Skupiliśmy się na złoczyńcach wdzierających się na statek, kartach wydarzeń i samych ninja, którzy w zorganizowany sposób muszą przemieszczać się między pomieszczeniami i łączyć siły w walce. Gra jest więc tak dynamiczna, że na zabawę klockami nie zostaje zbyt wiele czasu. Ale czy – w tym wypadku – to taka wielka szkoda?

Przygody Perły Przeznaczenia to kooperacyjna gra rodzinna dla od 2 do 4 osób, która w Polsce ukazała się nakładem Wydawnictwa Rebel z okazji 15-lecia serii LEGO Ninjago. Gracze mają szansę wcielić się w kultowych: Kaia, Nyę, Cole’a oraz Zane’a i wspólnie bronić statku przed kolejnymi nawałnicami przeciwników. Czas rozgrywki jest bardzo różny (w zależności od wybranego scenariusza), ale oscyluje wokół 30-60 minut.

➜ Tytuł: LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia
➜ Autor: Jonas Resting-Jeppesen
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2026
➜ Czas gry: ok. 30-60 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Co jest w pudełku?

W pudełku znajdziemy m.in. dwustronną planszę przedstawiającą wnętrze Perły Przeznaczenia (jedna strona przeznaczona jest dla 2/3 graczy, a druga dla 3/4 graczy), karty wydarzeń, żetony złoczyńców i mistrzostwa, karty potencjału oraz zestaw kart tworzących sześć odrębnych przygód. Poszczególnym scenariuszom towarzyszą też specjalne żetony, wykorzystywane podczas wykonywania dodatkowych misji.

Oczywiście są też elementy LEGO. Gracze otrzymują cztery minifigurki ninja oraz klocki służące do budowania ich wyposażenia. Postacie ustawiane są na podstawkach z tornadami Spinjitzu, które wskazują jednocześnie ich siłę oraz możliwy zasięg ruchu.

Na uwagę kolekcjonerów zasługuje przede wszystkim Nya w stroju ZX. To wariant zaprojektowany specjalnie do gry i nawiązujący do klasycznego okresu serii. Pozostałe minifigurki przedstawiają Kaia, Cole’a i Zane’a w jubileuszowych odsłonach.

Ninja ruszają na pomoc

Zasady Przygód Perły Przeznaczenia nie są zbyt skomplikowane, ale żeby w pełni zrozumieć wszystkie niuanse musieliśmy obejrzeć film do którego przenosi kod QR z instrukcji (film jest po angielsku, ale ze względu na pokazywanie poszczególnych kroków, da się wszystko zrozumieć). Na początku tury odkrywamy kartę wydarzenia, która może sprowadzić na statek nowych złoczyńców, przesunąć tych już obecnych albo umieścić na planszy żetony mistrzostwa. Następnie aktywny ninja porusza się po pomieszczeniach (uważając na ściany) i próbuje powstrzymać przeciwników.

Każdy złoczyńca ma określoną siłę/ilość żyć. Początkowo pojedynczemu ninja będzie trudno pokonać wrogów z więcej niż dwoma życiami, dlatego niezwykle ważne staje się wzywanie pozostałych bohaterów na pomoc. Jeżeli inna minifigurka znajduje się wystarczająco blisko, może dołączyć do walki, a siła postaci zostaje zsumowana.

Gracze muszą wspólnie ustalać, które zagrożenie jest pierwsze do wyeliminowania, gdzie przesunąć poszczególnych bohaterów i kto powinien pozostać w pobliżu, żeby w kolejnej turze wesprzeć towarzysza. Można więc powiedzieć, że to gra rzeczywiście w pełni kooperacyjna – samemu nic byśmy tutaj nie zdziałali.

Pokonani przeciwnicy trafiają na tor zwycięstwa drużyny. Jeżeli jednak złoczyńcom uda się dotrzeć do kluczowych miejsc na statku – wypełniają własny, wężowy tor. Wygrywa ta strona, która pierwsza osiągnie wskazany w scenariuszu próg.

Dwóch ninja może sobie nie poradzić

Teoretycznie plansza i ustawienie elementów zostały dostosowane do różnej liczby uczestników. W praktyce rozgrywka dwuosobowa okazała się dla nas znacznie trudniejsza, niż partie rozgrywane w cztery osoby.

Przeciwnicy – bez względu na liczbę graczy – mają równie wysoki poziom siły. Przy czterech ninja jest dużo łatwiej tworzyć pary, ustawiać postacie w sąsiednich pomieszczeniach i szybko reagować na zagrożenia pojawiające się w różnych częściach statku. Dwóch bohaterów ma pod tym względem wyraźnie ograniczone możliwości.

Szczególnie trudny może być początek rozgrywki w duecie. Ninja nie posiadają jeszcze dodatkowych zdolności, dysponują niewielkim zasięgiem i stosunkowo niską siłą. Jeżeli karty wydarzeń ułożą się w wyjątkowo pechowy sposób, już po kilku turach może pojawić się wrażenie, że sytuacji nie da się opanować.

Paradoksalnie, gdy uda się przetrwać ten etap – zwiększyć siłę postaci i zdobyć pierwsze karty potencjału – poziom trudności zaczyna gwałtownie spadać. Drużyna się wzmacnia, a końcowe zwycięstwo staje się formalnością. Krzywa trudności nie zawsze jest więc idealnie wyważona.

Dwie osoby, ale cztery minifigurki

Najwięcej frajdy przyniosła nam rozgrywka dwuosobowa, w której każda osoba kontrolowała po dwóch ninja. To wariant, który zdecydowanie warto wypróbować, nawet jeśli nie został wskazany jako podstawowy sposób zabawy.

Na planszy pojawiają się wtedy wszystkie cztery postacie, więc można w pełni korzystać z mechaniki wzajemnej pomocy. Jednocześnie przy stole nadal siedzą tylko dwie osoby. Łatwiej wspólnie planować, nie trzeba długo czekać na własny ruch, a kierowanie dwoma bohaterami zapewnia większe poczucie wpływu na sytuację.

Taka rozgrywka pozwala również lepiej poznać różnice między ninja oraz swobodniej wykorzystywać zdobywane przez nich zdolności. Moim zdaniem właśnie ten wariant zapewnia najlepszą równowagę pomiędzy dynamiką, współpracą i poziomem trudności.

Sześć różnych przygód

Jednym z największych atutów gry są karty przygód. Tworzą sześć scenariuszy, które różnią się stopniem rozbudowania, poziomem trudności i dodatkowymi zadaniami. Pierwsze są prostsze i krótsze, kolejne wprowadzają bardziej złożone zasady oraz wymagające misje.

Wraz z nowymi przygodami na planszy pojawiają się specjalne żetony i cele. Nie zawsze wystarczy więc pokonywać kolejnych przeciwników, czasem trzeba skoncentrować się na wykonaniu dodatkowego zadania. Niektóre misje potrafią być naprawdę wymagające. W połączeniu z losową kolejnością kart wydarzeń sprawia to, że nawet po poznaniu podstawowych zasad sytuacja na planszy nie zawsze rozwija się zgodnie z planem.

Jak wzmocnić swojego ninja?

W trakcie gry ninja zdobywają karty potencjału. Zapewniają one dodatkową siłę, większą mobilność albo specjalne zdolności. Każdej karcie odpowiada też akcesorium, które można zbudować z klocków i dołączyć do minifigurki.

To ciekawy pomysł, ponieważ rozwój bohatera uwidacznia się nie tylko na karcie, ale też bezpośrednio na planszy. Muszę jednak przyznać, że podczas naszych rozgrywek rzadko dokładaliśmy kolejne elementy do postaci. Byliśmy zbyt skupieni na samej grze.

Nie traktuję tego jako poważnej wady. Wręcz przeciwnie – pokazuje to, jak dynamiczne są Przygody Perły Przeznaczenia. Z drugiej strony osoby oczekujące gry o konstruowaniu mogą poczuć niedosyt. Klocki tworzą klimat i pozwalają modyfikować wygląd minifigurek, ale nie mają bezpośredniego wpływu na mechanikę. Po zastąpieniu bohaterów zwykłymi pionkami podstawowe zasady nadal działałyby właściwie bez zmian.

Czy warto zagrać w Przygody Perły Przeznaczenia?

LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia to dynamiczna, całkiem przystępna, rodzinna i rzeczywiście kooperacyjna gra planszowa. Proste zasady pozwalają stosunkowo łatwo rozpocząć zabawę, ale nie oznaczają, że każda partia będzie banalna. Sześć przygód urozmaica podstawowy schemat, wprowadzając nowe misje i żetony.

Gra najlepiej sprawdzi się wśród dzieci znających świat Ninjago, ale znajomość serialu nie jest ani trochę niezbędna do zrozumienia rozgrywki. Polecam ją graczom powyżej 8 lat. 

Grę do recenzji przekazało:

FAQ – LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia

Na czym polega gra LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

To kooperacyjna gra planszowa, w której gracze wcielają się w Kaia, Nyę, Cole’a i Zane’a. Ninja wspólnie bronią Perły Przeznaczenia, pokonują złoczyńców, zbierają żetony mistrzostwa i realizują cele wynikające z sześciu różnych przygód.

Dla ilu graczy jest LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

Gra jest przeznaczona dla 2-4 graczy. Można także rozegrać ją we dwoje, prowadząc po dwie minifigurki. Taki wariant pozwala wykorzystać całą drużynę ninja i daje więcej możliwości współpracy.

Ile przygód znajduje się w grze LEGO Ninjago?

W pudełku znajduje się sześć oddzielnych przygód. Różnią się one długością, poziomem trudności, dodatkowymi żetonami, zasadami i zadaniami. Pierwsze scenariusze są prostsze, natomiast kolejne wymagają bardziej rozbudowanego planowania.

Czy Przygody Perły Przeznaczenia są grą kampanijną?

Nie. Każda przygoda stanowi osobny scenariusz, a zdobyte ulepszenia nie przechodzą do następnej rozgrywki. Scenariusze można powtarzać i rozgrywać niezależnie, wybierając różnych bohaterów.

Czy w grze trzeba budować z klocków LEGO?

Budowanie jest dodatkiem do właściwej rozgrywki. Zdobywane karty potencjału pozwalają dołączać do minifigurek nowe akcesoria, ale o zdolnościach bohatera decyduje karta. Gra działa więc także wtedy, gdy uczestnicy nie dobudowują wyposażenia podczas każdej partii.

Czy gra Przygody Perły Przeznaczenia jest trudna?

Poziom trudności zależy od przygody, liczby graczy i kolejności kart wydarzeń. Szczególnie wymagający może być początek rozgrywki dwuosobowej. Po zdobyciu ulepszeń drużyna szybko rośnie jednak w siłę, a końcówka partii bywa znacznie łatwiejsza.

Od jakiego wieku jest gra LEGO Ninjago?

Gra jest przeznaczona dla dzieci od 8. roku życia. Zasady są przystępne, ale rozgrywka wymaga wspólnego planowania, przewidywania ruchów przeciwników i ustalania, którzy bohaterowie powinni połączyć siły.

Czy trzeba znać serial LEGO Ninjago, żeby zagrać?

Nie. Znajomość serialu pozwala lepiej rozpoznać bohaterów, przeciwników i nawiązania, ale nie jest potrzebna do zrozumienia zasad. Gra może sprawdzić się również jako samodzielna, rodzinna planszówka kooperacyjna.

Czy warto kupić LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia?

To dobra propozycja dla rodzin, fanów Ninjago i dzieci lubiących dynamiczne gry kooperacyjne. Największymi zaletami są rzeczywista potrzeba współpracy oraz sześć zróżnicowanych przygód. Mniejszy entuzjazm mogą odczuć osoby oczekujące przede wszystkim swobodnego budowania z klocków albo rozbudowanej strategii dla dorosłych.

Artykuł LEGO Ninjago: Przygody Perły Przeznaczenia. Czy warto? pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2026
➜ Liczba graczy:  od 2 do 8 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jak grać w Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł?

Nic prostszego – główna zasada polega na pozbyciu się wszystkich kart ze swojej ręki. Talii nie można jednak podglądać, a wygraną osiągnie się tylko wtedy, gdy będzie się szybszym od innych. W tej karciance liczy się refleks. Jednocześnie wykłada się bowiem karty, wypowiadając kolejne słowa z nazwy gry. Pierwszy gracz mówi ,,buła”, kolejny ,,bigos”, a następny ,,mak”, itd. 

W sytuacji, gdy akurat wyłożona karta jest tą, o której mowa – wtedy szybko trzeba ją przyklepać. Osoba, która jako ostatnia położy swoją dłoń na karcie (lub innych dłoniach) – zbiera wszystkie karty ze stołu, co momentalnie oddala ją od zwycięstwa.

Dodatkowo Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł przewiduje kilka interesujących aktywności, które trzeba wykonywać grupowo. O jakich mowa?

Zagraj mi jak Chopin

Aby gra była jeszcze mniej statyczna (przyklepywanie kart już samo w sobie jest przecież mocno angażujące ruchowo) – twórcy wymyślili dodatkowe, specjalne karty. Oprócz tych wizualizujących słowa w tytule, znalazły się także:

• pierogi, gdy ktoś je wyłoży, trzeba udawać, że wałkuje się ciasto,
• bocian – wszyscy poruszają wyprostowanymi ramionami jak dziobem,
• Chopin – wszyscy udają, że mistrzowsko grają na pianinie.

Po wykonaniu powyższych czynności, należy przyklepać kartę – jeżeli zrobisz to jako ostatni, zgarniasz cały stos. Prawda, że aż ma się ochotę zaprosić do zabawy swoich zagranicznych znajomych?

Co jest w pudełku?

W bardzo poręcznym oraz kompaktowym pudełku w kolorystyce – a jakże! – biało-czerwonej, znalazło się: 64 kart oraz instrukcja. Dla ułatwienia na awersie karty znajdują się wypisane kluczowe hasła z obrazkami. Na rewersie jest już tylko obrazek z nazwą na pastelowym tle.

Karcianka dla patrioty, dziecka i każdego, kto nie lubi długich zasad

Prostota Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł jest naprawdę ujmująca, a dzięki niewielkim rozmiarom możecie zabrać ją ze sobą w dłuższą podróż lub na rodzinny obiad. Sprawdzi się w grupach od 2 do 8 graczy, dla osób powyżej 7 lat. Pojedyncza partia to raptem około 10 minut zabawy, ale pewnie bez rewanżu(ów) się nie obędzie.

Właściwie nie ma znaczenia, czy gracie w duecie, czy zmierzycie się całą, 8-osobową rodziną – za każdym razem będzie to przyjemne doświadczenie, różniące się co najwyżej dynamiką (oraz poobijanymi dłońmi).

Grę do recenzji przekazało Wydawnictwo:

FAQ

Czy Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł to dobra gra rodzinna?

Tak, Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł bardzo dobrze sprawdza się jako gra rodzinna, ponieważ ma proste zasady i angażuje zarówno dzieci, jak i dorosłych. To tytuł oparty na refleksie, spostrzegawczości oraz wspólnej zabawie.

Na czym polega gra Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł?

Celem gry jest pozbycie się wszystkich kart z ręki. Gracze wykładają karty po kolei, wypowiadając kolejne słowa z tytułu gry. Kiedy wypowiedziane słowo zgadza się z wyłożoną kartą, trzeba jak najszybciej ją przyklepać. Osoba najwolniejsza zgarnia stos kart.

Dla ilu osób jest gra Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł?

W Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł mogą grać od 2 do 8 osób. Dzięki temu karcianka nadaje się zarówno do rozgrywki w duecie, jak i do większego rodzinnego lub towarzyskiego grona.

Od jakiego wieku można grać w Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł?

Gra jest przeznaczona dla osób od 7. roku życia. Proste zasady sprawiają jednak, że szybko odnajdą się w niej także młodsi gracze, jeśli lubią dynamiczne i ruchowe zabawy.

Czy Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł sprawdzi się na imprezie?

Tak, to bardzo dobry wybór na imprezę lub spotkanie towarzyskie. Szybkie tempo, konieczność reagowania w ułamku sekundy i zabawne gesty wykonywane przez wszystkich graczy sprawiają, że gra natychmiast ożywia atmosferę.

Czy warto kupić Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł?

Jeśli szukasz lekkiej, szybkiej i zabawnej karcianki dla rodziny lub znajomych, zdecydowanie tak. To tytuł, który nie wymaga skomplikowanego przygotowania, a jednocześnie gwarantuje dużo śmiechu.

Artykuł Buła, Bigos, Mak, Bóbr, Orzeł – szybka gra karciana, która rozkręci każde spotkanie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Feluś i Gucio grają w kolory
➜ Seria: Feluś i Gucio
➜ Autorka: Justyna Kesler
➜ Ilustracje: Marianna Schoett
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2024
➜ Liczba graczy: od 1 do 6 osób
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Potrzebujecie w życiu nieco więcej kolorów? Mam na to sposób! Dla małych i dużych fanów serii Feluś i Gucio ukazała się ostatnio… gra! Chociaż prawdę mówiąc, nawet nie musicie znać tych bohaterów, żeby dobrze się bawić podczas rzucania gigantyczną, miękką kostką!

Dwa poziomy trudności

Feluś i Gucio grają w kolory to tak właściwie karcianka autorstwa Justyny Kesler z ilustracjami Marianny Schoett. Przeznaczona jest dla dzieci powyżej 3 lat i zawiera dwa poziomy trudności. Pierwszy polecany właśnie maluchom w przedziale 3-4 lata, a drugi dla dzieci powyżej 5 lat.

W rzeczywistości te granice się rozmywają. Poziom trudności zależy więc od indywidualnych umiejętności dziecka. Moim zdaniem, najlepiej zacząć grać najpierw prostszymi kartami z wizerunkiem Gucia, a następnie stopniowo włączać do zabawy bardziej wymagające zadania.

Co zawiera opakowanie?

Najwięcej miejsca w opakowaniu zajmuje oczywiście wspomniana już kostka, która ma przyjemną, sztruksową fakturę oraz ścianki w różnych kolorach. Poza tym, Feluś i Gucio grają w kolory zawiera także 70 ładnie wykonanych kart aktywności (30×2 na każdy poziom oraz dodatkowo 10 tęczowych kart łączących zadania Felusia i Gucia).

W opakowaniu znajduje się także instrukcja, a właściwie poradnik z inspiracjami, z opisem w jaki sposób można wykorzystać tę grę podczas wielu scenariuszy zabawy.

Aktywizująca umysł i ciało gra dla dzieci

Jak grać w Feluś i Gucio grają w kolory? Prosta sprawa! Wystarczy, że dziecko, którego akurat jest kolejka wykona rzut kostką, a następnie dobierze kartę właśnie w kolorze, który pokazuje kostka. 

Żeby otrzymać punkt, trzeba prawidłowo wykonać zadanie, a te są bardzo zróżnicowane. Może trafić się bowiem jakieś otwarte pytanie dotyczące emocji, uroczystości, zagadnienia ze znajomości świata, a nawet polecenie wykonania prostego ćwiczenia.

Zadania zostały skonstruowane w taki sposób, żeby wspierać rozwój przedszkolaków i starszaków. W zależności od koloru, który pokazuje kostka, dzieci mają szansę na:

• rozwój społeczny – kolor żółty,
• rozwój emocjonalny – kolor czerwony,
• rozwój językowy – kolor niebieski,
• rozwój ruchowy – kolor zielony,
• rozwój poznawczy oraz naśladownictwo – kolor pomarańczowy,
• rozwój poznawczy i myślenie twórcze – kolor fioletowy.

Polecam Feluś i Gucio grają w kolory jako świetny sposób na spędzenie wartościowego czasu z dzieckiem – zarówno w domu, jak i w przedszkolu, a nawet szkole. Kiedy znudzą się Wam polecenia z kart, przygotujcie własne propozycje, pamiętając tylko, żeby tył nowych kart oznaczony był jednym z wybranych kolorów.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/felus-i-gucio-graja-w-kolory/p3573.html

Artykuł Feluś i Gucio grają w kolory – recenzja gry dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuły: SEW FAST – Szyj Szybko, ZOOMI Sześciokątny Labirynt, IN-SAND-ITY – Wyścig z czasem
➜ Czas gry: od około 10 do 30 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 2 osób
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Lubię gry, które mają rozbudowane scenariusze – jednocześnie zdaję sobie sprawę, że dzieci, szczególnie te, które nie grają w planszówki na co dzień, wolą coś prostszego. Coś, co zajmie ich na wiele godzin, ale czego instrukcję można streścić w zaledwie kilka minut.

Gry dla dzieci z prostymi zasadami

Właśnie z tego powodu przygotowałam zestawienie gier dla dzieci w różnym wieku, których zasady tłumaczy się zaledwie w trzech zdaniach. Pokażę Wam jak to zrobić, czyli zachęcić najmłodszych by oderwali się na chwilę od komputera i telewizora oraz spędzili czas wśród bliskich, oddając się zajęciom rozwijającym motorykę, refleks czy uważność.

Do tego artykułu wybrałam trzy pozycje ze sprawdzonego sklepu internetowego fajneklocki.pl Na ich stronie znajdziecie nie tylko gry – w ofercie mają także m.in. zabawki sensoryczne, pozycje edukacyjne, puzzle czy klocki.

Ważna informacja – przedstawiane tutaj gry mają angielskojęzyczne tytuły, ale dodatkowo na każdym pudełku znajduje się naklejka z polską instrukcją więc znajomość języka obcego nie jest w ich przypadku wymagana. 

SEW FAST – Szyj Szybko

Jest to gra przeznaczona dla dzieci od 8 roku życia i mam wrażenie, że bawiłam się podobną jeszcze w czasach swojej podstawówki – właśnie w szkole. To pozycja nastawiona teoretycznie na rywalizację, ale przede wszystkim na trening sprawności, nauki odwzorowywania, rozwijania umiejętności motorycznych i oczywiście – podstaw szycia.

W pudełku znajduje się aż 40 kart zadań w 4 poziomach trudności. Na początek polecam zacząć od tych najprostszych i z czasem podnosić poprzeczkę. Najważniejszym elementem są jednak tabliczki z dziurkami (sztuk 2) oraz sześć sznurków w trzech kolorach (dwa zestawy po trzy sznurki). Zostały one zakończone plastikowym elementem, dzięki czemu łatwo się ich używa i sznurki nie zniszczą się z biegiem czasu.

ZASADY: Wylosujcie kartę, a następnie spróbujcie jak najszybciej odwzorować sznurki z obrazka na własnych tabliczkach. Pamiętajcie o ich kolejności i ewentualnym nachodzeniu jeden na drugi. Najszybsza osoba wygrywa.

Dla dzieci, które nie przepadają za rywalizacją – śmiało można potrenować tę grę jako grę jednoosobową. Wykonywanie zadań w pojedynkę także przyniesie w jej przypadku dużo satysfakcji.

Link do gry: https://fajneklocki.pl/pl/p/Gra-Szyj-Szybko.-Sew-Fast.-/464

ZOOMI Sześciokątny Labirynt

Prawdziwa klasyka, ale w nowoczesnym, bardziej urozmaiconym wydaniu! To jest pozycja dla dzieci już nawet od 3 lat, która na przykład świetnie sprawdzi się w różnych podróżach.

ZOOMI Sześciokątny Labirynt nawiązuje do zabawy z kulką, którą należało pokonać labirynt, odpowiednio manewrując zabawką. W tym jednak przypadku torów przeszkód jest aż pięć i są bardzo zróżnicowane. 

Dzięki tej grze dzieci potrenują zręczność oraz cierpliwość, nieco się wyciszą i będą rozwijać koncentrację. ZOOMI Sześciokątny Labirynt ma na końcach wygodne do trzymania silikonowe nakładki, a po bokach solidne ścianki z przezroczystego plastiku.

ZASADY: Spróbuj przejść srebrną kulką przez wszystkie labirynty. Nie daj się zapędzić w kozi róg i odpowiednio manewruj tubą.

Link do gry: https://fajneklocki.pl/pl/p/Zoomi-Szesciokatny-Labirynt/412

IN-SAND-ITY – Wyścig z czasem

To największa pozycja z proponowanych. Nie wiem czy udało mi się to ująć na zdjęciu, ale nawet na jej pudełku znalazły się zachęcające, odbijające światło uszlachetnienia przypominające piasek.

ZASADY: Nie pozwól przesypać się piaskowi w każdej z klepsydr! Zostawcie jedno miejsce w podstawce puste, do pozostałych włóżcie klepsydry i przyciskiem zacznijcie grę. Waszym zadaniem jest jak najszybsze obracanie klepsydr jedną ręką, do momentu aż nie skończy się czas na liczniku.

W pudełku znajdziecie bowiem 5 dobrze wykonanych klepsydr wypełnionych częściowo piaskiem, podstawkę składającą się na dwie części pod klepsydry oraz niebieski element zawierający mechanizm. 

IN-SAND-ITY. Wyścig z czasem przeznaczona jest dla dwóch graczy. Możecie wybrać sobie czas (w 30-sekundowych odstępach) i spróbować się w szybkim obracaniu klepsydr jedną ręką. Jeżeli Wam się nie uda i piasek w którejś z nich się przesypie – przeciwnik wciska przycisk po swojej stronie i zatrzymuje grę. Zaczyna się runda dla kolejnego gracza.

Ze względu na mechanizm, gra wymaga 3 baterii AAA. Sprawdźcie swój refleks, świetnie się bawcie i nie pozwólcie, żeby czas się zatrzymał Polecam dzieciom od 6 lat.

Link do gry: https://fajneklocki.pl/pl/p/FA295-1.-Gra-Wyscig-z-Czasem.-In-Sand-ity/385

Artykuł Gry dla dzieci z prostymi zasadami – zestawienie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Felusia i Gucia znałam już wcześniej. Wiele lat temu miałam okazję recenzować Feluś i Gucio idą do przedszkola autorki Katarzyny Kozłowskiej. Kiedy więc usłyszałam o nowym projekcie w ramach tej serii, poczułam, że bardzo chcę go przetestować. Tym bardziej, że już na pierwszy rzut oka zrobił na mnie duże wrażenie.

Gra dla dzieci do nauki liter

Feluś i Gucio poznają literki to gra Justyny Kesler przeznaczona do nauki poznawania alfabetu oraz przygotowania dzieci do nauki czytania. Takich gier powstało już kilka, ale ta ma do zaoferowania kilka dodatkowych elementów, których nie zauważyłam w innych publikacjach.

W poręcznym pudełeczku znalazło się:

• 38 dwustronnych kart sensorycznych z literami oraz zwierzętami,
• instrukcja wraz z poradnikiem z pomysłami na ćwiczenia oraz zabawy, które pomogą w przygotowaniu do nauki pisania.

Dwustronne karty sensoryczne

Bardzo ciekawym pomysłem w Feluś i Gucio poznają literki są właśnie duże formatem karty z grubej tekturki. Umieszczono na nich obrazek ilustrujący zwierzaka na konkretną literę, ale także samą literę zapisaną odpowiednim fontem , oraz podpis w dwóch językach – polskim i angielskim.

Co więcej, litera w liniaturze pokryta została specjalną folią wyczuwalną pod paluszkiem, dzięki czemu dziecko może poznawać alfabet korzystając ze zmysłu wzroku, słuchu oraz dotyku. Twórcy gry ukazali także graficznie kolejność zapisywania poszczególnych części danej litery.

Zabawa w dopasowywanie

Feluś i Gucio poznają literki zawiera pomysły na co najmniej trzy zabawy, kierowane do dzieci w różnym wieku lub na różnym etapie poznawania alfabetu. Jedną z nich jest gra w dopasowywanie dorosłego zwierzaka do jego młodego odpowiednika. 

Ta zabawa nie jest jednak wyłącznie prostym zadaniem w dopasowywanie. Na kartach sparowano dużą literkę z dorosłym zwierzakiem i analogicznie – małą literką z młodym zwierzakiem. Pozwala to więc na naukę nie tylko różnego rodzaju zwierzaków, ale wpływa na lepsze zapamiętywanie różnic w zapisie dużych oraz małych liter.

Dla kogo polecana jest ta gra?

Feluś i Gucio poznają literki to fenomenalna pozycja, która pomoże rodzicom zaoferować dzieciom ciekawy sposób na poznawanie liter. Bazując na zabawie, ćwicząc sprawność manualną, małą motorykę czy odróżniając konkretne kształty – maluchy szybko oswoją się z alfabetem.

Gra przeznaczona jest dla odbiorców powyżej 3 roku życia. Dla minimalnie 1, a maksymalnie 6 uczestników. Dobrze sprawdzi się więc także jako pomoc dydaktyczna dla grupy przedszkolnej.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/felus-i-gucio-poznaja-literki/p3355.html

Artykuł Feluś i Gucio poznają literki – recenzja gry do nauki alfabetu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Podwodni łowcy
➜ Autor: Marek Olszewski
➜ Ilustracje: Katarzyna Tużylak-Kopytek
➜ Wydawnictwo: Gaj
➜ Rok wydania: 2023
➜ Czas gry: od około 15 do 30 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 5 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: ma dużo zalet

Czy kojarzycie grę, która byłaby stworzona z myślą także o osobach z zaburzeniami barw? Ja jeszcze do niedawna nie kojarzyłam. Na szczęście trafiłam ostatnio na pewną nowość – karciankę, o której właśnie opowiadam w tej recenzji.

,,Podwodni łowcy” to pozycja stworzona przez Marka Olszewskiego z ilustracjami Katarzyny Tużylak-Kopytek. Ukazała się nakładem wydawnictwa Gaj, które możecie kojarzyć z serii książkowej: ,,Bezik Wielki Pies”, o jakiej miałam przyjemność dwukrotnie już pisać:

• Bezik Wielki Pies. Witaj w domu!,
• Bezik Wielki Pies. Boję się tego psa!.

Gra karciana Podwodni łowcy

Z ,,Podwodnymi łowcami”, jak wskazuje sama nazwa, zanurzamy się w głębiny, żeby zapolować. Zadaniem graczy jest wcielić się w grupę nurków organizujących turniej. Wygra ten, który zbierze największą kolekcję trzykolorowych rybek.

Pomysł wydaje się bardzo prosty, zasady również są dość przystępne. Jednostronicowa, zwięzła instrukcja zawiera krótką ich charakterystykę, bazującą na kilku podstawowych regułach. Ważne w ,,Podwodnym łowcach” jest to, aby znaleźć balans pomiędzy podejmowaniem ryzyka, a zbyt wczesnym wycofaniem się z poławiania.

Co zawiera pudełko?

W kompaktowym pudełku, nieco większym niż same karty, znajdziecie:

• 54 karty rybek trzech gatunków w trzech kolorach,
• 8 kart krewetek będących czymś w rodzaju jokera,
• po 8 kart fal, sieci, harpunów,
• 4 karty pomocy.

,,Podwodni łowcy” są karcianką przeznaczoną dla od 2 do 5 graczy, choć moim zdaniem najlepiej sprawdzą się w duecie lub maksymalnie dla 3 lub 4 graczy (im więcej graczy, tym dłuższy czas oczekiwania na naszą kolej). Łącznie czas gry nie powinien jednak przekroczyć pół godziny na pojedynczą rozgrywkę. 

Gra przyjazna osobom z zaburzeniami rozpoznania barw

Trochę żałuję, że autorzy nie poszli bardziej tropem np. takiej planszówki jak ,,Przygoda na safari”, gdzie zamiast faktycznie bawić się w ,,polowanie” na rybki, zastąpili je możliwością fotografowania zwierząt. Ten aspekt zabawy w poławianie, może być dla wielu rodziców wegan czy wegetarian nieco kłopotliwy.

,,Podwodni łowcy” mają jednak atut, o jakim zdecydowana większość twórców gier często zapomina. Mowa o specjalnych oznaczeniach na kartach, dzięki którym kolory przedstawione zostały także za pomocą różnych muszelek. Pozwala to na równych zasadach brać udział w zabawie tym osobom, które mają zaburzenie rozpoznawania barw.

Na czym polega ta karcianka?

Przechodząc jednak bardziej szczegółowo do zasad – wystarczy do rozłożonych dwunastu kart (trzy karty w czterech rzędach) dokładać w jednym z rogów losowe karty ze stosu. Cała zabawa polega na tym, żeby nie powtórzyły się one kolorystycznie.

Ruchy nazywają się Nurkowaniem oraz Punktowaniem – z kolei każde Nurkowanie dzieli się na etapy Zanurzenia i Wynurzenia. Jeżeli już zrozumie się te kilka podstawowych zasad (łącznie z rolą harpunów, krewetek czy sieci), rozgrywka może upływać naprawdę przyjemnie.

Atutem tej karcianki jest też jej niski stopień skomplikowania oraz możliwość podejmowania decyzji co do zaangażowania się w grę. Polecam ,,Podwodnych łowców” dzieciom już powyżej 7 roku życia. Ze względu na wymiary dobrze sprawdzi się jako gra wyjazdowa – nie zajmie wiele miejsca w plecaku czy bagażu.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwogaj.pl/produkt/podwodni-lowcy/

Artykuł Podwodni łowcy – recenzja karcianki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pucia nikomu nie trzeba przedstawiać (no, może jedynie autokorekcie, która uparcia robi z Pucia – Lucia…). To bohater serii książek dla najmłodszych, która rośnie wraz z dzieckiem. Na mojej stronie znajdziecie całe mnóstwo pozycji z Puciem w roli głównej – począwszy od lektur głównego cyklu, po dodatkowe małe kartonówki, gry, a nawet maskotki (lista na końcu tej recenzji).

Ćwiczenia wspomagające rozwój mowy

Ostatnio ukazało się coś wyjątkowego. ,,Pucio. Logopedyczne memo języczkowe” to popularna gra w zapamiętywanie, wzbogacona o ćwiczenia logopedyczne. Jej autorką jest autorka całej serii, czyli Marta Galewska-Kustra: pedagog dziecięcy, dr nauk humanistycznych oraz także logopeda.

Ta pozycja to więc idealny zbiór rozmaitych ćwiczeń wspomagających rozwój mowy dla każdego dziecka powyżej 3 roku życia.

Gra dla fanów Pucia

Jeżeli Wasze dziecko także zaczytuje się w serię o Puciu, ,,Logopedyczne memo języczkowe” będzie wspaniałym uzupełnieniem ulubionych historii. Na dużych kartonowych krążkach z grubej tekturki (nic nie mierzi mnie bardziej w memo, niż cieniutkie, małe kwadraciki, które gniotą się podczas zabawy), znajdziecie znajomych bohaterów na przyjemnych ilustracjach Joanny Kłos.

Dodatkowo, w środku, oprócz 24 krążków, znajdziecie również mini-książeczkę z dwunastoma propozycjami ćwiczeń. Każde zostało dopasowane do innej ilustracji i bezpośrednio do niej nawiązuje.

Nauka przez zabawę

Na przykład karta z wizerunkiem Pucia skaczącego na trampolinie, zachęca do wykonywania zadania polegającego na dotykaniu językiem podniebienia. Autorka opisuje je w ciekawy oraz odnoszący się do bohaterów sposób.

Dzięki temu, za każdym razem, kiedy trafi się parę, można wykonać odpowiednie ćwiczenie. Przy okazji więc świetnej zabawy, spędzamy czas pracując nad lepszą wymową, rozgrzewamy buzię i wprowadzamy zdrowe nawyki.

Polecam ,,Pucio. Logopedyczne memo języczkowe” wszystkim dzieciom, które uczą się mówić. Ze względu na ciekawy, okrągły kształt pudełka, gra może być także udaną propozycją prezentową.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/pucio–logopedyczne-memo-jezyczkowe/p3308.html

Wybrane tytuły gier i książek z Puciem:

• Pucio. Co tu pasuje?,
• Pucio. Pierwsze zabawy,
• Pucio maskotka,
• Pucio mówi dzień dobry,
• Pucio. Gdzie to położyć?,
• Co robi Pucio?,
• Pucio. Domino. 

Artykuł Pucio. Logopedyczne memo języczkowe – recenzja gry pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Harry Potter. Mistrz Pojedynków!
➜ Autor: Ludovic Maublanc
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 30 minut
➜ Liczba graczy:  od 4 do 8 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Wszyscy fani Harrego Pottera prawdopodobnie zadrżeli na wieść o premierze najnowszej gry planszowej! Sama identyfikuję się jako #potteromaniaczka, zbieram książki z uniwersum, maskotki, trochę gadżetów, ale przede wszystkim planszówki, w towarzystwie których można miło spędzić czas.

Na stronie znajdziecie już całkiem niezłą kolekcję pozycji dotyczącej Harrego Pottera – wystarczy kliknąć w tę ikonę.

Wśród nich znalazło się także trochę gier:

• Time’s Up! Harry Potter,
• Harry Potter i Magiczny Quiz,
• Story Cubes: Harry Potter,
• Harry Potter i Turniej Trójmagiczny,
• Dobble Harry Potter.

Zostań magicznym Mistrzem Pojedynków! 

,,Harry Potter. Mistrz Pojedynków!” to prawdziwa gratka dla potteromaniaków! W przypadku tego tytułu, nie musicie obawiać się, że mechanika schodzi na drugi plan, na rzecz głównego bohatera. Całość jest naprawdę bardzo ciekawie wymyślona, a sama realizacja gry sprawia, że do tego tytułu po prostu chce się wracać!

Rozgrywka przeznaczona jest do grup od 4 do 8 osób. W zależności od liczby uczestników, modyfikowane są nieco zasady gry. Polega ona przede wszystkim na tym, aby toczyć między sobą magiczne pojedynki, jednocześnie zdobywając nagrody z punktami. 

Rywalizacja oraz zbieranie punktów

Emocje towarzyszą graczom od początku do końca! Wzajemna rywalizacja i próba pokonania to jedno, ale zdobywane punkty na bieżąco trafiają do specjalnie zaprojektowanego pudełka, dzięki czemu (jeżeli nie liczy się ich skrupulatnie w pamięci), dopiero finał pokazuje, kto tak naprawdę zwyciężył w ,,Harry Potter. Mistrz Pojedynków!”.

Co zawiera pudełko i jak grać?

Dość dużych rozmiarów pudełko składa się na:

• 8 różdżek! Każda jest inna, wykonane są z dobrej jakości tworzywa i doskonale spełniają swoją rolę,
• 9 kafelków sztandarów domów (Gryffindor, Slytherin, Ravenclaw, Hufflepuff),
• kafelek prymusa inicjujący pojedynki,
• 142 absolutnie piękne, uszlachetniane kolorowymi foliami karty,
• 24 żetony dla przegranych w pojedynkach,
• 10 plastikowych podstawek na sztandary,
• zasady gry,
• plansza, która zmienia pudełko w licznik punktów.

Reguły są bajecznie proste – szczerze polecam obejrzenie zasad z kodu QR, przygotowanych przez Wydawnictwo Rebel. W 7 minut jasno i czytelnie opisywana jest tam mechanika krok po kroku. Naturalnie najbardziej rekomenduję grę w cztery osoby (ze względu na ilość domów). Kiedy graczy jest więcej, muszą się oni ze sobą porozumiewać, a to czasami powoduje małe zamieszania. Mimo to – ,,Harry Potter. Mistrz Pojedynków!” to świetna planszówka, która sprawdzi się podczas spotkań z przyjaciółmi, rodzinnych przyjęć czy zlotów fanowskich!

Będzie odpowiednia dla osób powyżej 8 roku życia.

Grę do recenzji przekazało wydawnictwo Rebel:

Artykuł Harry Potter. Mistrz Pojedynków! – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: W Krainie Baśni
➜ Ilustracje: Nikola Kucharska
➜ Wydawnictwo: Muduko
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 15 minut
➜ Liczba graczy:  od 1 do 18 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Baśnie to zdecydowanie jeden z moich ulubionych rodzajów opowieści. Bazują na ludzkich osobowościach, przekraczają granice wyobraźni i są pełne fantastycznych krain, które aż chciałoby się odwiedzić! 

W Krainie Baśni

Sami więc rozumiecie, że nie miałam zbyt dużego wyboru i kiedy tylko dowiedziałam się o premierze Wydawnictwa Muduko – wiedziałam, że za tą grą przepadnę bez reszty. ,,W Krainie Baśni” to planszówka-wyszukiwanka (ale też trochę karcianka), dla której piękne ilustracje oraz oprawę graficzną przygotowała Nikola Kucharska.

To utalentowana polska artystka, którą możecie kojarzyć z naprawdę wielu, zachwycających książek, m.in.:

• Miasto psów,
• Rok na zamku,
• Jak to działa? Książki,
• Fakty i plotki o smokach,
• Zaginiona wyspa,
• Jak to działa? Budowle.

Gra na spostrzegawczość

Wracając jednak do planszówki – została ona starannie wydana, w pięknym pudełku, które aż krzyczy, by podarować je komuś na prezent. Zawiera:

• 18 unikatowych plansz, na których znajdziecie nawiązania do klasycznych baśni – pełne postaci, stworzeń i elementów,
• 30 pięknie zaprojektowanych kart, na których znalazły się pojedyncze elementy do odszukania,
• przejrzysta instrukcja obsługi z propozycjami kilku sposobów na przeprowadzenie rozgrywek.

,,W Krainie Baśni” jest bowiem grą na spostrzegawczość. Stawia wyzwania małym i dużym detektywom, których zadaniem jest jak najszybciej odnaleźć dobrze ukryte przedmioty w baśniowym tłumie.

Ołowiany żołnierzyk, trzy świnki a może Calineczka?

Gra przeznaczona jest dla jednej, ale równie dobrze i 18 osób! Świetnie sprawdzi się więc np. w szkolnych świetlicach, na dużych spotkaniach rodzinnych czy podczas wycieczek. Pojedyncza rozgrywka zajmuje kwadrans, czasami szybciej – w zależności od tego z jak bystrymi przeciwnikami mamy do czynienia.

Już samo wpatrywanie się w te ilustracje przynosi dużo frajdy. Przyznam szczerze, że w naszym przypadku zawsze zaczynaliśmy od ustalenia z jakimi bohaterami baśniowymi mamy do czynienia. Czasami trzeba było się chwilę zastanowić, odszukując głównego bohatera, ale finalnie zawsze się to udawało! 

Jak nam się grało?

,,W Krainie Baśni” to z pewnością gra, która gwarantuje mnóstwo emocji. Pozwala rywalizować między sobą, dzięki czemu uczy dzieci wygrywania, ale także przegrywania. Nie potrzeba znajomości liter czy umiejętności czytania, aby dobrze się w nią bawić. Przyznam szczerze, że zauważyłam nawet tendencję, że dzieciom idzie w nią zdecydowanie lepiej. 

Jeżeli ktoś miałby kłopot z odnalezieniem jakiegoś elementu – wystarczy plansze odwrócić na drugą stronę. Znajduje się tam sprytnie zaprojektowana ta sama ilustracja, ale w skali szarości z uwzględnionymi obiektami do wyszukania w kolorze. 

Przyznam szczerze, że jestem zachwycona ,,W Krainie Baśni”. To gra, która udowadnia, że w prostocie tkwi siła. Aby wytłumaczyć jej zasady wystarczy zaledwie jedna chwila. Podobnie z rozkładaniem czy składaniem planszówki do pudełka. 

Polecam ją wszystkim powyżej 4 roku życia (choć była testowana też na 3-latce i świetnie się sprawdziła). 

Link do strony Wydawnictwa znajdziecie tutaj: https://sklep.muduko.com/pl/p/W-Krainie-Basni.-Rodzinna-gra-na-spostrzegawczosc/295

Artykuł W Krainie Baśni – recenzja rodzinnej gry na spostrzegawczość pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Żółwik Plusk!
➜ Autorzy: Joel & Rafael Escalante
➜ Ilustracje: Maïa Zeidan
➜ Wydawnictwo: Rebel
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 15 – 25 minut (w zależności od liczby graczy)
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie ma nic przyjemniejszego podczas upalnych dni, niż możliwość pluskania się w wodzie z przyjaciółmi! Nakładem Wydawnictwa Rebel ukazała się ostatnio gra, która jest nie tylko pięknie wydana, łączy wątek edukacyjny z klasyką, ale przy okazji – wciąga w wir rozgrywki graczy w każdym wieku!

Co znajduje się w pudełku?

,,Żółwik Plusk!” to kartonówka z elementami zręcznościowymi, pozwalająca trenować umiejętności manualne, pamięć oraz – na bardzo podstawowym poziomie, także strategię. Jej autorami jest Joel & Rafael Escalante, a piękne ilustracje stworzyła Maia Zaidan.

Pudełko zawiera:

• wymiarową planszę jeziora oraz przestrzenny tor rzeki z barierkami,
• 4 żetony dmuchanych kół ratunkowych,
• 12 żetonów piłek do zaznaczania sukcesów w grze,
• pogrubiony żeton żółwicy,
• 4 różne plansze graczy,
• 12 kartonowych płytek ze zwierzakami z Azji,
• prosta instrukcja obsługi.

Gra przeznaczona jest dla od 2 do 4 uczestników zabawy. Na opakowaniu podano informację, że to tytuł dla dzieci powyżej 5 roku życia, ale ja testowałam ją już z 3,5-latką, która nie dość, że świetnie się bawiła, to jeszcze ograła troje dorosłych!

Zasady gry

Ta gra jest naprawdę prosta do wytłumaczenia. Zawiera w sobie elementy popularnego memory, choć rozbudowana jest o element zręcznościowy oraz dobrze przemyślaną część rywalizacyjną. 

Każdy z graczy otrzymuje swoją planszę z losowo ułożonymi na nich zwierzakami (ciekawostka – nazwy zwierząt znajdują się w instrukcji obsługi, dzieci mogą więc się ich uczyć podczas gry). Zadaniem każdego jest, aby przesuwać piłeczkę od lewa do prawa, odkrywając kafelki z wizerunkami zwierząt. To, ile kafelków możemy odsłonić, jest zależne od tego, ile punktów otrzymamy za pstryknięcie żetonem z żółwicą.

Gra planszowa z elementem zręcznościowym

Na przestrzennej planszy trzeba tak pstryknąć w żeton, aby trafić nim najlepiej w sam środek sadzawki. Za taki cel otrzymujemy największą ilość punktów. Jeżeli uda nam się jednak trafić do sadzawki, ale w jej jaśniejszą strefę, wtedy mamy dwa punkty i możemy odsłonić dwie płytki ze zwierzętami.

Gra polega więc na tym, aby dobrze celować, ale także zapamiętywać położenie danych kafelków.

Ze względu na to, że ,,Żółwik Plusk!” nie wymaga skomplikowanej nauki liczenia lub czytania, mogą grać w nią już naprawdę mali miłośnicy planszówek! Co też nie znaczy oczywiście, że nie przypadnie ona do gustu starszym graczom, a nawet dorosłym.

Polecam ,,Żółwik Plusk”! jako świetną zabawę w gronie rodzinnym.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictworebel.pl/games/zolwik-plusk-5230.html

Artykuł Żółwik Plusk! – recenzja gry planszowej dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.