➜ Tytuł: Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków
➜ Autorka: Anna Jany
➜ Wydawnictwo: bezpiecznedzieci.eu
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

W dniu, w którym zostałam mamą, uświadomiłam sobie, że już nigdy nie przestanę się bać. Każdy kolejny dzień od teraz będzie wypełniony troską o mojego synka.

Najlepsza książka o bezpieczeństwie, czyli jak chronić swoje dzieci

Od tej chwili minęło ponad 1,5 roku i niewiele się zmieniło. Bezpieczeństwo stało się dla mnie jednym z priorytetów. Zawsze staram się mieć oczy dookoła głowy, unikam potencjalnych zagrożeń i edukuję się w kwestii pierwszej pomocy.

Kiedy skontaktowała się ze mną Anna Jany, autorka książki Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków – byłam autentycznie wniebowzięta. Gdy przeczytałam tę pozycję w wersji elektronicznej, szybko doszłam do wniosku, że nie istnieje na rynku żadna inna lektura, która w tak obszerny oraz kompleksowy sposób wychodziłaby naprzeciw potrzebom rodziców i opiekunów w kwestii ochrony ich bliskich.

Najważniejsza jest edukacja

Z wielką przyjemnością objęłam więc Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków swoim bajkochłonkowym patronatem medialnym. Bo choć na wiele spraw nie mamy wpływu i musimy się z tym pogodzić, jest coś, co rzeczywiście może mieć znaczenie oraz jest w stanie odmienić los naszej rodziny. Tym czymś jest edukacja.

Książka Anny Jany pozwala zweryfikować swoją wiedzę nie tylko dorosłym. Została napisana i opracowana w taki sposób, żeby czytające ją dzieci oraz nastolatkowie z zaciekawieniem poznawali kolejne rozdziały i zaznajamiali się z jej treścią. Pomagają w tym na przykład testy, mnóstwo przykładów z życia czy też wizualizacje z grafik oraz zdjęć.

Ważne zasady bezpieczeństwa oraz działanie w sytuacjach zagrożenia

Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków składa się z trzech dużych działów:

• Bezpieczeństwo,
• W świecie ratownictwa medycznego
• oraz Pierwsza pomoc.

Te z kolei podzielone są na mniejsze rozdziały. Pierwszą część można więc poniekąd uznać za tą prewencyjną. Autorka wychodzi od takich istotnych podstaw jak: umiejętność prawidłowego oceniania ryzyka czy znajomość własnego ciała – aż do zasad bezpieczeństwa dotyczących użytkowania trampolin, znajomości grzybów podczas ich zbierania lub zabezpieczenia się przed kleszczami.

W przypadku starszych dzieci, nie zapomina o współczesnych zagrożeniach, wynikających z postępu cywilizacyjnego. Z kolei w kolejnych działach opowiada o kulisach pracy jako ratownik, podsuwa rozwiązania na nagłe wypadki, ale też mówi o kwestiach najważniejszych, dotyczących pierwszej pomocy w chwilach zagrożenia życia, czyli tych, których znajomość może kogoś uratować.

Książka, która powinna być podręcznikiem

Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków bezsprzecznie powinna być więc obowiązkową książką w każdym domu, szkole i przedszkolu. Tego rodzaju lekturą, do której należy zaglądać doraźnie, w chwilach nagłej konieczności, ale przede wszystkim – z której wiedzę dobrze jest stopniowo przyswajać i utrwalać w świadomości dorosłych oraz dzieci.

Ta pozycja powinna być podręcznikiem na edukacji dla bezpieczeństwa i ważnym wsparciem dla nauczycieli tego przedmiotu. Moim zdaniem, będzie też doskonałym prezentem, który można podarować bliskim, jednocześnie dając im do zrozumienia, że ich bezpieczeństwo jest dla nas ważne.

Polecam Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków każdemu – dorosłemu i dziecku, rodzicowi, dziadkowi, nauczycielowi czy edukatorowi. Dzięki całemu zastępowi specjalistów, z którymi autorka konsultowała się podczas pracy nad nią, można odnieść wrażenie, że nie znajdziecie bardziej kompetentnej lektury w tej tematyce. Polecam tę książkę po prostu wszystkim tym, dla których bezpieczeństwo to podstawa w codziennym funkcjonowaniu.

Książka dostępna jest tutaj: https://www.bezpiecznedzieci.eu/

Artykuł Bezpieczeństwo i pierwsza pomoc dla dzieci i nastolatków – recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lato w Dolinie Tumilu
➜ Seria: Rok w Dolinie Tumilu
➜ Autorka: Ewa Dahlig
➜ Ilustracje: Marta Dahlig
➜ Wydawnictwo: Tumilu
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Czas zacząć wielkie przygotowania! Cała Dolina Tumilu wyrusza już na wakacje. Lato w pełni, a jak powszechnie wiadomo, jest to najprzyjemniejsza pora roku, żeby rozpocząć wielką przygodę i cieszyć się okolicznościami przyrody.

Lato w Dolinie Tumilu

Trzecia część wybitnej serii książek dla dzieci jest już w sprzedaży! I to ,,już” można równie dobrze zastąpić ,,jeszcze”, bo opierając się na doświadczeniu minionych premier, zapewne także ta nowość wyprzeda się wkrótce na pniu, nie doczekając nawet końca roku szkolnego.

Lato w Dolinie Tumilu, to zaraz po:

• Jesień w Dolinie Tumilu,
• Zima w Dolinie Tumilu,

kontynuacja cyklu, w którym każda pora roku składa się na dwie książki – czytankę i kartonową wyszukiwankę. Obie są tego samego formatu, pięknie prezentują się na regałach, ale przede wszystkim bardzo wygodnie się je czyta. Autorki to mama i córka – Ewa oraz Marta Dahlig.

Wiersze o wakacjach dla dzieci

Jak zawsze w tej serii, łączy ona opowiastki fabularne z tematycznymi wierszykami i oczywiście aktywnościowymi zadaniami. O tych pierwszych porozmawiamy za chwilę, a do rymowanek przejdę od razu.

Te krótkie, melodyjne utwory poruszają tematykę związaną z podróżowaniem, wakacjami, ale i przygotowaniami czy emocjami, które się z nimi wiążą. Za pomocą rymów autorka pozwala w prosty sposób naświetlić m.in.:

• kwestię pakowania,
• opierania się pokusie licznych zakupów,
• akceptowania tego, co się potrafi i nie zmuszania się do bycia idealnym,
• pamiętania o tym, co rzeczywiście warto ,,przywieźć” z wakacji,
• a nawet nauki znaków drogowych w świetnej, graficznej formie.

Opowiadania z przesłaniami

Niektóre tematy z wierszy rozwijane są w opowiadaniach. To także niezwykle wartościowe teksty, które w zwięzłej formie poszerzają nie tylko to, co widać na wielkoformatowych ilustracjach, ale również zawierają istotne przesłania.

Kwestia poczucia sprawiedliwości, wątek dotyczący bezpieczeństwa czy nie oddalania się od bliskich to tylko kilka z nich, które zdecydowanie warto omówić z maluchami przed ruszeniem na wyprawę.

W książce znajdziecie kody QR do listy-kolorowanki pozwalającej się spakować czy do instrukcji wykonania interaktywnej mapy Waszej podróży!

Bohaterowie, którzy zostaną z dziećmi na dłużej

Kolejnym atutem tej części, ale i całej serii, są oczywiście bohaterowie. Dzięki temu, że jest ich tak wielu, każdy czytelnik może znaleźć jakiś wspólny element ze swoją własną, prywatną sytuacją.

Mamy więc w Dolinie Tumilu np. rodzinę patchworkową, babcię opiekującą się wnuczką, ale też dziadka z wnukami na wakacjach czy mamę wychowującą dzieci bez taty. W tym oczywiście szeroki przekrój różnych osobowości, potrzeb, obaw czy emocji.

Oczywiście wszystkie historie w Lato w Dolinie Tumilu mają wspólny, szczęśliwy finał. Dzięki przezorności jednego z bohaterów, mieszkańcy doliny mogą rozluźnić się w Wesołym Miasteczku, inaugurując czas spędzony na wakacjach.

Dlaczego warto sięgnąć po serię o Dolinie Tumilu?

Książka pozwala dzieciom kierować uwagę na konkretne wątki, uczy czytania i słuchania ze zrozumieniem. Dzięki niej można spróbować pojąć społeczność jako całość, która składa się z wielu różniących się od siebie elementów.

Lato w Dolinie Tumilu, jak i jej poprzedniczki, to lektury wypełnione praktyczną wiedzą, ale też emocjami, pozwalającymi lepiej rozumieć siebie oraz innych. Książki będą odpowiednie dla dzieci w różnym wieku, nawet powyżej 3 roku życia.

Lato w Dolinie Tumilu dostępne tylko na stronie wydawnictwa: https://tumilu.pl/collections/kokolinda/products/lato-w-dolinie-tumilu
Linki do pakietu w promocyjnej cenie: https://tumilu.pl/collections/kokolinda/products/rok-w-dolinie-tumilu-pakiet

Artykuł Lato w Dolinie Tumilu – recenzja kontynuacji doskonałej serii pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Kąpielisko Przypływisko
➜ Scenariusz: Isaac Sánchez
➜ Rysunki: Isaac Sánchez
➜ Tłumaczenie: Jakub Jankowski
➜ Wydawnictwo: Timof Comics
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Byłam dopiero w ⅓ tego komiksu, kiedy zdałam sobie sprawę, że muszę robić miejsce na moim pękajacym już w szwach regale. Ta książka ze mną zostaje na zawsze, bez dwóch zdań.

Raz beztrosko, a raz cholernie przykro

Czasami wspomnienia są ciekawsze niż teraźniejszość. To, co już było, to mieszanka faktów, wrażeń, emocji – zniekształcona przez czas i przesypana przez sito aktualnych doświadczeń.

W Kąpielisko Przypływisko Isaaca Sancheza można poczuć się jak w gościach u dobrych przyjaciół. Usiąść z rodziną przy stole, wysłuchać starych opowieści. Jest tam swojsko i bardzo prawdziwie. Raz jest beztrosko, a raz cholernie przykro – w zasadzie to można odnieść wrażenie, jakby słuchało się opowieści wujka przy okazji imienin lub innej rodzinnej uroczystości.

Historia na fotografii i w komiksie

Głównym bohaterem jest sam Isaac. Czytelnik widzi go jako małego chłopca, który w kompozycji klamrowej rozmawia z tytułowym Kąpieliskiem Przypływiskiem. To w zasadzie ośrodek wczasowy, w którym malec mieszka. Należące do jego rodziny kąpielisko tuż przy plaży zapewnia im byt, dając jednocześnie dużo więcej – poczucie wspólnoty, bezpieczeństwo, szczęście.

Tym, co od razu rzuca się w oczy w komiksie, jest sposób ułożenia historii. Autor podzielił ją na rozdziały, rozdzielone od siebie archiwalnymi fotografiami. I choć taki zabieg można już kojarzyć np. z Wszystko pod słońcem czy McCurry. Nowy Jork, 11 września 2001, to tutaj szczególnie pozwalają one sympatyzować z bohaterami. Może dlatego, że te zdjęcia są bardzo podobne do tych, które sami znajdziemy w swoich albumach sprzed 20/30 lat.

Antagoniści w oczach dziecka

Na każdym kroku można odczuć, że Kąpielisko Przypływisko to opowieść oparta na faktach. Wiele jest w niej jednak emocji, wrażeń, skupiania się na detalach, co jeszcze mocniej anagażuje czytelnika.

W komiksie dostajemy nawet próbkę ówczesnej twórczości autora, ale i niektóre rysunki jego starszego brata. Widać w nim fascynację fantastyką, która pokrywa się także z wiekiem głównego bohatera. Wielu dorosłych chłopiec postrzega nie jako ludzi, ale jako bohaterów z kreskówek. Antagoniści przedstawiani są jako ogry, punkowie czy wampiry lub szczury.

Komiks, w którym można usłyszeć bohatera

Isaac Sanchez w pokazywaniu bohaterów poszedł jednak nawet  o krok dalej. Moim zdaniem Kąpielisko Przypływisko jest hołdem dla jego ojca, który tuż obok Isaaca pełni bardzo istotną rolę w całej powieści. Warto zwrócić uwagę chociażby na ten dziwny zapis słów mężczyzny. Niektóre litery w jego kwestiach zamienione zostały na znak ,,’ ”, co można odczytać jako pomijanie wybranych głosek w wyrazach.

Spróbujcie na głos przeczytać te kwestie, a usłyszycie jak brzmiał ten bohater. Niby taki niewielki zabieg, a jak wiele zmienia w odbiorze całości.

Najlepsze scenariusze pisze życie

– to taki wyświechtany frazes. Gdybym jednak miała to, co jest w tym komiksie uznać za prawdę, a nie wiedziałabym, że historia jest oparta na faktach – pewnie założyłabym, że kogoś za mocno poniosło.

Życie w Kąpielisku Przypływisku, ojciec który uwiódł zakonnicę, matka uzależniona od wróżbiarskiej infolinii (co jest nieco absurdalne, biorąc pod uwagę, że wcześniej była zakonnicą), i wiele, wiele innych wątków, które zostawiam Wam dla przyjemności odkrywania.

To jest lektura tak fantastyczna, głęboka i przynosząca satysfakcję, że po prostu wiem, że będę do niej niejednokrotnie wracać. Polecam Kąpielisko Przypływisko każdemu powyżej 16 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://timof.pl/katalog/K%C4%85pielisko+Przyp%C5%82ywisko/pokaz.html

Artykuł Kąpielisko Przypływisko – recenzja komiksu na faktach pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Bezpieczeństwo. To coś, o czym rzadziej myślimy, kiedy jesteśmy młodzi, a częściej, gdy mamy nieco więcej lat na karku oraz bliskie osoby za które czujemy się odpowiedzialni. Kwestię zapewniania bezpieczeństwa można pokazać na bardzo prostym przykładzie. Dokładnie tak, jak zrobiła to Briony May Smith.

Uciążliwy problem Bożeny Bażant

Podejrzewam, że już słyszeliście o tej autorce książek dla dzieci. Jej poprzednie pozycje:

• Jednorożec Małgosi,
• Syreni Księżyc,

w subtelny sposób poruszyły różne ważne zagadnienia. Praktyczny prezent dla Bożeny Bażant nie jest pod tym względem wyjątkiem. Książka opowiada o tytułowej bohaterce, która postanawia wpłynąć na bezpieczeństwo w swoim otoczeniu. Jak to zrobi?

Bożena jest zupełnie zwyczajną samicą bażanta (czyli kurą, ale ze względu na rozróżnienie od gospodarskiego drobiu, będę nazywać ją bażancią). Każdego dnia przekraczając drogę, musi mierzyć się z rozpędzonymi samochodami. Kiedy postanawia coś z tym zrobić i nie dostaje odpowiedzi na swój list nawet od wójta – bierze sprawę w swoje… pazury! 

Książka o bezpiecznym przechodzeniu przez jezdnię

Praktyczny prezent dla Bożeny Bażant to nieco humorystyczna, bo jednak absurdalna historia o niewielkim ptaku, który zainspirował się pewnym ludzkim zawodem. Oficjalnie kogoś, kto przeprowadza ludzi na drugą stronę drogi, nazywa się osobą nadzorującą bezpieczne przejście dzieci przez jezdnię. 

Większość czytelników na pewno kojarzy po prostu panią lub pana z tzw. lizakiem oraz w charakterystycznym, odblaskowym ubraniu. Pojawiają się oni w okolicach szkół, ale – jak pokazuje historia, mogą być nieocenieni także… w pobliżu lasów!

Bażancica wzięła sobie za cel bezpieczne przeprowadzanie zwierząt przez jezdnię. W ten sposób szybko zyskała rozgłos, a wiadomość o niej dotarła do samego wójta. Co się stało, że ich drogi się przecięły? I jak skończyła się opowieść o Bożenie Bażant?

Bezpieczeństwo na drodze i odpowiedzialność wobec innych

Książka jest nie tylko wartościową historią o empatii czy bezpieczeństwie. To także cenna lekcja dla młodych odbiorców, naświetlająca kwestię odpowiedzialnego przechodzenia przez jezdnię i zwracania uwagi na leśnych mieszkańców. 

Jako ludzie jesteśmy odpowiedzialni za gryzonie, ssaki czy płazy, które stają nam na drodze. Bez względu na to ile mamy lat, czy podróżujemy samochodem czy rowerem – zawsze powinniśmy rozglądać się wokół siebie i pozostawać czujnym, żeby nikogo nie skrzywdzić. 

Praktyczny prezent dla Bożeny Bażant to mądra, ciekawa i bajecznie zilustrowana książka, która spodoba się każdemu czytelnikowi powyżej 4 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://tako.biz.pl/p,1186,praktyczny-prezent-dla-bozeny-bazant.html

Artykuł Praktyczny prezent dla Bożeny Bażant – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Czym jest dom? Czy dom to miejsce, które chroni przed światem? Czy będąc w domu można pokonać strach? Czy dom można zabrać wszędzie ze sobą? Co zrobić, kiedy musimy opuścić dom i jednocześnie nie chcemy się bać?

Zwierzęcy punkt widzenia

,,To jest Maks” jest poetycką książką Patryka Pufelskiego z równie lirycznymi ilustracjami Justyny Sokołowskiej (znanej m.in. z ,,Amadeusz Foczka (ale z głową bobra)”). To debiut w dziedzinie literatury dziecięcej autora. Jego wcześniejszą książką dla dorosłych był doceniony ,,Pawilon małych ssaków”. Patryk Pufalski to również opiekun zwierząt we wrocławskim zoo.

Jego oddanie zwierzakom oraz postrzeganie świata przez pryzmat ich punktu widzenia jest zdecydowanie widoczne w ,,To jest Maks”. 

To jest Maks

Kim jest tytułowy Maks? Maks jest… ślimakiem. Olbrzymim ślimakiem afrykańskim, którym opiekował się chłopiec z Charkowa. Kiedy w Ukrainie wybuchła wojna, Maks wraz ze swoją nabytą rodziną musieli opuścić dotychczasowe miejsce zamieszkania. Udali się do Polski. Tam ślimak trafił do mężczyzny, który opiekuje się różnymi zwierzętami.

Maks stał się jednym z wielu potencjalnych bohaterów tej książki. Choć równie dobrze mogła być nim na przykład żółwica Gertruda, która została porzucona przez nieodpowiedzialnych właścicieli.

Jaka jest specjalna umiejętność Maksa?

Maks, ale i Gertruda noszą ze sobą swoje domy. Kiedy im źle, chowają się w ich wnętrzu, czując się bardziej bezpiecznie, niż gdyby mieliby pozostać ,,na zewnątrz”. Inne zwierzęta jednak, ale także ludzie nie noszą na plecach swoich domów. Muszą więc radzić sobie ze strachem w inny sposób. 

Dom jest domem tylko wtedy, kiedy my w nim jesteśmy. Bez nas dom jest tylko pustą skorupą. To, co w nim najważniejsze, mamy zawsze ze sobą.

Patryk Pufelski, To jest Maks

Czym jest dom?

,,To jest Maks” za pomocą prostych słów oraz odnosząc się do tego, co aktualnie dzieje się na świecie, składa w zdania istotę domu. Autor pisze w niej o poczuciu bezpieczeństwa, ale również odpowiedzialności, stracie i pokonywaniu strachu. Pozwala wierzyć, że każdy może pokonać obojętnie jaką przeszkodę, jeżeli tylko uwierzy, że wszystko czego potrzebuje, ma w sobie.

Książka jest pod wieloma względami wartościowa i ujmująca. Towarzyszące jej ilustracje oraz ograniczona paleta barw doskonale uzupełniają treść, nadając jej jeszcze większego znaczenia.

Polecam ,,To jest Maks” wszystkim czytelnikom powyżej 4 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/to-jest-maks.html

Artykuł To jest Maks – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

,,Miałam kiedyś ogród” – od tych słów zaczyna się nowa książka Wydawnictwa Studio Koloru. Słów, które stały się także jej tytułem. Autorka Katarzyna Samosiej kolejny raz zabiera czytelników w podróż po subtelnych niedosłownościach, krainie wrażliwości oraz ważnych myśli, ujętych w obraz i poezję.

Możecie już ją kojarzyć z takich pozycji jak ,,Boso” czy ,,Sam Cukier”. W najnowszej, ,,Miałam kiedyś ogród” stawia poprzeczkę sobie i nam, czytelnikom, jeszcze wyżej. Ale nie ma się co dziwić – wysoka jest także stawka samego tematu. Opowieść o trudnych i bardzo znaczących emocjach, które mogą rozbudzić w nas płomień nadziei lub pozwolić pogrążyć się w wiecznej ciemności.

Jaki jest ogród?

Tekst książki poprzedza fragmentem wiersza Wisławy Szymborskiej ,,Nic dwa razy”, który jest jak drogowskaz oraz zapowiedź tego, co nas czeka dalej. Narrator wprowadza czytelników do swojego świata – świata beztroskiego ogrodu. Między słowami, w półcieniach, skrywa się jednak pewien zwiastun zbliżającej się tragedii.

Podpowiedzią jest tutaj użyty czas przeszły. Narrator z jednej strony roztacza więc wizje pięknego ogrodu – oazy bezpieczeństwa, symbolu beztroski. Z drugiej, jest to pewna oznaka czegoś, czego już nie ma. To coś, co było. Fragment przeszłości do którego nie sposób jest powrócić.

Aż pewnego dnia…

W ,,Miałam kiedyś ogród” nie ma łagodnego przejścia między beztroską, a tragedią. Wszystko zmienia się w mgnieniu oka – z rozkładówki na rozkładówkę, zupełnie tak, jak dzieje się to w życiu. Czytelnik zostaje zaskoczony tą zmianą. I choć ma nadzieję, że kolejna strona przyniesie ukojenie – na nowy początek trzeba jeszcze chwilę poczekać.

Finalnie jednak spokój zostaje odnaleziony, a równowaga przywrócona. Nie ma jednak już poprzedniego ogrodu – jest nowy początek, nowe wyzwania i nowe strony do zapełnienia. Pozostała ta symboliczna pestka – symbol czegoś nowego, kolejnych możliwości oraz życia.

Dlaczego tak trudno jest odnaleźć szczęście?

,,Miałam kiedyś ogród” to pełna symboliki książka o utraconym poczuciu bezpieczeństwa. To przewodnik dla ludzi dużych oraz małych, których życie nagle diametralnie się zmieniło – dla tych, którzy poczuli, że wszystko wypada im z rąk i stali się zupełnie bezradni. Książka, która daje nadzieję i w oryginalny sposób przekazuje ważną myśl – po burzy zawsze wychodzi słońce.

Do tej pozycji nie sięga się raczej przypadkiem. Może być podarunkiem od serca od przyjaciela dla przyjaciela. Wsparciem, ciepłym uśmiechem oraz zapewnieniem, że wszystko będzie dobrze. 

,,Miałam kiedyś ogród” przynosi ukojenie i spokój. Pozwala uwierzyć, że znowu ma się kontrolę nad sobą oraz swoim ogrodem. Polecam ją czytelnikom powyżej 8 roku życia, ale i wszystkim dorosłym.

Link do strony Wydawnictwa: https://studiokoloru.eu/pl/p/Mialam-kiedys-ogrod/83

Artykuł Miałam kiedyś ogród – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Jennifer Moore-Mallinos

Ilustracje: Annabel Spenceley

Tłumaczenie: Paulina Kielan

Wydawnictwo: Papilon

Rok wydania: 2020

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Dla małego dziecka każdy dzień jest wyzwaniem. To, nad czym my dorośli nawet się nie zastanawiamy, dla malucha stanowi ogromną przeszkodzę, którą musi się nauczyć pokonywać. 

,,Umiem to zrobić! 46 rzeczy, których dzieci uczą się każdego dnia” to pełna uroku książka Jennifer Moore-Mallinos oraz Annabel Spenceley, która przedstawia zbiór rodzajowych scenek z życia każdego dziecka. 

Pozycja rozpoczyna się od opisania zakupów w sklepie spożywczym. Następnie możemy przeczytać i obejrzeć rozdział o warzywach, a kolejno o energii, którą zyskujemy dzięki jedzeniu. Tematy nie są jednak poruszane wobec jakiegoś konkretnego schematu i autorki swobodnie przeskakują z jednego wątku na drugi. 

Z tej książki należy więc raczej korzystać tak, jak robi się to z encyklopedii – wyrywkowo i według potrzeb. 

W ,,Umiem to zrobić!” poruszone zostały kwestie mycia zębów, strachu przed ciemnością, nierozmawiania ze znajomymi, dzielenia się z innymi swoimi rzeczami, dentysty, kąpieli, utrzymywania porządku i wiele, wiele innych.

Jest to po prostu kompleksowa książka, która pomoże dzieciom lepiej poradzić sobie z tymczasowymi trudnościami. Pokazując na przykładzie zilustrowanych postaci i krótkich opisów, daje proste wskazówki w jaki sposób np. rozróżnić skarżypytę od dobrego przyjaciela, w co się ubrać czy jakie zasady bezpieczeństwa podczas zabawy w wodzie warto znać. 

Rozumienie tej książki ułatwia również narracja pierwszoosobowa, bezpośrednie pytania do czytelnika oraz pomysły na kreatywną zabawę.

Ogromnym atutem są ilustracje, które reprezentując klasyczny styl, nigdy się nie znudzą, ani nie zestarzeją. 

,,Umiem to zrobić!” to wartościowa książka, która dla rodziców będzie inspiracją, a dla dzieci cenną lekcją o otaczającym je świecie.

Polecam wszystkim maluchom powyżej 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://publicat.pl/ksiazki/umiem-to-zrobic-46-rzeczy-ktorych-dzieci-ucza-sie-kazdego-dnia-2/

Artykuł Umiem to zrobić! 46 rzeczy, których dzieci uczą się każdego dnia – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

(kliknijcie w tytuł książki, jeżeli chcecie się przenieść do jej obszerniejszej recenzji)

1. Dobranoc, gorylku

Autor: Peggy Rathmann

Ilustracje: Peggy Rathmann

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Wiek dziecka: +1

To krótka, ilustrowana opowieść, której akcja rozgrywa się w zoo. Głównym bohaterem jest mały goryl, który lubi robić różne sympatyczne psoty.

2. Rękawiczka

Autor: Romana Romanyszyn

Ilustracje: Andrij Łesiw

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Wiek dziecka: +1

Tytułowa rękawiczka pełni w tekście kilka kluczowych funkcji. – przede wszystkim uruchamia wyobraźnię dzieci i pokazuje jak jedna rzecz może mieć wiele zastosowań.

Z drugiej strony jest ona pewną oazą bezpieczeństwa. To pretekst do stworzenia społeczności, która mimo że tak mocno się od siebie różni, to jednak potrafi się dzielić i żyć obok siebie. 

3. Siedem łóżek malutkiej Popielicy

Autor: Susanna Isern

Ilustracje: Marco Soma

Wydawnictwo: Tako

Wiek dziecka: +2

To bardzo ciepła historia z morałem, który przyda się w każdym domu z małym dzieckiem. Pokazanie mu, że spanie we własnym łóżku jest ważnym wydarzeniem, ale także czynnością, której z pewnością nie należy się obawiać, może pomóc rodzicom w oswojeniu malucha z samodzielnymi nocami.

4. Skrzat nie śpi

Autor: Astrid Lindgren

Ilustracje: Kitty Crowther

Wydawnictwo: Zakamarki

Wiek dziecka: +2

To jedna z tych książek,  które nie mają na celu edukować czy nieść jakiegoś konkretnego przesłania. Jej głównym atutem jest budowanie nastroju oddającego poczucie bezpieczeństwa, uwrażliwiającego na otaczający świat, pokazującego empatię i po prostu – zachwycającego pięknem. 

5. Babcocha

Autor: Justyna Bednarek

Ilustracje: Daniel de Latour

Wydawnictwo: Poradnia K

Wiek dziecka: +3

Wyobraźcie sobie, że gdzieś na świecie jest Babcocha, postać heroiczna, która pojawia się dokładnie tam, gdzie jest akurat potrzebna.

Dzieci powinny Babcochę pokochać od pierwszej strony. To postać, która zawsze stoi po ich stronie, która czaruje tylko w słusznej sprawie, która jest wyrozumiała, ale jak trzeba to i da popalić. Która przeciwna jest narzekaniom (narzekaczy przemienia w wiatraki, ale tylko na chwilę), która uczy, że nie powinno się śmiecić, trzeba szanować zwierzęta oraz opiekować się i kochać bezgranicznie swoje dzieci.

6. Gdzie jest pan Amos?

Autor: Philip C. Stead

Ilustracje: Erin E. Stead

Wydawnictwo: Debit

Wiek dziecka: +3

Picturebook, w którym główną i zarazem tytułową postacią jest właśnie pan Amos. To starszy lekko zgarbiony i bardzo szczupły, ale także zawsze uśmiechnięty mężczyzna. Natychmiast wzbudza sympatię w czytelniku, a jego radość z jaką wstaje do pracy, jest godna podziwu, a nawet wzruszająca.

7. Myszaczek

Autor: Max Kaplan

Ilustracje: Lev Kaplan

Wydawnictwo: Esteri

Wiek dziecka: +3

To urocza opowieść, jak uroczy jest jej tytuł, która podkreśla znaczenie ważnych cech, jak odwaga. Mówi o wsparciu przyjaciół i przy okazji w emocjonujący sposób opisuje akcję. Przede wszystkim to jednak bardzo prosta opowieść – bajka, którą mogłaby opowiedzieć babcia lub dziadek na dobranoc dla wnuka. Jej siła tkwi w tej prostocie, i dzięki niej jej przekaz tak mocno oddziałuje na czytelnika.

8. Panama

Autor: Janosch

Ilustracje: Janosch

Wydawnictwo: Znak emotikon

Wiek dziecka: +3

Prawdziwą radość daje przebywanie z przyjaciółmi, dobre jedzenie czy ładny śpiew mysikrólika. Największą wartość mają rzeczy małe, pod warunkiem, że potrafimy je doceniać.

9. Raz, dwa, trzy, Piaskowy Wilk

Autor: Asa Lind

Ilustracje: Kristina Digman

Wydawnictwo: Zakamarki

Wiek dziecka: +3

Karusia, główna bohaterka opowiadań, przypadkowo spotyka na plaży dziwne zwierzę, które okazuje się być Piaskowym Wilkiem i z którym serdecznie się zaprzyjaźnia. Jej nowy przyjaciel nie ma nic wspólnego z groźną bestią. Żywi się księżycowym i słonecznym światłem, a swoją mądrością i pewnością siebie mógłby obdarzyć tysiące innych stworzeń.

10. W Jeżynowym Grodzie

Autor: Jill Barklem

Ilustracje: Jill Barklem

Wydawnictwo: Znak emotikon

Wiek dziecka: +3

W drzewach, wydmach, pomiędzy krzewami kryją się małe drzwiczki, za którymi mieszkają myszki. Żyją one w zgodzie z naturą, dbają o siebie i cieszą się szczęśliwym i spokojnym istnieniem. Każdy w tym małym społeczeństwie spełnia określoną funkcję. Wspólnie gromadzą jesienią zapasy na zimę, opiekują się swoimi mysimi dziećmi i pomagają, kiedy tylko zachodzi taka potrzeba.

niestety obecnie niedostępna w regularnej sprzedaży

11. Szafa

Autor: Magdalena Michalak

Ilustracje: Aleksandra Ćmachowska

Wydawnictwo: Mowosfera

Wiek dziecka: +4

Narrator zwraca się wprost do słuchacza. Nie opowiada mu jednak historii z fabułą i wieloma bohaterami, ale raczej namawia do udziału w seansie, który można byłoby odbyć pływając magiczną łódką na kojąco kołyszących falach bajkowego oceanu.

12. Tęskniący Zenon i żyrafa, która spadła z krzesła

Autor: Joanna Berendt, Aneta Ryfczyńska, Blanka Berendt

Ilustracje: Ewa Beniak-Haremska

Wydawnictwo: CoJaNaTo

Wiek dziecka: +4

Główna bohaterka, żyrafa Bibi, która pojawia się w większości historii, pełni rolę dorosłego. Często wysłuchuje młodych zwierzątek, jest ich rozmówczynią i głosem rozsądku.

13. O czym szumią wierzby

Autor: Kenneth Grahame

Ilustracje: Inga Moore

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Wiek dziecka: +6

Są takie książki, które nigdy się nie starzeją. Ich treść jest dalej aktualna, a ujęte w nich postaci i wydarzenia zachwycają i wzruszają jednocześnie.

14. Beskid bez kitu

Autor: Maria Strzelecka

Ilustracje: Maria Strzelecka

Wydawnictwo: Libra

Wiek dziecka: +8

W ,,Beskidzie bez kitu” podoba mi się właściwie wszystko. Podejście autorki do religii, zwierząt i przyrody – jest świeże, dość odważne, ale jednak bardzo uzasadnione. Nawiązania do klasyki i ,,Elementarza” Mariana Falskiego – bezbłędne, zarówno w tekście jak i w warstwie wizualnej. Okładka jest piękna, tak jak i załączone do pozycji plansze. 

15. Gucio

Autor: Joanna P. Zygadło

Ilustracje: Katarzyna Stróżyńska Goraj

Wydawnictwo: Julia Rozumek

Wiek dziecka: +10

Poznajemy głównego bohatera przez pryzmat jego przyzwyczajeń oraz zasad. (…) Podział książki według dni tygodnia wydaje się bardzo dobrym pomysłem z jeszcze jednego powodu. Główny bohater sam sobie narzucił pewnie nawyki, zależne od tego, jaki akurat jest dzień. Rutyna jest potrzebna dzieciom. Każdy człowiek potrzebuje stabilności oraz stałości, ta książka wydaje się to potwierdzać.

Artykuł 15 kojących książek dla dzieci na trudne czasy pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorki: Sylwia Grześlak, Agnieszka Nowacka

Ilustracje: Joanna Kolibaj

Wydawnictwo: Fundacja Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Książki dużo mogą! Nie tylko zachwycają pięknem świata, uczą wrażliwości, dzielą się nowinkami i fascynują naukowymi odkryciami, ale także… pomagają!

Zawsze staram się wspierać ciekawe akcje: tak i tym razem polecam pozycję, z której dochód jest przeznaczony na Fundację Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci. 

,,Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie” to książka duetu Sylwi Grześlak oraz Agnieszki Nowackiej, które napisały do niej tekst. Ilustracje z kolei wykonała Joanna Kolibaj. 

Głównym bohaterem powiastki jest Nowe – mała liszka, czyli gąsienica, która przed chwilą przyszła na świat. Mieszkańcy Lasu są jej bardzo ciekawi, jednak ona sama trochę się boi. Jej strach bierze się z braku wiedzy na temat otaczających ją zapachów, głosów i kolorów. 

Zwierzętom i owadom bardzo jednak zależy, żeby liszka czuła się dobrze w ich wspólnym domu. Każdy z nich przynosi jej coś miłego, co pomoże małemu stworzeniu poczuć się pewniej. Wkrótce gąsienica decyduje się wyjść z bezpiecznej jamki. Postanawia zaufać zwierzętom i opuścić znajomą przystań. 

Choć ,,Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie” to z pozoru bardzo prosta w rozumieniu książka, ma jednak bardzo istotne przesłanie. Mówi o tym, że każdy zasługuje na to, żeby żyć i funkcjonować wśród innych. Leśni mieszkańcy doskonale o tym wiedzą, dlatego tak dbają o liszkę – jest ona jednym z nich, dlatego naturalnie trzeba jej pomóc. 

Zwierzęta są jak rodzice, a gąsienica jest jak dziecko, które się karmi, zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa, ubiera się, kiedy jest mu zimno. Jednak to, co liszka dostaje najważniejszego, to możliwość samodzielnego funkcjonowania. Dzięki opiece staje się odważna i gotowa, żeby zdobywać świat!

To naprawdę bardzo zgrabnie napisana opowieść obrazkowa, która w dodatku ma bardzo przyjemną stronę wizualną! 

Ilustracje w książce są wykonane akwarelami, dzięki czemu od razu przenosimy się do bajkowego świata, który daje czytelnikowi poczucie bezpieczeństwa. Ciepłe kolory oraz łagodne przejścia doskonale komponują się z tekstem bajki. 

Polecam tę pozycję nie tylko ze względu na szczytny cel jaki wspiera (chociaż jest to także szalenie ważny argument), ale przede wszystkim przez wgląd na jej ciekawe przesłanie. Będzie odpowiednia dla dzieci już od 3. roku życia.

Artykuł Liszka i Las. Dzień dobry w Lesie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Teksty: Małgorzata Strękowska – Zaremba

Ilustracje: Daniel de Latour

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019 (2008)

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Jedną z pierwszych recenzji, jaką opublikowałam na stronie była ta o ,,Domu nie z tej ziemi”. Udało mi się o niej napisać, zanim jeszcze została prawdziwie doceniona i zaczęła wygrywać konkursy, m.in. ,,Książka Roku 2017. Wyróżnienie Literackie Polskiej Sekcji IBBY” oraz ,,Najlepsza Książka Dziecięca Przecinek i Kropka 2017”.

Nie wszyscy jednak wiedzą, że autorka Małgorzata Strękowska – Zaremba napisała jeszcze inną, ale zarazem bardzo podobną w wymowie książkę, która także została doceniona w wielu prestiżowych konkursach.

,,Złodzieje snów” została wydana po raz pierwszy w 2008 roku, ale kilka tygodni temu Wydawnictwo Nasza Księgarnia wznowiło ten tytuł i uczyniło jego wydanie wizualnie bardziej podobnym do ,,Domu nie z tej ziemi”.

Ilustratorem tej nowości także został Daniel de Latour i także w tym przypadku jego obrazki bardzo wzbogaciły przedstawianą fabułę.

,,Złodzieje snów” to opowieść o rodzeństwu, Basi i Bartku, którzy muszą zmierzyć się z nową sytuacją w rodzinie. Tata dzieci z nieznanych im przyczyn pewnego dnia wyprowadza się z domu. Ich mama niewiele im mówi. Widać jednak po niej, że jest na tatę zła.

Kiedy rodzina musi sobie poradzić we trójkę, Basia zaczyna mieć pewne zmartwienie – nie może spać. Kiedy kładzie się do łóżka, sny nie przychodzą. Tęskni za kolorowymi i pięknymi marzeniami sennymi, które jeszcze do niedawna były stałym rytuałem każdej nocy.

Dziewczynka jest coraz bardziej zmęczona i nikt nie potrafi jej pomóc. Zagadkę rozwiązuje dopiero jej starszy brat Bartek, który mówi, że dobre sny porwały Basi złośliwe skrzaty z Luwru. Oboje postanawiają wyruszyć więc w podróż do Paryża, żeby odzyskać utracone marzenia i spokojny sen dziewczynki.

,,Złodzieje snów” to książka, która bazuje na wielu metaforach. Składa się z 36 bardzo krótkich i nietypowo ponumerowanych rozdziałów. Pełnią one bardziej funkcję odliczania, niż chronologicznego mierzenia czasu.

Wydarzenia, które rozgrywają się w tej pozycji, rozgrywają się z punktu widzenia dzieci. Książka pisana jest prostym, ale pięknym językiem.

To niezwykle emocjonalna opowieść na bardzo trudny temat. Pokazuje jak bezbronne jest dziecko w sytuacji rozstania rodziców i jak ważne są w takich chwilach wspólne rozmowy.

,,Złodzieje snów” to tylko jeden ze skutków ubocznych konfliktu dorosłych, który bezpośrednio trafia w dzieci. Za pomocą tej książki najmłodsi będą mogli lepiej zrozumieć rzeczywistość, nauczyć się rozróżniać ją od fikcji.

W książce wielokrotnie powtarza się stwierdzenie ,,to nie była bajka”, jakby autorka chciała jeszcze mocniej podkreślić, że jest wiele dzieci, których dzieciństwo nie jest perfekcyjne (jak np. to chłopca, którego Basia i Bartek spotykają podczas podróży do Paryża).

,,Złodzieje snów” to bardzo ważna i na swój sposób piękna książka, którą warto przeczytać ze swoim dzieckiem, albo dać starszemu czytelnikowi do samodzielnej lektury.

Polecam ją dla dzieci już od 6. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/zlodzieje-snow/2692/ksiazka.html#.XSIispMzZE4

Artykuł Złodzieje snów – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.