Tytuł: 

Autor: M.T. Anderson

Ilustracje: Eugene Yelchin

Tłumaczenie: Rafał Lisowski

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość: prawie jak encyklopedia!

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Mówią, że nie powinno oceniać się książki przez pryzmat okładki. Kiedy jednak pierwszy raz zobaczyłam ,,Zabójstwo Brangwina Kąkola” to właśnie ona zrobiła na mnie największe wrażenie! Im jednak głębiej zapoznawałam się z lekturą, tym bliższa byłam stwierdzenia, że tym razem to właśnie wnętrze, a nie okładka, jest tym najciekawszym!

Trudno scharakteryzować ten tytuł nadając mu jakieś określone cechy – on po prostu nie daje się w żaden sposób zaszufladkować. Z jednej strony jest prozą, z innej komiksem lub raczej książką obrazkową. Nawiązuje stylistyką trochę do średniowiecza, ale poruszane są w niej kwestie daleko wybiegające poza ówczesną świadomość.

Głównym bohaterem książki jest tytułowy Brangwin Kąkol, który jako historyk Elflandu badający kwestie goblinów, zostaje wytypowany do pokojowej misji na terenie Tenebrionu, czyli Królestwa Goblinów właśnie.

Wyrusza więc z zadaniem dyplomatycznym (choć jak wkrótce się okaże – nie tylko), mając na celu przekazanie tamtejszemu władcy wielki klejnot z bogatym historycznym zapleczem. 

Drugim bohaterem (co nie powinno być niespodzianką) jest goblin, który w swoim świecie pełni funkcję archiwisty. Pasjonuje go kultura elfów i jego marzeniem jest wieczny pokój pomiędzy tymi dwoma narodami. 

Jak możecie się domyślać, zarówno elfy jak i gobliny są wobec siebie bardzo ostrożni. Wspólnie obwiniają się o rany przeszłości, wspominając krwawe wojny i utraconych bliskich. Uprzedzenia, których nie brakuje z pewnością Brangwinowi staną się przyczynkiem wielu komplikacji, a niespodziewane sploty akcji nadadzą całej historii jeszcze większego kolorytu! 

,,Zabójstwo Brangwina Kąkola” to książka, która choć ma ponad 500 stron, wciąga i pochłania bez reszty! Za sprawą przedstawienia części fabuły wyłącznie za pomocą obrazów przypominających drzeworyty, można ją przeczytać za jednym razem. 

Zachwyca jednak nie tylko formą, ale ma też do zaoferowania ponadczasowe przesłanie. To książka, która porusza kwestie moralności i związanych z nią wyrzeczeń. Zwraca uwagę jak krzywdzące mogą być uprzedzenia i w jaki sposób funkcjonują społeczeństwa, które czują się zagrożone. To także swego rodzaju rozprawka na temat tego czym jest patriotyzm i jak należy interpretować własną historię przez pryzmat punktu widzenia innych osób. 

,,Zabójstwo Bragnwina Kąkola” to majstersztyk! Gwarantuję, że każdy kto tylko zdecyduje się zaprzyjaźnić z tą książką, szybko poczuje natychmiastowe spełnienie! 

To pozycja odpowiednia dla osób powyżej 15 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-zabojstwo_brangwina_kakola.html

Artykuł Zabójstwo Brangwina Kąkola – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Shuky

Ilustracje: Waltch

Kolory: Novy

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętacie, jak dokładnie miesiąc temu pisałam o ,,Rycerzach”? Bardzo ciekawym komiksie paragrafowym rozrywającym się w świecie średniowiecznych zakątków, magii i władców.

W związku z tym, że tak wciągnęła mnie fabuła i przygody bohatera, o losie którego decydowałam, postanowiłam opisać dla Was także ,,Rycerzy 2”.

W tej części najważniejszym zadaniem jest dostarczenie istotnej wiadomości do hrabi, który zarządza miasteczkiem Wspakno.

Po drodze czekają na czytelnika jednak zagadki, liczne przeszkody oraz możliwość zmiany misji – tylko na własne życzenie!

Autorzy komiksu dają graczowi do wyboru 2 opcje rozpoczęcia rozgrywki. W zależności od stopnia zaawansowania oraz tego, czy ktoś ma za sobą już pierwszą część ,,Rycerzy” czy też nie, można wcielić się w giermka lub rycerza.

Oczywiście zabawa jest dużo ciekawsza, kiedy znamy przygody z poprzedniego tomu, ale w żadnej mierze ich znajomość nie jest wymagana do bardzo udanej obecnej rozgrywki.

Postanowiłam swoją bohaterką uczynić Karinkę i to z jej pomocą szczęśliwie ukończyć misję. W pierwszej części dowodziła ona Strażą Królewską i nie miała, aż takiego wpływu na akcję, jak w najnowszym tomie ,,Rycerzy”. Bardzo się cieszę, że pojawiła się tutaj silna postać kobieca, która pod każdym względem dorównuje pozostałym rycerzom.

Dobrą zmianą jest także rezygnacja z podziału na dzień i noc. Poprzednim razem ten dodatkowy element rozgrywki znacznie ją utrudniał, co mogło być zniechęcające, szczególnie dla młodszych graczy.

W ,,Rycerzach 2” nie można odmówić również poczucia humoru narratorowi. Wiele jego komentarzy świetnie opisuje przedstawiane wydarzenia w kadrach i rozładowuje czasami bardzo skumulowane napięcie.

Przed czytelnikami tej gry paragrafowej dużo świetnych wyzwań, przy których często trzeba nieco pogłówkować, coś policzyć lub zapamiętać.

Z pewnością pojedyncza misja wybranym bohaterem zapewni dobrą rozrywkę na wiele godzin, a to z pewnością nie ostatnia zabawa z tym komiksem.

Jakby tego było mało, po ukończeniu gry, autorzy zapowiadają kolejną część ,,Rycerzy”, na który sama z ciekawością czekam.

Polecam ten komiks dzieciom powyżej 8. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/rycerze2/

Artykuł Rycerze 2 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.