Polska zarówno kiedyś jak i dzisiaj słynie z wielu znakomitych wykonawców muzyki klasycznej. Oprócz tych najbardziej znanych, w historii zapisali się twórcy, których koncertów niestety już nie usłyszymy (a przynajmniej nie w oryginalnym wykonaniu). Pozostały jednak ich zapisy nutowe oraz opowieści, które teraz możemy poznać i nimi się zainspirować!

Wydawnictwo PWM (a w zasadzie dedykowane dzieciom ,,małe PWM”) rozpieszcza czytelników doskonałymi, rymowanymi książkami o wielkich, polskich artystach, ale także edukacyjnymi lekturami o muzyce.

Do tej pory pisałam już o:

• Impro Frycek,
• Ignacy Jan i jego plan,
• Tatulczyk Moniszko,
• Sonia w Krainie Sonostworów.

Wiecie, co jeszcze łączy te powyższe książki? Ich autorką jest Katarzyna Huzar-Czub – mistrzyni w pisaniu krótkich biografii sławnych muzyków w taki sposób, żeby zainteresować nimi najmłodszych.

KIM BYŁ HENRYK WIENIAWSKI?

,,Henio i cztery struny” to niezwykła historia o człowieku, określanym mianem ,,następcy Paganiniego”, czyli najsłynniejszego skrzypka wszech czasów. Henryk urodził się 10 lipca 1835 roku w Lublinie. Jego talent wiolinistyczny odkryto bardzo szybko. Już kiedy miał cztery lata było jasnym, że ten chłopczyk tworzy muzykę, która porusza serca.

Jako jeden z najmłodszych w historii został przyjęty do prestiżowego Konserwatorium Paryskiego (był wtedy zaledwie ośmiolatkiem!). Bardzo szybko osiągnął międzynarodowy sukces, który w późniejszych latach okupił pewnymi konsekwencjami.

ILE STRUN MAJĄ SKRZYPCE?

Najnowsza książka Katarzyny Huzar-Czub ze wspaniałymi, wielowymiarowymi ilustracjami Pauliny Wyrt (którą kojarzyłam dotychczas przede wszystkim z serii ,,Małe Licho” i która, okazuje się, ma bardzo dużo do zaoferowania!), to nie tylko wciągająca opowieść o Henryku Wieniawskim. Autorka w sprytny sposób w rymowanym tekście wplotła informacje o innych ważnych twórcach tamtych czasów, ale i o samych skrzypcach.

Mogę z całą pewnością stwierdzić, że po lekturze ,,Henio i cztery struny” już na zawsze zapamiętacie, że skrzypce mają cztery struny – G, D, A i E. A to dlatego, że wykorzystano dla utrwalenia tych informacji siłę metody skojarzeń – wspierając się zarazem historią samego bohatera.

NIE ZAWSZE JEST TYLKO KOLOROWO

To, że nie jest to tylko zwykła książka o drodze małego chłopca z wielkim talentem do zapisania się na stałe w kanonie wielkich muzyków, świadczy też fakt, że autorka ujęła w biografii Wieniawskiego bardzo ważny wątek. Mimo, że jest to pozycja dla dzieci, nie skupia się ono wyłącznie na superlatywach. 

W tekście można przeczytać również o problematycznej skłonności skrzypka do hazardu, jednocześnie nie ujmując jego niezwykłemu talentowi.

DLA KOGO JEST TA KSIĄŻKA?

,,Henio i cztery struny” to bardzo starannie przygotowana publikacja o niezwykle interesującym człowieku. Jestem przekonana, że (niestety) jeszcze wiele dzieci, ale i kilku dorosłych nie słyszało o Henryku Wieniawskim. Opisywana tutaj lektura umożliwia poznanie tej historii i wyciągnięcie ciekawych wniosków. Wielki talent to nie tylko obietnica sławy oraz bogactwa. Czasami nawet wybitnie uzdolnionych ludzi dopadają różne słabości.

Polecam ,,Henio i cztery struny” dzieciom już powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://pwm.com.pl/pl/sklep/publikacja/henio-i-cztery-struny,katarzyna-huzar-czub,25210,ksiegarnia.htm

Artykuł Henio i cztery struny – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.