W jaki sposób świat może zostać uratowany przez dżem morelowy? Dlaczego dobrze jest wierzyć w odrobinę magii? I jak pięknie uzupełniają się różne osobowości w obliczu… nagłego zagrożenia?

Kiedy w zapowiedziach Wydawnictwa Nasza Księgarnia zobaczyłam książkę ,,Tajemnica Hotelu Grandspejszyn” Anny Mietelskiej, zachwyciłam się jej okładką. A że uważam, że okładka to niezwykle istotna część lektury, stwierdziłam niezwłocznie: ta nowość zdecydowanie będzie warta uwagi.

Na pierwszy rzut oka skojarzyła mi się z bestsellerowym ,,W Jeżynowym Grodzie” Jill Barklem. Podczas poznawania okazała się jednak nieco inna w wymownie. Dlaczego? Czytajcie dalej.

Hotel Grandspejszyn i jego goście

Przede wszystkim – bohaterowie. Anna Mietelska początkowo stworzyła postacie z filcu, które później przeniosła do swoich opowieści i na piękne ilustracje. Fabułę poznajemy właśnie przez pryzmat pana i pani Łilkinson, czyli właścicieli hotelu, ale także nieco ekscentrycznego naukowca pana Misia, zatroskanego pana Liblinga, zdolnej majsterkowiczki Mo, szybkiego Dżersiego czy uroczej Ajmi. 

Bohaterowie bardzo się od siebie różnią. Każdy odgrywa znaczącą rolę w całej historii, choć postacie mają też swoje prywatne opowieści, które nadają im wielowymiarowości. To właśnie one sprawiają, że ,,Tajemnica Hotelu Grandspejszyn” przyciąga do siebie jak magnes.

Nagła wizja końca świata

Fabuła jest dość prosta. Mając taki miks różnych osobowości pod jednym dachem, autorka serwuje słodki sok z berberysu, ciepłą, przytulną atmosferę oraz drobne, poboczne wątki, aby w pewnym momencie zaskoczyć czytelników… zagładą świata! Na tym beztroskim obrazku oferującym spokój, szacunek i poczucie bezpieczeństwa, pojawia się więc wyraźna rysa burząca dotychczasowy porządek. 

Kosmiczne wyładowania mogą spowodować paskudne konsekwencje, a jedynymi, którzy mogą im zapobiec, są mieszkańcy Hotelu Grandspejszyn. Ten sensacyjny akcent umiejscowiony w świecie z kilku pierwszych rozdziałów, wywołał we mnie pewien opór. 

To jeszcze nie koniec?

Moim zdaniem znacznie lepiej byłoby wykorzystać to piękne uniwersum oraz wspaniałych bohaterów w innym celu. Taka kosmiczna katastrofa z którą ciężko się utożsamić młodym czytelnikom sprawia, że oddalają się oni od fabuły. Nie znaczy to jednak, że po ,,Tajemnicę Hotelu Grandspejszyn” nie warto sięgnąć. Wręcz przeciwnie – to opowiadana poetyckim językiem ładna historia, która po prostu nie jest w 100% trafiona z wizualną konwencją całości.

Zakończenie książki daje jednak nadzieję, że autorka zabierze nas wkrótce w inną przygodę. Przygodę, którą mam nadzieję pokocham tak samo jak wszystkich bohaterów.

Polecam ,,Tajemnicę Hotelu Grandspejszyn” dzieciom powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/tajemnica-hotelu-grandspejszyn/p3126.html

Artykuł Tajemnica Hotelu Grandspejszyn – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Sekrety Hotelu Winterhouse

Autor: Ben Guterson

Ilustracje: Chloe Bristol

Tłumaczenie: Katarzyna Mironowicz

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2019

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Po ogromnym sukcesie pierwszej części, nadszedł czas na drugi tom opowieści o niezwykłym hotelu. Dla mnie to podwójny powód do radości, ponieważ także i najnowszy tytuł został objęty przez Bajkochłonkę swoim patronatem medialnym.

,,Sekrety Hotelu Winterhouse” są kontynuacją ,,Hotelu Winterhouse”, a ich akcja rozpoczyna się równo rok po wydarzeniach z wcześniejszej części, tuż przed Świętami Bożego Narodzenia.

To zarazem przedostatnia pozycja z zapowiadanej przez autora, Bena Gutersona trylogii. Ostatnia w oryginalnym języku ma zostać wydana z końcem tego roku więc możemy mieć nadzieję, że w Polsce pojawi się już z początkiem roku 2020.

Odniesienia do pierwszego tomu pojawiają się bardzo często, dlatego warto przeczytać go najpierw, zanim podejmie się decyzję o najnowszej powieści. Tutaj można zerknąć na recenzję ,,Hotelu Winterhouse”: http://bajkochlonka.pl/2018/12/01/hotel-winterhouse-recenzja/ .

,,Sekrety Hotelu Winterhouse” rozpoczynają się w chwili, kiedy Elizabeth, główna bohaterka książki, przyjeżdża po raz kolejny do hotelu na czas przerwy świątecznej.

W przeciwieństwie jednak do jej pierwszej wizyty, dziewczynka wie, że właścicielem hotelu jest jej dziadek, a ją łączy z tym niezwykłym budynkiem nie tylko historia rodziny, ale także rzeczy, których często nie sposób wyjaśnić za sprawą logiki.

Elizabeth jest bowiem obdarzona ponad naturalnymi zdolnościami, które pozwalają jej przenosić rzeczy za sprawą woli umysłu oraz wyczuwać zbliżające się zagrożenie. Poza tym dziewczynka niezwykle lubi czytać i rozwiązywać wszelkiego rodzaju zagadki. Jej specjalnością są anagramy.

W ,,Sekretach Hotelu Winterhouse” okazuje się, że budynek skrywa sekretne korytarze, a w nich podobno ukryty jest jakiś skarb. Dookoła zaczynają krążyć podejrzane postacie, a zadaniem Elizabeth i jej najlepszego przyjaciela Freddiego jest uprzedzić ich i po raz kolejny zapewnić bezpieczeństwo hotelowi.

Dziewczynka w tej części rozwinie swoje zdolności, znowu będzie musiała zmierzyć się z kobietą, która zrobi wszystko, by zyskać wielką moc oraz dokonać wyboru pomiędzy złem i dobrem, w sytuacji gdzie granica pomiędzy jednym a drugim niebezpiecznie się zaciera.

,,Sekrety Hotelu Winterhouse” to trzymająca w napięciu kontynuacja serii, która tak jak poprzedni tom trzyma czytelnika w napięciu i dostarcza wspaniałych, fabularnych wrażeń.

Polecam ją dla każdego dziecka powyżej 9. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.dwukropek.com.pl/ksiazki/sekrety-hotelu-winterhouse/

PREMIERA: 24.04.2019 r.

Artykuł Sekrety Hotelu Winterhouse – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Megabombkowy Hotel Gwiazdkowy”

Autor: Tracey Corderoy

Ilustracje: Tony Neal

Tłumaczenie: Agata Byra

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Zbliżające się Święta to dobry czas, żeby pomyśleć przez chwilę o ich istocie. Czy nasza uwaga powinna przede wszystkim skupiać się wokół prezentów, ozdób świątecznych czy jedzenia? A może to doskonały moment, żeby zwolnić, docenić to, co się ma i z kim się jest.

,,Megabombkowy Hotel Gwiazdkowy”  to książka, która wydaje się sprzeciwiać komercjalizacji Świąt. Wskazuje, co jest w nich ważne i z jakim nastawieniem powinno się do nich podchodzić.

Jej autorką jest Tracey Corderoy, która ma bardzo bogaty dorobek artystyczny. Specjalizuje się zarówno w picturebookach, jak i fikcji literackiej dla dzieci.

,,Megabombkowy Hotel Gwiazdkowy”  to prosta historia o sympatycznym Miśku, który zapragnął Świąt z dala od zgiełku miasta. Kiedy jednak był prawie gotowy, żeby cieszyć się chwilą wolnego, pod jego domek podjeżdża samochód i wysiada z niego Żaba.

To bardzo specyficzna postać, która postanowiła swoje Święta spędzić w luksusowym hotelu pełnym zimowych atrakcji. Niestety, Żaba źle spojrzała na mapę i w ten sposób trafiła do Miśka.

Główny bohater nie chce, żeby jego nowo poznanego kolegę spotkało rozczarowanie, więc zaprasza go na Święta do siebie. W ten sposób pokazuje mu, że prawdziwe gwiazdy są znacznie ciekawsze od migoczących światełek, a własnoręcznie upieczone ciasteczka smakują o niebo lepiej, niż te podane nawet przez najlepszego kucharza w restauracji.

Ilustracje do ,,Megabombkowego Hotelu Gwiazdkowego” stworzył Tony Neal. Są bardzo współczesne, skupione wokół głównych bohaterów i przypominają większość obecnie powstających bajek.

Morał tej historii jest bardzo prosty, ale trafiający w sedno – najlepsze Święta to te spędzone z sympatyczną osobą. Kiedy jest się z kimś, kogo się lubi, wszystko wokół wydaje się piękne i niezwykłe. Nie trzeba dużego wkładu pieniędzy czy czasu, żeby z pomocą kreatywności wyczarować najpiękniejsze wspomnienia na świecie.

,,Megabombkowy Hotel Gwiazdkowy”  polecam do czytania już od 3-ego roku życia. To bardzo ciekawa książkowa propozycja dla dzieci na zbliżające się Święta!

Artykuł Megabombkowy Hotel Gwiazdkowy – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Warren XIII Wszystkowidzące oko

Tekst: Tania del Rio

Ilustracje: Will Staehle

Tłumaczenie: Wojciech Górnaś

Wydawnictwo: Tadam

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Warren XIII nie był urodziwym 12-latkiem. Jego aparycję można raczej określić jako odpychającą. Miał jednak wielkie serce, fenomenalną intuicję i niezawodnych przyjaciół.

,,Warren XIII Wszystkowidzące oko” to pierwsza część bardzo oryginalnej powieści, z zapowiadanej całej serii książek dla dzieci. Utrzymana w czerwono-czarno-białej stylistyce, jest nie tylko wyrazista ze względu na swoją oprawę graficzną, ale przede wszystkim na fabułę.

Takiej książki jeszcze nie czytałam! Jest zaskakująca, świeża i pełna nagłych zwrotów akcji.

Jej pomysłodawcą jest Will Staehle, który stworzył także ilustracje. Tania del Rio ubrała w słowa to, co Will chciał opowiedzieć.

Warrena poznajemy podczas jego rutynowych prac na dachu. Jest boyem hotelowym, ale poza tym ima się także praktycznie wszystkich pozostałych obowiązków, związanych z tym miejscem.

Hotel jest jego domem, ale także i dziedzictwem. To on odziedziczył go po swoim tacie, Warrenie XII.

Jego życie zmienia się jednak, kiery rodzice odchodzą, a pieczę nad interesem zaczyna sprawować stryj Rupert, świeżo poślubiony z wyjątkowo mało sympatyczną ciotką Anakondą. W hotelu zaczynają dziać się dziwne rzeczy i pojawiać podejrzane osobistości. Powodem jest Wszystkowidzące Oko – skarb, który jak mówi legenda, skrywa się w murach tego budynku.

,,Waren XIII Wszystkowidzące oko” to wciągająca historia, którą czyta się jednym tchem! Ma ciekawy format i zawarto w niej wiele interesujących rozwiązań.

Tekst podzielono na dwie kolumny, dzięki czemu czytanie jest jeszcze bardziej przyjemne. Niektóre kwestie są podkreślone przez ilustracje, wzięte w ramy lub został w nich zmieniony kolor czcionki (a czasami wszystkie te rzeczy zastosowano jednocześnie).

Przez wzgląd na to, że jest to książka z mocnym zacięciem kryminalnym dla dzieci, wiele podpowiedzi zostało zamieszczonych w niej w lustrzanym odbiciu! Do odczytania niektórych stron należy więc użyć lusterka.

,,Warren XIII Wszystkowidzące oko” to także opowieść o pracowitości. O tym jak długo pracuje się na sukces, ale jak łatwo go zaprzepaścić. O byciu odważnym i walce o to, co dla nas ważne.

Polecam ją dla dzieci powyżej 10-ego roku życia. Ze spokojnym sumieniem zapewniam, że przyniesie ona każdemu młodemu czytelnikowi niewysławioną frajdę. Ja z kolei, ze zniecierpliwieniem oczekuję kolejnej części!

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwo-tadam.pl/

Artykuł Warren XIII Wszystkowidzące oko – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Hotel Winterhouse

Autor: Ben Guterson

Ilustracje: Chloe Bristol

Tłumaczenie: Anna Anita Wicha

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2018

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Większość istotnych zmian rozpoczyna się od podróży. W przypadku głównej bohaterki książki ,,Hotel Winterhouse”, czyli Elizabeth, zmiany nastąpiły wraz z nadejściem ferii zimowych.

Akcja rozpoczyna się na 3 tygodnie przed Świętami Bożego Narodzenia, dlatego z powodzeniem można czytać ją w duchu zimowego nastroju.

Dziewczynka została wysłana w samotną podróż przez opiekujących się nią wujka i ciocię do tytułowego hotelu na odludziu. Z jednej strony okropnie się bała, że wynudzi się jak mops, z drugiej cieszyła na świadomość bycia jak najdalej od nielubianego wujostwa.

Już na tym etapie książki można dostrzec kilka podobieństw do klasyki literatury dziecięcej, czyli Harrego Pottera. Podobnie jak on, Elizabeth była sierotą, a rodzinę, która się nią opiekowała można w łagodnych słowach określić jako specyficzną.

Postać Norbridge’a Fallsa przypomina Albusa Dumbledora, a pamiątka z przeszłości jest kluczem do rozwiązania najważniejszej zagadki.

Poza tym, nastrój tajemniczości, czarne charaktery oraz stopniowe odkrywanie poszlak przywodzi na myśl niejedną wybitną książkę dla dzieci i młodzieży.

W ,,Hotelu Winterhouse” autor, Ben Gutterson przemyca wiele ciekawych elementów, sprawiając, że budowany przez niego świat staje się wielowymiarowy, a bohaterowie interesujący. W książce możemy przeczytać chociażby o zamiłowaniu głównych postaci do anagramów. Samo ich przetłumaczenie musiało być ogromnym wyzwaniem dla Anny Anity Wichy, ale trzeba przyznać, że tłumaczka poradziła sobie z nim doskonale.

Książka została podzielona na 4 części, a każdy rozdział ma tytuł, gdzie jedno słowo zostało poddane drabinkowej zabawie. Jest ona uzupełniona także o piękne, czarno – białe ilustracje Chloe Bristol.

,,(…) naprawdę wierzę, że Winterhouse to jedno z tych miejsc, które nie tylko cieszą ludzi swoim istnieniem, ale też sprawiają, że świat jest lepszy.” Ben Guterson, Hotel Winterhouse, Karta z pamiętnika, str. 260

Elizabeth posiada szósty zmysł, niezwykły dar, który polega na posiadaniu trudno wytłumaczalnego przeczucia co do dobrych książek i zbliżającego się niebezpieczeństwa (bardzo ciekawe połączenie!). Wykorzystuje go do rozwiązywania zagadek, ale na pewno nie do unikania problemów. Przez jej ciekawość świata oraz czasami lekkomyślną odwagę, przydarzają jej się sytuacje, które dla czytelnika są niezwykle interesujące.

Razem z Elizabeth, dostaje on cenną lekcją o przyjaźni, o szacunku do zainteresowań innych oraz o nauce pójścia na kompromis. Poza tym ,,Hotel Winterhouse” to pozycja także o tym, że książki potrafią mieć wielką moc, w zależności od tego w czyje ręce trafią. Oraz o triumfie dobra nad złem, pełnym dobrych wzorców i wzniosłych cech.

Bardzo polecam tę książkę dla dzieci i młodzieży powyżej 9-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.dwukropek.com.pl/ksiazki/hotel-winterhouse/

Artykuł Hotel Winterhouse – recenzja patronatu medialnego pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorzy: Germano Zullo & Albertine

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Ciepło, cieplej, gorąco! Wakacje trwają w najlepsze. Nawet w temperaturze powyżej 25 stopni Celsjusza dobra lektura jest na wagę złota.

Zachwyciłam się ostatnio dwoma tytułami duetu Germano Zullo & Albertine, którzy w 2016 roku otrzymali nagrodę Bologna Ragazzi Award za najlepszą książkę dla dzieci.

Dwie pozycje ,,Nad morzem” oraz ,,W górach” tworzą wakacyjną serię, której akcja rozgrywa się o różnych porach roku. Jakoś tak się przyjęło, że zimą przeważnie odwiedza się górskie miasteczka, a latem szuka ochłody nad morzem.

Obie są dużego formatu A4 oraz mają solidne kartonowe strony z zaokrąglonymi rogami. Przede wszystkim zachwycają jednak ilustracjami, które zostały narysowane z lekkim przymrużeniem oka.

Sytuacje, które w nich ujęto zadziwiająco przypominają te, które znamy z naszego wakacyjnego życia. Sylwetki bohaterów także zostały dobrze podpatrzone. Można śledzić ich losy indywidualnie, albo zachwycać się miejscami, które aż roją się od tłumu różnych, kolorowych postaci.

W książce ,,Nad morzem” autorzy zapraszają nas do kąpieli w wodze. Widzimy tam trochę morskich stworzeń, trochę pojazdów (także tych zupełnie abstrakcyjnych), mamę, która szuka swojego syna (ona pojawia się na każdej stronie, aż do ostatniej, gdzie czeka czytelnika niespodzianka).

Oprócz wody, jest także w ,,Nad morzem” plaża, prawdziwy nadmorski hotel, sklepik z pamiątkami czy naleśnikarnia, w której zabawni mężczyźni podają lody włoskie. Ale to także nie wszystko.

Z kolei ,,W górach” oprócz krętych dróg, wyciągu saneczkowego czy lodowiska, można odwiedzić stok narciarski, górskie schronisko oraz świerkowy lasek.

W tej części także jest postać, której słowa jako jedynej można przeczytać. To mały chłopiec, który zadaje swojej mamie mnóstwo pytań, odnośnie tego, co ich otacza. I nie są to wcale proste pytania. Najczęściej dotyczą zjawisk przyrodniczych i przypuszczam, że mama musi chwilę pomyśleć, zanim uda jej się na nie prawidłowo odpowiedzieć.

Poza tym podobnie jak w ,,Nad morzem” mamy tutaj mnóstwo interesujących postaci. Każda jest skupiona na czym innym i przeżywa różne przygody. Jednemu kierowcy pomaga Superman wjechać pod górkę, pan z aparatem stara się zrobić najlepsze ujęcie jeżdżącej na lodowisku parze, a trójka przyjaciół najwyraźniej trafiła na ślady yeti!

To wielowymiarowe opowieści, które można czytać i oglądać na dziesiątki sposobów. Będą bardzo atrakcyjne dla maluszków, które nie potrafią jeszcze czytać oraz dla trochę starszych odbiorców, którzy mają ochotę poćwiczyć umiejętności opowiadania historii. Bardzo polecam!

Linki do strony wydawnictwa:

https://babaryba.pl/pl/p/NAD-MORZEM-Germano-Zullo-Albertine/168

https://babaryba.pl/pl/p/W-GORACH-Germano-Zullo-Albertine/169

Artykuł Nad morzem, W górach – podwójna recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.