Autor: Libby Walden

Ilustracje: Richard Jones

Tłumaczenie: Barbara Supeł

Wydawnictwo: Zielona Sowa

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Każdy rodzic chciałby nauczyć swoje dziecko czym jest życie i co robić, żeby być szczęśliwym. Jest to jednak jedno z najtrudniejszych zadań, bo porusza kwestie metafizyczne, na które nikt jeszcze jasno nie odpowiedział.

Od czasu do czasu pojawiają się jednak pozycje, które wydają się trafnie ukazywać sens istnienia człowieka, a dodatkowo zachwycają wrażliwością autorów i sposobem pokazania tego, co wydawało się nie do opisania.

,,Dorastanie” Libby Walden oraz Richarda Jones, to niesamowity przekrój tego, jak przez dojrzewanie, poznawanie nowych rzeczy, naukę oraz kształtowanie stajemy się coraz bardziej świadomi siebie.

Nie jest to prosta w odbiorze książka. Mimo wierszowanego tekstu, całkiem zgrabnie przetłumaczonego przez Barbarę Supeł, jest to opis wymagający skupienia, ze słowami, których znajomość przypisuje się raczej starszym dzieciom, młodzieży i dorosłym.

Dlatego kolorowa okładka oraz kilka pierwszych stron z wyciętymi kształtami, może zmylić odbiorcę. Można jednak próbować tłumaczyć dzieciom zawiłości poezji, a nawet warto, ponieważ to, co chcieli przekazać autorzy jest zdecydowanie godne poznania.

W książce poruszane są tematy związane z narodzinami, opisem otaczającego nas świata, jego niezwykłości i tajemnicach, o dziecięcej ciekawości i chęci zabawy, o wyobraźni oraz o czasie, w którym przestaje się być już dzieckiem.

,,Dorastanie” ukazuje pewien proces, jako przede wszystkim poznawanie siebie. Wyjątkowy nacisk kładzie także na odpowiednim postępowaniu, bo to właśnie ono będzie miało największe znaczenie w chwili, kiedy będziemy już starzy.

Richard Jones przygotował ilustracje, które w atmosferze pewnej bajkowości pokazują zmiany i różnorodność. Każda strona to pocztówka, którą z powodzeniem można byłoby wysłać do bliskiego przyjaciela.

,,Dorastanie” to książka skierowana dla dzieci, ale prawdziwą radość mały odbiorca będzie z niej miał dopiero wówczas, kiedy dorosły wyjaśni mu wszelkie nieoczywiste niuanse, które można w niej znaleźć.

Zdecydowanie jednak polecam jej lekturę, jest wzruszająca i zachwyci każdego, bez względu na wiek.

Artykuł Dorastanie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Kmieć

Ilustracje: Joanna Kmieć

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2016

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Mimo pięknej pogody za oknem, czasami deszcz może pojawić się zupełnie niespodziewanie. Najgorsze są burzowe chmury, które potrafią się ukryć nawet pod dachem w hotelowym pokoju!

Z takim przypadkiem mamy do czynienia w świetnej serii przygód o rodzeństwie ciotecznym Oliwierze i Tosi. Pierwsza część ich perypetii nosi tytuł ,,Tajemnica trzynastego piętra” i rozgrywa się wraz z początkiem deszczowych wakacji w Polsce.

Mamy 7-letniego chłopca i 11-letniej dziewczynki obwieszczają jednak dobrą wiadomość i zabierają dzieci w biznesową podróż do Szwecji, gdzie czeka na nie nie lada zagadka do rozwiązania.

Autorka, Joanna Kmieć rysuje przed czytelnikiem klimat, przypominający trochę ten z filmów noir. Hotelowe wnętrza pełne tajemnic oraz mokre, deszczowe kałuże i nieustannie padający deszcz bardzo kojarzą się ze stylem filmowym lat ’50-tych lub powieścią detektywistyczną w wersji książkowej.

Z oczywistych względów nie jest to jednak typowy przykład gatunku. ,,Tajemnica trzynastego piętra” obfituje w fantastyczny humor i mnóstwo zabawnych zwrotów akcji. Czytelnik zyskuje także nową wiedzę np. na temat Szwecji i ich słynnego symbolu – koników z Dalarna.

Oprócz tego w książce sporo jest elementów fantastycznych, które z powodzeniem podziałają na dziecięcą wyobraźnię. Pomogą w tym także świetne ilustracji autorki, które mnogo zdobią strony książki.

Oliwer i Tosia nie wprost, ale pomiędzy wierszami, przekonują dzieci, że sprzątanie może być fajne, a to, co na pierwszy rzut oka wydaje się straszne – może okazać się niegroźne, a nawet bardzo sympatyczne!

Książka będzie idealną lekturą dla dzieci od 6-ego roku życia, które potrafią już czytać lub jako książka do słuchania, czytana przez rodziców.

Tę recenzję chciałabym zakończyć poradą. ,,Tajemnicę trzynastego piętra” najlepiej czytać wyposażonym w racuszki! Zastanawiacie się dlaczego? Po jej lekturze nie będziecie mieć wątpliwości, jak wielką ochotę będzie mieć na te smażone pyszności!

Link do strony wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/dla-dzieci/tajemnica-trzynastego-pietra-279.html

Dostępna także jest już druga część przygód Tosi i Oliwiera: https://www.akapit-press.pl/glowna/magiczne-kino-325.html

Artykuł Tajemnica trzynastego piętra – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuły: ,,Praptaki i inne zwierzaki”, ,,Rogacze i przeżuwacze”, ,,Pasterze i tancerze”

Autor: Joanna Merkuria Czerwińska

Ilustracje: Joanna Merkuria Czerwińska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Każdy rodzic wie jak ważne jest dostarczanie bodźców najmłodszym. Pokazywanie nowych kształtów, wskazywanie różnych tekstur czy dźwięków ma ogromny wpływ na to jak będzie rozwijać się dziecko.

Nie bez powodu powstają coraz to nowe obrazkowe książeczki, których zadaniem jest zaciekawić malucha oraz wpłynąć na jego narząd wzroku i stymulować do prawidłowego rozwoju.

Nakładem Wydawnictwa Dwie Siostry ukazał się cykl trzech książeczek o tytule Pierwsze Obrazy. Ta nazwa ma podwójne znaczenie. Po pierwsze książki skierowane są dla najmłodszych, a po drugie przy ich realizacji użyto oryginalnych malowideł lub dzieł sztuki z dawnych czasów.

Seria została nagrodzona główną nagrodą w konkursie zorganizowanym przez Instytut Książki TRZY/MAM/KSIĄŻKI.

W przypadku pierwszej książeczki z cyklu, czyli ,,Praptaki i inne zwierzaki”, która skierowana jest dla najmłodszych odbiorców, autorka Joanna Merkuria Czerwińska wykorzystała petroglify z Nazca.

Według Wikipedii to system linii, które oglądane z góry przypominają kształtem zwierzęta, rośliny lub figury geometryczne, stworzone przez Indian Nazca między rokiem 300 p.n.e. a 900 n.e.

Podobno piaskowe wzory mają ścisły związek z obserwacjami astronomicznymi prowadzonymi przez ówczesnych mieszkańców tamtych ziem. Wielometrowe linie pokrywają się z orbitalnym ruchem gwiazd, a kontury zwierząt bardzo szczegółowo odzwierciedlają gwiazdozbiory.

Wystarczy tylko spojrzeć na obrazki, żeby przekonać się, że te kształty naprawdę coś w sobie mają!

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-praptaki_i_inne_zwierzaki_pierwsze_obrazy_1.html

Druga książeczka z serii nosi tytuł ,,Rogacze i przeżuwacze” i podobnie jak pierwsza, jest w całości kontrastowa. Użyto w niej tylko czerni i bieli, a jej głównymi bohaterami są duże ssaki kopytne. Przeznaczona jest dla dzieci od pół roku w górę. Rysunki z których stworzono ilustracje, zostały zaczerpnięte z epoki paleolitu. Tutaj, w przeciwieństwie do poprzedniego tytułu, możemy interpretować także emocje jakie towarzyszą monochromatycznym bohaterom. Okładkowy łoś jest trochę zdziwiony, a  mamut w środku książki chyba nadepnął na kamień!

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-rogacze_i_przezuwacze_pierwsze_obrazy_2.html

Trzecia i póki co ostatnia książeczka z cyklu to ,,Pasterze i tancerze”. Tutaj pojawiają się już kolory ziemi; beże, brązy, ciepłe pomarańcze, żółcie, malinowa czerwień i grafit. Do jej powstania przyczyniły się malowidła naskalne i rysunki z prehistorii. Widzimy na nich bardzo charakterystyczne odciski dłoni oraz różnokolorowe cienie zwierząt. Co ciekawe, autorka pozbawiła narysowanych ludzi oszczepów, dlatego ilustracje nie kojarzą się z polowaniem, ale raczej wręcz przeciwnie – z bliskim życiem ludzi ze zwierzętami.

Link do strony wydawnictwa: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-pasterze_i_tancerze_pierwsze_obrazy_3.html

Pierwsze obrazy to świetny cykl, który rozbudza dziecięcą wyobraźnię, oswaja z książkami i wspomaga rozwój. Konturom można nadawać rozmaite znaczenia, opisywać co dzieje się na abstrakcyjnych obrazkach i na swój sposób opowiadać historie czy wydawać dźwięki, które mogłyby być głosami wydawanymi przez prehistoryczne zwierzęta.

Oprócz tego książeczki są idealnie przystosowane dla najmłodszych. Leciutkie, z zaokrąglonymi rogami oraz tekturowymi kartkami nie sprawią kłopotu nawet półrocznym rączkom.

Książki w zestawie: http://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/prod-zestaw_pierwsze_obrazy.html

Artykuł Pierwsze Obrazy – nowość od Wydawnictwa Dwie Siostry pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Robert Biedroń

Ilustracje: Marek Szymczak

Wydawnictwo: Znak Emotikon

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Wczoraj obchodziliśmy wielkie święto państwowe: Narodowe Święto Trzeciego Maja, czyli po prostu dzień uchwalenia Konstytucji 3 maja. To doskonały moment, żeby opowiedzieć sobie trochę o książce, która uczy najmłodszych podstawowych pojęć związanych z naszym krajem.

,,Włącz DEMOkrację” to niezwykła książka, bo napisał ją polityk, Robert Biedroń. Można określić ją także jako grę paragrafową. Na początku miałam pewne obawy czy osoba, która z dziećmi ma raczej niewiele wspólnego, będzie potrafiła do nich dotrzeć. Z drugiej strony, bałam się także demagogicznych haseł i patetycznego tonu, który mógłby zniechęcić najmłodszych do polityki.

Moje obawy okazały się jednak bezzasadne. Oprócz naprawdę przystępnego języka,  Robert Biedroń proponuje bardzo ciekawe rozwiązanie. Sugeruje, żeby politykę porównać z grą i swoją książkę również zamienia w rozgrywkę. Są dwie możliwości na jakie może zdecydować się gracz, albo się zaangażuje albo będzie biernym obserwatorem.

Jak sami możecie się domyśleć, ta pierwsza opcja jest dużo korzystniejsza! Uczy młodego człowieka, żeby nie stać z boku, ale aktywnie uczestniczyć w życiu swojej społeczności, a nawet swojego kraju.

Bardzo pochwalam i cieszę się, że powstała inicjatywa wydania takiej książki. Wszyscy wiemy jak trudno zaangażować dorosłego obywatela do jakiejkolwiek aktywności na arenie politycznej. Być może jest to właśnie spowodowane niewystarczającą edukacją w szkole.

Kiedy młoda osoba przyswaja pojęcia związane z krajem w którym żyje, ale przede wszystkim ktoś pokazuje jej procesy jakie w nim zachodzą, będzie jej łatwiej na angażowanie się w społeczność jako dorosła.

,,Włącz DEMOkrację” oprócz bardzo przyjemnych ilustracji Marka Szymczaka, które mogą kojarzyć się trochę z grafiką popularnej gry Minecraft, książka bogata jest także w różnego rodzaju objaśnienia i komentarze. Możemy w niej spotkać np. ,,pigułkę wiedzy”, która tłumaczy skomplikowaną dla dziecka terminologię. Robert Biedroń przytacza także wiele przykładów, które będą doskonale zrozumiałe dla najmłodszych. Mówi na przykład o pełnieniu przez państwo funkcji zewnętrzno – reprezentacyjnej i porównuje ją do roli kapitana drużyny piłkarskiej na meczach międzynarodowych.

Bardzo podoba mi się także pomysł z punktacją, czyli nagradzaniem czytelnika za podejmowane decyzje. Nawet, jeżeli jest ona błędna, czyli niezgodna z zamysłem autora, są uczestnikowi gry przyznawane punkty. Robert Biedroń stara się książką zmotywować młode osoby do udziału w życiu politycznym, ale równocześnie pokazuje, że jeżeli ktoś nie czuje się na siłach, żeby się w nie angażować to także nie jest to powód, aby nie przyznawać mu żadnych punktów.

Czym w ogóle jest demokracja? Czy to książka, której celem jest wyłącznie pochwała tego ustroju? Absolutnie nie. Robert Biedroń daje dzieciom narzędzie, którym sami powinni nauczyć się posługiwać. Taka książka na pewno im pomoże bardziej świadomie patrzeć na tak odległe tematy, jakim wydaje się być polityka.

Jak przyznaje sam autor: ,,Czy jedna demokracja to ustrój idealny? Wcale tak nie uważam. (…) Powtórzmy jednak za Churchillem: do tej pory nie wymyślono nic lepszego”.

,,Włącz DEMOkrację” jest świetną pozycją dla dzieci już od 6-ego roku życia. Najwięcej przyjemności będą czerpać z niej osoby, które już samodzielnie czytają, jednak nawet taka próba przejścia tej książki z rodzicami, może bardzo dużo nauczyć młodego obywatela

Świetnym pomysłem byłoby też korzystanie z niej na lekcjach języka polskiego lub historii. Mam nadzieję, że zainspiruje ona dzieci do zainteresowania się polityką i sprawi, że w Polsce w przyszłości będzie więcej świadomych obywateli.

Link do strony wydawnictwa: https://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,110310,Wlacz-DEMOkracje

Artykuł Włącz DEMOkrację – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.