➜ Tytuł: Smocza Góra
➜ Autorzy: Katie Tsang, Kevin Tsang
➜ Tłumaczenie: Wojtek Cajgner
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie oszukujmy się – żaden szanujący się nastolatek nie da sobie wmówić, że smoki istnieją. Jasne, fantazjowanie o nich brzmi jak dobra zabawa, ale brak konkretnych dowodów na ich istnienie to dość poważna przeszkoda.

Kilkoro dzieci, które zostały wybrane

Czwórce nowo poznanych znajomych z różnych stron świata, którzy nagle znaleźli się w Chinach, też wydawało się to abstrakcyjnym pojęciem. Kiedy usłyszeli legendy o Smoczej Górze i dawnej wielkiej wojnie, potraktowali je wyłącznie jako interesujący przykład bujnej wyobraźni.

Nie minęło jednak wiele czasu, gdy to, co wydawało im się abstrakcją… wstrząsnęło ich światem (dosłownie!). Los wystawił całą czwórkę na poważną próbę, podczas której mieli udowodnić czy potrafią działać w grupie oraz razem odmienić bieg historii.

Seria dla nastolatków – Smoczy świat

Powieść Smocza Góra Katie oraz Kevina Tsang to pierwsza część fabuły należącej do serii Smoczy świat. Z tego, co udało mi się wyśledzić w internecie, w języku angielskim ukazało się już sześć (a właściwe 5,5) tomów.

Istnieje więc spore, ekscytujące prawdopodobieństwo, że wydawnictwo Agora dla dzieci poinformuje wkrótce o kolejnych premierach (a przynajmniej taką mam nadzieję). Przekładu pierwszej części podjął się Wojtek Cajgner.

Obóz językowy i nieodwracalne decyzje

Głównym bohaterem Smoczej Góry jest 12-letni Billy Chan, który wraz z Dylanem, Charlotte oraz Ling-Fei trafiają na językowy obóz w bliżej nieokreślonej części Chin. Chłopak posiada chińskie korzenie i jako powód do pogłębiania swojej tożsamości, bez entuzjazmu wyjeżdża ze słonecznej Kalifornii, żeby spełnić wolę rodziców.

Na miejscu zawiązuje jednak znajomość z trójką wspomnianych osób i już w trakcie przydzielenia do pierwszego, terenowego zadania, przytrafia im się coś, co bardzo trudno racjonalnie wytłumaczyć. 

Dynamiczna akcja powieści

Nowo poznani znajomi popychani ciekawością, ale przede wszystkim chęcią niesienia pomocy Ling-Fei, która zgubiła cenną dla niej rzecz, nawet nie zdają sobie sprawy jak za kilka godzin diametralnie zmieni się ich życie.

Wystarczy zaledwie kilka godzin, bo akcja w Smoczej Górze gna z prędkością światła! Powieść jest niewiarygodnie dynamiczna, dlatego pochłania się ją bardzo szybko – ale przy okazji także z dużą przyjemnością.

Inspiracje kulturą Wschodu oraz mitologią chińską

Autorzy oferują w niej doświadczenie powiązania ze smokiem, odwiedzenia smoczego wymiaru, ale także – stawienia czoła nieprzyjaciołom i własnym strachom. Bohaterowie książki muszą wyjść ze swojej bezpiecznej strefy komfortu, a następnie odnaleźć się w środowisku, którego nie tylko nie rozumieją, ale które również jest wyjątkowo nieprzewidywalne.

Trzeba przyznać, że uniwersum zbudowane przez małżeństwo Tsang jest bardzo spójne, a w niektórych jego elementach widać inspiracje klasycznymi powieściami fantasy, takimi jak Eragon czy oczywiście chińską mitologią oraz kulturą Wschodu.

To książka, która zaintryguje czytelników, rozbudzi mnóstwo emocji i sprawi, że świetnie spędzicie czas przy lekturze. Polecam ją odbiorcom powyżej 9 roku życia i obowiązkowo – wszystkim smoczym fanom!

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/smocza-gora/

Artykuł Smocza Góra – recenzja nowej serii dla miłośników smoków pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Księżycowy jeleń
➜ Scenariusz: Yoann Kavege
➜ Rysunki: Yoann Kavege
➜ Tłumaczenie: Marta Duda-Gryc
➜ Wydawnictwo: Lost in Time
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Ależ mnie ten komiks zaskoczył! O tym, że będzie świetnie pod kątem wizualnym – wiedziałam od razu, bo wystarczyło spojrzeć na okładkę i kilka rozkładówek z środka, żeby nie czuć się na tym polu ani trochę zdziwionym.

Wyprawa w kosmos

W warstwie tekstowej spodziewałam się jednak dość klasycznej historii, w której główną rolę odgrywa tytułowy bohater – uroczy, nieustraszony i skrywający pewną tajemnicę. Jelonek rzeczywiście ma sekret, ale prędko nie wpadlibyście na to… jaki.

Księżycowy jeleń jest komiksem niemalże bez słów autora Yoanna Kavege’a. To jego debiut literacki, w którym zaprasza odbiorców na pokład niewielkiego, kosmicznego statku przemierzającego bezkresy wszechświata… w jednym, dość znaczącym celu.

Tajemnicze jajo

Na początku może się wydawać, że tytułowy jeleń – urocza postać z kosmicznym hełmem z którego wystaje niewielkie poroże, to samotnik, który musi uciekać przed tajemniczą, smukłą postacią. Dość szybko okazuje się jednak, że ma on kogoś, z kim czuje się bardzo związany.

Tym kimś jest jajo. Nie wiemy, co znajduje się w środku i na skutek jakich wydarzeń tych dwoje zostało ze sobą złączonych, jednak widać wyraźnie, że dla jelonka nie ma nic ważniejszego w kosmosie, niż właśnie ten przedmiot.

Nieoczywiści bohaterowie

Księżycowy jeleń to historia niezwykle trzymająca w napięciu, a jednocześnie oferująca zaskakujące zwroty akcji. W tym komiksie niczego nie można uznać za pewnik – na pierwszy rzut oka dobry bohater może okazać się antagonistą, z kolei w teorii groźna oraz bezwzględna postać… chce tylko uchronić świat przed ostateczną zagładą.

Z punktu widzenia młodego czytelnika taka książka to skarb. Czarny charakter, którego wygląd przypomina pluszową maskotkę to element fabularny, który sprawdza się fenomenalnie. Tym bardziej, że działanie bohatera jest kierowane głębszymi powodami.

Podążanie drogą własnych potrzeb

W Księżycowym jeleniu autor wyraźnie mówi bowiem o potrzebie ciszy. Współczesny świat pełen jest hałasu oraz dźwięków, które potrafią osaczyć oraz wywołać dyskomfort. 

Komiks pokazuje, że postawienie na własne potrzeby oraz szukanie i finalne napawanie się ciszą może być sposobem na własne szczęście. 

Nie dajcie się jednak zwieźć tylko moim wrażeniom. Księżycowy jeleń to historia, którą można, a nawet należy interpretować na swój własny sposób. Polecam ją dzieciom powyżej 10 roku życia. Komiks szybko się stanie interesującym fundamentem rozmów o dążeniu do celu, potrzebach czy złudności pierwszego wrażenia.

Link do strony wydawnictwa: https://lostintime.pl/sklep/komiksy/science-fiction/ksiezycowy-jelen/

Artykuł Księżycowy jeleń – recenzja komiksu nie tylko dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Czego poszukujecie w książkach? Czego można oczekiwać od dobrej literatury? Przygody? Wartościowych treści? Wiedzy? Rzadko kiedy jednak po przeczytanej lekturze przeżywany coś w rodzaju katharsis. Emocje są tak intensywne, a fabuła tak satysfakcjonująca, że stajemy się po prostu szczęśliwsi.

Opowieści Świata Zorzy

Być może trudno będzie w to uwierzyć, ale ,,Strażniczka perły”, tak jak i jej starsza siostra z serii ,,Opowieści Świata Zorzy”, czyli ,,Silla” to ten rodzaj literatury, który napełnia czytelników dziką satysfakcją z ich odkrywania.

Dlaczego może być trudno w to uwierzyć? Bo to literatura dziecięca – opowiastka, której akcja rozgrywa się w fantastycznym, wymyślonym świecie. To jednak, o czym można tam usłyszeć i czego istnieje szansa się dowiedzieć, powinno być inspiracją nie tylko dla dzieci, ale także dla wielu dorosłych.

Tym razem bohaterką książki jest dziewczynka

Autorką, która stoi za tymi intensywnymi emocjami jest Karolina Lewestam. I o ile bohaterem pierwszego tomu uczyniła ona chłopca, to już postacią pierwszoplanową w kontynuacji została dziewczynka o imieniu Kutik – znana zresztą czytelnikom z dość istotnego udziału w fabule poprzedniej części.

Nie myślcie jednak, że Ari zupełnie nie pojawia się w ,,Strażniczce perły”. Chłopiec przybywa z misją ratunkową w dość kluczowym momencie akcji, jednak – co jest w zasadzie bardzo zabawne – autorka niemal wcale nie daje mu się tym razem wykazać.

Okropnie ważna misja w nieznane

Kutik przeprowadziła się do swojego przyjaciela Ariego na Tlate Hiin i przyjęła obowiązki starszego członka rodziny, choć niedawno sama odrosła od ziemi. Pomagała w domu, zajmowała się młodszą siostrą i zastanawiała skąd jest.

Kiedy otrzymała propozycję zostania w przyszłości wróżbitką – jej przyszłość pojaśniała. Wreszcie miała cel, któremu mogła się poświęcić. Niestety, jak to w tego typu historiach bywa, coś musiało stanąć jej na drodze.

Ptasierze, do tej pory nieszkodliwe ptaki, zaczęły gryźć ludzi oraz zwierzęta, zsyłając na nich klątwę wiecznej śpiączki. Kutik nie miała wyjścia. Musiała na chwilę odsunąć to, do czego zdążyła się już przyzwyczaić i wyruszyć z okropnie ważną misją w nieznane.

Książka, którą powinno się zekranizować

,,Strażniczka perły” jest powieścią, w której czarny charakter jest piękną i porywającą tłumy postacią. Gdzie do tej pory, największy wróg oraz antagonista serii staje się przyjacielem, a stare legendy okazują się czymś więcej, niż tylko bajdurzeniem przodków.

Jestem przekonana, że sięgając zarówno po tę jak i poprzednią część serii ,,Opowieści Świata Zorzy”, przepadniecie w niej na wiele godzin. Polecam czytać ją w kolejności chronologicznej, czyli od pierwszego tomu.

Wyczekuję z ciekawością kontynuacji (mam nadzieję, że jest planowana), a także ekranizacji, bo zdecydowanie jest to materiał na świetny film. ,,Strażniczka perły” będzie odpowiednia dla osób powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/strazniczka-perly/

Artykuł Strażniczka perły – recenzja wyjątkowej powieści dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Raz w roku na niebo Silli wypływają zielone światła Zorzy. Są one dla mieszkańców krainy nie tylko pięknym zjawiskiem, ale także gwarancją bezpieczeństwa i potwierdzeniem pewnego porządku, dzięki któremu mogą czuć się szczęśliwi. Pewnego dnia okazuje się jednak, że przyszłość Zorzy jest zagrożona. Wiele istot dostrzega pojawiające się zmiany, które niechybnie prowadzą do nieprzyjemnych zawirowań. Co one oznaczają? Czy uda się je zatrzymać? I kim będzie osoba, która podejmie się tej trudnej misji?

Wieczór Zorzy

,,Silla” jest pierwszą z ,,Opowieści Świata Zorzy”, której autorka to Karolina Lewestam. Pozycja ukazała się nakładem wydawnictwa Agora dla dzieci i została wzbogacona wieloma pięknymi, pełno rozkładówkowymi ilustracjami artysty Mariusza Andryszczyka, którego możecie kojarzyć z innej genialnej powieści – ,,Przyjaciel Północy” (a także serii o Wombacie Maksymilianie).

W książce Karoliny Lewestam głównym bohaterem jest 11-letni Ari. Chłopiec mieszka wraz z mamą oraz młodszą siostrą w pokrytej lodem oraz śniegiem Tlate Hiin. Jest zupełnie zwyczajnym dzieckiem, które nie bardzo pali się do nauki, ale chętnie spędza czas z niezwykłymi przyjaciółmi – niedźwiedziami. Jego życie jednak diametralnie zmienia się w Święto Zorzy, kiedy patrząc w niebo, słyszy jak z góry pada jego imię.

Silla – opowieść pełna barwnych bohaterów

Karolina Lewestam stworzyła uniwersum z gatunku fantastyki, które łączy w sobie ponadczasową magię z wartościową treścią oraz cenną lekcją moralności. ,,Silla” ma w sobie pewien pierwiastek baśni, jest w niej coś z ,,Niekończącej się historii” i ,,Opowieści z Narnii”. Przedstawia historię chłopca, który wysłany z misją prawie niemożliwą do wykonania, dorasta, odkrywa na nowo siebie oraz poznaje cały przekrój barwnych bohaterów, które pełnią w książce znaczące role.

Wśród nich są m.in. śnieżne krowy – urastające do rangi mistycznych istot, wilki oraz niedźwiedzie żyjące w symbiozie czy śnieżne pantery, foki oraz Czarne Ptaki pełniące w historii role czarnych charakterów. Nie brak w niej także postaci nieszablonowych, oryginalnych i zupełnie bajkowych, które – podobnie jak całą powieść – chętnie widziałabym na kinowym ekranie.

Wartości i przekaz w powieści fantastycznej dla dzieci

,,Silla” jest książką, która ukazuje w jaki sposób smutek, samotność oraz poczucie bycia niekochanym może wpłynąć na człowieka. To opis ewolucji zła, a także próba przeciwstawiania się mu. ,,Silla” jest również opowieścią ukazaną z perspektywy młodego człowieka – chłopca, który obserwuje świat i analizuje go na swój prostolinijny sposób. Jego przemyślenia są niezwykle trafne. Dzięki posiadanej wrażliwości, a także przyjaznej osobowości udaje mu się zjednywać innych i pokonywać wszelkie przeszkody.

Polecam tę niezwykłą powieść drogi każdemu, kto chce dać się poprowadzić przez zimowe krajobrazy, prosto do początku wszechświata. Towarzystwo Ariego zapewni czytelnikom piękne wrażenia, a opowiadana przez autorkę historia rozbudzi wyobraźnię i na długo pozostanie w pamięci.

Mam nadzieję, że nie trzeba będzie długo czekać na kolejne książki z serii ,,Opowieści Świata Zorzy”. Tymczasem polecam ,,Sillę” każdemu powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwoagora.pl/silla/

Artykuł Silla – recenzja magicznej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Doktor Jekyll i pan Hyde
➜ Seria: Świeżym Okiem
➜ Autor: Robert Louis Stevenson
➜ Ilustracje: Adao Iturrusgarai
➜ Tłumaczenie: Tadeusz Jan Dehnel
➜ Wydawnictwo: Dwie Siostry
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Brytyjska nowela ,,Doktor Jekyll i pan Hyde” (ang. ,,Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde”) została pierwszy raz wydana w druku w 1886 roku w Londynie. Jej autorem był Robert Louis Stevenson – szkocki pisarz, który zasłynął również powieścią ,,Wyspa skarbów”, na której luźno oparta jest fabuła serialu ,,Piraci”.

Czy możliwe, żeby ponad 135-letnia historia ciągle trafiała do młodych, współczesnych czytelników i pozostawiała ich z wrażeniami, które towarzyszyły odbiorcom z tak odległych czasów?

Zastanawiałam się nad tym, kiedy w moje ręce trafiła książka wydana nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry. Na nowo opracowana graficznie i edytorsko pozycja ,,Doktor Jekyll i pan Hyde” ukazała się w ramach serii ,,Świeżym Okiem”. To już druga książka zaprezentowana w tym cyklu. Pierwszą była wybitna ,,Inwazja Jaszczurów”.

Muszę przyznać, że dotąd nie czytałam ,,Doktora Jekylla”. Oczywiście jest to postać niezmiennie obecna w popkulturze oraz literaturze, ale mając tak potężną konkurencję, po prostu umknęła mojej uwadze na korzyść innych pozycji.

Kiedy zaczęłam więc lekturę, miałam wrażenie pewnej powtarzalności. Sposób pisania Stevensona oraz wprowadzenie czytelnika w świat fabuły tak dobrze przyjął się w powszechnym tkaniu powieści, że czułam się miejscami nawet znużona.

Zresztą, autor świadomie czyni narratorem historii postać tak nudną i celowo nieinteresującą, żeby (prawdopodobnie) spotęgować jego wiarygodność oraz wzbudzić zaufanie w odbiorcach. Z każdą kolejną stroną okazuję się jednak, że temat oraz główny obiekt całej noweli razi niezwykłą wręcz aktualnością, ponieważ porusza jedne z najbardziej uniwersalnych zagadnień ludzkiej natury – dobra oraz zła.

(…) Z dnia na dzień moralna i intelektualna świadomość zbliżała mnie do prawdy, której częściowe poznanie stało się później powodem straszliwej katastrofy – do prawdy, że człowiek to nie jedna, ale dwie istoty. (…)

Robert Louis Stevenson, Doktor Jekyll i pan Hyde, Pełna spowiedź Henryka Jekylla, str. 190

Nie wiem czy mogłabym zdradzić komuś za dużo szczegółów treści ,,Doktor Jekylla i pana Hyde’a”, biorąc pod uwagę jak znane jest to dzieło. Na wszelki wypadek jednak nie będę pisać o istocie całej historii i skupię się na wydaniu oraz dodatku: ,,Po słowie: dom z dwojgiem drzwi” Jerzego Jarniewicza. Krytyk przytacza tam ważne argumenty, świadczące o nowych interpretacjach tej stuletniej powieści. Okazuje się, że może skrywać ona jeszcze więcej tajemnic oraz ukrytych znaczeń, niż uważano do tej pory.

Kolorów (dosłownie) dodaje temu wydaniu również opracowanie graficzne artysty Adão Iturrusgarai. Brazylijski rysownik przedstawia mnogie interpretacje starcia Jekylla oraz Hyde’a, ich zależności oraz różnic. Wykorzystując różnorodne techniki, dzieła światowego malarstwa czy współczesnej kultury, czyni z nich tło do głównego tematu książki. Dzięki takim zabiegom, które z jednej strony nieco rozpraszają uwagę, a z drugiej – pozwalają uaktualnić tę historię, staje się ona dla czytelników XXI wieku bardziej atrakcyjna. 

,,Doktora Jekylla i pana Hyde’a” zdecydowanie warto choć raz w życiu przeczytać (prawdopodobnie jednak na pierwszym razie się nie skończy). Jeżeli będziecie zastanawiać się, które wydanie wybrać do zrealizowania tego celu, szczerze rekomenduję to pokazywane tutaj. Zawiera wszystko, co jest wymagane w ponadczasowej klasyce – świetne tłumaczenie, doskonałą oprawę oraz porządkujących obraz i dopowiadających Posłów.

Książka będzie odpowiednia dla czytelników powyżej 16 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/doktor-jekyll-i-pan-hyde.html

Artykuł Doktor Jekyll i pan Hyde – recenzja klasyki pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Na straży sekretu

Autor: Trenton Lee Stewart

Tłumaczenie: Magda Witkowska

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2020 

Objętość: prawie jak encyklopedia!  (ponad 500 stron!)

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Mój zdecydowanie najdłuższy patronat – ponad 500 stron niewiarygodnych emocji, niespodziewanych zwrotów akcji i przede wszystkim – bardzo sumiennie rozpisanych faktów i przedstawionych charakterów.

Gdybym miała wskazać jakiegoś autora ze skłonnościami do perfekcjonizmu, z pewnością mógłby nim zostać Trenton Lee Stewart, który napisał ,,Na straży sekretu”. 

Ostatnio sporo czytam książek, które są częścią jakiejś dłuższej serii. Ucieszyłam się, że wreszcie mogę zanurzyć się w powieść, która zagwarantuje mi porządne zakończenie. Nie rozczarowałam się. Musicie jednak wiedzieć, że kiedy zmierzacie już do końca i myślicie, że jesteście na dobrym tropie do rozwiązania zagadki – akcja przybiera zupełnie nieoczekiwany obrót, a poziom emocji rośnie jeszcze bardziej!

Głównym bohaterem ,,Na straży sekretu” jest 11-letni chłopiec Reuben, który nie dość, że wygląda znacznie młodziej niż jego rówieśnicy, to w dodatku jest dość nieśmiały. Ma tylko mamę, wiodą bardzo skromne życie, a całą resztę chłopak nadrabia bujną wyobraźnią oraz… zamiłowaniem do wspinania się i wchodzenia w niebezpieczne miejsca. 

W ten właśnie sposób, podczas jednego ze swoich wypadów, trafia na tajemniczy pakunek, który zawiera drewnianą szkatułkę z inskrypcją oraz niezwykłej urody zegarek. Reuben na początku nie zdaje sobie sprawy jak wielką moc skrywa to urządzenia i jak bardzo zmieni się jego życie w ciągu następnych kilku dni. 

,,Na straży sekretu” to jednak nie tylko emocjonująca lektura z przedstawionym światem, który może inspirować, ale również niepokoić. To ukazanie bliskich relacji pomiędzy matką, a synem, opowieść o utrzymaniu tajemnicy, poczuciu winy, ale również klasyczna walka dobra ze złem. 

To także przede wszystkim mądra książka, która w sposób nienarzucający się pokazuje czym się moralność, dlaczego kłamstwo CZASAMI jest potrzebne i jak troska o innych może wpływać na nasze decyzje. 

,,Na straży sekretu” to w zasadzie lektura, którą można byłoby polecić każdemu – bez względu na wiek. Doskonale będzie pasować na długie wieczory z książką, która stopniowo wciąga coraz bardziej. Z każdą kolejną stroną sympatia czytelnika do bohaterów rośnie i bardzo trudno przestać im kibicować oraz nie dowiedzieć się jak zakończyła się ta przygoda. 

Reubena i jego nowo poznanych przyjaciół czeka ważna misja – będzie musiał pokonać strach, wewnętrzny opór, ale także pokusę, żeby nie tylko odmienić swoje życie, ale zmienić los wszystkich mieszkańców New Umbry. 

Polecam tę historię dzieciom powyżej 9. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/na-strazy-sekretu/

Artykuł Na straży sekretu – recenzja patronatu! pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.