Jak tylko poszła fama, że autor wraz ze swoją siostrą Joanną Rusinek, kolejny raz stworzą coś nowego – i że będzie to książka świąteczna(!), natychmiast ustawiłam się w kolejce po egzemplarz. Wierszyki świąteczne to współczesna książka jakiej jeszcze nie było. Wprowadzi dzieci i dorosłych w bożonarodzeniowy nastrój, rozbawi, zachęci do refleksji oraz zachwyci.

➜ Tytuł: Wierszyki świąteczne
➜ Autor: Michał Rusinek
➜ Ilustracje: Joanna Rusinek
➜ Wydawnictwo: Znak Emotikon
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O czym opowiadają Wierszyki świąteczne? Święta w mini-scenkach

Michał Rusinek bazując na tradycjach dawnych i zupełnie nowych, kreuje mini-scenki, a pełnorozkładówkowe ilustracje doskonale mu w tym pomagają. Za pomocą rymów mówi o tym, co jest znajome nam wszystkim i z czym łatwo nam się utożsamić. Wspomina o przedświątecznych zakupach, wypatrywaniu pierwszej gwiazdki czy wspólnym pieczeniu pierniczków.

Mnie najbardziej jednak przypadł do gustu szczególny wiersz, i podejrzewam, że nie tylko ja z dorosłych dostrzegę go w tym zbiorze. Ma tytuł ,,Święty spokój” i jest jednocześnie bardzo zabawy, i jakże mocno prawdziwy!

Czy Wierszyki świąteczne zawierają wątki religijne?

Tej książce zdecydowanie bliżej do świeckiej, niż religijnej pozycji – i to mimo to, że jest przecież o świętach. Dzięki unikaniu tematów związanych bezpośrednio z chrześcijaństwem, a jedynie delikatnie nawiązując w niektórych miejscach tekstów do kwestii wiary, to pozycja dla każdego. Książka nie narzuca czytelnikowi, jak ma obchodzić święta, a ukazuje uniwersalne wartości. Z przyjemnością mogą po nią sięgać osoby wierzące, ale też takie, które obchodzą święta ze względu na tradycję oraz czerpanie przyjemności z przebywania z bliskim.

Język, poczucie humoru i archaizmy – co dzieci wyniosą z tej lektury?

Wierszyki świąteczne są właśnie książką, która najbardziej podkreśla znaczenie pielęgnowania relacji. Zauważa, że świat się zmienia – czy to w kwestii pogody, czy podejścia, ale daje jasno do zrozumienia, że są kwestie stałe, godne uwagi, zatrzymania się i refleksji.

To pozycja wartościowa, ciekawa, pełna ciepła.  Dodatkowo, w tekst wierszy przy okazji wplecione zostały mniej znane, a nawet archaiczne słowa, wytłumaczone zaraz na tej samej stronie. Dzięki temu dzieci poszerzają własne leksykony i uczą się nowych rzeczy.

Od jakiego wieku i dla kogo są Wierszyki świąteczne?

Rekomenduję Wierszyki świąteczne słuchaczom i czytelnikom już powyżej 2 lat. Wspólne odczytywanie ich w grudniu oraz bezpośrednio przy wigilijnym stole sprawi wszystkim mnóstwo frajdy oraz dostarczy dodatkowych wrażeń. 

Książka dostępna jest na stronie wydawnictwa Znak.

FAQ, czyli pytania, na które warto znać odpowiedzi

1. O czym są Wierszyki świąteczne Michała Rusinka?

To zbiór krótkich, rymowanych tekstów, które opowiadają o Bożym Narodzeniu w bardzo współczesny sposób. Mamy tu mini-scenki z przedświątecznych zakupów, wypatrywania pierwszej gwiazdki, strojenia choinki, pieczenia pierniczków, rodzinnych spotkań i całej tej mieszaniny wzruszeń, pośpiechu oraz domowego chaosu, jaka kojarzy się ze świętami. Książka łączy humor, ciepło i refleksję, dzięki czemu trafia zarówno do dzieci, jak i do dorosłych.

2. Dla jakiego wieku przeznaczone są Wierszyki świąteczne?

Polecam tę pozycję dzieciom już powyżej 2+ do czytania na głos – młodsi słuchacze co prawda nie wyłapią wszystkich smaczków, ale sprawi im przyjemność rytm, rymy i obrazy. Natomiast starsze przedszkolaki i uczniowie szkół docenią humor, słowne gry oraz refleksyjne przesłanie.

3. Czy Wierszyki świąteczne to książka religijna czy świecka?

Raczej świecka, choć zakorzeniona w tradycji Bożego Narodzenia. Pojawiają się tu elementy typowo świąteczne, ale autor nie skupia się na warstwie teologicznej, tylko na codzienności, rodzinnych rytuałach i emocjach. Dzięki temu książkę mogą z przyjemnością czytać zarówno osoby wierzące, jak i te, które święta traktują bardziej jako czas bycia razem, odpoczynku i pielęgnowania relacji.

4. Czy w Wierszykach świątecznych pojawiają się trudniejsze lub archaiczne słowa?

Tak, w niektórych tekstach Michał Rusinek świadomie wplata mniej znane, a czasem wręcz archaiczne słowa. Ich znaczenie jest wyjaśnione na tej samej stronie, więc dzieci mogą od razu dowiedzieć się, co one znaczą.

5. Czym Wierszyki świąteczne różnią się od innych świątecznych książek dla dzieci?

Po pierwsze, stoją za nimi rozpoznawalne nazwiska – Michał Rusinek i Joanna Rusinek, znani między innymi z wcześniejszych książek dla dzieci. Po drugie, to nie jest prosta opowieść o Mikołaju, tylko zbiór nowoczesnych, błyskotliwych wierszy, które łączą grę słowem, humor i ważne tematy: rodzinę, różnorodność, inność, przemijanie, wspólnotę.

6. Czy Wierszyki świąteczne nadają się na prezent świąteczny dla dziecka?

Tak, to jeden z tych tytułów, które mogą stać się świąteczną tradycją czytelniczą. Dzięki ładnemu wydaniu, pięknym ilustracjom oraz przede wszystkim samym wierszykom, do których dorasta się z wiekiem, Wierszyki świąteczne mają potencjał, by powracać na honorowe miejsce na półce co roku w grudniu. Sprawdzą się jako prezent dla przedszkolaka, ale też jako wspólna książka rodzinna do czytania przed Wigilią.

Artykuł Wierszyki świąteczne Michała Rusinka – recenzja książki na Boże Narodzenie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Bibuła w tapczanie. O Solidarności dla dzieci
➜ Autor: Michał Rusinek
➜ Ilustracje: Joanna Rusinek
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Osobista opowieść dla dzieci i dorosłych

Już od pierwszych stron widać, że to książka inna niż wszystkie. Michał Rusinek dzieli się własnymi doświadczeniami – pokazuje prywatne fotografie, wspomina rodzinne zwyczaje, a nawet smak czekolady, którą przygotowywała dla niego mama domowym sposobem. Takie podejście do tematu sprawia, że historia staje się bardziej namacalna, bliska i łatwa w odbiorze.

Autor opowiada o świecie widzianym oczami kilkulatka – takiego samego, do którego dziś skierowana jest Bibuła w tapczanie. Dzięki temu mali czytelnicy mogą poczuć, jak wyglądała codzienność w czasach, kiedy słowo „Solidarność” było na ustach wszystkich, a jednocześnie brzmiało egzotycznie i tajemniczo, niczym zaklęcie, które może wszystko zmienić.

Rodzice i ich znajomi, którzy przychodzili do nas w odwiedziny, z wypiekami na twarzach powtarzali dziwne nowe słowo. Było słone w smaku, ale też miało ości, a brzmiało: SOLIDARNOŚĆ.

Michał Rusinek, Bibuła w tapczanie. O Solidarności dla dzieci, str. 24

Jak zainteresować dziecko historią Polski?

Bibuła w tapczanie to rodzaj nietuzinkowej książki historycznej, reportażu, ale też literatury popularnonaukowej. Autor tłumaczy w niej dzieciom takie terminy jak:

• żelazna kurtyna,
• komunizm,
• stan wojenny,
• niezależne związki zawodowe.

Nie są to suche definicje, lecz obrazowe objaśnienia. Na przykład pojęcie solidarności zostaje wytłumaczone za pomocą wątku uczniów, którzy wspólnie stawiają czoła opryskliwemu woźnemu. Ta sytuacja pozwala zrozumieć, że ,,bycie solidarnym” opiera się w dużej mierze na oddolnej, niezależnej inicjatywie, która łączy ludzi we wspólnym celu. 

Czym była „bibuła w tapczanie”?

Tytuł może brzmieć tajemniczo, ale kryje się za nim kawałek historii. „Bibułą” nazywano w czasach PRL-u gazetki drukowane przez podziemie. Tata autora przechowywał je w konspiracji w tapczanie, bo jako członek Solidarności, odpowiadał częściowo za ich dystrybucję. Takie działania, to symbol odwagi, ale również walki o wolność i prawa człowieka – wartości, które Rusinek w prosty sposób przybliża młodym czytelnikom.

Rocznica Porozumień Gdańskich – dlaczego ta książka jest ważna?

Wydanie książki właśnie teraz, w rocznicę Porozumień Gdańskich, nie jest przypadkowe. To doskonały moment, żeby przypomnieć dzieciom i dorosłym, że wolność nie jest dana raz na zawsze. Ruch „Solidarność” żądał między innymi:

• uwolnienia więźniów politycznych,
• wolnych sobót,
• godnych pensji,
• a przede wszystkim – prawa do tworzenia niezależnych związków zawodowych.

Choć początkiem była inicjatywa robotnicza, szybko stała się ona ogólnopolskim ruchem społecznym. Na jego czele stanął Lech Wałęsa – nazwisko, które do dziś w wielu krajach kojarzone jest natychmiast z Polską.

Trochę prywaty: dawno temu, jeszcze za czasów studiów, jeździłam autostopem po Rumunii. Podwożący nas mieszkańcy nie znali polskiego i angielskiego, a my nie mówiliśmy po rumuńsku. Dogadaliśmy się jednak między sobą skąd pochodzimy. I wtedy nasz kierowca wykrzyknął: Lech Wałęsa! Bo to była pierwsza osoba, którą kojarzył z Polski. Później dodał też Jana Pawła II, ale to jednak Wałęsa najmocniej utkwił w jego pamięci.

Warstwa wizualna – picturebook, komiks i kolaż (w jednym)

Joanna Rusinek stworzyła ilustracje, które łączą elementy picturebooka, komiksu i kolażu. Na rozkładówkach pojawiają się prywatne fotografie rodzeństwa Rusinków, a zaraz obok nich – zdjęcia historyczne. Takie połączenie sprawia, że książka działa na wielu poziomach – jest atrakcyjna wizualnie, a jednocześnie porządkuje i ułatwia przyswajanie wiedzy.

Dlaczego warto sięgnąć po Bibułę w tapczanie?

Bibuła w tapczanie to nie tylko książka o Solidarności dla dzieci. To również opowieść o tym, czym jest wolność, dlaczego warto o nią dbać i jak wielką rolę odgrywa ona w codziennym życiu.

Dla rodziców i nauczycieli to cenna pomoc edukacyjna. Dla dzieci – fascynująca przygoda, w której wielka historia przeplata się z dziecięcą perspektywą.

Na koniec pozostaje przypomnienie: komunizm skończył się w Polsce 4 czerwca 1989 roku. Ale pamięć o tych czasach i ludziach, którzy je tworzyli jest wciąż ważna, by nie zapomnieć, że wolność wymaga troski oraz zaangażowania.

Dla dzieci urodzonych już w wolnym kraju to abstrakcja. Dlatego tak istotnym jest, aby przybliżać im minione wydarzenia w sposób zrozumiały i emocjonalnie angażujący.

Książka Bibuła w tapczanie. O Solidarności dla dzieci dostępna jest na stronie wydawnictwa Agora dla dzieci.

FAQ – pytania, które porządkują informacje

Od jakiego wieku polecana jest książka Bibuła w tapczanie?

Publikacja jest odpowiednia dla dzieci od około 7/8 roku życia, ale sprawdzi się także w starszych klasach szkoły podstawowej jako materiał dydaktyczny.

Czy Bibuła w tapczanie to książka tylko o Solidarności?

Nie. To również opowieść o dzieciństwie w czasach PRL-u, o zwyczajach i codzienności, które dziś mogą wydawać się egzotyczne.

Jak książka wyjaśnia trudne pojęcia historyczne?

Autor używa prostych przykładów i metafor, odwołując się do sytuacji znanych dzieciom z ich życia szkolnego i rodzinnego.

Dlaczego warto czytać książki historyczne dzieciom?

Pomagają zrozumieć współczesny świat, uczą szacunku dla przeszłości i kształtują postawy obywatelskie.

Artykuł Recenzja „Bibuła w tapczanie”: jak opowiedzieć dzieciom o Solidarności pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nie trzeba być kynologiem, żeby chcieć wiedzieć kim są psy. Gdyby ktoś przeprowadził ranking najbardziej ulubionych zwierząt dzieci i dorosłych, te czworonogi byłyby z pewnością na podium (nie piszę o pierwszym miejscu tylko dlatego, żeby nie narażać się kociarzom).

(Prawie) wszystko o psach

Nic więc dziwnego, że autorzy i autorki, wydawcy oraz wydawczynie ciągle wymyślają jakieś fajne książki o psach. Na półce mamy już na przykład świetny komiks Psy. Od drapieżników do obrońców, popularnonaukową pozycję 100 faktów. Psy, urocze bajeczki dla najmłodszych Wszystkie psy Eli, artystyczną encyklopedię Mały atlas psów (i szczeniaczków), a nawet książkę dla samych psów Książka dla psa (bo dlaczego by nie?).

Przyszedł więc najwyższy czas i na kompendium w pięknej, ilustrowanej wersji Joanny Rusinek. Hau! Prawie wszystko o psach to jednak nie tylko śliczne rozkładówki wypełnione rozbrykanymi czworonogami, ale przede wszystkim wartościowa, aktywizująca pozycja z której można dowiedzieć się o tych zwierzakach prawie wszystkiego!

Jak się witać z psem?

Dzieci często są zafascynowane psami i tę swoją fascynację zamieniają w ekscytację, a to nie zawsze dobrze. Dla psów ekscytacja jest podejrzliwa. Zdecydowanie wolą stateczność i brak gwałtownych ruchów. Dlatego właśnie dzieciom należy mówić nie tylko jakie mamy rasy psów czy jak świetnymi są one przyjaciółmi dla ludzi.

Bardzo ważną sprawą jest odpowiednie odczytywanie zachowania czworonogów, nauka witania się z nimi czy wiedza co mogą, a czego nie powinny jeść. I zgadnijcie – wszystkie te rzeczy znalazły się w Hau! Prawie wszystko o psach.

Książka o psach dla wszystkich ludzi

Mnie bardzo spodobał się aktywnościowy aspekt tej pozycji (na przykład próba dopasowania pieska po smyczy do trzymającego go człowieka, nadawania im nazw, instrukcja rysowania pieska, a nawet planszówka!), ale i cudowny humor, przejawiający się w mini psich kwestiach lub wymyślaniu nowych ras.

Na czytelników czeka również quiz podsumowujący wiedzę, z którego można dowiedzieć się jeszcze więcej wartościowych rzeczy o psach (ale i ich opiekunach). Podsumowując – tę pozycję powinno czytać się dzieciom w przedszkolach, szkołach i domach. Gdyby każdy przestudiował ją od deski do deski – świat byłby lepsy!

Hau! Prawie wszystko o psach polecam wszystkim powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/hau–prawie-wszystko-o-psach/p3552.html

Artykuł Hau! Prawie wszystko o psach – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

czyli co przewiduję, że będzie miało wartość większą niż pozostałe

SIERPIEŃ 2024

(kolejność według wieku odbiorców)

PATRONAT

1. Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie!

Autor: Tomasz Duszyński

Ilustracje: Przemek Szukaj

Wydawnictwo: Kropka

Data premiery: 28.08.2024

Wiek dziecka: 6+

,,Nazywa się Ząbek, detektyw Ząbek. Ma licencję na rozwiązywanie najtrudniejszych i najbardziej zawiłych spraw w Magicznym Jorku. I nie zawaha się jej użyć! A teraz przytrafiło mu się siedem najdziwniejszych spraw, jakie tylko można sobie wyobrazić… Bo w Magicznym Jorku nie dzieje się dobrze. I w związku z tym burmistrz Antoni Polarny nie ma wyjścia, musi zatrudnić Ząbka. Powierza mu wykonanie siedmiu niezwykle trudnych zadań. Tak trudnych i tak niebezpiecznych, że nie wiadomo, czy Ząbek powróci z tych misji zdrów i cały.

Obecnie detektyw Ząbek cierpi. W całym ciele czuje mrowienie, coś strzyka mu w karku. Jednym słowem – nie najlepiej. W tej sytuacji drugie zadanie od burmistrza Magicznego Jorku raczej go nie cieszy – tym razem ma zachęcić lokatorów pobliskiej jaskini do wyjścia na świeże powietrze i zażycia odrobiny ruchu. Wbrew pozorom sprawa nie będzie łatwa. Ząbek nawet nie wie, kto zamieszkuje ową jaskinię.” Wydawnictwo Kropka

Dla dzieci od 3 lat

2. Hau! Prawie wszystko o psach

Autorka: Joanna Rusinek

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Data premiery: 14.08.2024

Wiek dziecka: 3+

,,(…) W środku znajdziesz: historię najlepszego psyjaciela człowieka, sporo wiedzy o tym, jak rozmawiać trzeba z psem, mnóstwo psich sucharków, przegląd ras (również tak intrygujących jak chachachart i labrakadabrador), a także grę planszową i labirynt, w którym będziesz szukać gumowego kurczaka. Zrób według instrukcji zabawkę dla swojego czworonoga (albo pieska ze schroniska), naucz się rysować psy jak Joanna Rusinek i sprawdź, czy psie łapki naprawdę pachną… popcornem.” Wydawnictwo Nasza Księgarnia

3. Wielka księga łamigłówek przedszkolaka

Autor: opracowanie zbiorowe

Ilustracje: opracowanie zbiorowe

Wydawnictwo: Wilga

Data premiery: 12.08.2024

Wiek dziecka: 3+

,,Wyruszcie w edukacyjną przygodę z „Wielką księgą łamigłówek przedszkolaka”! To fantastyczna propozycja dla dzieci, które nie lubią się nudzić. Znajdziecie tu fantastyczne łamigłówki, ciekawe zadania, kolorowanki, wyszukiwanki to wspaniały sposób na spędzenie czasu i superzabawę!

Zadania wspierają kształtowanie elementarnych umiejętności poznawczych przedszkolaków. Dzięki zadaniom dziecko będzie kształtować logiczne myślenie i rozwijać motorykę dłoni, a przede wszystkim świetnie się bawić! (…)” Wydawnictwo Wilga

Dla dzieci od 6 lat

4. Niezwykła Molly i nowa szkoła

Autorka: Sabine Lemire

Ilustracje: Signe Kjaer

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Data premiery: 28.08.2024

Wiek dziecka: 6+

,,Jak znaleźć przyjaciół w nowej szkole? Pierwszy tom duńskiej serii o codziennych perypetiach zwykłej-niezwykłej dziewczynki i jej młodszego brata. Nowa książka autorki przebojowej serii komiksowej „Mira”.

Molly idzie do nowej szkoły. Nie zna w niej zupełnie nikogo. Rodzice ciągle powtarzają, że szybko znajdzie nowe koleżanki. Ale jak to zrobić? Wszystko byłoby prostsze, gdyby była z nią jej najlepsza przyjaciółka – Ellen. Molly bardzo za nią tęskni. Żeby tylko Ellen o niej nie zapomniała! Na szczęście w klasie jest jasnowłosa dziewczynka, która wydaje się miła. Może Molly uda się z nią zaprzyjaźnić? (…)” Wydawnictwo Dwie Siostry

Dla dzieci od 10 lat

5. Dogman. Tom 12. Szkarłatna obroża

Autor: Dav Pilkey

Ilustracje: Dav Pilkey

Wydawnictwo: Jaguar

Data premiery: 14.08.2024

Wiek dziecka: 10+

,,(…) Dwunasty tom komiksu przygodowego o psim superbohaterze. Dog Man został zaatakowany przez skunksa! Po zanurzeniu w soku pomidorowym smród zniknął, ale szkarłatny kolor pozostał. Teraz wygnany superbohater musi walczyć o ocalenie mieszkańców, którzy go odrzucili! Kot Pet niechętnie wraca do przestępczego życia, aby pomóc Dog Manowi.

Kto stanie do walki, gdy zupełnie nowy, nigdy wcześniej niewidziany złoczyńca uwolni armię robotów AI?” Wydawnictwo Jaguar

Pozostałe recenzje tej serii:

• Dogman.

Dla dzieci od 16 lat

6. Ostatni bohater. Opowieść ze Świata Dysku

Autor: Terry Pratchett

Ilustracje: Paul Kidby

Wydawnictwo: Prószyński

Data premiery: 22.08.2024

Wiek dziecka: 16+

Jedna z najlepszych książek fantastycznych z wybitnymi ilustracjami znowu dostępna!

,, Ostatni bohater powraca w nowej okładce! Stał się legendą za życia. Wciąż pamięta wspaniałe dni niezwykłych przygód. Pamięta czasy, gdy bohater nie musiał się martwić o ogrodzenia, prawników i cywilizację. Pamięta też czasy, kiedy ludzie nie krytykowali zabijania smoków. Dzisiaj za to nie zawsze pamięta, gdzie odłożył swoje zęby… I wcale mu się to nie podoba. Teraz więc, ze swym starożytnym mieczem, nową laską i starymi przyjaciółmi – prawdę mówiąc, bardzo starymi – Cohen Barbarzyńca wyrusza w ostatnią misję. Zamierza wspiąć się na najwyższą górę Świata Dysku i spotkać swoich bogów. Nie podoba mu się, że pozwalają ludziom starzeć się i umierać.” Wydawnictwo Prószyński

7. Starość. O tym, co najważniejsze

Autorka: Linn Skåber

Ilustracje: Lisa Aisato

Wydawnictwo: Literackie

Data premiery: 28.08.2024

Wiek dziecka: 16+

,,Przerażająca, tajemnicza, nudna… Jaka jest starość? Czy można się do niej przygotować? Czy w starości jest miejsce na marzenia? Co zabiera, a co daje?

Międzypokoleniowe rozmowy, wnikliwe obserwacje – wszystko po to, by pokazać blaski i cienie starości. Linn Skåber ponownie połączyła siły z Lisą Aisato i razem stworzyły opowieśćo miłości, witalności, smutku i lęku. Czytanie możesz rozpocząć w dowolnym miejscu. Historie zawarte w poszczególnych rozdziałach nie są ze sobą związane. Książka – przewodnik po tym, co w życiu ważne.

Czy ta książka jest tylko dla młodych? Nie, możesz ją podarować w prezencie, mamie, tacie, babci czy dziadkowi. Starzy ludzie zdecydowali się podzielić również radami dla innych starszych. Kto jak kto, ale Norwegowie wiedzą, jak łączyć pokolenia, jak rozmawiać o starości, dbać o seniorów i jak w starszym wieku korzystać z życia. (…)” Wydawnictwo Literackie

Pozostałe dwie książki tej serii tych twórczyń:

• Młodość,
• Dorosłość.

Artykuł Książki z przyszłości – zapowiedzi książkowe cz. 76 pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nazwiska wiele dla nas znaczą. Towarzyszą nam na co dzień, czasami się ich wstydzimy, a innym razem jesteśmy dumni, że możemy je nosić. Szczególnie w pierwszych klasach szkoły podstawowej, zainteresowanie tą częścią onomastyki gwałtownie wzrasta. Poznają inne dzieci i ich nazwiska, zaczynamy zastanawiać się nad pochodzeniem wszystkich Nowaków, Kowalskich czy Malinowskich.

,,Podbipięta, czyli co się kryje w nazwiskach” jest nową książką rodzeństwa Michała oraz Joanny Rusinek, w której podsuwana się czytelnikom sporo tropów, mogących naprowadzić nas na wnioski związane z naszymi nazwiskami. Jeżeli lubicie słowotwórcze zabawy, spodoba Wam się także inna pozycja tego duetu – ,,Wihajster, czyli przewodnik po słowach pożyczonych”. 

W ,,Podbipięcie” dzieli się nazwiska na kilka kategorii, dzięki czemu łatwiej jest podążać za tokiem myślenia autora. Wyróżnia on te, których pochodzenia należy doszukiwać się m.in. w: imionach, miejscowościach, zawodach czy przezwiskach. W książce bierze się na warsztat kilkadziesiąt rozmaitych nazwisk i tłumaczy ich znaczenie. Jeżeli jesteście bardzo niecierpliwi, a chcecie dowiedzieć się czy Wasze nazwisko znalazło się w lekturze – koniecznie zajrzyjcie na sam jej koniec, gdzie znajduje się spis nazwisk.

Nie do końca przekonuje mnie jednak argumentacja autora ze wstępu, dotycząca wyłącznie wyboru form męskich nazwisk. Rozumiem, że jest to swego rodzaju pragmatyzm, jednak niepotrzebne jest dalsze tego tłumaczenie. Znam wiele dzieci, które otrzymały nazwisko po mamie, a nie po tacie, a wręcz, że tata przybrał nazwisko wybranki po ślubie. Świat zmienia się także pod tym względem i teraz wielu mężczyzn, którzy nigdy nie przepadali za swoimi nazwiskami, decyduje się na nowe nazwisko żony. Bardzo mi zabrakło takiej dygresji we wstępie i nieco nowocześniejszego spojrzenia na kwestię naszego aktualnego nazywania się.

Choć w ,,Podbipięcie, czyli co się kryje w nazwiskach” można znaleźć sporo treści – za sprawą mnóstwa ilustracji, nie przytłacza on młodych czytelników. Obrazki są humorystyczne, kolorowe i dosłownie traktując to, co opisywane jest w tekście, wywołują uśmiech na twarzach dzieci.

Najlepiej do ,,Podbipięt” zaglądać na wyrywki, choć starsi czytelnicy bez problemu rozprawiają się z nią ,,od deski do deski”.

Polecam tę książkę dla dzieci powyżej 7 roku życia.

,,Podbipięta, czyli co się kryje w nazwiskach” jest do kupienia w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Podbipięta, czyli co się kryje w nazwiskach – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Pięć choinek, w tym jedna kradziona

Autor: Barbara Kosmowska

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Literatura

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Święta dla każdego znaczą prawdopodobnie co innego. Dla jednych kojarzą się z rodziną, dla innych z obowiązkami i długimi przygotowaniami – niektórzy wspominają minione czasy, a jeszcze inni tęsknią za kimś bliskim. 

,,Pięć choinek, w tym jedna kradziona. Opowieść świąteczna” to wzruszający zbiór opowiadań Barbary Kosmowskiej, który ukazał się ostatnio nakładem Wydawnictwa Literatura. Muszę przyznać, że bardzo lubię i cenię twórczość tej autorki. Jej seria o ,,Tru”, zawsze wprawia mnie w dobry nastrój. 

Tym razem mamy do czynienia ze świątecznymi historiami wielu rodzin, które jednak związane są ze sobą jakąś magiczną nicią (i to dosłownie!). Głównym bohaterem, do którego co drugi rozdział powracamy, jest Kajtek. Chłopiec ze względu na trudną sytuację z ojcem, przeprowadził się wraz z mamą do babci Balbiny. Kajetan nie jest jednak typem osoby, która zaczęłaby rozpaczać i użalać się nad sobą. Chłopak postanawia sprzedawać szyte przez mamę-krawcową czapki elfów. Przekonuje wszystkich i sam w to wierzy, że mają one niezwykłą moc.

Jeżeli jednak liczyć na jakieś nadprzyrodzone zjawiska – nie ma tym polega magia ,,Pięciu choinek”. Tutaj, choć bohaterowie mają różne zmartwienia, zawsze wszystko dobrze się kończy. Czy jest to wpływ świąt czy może po prostu udział dobrych, bezinteresownych ludzi? Tego nie wiadomo. Pewnym jest, że koniec grudnia niezależnie od miejsca, domu, a nawet kontynentu wiąże się z wydarzeniami, które tylko wtedy mogą się wydarzyć.

,,Pięć choinek, w tym jedna kradziona. Opowieść świąteczna” jest książką w wygodnym, zeszytowym formacie z piękną okładką oraz z ilustracjami Joanny Rusinek. Ciepło jakie bije z wydrukowanych w niej opowiadań rozgrzewa serca, wzrusza i sprawia, że ma się ochotę jak najszybciej zabrać się za lepienie pierogów, ubieranie choinki i po prostu – snucie długich, pełnych sentymentów rozmów ze swoją całą rodziną. 

Momentami książka może wydawać się nawet, jakby była dedykowana uniwersalnemu czytelnikowi. Równie dobrze może przeczytać ją dziewięcio czy dwudziestodziewięciolatek, i każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Jej dużym atutem jest fakt, że to nie lektura typowa dla maluchów, ale właśnie taka, którą śmiało można polecić dzieciom już od pewnego czasu czytającym samodzielnie oraz nastolatkom, a nawet dorosłym. Mam wrażenie, że takich książek o tematyce świątecznej wydaje się niezwykle mało, a ,,Pięć choinek” idealnie zapełnia tę lukę!

Polecam tę piękną pozycję wszystkim powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwoliteratura.pl/ksiazki/piec-choinek-w-tym-jedna-kradziona

Artykuł Pięć choinek, w tym jedna kradziona – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Koci Zaułek. Sekrety Leny

Seria: Koci Zaułek

Autorka: Beata Sarnowska

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Wilga

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kocie fanki i koci fani, jeżeli jakaś wiadomość powinna być szczególnie ze względów literackich dedykowana dla Was, to właśnie ta! 

,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” to drugi tom serii o BFF, czyli czterech najlepszych przyjaciółkach-nastolatkach, które choć bardzo różnią się od siebie, łączy jedna pasja. Jej autorką jest Beata Sarnowska, a jeżeli nie znajcie jeszcze poprzedniej części, z pewnością zainteresuje Was ta recenzja ,,Kociego zaułka” (wystarczy, że kliknięcie w tytuł). Miło mi także poinformować, że tę premierę objęłam patronatem medialnym!

Bohaterki książki chodzą do tej samej szkoły i zmagają się z różnymi problemami – czy to związanymi z nauką, zauroczeniami czy sytuacjach w domu. Mają jednak jedno miejsce, w którym mogą pozostawić swoje zmartwienia za drzwiami. Tym miejscem jest oczywiście tytułowy Koci Zaułek, czyli fundacja prowadzona przez pewnego zaprzyjaźnione z dziewczynkami małżeństwo, która opiekuje się bezdomnymi kociakami, szukając im nowych rodzin.

Julka, Zuzia, Ola oraz Lena są bardzo zaangażowane w wolontariat fundacji, ale to przede wszystkim przyjaciółki, które choć czasami mają trudności z komunikacją, zawsze starają się sobie pomóc i przezwyciężyć tymczasowe niedogodności. 

Choć mamy tutaj cztery bohaterki, tak naprawdę każdy tom (przynajmniej takie jest zamierzenie) ma skupiać się na jednej z nich. W ,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” – jak łatwo domyślić się zerkając na sam tytuł, naszą uwagę skupiamy przede wszystkim na Lenie. To dziewczynka, która pasjonuje się sportem i piłką nożną. Uwielbia aktywności ruchowe, choć cechuje ją także niezwykle roztrzepana natura. Lena postanawia jednak z tym walczyć i zakłada tzw. bullet journal – dziennik, w którym ma zapisywać prace domowy, zobowiązania i daty spotkań. Dziewczynka jednak powoli zaczyna traktować go jak coś niezwykle ważnego. Umieszcza tam swoje złote myśli i zwykły zeszyt staje się w jej życiu czymś znaczącym. Niestety, pewnego dnia zeszyt ginie. Lena nie może się na niczym skupić i choć ma swoje podejrzenia kto za tym stoi, nie dzieli się nimi z przyjaciółkami.

,,Koci Zaułek. Sekrety Leny” to niezwykle wciągająca opowieść z kilkoma równoległymi wątkami, którą pochłania się na jednym posiedzeniu. Dodatkowo to także cenne źródło wiedzy na temat kociej adopcji. W tej części dziewczynki tworzą poradnik dla przyszłych opiekunów kotów, dlatego – szczególnie jeżeli ktoś nie jest obeznany z tematem, ma szansę dużo dowiedzieć się jak odpowiednio przygotować się do tej nowej roli.

Z książki można także zaczerpnąć dla siebie kilka wartościowych przesłań. Przede wszystkim warto mówić o wszystkim osobom, którym się ufa. Szczerość w przyjaźni jest bardzo ważna. Poza tym, nie powinno się oceniać innych swoją miarą, pamiętać o tym, aby być wyrozumiałym dla innych i… wielbić koty!  

Nawet jeżeli jednak nie jesteście największymi fanami tych cicho stąpających i miauczących włochaczy – z pewnością polubicie tę książkę. Polecam ją wszystkim powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/koci-zaulek-sekrety-leny-tom-2-457086.html

Artykuł Koci Zaułek. Sekrety Leny – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Hwang Sun-Mi

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Kwiaty Orientu

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Jest wiele osób, które w ogóle nie powinny mieć zwierząt. Czworonogi (i nie tylko) traktowane przedmiotowo, bez należytej opieki cierpią i nie są w stanie same poprosić o pomoc. 

,,Kudłata” jest książką, która mnie poruszyła (szczególnie zakończenie łapie za serce), jednak zdecydowanie nie godzę się z faktem, żeby niektóre z jej wątków były przedstawiane jako coś normalnego.

To powieść koreańskiej pisarki Hwang Sun-Mi, która została poprowadzona pierwszoosobową narracją. Historia przedstawiona jest więc z punktu widzenia psa – głównej i zarazem tytułowej bohaterki. Dlaczego więc tak przeszkadzają mi niektóre kwestie – a raczej sposób ich przedstawienia w książce? Ponieważ to opowieść pisana z niezwykłym realizmem. Wszystkie aspekty życia, takie jak tęsknota za bliskimi, choroba, ból po stracie, a nawet śmierć zostają w niej poruszone w wyjątkowo autentyczny sposób.

Mój sprzeciw rodzi się przede wszystkim odnośnie kwestii, dotyczących traktowania psów w ,,Kudłatej”. Choć widać ogromne przywiązanie suczki do właściciela – starszego mężczyzny, który pracuje jako spawacz, ma się wrażenie, że jest to relacja toksyczna.

Autorka stosuje wiele zabiegów, żeby pan Krzykacz (jak nazwała staruszka), wypadał w oczach czytelników, lepiej niż w rzeczywistości na to zasługiwał. Mężczyzna dorabiał sobie rozmnażaniem psów, które później jako młode szczenięta sprzedawał handlarzowi. Nie było wiadomo (z małymi wyjątkami), co się z nimi dzieje. Znikały, powodując ogromny ból Kudłatej, która raz po raz traciła członków swojej psiej rodziny.

Jestem także przeciwna powielaniu stereotypów, według których pies może zjeść czekoladę czy napić się alkoholu – i nic mu później po nich nie będzie. W książce jest również wiele momentów, gdy psy są bite lub zaniedbywane. Podejrzewam, że dla wrażliwszych osób przeprawa przez te wątki, będzie bardzo wymagająca.

Z drugiej strony, trzeba oddać książce sprawiedliwość – zwierzęta zostały w niej przedstawione z zestawem ludzkich cech. W pewnej chwili pojawia się nawet kwestia większej siły suczki niż psa i wyraźnie czuć, że jest ona dedykowana małym dziewczynkom. Podoba mi się także moment, w którym autorka sugeruje, że jedynym winowajcą pogryzienia przez psa jest tylko i wyłącznie człowiek, a nie zwierzak.

,,Kudłata” sprawiła, że mam w głowie mętlik. Z jednej strony pokazywanie takiego nędznego, psiego życia jest bardzo ważne. Potrzebna byłaby jednak tutaj szersza perspektywa. Nie jestem wyznawczynią moralizatorskich przesłań, ale mimo XXI wieku wciąż żyjemy w czasach, gdzie zwierzęta traktowane są przedmiotowo. Jeżeli ta książka trafi w nieodpowiednie ręce, może być opacznie zrozumiana. Obawiam się, że ktoś mógłby pomyśleć, że takie psie życie jest (lub powinno) być czymś normalnym. Dlatego polecam tę lekturę (bo to jednak kawał dobrej literatury), ale wyłącznie świadomym i empatycznym czytelnikom powyżej 10 roku życia. 

Mam nadzieję, że dzięki ,,Kudłatej” więcej ludzi spojrzy na swoje psy czy koty z większą wyrozumiałością i uczuciem. 

Link do strony Wydawnictwa: http://sklep.kwiatyorientu.com/glowna/51-kudlata-.html

Artykuł Kudłata – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorzy: Aneta Załazińska, Michał Rusinek

Ilustracje: Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Literatura

Rok wydania: 2020 (2013)

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Retoryka to w zasadzie taka super moc, której nie powstydziłby się żaden bohater. Gdy wiemy na czym polega i przede wszystkim – gdy potrafimy się nią posługiwać, możemy znacznie więcej rzeczy załatwić i prościej jest nam się dogadać.

,,Co ty mówisz?! Magia słów, czyli retoryka dla dzieci” to  książka, którą koniecznie musiałam przeczytać! Jej autorami są Aneta Załazińska oraz Michał Rusinek. Oboje pracują na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego i ich nazwiska kojarzone są z językiem polskim oraz literaturą. Książka pierwszy raz ukazała się w 2013 roku, a obecnie można kupić jej już szóste wydanie.

Główną bohaterką ,,Co ty mówisz?!” jest Zosia. Poznajemy ją, kiedy dziewczynka postanawia zapisać się na kurs fotografii. Nie jest jednak przekonana, czy rodzice dadzą się namówić na pomoc w rozwijaniu jej kolejnego zainteresowania. Do tej pory nie wytrwała na żadnym kółku zainteresowań dłużej niż miesiąc. 

Zosia stosuje różne metody perswazji, żeby przekonać rodziców. Na końcu każdego rozdziału można znaleźć Przypominajki, to z nich dowiadujemy się na przykład, dlaczego dziewczynka nie powinna wymuszać decyzji płaczem lub siłą, ale lepiej, żeby użyła odpowiednich słów i właściwiej intonacji. 

Cała książka zbudowana jest w dość szczególny sposób. W dolnej części rozkładówek umieszczono komiks, a dzięki barwnej w nim (w sensie metaforycznym) postaci profesora, pokazuje czytelnikowi rys historyczny oraz opisuje teorię związaną z językiem. 

Pozostała treść książki, czyli najbardziej obszerna część – to doskonała fabuła, która nie tylko zwraca uwagę na ważne kwestie dotyczące retoryki, ale również oferuje bardzo przyjemną opowieść o pewnej rodzinie i jej codziennym życiu. 

,,Co ty mówisz?! Magia słów, czyli retoryka dla dzieci” wzbogaci także słownictwo młodszych czytelników i w jasny sposób wytłumaczy znaczenie bardziej skomplikowanych wyrazów. Z treści dowiemy się, czym jest argument, trema, metafora czy entuzjazm. 

Na koniec pozostaje już tylko wypróbować zdobytą wiedzę! Na końcu każdego rozdziału znajdują się Ćwiczenia, z pomocą których każdy czytelnik stanie się wybornym mówcą! 

Na plus tej pozycji przemawia także warstwa wizualna. Autorką ilustracji jest Joanna Rusinek. Ograniczona paleta kolorów do niebieskiego i pomarańczowego (który niezwykle dobrze oddaje barwę zakreślacza!) pomaga skupić się na treści, jednocześnie dając wytchnienie w sympatycznych obrazkach.

,,Co ty mówisz?!” to książka dla dzieci, która pomoże poczuć im się pewniej. Pozwoli podczas publicznych wystąpień pokonać tremę i w dowolnych konwersacjach wspiąć się na wyżyny swoich możliwości! Polecam czytelnikom powyżej 7 lat. 

Artykuł Co ty mówisz?! – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Michał Rusinek

Ilustracje:  Joanna Rusinek

Wydawnictwo: Znak emotikon

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Pochodzę ze Śląska. Kto wychowywał się w miejscu, gdzie gwara jest obecna na każdym kroku, pewnie wie na jakich zasadach jest ona najczęściej zbudowana. Gwara śląska w lwiej części pochodzi z języka niemieckiego, dlatego nikogo nie dziwi, że na ważną okazję włada się ancug (der Anzug), a do czytania na nos zakłada się bryle (die Brille).

Michał Rusinek po nowości z pierwszej połowy tego roku ,,Od mikmaka do zazuli. Atlas regionalizmów dla dzieci” kontynuuje swoją opowieść o języku. W duecie ze swoją siostrą Joanną Rusinek, która ilustruje książki pięknymi obrazami, stworzyli kolejny inspirujący tytuł dla dzieci (i nie tylko) – ,,Wihajster, czyli przewodnik po słowach pożyczonych”. 

Tak zwane makaronizmy są z każdym rokiem coraz bardziej popularne w naszym języku. Mając tak łatwy dostęp do kultury z różnych stron świata, często korzystamy ze słowników rozmaitych krajów, żeby wzbogacić nasz własny. 

Autor ,,Wihajstra” nawiązuje jednak w książce przede wszystkim do słów, które są już z nami od wielu lat. Prawdopodobnie sporo czytelników będzie zdziwionych, że nie są one polskiego pochodzenia!

Treść została podzielona według różnych, bardziej obszerniejszych pojęć. Najczęściej pojawiają się tutaj odniesienia do pomieszczeń (kuchnia, pokój, łazienka, garderoba), miejsc (szkoła, podwórko, miasto, wieś, warsztat) lub pojemnych kategorii, które pozwalają lepiej zgrupować wybrane słowa (jedzenie, sport, medycyna).

Przyznam szczerze, że ja byłam najbardziej ciekawa, jakie wyrazy zostały pożyczone od Polaków innym narodowościom! 

,,Wihajster, czyli przewodnik po słowach pożyczonych” to skarbnica inspirujących faktów! Można z niej dowiedzieć się na przykład, że słowo czajnik pochodzi od chińskiego znaku, określającego liść krzewu herbacianego. Jasiek, taki do leżenia, nie ma nic wspólnego z imieniem, ale z tureckim wyrazem oznaczającym poduszkę. Z kolei szyba wzięła się od niemieckiego Scheibe, które od razu skojarzyło mi się z powiedzeniem – ,,odbija mu szajba”. Może ten związek frazeologiczny ma właśnie źródło w tym słowie? 

Książka ,,Wihajster” z pewnością przypadnie do gustu nie tylko dzieciom, ale inspirację znajdzie w niej także młodzież oraz dorośli. Takie rozmyślania na temat pochodzenia słów zachęcają do poszerzenia własnego słownictwa, zastanawiania się nad aspektami kulturalnymi i historycznymi oraz po prostu zwiększania świadomości w temacie operowania językiem polskim.

Polecam tę lekturę wszystkim powyżej 6. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/wihajster-czyli-przewodnik-po-slowach-pozyczonych-michal-rusinek-175250

Artykuł Wihajster, czyli przewodnik po słowach pożyczonych – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.