Czasami najlepszym, co można zrobić – to najpierw przeczytać książkę, a dopiero później (ewentualnie) siadać przed ekranem. W tym artykule udowadniam dość popularną tezę, że im lepsza książka, tym trudniej zrobić jej dobrą adaptację filmową.

Retrofuturyzm w książce obrazkowej

Na Zapomniany horyzont. The Electric State trafiłam przypadkowo, przeglądając nowości wydawnictwa Zysk i S-ka. Zaintrygowana okładką oraz – nie przeczę – logiem Netflixa, zaczęłam zgłębiać temat.

Autorem tej pozycji okazał się szwedzki muzyk oraz artysta, ze specjalizacją w retrofuturyzmie – Simon Stålenhag.  Im dłużej przyglądałam się jego pracom (można je podziwiać także bezpośrednio na https://www.simonstalenhag.se), tym bardziej wydawały mi się znajome. 

Okazało się, że kilka lat wcześniej obejrzałam serial Tales from the Loop (polskie Opowieści z Pętli), w którym odpowiadał on za identyfikację wizualną oraz materiały do scenariusza. Już wtedy można było dostrzec i docenić jego charakterystyczny, futurystyczny styl, osadzony w latach 90-tych XX wieku. 

Zapomniany horyzont. The Electric State

Historia książki Zapomniany horyzont. The Electric State miała z kolei swój początek w 2017 roku na popularnej platformie Kickstarter, na której można wspierać twórców, otrzymując od nich książki, gry planszowe, itp. 

Autor był już wtedy rozpoznawalną postacią, ponieważ Zapomniany horyzont. The Electric State to jego trzeci album, tym razem z akcją rozgrywającą się w fikcyjnym stanie USA.

Postapokaliptyczny świat ludzi i robotów

Główną bohaterką Zapomnianego horyzontu jest Michelle, która przemierza postapokaliptyczny pejzaż, pełen kurzu, porzuconych maszyn oraz zastygłych na wieki ludzi, ubranych w charakterystyczne maski firmy Sentre.

To obraz, który wiele osób może kojarzyć z kultowym Blade Runnerem albo grą Cyberpunk 2077. Książka jest utrzymywana w konwencji tajemnicy, niespiesznie zdradzając interesujące fakty zarówno o głównej bohaterce, jej towarzyszu jak i całym otoczeniu.

Czy film The Electric State jest wierny książce?

Film dostępny na platformie Netflix, czyli The Electric State to odwrócenie konwencji (niestety) o całe 180 stopni. Choć główną bohaterką jest także Michelle, to twórcy nie pozostawiają widzom żadnych interesujących tajemnic do odkrycia.

Historia jest płytka, jednorazowa (w przeciwieństwie do książki) i bazuje na wyświechtanej idei poświęcenia się dla dobra ogółu. W filmie mamy do czynienia z kiepskimi dialogami oraz średnim aktorstwem.

Jedyne, co rzeczywiście w nim się udało, to niektóre kadry (niemal przerysowane 1:1 z książki) oraz projekty robotów i pojedyncze żarty słowne. Zdecydowanie jednak The Electric State nie oddaje autentyczności, nastroju oraz całego zamysłu Zapomnianego horyzontu.

Przede wszystkim polecam więc książkę – odbiorcom powyżej 16 lat. Świetnie sprawdzi się w roli prezentów dla fanów futurystycznych publikacji. Zabierze was do świata niepokojącego i intrygującego, który jednocześnie może służyć jako przestroga.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/zapomniany-horyzont-the-electric-state.html

Artykuł Zapomniany horyzont. The Electric State – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Iskry

Scenariusz: Krzysztof Łuczyński

Rysunki: Krzysztof Łuczyński

Wydawnictwo: Timof Comics

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Muszę przyznać, że początek z tym komiksem nie był różowy. Kilka pierwszych kadrów i już miałam wrażenie, że gdzieś to widziałam. Kiedy padło hasło o honorze i sile pomyślałam kolejny raz, że ktoś odgrzewa tego samego, zatęchłego płaskimi bohaterami i pozbawionymi głębszego sensu strzelankami… kotleta. 

Okazało się, że właściwa historia jednak jeszcze się nie zaczęła, a ja byłam dopiero świadkiem prologu – akcji sprzed kilkuset lat, ukazanej dodatkowo z bardzo subiektywnego punktu widzenia. Moja opinia zaczęła się więc diametralnie zmieniać. Wciągnęłam się w wir akcji i… zupełnie przepadłam!

,,Iskry. Tom 1 Ambicja” jest nową serią komiksów, umiejscowionych w fantastyczno-futurystycznym uniwersum Galaktyki Świetlistej Drogi. Co ciekawe, to w pełni polska produkcja. Jej autorem jest Krzysztof Łuczyński, który odpowiada nie tylko za scenariusz, ale również za rysunki. Wygląda na to, że ,,Iskry” są jego debiutem. Po tak przyjemnym początku, mam nadzieję, że nabierze szybkiego wiatru w żagle!

Fabuła opowiada o perypetiach trawionej wojnami Galaktyki. Jej głównym bohaterem jest wojownik obdarzony nie tylko niezwykłe potężnym mieczem, ale i nadnaturalnymi zdolnościami. Ronan Arris należy do długowiecznej rasy, która znacznie przewyższa umiejętnościami obecnych mieszkańców Królestwa. Mężczyzna zdaje się skrywać wiele tajemnic. Czytelnikom, właśnie we wspomnianym już przeze mnie wcześniej prologu, zdradza się zaledwie urywek jego życia z czasów młodości. Choć na początku wydał mi się on tendencyjny, to z perspektywy całego pierwszego tomu wiem, że właśnie taki miał być. 

Ronan wychował się wśród bohaterów. Jego bliskim zawsze przyświecały wielkie ideały, z którymi on być możne nie do końca się utożsamia. Ta postać kryje w sobie duży potencjał i mam nadzieję, że autor pozwoli nam ją lepiej poznać w kolejnych częściach ,,Iskier”. 

Trzymając w rękach komiks, ale i odwiedzając media społecznościowe projektu, widać ogromną pasję oraz zaangażowanie jego twórcy. Mnie ujęły ostatnie strony książki, na których znajdują się informacje poszerzające uniwersum. To prawdziwa gratka dla fanów – podobnie jak publikowane w internecie dodatkowe rysunki. 

,,Iskry” z całą pewnością mają szansę stać się kultową serią – ważne, żeby w dalszym ciągu tak pozytywnie zaskakiwały czytelników.

Polecam tom pierwszy odbiorcom powyżej 15 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Iskry. Tom 1 Ambicja – recenzja nowej serii komiksowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.