym końcu ,,Wielkiej księgi supermocy” pojawia się lista, na której można zaznaczyć jedną lub więcej cech, które uważamy, że opisują naszego małego czytelnika. Autorka zachęca także do wymyślenia innych mocy, którymi możemy się opisywać. Jak myślicie, jakimi cechami określiłyby się Wasze dzieci?

Nie mogę w przypadku tej książki pominąć oczywiście kwestii ilustracji. Artystka Rocio Bonilla już nie raz gościła na stronach tego bloga, np. przy okazji ,,Najwyższej wieży z książek” oraz ,,Moja siostra!/Mój brat!”. Jej ilustracje są niezwykle estetyczne, pełne ukrytch treści i wrażliwego spojrzenia na otaczający nas świat – trudno się nimi nie zachwycać!

Bardzo polecam ,,Wielką księgę supermocy” wszystkim dzieciom powyżej 4. roku życia. Umiejętność dostrzegania w sobie pozytywnych rzeczy, a tym samym akceptowania siebie takim, jakim się jest, jest szalenie istotna w każdym wieku! 

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-524-Wielka-ksiega-supermocy.html

Artykuł Wielka księga supermocy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł:

Autor: dr Sarah Herlofsen

Ilustracje: Dagmar Geisler

Tłumaczenie: Jowita Maksymowicz-Hamann

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Gdyby ktoś kiedyś zdecydował się sporządzić listę najtrudniejszych tematów, na jakie należy porozmawiać z dzieckiem, rak prawdopodobnie byłby na jednej z wyższych pozycji. 

Każda choroba wywołuje negatywne emocje. Nawet zwykłe przeziębienie czy grypa mogą być uciążliwe zarówno dla chorującego jak i najbliższych osób w jego otoczeniu. Nie równają się one jednak z rakiem, na którego nie ma się wpływu i którego trudno wyleczyć.

,,Co to ten rak?” to ostatnia nowość od Wydawnictwa Mamania, której autorką jest dr Sarah Herlofsen, specjalizująca się w biomedycynie oraz badaniach klinicznych z udziałem komórek macierzystych. To także nauczycielka oraz mama, która musiała opowiedzieć swoim dzieciom, na co zachorował ich dziadek. 

To niewielka objętościowo książka, która porusza najbardziej istotne zagadnienia – mówi skąd bierze się rak, jak wygląda obrona organizmu, w jaki sposób można leczyć chorego oraz ile potrzeba czasu, żeby wyzdrowieć. Choć lektura skupia się i wielokrotnie podkreśla przede wszystkim możliwość szybkiego powrotu do zdrowia, to jednak uwzględnia także najsmutniejszy scenariusz, czyli śmierć pacjenta. 

Książkę uzupełniają dziecięce pytania i odpowiedzi autorki na bardzo ważne kwestie, które wyjaśniają na przykład czy komórki nowotworowe są złe, czy można przytulać się do chorej osoby, czy to boli, kiedy wypadają włosy lub czy rak może wrócić.

Najbardziej wartościowe jest jednak w ,,Co to ten rak?” przedstawienie nowotworu nie jako niszczycielskiego potwora, który pragnie kogoś zniszczyć, ale prostego wyjaśnienia z udziałem komórek, że to tylko nieświadome zmiany w organizmie, na które nie ma się wpływu. 

Ciekawa jest także metafora, której używa autorka – porównuje raka z chwastami, które rosną w ogrodzie. Ich jedynym celem jest tylko wzrost, a to, że przy okazji odbierają kwiatom cenne składniki odżywcze to tylko efekt uboczny ich obecności. 

Książka ma wiele ilustracji Dagmar Geisler, którymi prawdopodobnie trudno się zachwycać, jednak zdecydowanie spełniają swoją rolę. Pomagają zrozumieć zachodzące w człowieku procesy oraz przedstawiają różne sytuacje, które jednocześnie stają się bardziej przystępne dla czytelnika. 

,,Co to ten rak?” to szalenie ważna książka, która pozwoli lepiej zrozumieć tę chorobę bez względu na to czy czytamy ją z dzieckiem, które dopiero co dowiedziało się o diagnozie, czy maluchowi, który ma w rodzinie lub najbliższym otoczeniu kogoś, kto choruje na raka. 

Polecam dla wszystkich czytelników powyżej 8. roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-434-Co-to-ten-rak.html

Artykuł Co to ten rak? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.