➜ Tytuł: A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą
➜ Seria: Opowieści z Kurzej Łapki
➜ Autorka: Katarzyna Mikulska
➜ Ilustracje: Agnieszka Walczak
➜ Wydawnictwo: Wielokropki
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nowa książka Kasi z Wielokropek

A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą to najnowsza książka z tekstem Katarzyny Mikulskiej, znanej z działalności w internecie jako Wielokropki. Na mojej stronie znajdziecie wiele książek od Kasi, m.in.:

• Tina i ciałopozytywność,
• Tina nie lubi przegrywać,
• Zagraj ze mną. Wartościowy czas,
• Mama się złości.

Każda porusza inną problematykę, ma mądry, ciekawy tekst i daje możliwość zrozumienia dzieciakom (a nawet dorosłym) codziennych sytuacji, które czasami wydają się wymagające oraz trudne.

Mieszkańcy Kurzej Łapki

Ta nastawiona na bliskość książka to zbiór trzech opowieści, w których dzieci rozpoznają własne uczucia i odkrywają, że nie są z nimi same. To literatura, która otwiera drzwi na rozmowę oraz empatię. 

Kurza Łapka ma wielu mieszkańców. W A niech to sałata! czytelnicy mają szansę poznać kilku z nich. Zanim jednak rozpoczną się opowiadania przewidziane dla tej części (doszły mnie słuchy, że Opowieści z Kurzej Łapki mają być serią), dostajemy wprowadzenie narratora Micha Zdzicha – sympatycznego niedźwiedzia-przewodnika, który ma ważną rolę również w podsumowującej części aktywizująco-informacyjnej.

O czym jest A niech to sałata!

W tej książce Staszek Fistaszek pokaże dzieciakom, że fajnie jest być pierwszym, ale równie przyjemnym doświadczeniem może być dzielenie się z innymi wspólnymi zwycięstwami. Na przykładzie Bezy mali czytelnicy zrozumieją z kolei, jak dużą moc ma krzyk i kiedy należy go stosować, a w jakich sytuacjach znacznie lepiej go unikać. Lucek będzie przykładem w kwestii pielęgnowania swojej indywidualności, niepodążania za innymi, tylko dlatego że coś jest modne.

Książka dla dzieci konsultowana z psychologiem

A niech to sałata! to pozycja składająca się:

• na bogato ilustrowaną część fabularną (rysunki Agnieszka Walczak),
• podsumowującą oraz punktującą najważniejsze informacje z opowiadań sekcję kończącą rozdział. Tam również znalazły się kolumny ,,Sprawdź, czy pamiętasz!” oraz zachęcająca do dyskusji ,,Porozmawiajcie”,
• kilka słów kontekstu od psycholożki dziecięcej Elizy Skop.

Dla kogo

A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą to pozycja wspomagająca edukację społeczną, wpływająca na pewność siebie dzieci oraz ich większą świadomość w wielu różnych ważnych aspektach codziennego życia. Jestem przekonana, że czytelnicy ją pokochają – bez względu na to, czy chodzą do przedszkola, czy są już całkiem oczytanymi dorosłymi.

Książka A niech to sałata! dostępna jest na stronie wydawnictwa Wielokropki.

FAQ, czyli pytania na które warto znać odpowiedzi

Od jakiego wieku polecana jest ta książka?

Najlepiej sprawdzi się dla dzieci 4–9 lat; warto czytać wspólnie i inicjować rozmowę po lekturze.

O czym są historie w tej części Opowieści z Kurzej Łapki?

Trzy historie o rywalizacji i dzieleniu się sukcesem, o sile i granicach krzyku oraz o odwadze bycia sobą mimo presji grupy.

Czy książka była konsultowana z psychologiem?

Tak. Zawiera komentarz i wskazówki psycholożki dziecięcej (Elizy Skop), co pomaga rodzicom oraz nauczycielom prowadzić rozmowy o emocjach.

Jak książka wspiera rozwój emocjonalny dziecka?

Modeluje nazywanie uczuć, pokazuje strategie reagowania (np. kiedy krzyk szkodzi), ćwiczy empatię i asertywność.

Czy nadaje się do pracy w przedszkolu/szkole?

Tak. Krótkie rozdziały i pytania na końcu świetnie wspierają zajęcia o emocjach, zasadach i relacjach.

Artykuł A niech to sałata! – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Kwestia dzielenia się z głową to coś, czego trzeba się nauczyć. Jest to jednak możliwe, jeżeli pozwolimy dziecku samemu decydować o swoich rzeczach… chyba, że ma ono tendencję do przesady!

Książka o istocie dzielenia się

Moje to obrazkowa książka duetu twórczyń Klary Persson oraz Charlotte Ramel. Tę drugą artystkę możecie kojarzyć z wielu fantastycznych ilustracji, m.in.: w serii Cynamon i Trusia; a także książkach Teraz będziesz kurą czy też Tej nocy Miś chce być duży.

W Moje główną bohaterką jest mała Emi, do której lada moment ma przyjść kolega Eryk. Dziewczynka ma jednak obawy przed dzieleniem się ukochaną przytulanką wiewiórką. Jej mama znajduje jednak na to sposób – radzi Emi, żeby maskotka na czas wizyty chłopca trafiła do szafy.

Przerysowanie oraz karykatura w literaturze dziecięcej

Jak możecie się domyśleć, na wiewiórce wcale się nie kończy. Kiedy maskotka jest już w szafie, Emi zdaje sobie sprawę, jak wieloma rzeczami nie chciałaby się dzielić z Erykiem.

Wkrótce do szafy trafiają więc także: łóżko, sedes, a nawet lodówka. Emi jest zadowolona, kiedy udaje jej się pochować przed kolegą wszystkie przedmioty z mieszania, swoją mamę, ale i również… samego Eryka, bo jak się okazuje – za chwilę ma przyjść koleżanka Ewa.

Dostrzeganie wartości we wspólnym spędzaniu czasu

Moje to humorystyczna, nieszablonowa opowieść obrazkowa ze zwięzłym tekstem, dzięki której dzieci zobaczą jak absurdalnie może zachowywać się ktoś, kto nie chce się niczym dzielić.

Co ważne, narracja nie piętnuje za możliwość schowania kilku ważnych dla bohaterki rzeczy. Historia, ale i postępowanie samej Emi staje się śmieszne dopiero wtedy, kiedy obejmuje cały dom i zaczyna przeczyć wszelkim prawom logiki.

Dla kogo jest ta książka?

Istotny dla całego wybrzmienia tematu dzielenia się, staje się sam koniec opowiastki. Okazuje się, że najlepsza zabawa jest wtedy, gdy możemy wspólnie korzystać z rzeczy i dajemy szansę innym dostrzec potencjał w tym, co należy do nas.

Polecam tę interesującą lekturę dzieciom powyżej 3 lat. Moje pozwoli porozmawiać z maluchami o dzieleniu się, stawianiu granic oraz wystrzeganiu się przesady.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/moje/

Artykuł Moje – recenzja książki dla dzieci o istocie dzielenia się pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lis i skrzat
➜ Autorka: Astrid Lindgren
➜ Ilustracje: Eva Eriksson
➜ Tłumaczenie: Anna Węgleńska
➜ Wydawnictwo: Zakamarki
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kiedy zapada noc i wszyscy albo pozostają w domu, albo szykują się do snu – na zewnątrz zostaje tylko bardzo, bardzo stary skrzat, który ma oko na gospodarstwo. Być może pamiętacie go już z poprzedniej książki Wydawnictwa Zakamarki – ,,Skrzat nie śpi”. Teraz powraca w nowym opowiadaniu, choć sięgającym korzeniami zamierzchłych czasów.

Skąd wziął się skrzat?

Historię tego skrzata można poznać ze stopki redakcyjnej umieszczonej w książce ,,Lis i skrzat”. Jej autorką jest bardzo znana i lubiana Astrid Lindgren, słynąca przede wszystkim z takich klasyków jak ,,Dzieci z Bullerbyn”, ,Pippi” czy ,,Ronja, córka zbójnika”. 

Tekst do ,,Lis i skrzat” powstał pierwotnie w 1965 roku, na podstawie słynnego w Szwecji wiersza Karla-Erika Forsslunda z przełomu XIX i XX wieku. Książka ukazała się najpierw w Niemczech z ilustracjami Haralda Wiberga, a dopiero 50 lat temu wydano ją w Szwecji w oprawie graficznej, którą znamy z publikacji Wydawnictwa Zakamarki. 

O lisie, który skradał się do kurnika

Głównym bohaterem książki nie jest jednak skrzat, jak mogłoby się początkowo wydawać, ale lis o imieniu Mikael. To zupełnie zwyczajny lisi lis, który zamieszkuje norę na polanie w środku lasu i jest bardzo głodny. Wiedziony nosem oraz zwierzęcym instynktem, postanawia przemknąć się do zagrody, gdzie liczy na smaczny posiłek.

Mikael skrada się ostrożnie, bo pragnie pozostać niezauważony. W pewnym momencie traci jednak uwagę i staje się celem bystrych, ale bardzo starych oczu. Pełen nadziei lis zmierza jednak do kurnika. Czy uda mu się upolować kurę i zaspokoić głód?

Łącznik między lisem a człowiekiem

,,Lis i skrzat” to poetycka opowiastka, podczas której cały czas towarzyszymy rudemu bohaterowi. Możemy obserwować świat z jego perspektywy – świat ludzi, który z punktu widzenia lisa wydaje się momentami bardzo odległy. Choć w domu bawią się dzieci (i w ich przebraniach można odnaleźć kultowych bohaterów z bajek, jak np. Spidermana, Królewnę Śnieżkę czy Pippi), jest ubrana choinka, a przed wejściem stoją bałwany – tak dla Mikaela to wszystko jest nieważne.

Zwierzak kieruje się po prostu głodem. W tej historii jednak jest ktoś, kto staje się swego rodzaju łącznikiem. Mądry bohater znajdujący rozwiązanie w każdej sytuacji. Ktoś pełen empatii oraz zrozumienia.

Nauka dzielenia się

Książka ,,Lis i skrzat” to opowieść o dzieleniu się i wyrozumiałości. Ciepła opowiastka w zimowej scenerii. Może nie wywróci Waszego światopoglądu do góry nogami, nie wciągnie w dynamiczną fabułą czy nie wywoła potoku łez. A jednak to pozycja przyjemna, rozgrzewająca i w sam raz do czytania tuż przed snem.

Polecam ją dzieciom powyżej 4 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/lis-i-skrzat/

Artykuł Lis i skrzat – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

O serii ,,Co zrobi Frania?” pisałam już przy okazji pierwszego tytułu, który ukazał się w jej ramach ,,Co zrobi Frania? Współpraca”. Dzisiaj (27.04.2022) ma premierę kolejny zbiór opowiadań o tytułowej, rezolutnej pięciolatce, w którym autorka Barbara Supeł skupia się na niezwykle ważnej cesze – życzliwości.

CZYM JEST ŻYCZLIWOŚĆ?

Mam wrażenie, że niewiele małych dzieci zna to słowo. Czy wszyscy dorośli na pewno potrafiliby dobrze wytłumaczyć jego znaczenie? Według Słownika języka polskiego można zdefiniować ją jako: przychylność, sprzyjanie komuś, życzliwe ustosunkowanie się do kogoś. Z kolei za Wielkim słownikiem języka polskiego powiedzielibyśmy, że to:

cecha kogoś, kto lubi innych ludzi, chce ich dobra i gotów jest działać w tym celu, aby działo im się dobrze.

,,Co zrobi Frania? Życzliwość” jest więc niezwykle potrzebną pozycją, która pozwala lepiej zrozumieć:

• jak ważna jest życzliwa postawa człowieka wobec innych,
• jak sprawia ona, że świat staje się przyjemniejszym miejscem do życia,
• jak warto obdarzać innych życzliwością, aby mogli się od nas jej uczyć.

CO ZROBI FRANIA?

Tak jak wspominałam już poprzednio, książki tego cyklu zostały w bardzo ciekawy sposób skonstruowane. ,,Co zrobi Frania? Życzliwość” składa się na trzy rozdziały, które przecięte są stroną zatytułowaną ,,I jak myślicie – co zrobiłam?”. Autorka proponuje wówczas kilka alternatywnych możliwości tego, jak może się zakończyć konkretna historia.

Dziecko może więc samodzielnie zastanowić się jak ono zachowałoby się w takiej sytuacji, a później skonfrontować swoje wrażenia z wyborem Frani.

TRZY OPOWIADANIA NA WAŻNE TEMATY

Uważam, że w tej części znalazły się naprawdę fenomenalne opowiadania, które warto czytać z dziećmi (więcej niż raz)! Pierwsze dotyczy umiejętności dzielenia się, ale nie oddawania swoich rzeczy innym, a współdzielenia ich na warunkach, które każdemu odpowiadają. 

Druga historia to nauka ustępowania osobom, które są uprzywilejowane (przy okazji poznajemy nowy termin). Trzecia opowiastka to ukłon w stronę dzieci z Ukrainy, uczących się w polskich szkołach. Pokazuje ona początek nowej relacji właśnie przez pryzmat życzliwości obu stron.

DLA KOGO JEST TO KSIĄŻKA?

,,Co zrobi Frania? Życzliwość” utwierdza mnie w przekonaniu, że to fantastyczna seria dla przedszkolaków i dzieci z pierwszych klas szkoły podstawowej. W angażujący i ciekawy sposób przekazuje wartości, które powinny być znane każdemu maluchowi. Jeżeli Wasze dziecko niechętnie sięga po książki, taki rodzaj poprowadzonej fabuły z pewnością powinien je zaciekawić!

Linko do strony Wydawnictwa: https://www.slowne.pl/ksiazki/dla-dzieci/

Artykuł Co zrobi Frania? Życzliwość – recenzja premierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Już na pierwszy rzut oka można rozpoznać ilustratora nowej serii dla maluchów, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Wilga. Jest nim oczywiście Axel Scheffler, znany m.in. ze współpracy z Julią Donaldson oraz ich bestsellerowych książek:

• Zog,
• Ślimak i wieloryb,
• Zagubiona małpka,
• Pan Patyk,
• Miejsce na miotle,
• Dziecko Gruffalo,
• Ćmony i Smeśki,
• Gruffalo.

NOWA, WAŻNA SERIA DLA DZIECI

,,Pola i Piotruś” to efekt współpracy ilustratora z Camillą Reid – pisarką książek dla dzieci z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem. Jednocześnie ukazały się dwie części nowej serii, gdzie każda opowiada o innym zagadnieniu. Łączy je niezwykle prosta i przystępna narracja. Poza tym, to też pozycje wyposażone w dużą i czytelną czcionkę, dlatego świetnie nadadzą się do nauki samodzielnego czytania.

Zarówno ,,Pola i Piotruś. Plama” oraz ,,Pola i Piotruś. Hulajnoga” opowiadają o bardzo przyziemnych sytuacjach, ale zarówno – niezwykle ważnych z perspektywy małego dziecka. Pokazują jak niektóre, trudne z ich punktu widzenia zdarzenia, mogą nas wiele nauczyć i jak powinniśmy na nie reagować. 

Do tej pory w języku angielskim ukazało się 11 pozycji tej serii i mam nadzieję, że Wydawnictwo Wilga zdecyduje się wydać je wszystkie.

POLA I PIOTRUŚ. HULAJNOGA

Ile raz zdarzyło się w dzieciństwie, że ktoś chciał pożyczyć nasz rower lub hulajnogę? Szczególnie, gdy dostajemy nowy ,,sprzęt”, szybko staje się on obiektem zainteresowania rówieśników. Każdy chciałby go wypróbować i zobaczyć jak to jest na nim jeździć.

Nie ma jednak nic dziwnego w tym, że nie chcemy lub z dużym oporem pożyczamy nasze pojazdy. Boimy się, że ktoś może zniszczyć naszą np. hulajnogę, albo… zrobi sobie na niej krzywdę.

Dokładnie tak było w przypadku Poli i Piotrusia. Dziewczynka bardzo chciała wypróbować nową hulajnogę chłopca, ale zdarzył się jej wypadek i otarła kolano. Jak zachować się Piotruś w takiej sytuacji? Co z tego wynikło?

POLA I PIOTRUŚ. PLAMA

W drugiej książce mamy jeszcze poważniejszą sytuację. Tym razem to Piotrusia spotyka mała przykrość, kiedy zaangażowany w zabawę z Polą, zapomina żeby pójść do toalety.

Dzieci dobrze się bawią. Chłopiec dużo pije i nie trzeba wiele czasu, żeby na podłodze w domu Poli pojawiła się plama. Piotruś zmoczył spotkanie, ale okazało się, że dziewczynka dokładnie wie, co zrobić w takiej sytuacji.

Przede wszystkim pokazana została tutaj doskonała postawa Poli. Nie naśmiewa się z przyjaciela, ale pociesza go, sprząta i pożycza mu swoje ubranie. Piotruś później już bardzo się pilnuje i wyciąga wnioski z małej wpadki, która mu się przydarzyła. 

OKŁADKI-GRUBASKI I DUŻY FORMAT

Seria o Poli i Piotrusiu jest idealną propozycją czytelniczą dla małych dzieci. Nie tylko pokazuje im jak należy się w danych sytuacjach zachować, ale zawsze pozostawia w słuchaczach dobre i miłe wspomnienia, bo w tych książkach wszystko dobrze się kończy.

Co więcej, seria została wydana w dość dużym formacie, z miękkimi okładkami o dużej objętości. Papier również ma powiększoną gramaturą i jest przyjemny w dotyku. To gwarantuje, że książki będą mogły cieszyć dzieci przed długie lata.

Polecam tę serię już powyżej 1 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/search/?q=Pola+i+Piotruś

OFICJALNA PREMIERA: 23.03.2022 rok

Artykuł Pola i Piotruś – przedpremierowa recenzja nowej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?

Autorka: Doris Rubel

Ilustracje: Doris Rubel

Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk

Wydawnictwo: Sam

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Być może niektórym z czytelników przyjdzie do głowy myśl, że jak na wtorek rano wzięłam sobie na tapetę dość poważny temat. Są rodzice, którzy wręcz otwarcie uważają, że nauczyć dwulatka dzielenia się, współpracy oraz empatii, to zadanie tak trudne jak wyprawa wysokogórska solo, opanowanie języka mandaryńskiego w tydzień czy czerpanie przyjemności z zakupów w wigilijny poranek (możliwe, ale jednak mało prawdopodobne).

A jednak powstają książki, które nie tylko pokazują te idealne i pełne zrozumienia dzieci niczym z reklam serków wiejskich, ale nawet wydawane są lektury, które pozytywnie wpływają na maluchy i przy okazji uświadomią je jak ważne są to sprawy.

Wydawnictwo Sam, które rozpieściło nas informacją, że ma zamiar wydać wiele z pozycji niezwykle popularnej, niemieckiej serii ,,Wieso? Weshalb? Warum?”, nie rzuca słów na wiatr! Po wiosennej premierze ,,Prawdziwych księżniczek”, które są dedykowane dzieciom powyżej 4 roku życia, przyszedł czas na kolejne dwie nowości!

Tym razem ukazała się mniejsza formatem pozycja dla juniorów – ,,Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać” oraz piękna książka dla przedszkolaków i dzieci ze szkół podstawowych ,,Odkrywamy kosmos” (o niej napiszę już wkrótce).

Wszystkie te lektury łączy fakt, że mają okienka, a w środku znajdują się rolki podobne do tych z segregatora (dzięki czemu dzieciom łatwiej przewracać strony). Książki są bardzo solidnie wykonane i wyprodukowano je z materiałów z odpowiedzialnych źródeł.

O czym jest jednak ,,Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać” ?

Na rozkładówkach przedstawiono sytuacje związane z przedszkolem/żłobkiem, między rodzeństwem w domu czy z kolegami i koleżankami na placu zabaw. Główną bohaterką jest Zosia oraz jej rodzina, choć w rzeczywistości każda postać ma tutaj znaczącą rolę. Dziewczynka nie zawsze potrafi porozumieć się z bliskimi – zabiera innym zabawki, jest zazdrosna o opiekunów czy nie potrafi się dzielić.

Książka w prosty sposób tłumaczy, dlaczego zasady są ważne. Uświadamia na przykład jak istotnym jest, żeby komuś nie przerywać, gdy ten ktoś mówi. Uczy czym jest kompromis, jak zachować się po kłótni oraz jak wspierać dzieci z niepełnosprawnościami czy te będące nowe w grupie. Dodatkowo na końcu książki umieszczono prostą zabawę w sprzątanie pokoju, żeby zapewnić maluchom także bardziej rekreacyjną część i zachęcić do dbania o czystość.

Siłą ,,Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać” jest przede wszystkim prostota i klarowność. Narracja wytycza jasne zasady, które przestrzegane sprawiają, że zarówno my będziemy przyjaźni dla otoczenia, jak i ono będzie przyjazne nam. 

Uważam, że taka książeczka powinna znaleźć się w każdym domu z dziećmi powyżej 2 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/jak-sie-dzielic-wspolpracowac-i-sobie-pomagac/

Do 01.11.21 obowiązuje zniżka na wszystkie książki Wydawnictwa Sam! Z kodem: SAM10, otrzymujecie 20% rabatu na każdy tytuł! 

Artykuł Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać – recenzja przedpremierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Świnka Malinka i słoń Leon

Autor: Mo Willems

Ilustracje: Mo Willems

Tłumaczenie: Marta Tychmanowicz

Wydawnictwo: Babaryba

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Świnka Malinka oraz słoń Leon to rozkoszni bohaterowie serii książek obrazkowych, które z prostym przesłaniem trafiają bezpośrednio do najmłodszych czytelników. Pisałam już o kilku tytułach tego cyklu:

– ,,Złamałem trąbę!”,

– ,,Mogę grać z wami?”,

– ,,Mieszkamy w książce!”,

– ,,Czy polubisz moją breję?”.

Autorem książek jest Mo Willems, amerykański pisarz, animator oraz lektor. Serię o duecie tych przyjaciół tworzy od 2007 roku. Obecnie liczy ona 25 rozmaitych tytułów podstawowego cyklu oraz dodatkowe pozycje z ,,Elephant and Piggie Like Reading!”. 

Książki te można określić jako połączenie picturebooków, z komiksem oraz krótkimi, teatralnymi scenkami. Akcja każdej opowiastki toczy się zazwyczaj w bardzo prostej przestrzeni białego tła, dlatego cała uwaga dzieci może skupić się na relacjach oraz fabule.

W ,,Czy umiem się dzielić?” mamy bardzo ważny temat, umiejscowiony w aktualnych, wakacyjnych realiach. Słoń Leon, który jest nieco bardziej roztrzepany niż jego koleżanka Malinka, zapragnął kupić sobie lody. Bohater ten często najpierw działa, a później dopiero zaczyna zastanawiać się nad tym, co powinien zrobić. Tak było i tym razem. Leon zaczął od kupna lodów, ale kiedy miał już rożek z gałką w łapce, zaczęły przychodzić mu do głowy pewne myśli. Słoń ze względu na swoje wielkie serce i ogromną sympatię do przyjaciółki, chciał podzielić się z nią lodami.

W Leonie rozgrywał się wewnętrzny dylemat. Z jednej strony pragnął uszczęśliwić Malinkę, ale z drugiej sam przecież miał ogromny apetyt na lody. Nie potrafił podjąć tak długo decyzji, że… sami przeczytajcie, co się wydarzyło!

,,Czy umiem się dzielić?” to bardzo wartościowa bajka o tym, że dzieląc się możemy kogoś uszczęśliwić, ale z pewnością nie warto z tym zwlekać.

Link do strony Wydawnictwa: https://babaryba.pl/Czy-umiem-sie-dzielic-ksiazka-dla-dzieci-o-przyjazni-i-umiejetnosci-dzielenia-sie-Mo-Willems

Z kolei ,,Czekanie jest takie trudne!” zupełnie mnie zauroczyła formą i siłą przekazu! Tym razem Malinka obiecuje Leonkowi niespodziankę. Okazuje się jednak, że trzeba na nią poczekać, a słoń jest bardzo niecierpliwy. Kiedy nie dostaje natychmiast tego, czego chce – złości się, krzyczy i jest smutny. Żadne jednak z tych zachowań nie powodują, że jego niespodzianka pojawia się szybciej. To tego typu zjawisko, na które trzeba poczekać – nie ma innej możliwości.

Autor doskonale pokazał jak rozkładówki z każdym kolejnym odwracaniem strony, robią się coraz ciemniejsze i ciemniejsze. Wkrótce Leonka i Malinkę zastaje noc, a wtedy… niespodzianka jest wreszcie gotowa!

,,Czy umiem się dzielić?” zwraca dzieciom uwagę, że czasami warto uzbroić się w cierpliwość, bo to co na nas czeka, jest naprawdę tego warte!

Polecam te dwie nowości jak i całą serię o śwince Malince i słoniu Leonie dzieciom powyżej 3 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://babaryba.pl/Czekanie-jest-takie-trudne-ksiazka-dla-dzieci-o-cierpliwosci-przyjazni-i-wytrwalosci-Mo-Willems

Artykuł Nowe tomy serii Świnka Malinka i słoń Leon – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Właściciel praw: AcamarFilms

Tłumaczenie: Beata Żmichowska

Wydawnictwo: Harper Kids Polska

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:bardzo przyjemna

Recenzja:

O Bingu już na tej stronie było – i nic dziwnego, to seria uwielbianych przez dzieci, mądrych bajek o tytułowym bohaterze i jego bliskich. Tutaj możecie zobaczyć poprzednią recenzję – https://bajkochlonka.pl/2020/12/07/bing/ Ostatnie nowości od Wydawnictwa Harper Kids Polska to ciekawe kartonówki w bardzo charakterystycznych kształtach, które z wielkim prawdopodobieństwem także zyskają uznanie najmłodszych czytelników. 

,,Czekoladowe jajka” wydaje się być idealną lekturą na zbliżającą się Wielkanoc! Ma nie tylko kształt pisanki, ale fabuła opiera się na zabawie w poszukiwania słodyczy. To zwyczaj, który jest popularny na przykład w Wielkiej Brytanii. Tak zwany ,,Egg Hunt”, czyli dosłownie – polowanie na jajko, związane jest z wesołym przeszukiwaniem mieszkania lub ogrodu w celu odnalezienia czekoladowych pyszności. 

W rzeczywistości głównym tematem książki jest jednak… umiejętność dzielenia się! Kiedy Suli przydarza się mały wypadek z czekoladowym jajkiem, opiekun Binga pozwala mu sam zadecydować, co może zrobić, żeby ją pocieszyć. Świetne jest w tej książce to, że Flop niczego mu nie narzuca i pozwala zadecydować samodzielnie. 

Link do strony Wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/czekoladowe-jajka-bing-ksiazeczki-kartonowe-260.html

Uroczy kształt serduszka zapowiada kolejną pozycję z tej serii. ,,Bing kocha Flopa” to właściwie cała esencja relacji tej dwójki bohaterów, zebrana pod jednym tytułem. Nie ma w niej fabuły, ale jest zbiór wybranych rozmaitych sytuacji, które mówią o wsparciu, szacunku czy umiejętności wzajemnego słuchania.

W tej książce autorzy starali się zdefiniować czym jest miłość w taki sposób, żeby było to zrozumiałe dla najmłodszych.

Zarówno ,,Czekoladowe jajka” jak i ,,Bing kocha Flopa” to ciekawe kartonówki, w których oprócz znanych dzieciom bohaterów są także godne uwagi przesłania. 

Polecam wszystkim dzieciom powyżej 2 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/bing-kocha-flopa-bing-ksiazeczki-kartonowe-163.html

Artykuł Bing – recenzja nowych kartonówek dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Polecone z Zagranicy

Autor: Jorg Muhle

Ilustracje: Jorg Muhle

Tłumaczenie: Anna Kierejewska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Seria ,,Polecone z Zagranicy” to bardzo wartościowy cykl książek dla dzieci. Wydawnictwo Dwie Siostry wydaje po polsku te tytuły, które cieszą się niezwykłą popularnością  w krajach, z których pochodzą. Doskonałymi przykładami może być na przykład: ,,Pięciu nieudanych”, ,,Maleńki król” czy ,,Rękawiczka”. 

,,Dwa dla mnie, jeden dla ciebie” to ostatnia nowość wydana w ramach tego cyklu. Jeżeli mieliście już do czynienia z serią dla najmłodszych o króliczku (,,Śpij, króliczku”, ,,Do kąpieli, króliczku”, ,,Nie płacz, króliczku”), to poznaliście również autora – Jorga Muhle. Artysta stworzył także ilustracje do książki ,,Z pozdrowieniami, Żyrafa”, o której opowiem niebawem. 

,,Dwa dla mnie, jeden dla ciebie” to krótka historia obrazkowa, której bohaterami jest para przyjaciół. Pewnego dnia niedźwiedź znajduje w lesie trzy grzyby, a łasica je przyrządza. Kiedy posiłek zostaje podany, okazuje się, że bardzo trudno podzielić trzy na dwoje. Atmosfera zagęszcza się i nikt nie zamierza ustąpić. Każdy z przyjaciół rości sobie prawo do dodatkowego grzyba. W chwili gdy robi się już naprawdę nieprzyjemnie, rozwiązanie wydaje się nadejść… samo! 

,,Dwa dla mnie, jeden dla ciebie” jest książką, której tematyka znana jest wszystkim dzieciom. Bardzo trudno dzielić się czymś, na co samemu ma się ochotę. Jest tym trudniej, im bardziej się uważa, że na to coś w 100% zasłużyliśmy. 

W rozmowie niedźwiedzia z łasicą bardzo często słychać jest ,,ja”, ,,mój”, ,,mnie”, które jasno pokazują, że bohaterowie to właśnie swoje potrzeby oraz zasługi stawiają na pierwszym miejscu, zupełnie pomijając w tym wszystkim przyjaciela. 

Okazuje się, że kiedy jest czegoś po równo – bardzo łatwo żyć w zgodzie i harmonii, kiedy jednak jeden z nich ma czegoś więcej, zaczyna pojawiać się zazdrość i poczucie niesprawiedliwości.

Mam nadzieję, że podczas lektury ,,Dwa dla mnie, jeden dla ciebie” dzieci szybko zauważą jak krótkowzroczni są nasi bohaterowie. Przekonają się, że na nieumiejętności dzielenia w rzeczywistości można tylko dużo stracić, zamiast cokolwiek zyskać.

Dodatkową atrakcją będą tutaj piękne bajkowe ilustracje i oczywiście doskonałe poczucie humoru. Końcówka, która sugeruje nam raczej kontynuację tej emocjonującej przygody, z pewnością wpłynie na wyobraźnie wielu czytelników!

Polecam ,,Dwa dla mnie, jeden dla ciebie” dzieciom już powyżej 3 lat. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-dwa_dla_mnie_jeden_dla_ciebie.html

Artykuł Dwa dla mnie, jeden dla ciebie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Jon Klassen

Ilustracje: Jon Klassen

Tłumaczenie: Katarzyna Domańska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2016

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Dzielenie się przychodzi z dużą łatwością dzieciom bardzo małym, które jeszcze nie pojmują prawa własności. Z przyjemnością obdarowują wszystkich wokół jedzeniem (także tym z własnego talerza), kwiatami lub przedmiotami, które choć na chwilę wywołają uśmiech u obdarowanego (nawet jeżeli będzie to kawałek taśmy klejącej lub kamyk).

Później dzielić się jest już trudniej, szczególnie kiedy mowa o czymś, co trudno się dzieli (w przeciwieństwie do wielkiego ciasta lub garści cukierków).

,,O! Kapelusz!” to jeden z ciekawszych picturebooków, o jakich mam szczęście pisać. Jon Klassen jest kanadyjskim pisarzem oraz ilustratorem, który mimo młodego wieku, ma na swoim koncie już kilka wartościowych książek. Wchodzą one w skład trylogii, której głównym bohaterem jest… czapeczka! Być może kojarzycie z pozostałych również: ,,Gdzie jest moja czapeczka?”.

,,O! Kapelusz!” to opowieść w trzech aktach o dwóch bliskich sobie żółwiach, które znajdują tytułowe nakrycie głowy. Mierzą kapelusz i zgodnie uznają, że obu jest im w nim dobrze. Widać wyraźnie, że każde z nich go pragnie. Żeby jednak uniknąć niesnasek, postanawiają zostawić go w miejscu, w którym go znaleźli.

Jednemu żółwiowi coś nie daje jednak spokoju. Niecierpliwie i tęsknie zerka w stronę porzuconego przedmiotu i kiedy zapada noc, jest bliski złamania obietnicy danej koledze. Dopiero pewna wiadomość przekonuje go, że jest lepszy sposób na sprawiedliwy podział kapelusza. Postanawia z niego skorzystać, a my możemy mieć… szczęśliwe zakończenie!

Żółwie dzięki swojej małej przygodzie poznały znaczenie słowa empatia, kompromis czy solidarność – oczywiście nie w sposób dosłowny. Autor naszkicował jedynie te wartości, które przedstawiane przez książkową opowiastkę zasieją ziarno w umysłach najmłodszych. Będzie im łatwiej zrozumieć jak istotne jest dotrzymywanie słowa czy rezygnowanie z własnych przyjemności na rzecz ważniejszej relacji. 

Polecam ten – pod wieloma względami – wybitny picturebook dzieciom powyżej 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-o_kapelusz.html

Artykuł O! Kapelusz! – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.