➜ Tytuł: Kobiety z Dzikiego Zachodu
➜ Scenariusz: Hervé Richez, Tiburce Oger
➜ Rysunki: Emmanuel Civiello
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost In Time
➜ Rok wydania: 2026
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Western opowiedziany na nowo

Album nie próbuje jedynie dopisać kobiet do dobrze znanej historii westernu. Zamiast tego dość drastycznie zmienia punkt widzenia. Opowieść prowadzi czytelnika przez świat pogranicza widziany oczami bohaterek, które musiały radzić sobie w brutalnej rzeczywistości osad, szlaków i rozrastających się miast. W tej wizji Dziki Zachód nie ma nic wspólnego z romantyczną legendą – no, może poza widokami. Staje się on miejscem trudnych wyborów, odwagi i codziennej walki o przetrwanie.

To również istotne przypomnienie, że kobiety nigdy nie były biernymi obserwatorkami historii. Potrafiły podróżować tysiące kilometrów w poszukiwaniu nowego życia, zarządzać gospodarstwami, prowadzić interesy, a czasem także sięgać po broń i bronić swoich bliskich. Komiks pokazuje, że bez ich determinacji wiele społeczności pogranicza nigdy by nie przetrwało.

Opowieści inspirowane prawdziwymi kobietami

W Kobietach z Dzikiego Zachodu pojawiają się historie inspirowane autentycznymi postaciami, które w różny sposób zapisały się w dziejach amerykańskiego Zachodu. Wśród nich znajdziemy między innymi podróżniczkę Isabellę Lucy Bird, działaczkę Abigail Jane Scott, legendarną listonoszkę Mary Fields, ranczerkę Margaret Borland czy owianą legendą Belle Starr. Obok nich pojawiają się także mniej znane bohaterki, reprezentujące kobiety, które budowały życie na pograniczu jako pionierki, osadniczki czy samotne matki.

Ich losy są bardzo różne – od walki o prawa obywatelskie po historie przetrwania w świecie, który często nie dawał kobietom żadnych przywilejów. Wspólnym mianownikiem tych opowieści jest jednak odwaga i determinacja. Dzięki temu komiks tworzy mozaikę historii, które razem pokazują zupełnie inne oblicze Dzikiego Zachodu.

Wiecie, co się mówi u nas w Teksasie? ,,Najlepszą osobą do męskiej roboty jest kobieta!”

Tiburce Oger, Kobiety z Dzikiego Zachodu, Cattle Driver, str. 84

Dziennikarka i szamanka – rama narracyjna albumu

Całość spaja jedna, subtelna oś narracyjna. Młoda dziennikarka przybywa na Zachód, aby poznać historie kobiet, ale także zrozumieć ich rolę w tamtym rejonie. Jej rozmowa z rdzenną szamanką staje się pretekstem do przywoływania kolejnych opowieści – fragmentów życia bohaterek, które w legendzie westernu zostały niemal zapomniane.

Ten zabieg narracyjny spaja ze sobą wszystkie opowieści, prowadząc jednocześnie do dość klarownych wniosków. Choć to mężczyźni przeważnie inicjują wojny, to kobiety tworzą dom, do którego można później wrócić. Dają życie, pragnąc jedynie wolności dla siebie i swoich bliskich.

Antologia wielu głosów

Kobiety z Dzikiego Zachodu ma formę antologii, a poszczególne historie zostały narysowane przez różnych artystów (a właściwie artystki). Dzięki temu album zyskuje wizualną różnorodność, która świetnie oddaje wielowymiarowość opowieści o pograniczu. Znaczną część ilustracji stworzyły rysowniczki, co jeszcze mocniej podkreśla kobiecą perspektywę całego projektu. I choć każda z nich reprezentuje inny styl, wspólnym elementem pozostaje surowy krajobraz Dzikiego Zachodu – ogromne przestrzenie, które jednocześnie fascynują i budzą respekt.

Dla kogo jest ten komiks?

Album Tiburce’a Ogera będzie szczególnie interesujący dla czytelników, którzy docenią  komiksy historyczne i westernowe opowieści, ale szukają w nich czegoś więcej niż tylko powtarzania znanych schematów. To również ciekawa propozycja dla osób zainteresowanych historią kobiet i mniej znanymi bohaterami (a w tym przypadku przede wszystkim bohaterkami) z przeszłości.

Bo choć western przez lata opowiadał głównie o mężczyznach, Kobiety z Dzikiego Zachodu udowadniają, że bez kobiet historia pogranicza wyglądałaby zupełnie inaczej. Polecam dorosłym odbiorcom. Sprawdzajcie dostępność tego komiksu na stronie wydawnictwa Lost in Time.

FAQ – Kobiety z Dzikiego Zachodu

O czym jest komiks Kobiety z Dzikiego Zachodu?

To historyczny western w formie komiksowej, który przedstawia losy kobiet żyjących na amerykańskim pograniczu w XIX wieku. Album pokazuje mniej znane historie pionierów, podróżniczek, aktywistek i banitek, które współtworzyły historię Dzikiego Zachodu.

Czy Kobiety z Dzikiego Zachodu opiera się na prawdziwych postaciach?

Tak. W komiksie pojawiają się historie inspirowane autentycznymi bohaterkami, takimi jak Isabella Lucy Bird, Mary Fields, Margaret Borland czy Belle Starr. Dzięki temu album łączy narrację westernową z elementami historii.

Kim jest autor komiksu Kobiety z Dzikiego Zachodu?

Autorem projektu jest francuski twórca komiksów Tiburce Oger, który znany jest z westernowych albumów opowiadających o historii amerykańskiego pogranicza.

Czy komiks ma jedną fabułę czy wiele historii?

Album ma strukturę antologii. Poszczególne rozdziały przedstawiają różne bohaterki i wydarzenia, a całość spaja rama narracyjna związana z młodą dziennikarką i rdzenną szamanką.

Czym wyróżnia się ten komiks na tle klasycznych westernów?

Kobiety z Dzikiego Zachodu odwraca tradycyjną perspektywę westernu. Zamiast skupiać się na rewolwerowcach i szeryfach, oddaje głos kobietom, które często były pomijane w opowieściach o historii pogranicza.

Dla kogo jest komiks Kobiety z Dzikiego Zachodu?

To propozycja dla czytelników zainteresowanych komiksami historycznymi, westernami oraz historią kobiet. Album spodoba się zarówno fanom gatunku, jak i osobom szukającym mniej oczywistych opowieści o Dzikim Zachodzie. Będzie świetnym pomysłem na prezent.

Artykuł Kobiety z Dzikiego Zachodu – recenzja westernu, który oddaje głos zapomnianym bohaterkom pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Po intensywnym zwiedzaniu zamków na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej poczułam potrzebę sięgnięcia po dobrą, rycerską opowieść. Szczęśliwie się złożyło, że miałam akurat taką pod ręką – nakładem wydawnictwa Lost In Time ukazał się bowiem komiks Rycerz Psi Łeb. Księga 1, ze scenariuszem Vincenta Brugeasa oraz rysunkami Ronana Toulhoata. To pełna emocji historia turniejów, chorobliwych ambicji oraz bardzo nieoczywistych przyjaźni.

➜ Tytuł: Rycerz Psi Łeb. Księga 1
➜ Scenariusz: Vincent Brugeas
➜ Rysunki: Ronan Toulhoat
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

O czym jest komiks Rycerz Psi Łeb

W centrum wydarzeń są tutaj dwaj wędrowni rycerze: Josselin (herbu Srebrna Krokiew) i Jehan (herbu Psi Łeb), a także towarzyszący im giermek Paulin. Ich celem są turnieje oraz towarzysząca im chwała. Nie bez znaczenia jest również obsesja Josselina, czyli pokonanie legendarnego Czarnego Rycerza – anonimowego wojownika, który nigdy nie zdejmuje hełmu i uchodzi za niepokonanego. Zbliżający się turniej hrabiego z Joigny ma wreszcie dać odpowiedź, czy marzenie o zwycięstwie jest w jakikolwiek sposób realne.

Trio, które napędza fabułę

Mamy tu niezwykle nośny układ postaci: charyzmatycznego Josselina (Srebrna Krokiew), Jehan – ukrywającą się pod orężem kobietę, wychowaną na rycerza (Psi Łeb); oraz bystrego, ciętego w ripostach giermka Paulina. Zderzenie tych charakterów napędza akcję, ale też wprowadza trudne do przewidzenia sploty fabuły. To właśnie ta relacyjna warstwa – rywalizacji, lojalności i poczucia własnej wartości sprawia, że Rycerz Psi Łeb to coś więcej niż tylko „rycerski komiks o pojedynkach”.

Turnieje kontra „rycerskość”

A jednak, pojedynki też grają tu ważną rolę i robią to w sposób spektakularny. Świat rycerskich potyczek ukazany został na rozkładówkach z odpowiednią dynamiką oraz niezaprzeczalnym rozmachem. Toulhoat prowadzi sceny starć z precyzją filmowej choreografii; czytelnik może poczuć ciężar tarczy oraz usłyszeć szczęk mieczy. Subtelne nawiązania stylistyczne do epoki średniowiecza, a także dramatyczne ilustracje wprowadzające nowe rozdziały – fantastycznie dopełniają całości.

Autorzy podkręcają tempo walk, a jednocześnie rozmontowują mit: za przyłbicami kryją się układy, nieczyste zagrania i polityka, w której honor łatwo schodzi na dalszy plan. To świetny materiał do rozmowy z młodymi czytelnikami o tym, że reputacja i realne czyny nie zawsze idą w parze. 

Bohaterki-wojowniczki

Motyw kobiety działającej w realiach zdominowanych przez mężczyzn oraz wspólnota silnych rycerzy zbiega się tu z tym, co doceniałam już w Hitomi – pozycji także od Lost In Time, gdzie młoda wojowniczka walczy o prawo do bycia samurajem. Choć to zupełnie inne epoki oraz estetyka – łączy je upór bohaterek i cena, jaką muszą płacić za niezależność. 

Dla kogo jest ten komiks

Rekomenduję czytelnikom powyżej 12 lat. Znajdą tu oni sporo tematów do rozmowy o tożsamości, ambicji i przyjaźni. Księga 1 jest dynamiczną oraz bardzo przystępną opowieścią o tym, że zwycięstwo w turnieju nie zawsze jest tym, czym się wydaje. Jeśli lubicie średniowieczne klimaty, ale szukacie świeżego ujęcia rycerskiego wątku – koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.

Rycerz Psi Łeb. Księga 1 dostępna jest na stronie wydawnictwa Lost In Time.

FAQ, czyli pytania, na które możecie chcieć znać odpowiedź

Czy trzeba znać kolejne tomy?

Nie, Księga 1 stanowi pełną przygodę, ale tworzy fundament pod kolejne części. We Francji zamknięto już tę trylogię, także mam nadzieję, że wydanie jej w Polsce to tylko kwestia czasu.

Czy w komiksie jest przemoc?

Tak, ale w zdecydowanej większości turniejowa i bitewna – bez epatowania okrucieństwem. Brak scen drastycznych; nacisk na dynamikę starć oraz konsekwencje wyborów.

Czy wątek „kobiety w zbroi” jest ważny?

Tak – to jeden z filarów serii oraz ważna część osobowości bohaterki. 

Dla kogo jest ta historia wiekowo?

Moja rekomendacja: 12+.

Czy to koniec historii?

Nie – Rycerz Psi Łeb to seria trzytomowa; Księga 1 to dopiero jej początek.

Artykuł Rycerz Psi Łeb. Księga 1 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Cesarzowa Charlotta. Tom 2
➜ Scenariusz: Fabien Nury
➜ Rysunki: Matthieu Bonhomme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Życie pisze najlepsze, ale też najgorsze scenariusze. Trudno bowiem wyobrazić sobie, ile bólu oraz cierpienia musieli przetrwać niektórzy, zanim zostało po nich tylko wspomnienie.

Kim była cesarzowa Charlotta

Po lekturze pierwszej części Cesarzowej Charlotty ze scenariuszem Fabien Nury oraz rysunkami Matthieu Bonhomme’a, z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji komiksu. Może nawet nie ze względu na samą fabułę, bo ta żadną miarą nie jest tajemnicą, biorąc pod uwagę historyczny charakter dzieła.

Znacznie bardziej zaintrygowana byłam doborem wątków i finałowej puenty – bowiem drugi tom komiksu jest tym ostatnim, podsumowującym całe życie Charlotty, zwanej później także Carlotą.

Kiedy toczy się akcja komiksu?

Cesarzowa Charlotta. Tom 2 zawiera dwa zbiorcze albumy (III i IV). Przedstawia najbardziej burzliwy okres życia władczyni Meksyku, kiedy władza jej męża Maksymiliana dogasa, a rządy w Meksyku przejmują republikanie z Benito Juarezem na czele.

Na wielkoformatowych rozkładówkach komiksu czytelnik ma szansę oglądać kluczowe dla Meksyku wydarzenia z połowy XIX wieku. Postać Charlotty jest dla nich szczególnie istotna. 

Choć to Maksymilian I pełnił oficjalnie rolę władcy Drugiego Cesarstwa, to właściwie ambicja jego żony, jej upór, inteligencja oraz miłość do Meksyku pozwoliły w ogóle na jakiekolwiek wpływy Europy w tej części Ameryki Północnej tamtych czasów.

Dlaczego graficzna historia o cesarzowej Carlocie jest tak ciekawa?

Twórcy komiksu zdecydowali się ująć w swojej opowieści najciekawsze teorie na temat cesarzowej. W fabule znajdziecie logicznie przedstawioną wersję z jej nieślubnym dzieckiem, romansem, a nawet (niezwykle satysfakcjonujący) wątek śmierci van der Smissenów. 

Realizowana z rozmachem Cesarzowa Charlotta dostarcza czytelnikom emocji, intryguje oraz w barwny sposób opowiada o ludziach, którzy wcale nie tak dawno temu istnieli na tym świecie.

Charlotta zmarła w 1927 roku. Podejrzewam, że sporo dorosłych czytelników mogło znać osobiście kogoś, kto żył w tych samych czasach. I choć komiks momentami wydaje się być zamierzchłą przeszłością z masą nielogicznych decyzji, lekkomyślnych wyborów czy samolubnych opinii – będziecie zdziwieni, jak paradoksalnie niewiele zmieniło się od tamtego czasu.

Polecam całą serię Cesarzowej Charlotty dorosłym czytelnikom. 

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/historyczne-komiksy/cesarzowa-charlotta-tom-2/

Artykuł Cesarzowa Charlotta. Tom 2 – recenzja ostatniego tomu serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mały astronauta
➜ Scenariusz: Jean-Paul Eid
➜ Rysunki: Jean-Paul Eid
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czytając ten komiks, przez zdecydowaną większość czasu płakałam. Mój poziom wzruszenia był tak wysoki, że nie potrafiłam powstrzymać łez. To bowiem jedna z tych książek, w których silnie utożsamiacie się z bohaterami i jednocześnie możecie zrozumieć jak bardzo znaleźli się oni w sytuacji bez wyjścia.

Ta wspomniana sytuacja bez wyjścia polega przede wszystkim na wyzwaniu – zmierzeniu się z tym, czego chyba każdy człowiek boi się najbardziej: nieuleczalną chorobą i cierpieniem kogoś bliskiego.

Dziecięce porażenie mózgowe

Juliette jest małą dziewczynką, kiedy wraz z rodzicami przeprowadza się do nowego domu. Przed nią wiele zmian – nowy pokój, nowa szkoła i wkrótce nowy braciszek.

Kiedy Tom jest mały, jest rozkosznym, choć nad wyraz spokojnym dzieckiem. Tylko jego mama zaczyna się niepokoić, kiedy obserwuje jak jej synek rozwija się znacznie wolniej od rówieśników. Po serii wizyt u różnych lekarzy pada diagnoza: dziecięce porażenie mózgowe.

Lekcja pokory i tolerancji

Mały astronauta jest komiksem zaskakującym i nieoczywistym. Jego autor Jean-Paul Eid oparł historię częściowo na własnym doświadczeniu. Jest w niej bowiem o małej dziewczynce i jej braciszku, który rodzi się z nieuleczalną chorobą. Historia pisana z punktu widzenia Juliette, która stara się zrozumieć, dlaczego inni ludzie nie potrafią zobaczyć w jej bracie tego, co ona sama dobrze widzi.

Książka jest lekcją pokory i tolerancji. To kolejny dowód na to, że dzieci rodzą się bez uprzedzeń, a dopiero dorośli przekazują im krzywdzące dla niepełnosprawnych postawy czy stereotypy.

David Bowie – Space Oddity

Komiks Mały astronauta został tak skonstruowany, że porusza nawet głęboko ukryte w czytelniku struny wrażliwości. Z jednej strony przedstawia opowieść po prostu pewnej rodziny – bez fajerwerków, gwałtownych zwrotów akcji czy niebywale charyzmatycznych bohaterów.

Z drugiej, dobór wątków oraz zabieg z nawiązaniem do pewnej piosenki sprawia, że nie tylko wierzymy w tę historię, ale zaczynamy czuć się jej częścią.

Moim zdaniem ta pozycja powinna być lekturą obowiązkową w szkole. Polecam ją każdemu powyżej 12 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/obyczajowe/maly-astronauta/

(Zdjęcie: archiwum prywatne autora, pobrane ze strony: https://canalm.vuesetvoix.com/famille-de-jean-paul-eid/)

Artykuł Mały astronauta – recenzja komiksu o niepełnosprawności pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dzieci Kapitana Granta
➜ Na podstawie powieści: Juliusza Verne’a
➜ Scenariusz: Alexis Nesme
➜ Rysunki: Alexis Nesme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Prawie nie sposób przeczytać wszystkich powieści wybitnego Juliusza Verne – francuskiego pisarza, którego fabuły oraz bohaterowie na stałe wpisały się do historii światowej literatury. Oprócz kultowych: Podróży do wnętrza Ziemi, 20 000 mil podmorskiej żeglugi czy W 80 dni dookoła świata – jest jedna, na którą także zdecydowanie warto wygospodarować trochę czasu.

Dzieci Kapitana Granta w powieści graficznej

Dlaczego nie poznać jej w formie niezwykłego komiksu? Komiksu, który sprawia, że ta ponad 150-letnia opowieść jest bardziej przystępna, lżejsza pod kątem językowym, a jednocześnie doskonale przekazuje wszystkie istotne wątki – łącznie z tymi najważniejszymi: wielką wyprawą poszukiwawczą, niezwykłymi przygodami i wspaniale pokazaną różnorodnością wielu zakątków świata.

Wydane w 1868 roku Dzieci Kapitana Granta to 3-częściowa pozycja, będąca jednocześnie pierwszą lekturą należącą do liczącej kilkudziesięciu książek trylogii vernowskiej – Niezwykłe podróże.

To komiksowe wydanie Dzieci kapitana Granta jest zasługą Alexisa Nesme, który odpowiada zarówno za rysunki jak i scenariusz adaptacji.

Kultowa i ponadczasowa powieść, którą warto… obejrzeć

Lord oraz lady Glenarvan są dobrze sytuowaną parą, która może pozwolić sobie na okręt. Mąż bezgranicznie oddany swojej żonie, postanowił sprawić jej prezent, planując przyjemną wycieczkę na ich prywatnym ,,Duncanie”. Los jednak postanowił rzucić na ich drodze… wiadomość w butelce.

Tajemnicze zwitki, które już w dużej części zostały zniszczone, przedstawiają apel o pomoc pewnego słynnego podróżnika. Częściowo udaje się z nich odczytać szerokość geograficzną, jednak bez konkretnych szczegółów. 

Małżeństwo nie zamierza jednak zwlekać – decydują się na własną rękę ruszyć z pomocą tytułowemu kapitanowi Grantowi, zbierając dzielną załogę oraz kilku przypadkowych pasażerów.

Antropomorfizacja bohaterów

Alexis Nesme przymierzał się, aby stworzyć bohaterów Dzieci Kapitana Granta, upodabniając ich do różnych ludzi. Na szczęście wybrał inną drogę: państwa Glenarvanów czyniąc parą uroczych tygrysów, poszukiwanego przestępcę przedstawiając jako wilka, a tytułowe dzieci i samego kapitana Granta – kotami w typie dachowców.

Cały komiks mocno nawiązuje stylem do czasów, w których rozgrywa się akcja. Podobieństwo z dziennikami podróżników z połowy XIX wieku czy powstałych chwilę wcześniej map nie jest przypadkowe i doskonale oddziałuje na odbiór dzieła przez czytelników.

Dzieci Kapitana Granta to pozycja wybitna – nie tylko ze względu na ponadczasową treść, ale również na jej wydanie. Sprawicie nią ogromną przyjemność czytelnikom dorosłym i młodszym, czyli praktycznie takim w każdym wieku. Co więcej, jestem przekonana, że nie pozostaniecie obojętnymi na losy bohaterów oraz będziecie im kibicować bez tchu niemal do ostatniej strony.

Link do wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/przygodowe/dzieci-kapitana-granta/

Artykuł Dzieci Kapitana Granta – recenzja ponadczasowego komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo
➜ Scenariusz: Fabien Nury
➜ Rysunki: Matthieu Bonhomme
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W światowej historii było kilka znaczących postaci kobiecych, które wyróżniły się swoją postawą, odwagą czy zmysłem politycznym. Jedną z nich była cesarzowa Charlotta – czyli Maria Charlotta Amelia Augusta Wiktoria Klementyna Leopoldyna (uff!) Koburg. Urodzona jako belgijska księżniczka w XIX wieku.

Komiksowa seria – Cesarzowa Charlotta

Nakładem wydawnictwa Lost in Time ukazał się pierwszy tom planowanej serii Cesarzowa Charlotta – Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo. Autorem jego scenariusza jest Fabien Nury, z kolei za fenomenalne rysunki nawiązujące nieco stylem do klasycznych amerykańskich ilustracji z lat 40 i 50. XX wieku odpowiada Matthieu Bonhomme.

Wydawnictwo wstępnie zapowiedziało drugi tom jeszcze na 2024 lub ewentualnie 2025 rok. To bardzo dobra wiadomość, bo pierwsza część urywa się w momencie, w którym zaczyna się robić naprawdę ciekawie!

Między Habsburgami a Napoleonem 

Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo to niemal 150 stron komiksu, który składa się na dwa pierwsze albumy, których tytuły zawarte zostały w nazwie zbiorczego tomu. Pokazuje życie Charlotty jeszcze na belgijskim dworze króla Leopolda I, jej ojca, gdzie też pierwszy raz spotyka się, a finalnie zakochuje w arcyksięciu austriackim Maksymilianie I.

Ich wspólne życie toczy się z pozoru na uboczu – poza nurtem głównych władców ówczesnego świata. Choć bratem Maksa jest cesarz Austrii, a francuska armia pod rządami Napoleona III coraz śmielej dyktuje swoje warunki – Charlotta z Maksymilianem I przez wiele lat żyją niejako w domowym więzieniu w Trieście, w północno-wschodnich Włoszech.

Ciekawa bohaterka dla współczesnych czytelników

Wszystko zmienia się, kiedy Maksymilian I pod wpływem samej Charlotty, decyduje się objąć stanowisko… cesarza w Meksyku. I właśnie w ten sposób można niejako podsumować całą historię tytułowej bohaterki serii. Kobiety, która jest głosem – najpierw szepczącym nowe idee, a później wypowiadającym je już dość otwarcie.

Cesarzowej Charlotty trudno nie polubić. To postać, na którą nałożono wiele ograniczeń i która wiele przeszła, a mimo to dalej potrafi zachować otwarty umysł oraz nie obnosić się ze swoją pozycją. 

Pomysł stworzenia komiksu opartego na tej historycznej bohaterce uważam za niezwykle trafiony. Dzięki serii wielu czytelników ma szansę lepiej zrozumieć splatające się fakty czy kulisy wydarzeń, które w szkołach były ledwo wspominane.

Wolność wiodąca lud na barykady

Cesarzowa Charlotta. Tom 1: Księżniczka i arcyksiążę/Cesarstwo to pozycja bardzo sprawnie poprowadzona narracyjnie, a także fenomenalnie zilustrowana. Dzięki podziałowi na rozmowy i listy ma się wrażenie większej intymności. Z kolei zróżnicowane kadry – duże zbliżenia, detale, ale i pełne dynamiki plany ogólne, jak na kultowym obrazie Wolność wiodąca lud na barykady Delacroixa – sprawiają, że czytelnik może poczuć się niemal jakby był częścią akcji.

Polecam ten pierwszy tom wszystkich czytelnikom powyżej 17 roku życia i z ciekawością oczekuję jego kontynuacji.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/historyczne-komiksy/cesarzowa-charlotta-tom-1-ksiezniczka-i-arcyksiaze-cesarstwo/

Artykuł Cesarzowa Charlotta. Tom 1 – recenzja historycznego komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Izuna
➜ Autorzy: Saverio Tenuta, Bruno Letizia
➜ Rysunki: Carita Lupattelli
➜ Tłumaczenie: Jakub Syty
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Powieści oparte na mitologii japońskiej mają w sobie niezwykłą magię. To często historie, które dzieją się na granicy światów – ludzkiego oraz duchowego. Nieodłącznym ich elementem jest przyroda oraz jej znaczenie w funkcjonowaniu świata i potrzebnej wszystkim żyjącym istotom równowadze.

Zrodzona ze świętego drzewa Munemori

Izuna to czterotomowy album wydany w jednej pozycji, do którego scenariusz stworzyli Saverio Tenuta oraz Bruno Letizia. Z kolei za rysunki, które zmieniają rozkładówki w małe dzieła sztuki odpowiada Carita Lupattellii. 

Wydanie zbiorcze rozwija cykl Legendy o Szkarłatnych Obłokach Saveriego Tenuty. Główną bohaterką Izuny jest jednak Aki – zrodzona ze świętego drzewa Munemori dziewczyna, która odmieni los świata widzialnego oraz ukrytego przed ludźmi. W komiksie pojawia się pod dwoma postaciami.

Mitologia japońska w komiksie

Izuna zawiera w sobie części:

• Kamigakushi,
• Yamnibushi,
• Namaenashi,
• Wunjo.

Każdy z tomów wprowadza nowych bohaterów, kontynuując jednak główny wątek, który toczy się na przestrzeni dziesiątek lat. Komiks zawdzięcza tytuł obrońcom drzewa Munemori, czyli śnieżnobiałym Izuna przypominającym wilki z czarnymi porożami. 

Te mistyczne istoty zostały obdarzone darem długowieczności, jednak kiedy drzewo umiera – ich przyszłość staje pod znakiem zapytania. Izuna będą musiały przyjąć na siebie nową rolę, bez względu czy tego chcą czy nie. 

W komiksie znajdziecie również innych bohaterów, powszechnie obecnych w mitologii japońskiej. Nie brakuje tutaj słynnego symbolu lisa czy małych, leśnych duszków w formie ogników, które zwiastują początek nowej przygody.

Świat pełen dobra i zła

Izuna jest komiksem pełnym heroizmu, ścierania się dobra ze złem, ale także przedwiecznej siły miłości. Dużą rolę odgrywa w niej honor oraz gotowość poświęcenia się dla dobra sprawy lub tego, kto jest nam bliski. 

To absolutnie spektakularnie opowiedziana i narysowana opowieść, którą pochłania się z wielkimi emocjami. Choć jej akcja dzieje się dawno temu, Izuna pozwala wierzyć, że ktoś czuwa nad ludźmi, dając im oparcie w świecie, w którym zło można pokonać, ale którego nie można w pełni się pozbyć.

Polecam tę pozycję wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/fantasy/izuna/

Artykuł Izuna – recenzja komiksu z mitologią japońską pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.