Dwa lata temu ukazała się pierwsza część popularnonaukowej oraz edukacyjnej serii Szkoła i ja, która pomaga uczniom pierwszych klas szkoły podstawowej lepiej radzić sobie z wyzwaniami dnia codziennego.

Kolejna część serii książek dla dzieci – Szkoła i ja

Od tej chwili stałam się jej wielką fanką i gdy tylko wydawnictwo Nasza Księgarnia ogłasza zapowiedź kolejnej książki, z uwagą wyczekuję dnia premiery. Ostatnio ukazała się już czwarta część cyklu, tym razem skupiająca się na umiejętności planowania.

Seria nie ma jednego stałego autora oraz ilustratora. Prawie za każdym razem możemy liczyć więc na niespodziankę. Tekst w Szkoła i ja. Uczymy się planować napisała Agnieszka Łubkowska (podobnie jak w Szkoła i ja. Ćwiczymy koncentrację – spis recenzji wszystkich książek cyklu na końcu tego artykułu), a za ilustracje odpowiada Paweł Gierliński.

Umiejętność planowania – jak się tego nauczyć?

Bohaterami tej książki jest rodzeństwo – Maja oraz Franek. Wspólnie udowadniają, że zarządzanie czasem i dobra organizacja to rodzaj… supermocy. Dzięki umiejętności planowania można bowiem znacząco ułatwić sobie życie.

Zanim jednak zacznie się planować, dobrze ustalić czym w ogóle ten czas jest. W tym celu w Szkoła i ja. Uczymy się planować poruszono kilka tematów, dzięki którym młodzi czytelnicy mają szansę uświadomić sobie znaczenie doby, ale także przećwiczyć upływ godzin czy minut z fajnymi zadaniami.

Przejrzysta, przystępna i przydatna

Ta aktywizującą strona książki pozwala dobrze przyswoić sobie zagadnienia, a także zrozumieć istotę czasu. W Szkoła i ja. Uczymy się planować nie brak jednak również rozwinięcia rozmaitej terminologii: priorytetu, celu czy metody nauki zwanej pomodoro.

W kolejnych, krótkich rozdziałach autorka podpowiada też jak przygotować pokój do nauki, jak przygotować się do szkoły wieczorem, robić listy zadań oraz korzystać z planera naściennego.

Szkoła i ja. Uczymy się planować to przejrzysta, przystępna oraz bardzo przydatna lektura, z której mogliby pewnie skorzystać również niektórzy dorośli. Będzie odpowiednia dla każdego powyżej 7 lat, kto tylko chce choć nieco bardziej kontrolować swoje obowiązki oraz znajdować czas na przyjemności.

Wpiszcie więc tę lekturę, jako obowiązkową, do swojego planera do przeczytania!

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/szkola-i-ja–uczymy-sie-planowac/p3669.html

Recenzje książek serii Szkoła i ja

• Szkoła i ja. Ćwiczymy koncentrację,
• Szkoła i ja. Budujemy poczucie własnej wartości,
• Szkoła i ja. Idziemy do pierwszej klasy.

Artykuł Szkoła i ja. Uczymy się planować – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Przeważnie chcielibyśmy, żeby dobre rzeczy przychodziły do nas od razu. Czekanie na nie bywa wyzwaniem. Dotyczy to przede wszystkim dzieci, w których naturze nie leży raczej bycie cierpliwym i które nie do końca jeszcze łapią jak to jest z tym przemijającym czasem. 

Sposób na spełnianie życzeń

Cierpliwość jest tym, czego trzeba się jednak kiedyś nauczyć. Dobrą lekcją cierpliwości i jednocześnie okazją do ćwiczeń, może być powtarzanie jednej czynności przez dłuższy czas. Albo uprawianie roślinki. 

Chyba, że jesteście akurat we Włoszech i macie okazję wypowiedzieć życzenie przy jednej z tamtejszych fontann – wtedy wszystko wydaje się być dużo prostsze.

Choć wakacje się skończyły, może część z Was ma za sobą podróż do Rzymu. Miasta słynącego z fontann, do których turyści wrzucają pieniążek, w nadziei na spełnienie ich największych pragnień.

Co miało wpływ na zakończenie książki?

Bohater najnowszej książki Caroline Bruce i Ingeli P. Arrhenius, czyli Franek ma życzenie, ma właśnie cel, o którym marzy. Nie jest to jakieś wydumane i trudne do zrealizowania życzenie, choć trzeba przyznać, że wymaga nieco szczęścia, umiejętności oraz czasu. Franek jednak jeszcze o tym nie wie. 

Mądry czytelnik na pewno szybko zorientuje się, co naprawdę miało wpływ na zakończenie tej książki – magiczna fontanna czy może coś zupełnie innego. Zanim jednak podsumujemy lekturę, zacznijmy od początku.

Książka dla dzieci o cierpliwości

Franek ma życzenie to z jednej strony taki nietypowy, bardzo oryginalny przewodnik po Rzymie, a z drugiej – opowieść o cierpliwości. O tym, że na pewne rzeczy potrzeba czasu i nie można ich przyspieszyć albo ominąć.

Książka w zabawny, ale także uroczy sposób pokazuje również, że jesteśmy w stanie wiele zrobić dla tego, na czym nam naprawdę zależy. Dodatkowo, we Franek ma życzenie ujmujące są sceny z pociągu, gdzie tytułowy bohater mija różne rzeczy, a melodyjny tekst za pomocą rymów opisuje widzianą przez niego rzeczywistość.

Polecam Franek ma życzenie dzieciom powyżej 5 roku życia. To opowieść o tym, że każde pielęgnowane marzenie ma szansę kiedyś rozkwitnąć. Czasami wystarczy dać mu tylko trochę czasu.

To pierwsza z zapowiadanej serii książek dla dzieci. Czekam z ciekawością na pozostałe części!

Link do strony wydawnictwa: https://tako.biz.pl/p,1230,franek-ma-zyczenie.html

Artykuł Franek ma życzenie – recenzja książki dla dzieci o cierpliwości pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Las Czasu. Dzieci Kamienia. Tom 1
➜ Seria: Las Czasu
➜ Scenariusz: Tristan Roulot
➜ Rysunki: Mateo Guerrero
➜ Tłumaczenie: Maria Mosiewicz
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Zawsze intrygują mnie historie, w których autorzy kreują zupełnie nowe uniwersum, funkcjonujące w oparciu o wymyślone prawa fizyki czy nieznane w rzeczywistości zasady.

Kiedy więc w zapowiedziach pojawiła się pierwsza część komiksu Las Czasu. Dzieci kamienia. Tom 1 duetu Mateo Guererro i Tristana Roulota – musiałam ją sprawdzić!

Miasteczko dzieci oraz jednego nauczyciela

Na samym początku zachwyciła mnie okładka. Twarda oprawa, uszlachetniania, ale również przemyślany projekt graficzny sprawiają, że komiks rozsiewa wokół siebie niezwykłą aurę tajemniczości i zaprasza, by razem z nim wziąć udział w przygodzie.

Historia opowiada o przedziwnym miasteczku, które zamieszkują wyłącznie dzieci ze swoim dorosłym nauczycielem. We wnętrzu kręgu otaczającego domy, są one chronione przed strasznym działaniem wpływu czasu, sprowadzającego śmierć i zmieniającym ludzi w mumie.

Połączenie fantasy i filozofii

Tym, co ochrania miasteczko jest kamień, a właściwie zbiór kamieni. Pewnego dnia jednak, tajemnicza dorosła, która znikąd pojawia się pod osłoną nocy, niszczy ten nietypowy amulet i jego fragment zabiera ze sobą. Jej tropem rusza wybrana drużyna, aby odnaleźć zgubę i przywrócić dotychczasowy porządek.

Las Czasu. Dzieci kamienia. Tom 1 to komiks, który zaskoczy czytelników odniesieniami do prawdziwych myśli filozofów, fizyków czy mitologii. To właściwie dość nietypowe połączenie, by historię budowaną na mocnym fundamencie fantasy, splatać z wątkami mocno kojarzącymi się z prawdziwym światem.

Czekamy na kontynuację!

Intrygujący w Lesie Czasu mogą okazać się także bohaterowie. Raz, że czytelnik z pewnością z którymś z nich się utożsami (jest ich sporo i każdy wyróżnia się inną umiejętnością), a dwa – niektórzy skrywają rozmaite tajemnice, które tylko czekają na odkrycie w kolejnych częściach.

W tego typu seriach pierwsze tomy często bywają nieco chaotyczne – autorzy starają się po prostu przekazać jak najwięcej szczegółów w budowanych przez nich uniwersum.

Mam nadzieję, że każda kolejna część Lasu Czasu będzie nie tylko bardziej klarowna, ale także że zaskoczy czytelników niespodziewanymi przygodami oraz większą sprawczością głównych bohaterów.

Jeżeli macie ochotę zagubić się w lesie, w którym czas jest pojęciem względnym – to sięgnijcie po Las Czasu. Dzieci kamienia. Tom 1. Komiks będzie odpowiedni dla odbiorców powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Las-Czasu.-Dzieci-Kamienia.-Tom-1,82845697,p.html

Artykuł Las Czasu. Dzieci Kamienia. Tom 1 – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Maleńki, uroczy i przede wszystkim – różowy słoń to bohater książek Ramony Badescu oraz Benjamina Chauda. Został przedstawiony czytelnikom w 2003 roku w Rumunii i choć jest niewielki, szybko podbił cały świat. 

Nowa książka o Pomelo

W Polsce zaopiekowało się nim wydawnictwo Zakamarki, dzięki któremu mali odbiorcy mogli zapoznać się już z kilkunastoma opowiastkami obrazkowymi z Pomelo w roli głównej. Na mojej stronie znajdziecie także recenzje:

• Pomelo i wielka przygoda,
• Pomelo rośnie.

W najnowszej części, czyli Pomelo i niezwykły skarb, uczucia tytułowego bohatera otulają niczym ciepły kocyk. Choć początkowo jest to opowieść o samotności, szybko nastrój się zmienia, kiedy słonik dostrzega znajomą, miłą sercu postać.

Potrzeba bycia samemu, a szukanie rozwiązań na samotność

Stella, bo mowa właśnie o przyjaciółce Pomelo, która jest pomarańczą rozgwiazdą, przechodzi pewien wymagający czas w swoim życiu. Czuje się trochę niepewnie. Z jednej strony bardzo ją cieszy towarzystwo słonika, jednak z drugiej – potrzebuje pobyć trochę sama.

Remedium na ten stan okazuje się podwodny ogród. Pomelo nie jest jednak w stanie towarzyszyć Stelli. Jak wesprzeć przyjaciółkę, kiedy nie można być tuż obok? Co zrobić, żeby wszyscy byli szczęśliwi? Kiedy słonik pozostaje w kropce, zjawia się wtedy ktoś specjalny – ktoś, kto jest w stanie pomóc w każdej sytuacji.

Co jest największym skarbem w życiu?

Pomelo i niezwykły skarb to pisana kwiecistym, pięknym językiem historia o relacjach, byciu dla kogoś ważnym, próbowaniu nowych rzeczy i cieszeniu się swoją obecnością. 

To tego typu książka, którą każde dziecko zrozumie na własny sposób. Tym, co jednak na pewno z niej zapamięta, jest tytułowy skarb. Skarb będący czasem spędzanym z bliskimi. Nie ma bowiem nic cenniejszego, niż przytulić kogoś, kogo się bardzo lubi, razem się śmiać, tańczyć i wzajemnie słuchać.

Pięknie wydana Pomelo i niezwykły skarb zabiera nas na plażę i dzięki niej możemy poczuć  trochę słony zapach piasku oraz ciepłą, morską bryzę. W rzeczywistości jednak jest jeszcze o czymś ważniejszym – o emocjach, empatii i byciu uważnym na innych.

Polecam ją dzieciom już powyżej 3 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/produkt/pomelo-i-niezwykly-skarb/

Artykuł Pomelo i niezwykły skarb – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Pomyślcie najpierw o książce z dzieciństwa, która jest dla Was szczególnie ważna. Następnie stwórzcie krótką listę lektur, do których nawet w dorosłym życiu wracacie z sentymentem. Czy ,,Muminki” Tove Jansson znalazły się w tym zestawieniu?

Fenomen Muminków

Prawdopodobnie większość osób, które ma niezłe rozeznanie w literaturze dziecięcej powie, że ,,Muminki” to jedna z ważniejszych książek, jaka kiedykolwiek została napisana. Choć od jej powstania minęło już prawie 85 lat, niezmiennie zaczytują się w niej mali i duzi.

Nic więc dziwnego, że Muminki można znaleźć: na opakowaniu herbaty, imbryczku, kubku, pościeli, dziecięcych ubrankach czy puzzlach. Bohaterowie książki są także obecni w różnych seriach literackich, nawet jeżeli te lektury nie mają wiele wspólnego z fabułą tych kultowych ,,Muminków”.

Nauka liczb z Muminkami

Właśnie prawie w ten sposób pojawiają się one w ostatniej nowości wydawnictwa Nasza Księgarnia. Dlaczego jednak ,,Muminkowy słownik obrazkowy. Liczby” jest tylko trochę o Muminkach?

To proste – ponieważ choć skupia się przede wszystkim na liczbach, swego rodzaju policzalności oraz powtarzalnych zjawisk, to wielokrotnie nawiązuje do wielu postaci z kultowych książek, wykorzystując ich cechy charakteru lub najbardziej wyróżniające cechy wyglądu.

Nauka zegarka, miar, kształtów czy dni tygodnia

Być może ten format książki w połączeniu z Muminkami wydaje Wam się już skądś znajomy – słusznie. Kilka lat temu ukazał się ,,Muminki. Wielki słownik obrazkowy polsko-angielski”. Wizualnie przypomina ,,Muminkowy słownik obrazkowy. Liczby” – rozkładówki także składają się na wiele pojedynczych obrazkowych z serii z krótkimi podpisami.

Z książki o liczbach, dowiecie się m.in.:

• co to znaczy ile,
• co to jest parzysty i nieparzysty,
• co można ze sobą porównać,
• czym są przeciwieństwa,
• jak dodawać,
• kiedy jest mało, a kiedy dużo,
• czym są liczby porządkowe,
• jak czytać czas,
• o dniach tygodnia, porach roku i miesiącach.

,,Muminkowy słownik obrazkowy. Liczby” będzie odpowiedni dla dzieci powyżej 4 roku życia. Trochę żałuję, że ten format nie ukazuje się w formie kartonowej, jednak nawet to standardowe wydanie jest doskonałą propozycją dla fanów kultowej serii i zawiera proste zadania aktywnościowe, polegające na wskazaniu prawidłowej odpowiedzi.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/muminkowy-slownik-obrazkowy–liczby/p3290.html

Artykuł Muminkowy słownik obrazkowy. Liczby – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Melancholia pojawia się często nieproszona, zazwyczaj w towarzystwie jesiennych deszczy i szaro-burych dni. Mogą ją wywołać wspomnienia, samotność lub brak perspektyw na kolejne tygodnie oraz miesiące. Melancholię miał lepiej poznać bohater, którego możliwe, że już znacie. Szczurek z pięknej książki ,,Plasterki na tęsknotę”.

,,Szalik ciotki Melancholii” jest poniekąd kontynuacją tej opowieści, a z drugiej strony – zupełnie osobną historią. Pozwala młodym czytelnikom wytłumaczyć tak trudne pojęcia jak smutek, przygnębienie, apatia, załamanie, a nawet depresja. Autorką zarówno tej jak i poprzedniej książki jest Ewa Zawisza-Wilk, a nastrojowe, poetyckie ilustracje stworzył Paweł Wąsowicz.

Kiedy pojawia się melancholia

W ,,Szaliku ciotki Melancholii” narrator delikatnie waży słowa, żeby trafić z przekazem nawet do bardzo wrażliwych odbiorców. Opisuje perypetie starszego wiekiem Szczurka, który wspominając swoją nieżyjącą przyjaciółkę Wiewiórkę, wpada w pewien stan odrętwienia.

Tak się składa, że jednocześnie trwa jesień i nieuchronnie do norki bohatera zbliża się zima. Pogoda psuje się, chłód wypełnia przestrzenie i Szczurek zaczyna wspominać chwile, które w żaden sposób nie mogą już powrócić.

Jak pomóc przyjacielowi?

Stan Szczurka ukazany jest jako pewien proces. Młody czytelnik może obserwować jak bohater powoli, pod wpływem różnych bodźców, zamyka się w sobie – to, co dotychczas sprawiało mu radość, przestaje go cieszyć. Nie zwraca uwagi na przyjaciół, ich towarzystwo zamiast dawać mu ukojenie – męczy go oraz wprawia w dyskomfort.

W ,,Szaliku ciotki Melancholii” to właśnie bliscy Szczurka biorą sprawy w swoje ręce. Nie pozwalają się zbyć – postanawiają zasięgnąć rady kogoś bardziej doświadczonego, żeby pomóc przyjacielowi, bo przecież wyraźnie widzą, że on tej pomocy bardzo potrzebuje.

Szalik pełen melancholii

I kolejny raz – co uważam za niezwykle wartościowe w tej książce, pokazuje się nam pewien proces. Leczenie Szczurka nie odbywa się za pomocą dotknięcia czarodziejską różdżką. Musi upłynąć trochę czasu, żeby bohater mógł znów odnaleźć sens życia.

Całości towarzyszy piękny oraz wzruszający motyw tytułowego szalika. Szalika, który oplata się wokół szyi i nie pozwala ściągnąć. Odbiera dech, drapie w szyję i choć jego obecność jest uciążliwa, potrzeba zaangażowania kilku osób, by wreszcie udało się go skutecznie pozbyć.

Książka ,,Szalik ciotki Melancholii” to niezwykle ważna lektura w domowej biblioteczce. Pozwala przepracować trudny temat i spojrzeć na niego także z perspektywy osoby, która może pomóc bliskim ponownie odnaleźć w sobie wiosnę.

Link do strony Wydawnictwa: https://studiokoloru.eu/pl/p/Ilustrowana-ksiazka-dla-dzieci-Szalik-ciotki-Melancholii/82

Artykuł Szalik ciotki Melancholii – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Dzisiaj, jutro, teraz, zaraz
➜  Seria: Dlaczego? Kiedy? Jak?
➜ Tekst: Daniela Prusse
➜ Ilustracje: Susanne Szesny
➜ Tłumaczenie: Anita i Robert Jonczyk
➜ Wydawnictwo: Sam
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Czas to pojęcie abstrakcyjne, które szczególnie trudno pojąć maluchom. Jego znajomość, a przede wszystkim rozumienie kilku związanych z nim pojęć jest szczególnie ważne. Kiedy dziecko zostaje w przedszkolu lub żłobku i mówimy mu, że wrócimy po niego niebawem – nic dla niego to nie znaczy. Ale kiedy moglibyśmy zapewnić, że będziemy popołudniu, sprawa wgląda już znacznie lepiej! Tylko… czym to jest to popołudnie?

Czym jest czas?

,,Dzisiaj, jutro, teraz, zaraz” to kolejna, niesamowita książka z serii kultowych książek z okienkami ,,Dlaczego? Kiedy? Jak?”, ukazująca się w Polsce dzięki staraniom Wydawnictwa Sam. W jej ramach, oprócz wielkoformatowych pozycji, ukazują się także mniejsze w cyklu ,,Junior” np. ,,Jak się dzielić, współpracować i sobie pomagać”, które dedykowane są maluszkom powyżej 2 roku życia.

W ostatniej nowości poruszany jest szczególnie ciekawy temat, związany z upływem czasu. Z książki dziecko dowie się m.in.:

• co to znaczy, że ma się dużo czasu,
• co to znaczy być punktualnym,
• co zazwyczaj robi się o danej porze dnia,
• jak nazywają się dni tygodnia, pory roku i miesiące,
• jak rozróżnić teraz od zaraz,
• jak płynie czas.

Nowa książka z okienkami

Mali czytelnicy mają możliwość samodzielnego odwracania stron, bez obawy, że mogą się one uszkodzić. Rozkładówki wykonano bowiem na solidnym kartonie i dodatkowo umieszczono je na rolce, podobnej do segregatora. 

Niemal każda strona to także możliwość zajrzenia pod klapkę. Klapki pełnią nie tylko funkcję rozrywkową czy pozwalającą ćwiczyć umiejętności manualne – wielokrotnie pokazują również następstwo czasu. Na stronie poświęconej urodzinom widać dziewczynkę podziwiającą swój tort z zapalonymi świeczkami. Kiedy jednak otworzymy okienko, zobaczymy tę samą dziewczynkę, której udało się już zdmuchnąć świeczki (i pewnie wypowiedzieć życzenie!).

Książka zachęcająca do aktywności

Oprócz tego, że ,,Dzisiaj, jutro, teraz, zaraz” umożliwia dzieciom zabawę z klapkami, to również zawiera proste polecenia, aby na własnej skórze przekonać się jak długo trwają niektóre czynności, np. klaśnięcie w dłonie lub mrugnięcie oczami.

To pozycja ze świetnie zredagowanym tekstem oraz ponadczasowymi ilustracjami, dedykowanymi najmłodszym. 

Jeżeli jesteście ciekawi innych pozycji z tej serii, koniecznie zajrzyjcie do poniższych recenzji:

• Odkrywamy dinozaury,
• Poznajemy nasze ciało,
• Prawdziwi strażacy,
• Odkrywamy kosmos,
• Prawdziwe księżniczki.

Książki do kupienia tylko na stronie Wydawnictwa: https://wydawnictwosam.pl/produkt/dzisiaj-jutro-teraz-zaraz/

Artykuł Dzisiaj, jutro, teraz, zaraz – recenzja książki z okienkami pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Ewa Zawisza-Wilk

Ilustracje: Paweł Wąsowicz

Wydawnictwo: Studio Koloru

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena: wybitna

Recenzja:

Zaparzcie sobie herbatę z listków pamięci i zanurzcie się w poetyckim świecie pewnego Szczurka, któremu pozostały już tylko piękne wspomnienia czasu spędzonego z przyjaciółką Wiewiórką.

,,Plasterki na tęsknotę” to absolutnie wyjątkowa książka, która ukazała się za sprawą Wydawnictwa Studio Koloru. Jej autorką jest Ewa Zawisza-Wilk, a niezwykłe ilustracje przygotowane po części techniką kolażu stworzył Paweł Wąsowicz. 

To lektura, która posługując się prostymi, ale zarazem pełnymi uroku metaforami, przybliża najmłodszym czytelnikom takie pojęcia jak: pożegnanie, strata i tęsknota.

Główny bohater Szczurek przyjaźni się z Wiatrem, a Czas wpada do niego w odwiedziny na herbatę. Bardzo lubi on jednak także Wiewiórkę, z którą widują się rzadziej, ponieważ ta daleko mieszka. Pewnego dnia otrzymuje od niej list na dębowym listku. Jego treść przysparza Szczurkowi wielu zmartwień. Okazuje się, że Wiewiórka jest bardzo chora i chciałaby ostatni raz zobaczyć się z przyjacielem.

Szczurek jest jednak tak samo wiekowy jak i nadawczyni listu, dlatego – przez wzgląd na obecną porę roku, nie może wyruszyć w drogę. Kiedy jednak mija jesień, zima i nastaje wiosna, postanawia odwiedzić Wiewiórkę. Po drodze jednak ciągle coś mu się przydarza, co znacznie opóźnia jego przybycie. Kiedy wreszcie dociera do domku przyjaciółki, okazuje się, że musi zmierzyć się z zupełnie nową dla niego sytuacją.

,,Plasterki na tęsknotę” jest książką, która czyta się więcej niż raz. To lektura do której można wielokrotnie wracać i wciąż odkrywać w niej nowe treści. W temacie pożegnania skupia się wyłącznie na pozytywach. Pozwala wierzyć czytelnikowi, że choć danej osoby już nie ma, jest w innym miejscu – szczęśliwa i pełna ciepłych wspomnień o nas. 

Autorka radzi, żeby nie zanurzać się w tęsknocie, ale pozwolić jej istnieć obok nas. Niech ulubione ciasteczka naszego nieobecnego już przyjaciela będą przypominały nam o nim podczas wybranych podwieczorków. Niech jego zdjęcie zerka na nas ze ściany, a sama myśl o bliskim napełnia nas wyłącznie czystą miłością.

To książka, która może przygotować na rozstanie, ukoić ból lub po prostu, być jedną z wielu pięknych podróży, jakie po prostu trzeba choć raz w życiu odbyć. 

Polecam ją serdecznie wszystkim czytelnikom powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://studiokoloru.eu/pl/p/Plasterki-na-tesknote/50

Artykuł Plasterki na tęsknotę – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

(Kolejność przypadkowa)

Tytuł: ,,Reksio. Przyjaciel zwierząt”

Autor: Anna Sójka

Ilustracje: Ernest Błędowski

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Kartonówka z kultowym bohaterem dla najmłodszych! Jej głównym tematem są oczywiście tytułowe zwierzaki. Autorka podzieliła je według miejsca zamieszkania. Dzieci spotkają zwierzęta mieszkające na podwórku, w lesie, na łące czy w zoo. Szczególny nacisk postawiony jest tutaj przede wszystkim na wyrazy dźwiękonaśladowcze, zadania interaktywne, naukę zaimków oraz nazw.

To porządnie wydana książka z dużymi kolorowymi ilustracjami. Będzie odpowiednia już dla rocznych dzieci. Pozostałe książki z tej serii – ,,Reksio. Zimowa przygoda” oraz ,,Reksio. Niezawodny przyjaciel”.  

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/dla-przedszkolakow-3-5-lat/reksio-przyjaciel-zwierzat

Tytuł: ,,Mały inżynier. Ponad 80 eksperymentów dla ciekawych świata dziewczyn i chłopaków”

Autor: Elżbieta Bednarek, Krzysztof Nowopolski

Ilustracje: Zbigniew Dobosz

Wydawnictwo: Centrum Edukacji Dziecięcej

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

W jaki sposób najlepiej poznawać świat i uczyć się nowych rzeczy? Oczywiście za pomocą doświadczenia! Nie ma lepszego sposobu na naukę fizyki, chemii czy przyrody niż ten z eksperymentami. W każdym domu jest mnóstwo przedmiotów, które można wykorzystać, żeby owocnie spędzić czas!

Pisałam już kiedyś o książce z rozmaitymi doświadczeniami (,,TheDadLab. Domowe laboratorium”), ,,Mały inżynier” jest jednak lekturą polskich autorów.

Wiele ciekawostek, przejrzysty opis eksperymentów oraz podział na część praktyczną i teoretyczną zachęcają do czerpania z tej pozycji pełnymi garściami!

Książka odpowiednia dla dzieci powyżej 4. lat. Będzie świetnym źródłem inspiracji na zajęcia w jesienne i zimowe wieczory. 

Link do strony Wydawnictwa:https://publicat.pl/ksiazki/maly-inzynier-ponad-80-eksperymentow-dla-ciekawych-swiata-dziewczyn-i-chlopakow/

Tytuł: ,,Martynka poznaje czas”

Autor: Maria Szarf (na podstawie prozy Gilberta Delahaye’a oraz Marcela Marliera/Leaucour Creation)

Ilustracje: Marcel Marlier

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Kolejna książka z ponadczasowymi ilustracjami Marcela Marliera. Maria Szarf korzystając z bogatego archiwum artysty napisała tekst nawiązujący do tego, co rozumiemy pod pojęciem czasu. Korzystając z prostych słów tłumaczy czym są pory roku, pory dnia, jakie znamy dni tygodnia, miesiące oraz jakie ważne dni obchodzimy podczas 365 dni. Wszystko uzupełnione uroczymi ilustracjami. 

W książce jest także miejsce na naukę obsługi zegarka (choć może ten z książki jest już naprawdę retro i trudno będzie maluchom go zrozumieć) to na końcu znajdziemy jednak stronę, gdzie można wyciąć wskazówki i przytwierdzić je do narysowanego budzika. 

Na jednej z rozkładówek znajduje się nawet gra planszowa z podsumowaniem wszystkich informacji z książki. Wystarczy mieć własne pionki i kostkę. 

Polecam tę pozycję dzieciom powyżej 3. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/dla-przedszkolakow-3-5-lat/martynka-poznaje-czas

Tytuł: ,,Ja, Odyn, i dzicy wikingowie”

Autor: Frank Schwieger

Ilustracje: Ramona Wultschner

Tłumaczenie: Emilia Skowrońska

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Mitologia nordycka jest bardzo często niesłusznie pomijana i zdecydowanie przegrywa w zestawieniu z mitologią grecką (jak w zasadzie każda inna). Muszę jednak przyznać, że bliższe zapoznanie się z jednorękim bogiem wojny Tyrem, boginią miłości Freją czy przebiegłym Lokim było bardzo inspirujące! 

Książka pisana jest z perspektywy nordyckich bogów. Każdy rozdział poświęcony jest innemu bohaterowi, a dzięki ilustracjom Ramony Wultschner możemy zobaczyć nie tylko ich wizerunki, ale również ulubione miejsca, przyjaciół czy to, czego zazwyczaj unikają.

To nie tylko świetna książka, ale i cała interesująca seria uzupełniająca wiedzę szkolną o kolejne ciekawe informacje. Polecam dla czytelników powyżej 9. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/papilon/oferta/szkola-podstawowa-10-12-lat/ja-odyn-i-dzicy-wikingowie

Tytuł: ,,Byki Weroniki. Historyjki ortograficzne”

Autor: Joanna Krzyżanek

Ilustracje: Zenon Wiewiurka

Wydawnictwo: Centrum Edukacji Dziecięcej

Rok wydania: 2020

Objętość: więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Bardzo ciekawa książka pełna opowiadań ortograficznych, barwnie ilustrowanych zabawnymi obrazkami Zenona Wiewiurki. Każdy rozdział poświęcony jest nie tylko innej historii, ale także innym aspektom pisowni. Dodatkowo po opowiastkach umieszczono krótkie podsumowania ze wskazówkami dotyczącymi pisowni oraz obrazki oznaczające trudniejsze słowa. 

Na końcu książki znajdują się także pomagające opanować ortografię regułki oraz spis wyrazów do zapamiętania. 

,,Byki Weroniki” będą pomocne dla dzieci powyżej 8. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ced/oferta/nauczanie-wczesnoszkolne-6-9-lat/byki-weroniki-historyjki-ortograficzne

Artykuł Zestawienie nowości od Wydawnictwa Publicat pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Cześć, miasto!”

Autor: Anna Fiske

Ilustracje: Anna Fiske

Tłumaczenie: Aleksandra Grobelna

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Ogromna przestrzeń z ,,Cześć, Ziemio!” zamienia się w bardziej kameralne ,,Cześć, miasto!”. Anna Fiske, pochodząca ze Szwecji pisarka stworzyła obrazkową opowieść o tym, jak wygląda życie w dużej miejscowości.

W drugiej części serii ,,Cześć, świecie!” podążymy drogą za Henrym, Astrą, Trollem, Puffim, Czarownicą, Guro czy wieloma innymi postaciami, których historie ukryte są na rozkładówkach.

Przygoda z miastem rozpoczyna się od godziny 7:00 rano. Na ilustracji znajduje się bardzo wiele budynków, postaci, zwierząt, uliczek czy pojazdów. Patrzenie tylko na jedną rozkładówkę zajmuje kilka lub kilkanaście minut.

Dodatkowo do każdego obrazka dołączony jest komentarz oraz pytania. Dzieci mogą z nich korzystać, chcąc sprawdzić swoją bystrość w odszukiwaniu szczegółów!

Ciekawym jest, że wszystkie rozkładówki pokazują miasto dokładnie z tego samego punktu widzenia. Dzięki temu łatwo jest odnaleźć poszczególne miejsca i sprawdzić, jak ono się zmienia w zależności od różnych godzin na zegarku.

Około godziny 20:00 dotychczas zielone tło, które otacza miasto, staje się niebieskie. Dzięki temu widać, że nadchodzi noc. Opowieść ma swój finał dwie godziny później, kiedy część mieszkańców już śpi, część odpoczywa, a część wyrusza na poszukiwanie kolejnej przygody!

Sama nie wiem dokładnie dlaczego, ale ,,Cześć, miasto!” spodobało mi się jeszcze bardziej, niż ,,Cześć, Ziemio!”. Być może jest to już kwestia przyzwyczajenia do specyficznego stylu ilustratorki, a może to sprawa większego skupienia się na jednym konkretnym miejscu.

W ,,Cześć, miasto!” spotkamy ogromnego miłośnika Świąt i będziemy mogli iść jego tropem, obserwować pacjentów gabinetu stomatologicznego, współczuć dozorcy zoo, który ma ze zwierzętami niesamowicie dużo pracy czy zerkać na stację kolejową i jej podróżujących gości.

Ta książka to wyszukiwanka, która zapewni dzieciom mnóstwo frajdy. Pokaże w delikatnym stopniu jak funkcjonuje miasto oraz jak dla wielu ludzi jest ono domem i całym życiem.

Polecam ,,Cześć, miasto!” każdemu czytelnikowi powyżej 7. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-czesc_miasto.html

Artykuł Cześć, miasto! – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.