➜ Tytuł: Witch. Czarodziejki W.I.T.C.H. Księga 15
➜ Seria: W.I.T.C.H.
➜ Scenariusz: Bruno Enna, Alessandro Ferrari, Augusto Macchetto, Teresa Radice
➜ Ilustracje: Alberto Zanon, Antonello Dalena, Lucio Leoni, Giada Perissinotto, Danilo Loizedda
➜ Tłumaczenie: Joanna Szabunio
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2025
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia! 
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Prawdopodobnie uznacie, że robię się nieco monotonna, ale w tej serii naprawdę nie może być inaczej – po prostu kolejny zbiorczy tom przynosi czytelnikom tyle emocji, zwrotów akcji oraz nowych, ekscytujących wątków, że głowa mała! 

Okrągły, piętnasty tom kultowej serii komiksów 

Piętnasta już księga kultowego cyklu W.I.T.C.H. to wydanie zbiorcze magazynów ,,Czarodziejki W.I.T.C.H.” o numerach od 176 do 182, składające się z 7 rozdziałów oraz specjalnego dodatku: ilustracji pokoi bohaterek z podpisami! 

Jeżeli pamiętacie zawartość pierwszych tomów, to właśnie tam fabułę poprzedzały różnego rodzaju bonusy, za pośrednictwem których mogliśmy poszerzyć uniwersum lub zajrzeć za kulisy powstawania komiksu.

Ostatnie części były jednak pozbawione tego rodzaju rozkładówek i teraz mamy powrót do tej miłej czytelnikom niespodzianki! Być może powodem nowego bonusu jest także numer pozycji, czyli Witch. Czarodziejki W.I.T.C.H. Księga 15.

Nowy czarny charakter

Kolejne rozdziały przynoszą więc zupełnie nowych bohaterów, a tym samym i nowe wyzwania dla czarodziejek. Począwszy, od odkrycia przez dziewczyny magicznych dzieci, aż po pojawienie się postaci zagrażających ich bezpieczeństwa.

Co ciekawe, nowi bohaterowie są pełni kontrastów oraz przeciwieństw. ,,Czarny charakter” nie jest jednowymiarową postacią, która pragnie zniszczyć wyłącznie moc Witch. To człowiek zdesperowany i sięgający po ostateczne metody, aby odmienić los swojego ukochanego dziecka.

Kolejne wyzwania czarodziejek W.I.T.C.H.

Oprócz walki o przetrwanie, dziewczyny będą musiały jednak stać się także… nauczycielkami. Witch otwiera bowiem szkołę dla wybranych jednostek, które też musi wcześniej znaleźć.

Wraz z misją edukowania kolejnych pokoleń (i nie tylko), pojawia się specjalne ,,miejsce” przeznaczone do tego rodzaju zadań, a także… przedmioty o wyjątkowej mocy! Podejrzewam, że wszyscy fani serii będą zachwyceni ich właściwościami.

Kolekcjonerska edycja komiksów Witch

Nie chcąc zdradzać zbyt wiele, Witch. Czarodziejki W.I.T.C.H. Księga 15 to zdecydowanie jeden z najciekawszych tomów z wydanej do tej pory piętnastki! Znajdziecie w nim mnóstwo magii, ale także zobaczycie oblicza prawdziwej przyjaźni, będziecie mogli cieszyć się obyczajową fabułą czy też kibicować bohaterkom w zdobywaniu przez nich nowych umiejętności. 

Polecam go wszystkim czytelnikom powyżej 10 roku życia. Ta kolekcjonerska edycja komiksów W.I.T.C.H. to prawdziwy rarytas w świecie komiksów fantasy!

Link do strony wydawnictwa: https://egmont.pl/Witch.-Czarodziejki-W.I.T.C.H.-Tom-15,87439368,p.html

Komiksy o czarodziejkach Witch w moich recenzjach:

• W.I.T.C.H. Księga 1,
• W.I.T.C.H. Księga 2,
• W.I.T.C.H. Księga 3,
• W.I.T.C.H. Księga 4,
• W.I.T.C.H. Księga 5,
• W.I.T.C.H. Księga 6,
• W.I.T.C.H. Księga 7,
• W.I.T.C.H. Księga 8,
• W.I.T.C.H. Księga 9,
• W.I.T.C.H. Księga 10,
• W.I.T.C.H. Księga 11,
• W.I.T.C.H. Księga 12,
• W.I.T.C.H. Księga 13,
• W.I.T.C.H. Księga 14.

Artykuł Witch. Czarodziejki W.I.T.C.H. Księga 15 – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb. Tom 3
➜ Seria: Opowieści z Bukowego Lasu
➜ Scenariusz: Michel Plessix
➜ Rysunki: Loic Jouannigot
➜ Tłumaczenie: Ernest Kacperski
➜ Wydawnictwo: Egmont Polska
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Nie musieliście długo czekać na trzeci tom komiksowej serii ,,Opowieści z Bukowego Lasu”, bo Wydawnictwo Egmont postarało się, żeby dostarczyć go miłośnikom tego cyklu jak najszybciej!

Ta sama seria, nowy autor scenariusza

,,Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb” to moim zdaniem najbardziej udana część, opowiedziana w klasyczny sposób. Choć różni się okładką od poprzedniczek, wciąż opowiada historię rodziny Bratków. Zmiany w narracji oraz zdecydowanie bardziej złożona fabuła to wynik innego autora scenariusza. Za treść w tym tomie odpowiada Michel Plessix, który napisał również komiksową interpretację klasyka ,,O czym szumią wierzby”.

Zanim jednak opowiem o czym są ,,Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb”, zerknijcie do recenzji poprzednich części:

• Opowieści z Bukowego Lasu. Urodziny,
• Opowieści z Bukowego Lasu. Chór.

Wyprawa po skarb

Książka zaczyna się bardzo nietypowo jak na tę serię, ponieważ od zupełnie innych bohaterów, znajdujących się na pełnym morzu. Okazuje się, że to bajka, którą czyta Bratek reszcie swojego rodzeństwa. Opowieść jest o piratach, którzy przypadkowo odkrywają tajemniczy skarb. Przewrotnie jednak tym, co uznają za cenne, wcale nie jest złoto i kosztowności, ale… skrzynia! Dlaczego tak jest? Sprawdźcie koniecznie sami!

Ta kilkustronicowa bajka jest jednak zaledwie wstępem do właściwej historii rodziny królików. Tata dzieci słysząc jak bardzo są one podekscytowane wizją skarbu, postanawia im opowiedzieć o dawnym przodku-piracie, który w okolicy ukrył cenny pakunek. Nie potrzeba wiele czasu, żeby maluchy z ciekawością ruszyły na wyprawę!

Uwaga na nieznajomych

Dzieci znajdują mapę skarbów i postanawiają podążyć jej tropem. Fabuła ,,Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb” przygotowała jednak na nie różne zasadzki. Czasami będą musiały odważyć się wejść do starego młyna, innym razem spotkają bardzo głośne papugi. Największym niebezpieczeństwem okaże się jednak… przechodzień, który pod pozorem pomocy, będzie chciał skrzywdzić króliczki.

To oczywiście bardzo ważna informacja dla młodych czytelników, żeby nie ufać każdej napotkanej osobie. Choć intencje nieznajomego wydają się początkowe dobre, tak naprawdę chce on okraść króliczki ze skarbu, a następnie je… zjeść!

Podsumowanie wrażeń z komiksu

,,Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb” to klasyczna bajka, gdzie wyraźny jest podział na dobro i zło, ale również, gdzie silna więź rodziny Rabatków sprawia, że wszyscy wychodzą cało z opresji. Będzie odpowiednia dla wszystkich, którzy marzą czasami o odnalezieniu wyjątkowego skarbu, ale przede wszystkim – lubią się dobrze bawić w gronie swoich bliskich.

Polecam tę lekturę także ze względu na piękne ilustracje. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://egmont.pl/Moj-pierwszy-komiks-5-.-Opowiesci-z-Bukowego-Lasu.-Wyprawa-po-skarb.-Tom-3,66558993,p.html

Artykuł Opowieści z Bukowego Lasu. Wyprawa po skarb pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Państwo Burakowie i inne historie”

Autor: Roald Dahl

Ilustracje: Quentin Blake

Tłumaczenie: Katarzyna Szczepańska-Kowalczuk

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Rok wydania: 2020 (1980)

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Zabierając się do lektury tej książki, trzeba mieć na uwadze kilka faktów. Przede wszystkim należy wiedzieć, że stare baby, które pojawiają się w lekturze w formie pojęcia, nie są próbą obrażenia kobiet bardziej zaawansowanych wiekiem, a nawiązaniem do wrednych i nieprzyjemnych jednostek. 

Podobnie ma się sprawa z brodaczami – nie każdy jest ,,zaroślakiem”, epitet ten tyczy się głównie mężczyzn pozbawionych higieny, a przede wszystkim mężczyzn odpychających charakterem. 

Mówiąc ogólnie – ,,Państwo Burakowie i inne historie” to tego rodzaju książka, do której wiele zastrzeżeń mogą mieć rodzice, ale którą z pewnością pokochają dzieci. 

Roald Dahl znany jest ze swojego dosadnego słownictwa, wymyślnych eufemizmów i odważnych zwrotów akcji. Ostatnio pisałam o jego ,,Charlie i Wielka Szklana Winda”, a jeszcze wcześniej opowiadałam o ,,Billy i Miniputki”. 

Muszę jednak przyznać, że jednak ani pierwsza, ani druga nie była tak przepełniona intrygami, a nawet złośliwostkami!

,,Państwo Burakowie i inne historie” to w zasadzie dwie różne opowieści. Pierwsza traktuje o tytułowej rodzinie Buraków, i to na niej skupimy się najpierw. 

Państwo Burakowie byli małżeństwem, które nie dość, że nie lubiło się nawzajem, to darzyło antypatią także chyba wszystko i wszystkich, co żyło. Nie mieli w domu okien, bo byli nieczuli na piękno świata, więzili tresowane małpki i co środę piekli sobie tartę ze złapanych w ogrodzie ptaszków. Poza tym, co rusz obdarzali się mniej lub bardziej drobnymi nieuprzejmościami. 

Można pomyśleć, że ta książka jest dla dzieci zmyślą instrukcją – jak spłatać co gorszego figla. Mam jednak nadzieję, że nikt nie będzie brał z niej przykładu, przede wszystkim dlatego, że Państwo Burakowie określani są jako obrzydliwi i nikt ich nie chwali. Skuteczne powinno okazać się także ostrzeżenie, które sugeruje, że:

,,Otóż jeżeli komuś po głowie biegają brzydkie myśli, wreszcie wypełzną na twarz. Jeśli taka osoba dzień w dzień, tydzień w tydzień, rok w rok rozmyśla o paskudztwach, to jej buzia staje się coraz brzydsza, aż w końcu robi się taka szpetna, że aż strach na nią patrzeć.” Roald Dahl, Państwo Burakowie i inne historie, Pani Burakowa, str. 17

Z drugim opowiadaniem mam chyba większy kłopot. Jest to teoretycznie historia miłosna, która opowiada o pewnym nieśmiałym emerycie, który zauroczył się swoją sąsiadką. Miała ona żółwia i martwiło ją, że jest on niewielkiego wzrostu. Mężczyzna wymyślił więc intrygę, dzięki której żółw rósł i malał na przemian, co bardzo cieszyło sympatyczną kobietę. 

Finalnie pani sąsiadka jest tak zauroczona panem sąsiadem, że postanawiają wziąć ślub i żyją długo i szczęśliwie. Fakt jednak, że zbudowali swój związek na kłamstwie, a nawet oszustwie zostaje przemilczany i żaden inny morał z tej opowiastki nie wynika. 

Tak jak więc wspominałam na samym początku – ,,Państwo Burakowie i inne historie” to książka, do której można mieć kilka zastrzeżeń. Nie mam jednak wątpliwości, że taka lekka forma, brak moralizatorskiego tonu, zabawne opisy, charakterystyczni bohaterowie, a także doskonałe ilustracje Quentina Blake’a to coś, co dzieci bezwzględnie pokochają. 

Dla pewności, polecam ją jednak dzieciom powyżej 10. roku życia lub młodszym do wspólnego czytania z rodzicami bądź opiekunami i późniejszej rozmowy.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/ksiazka/panstwo-burakowie-i-inne-historie-roald-dahl-163779

Artykuł Państwo Burakowie i inne historie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Bad Guys. Ekipa Złych. Odcinek 1”

Autor: Aaron Blabey

Ilustracje: Aaron Blabey

Tłumaczenie: Agnieszka Sylwanowicz

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Co się dzieje, kiedy ci źli, chcą się zmienić w tych dobrych? Pojawiają się kłopoty i wiele, naprawdę wiele nieporozumień.

,,Bad Guys. Ekipa Złych. Odcinek 1” to nieprzeciętny komiks Aaarona Blabey’a, australijskiego autora książek dla dzieci. Jest to pierwsza część z serii 8 napisanych tytułów! W Polsce ukazał się dopiero jeden tom, pozostałe są (póki co) dostępne w języku angielskim,

W styczniu 2018 roku The Bad Guys wskoczył na listę bestsellerów The New York Timesa i był tam przez wiele tygodni. Do tej pory sprzedało się około 6 mln książek o tytułowej Ekipie Złych.

Komiks przypomina nieco czarną komedię dla dzieci. Ma elementy filmu noir oraz nawiązuje czasami do klasyki historii gangsterskich. Przekaz jest jednak przystosowany nawet dla najmłodszych czytelników, a choć bohaterowie są momentami dość straszni… to przecież taka jest właśnie ich natura!

Na Bad Guys składa się czwórka szemranych postaci, którzy w normalnych okolicznościach są omijani przez innych szerokim łukiem. Wilk, wąż, rekin i pirania to czwórka wielokrotnie skazywanych przestępców.

Nie trzeba chyba przypominać o wybrykach wilka podszywającego się pod babcię czy rekina pożerającego turystów. Mimo to, cała czwórka postanawia przejść przemianę. Ma dość nieprzychylnych o sobie opinii i zamierza już teraz… spełniać tylko dobre uczynki.

,,Bad Guys. Ekipa Złych. Odcinek 1” to bardzo dobrze zapowiadająca się seria, przepełniona świetnym humorem oraz częstymi i bezpośrednimi zwrotami do czytelnika.

Ilustracje są bardzo uniwersalne, spodobają się więc każdemu, bez względu na płeć czy wiek.

Komiks ze względu na niewielką ilość tekstu, będzie idealnym rozwiązaniem dla nieco bardziej opornych czytelników. Może być świetną propozycją dla kogoś, kto dopiero uczy się czytać lub kto nie przepada za tradycyjnymi historiami.

,,Bad Guys. Ekipa Złych. Odcinek 1” polecam dla wszystkich powyżej 4. roku życia, a sama z ciekawością oczekuję kolejnych części.

Link do strony wydawnictwa: https://sklep.zysk.com.pl/bad-guys-ekipa-zlych-odcinek-1.html

Artykuł Bad Guys. Ekipa Złych. Odcinek 1 – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Tajemnice domu handlowego Sinclairs

Autor: Katherine Woodfine

Ilustracje: Maciej Szymanowicz

Tłumaczenie: Jolanta Dobrowolska

Wydawnictwo: Dwukropek

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Ostatnio sporo czytam kryminałów młodzieżowych i ze śmiałością stwierdzam, że nie różnią się one znacznie od tych dla dorosłych. Wręcz przeciwnie, wydaje mi się, że autorzy muszą wykazać się większą kreatywnością, żeby zamiast obfitych i drastycznych opisów zbrodni, zastąpić je emocjonalnymi i pełnymi napięć wstawkami, które działają z równą intensywnością na czytelnika, jeśli nie bardziej.

Ostatnio w moje łapki wpadła książka ,,Drogocenna ćma. Tajemnice domu handlowego Sinclairs” Katherine Woodfine. To drugi tytuł z serii ,,Tajemnice domu handlowego Sinclairs”. Pierwsza nosiła tytuł ,,Pozytywka”.

Mimo, że zaczęłam swoją przygodę z tą serią nie w kolejności chronologicznej, w niczym nie przeszkadzało mi to cieszyć się lekturą tej brytyjskiej autorki.

Akcja powieści rozgrywa się na początku XX wieku w ówczesnym Londynie. Wyraźnie świat ten dzieli się na bogatych i biednych, dobrze i nieszczęśliwie urodzonych. Samo miasto podzielone jest na różne dzielnice, gdzie jedne słyną z opływających w luksusy budynków, w tym np. tytułowego domu handlowego Sinclairs, jednego z najbardziej ekskluzywnych miejsc spotkań tamtejszej śmietanki.

Po drugiej stronie Londynu z kolei znajduje się biedna, owiana złą sławą dzielnica East Endu.

Bohaterami ,,Drogocennej ćmy” są 15-letnia Sophie, Lil oraz dwóch chłopców Billy oraz Joe, znani z poprzedniej części serii. Autorka często w opisach lub wspomnieniach postaci nawiązuje do wydarzeń, które rozegrały się w ,,Pozytywce”. Wszystkie jednak są na tyle nakreślone, że czytelnik w żaden sposób nie czuje się zagubiony.

Równolegle prowadzona jest narracja z punktu widzenia małej Mei, bardzo nieśmiałej dziewczynki z londyńskiego China Town. To wokół jej rodziny rozegra się najważniejszy wątek ,,Drogocennej ćmy”.

Oczywiście, jak każdy dobry kryminał, i ta seria ma swój czarny charakter. Jest nim tajemnicza postać Barona, która w tej części zostaje zdemaskowana! Czytelnik dowiaduje się, kto stoi za największymi występkami XX-wiecznego Londynu.

Bardzo interesująca jest także perspektywa autorki na ówczesny stosunek do kobiet. Każdy rozdział poprzedza fragment z podręcznika lady Diany DeVere ,,Etykieta dla debiutantek: przewodnik po dobrych manierach, obyczajach i obyczajności w towarzystwie”.

Przed wieloma dziewczętami z wyższych sfer pojawia się wizja debiutu na scenie lokalnej społeczności. Opiekunki non stop je strofują i napominają, a one same zachowują się jak owieczki, które robią dokładnie to, o co je się prosi. Oprócz tego, zajmują się wyłącznie sukniami i niewinnym ploteczkami.

W opozycji stają główne bohaterki ,,Drogocennej ćmy”, które nie dbają o zasady takiego zachowania, które nie idzie w parze z logiką. Są odważne, nie boją się ryzykować, a całą etykietę mają w głębokim poważaniu.

To wspaniały przykład pewności siebie bohaterek oraz zalążek pokazania młodym czytelnikom czym jest i jak objawia się feminizm.

Oprócz tego, za każdym razem kiedy patrzę na okładkę tej książki, rozpływam się nad nią w zachwytach. Jest naprawdę piękna. Ma grubą okładkę, a w środku znajdziecie także kilka doskonałych ilustracji Macieja Szymanowicza.

Bardzo polecam ,,Drogocenną ćmę. Tajemnice domu handlowego Sinclairs” każdemu czytelnikowi, który skończył 10. rok życia. To wspaniała przygoda, podczas której można zabawić się w prawdziwego detektywa i spróbować wyprzedzić losy bohaterów.

Trzeba jednak przyznać, że książka nie jest przewidywalna i trafi w gusta nawet najbardziej zagorzałych fanów kryminałów dla młodzieży.

Link do strony wydawnictwa: https://www.facebook.com/wydawcadwukropek/

Artykuł Drogocenna ćma. Tajemnice domu handlowego Sinclairs – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.