➜ Tytuł: Mandragora
➜ Autorzy: Bruno Cathala, Florian Sirieix
➜ Wydawnictwo: FoxGames
➜ Rok wydania: 2023
➜ Czas gry: około 20 minut
➜ Liczba graczy:  od 2 do 4 osób
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Lubicie od czasu do czasu zaszaleć na zakupach? A może jesteście fanami magicznych zjawisk, tajemnych eliksirów oraz zakurzonych ksiąg pełnych zaklęć? Nakładem wydawnictwa FoxGames ukazała się właśnie karcianka, która doskonale łączy ze sobą zakupy i magię!

,,Mandragora” to tytuł, którego twórcami jest Bruno Cathala oraz Florian Sirieix. Gra przeznaczona dla od dwóch do czterech graczy w wieku powyżej 8 lat. Czas pojedynczej rozgrywki zamyka się w dwudziestu minutach.

Co zawiera pudełko?

W środku zgrabnie zaprojektowanego na tzw. szufladkę pudełka znajdziecie:

• krótką i łatwą do przyswojenia instrukcję,
• aż 82 karty magicznych przedmiotów (w tym wiele z nich ma odmienne ilustracje, nawet jeżeli przedstawia tę samą wartość),
• 24 karty zaklęć, dzięki którym zgromadzicie finalnie większą ilość punktów lub ułatwicie sobie dalszą grę,
• 10 kafelków sklepów, z których układa się coś na kształt planszy,
• znacznik asystenta na plastikowej podstawce,
• żeton klątwy oraz końca gry.

Magiczne sprawunki

W ,,Mandragorze” wszyscy gracze wysyłają jednego asystenta do sklepów, w których zdobywa on składniki na zaklęcia, ale także księgi ze swego rodzaju przepisami. Istnieją dwa rodzaje sklepów – dzienne i nocne. W dziennych dobrze widać, co można dostać do talii. W przypadku nocnych karty są zakryte, dlatego wybierając je, ponosi się pewnego rodzaju ryzyko.

A co to za ryzyko? Gra zawiera przeklęte zwoje. W zależności od ich siły, gracza który je gromadzi, może dosięgnąć klątwa, wpływająca oczywiście na końcową punktację. Ale jest też pewien twist! Zwoje można sobie podrzucać niczym kukułcze jajo – świetnie wpływa to na rywalizację z pozostałymi uczestnikami zabawy.

Mandragora – gra dla fanów fantastyki

Mechanika opiera się przede wszystkim na dwóch możliwościach – pozyskania nowych składników oraz rzucania zaklęć. Dzieje się tak do momentu wyczerpania stosu kart, które stopniowo dokładane są wokół stworzonej przez nas planszy sklepów. 

Kiedy do końca gry pozostają już tylko trzy rundy, na stół wykłada się żeton końca gry. To on odlicza ostatnie momenty zabawy, motywując czarodziejów do jeszcze większego skupienia!

A skąd taki tytuł? Otóż mandragora jest tutaj jokerem – kartką, która może uratować nas z wielu opresji. Dobrze zatem rozglądać się za nią podczas zakupów!

Czy może być grą kooperacyjną?

,,Mandragora” to zmyślna planszówko-karcianka, której zasady szybko się tłumaczy i w którą mogą zaangażować się nawet uczniowie pierwszych klas szkoły podstawowej. Jedyną trudność mogą sprawić karty zaklęć – aby rozszyfrować, co znaczy dana karta, trzeba początkowo zerkać do instrukcji.

Twórcy gry polecają także wersję częściowo kooperacyjną w przypadku grup czteroosobowych. Może ona bardzo fajnie się sprawdzić np. w szkołach podczas turniejów planszówkowych lub w trakcie rodzinnych spotkań.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/mandragora/

Artykuł Mandragora – recenzja gry rodzinnej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Jeden dzień z życia psa
➜ Scenariusz: Christian Giove
➜ Ilustracje: Stefano Tartarotti
➜ Tłumaczenie: Ola Skłodowska
➜ Wydawnictwo: FoxGames
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Są takie książki, o których na samą myśl merdałoby się ogonem, gdyby było się psem! Przedpremierowo chciałabym opowiedzieć o wyjątkowym komiksie, który z przyjemnością objęłam bajkochłonkowym patronatem medialnym.

,,Jeden dzień z życia psa” to pozycja stworzona przez duet – Stefano Tartarotti oraz Christian Giove. Ten pierwszy, ilustrator, występuje nawet na kartach komiksu! A to wszystko dlatego, że główna bohaterka suczka Lusia jest tak naprawdę inspirowana jego prawdziwym pieskiem o tym samym imieniu.

Książka paragrafowa dla dzieci

O paragrafówkach pisałam już na stronie wielokrotnie. Wydawnictwo FoxGames specjalizuje się zresztą w tego rodzaju pozycjach. Są one połączeniem książek i gier, gdzie czytelnik może sam decydować o losach bohatera. Kadr po kadrze przemierza fabułę, podążając za numerami okienek, nie stron. Jest w tym sporo wertowania, ale też mnóstwo niewysłowionej zabawy!

Z kilku ciekawszych dla trochę starszych dzieci poleciłabym m.in.:

• Zombie,
• Technomagowie,
• Rycerze,
• Rycerze 2,
• Mystery,
• Wilkołak.

Jeden dzień z życia psa

Najnowszy komiks paragrafowy dedykowany jest czytelnikom w wieku wczesnoszkolnym (do przechodzenia np. ze starszym rodzeństwem pomocnym w odczytywaniu tekstu) lub dla samodzielnie czytających odbiorców. 

Przedstawia on wiele możliwych scenariuszy z życia Lusi, która nudząc się w domu, postanawia przeżyć jakąś przygodę. W trakcie swojego wałęsania się po okolicy spotyka starych przyjaciół, ale trafia też w zupełnie nowe miejsca. Suczka jest nawet świadkiem… zebrania społeczności duchów – oczywiście pod warunkiem, że odważy się im pomóc w pewnej, bardzo interesującej sprawie.

Reguły korzystania z tej książki

,,Jeden dzień z życia psa” przygotowała dla czytelników naprawdę mnóstwo niespodzianek. Począwszy od emocjonującej akcji, wartościowych refleksji, humorystycznego snucia się po korytarzach zamku – po dodatkowe zadania, takie jak wyszukiwanie w kadrach dudków, zbieranie artefaktów (które mogą przydać się w trakcie gry), a nawet niespodziankę do odkrycia na stronie internetowej.

Muszę przyznać, że dawno nie bawiłam się tak znakomicie podczas czytania. Bardzo łatwo zaangażować się w przygody Lusi, dlatego nie sposób będzie oderwać od tej książki nawet dzieci, które… niekoniecznie przepadają za lekturami!

Nie zapomnijcie tylko DOKŁADNIE obserwować tego, co znajduje się w kadrze. Niektóre tajemnice ukryte są wyjątkowo dobrze i tylko bystre oko wypatrzy sekretne przejścia. Przyda się również umiejętność rozwiązywania zagadek i logicznego myślenia – doskonałe do ćwiczenia głowy!

Literatura dla miłośników psów

Nie trzeba chyba dodawać, że ,,Jeden dzień z życia psa” to prawdziwa gratka dla osób lubiących czworonogi. Lusia jest uroczą bohaterką i bardzo szybko zyskuje sympatię czytelników. 

Nie dajcie się jednak zwieźć – w tej książce jest sporo różnych zwierząt. Skłócone rody myszy, ukrywające się koty czy lisy, z którymi suczka będzie miała do czynienia więcej niż raz. Nie brakuje także innych psiaków, które również pełnią ważne role w fabule.

Dla kogo jest ta książka?

,,Jeden dzień z życia psa” to komiks paragrafowy, który podbije serca dzieciaków i dorosłych. Będzie odpowiedni dla odbiorców powyżej 7 roku życia. Jeżeli szukacie książki, która zajmie dzieci na dłużej – koniecznie po niego sięgnijcie.

Link do strony Wydawnictwa: http://foxgames.pl/jeden-dzien-z-zycia-psa/

OFICJALNA PREMIERA: 28.09.2022 rok

Artykuł Jeden dzień z życia psa – recenzja przedpremierowa patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Baśniowa gospoda
➜ Autorzy: Remo Conzadori, Paolo Mori
➜ Wydawnictwo: FoxGames
➜ Rok wydania: 2022
➜ Czas gry: ok. 20 minut
➜ Liczba graczy: 2 osoby
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kto nie marzyłby o tym, żeby wejść do gospody w czasie, gdy odbywa się tam zjazd najbardziej znanych, baśniowych postaci? O ile jakiś czas czytacie już moje recenzje, to pewnie wiecie, że mam wielką słabość do wszystkiego, co choć w niewielkim stopniu związane jest z baśniami.

Nie mogłam więc sobie odmówić także ostatniej nowości od Wydawnictwa FoxGames.

,,Baśniowa gospoda” to oryginalna planszówka, rozgrywana w… pionie! Jej autorami są Remo Conzadori oraz Paolo Mori.

CO ZAWIERA PUDEŁKO BAŚNIOWEJ GOSPODY?

Gra dedykowana jest dla rozgrywki dla graczy jeden na jednego, a jej szacunkowy czas trwania wynosi około 20 minut. 

Dużych rozmiarów pudełko (jest jednym z większych, które mamy w kolekcji) zawiera:

• pionową ,,gospodę” wykonaną z solidnego plastiku, będącą także naszą planszą,
• 8 kart postaci (moim zdaniem mogły być wydrukowane na papierze o dużo wyższej gramaturze),
• 1 plansza z listą gości (podobna uwaga jak powyżej),
• 62 kartonowe żetony złotych monet,
• 64 kartonowe żetony postaci,
• 1 woreczek (niestety pozaciągał się nam już po kilku rozgrywkach),
• prosta instrukcja obsługi.

Choć jak widać po liście powyżej, początkowo rozczarowało mnie wykonanie kilku komponentów ,,Baśniowej gospody”, to jednak muszę szczerze przyznać, że mechanika gry jest bardzo przyjemna!

JAK GRAĆ?

Cała ,,filozofia” polega przede wszystkim na zapamiętaniu tego, jaki efekt wywołuje dana postać. Łącznie w grze jest ich osiem, jednak do każdej rozgrywki wybieramy tylko pięć. Następnie należy odłożyć niepotrzebne żetony postaci do pudełka, a resztę wrzucić do woreczka (z pewnymi wyjątkami).

Zabawa polega na wrzucaniu wybranych z planszy żetonów i umieszczaniu ich od góry w gospodzie. Za odpowiednio wybrane miejsce dla naszych postaci, zgarniamy pieniądze. Im mamy ich więcej – wygrywamy. Gra toczy się do momentu, aż nie zapełnimy przynajmniej trzech z siedmiu kolumn.

BAŚNIOWA GOSPODA I JEJ GOŚCIE?

W naszej rozgrywce możemy wylosować pięć z którychś z poniższych postaci:

• Pinokio,
• Jaś i Magiczna Fasola,
• Szczurołap i Szczury,
• Czerwony Kapturek,
• Wielki Zły Wilk,
• Mała Świnka,
• Księżniczka,
• Zła Królowa.

Niektórzy bohaterowie pozwalają nam natychmiast uzyskać jakiś profit z zagrania. Na efekt pozostałych trzeba będzie poczekać aż do końca gry. Pozwala to w pewien sposób zaplanować jakąś strategię, dzięki której można zaskoczyć rywala na etapie podliczania punktów.

Szczerze mówiąc my trafiliśmy tylko na jedną niejasność w instrukcji. Nie jesteśmy pewni czy po umieszczeniu w kolumnie Złej Królowej, przeciwnik płaci nam monetę tylko kiedy włoży swej żeton bezpośrednio nad nią, czy także na wszystkie pola powyżej. W instrukcji nie jest to sprecyzowane.

PODSUMOWANIE I WNIOSKI Z GRY

,,Baśniowa gospoda” to jednak spora frajda. Potrafi zaangażować uczestników nawet na kilka rozgrywek z rzędu! Obecność klasycznych bohaterów jest kolejnym dużym atutem. Być może po zabawie dzieci zapragną powrócić do lektury ulubionej baśni!

Polecam tę grę wszystkim powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://foxgames.pl/basniowa-gospoda/

Artykuł Baśniowa gospoda – recenzja gry dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Santa Monica

Autor: Josh Wood

Ilustracje: Jeremy Nguyen, Josh Wood

Wydawnictwo: Grupa Wydawnicza Foksal, FoxGames

Rok wydania: 2021

Czas gry: ok. 40 minut

Ilość graczy: od 2 do 4

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Santa Monica to niezwykle popularne miejsce w Los Angeles. Nadbrzeżne miasto należy do stanu Kalifornia i słynie z 3rd Street Promenade oraz słynnego molo Santa Monica Pier, które (ciekawostka) zostało zbudowane w 1909 roku. Ponad to, ten zakątek kojarzy się nadmorskim wypoczynkiem, gwiazdami Hollywood minionej epoki czy wieloma rozrywkami i dobrą zabawą.

Nic dziwnego, że twórca gry – Josh Wood właśnie w tym miejscu postanowił ulokować akcję swojej bestsellerowej planszówki.

,,Santa Monica” to gra karciana, która przeznaczona jest dla od 2 do 4 uczestników. W dość pokaźnych rozmiarów pudełku znajduje się: 78 kart krajobrazu (podzielonych według kategorii: plaża i bulwar), 4 płytki piaskowych dolarów, 4 karty pomocy, 6 startowych płytek krajobrazu (dla każdego gracza i dwie zapasowe dla urozmaicenia kolejnych rozgrywek), 25 piaskowe dolary (oraz dodatki płytki pomnażania dolarów), 28 żetonów śladów stóp, 3 płytki celów (wspólne dla wszystkich graczy), znaczniki osób (łącznie 68 w 3 rodzajach – mieszkaniec, turysta oraz celebryta), notes dla punktacji, znacznik pierwszego gracza, food trucka i stałego bywalca. 

Uff! Choć jak widać elementów gry jest naprawdę sporo, przeczytanie całej instrukcji nie zajmuje dużo czasu. Mechanika jest dość prosta i instynktowna. Mnie osobiście nieco przypomina tę z ,,Botanik”. Tam także trzeba było dokładać własne karty i rywalizować o nie z innymi graczami. Z drugiej strony ma również wiele wspólnego ze ,,Szczęśliwicami Wielkimi”, w których buduje się po prostu swoje miasto.

Cała idea polega bowiem na tworzeniu własnego, atrakcyjnego dla ludzi bulwaru Santa Monica. W zależności od tego jaką płytkę startową krajobrazu otrzymamy na początku gry, będziemy musieli skupić się na różnych celach. Może to być miejsce atrakcyjne przede wszystkim dla mieszkańców, turystów, osób lubiących zakupy, uprawiających sport czy spędzanie czasu na łonie natury. Czasami ikony miejsc będą się łączyć, nieco ułatwiając nam zadanie. 

Karty wybieramy z puli górnego oraz dolnego rzędu (częściej z tego drugiego) pamiętając, że te z niebem u góry możemy układać na lini plaży, a te z ulicą, na samym dole naszej własnoręcznie skomponowanej planszy. Razem z kartami pojawiają się bohaterowie oraz rozmaite akcje. W kolejnych krokach możemy przemieszczać postacie, zdobywać piaskowe dolary oraz przyjmować u siebie celebrytów. Gra toczy się aż do momentu, gdy każdy z graczy wyłoży u siebie czternastą kartę, kończąc tym samym własny bulwar. Następuje wówczas liczenie punktów i wyłonienie zwycięzcy! 

To cukierkowa (w jak najbardziej pozytywnym sensie!) gra familijna, która choć nie zapewnia zbyt wielu interakcji, pozwala miło spędzić czas w rodzinnym gronie. Będzie odpowiednią pozycją dla graczy już powyżej 10 roku życia.

Planszówkę ,,Santa Monica” kupicie także w dobrych księgarniach internetowych!

Artykuł Santa Monica – recenzja gry planszowej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autorzy: Michał Gołębiowski, Wojciech Grajkowski

Ilustracje: Tomek Domański

Wydawnictwo: Foxgames

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jeżeli chcecie wyruszyć w podróż pełną przygód, podczas której sprawdzicie swoją przenikliwość, bystrość umysłu i umiejętność kojarzenia faktów, ale akurat nie macie przy sobie zbyt wielkie gotówki… to mam świetną propozycję!

,,Dziennik: Zagadkowa podróż” to nowość od Wydawnictwa Foxgames, które specjalizuje się w książkach interaktywnych zarówno dla dzieci jak i dorosłych. 

Prawie rok temu odbyła się premiera ,,Dziennika29” – młodzieżowej pozycji z zagadkami, która nie opowiadała historii, ale zdecydowanie była bardzo ciekawym eksperymentem – połączeniem retro identyfikacji graficznej z nowoczesną aplikacją. 

,,Dziennik: Zagadkowa podróż” to z kolei bardzo dobra fabuła, połączona z zagadkami i ciekawostkami na temat różnych miejsc na świecie. Kolejną fantastyczną wiadomością jest też fakt, że została napisana przez duet bardzo ciekawych polskich twórców – Michała Gołębiowskiego oraz Wojciecha Grajkowskiego. 

Głównymi bohaterami książki jest rodzeństwo – Karolina oraz Kazik, których rodzice wybierają się właśnie na zasłużone wakacje. Zanim jednak wsiądą do samolotu, pozostawiają dzieciom wyjątkowe urządzenie. 

Małżeństwo pracuje w Ośrodku Badań nad Sztuczną Inteligencją, gdzie udało im się skonstruować tzw. Zagadroid, który wymyśla różne zagadki na podstawie otoczenia, w którym aktualnie się znajduje. Dzieci mają go pilnować, jednak już tej samej nocy, kiedy rodzice wylatują, robot w tajemniczych okolicznościach znika.

Wysyła jednak rodzeństwu informacje o swoim położeniu i idąc śladem zagadek, Kazik oraz Karolina zaczynają swoją wielką przygodę!

,,Dziennik: Zagadkowa podróż” nie jest typowym dziennikiem. Narracja jest tradycyjna jak w każdej książce przygodowej – poznajemy losy bohaterów z punktu widzenia narratora wszechwiedzącego. To jednak wystarczy, żeby zaangażować się w historię i kibicować dzieciom w podążaniu tropem zguby.

Poziom zagadek jest dość zróżnicowany, ale jednocześnie bardzo zadowalający. Czytelnikom spodoba się, że autorzy traktują ich poważnie (przy niektórych zadaniach trzeba trochę pogłówkować), ale z drugiej strony na pewno samodzielnie poradzą sobie z większością zagadek. Jeśli nie – mogą użyć specjalnego DEKODERA, który znajduje się na końcu książki i wyszukać podpowiedź lub gotowe rozwiązanie. 

Przy niektórych poleceniach trzeba zwracać uwagę na wszystko, począwszy od detali na okładce, dziwnie wydrukowane znaki, które po przechyleniu książki pokazują coś zupełnie innego czy nadruki w nietypowych miejscach. 

W związku z tym, że po książce najlepiej pisać (chociaż nie jest to konieczne), jest ona wydrukowana na ekologicznym papierze i ma bardzo atrakcyjną cenę. 

Polecam ,,Dziennik: Zagadkowa podróż” wszystkim czytelnikom powyżej 8. roku życia. 

Link do strony Wydawnictwa: http://foxgames.pl/dziennik-zagadkowa-podroz/

Artykuł Dziennik. Zagadkowa podróż – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Shuky

Ilustracje: Waltch

Kolory: Novy

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętacie, jak dokładnie miesiąc temu pisałam o ,,Rycerzach”? Bardzo ciekawym komiksie paragrafowym rozrywającym się w świecie średniowiecznych zakątków, magii i władców.

W związku z tym, że tak wciągnęła mnie fabuła i przygody bohatera, o losie którego decydowałam, postanowiłam opisać dla Was także ,,Rycerzy 2”.

W tej części najważniejszym zadaniem jest dostarczenie istotnej wiadomości do hrabi, który zarządza miasteczkiem Wspakno.

Po drodze czekają na czytelnika jednak zagadki, liczne przeszkody oraz możliwość zmiany misji – tylko na własne życzenie!

Autorzy komiksu dają graczowi do wyboru 2 opcje rozpoczęcia rozgrywki. W zależności od stopnia zaawansowania oraz tego, czy ktoś ma za sobą już pierwszą część ,,Rycerzy” czy też nie, można wcielić się w giermka lub rycerza.

Oczywiście zabawa jest dużo ciekawsza, kiedy znamy przygody z poprzedniego tomu, ale w żadnej mierze ich znajomość nie jest wymagana do bardzo udanej obecnej rozgrywki.

Postanowiłam swoją bohaterką uczynić Karinkę i to z jej pomocą szczęśliwie ukończyć misję. W pierwszej części dowodziła ona Strażą Królewską i nie miała, aż takiego wpływu na akcję, jak w najnowszym tomie ,,Rycerzy”. Bardzo się cieszę, że pojawiła się tutaj silna postać kobieca, która pod każdym względem dorównuje pozostałym rycerzom.

Dobrą zmianą jest także rezygnacja z podziału na dzień i noc. Poprzednim razem ten dodatkowy element rozgrywki znacznie ją utrudniał, co mogło być zniechęcające, szczególnie dla młodszych graczy.

W ,,Rycerzach 2” nie można odmówić również poczucia humoru narratorowi. Wiele jego komentarzy świetnie opisuje przedstawiane wydarzenia w kadrach i rozładowuje czasami bardzo skumulowane napięcie.

Przed czytelnikami tej gry paragrafowej dużo świetnych wyzwań, przy których często trzeba nieco pogłówkować, coś policzyć lub zapamiętać.

Z pewnością pojedyncza misja wybranym bohaterem zapewni dobrą rozrywkę na wiele godzin, a to z pewnością nie ostatnia zabawa z tym komiksem.

Jakby tego było mało, po ukończeniu gry, autorzy zapowiadają kolejną część ,,Rycerzy”, na który sama z ciekawością czekam.

Polecam ten komiks dzieciom powyżej 8. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/rycerze2/

Artykuł Rycerze 2 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Shuky

Ilustracje: Waltch

Kolory: Novy

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2017

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

,,Rycerze”, kolejny już w mojej kolekcji komiks paragrafowy, wydawał się na pierwszy rzut oka najprostszym ze wszystkich, z którymi miałam do czynienia do tej pory.

Jak wiadomo, pozory jednak lubią mylić i szybko okazało się, że żeby zostać rycerzem trzeba się trochę nagimnastykować, ale jak już się uda – frajda jest ogromna!

Ilustracje do tej książki stworzył Waltch, który napisał również fabułę ,,Zombie”. Nie ma jednak w tych pozycjach zbyt wielu podobieństw. Każda ma indywidualny styl, zupełnie inną linię fabularną oraz inaczej rozwija się w nich akcja.

Zadaniem czytelnika / gracza ,,Rycerzy” jest pomyślnie przejść próbę Szkoły Rycerskiej i stać się pełnoprawnym rycerzem. W przeciwieństwie jednak do pozostałych książek o których pisałam (np. ,,Mystery”, ,,Wilkołak” czy ,,Technomagowie”) nie traci się w niej życia i nie trzeba go liczyć. W tym przypadku należy zwracać uwagę na ilość minionych dni, które oznaczone są charakterystycznym symbolem.

Po 5 nocach przychodzi czas na podliczenie bransoletek, których zbieranie jest (zaraz obok przetrwania) najważniejszą misją gry, i w zależności od ich ilości, dowiadujemy się, co dalej czeka naszego bohatera.

Jego wybór także zależy od indywidualnych preferencji czytelnika. Na początku poznajemy 3 braci, którzy znudzeni życiem na roli postanawiają porzucić wieś i starać się o zostanie pełnoprawnymi rycerzami. Każdy z nich jest inny. Mamy typowego osiłka, który przoduje siłą i charyzmą, drugiego, który jest niezwykle zręczny oraz trzeciego, który charakteryzuje się wspaniałą inteligencją.

W zależności od tego, na kogo z nich postawimy, będzie nam łatwiej przechodzić pewne rodzaje zadań.

Na aspirujących rycerzy czekają zagadki, postacie, których obecność kojarzy się z fantastyką oraz czasami średniowiecza, jak np. magicy czy elfy.

Najważniejszą jednak zasadą o której warto pamiętać, podczas rozgrywki w ,,Rycerzy” jest przestroga w instrukcji gry. Autorzy radzą, żeby nie oszukiwać i zachowywać się tak, jak na przyszłego obrońcę królestwa przystało. Powiem Wam w tajemnicy, że naprawdę mądrze jest tej rady posłuchać.

,,Rycerzy” polecam dla graczy powyżej 8. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/rycerze/

Artykuł Rycerze – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: CED

Ilustracje: Stivo

Tłumaczenie: Julia Chimiak

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W dobie komiksowych bohaterów, którzy święcą triumfy zarówno na ekranach kinowych, jak i w serialach czy tradycyjnych książkach, paragrafówka, gdzie można wcielić się w rolę superbohatera jest strzałem w dziesiątkę.

,,Mystery” to kolejny już komiks paragrafowy o którym piszę na stronie. Nie bez powodu, to jedna z ciekawszych rozrywek dla dzieci, które niechętnie sięgają po książkę. Z drugiej strony, to także świetna alternatywa dla gier komputerowych.

Do tej pory pisałam o poniższych komiksach paragrafowych:

–  ,,Wilkołak”,

– ,,Technomagowie”,

– ,,Zombie”.

Każdą z nich wyróżniają poszczególne elementy. ,,Mystery” wydaje się z nich pozornie najprostszą pod względem konstrukcji. Jest najbardziej linearna i czytelnik może stopniowo odblokowywać poziomy, aż do osiągnięcia właściwego celu.

Jej fabuła opowiada historię o świecie pełnym superbohaterów i ludzi obdarzonych umiejętnościami, ale stojących po złej stronie mocy. Legion Walecznych to specjalna organizacja z Chicago, który boryka się z coraz większą przestępczością. Brakuje im superbohaterów do walki z nikczemnością, dlatego postanawiają urządzić mini casting.

Zadaniem czytelnika jest wcielić się w rolę rekruta i udowodnić Legionowi, że jest się gotowym nieść pomoc potrzebującym.

Do dyspozycji mamy specjalne moce: latanie, supersiła, superzmysły oraz góra forsy. W zależności od tego, jak bardzo są rozwinięte, tak będzie nam łatwiej zdobywać niezbędne punkty i awansować na kolejne poziomy.

Ciekawym urozmaiceniem w ,,Mystery” są także kody qr, które przenoszą czytelnika w świat ciekawostek na temat uniwersum. Ich używanie nie jest niezbędne, ale przyjemnie urozmaica rozgrywkę.

W komiksie w ciekawy sposób wpleciono wątki związane z różnymi czasami (np. ze średniowieczem), ale akcja rozgrywa się przede wszystkim w świecie przyszłości, pełnym nowoczesnych urządzeń i nieodkrytych (jeszcze) pierwiastków.

Fabuła jest wciągająca, i choć pełna rozgrywka zajmuje około 2/3 godzin, nie chce się jej przerywać.

,,Mystery” polecam dla wszystkich dorosłych oraz dzieci powyżej 10. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/mystery/

Artykuł Mystery – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Moon

Ilustracje: 2D

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Prawdziwie dobra paragrafówka to taka, gdzie przerzucane w pośpiechu strony dostarczają emocji, a ty jako uczestnik rozgrywki czujesz, że właśnie zbliżasz się do rozwiązania zagadki!

,,Wilkołak” to komiks paragrafowy, który przeznaczony jest dla czytelników powyżej 10. roku życia. Zadaniem gracza jest pomyślnie ukończyć misję i… nie dać się zabić!

Do tej pory wspominałam już o kilku fantastycznych paragrafówkach od Wydawnictwa Fox Games. Zarówno jednak w ,,Zombie” jak i ,,Technomagach” mieliśmy do wyboru rozgrywkę chłopakiem lub dziewczynką.

W przypadku ,,Wilkołaka” postać jest jedna, ale dzięki temu jest sporo więcej lokacji i ma się wrażenie, że gra jest bardziej spójna.

Zaczynamy od wstępu, gdzie autor wprowadza nas w historię. Książka opowiada o młodym uczniu Eorasie i starym magu Tedeokredzie, który jest jego mistrzem.

Akcja rozgrywa się w czasach średniowiecza, a wszystko zaczyna się od nocnego spaceru po lesie, w poszukiwaniu brakujące składnika do eliksiru.

Podczas tej krótkiej wycieczki, Eoras zostaje zaatakowany przez wilkołaka. Udaje mu się przeżyć, ale nie wychodzi z tego bez szwanku. Zostaje draśnięty i wkrótce okazuje się, że został zarażony.

Od tej pory chłopak jest prześladowany przez Salandra – łowcę wilkołaków (który podobnie jak Wiedźmin ma bliznę na lewym oku) oraz podobnych jemu zabójców. Poza tym musi zmierzyć się ze swoimi nowymi zdolnościami, a wkrótce odkryć także przyczynę tajemniczego zaginięcia swojego mistrza.

Bardzo podoba mi się, że w tej grze istnieje bardzo wiele sposobności ucieczek i przechodzenia z jednych punktów do drugich. Podczas takich zadań można znaleźć wiele cennych przedmiotów. Plusem jest też to, że idąc do przodu (zupełnie jak w prawdziwym życiu) nie można cofnąć się wstecz. Raz podjęta decyzja, zostaje taką na zawsze.

,,Wilkołak” to gra w której należy zapisywać swoje postępy. Służy do tego specjalna Karta bohatera dołączona do książki. Można także korzystać z szablonu wydrukowanego z internetu.

Notowanie, podobnie jak w poprzednich tego typu komiksach jest więc niezbędne, ale w zasadzie i bardzo naturalne dla takiej rozgrywki.

,,Wilkołak” został ciekawie przemyślany. Ma tylko jedno dobre zakończenie, a moment kiedy się do niego zbliżamy, jest niezwykle emocjonujący!

Warto wspomnieć także o fantastycznej okładce, która wygląda jakby była skórzana i grubej, solidnej oprawie, która z pewnością wytrzyma dziesiątki momentów odwracanych w napięciu kartek!

Polecam ,,Wilkołaka” na długie godziny świetnej zabawy.

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/wilkolak/

Artykuł Wilkołak – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Scenariusz: Cetrix

Ilustracje: Yuio

Tłumaczenie: Anna Ślubowska

Wydawnictwo: FoxGames

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

4 godziny (nie licząc pół godzinnej przerwy). Dokładnie tyle czasu spędziłam na przeniesieniu się w przeszłość, do 1889 roku i XIX-wiecznej Francji, pokonaniu mnogich pułapek, rozwiązaniu kilku zagadek i zmierzeniu się z wrogami, a wszystko po to, żeby ocalić wielki wynalazek Gustawa Eiffela.

Ostatnio książki paragrafowe pojawiają się na moim blogu regularnie. Większość czytelników w pewnym momencie czuje potrzebę bezpośredniego oddziaływania na fabułę. Chce mieć wybór i pragnie decydować o losie bohaterów.

Paragrafówki są dla takich osób idealnym rozwiązaniem, bo zawierają w sobie element losowości, sporo historii i czynnik sprawczy czytelnika.

,,Technomagowie” to już kolejny komiks, po ,,Zombie”, o którym wspominałam już jakiś czas temu, od Wydawnictwa FoxGames, które stawia przede wszystkim na interaktywność i niebanalne podejście do tematu książek.

W tym przypadku także mamy do czynienia z dwoma postaciami (studentem i studentką), które czytelnik może sobie wybrać i z ich punktu widzenia śledzić oraz prowadzić rozgrywkę.

W przeciwieństwie jednak do ,,Zombie” głównym celem gracza nie jest uwolnienie się i zmierzanie do celu, ale zbieranie punktów many, które następnie twórca wieży Eiffela wykorzysta, żeby ochronić Francję.

Książka ma także niewątpliwy urok ze względu na uniwersum w którym się rozgrywa. Autorzy stworzyli coś na kształt steampunkowego świata, gdzie magia i technologia uzupełniają się i są tak powszechne, że można je nawet studiować na Sorbonie.

Tak jak w przypadku ,,Zombie”, do rozgrywki niezbędne będzie coś do pisania, a jeśli nie chcecie wycinać elementów z książki, także kostka do gry oraz osobna kartka do notowania.

4 wspomniane wyżej godziny, zleciały na grze niezwykle szybko. Ciągle jestem pod wrażeniem, jak sprytnie została wymyślona mechanika gry, żeby skutecznie wciągnąć czytelnika w fabułę i po drodze nie pokazać żadnego słabego elementu całości.

,,Technomagowie” jako paragrafówka jest autentyczna. Dzięki odsyłaniu czytelnika w wiele miejsc, podejmowaniom prób zmylenia go, aż w końcu nagradzania za rozwiązane zagadki, jest to pozycja idealna dla osób powyżej 10. roku życia.

Można odnaleźć w niej bajkowych, klasycznych bohaterów w nieco innej odsłonie, przeżyć fantastyczną przygodę w wielu kultowych miejscach Francji czy po prostu miło spędzić czas, czując, że ta zabawa nie była bezowocna, bo pozwoliła trochę na rozruszanie naszych szarych komórek. Bardzo polecam ,,Technomagów”!

Link do strony wydawnictwa: http://foxgames.pl/technomagowie/

Artykuł Technomagowie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.