Czy Montgomery Bonbon może mieć jeszcze bardziej przenikliwy umysł niż dotychczas? Czy sprawa morderstwa może być jeszcze bardziej zagadkowa? I w końcu – czy narracja może być prowadzona w jeszcze bardziej zabawny sposób?

Nowa część książki dla młodych detektywów

Po trzykroć tak! Kolejny tom nietuzinkowej serii detektywistycznej dla dzieci zaskakuje, zadowala oraz wciąga. Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu to już trzecia część powieści spisanej przez uznanego komika Alasdaira Becketta-Kinga, z ilustracjami Claire Powell.

O poprzednich tomach cyklu pisałam w recenzjach:

• Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum,
• Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej.

Kim jest Montgomery Bonbon?

Osobom, które nie miały jeszcze przyjemności poznania tych historii, należy się kilka słów wyjaśnienia. Przede wszystkim, tytułowym Montgomerym Bonbonem jest… dziewczynka o imieniu Bonnie. Z pomocą swojego dziadka oraz przyjaciółki podaje się za detektywa o francuskim pochodzeniu.

Jej wejście w rolę pomagają uwiarygadniać charakterystyczne wąsiki, odpowiedni płaszcz, beret i wplatane w wypowiedzi wyszukane, obco brzmiące słówka. Na nic zdałoby się jednak przebranie, gdyby nie wyjątkowa przenikliwość umysłu Bonn… to znaczy, detektywa Bonbona.

Młodzi przestępcy oraz żelazne alibi

W Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu główna bohaterka udaje się do tajemniczego dworu na odludziu, gdzie poproszono ją o przekazanie ważnej przesyłki. Bonnie czuje jednak nosem, że sprawa jest znacznie bardziej złożona. I ma rację.

Kiedy dociera na miejsce, od razu musi zabierać się do pracy. Właściciel Dworu Adderstone właśnie został zamordowany oraz odnaleziony w klatce swoich ukochanych małpek. Co gorsza, podejrzanymi są jego podopieczni – wyjątkowo uzdolnieni, młodzi przestępcy, którzy mają alibi na czas popełnienia zbrodni. A miejscowa policja? Jak zawsze – umywa ręce.

Najlepszy tom całej serii?

W Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu na czytelników czeka błysk brylantu, małpie figle i pełna książek biblioteka. Autor w pełni wykorzystał potencjał wiekowych dworków, wplatając w fabułę centralny odkurzacz, labirynt oraz rozległe podziemia ze sztucznymi grotami.

Za każdym razem jestem pod dużym wrażeniem sposobu prowadzenia narracji, ale nie sposób w tym tomie uznać także doskonałego przekładu Magdaleny Korobkiewicz. Oficjalnie uznaję więc, że tom Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu  jest moim ulubionym z całej serii!

Polecam zarówno tą pozycję, jak i poprzednie, czytelnikom powyżej 9. roku życia. Gwarantuję, że będziecie się przednio bawić!

Książka na stronie wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/153-montgomery-bonbon-tajemnica-starego-dworu

Artykuł Montgomery Bonbon. Tajemnica starego dworu – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Tajny klub ,,U Fryzjera”
➜ Autorka: Soledad Romero Mariño
➜ Ilustracje:  Xiana Teimoy
➜ Tłumaczenie: Katarzyna Mojkowska
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Przenieśmy się w czasie o ponad 100 lat, do roku 1921 oraz samego serca pełnego sprzeczności, intrygującego i brzmiącego jazzem Chicago. 

Przed czytelnikami zachwycająca, detektywistyczna książka, jakiej jeszcze nie było! Razem z jej bohaterami spróbujemy dowiedzieć się – a właściwie to samodzielnie wywnioskować; kto odpowiada za tajemniczą zbrodnię, której dokonano na zamkniętym, nielegalnym przyjęciu.

Książka dla dzieci, która mnie zaskoczyła

Soledad Romero Mariño jest autorką z Barcelony, z którą… nie polubiłyśmy się od pierwszego czytania. Do jednej z jej poprzednich pozycji (Afryka. Kontynent kolorów) miałam trochę zastrzeżeń, dlatego Tajny klub ,,U Fryzjera” przeczytałam z dużą uwagą – jeszcze w formie .pdf.

Tekst oraz pomysł na tę książkę spodobał mi się jednak tak bardzo, że postanowiłam objąć go swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym! Jak widać, złe wrażenie można zupełnie odczarować, a bycie otwartym – procentuje ekscytującymi przygodami literackimi.

Tajne przyjęcie w podziemiach Chicago

Tajny klub ,,U Fryzjera” jest bowiem ekscytującą mieszanką kryminału w stylu kultowej Agathy Christie, książką aktywizującą, a nawet trochę filmem noir (za sprawą fantastycznych, deszczowych ilustracji Xiany Teimoy oraz jej ukazywania bohaterów, niczym aktorów z kinowych super-produkcji).

Właśnie odbywają się okrągłe urodziny Wielkiego Tulia – mafiosa, który zdecydowanie nie należy do przyjemnych w obyciu osób. Ma on córkę Lukrecję, reprezentującą jednak zupełnie inne poglądy od ojca. 

Na przyjęciu znajduje się jeszcze kilku, bardzo zróżnicowanych pod kątem charakterologicznym gości – każdy w mniejszy lub większy sposób związany jest z solenizantem. Kiedy dochodzi do kluczowej w książce sceny, wydawać się może, że nie ma na sali osoby, której nie można byłoby przypisać łatki winnego.

Detektywistyczna książka dla dzieci z interaktywnym śledztwem

Obrazkowa, świetnie wydana książka Tajny klub ,,U Fryzjera” ma nieprzekombinowaną, prostą fabułę, w której jednocześnie kryje się wciągająca intryga. Mocną stroną pozycji jest ciekawe przedstawienie postaci, pokazanie ich powiązań, ale i motywów.

Czytelnik ma szansę odpowiednio przyjrzeć się miejscom akcji, dostrzegając rozmaite poszlaki prowadzące do rozwiązania. Na każdej rozkładówce znajduje się także czarny kot – zabawę w jego odszukiwanie można uznać za dobrą rozgrzewkę przed zadaniem głównym.

Dla kogo jest ta książka?

Tajny klub ,,U Fryzjera”  traktuje odbiorców z pełną powagą. To pozycja, która nie bawi się w pół środki oraz nie infantylizuje zbrodni. Ukazuje fragment minionych, niebezpiecznych czasów, jednocześnie dając możliwość wykazania się swoim sprytem oraz umiejętnościami dedukcji.

Jestem przekonana, że Tajny klub ,,U Fryzjera” będzie niezłą zabawą nie tylko dla dzieci powyżej 9 lat, ale również dla starszych czytelników! Być może zachęci Was do sięgania po rozbudowane powieści detektywistyczne lub nawet… do napisania własnej historii z masą poszlak i dowodów, w której do ostatniej niemal chwili nie jest pewne, kto zawinił.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/149-tajny-klub–u-fryzjera

Artykuł Tajny klub ,,U Fryzjera” – premierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Na palcach jednej ręki można policzyć wszystkie tomy tej rewelacyjnej serii detektywistycznej dla dzieci! A to dlatego, że właśnie ukazała się piąta część przygód nietuzinkowego duetu – przesadnie nieśmiałego detektywa oraz jego asystentki, która mimo wieku i braku doświadczenia, nadrabia sprytem oraz gadatliwością.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci?

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to kolejna książka Olivera Schlicka w przekładzie Emilii Skowrońskiej, która serwuje czytelnikom prawdziwy trening dla szarych komórek! 

Od pierwszego tomu, niezmiennie obejmuję tę serię swoim patronatem medialnym, za każdym razem upewniając się, że to jeden z ciekawszych cykli detektywistycznych, kierowanych do młodego odbiorcy. 

Jeżeli nie zdecydowaliście się wcześniej sięgnąć po którykolwiek z tomów (nie trzeba czytać ich w kolejności chronologicznej, choć z pewnością warto), sprawdźcie pozostałe ich recenzje tutaj: 

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent.

Strach przed klaunami

Kolejną zagadką do rozwiązania okazuje się tajemnicza sprawa potrącenia pieszego. Wszystko jednak się komplikuje, gdy wychodzi na jaw, że sprawcą był… klaun, a poszkodowany właśnie zmierzał na spotkanie z dziennikarką, by wyjawić jej pewne machlojki w miejscu pracy.

Matylda korzystając z ponownej, tymczasowej nieobecności rodziców w domu, może pozwolić sobie na prowadzenie śledztwa ze słynnym detektywem. Podczas tej przygody dziewczynka będzie mogła przekonać się m.in., jak niebywale odważny jest jej psi przyjaciel. 

Roryka z kolei czeka konfrontacja z jedną z jego największych traum – czyli pomieszczeniem pełnym klaunów.

Dwóch detektyw i mnóstwo detektywistycznych wskazówek

Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to mistrzowsko skonstruowana historia, w której początkowe tropy oraz pewniki, z czasem stają pod znakiem zapytania. Autor przestrzega młodych czytelników przed przedwczesnym wyciąganiem wniosków, pokazuje na co zwracać uwagę w śledztwie oraz jak prowadzić wywiady z podejrzanymi.

Niczym prawdziwy mentor z zakresu kryminologii, pozostawia odbiorcom mnóstwo wskazówek dotyczących tego, co jest ważne w zawodzie detektywa, a czego zdecydowanie należy w tej profesji unikać. 

Dla kogo jest ta książka?

Ciekawostka – w piątym tomie serii pojawia się również zupełnie nowy detektyw, u którego Roryk kiedyś praktykował! Jestem przekonana, że będziecie oczarowani tą postacią

Książka Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun to historia o chciwości, złudnych pierwszych wrażeniach i pokonywaniu swoich wewnętrznych, czasami bardzo nietypowych lęków. Jestem przekonana, że będziecie szczęśliwi, mogąc wspólnie z Matyldą i Rorykiem prowadzić śledztwo oraz tropiąc tajemniczego klauna.

Polecam tę lekturę każdemu powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-podejrzany-klaun/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Podejrzany klaun – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Wiele rzeczy może być niebezpiecznych i prowadzić do tragedii, np. uszkodzony silnik samolotu, zraniona duma albo źle rozdzielona reszta tortu urodzinowego. Do bardziej niekonwencjonalnych zjawisk, jakie mogą skłonić kogoś do ostateczności, należy jednak także zaliczyć… tradycję, a właściwe ślepe za nią podążanie i jakikolwiek brak empatii.

Nowy tom kryminalnych przygód w przebraniu

Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej to już druga, niezwykle satysfakcjonująca część przygód nietuzinkowego duetu – szykownego dziadka, emerytowanego dostawcy lodów oraz jego wnuczki, wyróżniającej się przenikliwym umysłem dorosłego człowieka.

No właśnie, bo tytułowy Montgomery Bonbon nie jest wcale detektywem w dość poważnym już wieku, ale dziewczynką przebraną za ekstrawaganckiego gentlemana z bujnymi, zakręcanymi na końcach wąsami.

Kolejna przygoda na Wyspie Cud

Alasdair Beckett-King, czyli autor owej serii, ma już na swoim koncie poprzednią opowieść o Montgomery Bonbonie, o której także pisałam na stronie. W Morderstwie w muzeum czytelnicy mieli szansę poznać kilkoro kluczowych bohaterów, którzy – wszystko na to wskazuje – będą przewijać się również w kolejnych częściach.

Tym razem jednak, Bonnie oraz jej dziadek Banks postanawiają zostawić wszystkie kryminalne sprawy daleko za sobą i chcą cieszyć się wyłącznie swoim urlopem. W tym celu wyjeżdżają na obiecującą z nazwy oraz atrakcji Wyspę Cud, gdzie niebawem ma odbyć się odświętna parada.

Kiedy nie warto ufać nikomu

Nie zdążają jednak nawet dobrze rozpakować się w hotelu, kiedy wypływa pierwsza sprawa z tajemniczym wypadkiem. Montgomery Bonbon szybko dochodzi do wniosku, że nie był to jednak tylko wypadek. Dużo trudniejszym okazuje się później ustalenie zamieszanego w to morderstwo przestępcę, bowiem wszyscy podejrzani mają wiarygodne alibi.

W Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej nie warto jednak ufać nikomu. Autor w doskonały sposób pokazuje, że sporo za uszami może mieć dosłownie każdy! 

Łączenie faktów w książce detektywistycznej dla dzieci

Książka, której akcja toczy się na niewielkiej przestrzeni, a ilość podejrzanych jest mocno ograniczona, potrafi w tak kreatywny i ciekawy sposób wodzić za nos, że aż ma się ochotę usiąść do niej ponownie, natychmiast po pierwszym przeczytaniu.

To historia o przyjaźni, zaufaniu, ale także fałszywych tropach i przenikliwości, jaką trzeba się wykazać w łączeniu faktów. Jeżeli zastanawiacie się, co wspólnego mają z nią przemytnicy oraz cebule… koniecznie sięgnijcie po Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej! Polecam ją wszystkim powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/138-montgomery-bonbon-smierc-w-latarni-morskiej

Artykuł Montgomery Bonbon. Śmierć w latarni morskiej – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Przygody Sherlocka Holmesa
➜ Seria: Mistrzowie komiksu europejskiego
➜ Scenariusz: Giancarlo Berardi
➜ Rysunki: Giorgio Trevisan
➜ Tłumaczenie: Agnieszka Liszka-Drążkiewicz
➜ Wydawnictwo: Mandioca
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Geniusz klasyki literatury polega na tym, że bez względu na to, ile czasu minie od dnia premiery, tekst wciąż pozostaje świeży, zachwycający i pełen emocji.

Przygody Sherlocka Holmesa

Nikomu nie trzeba przedstawiać Sherlocka Holmesa. Choć żyjemy w XXI wieku, on wciąż obecny jest w kulturze popularnej, widać go na ekranach kin czy monitorów. To bohater-symbol, który reprezentuje niebywałą przenikliwość umysłu, przykład doskonałego posługiwania się dedukcją czy umiejętność wcielania się w różne role.

Czy jednak mieliście sposobność zobaczyć wielkie dzieło sir Arthura Conana Doyle’a w wersji komiksowej? W ramach serii Mistrzowie Europejskiego Komiksu wydawnictwa Mandioca, ukazała się kolejna pozycja, która powinna dołączyć do kolekcji każdego fana powieści graficznych.

Sześć kultowych opowieści Arthura Conana Doyle’a w komiksie

O cyklu Mistrzowie Europejskiego Komiksu pisałam już przy okazji wcześniejszych tomów, m.in.:

• Opowieści grozy,
• Opowieści makabryczne.

Przygody Sherlocka Holmesa skupiają się na jednym, tytułowym bohaterze i zawierają sześć słynnych historii w interpretacji Giancarlo Berardiego oraz Giorgio Trevisana.

W zbiorczym wydaniu znalazłam m.in. moje ulubione historie – jedną związaną z Ligą Rudowłosych, w której znajdziecie oprócz świetnie poprowadzonej akcji, także humor, absurd oraz satysfakcjonujące zakończenie. Ale i zaskakujące, mocno grające na emocjach, wypełnione historycznymi informacjami Pięć pestek pomarańczy.

Klasyka literatury w nowej odsłonie

Choć komiks został przedstawiony w klasycznej, czarno-białej odsłonie, zupełnie nie przeszkadza czytać go, jakby był hollywoodzkim kinem akcji. 

Bądźmy szczerzy – z jednej strony twórcy Przygód Sherlocka Holmesa mieli ułatwione zadanie. Praca z wybitnym tekstem wydaje się być prostsza w uzyskaniu wybitnych efektów. Z drugiej strony, trzeba się wówczas liczyć z większymi oczekiwaniami czytelników, którzy dobrze znającymi przecież te historie.

Mimo to, Berardi i Trevisan poradzili sobie ze swoim zadaniem w sposób najlepszy z możliwych. Fabuła nie ma w sobie zdania, które spowolniałoby akcję, a kadry nie tylko doskonale charakteryzują bohaterów, ale i świetnie umiejscawiają ich w czasach, w których żyli – z pędzącymi dorożkami oraz brukowanymi uliczkami.

Polecam Przygody Sherlocka Holmesa wszystkim czytelnikom powyżej 13 roku życia. Dodatkowo, wydanie zawiera kilka ponadprogramowych rozdziałów w formie eseju, skupiających się na Sherlocku Holmesie przedstawianym w kinie lub telewizji.

Link do strony wydawnictwa: https://mandioca.pl/pl/p/Przygody-Sherlocka-Holmesa/952

Artykuł Przygody Sherlocka Holmesa – recenzja klasyki w komiksie pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Gdyby ktoś zapytał mnie, jaka jest najpiękniejsza pora roku, bez wahania odpowiedziałabym, że… jesień. Złoto-żółto-rdzawe kolory liści, rześki wiatr i wszędzie pełno pomarańczowych dyni, które same w sobie wyglądają już jak coś, co stworzono do tulenia.

Nowy tom książek o nieśmiałym detektywie

Zupełnie nie dziwi mnie więc fakt, że jesień upodobał sobie także bohater pewnej słynnej serii powieści detektywistycznych dla dzieci (i nie tylko). A że jest to wyjątkowo nieśmiała postać, zawsze warto ją na początku przedstawić – mowa o Roryku Nieśmiale.

Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent to już czwarty tom cyklu o detektywie, który z pomocą pewnej rezolutnej 12-latki wprowadza czytelników w świat zbrodni, zagadek oraz poszlak. Z przyjemnością objęłam go swoim patronatem medialnym! 

Do tej pory ukazały się:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec.

Nietuzinkowy duet na tropie tajemnic

Jeżeli jednak spodziewacie się, że tytułowy detektyw ma tylko jedną nietypową przypadłość dla swojej profesji, szybko muszę wyprowadzić Was z niewiedzy. Roryk nie tylko jest chorobliwie nieśmiały, ale odkąd uderzono go w głowę… przejawia również bardzo osobliwy talent.

Za pomocą dotyku otrzymuje informacje, które w innym razie byłyby dla niego niedostępne. Z tego też powodu nie skupia się w swoich śledztwach na przepytywaniu świadków – od tego ma właśnie wspomnianą 12-letnią Matyldę, która z rozkoszą używa swojego gadulstwa do ciągnięcia za język poszkodowanych lub przypadkowych gapiów.

Zaginiona pisarka powieści kryminalnych

W przypadku Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie będzie jednak poszkodowanego, przynajmniej nie na początku – chyba, że nazwać tak zaniepokojoną córkę pewnej pisarki. Początkowo przesłuchanie autorki okaże się niemożliwe. 

Kiedy Matylda z Rorykiem dowiadują się, że słynna autorka powieści kryminalnych i zarazem bestsellerowej serii o inspektorze Joysie przepadła jak kamień wodę, rzucają wszytko, aby ruszyć ku zagadce!

W jakiej kolejności sięgać po Roryk. Nieśmiały detektyw?

Oliver Schlick, czyli prawdziwy autor bestsellerowych książek detektywistycznych, tutaj jak i w poprzednich trzech tomach, mistrzowsko prowadzi akcję, wodząc czytelnika za nos. Zarzuca przynętę i niczym wytrawny wędkarz łowi na intrygi odbiorców, przynosząc im niemało satysfakcji swoim sprytem oraz inteligencją.

Po Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent nie trzeba sięgać w chronologicznej kolejności, ale na pewno warto. Dzięki temu nie umkną Wam żadne niuanse i trochę lepiej zrozumiecie relacje między dwójką głównych bohaterów, ale także pobocznymi postaciami, jak np. niezbyt rozgarniętym komisarzem Valko.

Książka uczy zwracania uwagi na drobiazgi i nie podsuwa oczywistych, banalnych zakończeń. Możecie się więc spodziewać, że finał Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent będzie wyjątkowo satysfakcjonujący, a umiejętności głównych bohaterów wpłyną na rozwiązanie nie tylko obecnej sprawy, ale i takiej, która ciągnie się już od wielu, wielu lat.

Polecam ten tom jak i całą serię czytelnikom powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-znikniecie-amandy-kent/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Zniknięcie Amandy Kent – recenzja premierowa pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czy to ze względu na wiek, czy nietwarzowy sweter lub niezbyt trafione uczesanie – czasami brakuje nam pewności siebie. Czujemy się osądzani i wszystkie wspaniale pomysły oraz odważne i błyskotliwe riposty po prostu ulatują z naszej głowy.

Debiutancka książka Alsadaira Becketta-Kinga

Jedna z bohaterek zupełnie nowej serii od wydawnictwa Kropka znalazła jednak na to sposób! Jej pasją jest rozwiązywanie kryminalnych zagadek i choć ma tylko dziesięć lat – ludzie zwracają się do niej jak do poważnego wiekiem detektywa! Jak to możliwe?

Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum to debiutancka książka Alsadaira Becketta-Kinga z ilustracjami Claire Powell. Opowiada o perypetiach wspomnianej już dziewczynki, która razem ze swoim dziadkiem podążała tropem poszlak, podejrzanych typów oraz dziwnych adresów. 

Miejsce kolejnej zbrodni

Akcja powieści toczy się w małym miasteczku, gdzie pewnego dnia wnuczka ze starszym panem Banksem postanowiają odwiedzić lokalne muzeum Hornville’a. Próżno szukać w nim jednak cennych insygnii czy sarkofagów mumii. To miejsce wypełnione zostało przeróżnymi eksponatami zwierząt, które prawdopodobnie nigdy nie istniały.

Kiedy Bonnie jest właśnie w trakcie miłej pogawędki z dziadkiem, nagle gaśnie światło i z piętra dochodzi echo okropnych krzyków. Szubko okazuje się, że dziewczynka znalazła się w miejscu kolejnej zbrodni.

Detektyw z wąsami, n’est ce pas?

Bądźmy jednak szczerzy, nikt nie wziąłby na poważnie 10-latki przepytującej świadków. Bonnie stosuje więc pewien sprytny fortel – zakładając obszerny płaszcz i doklejając bujne wąsy, natychmiast przemienia się w obcokrajowca, oraz zupełnie przypadkowo także detektywa, który zdążył już zyskać pewną opinię wśród miejscowych stróżów prawa.

To dzięki swojemu alter ego Bonnie ma szansę dowiedzieć się, kto wypuścił z dmuchawki zatrutą strzałę oraz finalnie porwał jeden z zagadkowych eksponatów muzeum. 

Książka detektywistyczno-kryminalna dla dzieci

Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum to sakramencko śmieszna, niezwykle wciągająca i pełna niespodzianek powieść detektywistyczno-kryminalna, która doskonale bawi się konwencją niezbyt lotnych dorosłych i wyjątkowo bystrych dzieci.

Dwadzieścia sześć zwięzłych, wypełnionych akcją rozdziałów wodzi za nos nie tylko samą bohaterkę, która kilka razy musi zweryfikować swoje hipotezy. To także świetna zabawa dla czytelników, którzy niemal do końca trzymani są w napięciu. 

W Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum ujmująca jest relacja głównej bohaterki z dziadkiem, ale również jej determinacja i chęć uzyskania sprawiedliwości dla poszkodowanego. Co przyniesie śledztwo detektywa Bonbona? I w jaki sposób dostąpi on finalnego olśnienia?

Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum polecam wszystkim powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/122-montgomery-bonbon-morderstwo-w-muzeum

Artykuł Montgomery Bonbon. Morderstwo w muzeum – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie
➜ Seria: Siedem prac detektywa Ząbka
➜ Autor: Tomasz Duszyński
➜ Ilustracje: Przemek Szukaj
➜ Wydawnictwo: Kropka
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Swego czasu był sobie nijaki Herkules, któremu narzucono karę dwunastu, prawie niemożliwych do wykonania prac. Siedem brzmi zdecydowanie lepiej niż dwanaście, ale czy detektyw Ząbek, któremu zlecono niezwykle trudne zadania, stawi im czoła i znajdzie na nie rozwiązanie?

Nowa część doskonałej serii książek dla dzieci

Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie jest już drugim tomem (zaraz po Siedem prac detektywa Ząbka. Małe jest piękne) fantastycznej serii książek dla fanów powiastek detektywistycznych, humoru i czarodziejskich światów. 

Jej autorem jest Tomasz Duszyński, pomysłodawca oraz autor jeszcze jednego z moich patronatów – Zuza Wróbel na tropie. No właśnie, bo nie wspomniałam, że Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie objęłam swoim patronatem medialnym! Chcecie wiedzieć dlaczego? Czytajcie dalej.

Co było w części pierwszej?

Jak głosi sama nazwa serii, tytułowy detektyw Ząbek musi zmierzyć się z siedmioma pracami. W pierwszej części zapowiedział mu je burmistrz miasteczka Magiczny Jork, Antoni Polarny, wierząc, że pan Ząbek jest jedyną osobą, która w ogóle może im sprostać.

W Siedem prac detektywa Ząbka. Małe jest piękne bohater musiał zapobiec budowie nowego parkingu, w miejscu zwanym Żabią Polanką. Przy okazji nauczył się, że ważne jest by żyć z innymi w zgodzie oraz harmonii – niezależnie od tego, czy jest się dużym człowiekiem, czy tylko małą żabką.

W tym samym czasie detektyw Ząbek odkrył także w swoim mieszkaniu nowego lokatora – i wszystko na to wskazuje, że tych dwoje połączy wielka przyjaźń. Można to już sprawdzić niemal natychmiast, sięgając po drugi tom serii.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/106-siedem-prac-detektywa-zabka-male-jest-piekne

Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie

I o ile przesłanie pierwszego tomu uważam za szalenie ważne – tak główna myśl płynąca z najnowszej części detektywistycznego cyklu jest po prostu arcyistotna oraz niezwykle aktualna. 

W Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie razem z tytułowym bohaterem przenosimy się za pośrednictwem świsto-transporto-kliku do miejsca kolejnego zadania, a właściwie sprawy. 

Z tajemniczej jaskini wydobywają się niepokojące dźwięki – chrupanie, mlaszczenie i trzaskanie. Detektyw Ząbek musi zebrać w sobie całe mnóstwo odwagi, żeby wejść do środka. Jego zadanie polega bowiem na zachęceniu mieszkających tam istot do opuszczenia swojego domu.

Smoczy problem dużej wagi

Sprawa okaże się bardziej złożona niż można byłoby przypuszczać. Przede wszystkim jednak rozbawi każdego niebywałą wyobraźnią autora! Bo zwizualizujcie sobie słynną legendę o Szewczyku Dratewce i wielkim smoku, ale w nieco innym wydaniu – co by było, gdyby ta latająca istota zamiast pożywiać się świeżymi owieczkami porywanymi z łąk, wolała paczkę chipsów konsumowaną przez ekranem monitora?

Mało tego! W Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie dostajemy zwrot akcji za zwrotem. Okazuje się, że pewna smocza rodzina tak bardzo chciała być mniej uciążliwa dla ludzi, że postanowiła ograniczyć swoje wychodzenie, a nawet przemieszczanie się po jaskinii. Detektyw Ząbek zjawił się w odpowiednim momencie, żeby uchronić ich przed otyłością, ale przede wszystkim – zachęcić całe bajkowe miasteczko do uprawiania sportu!

W zdrowym ciele zdrowy duch!

W Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie możecie liczyć na charyzmatycznych bohaterów, wyrazy poszerzające zasób dziecięcych ,,słowniczków”, wywołujące uśmiechy na buziach żarty i gagi, a nawet zakończenie niczym w dobrym serialu akcji!

I najważniejsze – tak mało jest mądrych książek o tym, że sport oraz ćwiczenia są potrzebne, że ta obowiązkowo powinna znaleźć się na półkach każdego przedszkolaka oraz ucznia pierwszych klas szkoły podstawowej. Ja bardzo polecam!

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwokropka.com.pl/ksiazki/115-siedem-prac-detektywa-zabka-sport-to-zdrowie

Artykuł Siedem prac detektywa Ząbka. Sport to zdrowie – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czasami zupełnie nie zdajemy sobie sprawy jak dobrze nam się żyje, dopóki nie przytrafi się nam coś naprawdę okropnego. Los jaki spotkał tytułowego bohatera powiastki od wydawnictwa Dwie Siostry, wywołuje ciarki na plecach. Oto zupełnie zwyczajny jeż stał się oskarżony o morderstwo… a zamierzał tylko odświeżyć swoją fryzurę!

Świat ludzi i zwierząt

Jefferson. Detektyw mimo woli to brawurowa historia Jean-Cloud Mourlevata, francuskiego autora książek dla dzieci oraz młodzieży, który w 2021 roku został nagrodzony prestiżową Astrid Lindgren Memorial Award.

Opowieść o Jeffersonie to kryminał kierowany dla dzieci, jednak niewygładzony i niepozbawiony scen strachu, niepewności czy w końcu – sytuacji zagrażających życiu lub co najmniej zdrowiu bohaterów. Przedstawia świat: ludzi, zwierząt obdarzonych mową, zwierząt będących pupilami tych pierwszych oraz zwierząt hodowlanych, które znaczą najmniej.

Jefferson. Detektyw mimo woli

Jefferson wcale nie chciał zostać detektywem, co sugeruje już sam tytuł. Prowadził beztroskie i bardzo poukładane życie. Kiedy jednak przypadkowo został oskarżony o morderstwo szanowanego w społeczeństwie borsuka, jego świat się zawalił.

W towarzystwie swojego oddanego przyjaciela musiał podjąć kilka decyzji, które wymagały nie tylko odwagi i brawury – ale także, które były zupełnie sprzeczne z jego pokojową i cichą naturą.

Manifestacja autora książki

Podczas lektury ciągle zapominałam, że czytam książkę dla dzieci. Książkę o jeżu! Ale też jego przyjacielu śwince, sympatii borsuczce czy policjantach psach (trzeba przyznać, że to akurat dość zabawne). Równie dobrze Netflix mógłby napisać scenariusz na jej podstawie, ale postaci zwierzęce zamienić na ludzkie i naprawdę nikt by się nie zorientował. 

Oczywiście, w Jefferson. Detektyw mimo woli występują także ludzie. Można powiedzieć, że mają oni nawet dość znaczący wpływ na całą fabułę. Czytelnik sympatyzuje jednak przede wszystkim ze zwierzętami – i to nie tylko tymi obdarzonymi darem mowy.

W książce pojawia się bowiem ważne zagadnienie hodowli przemysłowej. To dość głośna manifestacja autora odnosząca się nie tylko do tego, że zwierzęta zasługują na większy szacunek, niż ten którym obdarzamy je współcześnie. Mourlevat uważa wręcz, że zabijanie zwierząt w sytuacji, kiedy mamy na wyciągnięcie ręki tak wiele innych produktów do jedzenia jest wręcz nielogiczne – i trudno się z nim nie zgodzić.

– Swoją drogą to dziwne – mamrotał. Jego głos docierał do Jeffersona stłumiony. – Mogą jeść, co tylko chcą: spaghetti z bazylią, zapiekankę ziemniaczaną, pizzę cztery pory roku, ciasto z malinami, knedle ze śliwkami, ciastka orzechowe, zupy z czerwoną soczewicą i mlekiem kokosowym, naleśniki z dżemem, jabłka, śliwki, morele, smażone grzyby, sałatki pomidorowe, rogaliki, tagliatelle z pesto, krem waniliowy, truskawki, melony, ryż, kaszę, zielony groszek, zupę z dyni, czekoladę z orzechami… i jeszcze im mało! Uważają, że to nie wystarczy, i dlatego zabijają zwierzęta, żeby ja zjadać! Nie rozumiem…

Jean-Cloude Mourlevat, Jefferson. Detektyw mimo woli, Rozdział 11, str. 134

O jeden łyk za dużo

Jest jednak coś w Jefferson. Detektyw mimo woli co sprawia, że burzy się mój obraz idealnej, wybitnej lektury. W książce pojawia się alkohol (wymieniany z nazwy, czyli np. whisky). Wszak bohaterowie są dorośli (mimo, że są zwierzętami), a sam nasz jeż woli kakao. Chwilami jednak postacie sięgają po trunki lub drinki, a przecież wcale mogłyby tego nie robić. 

Można świętować, szukać rozluźnienia lub miło spędzać czas bez alkoholu. Książka jest już wystarczająco ,,dorosła”, żeby trzeba było ją jeszcze dodatkowo ,,udoraślać”. Poza tym szczegółem Jefferson. Detektyw mimo woli to pozycja bardzo udana. Ważna, potrzebna i ekscytująca.

Dla kogo jest to książka?

Okazuje się, że nawet zwyczajna z pozoru, autokarowa wycieczka może przynieść nieoczekiwane skutki, jeżeli jest się gotowym walczyć w imię sprawiedliwości (oraz stanąć okoniem złu tego świata). 

Jefferson. Detektyw mimo woli to uświadamiająca lektura, która traktuje młodych odbiorców poważnie. Na pewno żaden z nich nie pozostanie na nią obojętny. Polecam tę książkę dzieciom powyżej 10 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/jefferson.html

Artykuł Jefferson. Detektyw mimo woli – recenzja kryminału dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki
➜ Seria: Roryk. Nieśmiały detektyw
➜ Autor: Oliver Schlick
➜ Tłumaczenie: Emilia Skowrońska
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Nierozwiązane sprawy sprzed lat są jak porzucone w trakcie czytania książki – często znamy ich bohaterów na tyle, że zdążyliśmy się z nimi w pewien sposób związać, ale brakuje nam najważniejszego, czyli zakończenia.

Najlepsza seria książek detektywistycznych dla dzieci

Właśnie z taką nierozwiązaną sprawą będzie musiał się zmierzyć duet najmilszych detektywów pod literackim słońcem – Roryk nieśmiały detektyw oraz jego urocza asystentka, dwunastoletnia Matylda.

Z pełną śmiałością informuję, że trzeci tom jednej z najlepszych serii detektywistycznych dla dzieci, objęłam swoim bajkochłonkowym patronatem. Podobnie jak i dwie poprzednie części cyklu, o których możecie przeczytać tutaj:

• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa zaginionej perły,
• Roryk. Nieśmiały detektyw. Sprawa czerwonej ważki.

Widzę, że ta sprawa wiąże się z ekstremalnymi wyzwaniami. I to dla każdego z nas: ja nagle muszę radzić sobie ze spontaniczną nieśmiałością. Doktor Herkenrat musi stawić czoła nie tylko swojej fobii na punkcie wiewiórek, lecz także nieprzyjaznemu dozorcy. A nieszczęsny Roryk musi zmierzyć się z ogrodem francuskim, a teraz także z kolekcją lalek. 

Oliver Schlick, Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec, 12. Nowe odkrycia i napad, str. 179

Zbrodnia sprzed 25 lat

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec” Olivera Schlicka prowadzi nas tym razem na peryferia miasta, gdzie mieści się elitarna szkoła z internatem. Są jednak wakacje i placówka pozostaje niemal wyludniona. Pozostają w niej jedynie osoby, które częściowo mogą mieć coś wspólnego ze sprawą morderstwa sprzed 25 lat…

Roryk z Matyldą oraz oczywiście Doktorem Herkenratem, czyli niemożliwie strachliwym psem dziewczynki, przybywają na zaproszenie dyrektorki szkoły, aby rozwiązać tę zagadkę. Czy uda im się pokonać barierę czasu i odkryć nowe dowody? Jaki motyw stoi za tą paskudną zbrodnią? Oraz dlaczego życie w latach 90-tych wyglądało zupełnie inaczej?

Książka z wartościami

Czytelnicy, którzy znają już tę serię, na pewno znają też jej mocne strony. Wiedzą, że autor doskonale żongluje humorem, niezawodną logiką oraz elementami zaskoczenia. Niemniej ważne są zawoalowane wartości, które cały cykl reprezentuje.

Jedną z nich jest oczywiście pochwała różnorodności. Bez względu na to, kim się jest, można spełniać swoje marzenia. Najlepszym tego przykładem jest sam tytułowy bohater. Można przecież wyjść z błędnego założenia, że detektyw powinien być wyłącznie pewny siebie i odważny. Roryk jest tego dokładnym przeciwieństwem.

Pochwała nieśmiałości

W części ,,Tajemnica zamku Wiewiórzec” nieśmiała jednak staje się również… niezwykle gadatliwa do tej pory Matylda. Jej nieśmiałość jest jednak wyjątkowo wybiórcza i objawia się wyłącznie w kontakcie z pewnym czarującym jej rówieśnikiem.

Na drugim planie świetnie został podjęty również wątek cech charakteru, które ogólnie postrzegane są często jako negatywne, a w rzeczywistości które spełniają jednak równie ważne funkcje jak pozostałe przymioty osobowości. Doskonałym tutaj przykładem jest właśnie m.in. ta osławiona nieśmiałość, ale też np. strach przed wiewiórkami (i wszystkim innym) psiaka Matyldy. 

,,Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec” jest bez wątpienia książką wybitną, bez pudła. Taką, która przynosi mnóstwo czytelniczej frajdy oraz satysfakcji we wspólnym (z bohaterami) dążeniu do rozwiązania zagadki. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 9 roku życia. Bardzo polecam!

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/roryk-niesmialy-detektyw-tajemnica-zamku-wiewiorzec/

Artykuł Roryk. Nieśmiały detektyw. Tajemnica zamku Wiewiórzec – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.