Czym jest seria Bazgraki?

Opiera się ona na tytułowych bohaterach – przyjacielskich stworkach w pięciu charakterystycznych kolorach, z zabawnymi imionami odpowiadającymi ich osobowościom czy wyglądowi. To one prowadzą dzieci przez zadania adekwatne do wieku małych odbiorców: od pierwszych aktywności 2+ po elementarze (3–4 oraz 4–6 lat). Część książek zawiera naklejki, inne pisak ścieralny – ich forma wydania zachęca do aktywnej zabawy oraz częstego zaglądania, i przy okazji również nauki.

Czego uczą te książki edukacyjne?

• Czytania i pisania: od sylab do pierwszych zdań; wprowadzają ćwiczenia grafomotoryczne oraz układanie wyrazów.
• Matematyki: liczenia w zakresie podstawowym, relacji między przedmiotami, kształtów, ale też oferują proste zadania logiczne, wpływające na zdolność samodzielnego myślenia.
• Funkcji wykonawczych: umiejętności skupienia i planowania krok po kroku.
• Poprawnej artykulacji: dzięki pracy logopedów nad zeszytami, mogą korzystnie wpłynąć na poprawną wymowę.

Bazgraki i zabawy 2-latków (z naklejkami)

Propozycja dla najmłodszych dzieci, których interesują przede wszystkim pojedyncze, znajome elementy. A takich w tej pozycji jest naprawdę sporo. Bazgraki i zabawy 2-latków to świetny zeszyt edukacyjny na start. Zawiera proste wyszukiwanki, dopasowania, obrazki różniące się szczegółami do wskazania czy krótkie polecenia do obrazków oswajających codzienność. 

Naklejki są zróżnicowane pod kątem realizmu i bajkowości, a na gładkich, śliskich stronach łatwo można je poprawić czy przykleić ponownie. Zadania nie wymagają wiele czasu na realizację, więc macie pewność, że dziecko nawet nie zdąży się nimi znudzić.

Bazgraki poznają matematykę. Elementarz. Poziom 1 (z naklejkami)

Przeskakujemy poziom wyżej, czyli kreatywna propozycja uczenia się dla dzieci od 3 lat. Znajdziecie w niej pierwsze pojęcia matematyczne podane w bardzo przystępnej formie: liczenie, położenie, kierunki, kształty. Zadania są różnorodne i usystematyzowane pod kątem trudności – wraz z kolejnymi stronami rośnie poziom wiedzy oraz wymaganych umiejętności, ale bez drastycznych dysproporcji. 

Swoją drogą, te etapy zostały pokazane w bardzo ciekawy sposób – za pomocą kostek do gry oraz znajdujących się na nich kropek. Naklejki z kolei urozmaicają zabawę, a skondensowana treść poleceń i liczne ilustracje angażują młodego odbiorcę na dłużej. 

Bazgraki czytają sylabami. Elementarz. Część 1 (z naklejkami)

Przeskakujemy znowu oczko wyżej odnośnie wieku dzieci. Ten elementarz poświęcony jest maluchom od 4 do 6 lat, czyli w wieku idealnym do pierwszych prób z czytaniem. Ukazana tutaj konsekwentna metoda sylabowa: od sylab, przez wyrazy otwarte i zamknięte, po pierwsze zdania; może w krótkim czasie przyczynić się do skutecznego opanowania umiejętności składania liter przez przedszkolaków.

Dużym atutem tej pozycji jest różnorodność zadań – labirynty, rebusy, scenki dialogowe. Wpływają one na motywację dzieci i zachęcają do nauki przez zabawę. Z Bazgrakami maluchy szybko „łapią” regułę przechodzenia od sylaby do krótkiego słowa. Zarówno w tej, jak i poprzedniej czy następnej książce serii, przygotowano dla rodziców merytoryczne wskazówki, pomagające dziecku w przyswajaniu wiedzy.

Bazgraki. Nauka pisania. Wyrazy i zdania. Ćwiczenia (z pisakiem ścieralnym)

W przypadku tej pozycji (także dla dzieci od 4 do 6 lat), otrzymujemy pisak ścieralny. Tego rodzaju rozwiązanie pozwala wypełniać zeszyt wielokrotnie, co dzięki powtarzaniu zadań, może dobrze wpłynąć na ekspresowe opanowanie materiału. W środku znajdziecie m.in. ćwiczenia z pisania liter, łączenia w sylaby, wyrazy czy zdania. Duży format zeszytu zwiększa komfort pracy, a współczesne akcenty (jak np. emotikony) dobrze wpływają na zaangażowanie.

Zadania zostały podzielone pod kątem rozwoju umiejętności grafomotorycznych, percepcji wzrokowej i treningu ciała oraz ręki. Wyraźne oznaczenia pozwolą rodzicom lub nauczycielom na wybór odpowiedniego ćwiczenia pod kątem potrzeb konkretnego dziecka.

Dlaczego zeszyty Bazgraki dobrze sprawdzą się w domu

Zeszyty aktywnościowe z serii Bazgraki to dokładnie coś, czego szukacie do wartościowej zabawy z dzieckiem w domowym zaciszu. Krótka forma – najczęściej jedna rozkładówka = jedno zadanie – idealnie mieści się w kilku, kilkunastu minutowych sesjach, więc dziecko szybko widzi efekty swojej ,,pracy”, bez zmęczenia materiałem. Ćwiczenia działające na kilka zmysłów (naklejanie, rysowanie, łączenie sylab) wzmacniają zapamiętywanie, a pisak ścieralny czy naklejki zachęcają do powtórek i samodzielnych poprawek – dążąc ku zdrowej perfekcji ;-). W domu macie ten komfort, że to Wy decydujecie ile dokładnie czasu przeznaczyć na tego rodzaju naukę przez zabawę. Do zeszytów można sięgnąć w każdej chwili, pominąć trudniejszą stronę, albo zacząć od ulubionego elementu – takie podejście buduje w dzieciach poczucie sprawczości.

Poza czytaniem, pisaniem i matematyką zeszyty rozwijają koncentrację, spostrzegawczość, koordynację oko-ręka i logiczne myślenie – kompetencje potrzebne w przedszkolu i zerówce. Dodatkowe atuty: to bez-ekranowa aktywność, którą można spakować do plecaka i wykorzystać np. podczas podróży czy czekania w kolejce u lekarza.

Moje wskazówki do działania z Bazgrakami

• Zacznij od poznania bohaterów – nazwijcie je razem z dzieckiem, może nawet wykonajcie ich własne portrety.
• Planuj krótkie bloki – optymalny czas zabawy z zeszytami to, moim zdaniem, około 20 minut. Pamiętajcie o robieniu przerw i nie naciskajcie dzieci na zaczynanie kolejnych ćwiczeń, jeżeli wolą w danej chwili robić coś innego.
• W pisaku ścieralnym powtórki są wpisane w jego ,,naturę” – wykorzystajcie go do innych celów – np. pisania lub rysowania sekretnych wiadomości.

Dla kogo?

Zdecydowanie dla rodziców przedszkolaków, nauczycieli i opiekunów, którzy chcą  wprowadzać czytanie, pisanie i liczby – ale bez presji na szybkie efekty czy kosztem beztroskiej zabawy. 

Bazgraki dobrze łączą podstawowe umiejętności z treningiem koncentracji i spostrzegawczości. Oswoją dzieci z zadaniami, które czekają na nich w szkole, a także pokażą im, jak łatwo można się uczyć oraz rozwijać.

FAQ, czyli pytania na które – być może – chcielibyście znać odpowiedź

Czy Bazgraki lepiej wybrać z naklejkami, czy z pisakiem ścieralnym?

To zależy od wieku oraz aktualnych potrzeb dziecka. Naklejki i pisak do ciekawe dodatki, ale kluczowe w tych zeszytach są zestawy umiejętności, które można z nimi ćwiczyć.

Czy to „prawdziwa nauka”, czy bardziej zabawa?

To nauka przez zabawę – świetna na początek. Może być alternatywą dla zabawek dziecka, a przy tym pozytywnie wpływać na jego rozwój.

Czy zeszyty są trwałe?

Tak, mają duży format i solidne wykonanie; wersje z pisakiem ścieralnym zachęcają do ich wielokrotnego używania.

Czy zeszyty oferują jakieś realne wsparcie dla rodzica?

Tak – w przypadku pozycji dla dzieci od 3 do 6 lat, na wewnętrznych okładkach znajdują się konkretne wskazówki do pracy z dzieckiem.

Artykuł Bazgraki – recenzja zeszytów od Kapitana Nauka 2-6 lat pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

A dodatkowo, wszystkie obecne tutaj książki to lektury na które od dawna już polowałam. Czy któraś mnie rozczarowała, zaskoczyła, a może znudziła? Sprawdźmy to!

➜ Tytuł: Tata
➜ Autorka: Hélene Delforge
➜ Ilustracje: Quentin Gréban
➜ Tłumaczenie: Jarosław Mikołajewski, Magdalena Mikołajewska
➜ Wydawnictwo: Media Rodzina
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Tata – książka dla dzieci czy dorosłych?

Lekko po terminie, bo Dzień Ojca był chwilę temu, sięgam po książkę, której autorów dobrze znam. Kilka lat temu ukazała się pozycja ,,Mama” z równie poetyckim tekstem Helene Delforge oraz ilustracjami Quentina Grebana. Już przy tamtej pozycji pojawiły się zarzuty, że nie do końca jest to książka dla dzieci, ponieważ bardziej prezentuje punkt widzenia rodzica. Jak jest w przypadku ,,Taty”?

Stety-niestety, podobnie. W ,,Tacie” zawarte zostały głosy mężczyzn, ojców doświadczonych i początkujących, pogubionych, niepewnych, ale i zakochanych do szaleństwa w swoich dzieciach. Mężczyzn w różnym wieku, z różnych krajów oraz kultur. 

,,Tata” wzrusza i wyciska łzy, zachwyca ilustracjami. Czasami odnosi się do banałów, ale konsekwentnie opowiada z zaangażowaniem oraz natchnieniem o tacierzyństwie. Jeżeli więc chcecie sprawić jakiemuś świeżo upieczonemu tacie prezent lub docenić obecność własnego ojca – podarujcie mu egzemplarz ,,Taty”. Jeżeli ma w sobie choć niewielkie pokłady wrażliwości, z pewnością doceni Wasz gest.

,,Tata” dostępny oczywiście w księgarni Gandal.com.pl 

➜ Tytuł: Litery. Nauka czytania
➜ Autorzy: Ewa i Feliks Przyłubscy
➜ Ilustracje: Mieczysław Kwacz
➜ Wydawnictwo: WSiP
➜ Rok wydania: 2022 (1999)
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Litery. Nauka czytania – czyli mój elementarz

Pewnie wiele osób już nie pamięta, z jakiego elementarza uczyło się w szkole pierwszych wyrazów. Ja zapamiętałam, ale na skutek różnych zawirowań losu, mój egzemplarz zniknął z domu. Pamiętam, że miał płócienną okładkę, dość duży format i bardzo go lubiłam.

Po latach, szczególnie kiedy zaczęłam zajmować się literaturą dziecięcą, chciałam go odzyskać (niekoniecznie mój oryginalny, ale po prostu to samo wydanie). Niestety nie było ono dostępne. Dopiero ostatnio (w 2022 roku) nakładem WSiP ukazał się kolejny reprint dwudziestego piątego wydania z 1999 roku.

Skąd ten sentyment? Prawdopodobnie także ze względu na ilustracje Mieczysława Kwacza. Choć możliwe, że mam po prostu słabość do elementarzy, bo w kolekcji posiadam również:

• Elementarz do nauki pisania i czytania ułożony według metody nauki pisania Ewy Landowskiej (wiersze Izabela Barankiewicz) z ilustracjami Kamili Piazza,
• Elementarz Mariana Falskiego z ilustracjami Jerzego Karolaka.

Czy ,,Litery. Nauka czytania” dobrze się zestarzał? 

Pod kątem ilustracji niezmiennie zachwyca. Te obrazki są ponadczasowe. Co do treści kultowe zdanie: ,,Lata osa koło nosa” zostanie zapamiętane na zawsze, choć nie jestem pewna czy powinno zostać utrwalane stereotypowe postrzeganie dziewczynek i chłopców. Dziewczynki bawią się lalkami, a chłopcy budują modele samolotów. Jeżeli jednak ten przekaz zostanie odpowiednio złagodzony innymi książkami i opatrzony odpowiednim komentarzem, uważam że po ,,Litery. Nauka czytania” można dalej śmiało sięgać w edukacji domowej.

Elementarz do odnalezienia na stronie księgarni. 

➜ Tytuł: O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór. Wydanie graficzne
➜ Autor: Timothy Snyder
➜ Ilustracje: Nora Krug
➜ Tłumaczenie: Bartłomiej Pietrzyk
➜ Wydawnictwo: Znak
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór

,,Jedna z najważniejszych książek ostatnich lat” – głosi blurb na tylnej okładce. ,,O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór. Wydanie graficzne” to pozycja Timothy’ego Snydera z niezwykłymi obrazkami Nory Krug. Autorem jest znany amerykański historyk oraz profesor Uniwersytetu Yale (jak podaje wikipedia), który lwią część swojej pracy poświecił na zgłębianie m.in. dziejów Polski.

Kiedy pierwszy raz zetknęłam się z tytułem tej książki, bardzo mi się spodobał. Uważam, że czy to w szkole czy w domu zbyt często uczy się dzieci posłuszeństwa wszelkim kosztem. Od małego powtarza, że bez względu na wszystko trzeba się zgadzać ze starszymi. Moim zdaniem to bujda na resorach i osobiście wolałabym, żeby zachęcać dzieciaki do samodzielnego myślenia oraz poddawania wszystkiego w wątpliwość, niż ślepego zgadzania się tylko ze względu na pesel drugiej osoby.

,,O tyranii” porusza wiele trudnych i wymagających, ale niezwykle potrzebnych zagadnień. To bogate źródło wiedzy historycznej oraz informacji dotyczących współczesności, przedstawionych dzięki analitycznemu patrzeniu na świat autora. To niezwykle rozwijająca lektura, którą polecam nieco starszym odbiorcom, powyżej 16 roku życia.

,,O tyranii. Dwadzieścia lekcji jak stawiać opór” do dostania w księgarni Gandalf.com.pl

Artykuł Książki, które warto znać – współpraca z Gandalf.com.pl pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Na stronie znajdziecie już wiele recenzji rozmaitych elementarzy, np.:

• Elementarz do nauki pisania i czytania,
• Elementarz M. Falskiego,
• Cat in the book. Elementarz języka angielskiego,
• Ala ma kota. Naturalna nauka czytania,
• Literkowa książka,
• Nauka czytania.

Wiem, że wśród Was jest wiele osób poszukujących przyjemnych i praktycznych czytanek, które pozwolą dzieciom trenować umiejętność składania liter. Ostatnio nakładem Wydawnictwa Nasza Księgarnia ukazał się ,,Elementarz. Moje pierwsze czytanki” Beaty Ostrowickiej. Autorka słynie z wielu ciekawych elementarzy, ale i książek dla dzieci o szerokiej, ciekawej tematyce.

CO WYRÓŻNIA TEN ELEMENTARZ DO NAUKI CZYTANIA?

Pierwszym, co rzuca się w oczy w tej nowości jest wygodny, zbliżony do kwadratu format, twarda oprawa i przyjemny, teksturowany papier. Książka jest bogato ilustrowana obrazkami Katarzyny Kołodziej. 

,,Elementarz. Moje pierwsze czytanki” został skonstruowany według idei, że krótkie i najprostsze teksty są na początku, a im bardziej zagłębiamy się w lekturę, tym stają się one rozbudowane i dłuższe. Początkowo w dymkach pojawiają się także wybrane słowa w trzech wariantach – zapisane czarną czcionką, z wyróżnieniem kolorem spółgłosek i samogłosek oraz z podziałem na sylaby.

W niektórych czytankach pojedyncze wyrazy zastąpiono małymi grafikami, a niekiedy dodano do obrazków komiksowe dymki z rozmową lub komentarzem bohatera opowiadania.

BOHATER ITEK ORAZ LEONEK, JULKA CZY ANTEK

Łącznie książka zawiera 80 historii o różnym poziomie trudności, stopniu zaangażowania oraz tematyce. Muszę przyznać, że niektórych z tekstów nie zrozumiałam, inne mnie rozbawiły, a jeszcze inne poruszyły istotne zagadnienia. Można tutaj znaleźć bajki o zegarze, tramwaju, kinie, zwierzakach czy wspólnym, rodzinnym czasie.

Wielu z bohaterów pojawia się częściej niż w jednym opowiadaniu, a swego rodzaju gwiazdą można nazwać białego kotka Itka.

DLA KOGO JEST TO KSIĄŻKA?

,,Elementarz. Moje pierwsze czytanki” to z pewnością lektura dla tych dzieci, które opanowały już znajomość liter i chciałyby trenować czytanie, jednocześnie zwiększając poziom trudności tekstów w sposób uporządkowany.

Nie jestem pewna czy tak duża ilość ilustracji, szczególnie przy początkowych opowiadaniach, nie będzie rozpraszaczem dla niektórych dzieci. Problemem jest też fakt, że niektóre bajki mają ciemniejsze tło z teksturą, które może być dodatkowym utrudnieniem. 

Myślę jednak, że mimo tych drobnych niedogodności, jest to książka wartościowa i ciekawa, która pozwoli młodym czytelnikom stopniowo wprawiać się w nauce składania liter.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/elementarz–moje-pierwsze-czytanki/p2988.html

Artykuł Elementarz. Moje pierwsze czytanki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Współcześnie elementarze kojarzą się niemal wyłącznie tylko z nauką czytania. To dzięki nim dziecko poznaje litery, uczy się je rozróżniać i składać w sylaby, a w końcu w wyrazy oraz całe zdania.

Nie mniej jednak istotną umiejętnością jak czytanie, jest także zdolność pięknego pisania. We współczesnych elementarzach najczęściej pojawiają się drukowane teksty. Miejsca poświęconego pisanym literom jest niewiele. Nauczyciele – i przede wszystkim program nauczania nie przewidują wystarczająco dużo czasu na kaligrafię, której edukacja (według autorki Ewy Landowskiej ze Wstępu do recenzowanej tutaj książki) powinna trwać około sześciu lat.

,,Elementarz do nauki pisania i czytania ułożony według metody nauki pisania” zapełnia tę lukę, skupiając się przede wszystkim na oferowaniu możliwości pięknego stawiania liter w sposób możliwie najbardziej intuicyjny i prosty. Co ważne – elementarz ten nie jest polecany dzieciom, które zupełnie nie znają liter. Może być on kolejnym krokiem podczas nauki czytania. Dobrze wprowadzić go także podczas trwających już lekcji poznawania liter.

Książka ukazała się nakładem Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów i prezentuje się niczym małe dzieło sztuki! Posiada płócienny grzbiet, jest dużego formatu i została wydrukowana na papierze o wysokiej gramaturze oraz fantastycznej jakości (inną zachwycającą książką tego Wydawnictwa oraz tej autorki jest ,,Kaligrafia przedwojenna. Elementarze polskie” – wystarczy kliknąć w tytuł, żeby przenieść się do recenzji).

,,Elementarz do nauki pisania i czytania” został pomyślany pod kątem liter – od najłatwiejszych do najtrudniejszych w ich stawianiu. Każdej poświęcono dwie pełne rozkładówki, na których pojawia się (najczęściej) w przykładzie zwierzęcia lub rzeczy oraz imienia rozpoczynających się na daną literę, np. iguana Izabela, łoś Łukasz, ryś Ryszard czy norka Natalia. Kolejne strony to rymowane teksty Izabeli Barankiewicz zapisane na dwa sposoby – literami pisanymi oraz drukowanymi.

Dodatkowo każdą rozkładówkę zdobią piękne, artystyczne ilustracje Kamili Piazzy. 

Muszę przyznać, że to imponująca pod względem włożonej pracy książka, która nie dość, że spełnia swoje zadanie, to dodatkowo cieszy się dużym zainteresowaniem dzieci. Nadanie imion zwierzęcym bohaterom okazało się pod wieloma względami bardzo dobrym pomysłem! Oprócz kwestii praktycznych, dzieci dowiadują się przyrodniczych ciekawostek, jednocześnie czując, że biorą udział w fabularnej przygodzie.

Link do strony Wydawnictwa: https://tyniec.com.pl/elementarz/1646-elementarz-do-nauki-pisania-i-czytania-ulozony-wedlug-metody-nauki-pisania-9788382050349.html

Jeżeli chcecie jako rodzic samodzielnie kształcić dzieci w tym kierunku, ale obawiacie się jednak, że możecie nie udać się Wam stanąć na wysokości zadania – autorka przygotowała dużą pomoc.

Razem z ,,Elementarzem do nauki pisania i czytania” wydano także ,,Podręcznik do nauczania pisma szkolnego dla nauczycieli i rodziców” oraz dwa praktyczne zeszyty ćwiczeń.

W podręczniku Ewa Landowska tłumaczy, skąd wzięła się w niej potrzeba stworzenia takich książek oraz dlaczego:

(…) ludzie kiedyś pisali piękniej? Co takiego stało się, że nie potrafimy dziś pisać ładnie i czytelnie?

We wstępie opowiada o kaligrafii, o zdobywaniu doświadczenia, porównywaniu stylów z różnych krajów oraz różnych czasów, żeby uzasadnić swój finalny wybór, zastosowany w książkach z tej serii.

Z tej pozycji dowiemy się także m.in. jakie przybory do pisania będą potrzebne, jak należy trzymać pióro oraz czym są rytmy, światła, kreski rzutowe czy linia środkowa.

,,Podręcznik do nauczenia pisma szkolnego dla nauczycieli i rodziców” może być więc nieocenioną pomocą w przypadku pracy z ,,Elementarzem”, ale także po prostu bogatym źródłem wiedzy na temat kaligrafii dla każdego.

Link do strony Wydawnictwa: https://tyniec.com.pl/elementarz/1655-podrecznik-do-elementarza-9788382050356.html

Z kolei ,,Zeszyt ćwiczeń 1/2 dla nauczycieli, rodziców i dzieci” to pozycje dodatkowe, które w ładnej formie oferują zadania do stymulowania rozwoju motoryki ręki. Każdej literze nie poświęcono jest zbyt dużo miejsca, dlatego i tak polecam zaopatrzyć się w liniuszki, na których już bez ograniczeń będzie można ćwiczyć daną literę, ich zbitki lub wyrazy. 

Link do strony Wydawnictwa: https://tyniec.com.pl/elementarz/1657-zeszyty-cwiczen-do-elementarza-1-i-2-97883123457.html

Polecam całą serię rodzicom, nauczycielom, ale także tym dorosłym, którzy dla własnej przyjemności, chcieliby wkroczyć na ścieżki kaligrafii!

Artykuł Elementarz do nauki pisania i czytania – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Choć czuję się niezwykle silnie związana ze słowem pisanym, mam wielkie braki w temacie kaligrafii – dziedzinie niezwykle wrażliwej na piękno i jednocześnie pozwalającej na przemycenie indywidualnych cech charakteru. Nie licząc bladego wspomnienia z czasów gimnazjum kiedy, wydaje mi się, zupełnie nieumiejętnie próbowano wtłoczyć w nas pismo techniczne, nie miałam okazji nigdy dłużej zastanawiać się nad sposobem stawiania liter własnoręcznie. 

Skrobanie piórem po papierze to jedno z cenniejszych wspomnień dzieciństwa. Kojarzy się nierozerwalnie ze szkolną ławą i właśnie tam nabywa się – nieprzypadkowo trafnie nazywanego charakterem pisma.

Ewa Landowska, którą część osób kojarzy ze względu na osiągnięcia muzyczne, a część właśnie z wielkiego zaangażowania w pracę dla dziedziny kaligrafii, wydała już kilka wartościowych i pięknych książek w tym temacie. ,,Elementarz do nauki pisania i czytania ułożony według metody nauki pisania” to cenna lektura dla dorosłych oraz dzieci. Pomocny będzie także m.in. ,,Podręcznik do elementarza. Do nauczania pisma szkolnego dla nauczycieli oraz rodziców” i dedykowane im ,,Zeszyty ćwiczeń do elementarza (1 i 2). Dla nauczycieli, rodziców i dzieci”. 

Ostatnio wydaną jest ,,Kaligrafia przedwojenna. Elementarze polskie” Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, która stanowi niejako przejście na poziom wyżej w opisywanej przez autorkę tematyce.

To zbiór zebranych i uszeregowanych elementarzy, które przeplatane są wytypowanymi przez Ewą Landowską opowieściami osób, które miały szansę uczęszczać do szkoły przedwojennej. Ich wspomnienia dotyczą przede wszystkim miejsca, lekcji, przedmiotu na którym pisano, ale także klas czy przyborów piśmienniczych.

Rozdziały dedykowane elementarzom poprzedzane są również zdjęciami z wybranych rozkładówek, na których można obejrzeć okładki, ale i rzeczywiste próbki krojów liter.

Autorka w niezwykle intrygujący sposób przytacza rozmaite ciekawostki o tych wybranych pozycjach, umiejscawia je historycznie, charakteryzuje konstrukcje liter oraz wskazuje na co zwrócić uwagę w konkretnych znakach.

,,Kaligrafia przedwojenna. Elementarze polskie” to fascynująca lektura dla każdego miłośnika pisma. Niezwykle starannie wydana pozycja – z płóciennym grzbietem, w dużym formacie oraz na wysokogatunkowym papierze będzie wyjątkowym prezentem np. dla nauczycieli czy edukatorów.

Być może ze względu na sentyment lub z powodu wrażeń estetycznych – pismo ręczne koi zmysły, a wiele osób uważa je za pewien sposób medytacji. Ja do ,,Kaligrafii przedwojennej” będę powracać w poszukiwaniu piękna oraz po sporą dawkę inspiracji.

Polecam tę lekturę dla nastolatków oraz dorosłych.

Link do strony Wydawnictwa: https://tyniec.com.pl/elementarz/2155-kaligrafia-przedwojenna-elementarze-polskie-9788382051261.html

Artykuł Kaligrafia przedwojenna. Elementarze polskie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Elementarz

Autor: Marian Falski

Ilustracje: Jerzy Karolak

Wydawnictwo: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne

Rok wydania: 2021 (1971)

Objętość: więcej niż sto

Były sobie dwie dziewczynki – Ala i Ola, które wielu dorosłych bardzo dobrze kojarzy, ponieważ poznało je w chwili, kiedy sami byli dziećmi. Dziewczynki można było spotkać w podręczniku do nauki czytania autora, którego nazwisko wciąż jest znane i pamiętane – Mariana Falskiego. 

,,Elementarz” początkowo tytułowany był ,,Nauką czytania i pisania dla dzieci”, i pierwszy raz ukazał się w Krakowie w 1910 roku*. Od tego czasu przechodził rozmaite unowocześnienia i zmiany (także w zależności od obecnej sytuacji politycznej), aż uzyskał finalną formę w 1974 roku. Było to już po śmierci autora, który zmarł tego samego roku jesienią, w Warszawie.

Zdjęcia oraz sam ,,Elementarz”, które pokazuję w tym wpisie, jest reprintem piętnastego wydania z 1971 roku. Opatrzono go ilustracjami Jerzego Karolaka. Przyznam szczerze, że sama uczyłam się z ,,Elementarza” z obrazkami Janusza Grabiańskiego i chyba nie kupiłam go jeszcze tylko dlatego, że ciągle mam nadzieję, odnaleźć go niebawem gdzieś w rodzinnym domu.

Ubolewam także, że nie mogę znaleźć jeszcze jednej mojej książki z czasów dzieciństwa – ,,Litery. Nauka czytania” Ewy i Feliksa Przyłubskich. Choć obecnie cena za jej używany egzemplarz osiąga zawrotne kwoty.

Powracając jednak do głównego bohatera obecnego wpisu, czyli ,,Elementarza” z bardzo pozytywną, zieloną okładką, moje wrażenia z lektury wciąż są silnie pozytywne.

Oczywiście, nie znajdziecie w tej wersji słynnego zdania: ,,Ala ma kota”, ponieważ funkcjonowało ono jedynie w wydaniach od lat 30-stych do 1949 roku. Niemniej jednak pozostało w ,,Elementarzu” wiele z dawnych lat. Zaglądając do niego, można poczuć się, jakby podróżowało się w przeszłość.

Mnie osobiście zaskoczył, z jednej strony podział na miasto oraz wieś, a z drugiej – próba zrównoważonego połączenia tych dwóch światów. Nawet wspomniane wcześniej, główne bohaterki, pochodzą z zupełnie różnych środowisk. Mam wrażenie, że współcześnie to, czy jesteśmy z dużego miasta, ze wsi, czy z miasteczka nie ma wielkiego znaczenia. Na dłuższą metę – wszędzie jest tak samo i nikt nie czuje się z tego powodu lepiej czy gorzej.

Poza tym dzieci, które Falski wybrał na swoich przewodnik po wstępie do literatury, niewiele różnią się od ich współczesnych rówieśników. Mają domowe zwierzątka, zabawki oraz przyjaciół. 

Być może nie będę w przypadku tego tytułu obiektywna, ale naprawdę uważam ,,Elementarz” za uroczą i zupełnie nieszkodliwą lekturę, z której wciąż można wiele się nauczyć. 

Książka została bowiem opracowana na podstawie metody wyrazowo-analitycznej, której skuteczność potwierdzono badaniami na przełomie lat 50 i 60-tych. Marian Falski na początkowych rozkładówkach wprowadzał krótkie, ale już znaczące coś wyrazy. Z każdą kolejną stroną dodawał literę, która automatycznie poszerzała zakres i możliwości małego czytelnika. Falski już od początku buduje historie i co więcej – angażuje w nie dzieci. Na jednej z rozkładówek jest nawet mały rebus, który pokazując wyłącznie portrety dzieci oraz psa, pyta jak mają na imię ci bohaterowie.

Jedynym kłopotem jaki tu widzę, może być duża litera ,,A” pisana w ten sam sposób, co mała. Ja jestem zwolenniczką drukowanej, jaka widnieje w tym tekście, ponieważ jest ona duża bardziej praktyczna i łatwiejsza w odczytaniu.

W ,,Elementarzu” po części, nazwijmy ją ,,teoretyczną”, można skorzystać z kilku czytanek, które opublikowano różnymi fontami. Będą tam więc teksty przedstawione za pomocą liter pisanych, ale także drukowanych (i to w różnych wersjach). 

Nie jestem przekonana, co do rozkładówki z tekstem ,,Bambo” Juliana Tuwima oraz ,,Nasi koledzy”. W przypadku tego pierwszego wiersza jest już sporo kontrowersji, a dodatkowo w połączeniu z ilustracjami, obrazującymi – z jednej strony ślicznie ubrane, grzeczne dzieci o jasnych karnacjach, i z drugiej – czarnoskórego chłopca w przepasce, wspinającego się na palmę. Uważam to po prostu za niewłaściwe. Oczywiście w tej sytuacji, że jest to wierny reprint i traktuję tę książkę jak kawałek historii, nie mam żadnych zastrzeżeń. Osobiście jednak albo zakleję te strony, albo po prostu pozycja trafi do rąk dzieci, kiedy będą świadome kontekstu sytuacji.

Moja podróż z ,,Elementarzem” M. Falskiego była w finalnym podsumowaniu jednak niezwykle przyjemna i każdemu kto jest choć trochę tak sentymentalny jak ja, serdecznie ją polecam! 

*Mój tekst został częściowo opracowany na podstawie materiałów przedstawionych na Wikipedii. 

Artykuł ,,Elementarz” M. Falskiego, czyli ponad 100 lat nauki czytania pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tekst: Alicja Krzanik

Wydziergała: Anna Salamon

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Mam wyjątkową słabość do elementarzy. Czuję do nich ogromny sentyment, bo przypominają mi początki mojej przygody z książkami. 

Często podrzucam na blogu różne ciekawe pozycje, które zachęcają do nauki liter i czytania, ale dzisiejsza z całą pewnością będzie wyjątkowa. Ja jestem oczarowana jej stroną wizualną, ale i nie tylko.

,,Literkowa książka” to książka, która powstała dzięki współpracy Anny Salamon oraz Alicji Krzanik dla Wydawnictwa Nasza Księgarnia.

Ta pozycja formatu nieco krótszego niż A4 została wydana na twardych, tekturowych stronach (podobnie jak np. ,,Mały atlas motyli” Ewy i Pawła Pawlaków). 

Każda prezentowana w niej literka została wydziergana na szydełku i nawiązuje do wyrazów, które właśnie zaczynają się na konkretną samogłoskę lub spółgłoskę. Dodatkowo, co kilka rozkładówek znajduje się pełna ilustracja – w całości powstała z różnego rodzaju tekstyliów. 

Obrazki są bardzo kolorowe, a dzięki świetnemu sfotografowaniu przygotowanych wcześniej obiektów, wyglądają jakby były trójwymiarowe! 

Zazwyczaj jestem bardzo ostrożna, jeżeli mowa jest o wierszowanych tekstach w książkach dla dzieci. Rymy nie zawsze są dobrze dopasowane, a całość sprawia często kiczowate wrażenie. Zupełnie inaczej jest jednak w ,,Literkowej książce”! 

Trzeba przyznać, że Alicja Krzanik stworzyła serię wierszyków na bardzo wysokim poziomie, które bez żalu można czytać, a nawet uczyć się ich na pamięć. 

Opisują one przede wszystkim ilustracje, dodając humorystycznego akcentu. Oprócz rymowanek są w książce także proste zdania informujące jak nazywa się litera i jakie obiekty można na niej odnaleźć. Ta część – pisana dużą czarną czcionką jest doskonała do nauki samodzielnego czytania.

Z kolei czcionka imitująca ręczne pismo zapewnia małym czytelnikom dodatkową rozrywkę – zadaje im pytania, zachęca do aktywności i wychodzi poza to, co widać na obrazkach.

,,Literkowa książka” to właściwie małe dzieło sztuki. Jest doskonałą książką, żeby rozpocząć naukę poznawania liter oraz zacząć czytać. Śmiało mogę ją polecić dzieciom już od pierwszego roku życia – w trakcie zabawy i oglądania pięknych ilustracji oraz słuchania melodyjnych wierszy, będą oswajać się one z kształtami poszczególnych liter. 

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/literkowa-ksiazka/2782/ksiazka.html#.XoxFhC3UQnc

Artykuł Literkowa książka – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Agnieszka Łubkowska

Ilustracje: Joanna Kłos

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Poszukiwania odpowiedniego elementarza nie zawsze zaliczają się do najprostszych. Najważniejsze, żeby spełniał on kilka podstawowych warunków, dzięki którym nauka z niego będzie przyjemna i przede wszystkim skuteczna.

Cechy, które powinny towarzyszyć idealnemu elementarzowi:

czytelna czcionka,

estetyczny,

przejrzysty,

pobudzają wyobraźnię,

zawierający nieskomplikowane, ale interesujące zdania.

,,Nauka czytania” to książka napisana przez Agnieszkę Łubkowską, która specjalizuje się w metodach korekty dysleksji, dysgrafii i dyskalkulii. Ma także uprawnienia do posługiwania się metodą Davisa, do której namawia także w swoim najnowszym tytule.

Kilka miesięcy wcześniej w tej serii pojawiła się także książka ,,Nauka liczenia”, która miała przybliżyć dziecku opanowanie podstaw liczenia, przez ćwiczenia i zabawy.

,,Nauka czytania” składa się na 3 części – naukę liter, sylab oraz czytanie całych słów. Z oczywistych powodów najbardziej obszerny jest pierwszy rozdział, w którym każda litera w formie małej i dużej zajmuje jedną stronę. Obok jest 10 małych ilustracji, gdzie niektóre zwierają omawianą literę. Zadaniem dziecka jest wybrać te słowa, które obrazują grafiki, gdzie pojawia się dana głoska.

Kolejna rozkładówka to mini opis nawiązujący do przyrody, geografii czy innych ciekawostek, które z pewnością zainteresują dzieci. W tej części autorka także przewidziała mini ćwiczenia dla uczącego się czytać.

W przypadku drugiej części książki, autorka także zachęca do różnych aktywności. Podpowiada w jaki sposób klaskanie może być przydatne do nauki sylabizowania lub wyjaśnia różnice pomiędzy sylabami otwartymi i zamkniętymi.

Książka zawiera także 3 ćwiczenia na koncentrację.

,,Nauka czytania” została pięknie zilustrowana przez Joannę Kłos. Całość jest niezwykle estetyczna, ale także dzięki nieco wygaszonym kolorom jest uzupełnieniem tekstu i nie wybija się na pierwszy plan.

Polecam tę pozycję każdemu dziecku, które chce nauczyć się czytać, ale również i tym, które mają z nauką czytania kłopot. Może ona okazać się skuteczniejsza, niż pozostałe elementarze.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/nauka-czytania/2648/ksiazka.html#.XKips-szZE4

Artykuł Nauka czytania – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ewa Cisowska

Ilustracje: Jola Richter – Magnuszewska

Wydawnictwo: CED (Centrum Edukacji Dziecięcej)

Rok wydania: 2018

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla najmłodszych 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Słyszeliście o książkach dla dzieci, które czyta się tym, którzy jeszcze się nie urodzili? Każdą lekturę można potraktować w ten sposób. Czytając maluszkowi w brzuchu mamy, nie tylko przyzwyczajamy go do naszych głosów, ale także uczymy.

Jaki efekt udałoby się osiągnąć, gdyby mówić do dziecka nie tyko w jednym języku, ale kilku? Zaczęłoby ono rozumieć słowa nie tylko po polsku, a co za tym idzie, późniejsza nauka mówienia odbywałaby się w dwóch lub więcej językach. Wystarczy pomyśleć ile takie rozwiązanie niesie profitów dla dziecka w nieco starszym wieku!

,,Cat in the book. Elementarz języka angielskiego (książka z CD)” to książka polsko – angielska, która zachęca rodziców do jak najwcześniejszego oswajania malucha z językiem angielskim. Zawiera podstawową wiedzę, komentarze dla dorosłych oraz płytę CD z nagranymi materiałami.

Stawia na naturalne nauczanie języka, które polega na równoczesnym oddziaływaniu na wiele zmysłów czy nauce podczas codziennych sytuacji.

W książce ,,Cat in the book” treść z rozdziałów przenika się i wspólnie do siebie nawiązuje. Autorka, Ewa Cisowska wybrała takie zagadnienia, które w możliwe najbliższy sposób dotyczą życia małego człowieka.

Znajdziemy tutaj ćwiczenia z liczenia, opis kolorów, wyszczególnione różne zabawki, nawiązanie do członków rodziny, figur, kształtów czy jedzenia.

Książka dla łatwiejszego korzystania z niej, została podzielona także według kategorii: Zaczynajmy ( słownik obrazkowy), Nauczajmy ( instrukcja dla rodziców i nauczycieli), Ćwiczmy ( ćwiczenia z różnych dziedzin), Jeszcze trochę praktyki (trudniejsze ćwiczenie), Czytajmy oraz Śpiewajmy.

Piosenki są naprawdę urocze. Zostały świetnie wykonane przez dzieciaki, słowa są dobrze słyszalne, a akcenty naturalne.

,,Cat in the book. Elementarz języka angielskiego (książka z CD)”  to jedna z ciekawszych książek do nauki angielskiego na polskim rynku. Oprócz tego, że jest bogata w treść, została sumiennie przygotowana i obcowanie z nią to sama przyjemność, to warto także zwrócić na bardzo udane ilustracje Joli Richter – Magnuszewskiej, które wspaniale dopełniają całości.

Polecam ją dzieciom praktycznie w każdym wieku oraz rodzicom czy nauczycielom do wspólnej zabawy z językiem angielskim.

Link do strony wydawnictwa:https://publicat.pl/ksiazki/cat-in-the-book-elementarz-jezyka-angielskiego/

Artykuł Cat in the book. Elementarz języka angielskiego – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Richard Scarry był amerykańskim autorem i ilustratorem książek dla dzieci. Ma na swoim koncie przeszło 300 publikacji, które rozeszły się w ponad 100 milionach egzemplarzy na całym świecie.

Jego najbardziej rozpoznawalną cechą są antropomorficzne postaci zwierząt, które pełnią w jego historiach role ludzi. Najchętniej malował psy, koty, szopy, niedźwiedzie, świnie, króliki, myszy, itd. Jego rysunki to także doskonałe odwzorowanie otaczającej nas rzeczywistości, w tym domów i pojazdów. Wydawać by się mogło, że żaden przedmiot nie stanowił dla niego wyzwania.

W rozpowszechnianie twórczości tego wyjątkowego artysty, zaangażowało się w Polsce przede wszystkim Wydawnictwo Babaryba. Do tej pory wydano dwie jego książki ,,Mój najlepszy elementarz” (i zarazem jego najpopularniejszą książkę) oraz ,,Auta, maszyny, pojazdy i wszystko do jazdy”. Wydawnictwo zdradziło jednak ostatnio, że trwają już przygotowania nad kolejnym tytułem. W oryginale nosi on tytuł ,,What do people do all day?”.

Tytuł: ,,Auta, maszyny, pojazdy i wszystko do jazdy”

Autor: Richard Scarry

Ilustracje: Richard Scarry

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Swoją recenzję zacznę nietypowo, ponieważ od książki ,,Auta, maszyny, pojazdy i wszystko do jazdy”. Została napisana w 1974 roku, w Polsce pojawiła się dopiero dwa lata temu. Jak nietrudno się domyślić, opisuje i przedstawia ona różnego rodzaju środki transportu. Zawarta jest jednak w niej fantastyczna historia, bardzo zręcznie wymyślona przez autora.

Rodzina świnek postanawia pojechać na camping, żeby urządzić tam piknik. To tradycja, która bardzo kojarzy się z Ameryką, ale byłoby wspaniale, gdyby była popularna także w Polsce.

Do celu podróżują swoim samochodem. Jadą drogą szybkiego ruchu, gdzie mijają inne samochody. Otoczenie się zmienia, a na poboczu pojawiają się coraz to nowe ,,atrakcje”. W ten sposób rodzina świnek, wraz z czytelnikiem, jest świadkiem pracy drwali, robót drogowych, wyścigu samochodowego czy nawet wojskowego poligonu.

Na drodze czeka wiele niespodzianek, nie tylko ze względu na mijane pojazdy. A one także nie zawsze są takie, które znamy z naszych podróży. Rodzinę świnek mija ogrókowóz, miotłonoga, mrówkowóz czy autokrokodyl. Poza tym w książce zostały przedstawione pojazdy, które ułatwiają zwierzętom (i oczywiście ludziom) codzienne funkcjonowanie. Są omówione samochody straży pożarnej, pokazane maszyny pracujące na lotnisku czy pojazdy niezbędne przy funkcjonowaniu w mieście.

,,Auta, maszyny, pojazdy i wszystko do jazdy” to książka z którą można spędzić naprawdę wiele, wiele godzin obserwując ją, wypełniając proponowane przez autora zadania, które skupiają się przede wszystkim na nauce liczenia i ćwiczeniu spostrzegawczości. Podziwiam detale w które obfituje ta pozycja. To naprawdę uczta dla każdego fana motoryzacji, jak i osób, które po prostu lubią kreatywne rozwiązania.

Link do strony wydawnictwa: https://babaryba.pl/pl/p/AUTA%2C-MASZYNY%2C-POJAZDY-i-WSZYSTKO-DO-JAZDY-Richard-Scarry/176

Tytuł: ,,Mój najlepszy elementarz”

Autor: Richard Scarry

Ilustracje: Richard Scarry

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Kolejna książka o której koniecznie muszę tutaj wspomnieć, to ,,Mój najlepszy elementarz”. Jak już zdążyłam napisać, to pozycja, która przyniosła autorowi międzynarodową sławę. Została wydana w 1963 roku, przeszła jednak transformację w 1980 roku.

Kiedy patrzymy na ilustracje zarówno tej, jak i poprzedniej książki, możemy mieć wrażenie jej swego rodzaju retro uroku. Bardzo charakterystyczny styl, którym posługiwał się autor oraz kolory, przenoszą nas w czasie. Nie uważam, żeby tego rodzaju rysunki mogły się zestarzeć. Muszę jednak przyznać, że niektóre sytuacje, przedstawione w tej książce nie do końca są już aktualne.

Wspomniana przeze mnie transformacja z 1980 roku, zaowocowała wersją książki, którą mamy teraz przed sobą. Zdecydowano się wprowadzić zmiany w ilustracjach i opisach, które już wtedy mogły być dla niektórych postrzegane jako obraźliwe z powodu nieporozumień dotyczących płci, rasy czy religii. Zrezygnowano ze strojów postaci nawiązujących do kowbojów czy Indian. Wyraźnie zaznaczone role płciowe zostały zmienione lub usunięte (tata niedźwiedź nie przychodził już wezwany na śniadanie przez mamę, ale sam je sobie robił). W kuchni pojawiły się także postacie płci męskiej, naukowcem uczyniono kobietę, a dotychczasowemu kierowcy walca dorobiono kokardę.

Od lat ’80 znowu minęło już prawie 40 kolejnych lat i zaszło wiele zmian w postrzeganiu rzeczywistości. Muszę stwierdzić, że w książce tych zmian jest jednak mało. Zrezygnowałabym np. z pokazywania słonia w cyrku (chociaż są tam także inne zwierzęta w rolach ludzi) lub ukazywania świnki jedzącej pieczeń.

Poza powyższymi to książka naprawdę bardzo aktualna. Trzeba wspomnieć, że jej treść została podzielona na prawie 40 działów, opisujących najważniejsze zagadnienia z życia człowieka. Przeczytamy tutaj o pomieszczeniach w domu, gospodarstwie, sklepie, ubraniach, szkole, pociągach, pogodzie czy porach roku.

Oczywiście są rozdziały poświęcone liczbom oraz literom, kolorom oraz kształtom.

To książka z której obcokrajowcy z powodzeniem mogliby uczyć się języka polskiego, będzie też doskonała nawet dla starszych dzieci mieszkających poza granicami Polski.

Bardzo mi się podoba, że są w niej urządzenia których już nie widuje się na co dzień w domach, ale dzieci z powodzeniem mogą uczyć się ich nazw i dowiadywać o ich przeznaczeniu, np. mikser ręczny, klepsydra do odmierzania czasu w kuchni czy maszynka do mielenia.

,,Mój najlepszy elementarz” to książka do oglądania z rodzicami oraz prób samodzielnego czytania. Mało w niej wypełniania. Każdy rozdział jest jednak uzupełniony o proste polecenie, dotyczące np. policzenia jakichś elementów na ilustracji lub odnalezienia konkretnego elementu.

Polecam ją nie tylko jako ciekawostkę czy powrót do przeszłości. To lektura, która z powodzeniem może posłużyć jako doskonały materiał do nauki, a ilość zawartych w niej elementów gwarantuje zabawę na wiele godzin.

Link do strony wydawnictwa:  https://babaryba.pl/pl/p/MOJ-NAJLEPSZY-ELEMENTARZ-Richard-Scarry/184

Artykuł Richard Scarry, klasyka literatury dziecięcej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.