Skandynawia to, moim zdaniem, jedno z najpiękniejszych miejsc na Ziemi. Szczególnie tereny za Kołem Podbiegunowym, które można przemierzać samochodem przez wiele kilometrów i nie spotkać żadnej cywilizacji tylko ciągnące się, nieco ,,księżycowe” krajobrazy, zajmują u mnie wysokie miejsce w rankingu.

Bez względu jednak na to czy mowa o Norwegii, Danii, Szwecji czy może nie należącej do Skandynawii – Finlandii, są to państwa które zdecydowanie warto choć raz odwiedzić – choćby zanurzając się w jakimś dobrym przewodniku.

Kocie ścieżki – przewodniki dla dzieci (i nie tylko)

Tak się szczęśliwie złożyło, że mam w tym temacie do polecenia książkę z serii, która już raz zdążyła zachwycić czytelników! Pierwsza z cyklu ,,Kocie ścieżki” ukazała się: ,,Kocie ścieżki. Japonia”. Kolejną, równie mocno trafiającą w mój gust, jest właśnie: ,,Kocie ścieżki. Skandynawia i Finlandia”. Autorką tych pozycji jest Jola Jaworska, która odpowiada zarówno za tekst jak i piękne, subtelne ilustracje.

Motywem przewodnim przewodników są koci przewodnicy – zwierzęta, które często wywodzą się z danego kraju (jako rasa), tłumaczą różne słowa i zdania czytelnikom, ale przede wszystkim prowadzą ich do miejsc, które warto zobaczyć.

Laponia oraz renifery

W ,,Kocie ścieżki. Skandynawia i Finlandia” autorka przeplata informacje o czterech wybranych krajach, pokazując zarówno jak wiele je ze sobą łączy, ale także co dzieli i jest godne odnotowania. Wielokrotnie zwraca uwagę np. na różnice językowe lub historyczne. Jestem przekonana, że wiele osób z Krajami Północy kojarzy przede wszystkim Laponię – ciągnącą się przez długi pas u szczytu Europy oraz… renifery. 

Autorka wyjaśnia z jakiego powodu nie powinno nazywać się mieszkających w Laponii ludzi Lapończykami oraz dlaczego tylko oni posiadają prawo do hodowli tych niezwykłych zwierząt, których zwykło łączyć się z postacią Świętego Mikołaja. 

Wikingowie, Święty Mikołaj oraz Muminki

Kolejnymi tematami, które z pewnością zaciekawią czytelników są (aktualny szczególnie teraz, kiedy piszę tę recenzję) temat Świętego Mikołaja oraz jego mikołajowej, fińskiej wioski w Rovaniemi – jak również wszelkie kwestie związane z Wikingami. W ,,Kocich ścieżkach. Skandynawia i Finlandia” bardzo sumiennie został przedstawiony ich rys historyczny, łącznie z największymi podbojami oraz nieuchronnym schyłkiem.

Podróżując po krajach północy musicie się także liczyć z możliwością spotkania trolla! Jest jednak duża szansa, że szybciej natraficie na ślady małych przyjaciół z dzieciństwa, czyli… Muminków!

,,Kocie ścieżki. Skandynawia i Finlandia” to książka wypełniona po brzegi ciekawostkami. Narracja prowadzona jest w taki sposób, że można ją przeczytać na jednym posiedzeniu, a zdobyta w ten sposób wiedza z pewnością przyda się przy okazji rodzinnych spotkań.

Jestem zachwycona zarówno tą częścią jak i całą serią! Kolejny raz niecierpliwie oczekuję na wyprawę do kolejnych krajów z milusińskim, kocim przewodnikiem. Polecam ,,Kocie ścieżki” czytelnikom już powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-1083-Kocie-sciezki-Skandynawia-i-Finlandia.html

Artykuł Kocie ścieżki. Skandynawia i Finlandia – recenzja przewodnika pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Mopsik, który chciał zostać elfem
➜ Seria: Mopsik, który chciał…
➜ Autorka: Bella Swift
➜ Ilustracje: Nina Jones, Artful Doodlers
➜ Tłumaczenie: Ewa Kleszcz
➜ Wydawnictwo: Wilga
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kto nie polubiłby uroczego mopsika o wdzięcznym imieniu Peggy? Seria autorki Belli Swift o małej bohaterce z krótkimi łapkami już od kilku lat święci triumfy na polskim rynku czytelniczym. W jej ramach ukazało się kilka części książek, o dwóch pisałam tutaj: 

• Mopsik, który chciał zostać jednorożcem,
• Mopsik, który chciał zostać reniferem.

Najnowsza przyniesie jeszcze więcej emocji oraz pozwoli poczuć atmosferę zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia! Tym razem bowiem główna bohaterka będzie miała za zadanie… dostarczyć list do Świętego Mikołaja i spełnić życzenie swojej najlepszej przyjaciółki Chloe.

Świąteczny konkurs radiowy

,,Mopsik, który chciał zostać elfem” zaczyna się od najmilszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić w mroźny, wietrzny dzień – czyli przytulnej kawiarni, należącej do rodziny Peggy. Dwie siostry, brat oraz oczywiście mały mopsik spędzają miło czas na piciu gorącego kakao oraz jedzeniu imbirowych ciasteczek.

Kiedy dziennikarz w radio podaje informacje o nowym, świątecznym konkursie – wszyscy są bardzo podekscytowani. W końcu nie każdego dnia można wygrać wycieczkę do Laponii – krainy Świętego Mikołaja! Mama postanawia zadzwonić na infolinię i już wkrótce musi odpowiedzieć na trzy konkursowe pytania.

Podróż do Laponii

Jak możecie słusznie się domyślić, rodzinie udaje się udzielić prawidłowych odpowiedzi (choć jakie to były pytania przekonacie się już czytając książkę). Radość ze zbliżającej się wyprawy zakłóca jednak wiadomość o pracy taty – okazuje się, że mężczyzna musi dokończyć ważny projekt i nie będzie mógł wyruszyć na świąteczną przygodę ze wszystkimi.

Mimo to, mama z trójką dzieci oraz oczywiście małą Peggy wsiadają do samolotu i ruszają w nieznane. Co czeka ich w Laponii? W jaki sposób mopsik dostarczy list do Świętego Mikołaja od Chloe, który dziewczynka zapomniała wysłać? Czy historia będzie miała szczęśliwe zakończenie?

Zdolność do poświęceń

,,Mopsik, który chciał zostać elfem” to ciepła opowiastka pisana nieco z perspektywy głównej bohaterki – pieska o imieniu Peggy. Mopsik obserwuje swoją rodzinę i czuje, kiedy ktoś jest zmartwiony lub zaniepokojony. Mimo, że Peggy sama jest niewielkich rozmiarów i dumnie nazywa siebie ,,zwierzątkiem domowym”, będzie potrafiła zaskoczyć nawet psy zaprzęgowe z Finlandii! Okazuje się, że jeżeli na kimś nam bardzo zależy, jesteśmy skorzy do wszelkich poświęceń! 

W książce przewija się wiele motywów – wspominane są fińskie tradycje świąteczne, ale autorka nie zapomina także podkreślić, co tak naprawdę jest istotą Świąt. ,,Mopsik, który chciał zostać elfem” z pewnością będzie uroczą bajką do samodzielnego czytania lub historią do poznawania w gronie najbliższych – rodziców, opiekunów czy starszego rodzeństwa. Polecam ją na zimowe wieczory z kubkiem kakao dzieciom już powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/mopsik-ktory-chcial-zostac-elfem-tom-8-bella-swift-sku6e60d730b405ab9ccd98.html

Oficjalna premiera: 23.11.2022 rok

Artykuł Mopsik, który chciał zostać elfem – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Hoho wraca do domu

Autor: Katarzyna Zych & Natan Grech

Ilustracje: Katarzyna Zych & Natan Grech

Wydawnictwo: Bajkopis

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Każdy z nas potrzebuje ciepła – szczególnie tego wewnętrznego, jakim można obdarzyć innych ludzi oraz zwierzęta. Jest ono dla nas synonimem poczucia bezpieczeństwa, ale także domu.

Cała opowieść o ,,Hoho wraca do domu” rozpoczyna się własnie od słów 5-letniego chłopca, Natana Grecha, syna autorki Katarzyny Zych, który pewnego dnia powiedział, że dla niego dom jest tam, gdzie ktoś przytula. 

Te piękne słowa dały początek niezwykłej histori, której akcja rozgrywa się w Laponii, jednym z najbardziej magicznych zakątków Finlandii. 

Bohaterką jest mieszkająca w tradycyjnej wiosce Sami – mała dziewczynka, która cały swój czas spędza na zabawie na rozgległych terenach leżących dookoła jej osady. Zachwyca się otaczającą ją naturą, dając możliwość wyobrażenia sobie piękna przyrody także czytelnikowi i jednocześnie ukojenia oraz wyciszenia każdego słuchacza.

W ,,Hoho wraca do domu” właśnie zaczyna się wiosna. Powoli ustępuje lód, zaczynają gdzieniegdzie pojawiać się zielone prześwity wśród śniegu. Najważniejszym jednak jej zwiastunem są powracające na lato renifery. 

Dziewczynka wraz z przyjaciółką skrzętnie je liczą, żeby za rok sprawdzić ile z nich wróciło do domu. Kiedy zapada zmrok i Sami idzie spać, odwiedza ją niespodziewany gość – osiemdziesiąty drugi renifer! Ten jednak jest wyjątkowy – zarówno dziewczynka jak i zwierzak od razu czują między sobą niezwykłą więź. Postanawiają się zaprzyjaźnić, a Sami nadaje reniferowi imię – Hoho.

Wspólnie spędzają razem uroczy czas. Opisywane przez autorkę perypetie przyjaciół są niezwykle kojące. Przywodzą na myśl na przykład bajki z serii ,,W Jeżynowym Grodzie” lub ,,O czym szumią wierzby”, które doskonale można czytać wieczorną porą po trudnym i pełnym emocji dniu.

,,Hoho wraca do domu” nie kończy się jednak tylko na początku przyjaźni. Najważniejszy jest w niej moment rozstania.

Przychodzi czas, kiedy renifer wraz ze stadem musi opuścić wioskę i migrować w stronę łagodniejszych i bardziej sprzyjających zimą miejsc. Jak Sami uda się pożegnać z przyjacielem? A jak Hoho zareaguje na rozłąkę?

Nie chcę zdradzać niezwykle wzruszającego zakończenia tej historii, ale jestem pewna, że każdy czytelnik będzie usatysfakcjonowany jej finałem.

Do bajkowego świata zostaniemy przeniesieni także za sprawą własnoręcznie wykonanych przez autorów ilustracji. 

Niezwykle ciepłe, pełne różne tekstur i faktur obrazki przywodzą na myśl cudowną zimową baśń, w której śnieg jest ciepły, a zorza polarna mieni się tysiącami kolorów. 

Polecam opowieść o niewinnej dziecięcej przyjaźni, której siła potrafi ocalić nawet ludzkie życie! 

Miło mi poinformować, że ,,Hoho wraca do domu” został objęty przez Bajkochłonkę patronatem medialnym. Z tego powodu na hasło: bajkochlonka, możecie otrzymać na stronie Wydawnictwa -10%! 

Książka będzie odpowiednia dla dzieci już od 3. roku życia. 

Link do Wydawnictwa: https://bajkopis.pl/

Artykuł Hoho wraca do domu – recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.