Książka Wielka Panda i Mały Smok miała premierę już chwilę temu, bo w 2021 roku. To jedna z tych lektur, która mogła powstać ze względu na pandemię. James Norbury, jej autor, nie mogąc angażować się w bezpośrednie pomaganie, postanowił sięgnąć po swój talent artystyczny i stworzył serię wspierających ilustracji oraz towarzyszących im sentencji, które zebrał pod jednym tytułem.

Najnowsza książka Jamesa Norbury’ego

Trudno w Wielkiej Pandzie i Małym Smoku mówić o jakiejś złożonej linii fabularnej. Akcja osadza się w zasadzie tylko na motywie wędrówki, podczas zmieniających się pór roku. Głównym bohaterom – doświadczonej i obdarzonej mądrością pandzie oraz nieco niecierpliwemu i czasami zagubionemu smokowi, towarzyszy przede wszystkim buddyjski spokój, optymizm oraz miłość do świata.

Po Wielkiej Pandzie i Małym Smoku w polskim przekładzie ukazały się jeszcze dwie pozycje Jamesa Norbury’ego. Są one na mojej liście lektur do nadrobienia. W związku jednak z ostatnią premierą, postanowiłam odłożyć je trochę na później. Tym bardziej, że nie wiążą ich bohaterowie oraz nić fabularna.

Znaczenie imienia głównej bohaterki

Podążaj za księżycem to nieco innego rodzaju książka psychologiczna. Można uznać ją za bardziej klasyczną w wyrazie, bo posiada tradycyjną akcję. Zdecydowanie od innych różni ją jednak forma. Nie jest to bowiem książka typowo obrazkowa, ani też powieść. To pewien kompromis pomiędzy jednym a drugim.

Głównymi bohaterami jest szczeniak o imieniu Amaya oraz stary wilk, dawny przywódca watahy. Niezwykłe imię młodego psa nadano mu nie bez znaczenia. W kulturze japońskiej kojarzone jest z ,,niebiańską doliną”, a w hiszpańskiej – z ,,końcem”, ,,zakończeniem”.

Filozoficzna książka dla dzieci i dorosłych

Muszę przyznać, że użycie tego zabiegu stało się bardzo wymowne w kontekście całej książki. Podążaj za księżycem to bowiem właściwie przypowieść – pełna mądrości i symboliki historia, która podkreśla znaczenie uważności oraz cieszenia się drogą, a nie skupianiu na celu.

Jej akcja rozgrywa się nie na przestrzeni kolejnych pór roku, ale pór dnia. Ukazuje nową więź pomiędzy postaciami, w której doświadczony osobnik przekazuje kolejnemu pokoleniu całą swoją zgromadzoną wiedzę. 

Co więcej, ten poruszający koniec wilka staje się też początkiem czegoś nowego – życie oraz śmierć przeplatają się w książce ze sobą, co wyraźnie wskazuje na wpływy filozofii buddyjskiej w ogólnym przesłaniu.

W mojej ocenie, Podążaj za księżycem jest książką jeszcze lepszą niż kultowa już Wielka Panda i Mały Smok. To pozycja do czytania całą rodziną, wiele razy, a nawet na wyrywki. Polecam ją czytelnikom powyżej 5 roku życia.

Podążaj za księżycem dostępna jest w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Podążaj za księżycem – recenzja filozoficznej książki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.