Są sekrety, które można zachować tylko dla siebie i takie, którymi trzeba podzielić się z innymi. Kiedy czegoś się boimy, nie potrafimy pokonać naszego smutku lub potrzebna nam pomoc bliskich – warto zwrócić się do rodziców, rodzeństwa lub dziadków, żeby poczuć ulgę i znaleźć rozwiązanie problemów.

Przekonała się o tym prawie 7-letnia bohaterka książki dla dzieci. ,,Boim oswaja lęk” to ujęta w dziewięciu rozdziałach opowieść Katarzyny Pruszkowskiej-Sokalla, o której wspominałam już przy okazji lektury ,,O Kaziku i misiu Słoniku”. 

Niezwykły sąsiad

Główna bohaterka Halszka właśnie przeprowadziła się z rodzicami oraz babcią do domu poza miastem. Ostatnio w jej życiu sporo się zmienia – mama dziewczynki jest w ciąży i Halszka zostanie wkrótce starszą siostrą. Poza tym, bohaterka bardzo przeżywa odejście dziadka, który był jej najlepszym przyjacielem.

Gdy rozpakowuje się w domu z czerwonej cegły i próbuje zmierzyć z nową rzeczywistością, odkrywa pewien sekret. Okazuje się, że będzie mieć teraz bardzo niezwykłego sąsiada. Sąsiada, który prawdopodobnie według wielu dorosłych wcale nie ma prawa istnieć…

Pokonywanie strachu

Boim, bo o nim mowa, to najprawdziwszy skrzat. Mieszka w dziupli lipy i ma pewną niezwykłą umiejętność. Boim potrafi wyczuć strach innych. Sam też jest bardzo niepewny i lękliwy. Halszka znajduje z nim jednak silną nić porozumienia. Choć czegoś bardzo się obawia, nie ma oporów przed poznawaniem nowych osób.

Zabiera Boima ze sobą na plac zabaw, gdzie spotyka miejscowe dzieci. Okazuje się, że wiele z nich się czegoś boi. Ze wsparciem skrzata, Halszka pomaga rówieśnikom pokonać obawy i przekonać ich, że warto mierzyć się ze swoimi ograniczeniami.

Kiedy podstawą jest rozmowa

,,Boim oswaja lęk” to pięknie ilustrowana przez Iwonę Klimaszewską książka dla najmłodszych. Przywodzi na myśl ponadczasowe opowieści, takie jak np. ,,W Jeżynowym Grodzie”, które wzbudzają w czytelniku poczucie bezpieczeństwa, jednocześnie oferując wiele realnych wątków, z którymi mogą utożsamić się mali odbiorcy.

Halszka z przestraszonej i zrezygnowanej dziewczynki, staje się bohaterką z wieloma przyjaciółmi, ceniący ją za szczerość oraz pomoc, której im udzieliła. Uszczęśliwiła ona wiele dzieci, udowadniając im, że podstawą jest rozmowa, podczas której można rozwiązać większość problemów.

Jestem przekonana, że ,,Boim oswaja lęk” będzie lekturą, która pomoże wielu dzieciom w pokonywaniu ich straszków. Niezależnie od tego, czy nie czujemy się pewni skacząc z innymi w gumę, grając w piłkę nożną czy przebywając w ciemnych pomieszczeniach – przygody Halszki pomagają uwierzyć, że to dzięki odważnym decyzjom, możemy tworzyć piękne wspomnienia.

Polecam tę książkę dzieciom powyżej 5 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zielonasowa.pl/boim-oswaja-lek-28437.html

Artykuł Boim oswaja lęk – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Gustaw. Nieśmiały duszek
➜ Autorka: Flavia Z. Drago
➜ Ilustracje: Flavia Z. Drago
➜ Tłumaczenie: Urszula Gardner
➜ Wydawnictwo: Świetlik
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją ,  dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy byłam mała, wielką popularnością cieszył się duszek Kacper. Uwielbiałam go tak bardzo, że kiedy miał urodzić się mój brat, próbowałam przekonać rodziców, że powinien nosić jego imię (finalnie jednak się to nie udało i został Miłoszem). 

Współczesne dzieciaki mogą pokochać innego duszka. Jest co prawda bardzo nieśmiały, ale znacznie zyskuje przy bliższym poznaniu.

Coś dla fanów uroczych potworności

,,Gustaw. Nieśmiały duszek” to jedna z pierwszych książek nowopowstałego Wydawnictwa Świetlik (części Wydawnictwa Kobiecego), które wspaniale się zapowiada – wystarczy przyjrzeć się tej pozycji oraz następnym planowanym premierom! Autorką picturebooka jest z kolei Flavia Z. Drago. Jej meksykańskie korzenie widać już na okładce! Zaglądając do portfolio lub na instagramowy profil, można przekonać się także, że Drago to wielka miłośnika opowieści, gdzie potwory i potworki grają główne role!

Poznajcie Gustawa

Głównym bohaterem książki jest Gustaw, który lubi robić to, co wszystkie duchy – przenikać przez ściany, sprawiać, że przedmioty unoszą się samoistnie w powietrzu czy straszyć w ciemnościach. Duszek ma jednak jedno zmartwienie – nie ma przyjaciół, bo jest zbyt nieśmiały, żeby do nich zagadać.

Swój czas poświęca więc swojej pasji, czyli grze na skrzypcach. Pewnego dnia stwierdza jednak, że nawet instrument nie jest dla niego wystarczający i postanawia działać! Gustaw przygotowuje zaproszenia na swój mały koncert i ma nadzieję, że inne straszydła przyjdą go posłuchać.

Kwestia nieśmiałości u dzieci

Dzieciom zamkniętym, małomównym i nieśmiałym trudno nawiązywać nowe znajomości. Prosta rozmowa jeden na jednego może okazać się wyzwaniem, a odezwanie się w większym gronie graniczy już z cudem. Dlatego ważne jest, by pokazać maluchom, że zrobienie pierwszego kroku wcale nie jest takie straszne. Choć boimy się odtrącenia, samotność jest znacznie gorszą perspektywą.

Książka, która pomaga pokonać strach

W książce ,,Gustaw. Nieśmiały duszek” jest mnóstwo świetnych pomysłów. Już sama koncepcja, żeby z ducha zrobić bohatera, który się boi i umiejscowić akcję w świecie pełnym, nomen omen, przyprawiających o dreszczyk postaci, to genialne zagranie! Pozycja pomaga także oswoić dzieci z różnego rodzaju straszkami, prezentując część pięknej kultury Meksyku oraz symboli z ich wielkiego święta Día de Muertos.

Polecam ,,Gustaw. Nieśmiały duszek” wszystkim czytelnikom już powyżej 4 roku życia. Będzie to wartościowa lektura, która każdemu odbiorcy pomaga uwierzyć w siebie (a nie tylko w duchy ).

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwokobiece.pl/

Oficjalna premiera: 26.10.2022

Artykuł Gustaw. Nieśmiały duszek – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Ilona Kostecka

Ilustracje: Anna Simeone

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Odwaga to dobra cecha – pod warunkiem, że towarzyszy jej strach, który pozwala trzeźwo ocenić sytuację i nie kieruje się wyłączniem chęcią udowodnienia innym swojej śmiałości! 

,,Matylda Odważna i Pralkowy Potwór” to pierwsza część najnowszej serii dla przedszkolaków od Wydawnictwa Mamania! Jej autorką jest Ilona Kostecka, a ilustracje przygotowała Anna Simeone (możecie kojarzyć jej twórczość np. z ,,Gucio na tropie tajemnicy strychu”).

Główną bohaterką książki jest tytułowa Matylda. Dziewczynka ma cztery lata, jest wesoła, ciekawa świata i najbardziej na świecie lubi swojego brata Tymona. Kiedy tylko dowiaduje się, że pralkę w jej rodzinnym domu zamieszkuje jakiś straszny… potwór(!), postanawia coś z tym zrobić!

,,Matylda Odważna i Pralkowy Potwór” to urocza opowiastka obrazkowa, która zwraca uwagę dzieci na kilka ważnych spraw. Przede wszystkim pokazuje, że odwaga czy strach nie są determinowane płcią lub wiekiem – każdy może bać się różnych rzeczy, niezależnie czy jest dzieckiem, dorosłym, chłopcem czy dziewczynką. Poza tym książka daje najmłodszym narzędzia, które pomogą przezwyciężyć własne obawy w sytuacji, która będzie tego wymagać. Na przykładzie Matyldy można zapamiętać, że dopiero próba konfrontacji z tym, czego się boimy, może w jakiś sposób pomóc uświadomić, że źródło strachu jest znacznie mniej znaczące niż nam się wydaje! 

W książce bardzo ciekawie została pokazana także relacja dziewczynki z bratem oraz postawa mamy, która daje swoim dzieciom przestrzeń, nie ograniczając ich zbyt dużą liczbą zakazów czy troski.

,,Matylda Odważna i Pralkowy Potwór” pisana jest bardzo prostym językiem. Czasami miałam wrażenie, że jest on zbyt prosty, momentami nawet infantylny. W ogólnym podsumowaniu sprawdzi się jednak w przypadku dzieci, które mają trudności ze skupieniem uwagi na bardziej rozbudowanych fabułach. Ta książka wydaje się być stworzona dla małych czytelników, których zainteresowanie literaturą jest trudno utrzymać na dłużej.

Jeszcze w kontekście pralek, przypomniała mi się inna książka o której pisałam lata temu – ,,Balbina i Bambak. Pralka w lesie”, dla dzieci z tej samej grupy wiekowej.

Powracając jednak do ,,Matyldy Odważnej i Pralkowego Potwora” – polecam ją maluchom, które czasami boją się rzeczy lub przedmiotów w zupełności dorosłym lub starszym dzieciom niestrasznym. Lektura będzie odpowiednia dla czytelników powyżej 3 roku życia. Ciekawe jaki temat poruszą kolejne części?

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-779-Zapowiedz-Matylda-Odwazna-i-Pralkowy-Potwor.html

Artykuł Matylda Odważna i Pralkowy Potwór – recenzja premierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Aleksandra Szwajda

Ilustracje: Aleksandra Szwajda

Wydawnictwo: Kadruk

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:wybitna

Recenzja:

Strach jest jedną z tych emocji, którą najtrudniej się oswaja. Potrzeba dużo czasu i wiele cierpliwości, żeby zrozumieć, że to czego się boimy, bardzo często jest tylko wytworem naszej wyobraźni.

Aleksandra Szwajda, którą na pewno kojarzycie już z książki ,,Zielony Latawiec. Przyjaźń przez 6 kontynentów” wydała tym razem swoją autorską pozycję – ,,Piotruś Nieustraszony”! To lektura przeznaczona dla rodziców oraz dzieci, którym nie pozwalają spać nocne straszki.

Do książki dołączony jest fantastyczny gadżet – latarka na ultrafiolet! Dzięki niej na kartach pozycji można dostrzec masę ukrytych treści i niespodzianek. 

Głównym bohaterem jest kilkuletni Piotruś, który opowiada czytelnikom o tym jak radzi sobie ze zjawiskami, których się boi. A w zasadzie, których się bał, bo teraz jest już Nieustraszony! 

Dzięki temu, że książka dzieli się na rozdziały dla rodziców i dzieci, mali słuchacze mogą skupić się wyłącznie na treści, która będzie ich interesować. Specjalistyczne porady skonsultowane z psycholog Bożeną Kawicką będą z kolei źródłem wielu ważnych ciekawostek dla rodziców. Pomogą one lepiej zrozumieć źródło strachu dziecka i podsuną sposoby jak sobie z nim radzić.

,,Piotruś Nieustraszony” to książka pełna inspiracji! Pomoże wyjaśnić jak należy rozpracować cienie, dziwne kształty przedmiotów, niespodziewane światła, odbicia, zewnętrzne dźwięki, samotność, burzę, ciemność, potwory czy strachy za oknem. Dzięki takiemu dokładnemu podejściu do wielu zagadnień, rodzice będą mogli być pewni, że ich dziecko poradzi sobie w każdej sytuacji!

Dodatkowo wszystkie treści podane są w taki sposób, że nie sugerują ,,pracy nad sobą”, ale świetną zabawę. Potwierdzeniem może być właśnie patent z latarką (dzięki symbolowi wiemy na których stronach szukać ukrytych treści), ale również rozkładana, wielka rozkładówka z przykładami dźwięków, która jest jak okno przez które możemy wyjrzeć! 

Aleksandra Szwajda stworzyła więc książkę nie tylko piękną, ale i wartościową oraz ciekawą. Choć bywały już książki, w których elementy moglibyśmy sobie ,,zaświecić”, np. ,,Wielka Mała Niedźwiedzica”, to jednak było ich zdecydowanie mniej niż w ,,Piotrusiu Nieustraszonym”.

Polecam zatem ruszyć na przygodę z odważnym bohaterem, który pokonał własne straszki i teraz chętnie służy radą swoim rówieśnikom! Książka będzie idealna dla dzieci powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo.kadruk.pl/produkt/piotrus-nieustraszony/

Artykuł Piotruś Nieustraszony – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,W twojej książce jest potwór”

Autor: Tom Fletcher

Ilustracje: Greg Abbott

Tłumaczenie: Anna Tomczyk

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Za sprawą filmów oraz powieści grozy, słowo potwór kojarzy się z czymś obślizgłym i nieprzyjemnym, a szczególnie w dzieciach (choć nie tylko) wywołuje często paniczny strach.

,,W twojej książce jest potwór”  Tom Fletcher, stara się odczarować ten termin, pokazując, że to co czasami brzmi strasznie, nie zawsze takim jest.

Książka ma charakter interaktywny. Pewien abstrakcyjny narrator, którego rolę przejmuje każdy czytający, mówi do słuchacza w pierwszej osobie.

Obwieszcza dziecku, że w jego książce zamieszkał potwór. Niebieski stworek z różowymi rogami, ogonkiem i w pasiastej koszulce nie zachowuje się dobrze. Wygląda, jakby zjadał książkę, targał strony i robił w nich dziury.

Dziecko powinno wiedzieć, że takie zachowanie jest jak najbardziej niepoprawne. Zadaniem malucha jest przegonić potwora. Może to zrobić za sprawą wielu ćwiczeń zaproponowanych przez autora. Potrząsając książką, dmuchając czy krzycząc, to dziecko ma wystraszyć niechcianego gościa.

Takie działania pozwolą zmienić myślenie o potworach, z ,,boję się potworów” na ,,potwory powinny bać się mnie”.

Z drugiej strony pomogą wykształcić nawyki mające na celu szanowanie książek oraz odpowiednie się z nimi obchodzenie.

Finalnie udaje się przepędzić potwora z książki, ale na tym się ona nie kończy. Bardzo mi się podoba cały fragment z ponownym przywoływaniem potwora. Dzięki temu książkę można czytać nieskończenie wiele razy, a ona ciągle zachowa swój sens.

Strasznie brzmiące słowo ,,potwór” także straciło na sile. Teraz stworek zamieszkujący książkę stał się w zasadzie zwierzątkiem, które trzeba strofować i uczyć jak traktować lektury. Z którym można się bawić, a nawet którym należy się opiekować.

,,W twojej książce jest potwór” polecam dzieciom od 2-ego roku życia. Pozwoli ona przyzwyczaić maluchy do książek oraz zwróci uwagę w jaki sposób się z nimi obchodzić.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/w-twojej-ksiazce-jest-potwor.html

Artykuł W twojej książce jest potwór – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów”

Autor: Elżbieta Zubrzycka

Ilustracje: Klara Wicenty

Fotografie: Elżbieta Zubrzycka

Wydawnictwo: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne (GWP)

Rok wydania: 2018 (2010)

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Każdy z nas czegoś się boi. W wielu filmach, serialach czy często nawet książkach uważa się, że najważniejsza jest odwaga. Tchórze są piętnowani i wyśmiewani.

Zanim jednak ktoś uwierzy w siebie, nabierze pewności o swojej wartości i nauczy się bycia odważnym, musi się bać. Strach jest zjawiskiem normalnym. To emocja od której nie powinnyśmy uciekać, ale uczyć się rozumieć skąd ona pochodzi.

Książka ,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” jest z pozoru niewinną opowiastką, w której z łatwością można odszukać ważne i piękne treści.

To jedna z serii książek o małym bohaterze, który uczy się funkcjonowania w świecie pełnym niebezpieczeństw, ale także miłych chwil i wielkich przyjaźni.

Dostępne są jeszcze 3 inne tytułu o zajączku ,,Filip i bociany. W tym roku wiosny nie będzie”, ,,Filip, Pusia i nowy przyjaciel” oraz ,,Filip, Lis i magia słów”.

Autorką serii jest Elżbieta Zubrzycka, o której wspominałam już przy okazji jej innej książki, czyli ,,Lew. Bajka o dwóch królach”. Link do tej recenzji znajdziecie tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/08/20/lew-bajka-o-dwoch-krolach-recenzja/

,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” to historia o zwierzątku, które wśród swoich braci i siostry urodziło się najmniejsze i najmniej pozorne. W czasie, kiedy inni już kicali po świecie, on ciągle zbierał siły w norze.

Filip nie był akceptowany przez swoje rodzeństwo. Wyśmiewali go i nie spędzali z nim czasu. Na szczęście miał kochających rodziców, którzy z cierpliwością i mądrością uczyli go jak uwierzyć w siebie.

,,Musisz w siebie uwierzyć. Żeby w siebie uwierzyć, powinieneś zacząć ćwiczyć. (…) Sukcesy nie przychodzą w życiu same. Trzeba popracować, żeby osiągnąć sukces.” Elżbieta Zubrzycka, O zajączku, który ze strachu dokonał wielkich czynów, Pierwszy, najlepszy lub inny?, str. 36

Zajączek Filip zaprzyjaźnia się z łabędziem Pusią. To niezwykła relacja, która wychodzi na dobre im obojgu. Razem bawią się, ale przede wszystkim ćwiczą, dzięki czemu z dnia na dzień stają się coraz silniejsi.

W chwili, kiedy przychodzi prawdziwe zagrożenie, Filip potrafi udowodnić, że to, czego się nauczył, nie poszło w las. Daje piękny przykład, i staje w opozycji do stereotypów o tchórzliwych zajączkach.

,,Wiesz, Pusiu, co jest dzisiaj dla mnie najważniejsze? Uwierzyłem w siebie i wiem, że jestem dobry taki, jaki jestem. Nie muszę się już ścigać, żeby to udowodnić. Nie muszę się już porównywać.” Elżbieta Zubrzycka, O zajączku, który ze strachu dokonał wielkich czynów, Co jest najważniejsze dla Filipa, str. 97

 

Bardzo mi się podoba w tej książce także to, że ludzie nie są tu pokazani, jako bezwzględne potwory, ale jako istoty pełne empatii i gotowe do niesienia pomocy.

Nie zgodzę się co prawda z twierdzeniem, że łabędzie powinno karmić się chlebem, tym bardziej namoczonym, jest to jednak rzecz łatwa do ominięcia przy czytaniu.

Co do rzeczy, które można by w niej jeszcze pominąć. Wydaje mi się także, że pomysł z teatrzykiem na końcu książki, choć piękny, jest już trochę na wyrost. Rozumiem, że gdyby to była książka nawiązująca do gry, aktorów albo chociaż występowania na scenie, to byłoby to spójne i ciekawe. W tym wypadku jest to niepotrzebne, a jeśli chciano zaproponować młodym czytelnikom kontynuacje interakcji z bohaterem książki, można było to zrobić w inny sposób.

Czytać jednak tę książkę naprawdę warto. Oprócz bezwzględnych walorów treściowych, jest ona także bardzo ciekawie skonstruowana pod względem wizualnym. Połączono tutaj prawdziwe zdjęcia z ilustracjami, co wzmaga poczucie autentyczności tej historii i bardzo do niej pasuje.

,,O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów” polecam nie tylko drugoklasistą, dla których jest ona lekturą, ale także zarówno starszym, jak i młodszym czytelnikom oraz słuchaczom. Ta książka będzie odpowiednia dla dzieci już od 4-ego roku życia.

Artykuł O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wielkimi krokami zbliża się Halloween, i o ile w Polsce wiele osób go nie obchodzi, warto wykorzystać jego obecność w kulturze i porozmawiać o tym czym jest strach oraz jak sobie z nim radzić.

Wiele ludzi boi się tego, czego nie rozumie. Z dziećmi jest bardzo podobnie, tylko im jeszcze trudniej wytłumaczyć niektóre zjawiska. Książki oznaczone tym symbolem wybrałam jako pomocne przy radzeniu sobie z oswajaniem strachu. Poruszane są w nich tematy, które uświadomią małego czytelnika, że nie wszystko co na pierwszy rzut oka wydaje się przerażające, jest takie w rzeczywistości.

Tytuł: Kto straszy, Albercie?

Autor: Gunilla Bergström

Ilustracje: Gunilla Bergström

Tłumaczenie: Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2017 (pierwszy raz w Polsce 2014, Szwecja 1983)

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Albert Albertson ma pięć lat i jest już bohaterem bardzo wielu książek na swój temat. O tej serii pisałam przy okazji ostatnio wydanego tytułu, czyli ,,Co mówi tata Alberta?”. Recenzje do niego znajdziecie tutaj: http://bajkochlonka.pl/2018/08/27/co-mowi-tata-alberta-recenzja-przedpremierowa/

W ,,Kto straszy, Albercie?” poruszany jest zupełnie inny temat. Chłopiec wraca do domu z podwórka. Na dworze jest już ciemno i Albert zaczyna mieć dziwne wrażenie. Przypomina mu się, że duchy pojawiają się właśnie w ciemności.

Albert jest mądrym i rozsądnym chłopcem. Zdaje sobie sprawę, że różne strachy są wymysłem pisarzy, albo ludzi pracujących w telewizji, kiedy jednak jest zupełnie sam i każdy cień jest dla niego podejrzanym kształtem, wydaje się o tym zapominać.

Nawet kiedy wraca do domu i nie zastaje taty, przedmioty, które dobrze zna, zaczynają wyglądać inaczej niż zazwyczaj. Każdy szmer ma złowrogi pomruk. Albert postanawia się schować i poczekać na tatę.

Autorka książki ,,Kto straszy, Albercie?” na walkę z duchami proponuje siłę perswazji. Jeżeli chłopiec zacznie sobie powtarzać, że strachy nie istnieją, wtedy na pewno w to uwierzy i przestanie się bać.

Tata Alberta chce, żeby maluch skonfrontował się z tym, czego się boi. Wysyła go po pompkę do roweru do piwnicy, która jak każdy wie, jest najstraszniejszym miejscem w każdym domu (no, może nie licząc strychu)!

Chłopiec idzie, chociaż trochę się boi. Powtarza sobie formułę, która mówi o tym, że duchów nie ma. To dodaje mu sił i śmiało odnajduje pompkę i wraca do taty. Po drodze spotyka jednak ducha, który za nic ma jego magiczne zaklęcia. Szybko jednak się przekonuje, że formuła nie działa, ponieważ nie jest to żaden upiór, tylko suszące się na sznurku pranie!

Książka kończy się bardzo wesoło. Albertowi udaje się pokonać swój strach i przekonuje się, że duchy nie istnieją.

Warto zwrócić uwagę, że autorka tworząc ilustracje, odwzorowała nie tylko rzeczywiste otoczenie bohatera, ale uzupełniła je także o jego obawy, nadając im niemal materialną postać. Ten zabieg podkreślił wyobraźnię dzieci, która zaczyna się rozwijać już od 2-ego roku życia.

,,Kto straszy, Albercie?” to książka, która będzie dobrym początkiem do rozpoczęcia rozmowy na temat strachu. Na jej przykładzie można wytłumaczyć jak działa wyobraźnia oraz dlaczego się boimy. Polecam ją dzieciom od 3-go roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/

Artykuł Kto straszy, Albercie? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.