Młodsze rodzeństwo ma tendencje do idealizowania tego starszego (przynajmniej do pewnego momentu). Starsze z kolei (zazwyczaj) bardzo chce być niezależne i nie lubi, gdy traktuje się ich jak niańkę. 

Bajka o młodszym i starszym bracie

Najlepszy brat na świecie to pełna uroku książka Bena Mantle, traktująca właśnie o blaskach i cieniach braterskiej relacji. Bogato ilustrowana pozycja w przekładzie Basi Szymanek opisuje punkt widzenia młodszego chłopca, Leosia, który jest najszczęśliwszy, gdy może spędzać czas ze swoim starszym bratem.

Leoś najchętniej nie spuszczałby Feliksa z oczu. Chce robić to, co on – bawić się jego rzeczami, siedzieć w zbudowanej przez starszego chłopca bazie i tworzyć wspólny, wyjątkowy rysunek.

Książka o relacjach między rodzeństwem

Tak się jednak składa, że Feliks jest już nieco zmęczony towarzystwem swojego brata. Denerwuje się, gdy Leoś zabiera jego zabawki, papuguje go i zawsze oraz wszędzie, chce być bliskiego niego.

Sama mogę przyznać, że dobrze znam to uczucie i pewnie każdy, kto miał młodsze/starsze rodzeństwo je zna. Pamiętam, jak rodzice namawiali mnie, żebym zabierała młodszego o 6 lat brata ze sobą na spacer, choć szłam z przyjaciółmi i zdecydowanie nie chciałam się nim zawsze opiekować (Miłosz, pozdrawiam! :D).

Potrzeba własnej przestrzeni

Taka postawa nie ma jednak nic wspólnego z lubieniem czy nie lubieniem – tak jak zostało to doskonale opisane w Najlepszym bracie na świecie. Każdy człowiek potrzebuje po prostu pobyć trochę sam. 

Ważne, żeby nauczyć się czym jest przestrzeń, i dlaczego czasami zabawa samemu może wyjść wszystkim na dobre.

Maluchy powinny więc pamiętać, żeby dać odetchnąć rodzeństwu, a z kolei starsze dzieci mogłyby niekiedy wyjść z inicjatywą wspólnej zabawy. Bo nic nie jest w stanie uszczęśliwić najmłodszych, jak propozycja zespołowego budowania bazy, tworzenia rysunku czy składania modelu z klocków.

Dla kogo jest ta książka?

Najlepszy brat na świecie to ważna lekcja dotycząca relacji rodzeństwa i jednocześnie ładna wizualnie opowieść, która świetnie sprawdzi się w domach z czytelnikami w wieku powyżej 2 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/najlepszy-brat-na-swiecie-ben-mantle-sku7d8d0640fc4e1648551e.html

Artykuł Najlepszy brat na świecie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Nikogo nie trzeba przekonywać, że relacja matki z dzieckiem, to jedyna w swoim rodzaju więź. To niezwykłe słowo ,,mama” potrafi zapewnić poczucie bezpieczeństwa, kojarzy się z domem, ale i przyjemnymi chwilami beztroskiego dzieciństwa.

Ja i moja mama – książka nie tylko na Dzień Matki

Powstało już sporo książek, które skupiają się na tej relacji – ale do tej pory nie było jeszcze takiej, która kładzie szczególny nacisk na wspólne rytuały. 

Autorką Ja i moja mama jest Tanya Rosie, a za jej ilustracje odpowiada Chuck Groenink. Rymowany, subtelny w odbiorze tekst przetłumaczyła z kolei Basia Szymanek. Książka należy do bliskościowej serii lektur, w których znalazły się również pozycje mówiące o więzi dziecka z dziadkiem oraz tatą.

Wspomnienia z dzieciństwa, które mają smak i zapach

Owoce morwy to małe, podłużne jagody. Mogą być białe, czerwone lub czarne – w zależności od gatunku. W smaku są słodkie, lekko miodowe, czasem z nutą orzeźwiającej kwaskowatości. 

Wielu osobom morwa kojarzy się z dzieciństwem i wakacjami u dziadków, kiedy drzewa uginały się od owoców, a sok z dojrzałych jagód barwił dłonie i ubrania na fioletowo. To wspomnienie wspinania się na drzewa, beztroskiego jedzenia prosto z gałęzi i plam, które nigdy nie chciały zejść – to pewnego rodzaju symbol lata, prostej codzienności oraz pierwszych przygód.

Książka dla dzieci pełna czułości

To właśnie drzewo morwy jest jednym z głównych ,,bohaterów” książki Ja i moja mama. Dzień zaczyna się wcześnie, kiedy mama budzi swoją córeczkę tuż po wschodzie słońca. Przed nimi wyjątkowa wyprawa – czeka ich cały dzień spędzony tylko we dwie.

Opowiastka pełna jest czułości, czerpania radości z towarzystwa tej drugiej osoby i cieszenia się każdą, nawet najbardziej niepozorną chwilą. Tego szczęścia nie jest w stanie przerwać przelotny deszcz – ono trwa, mimo wszystko. 

Przepis na piękne wspomnienia

Fabuła sugeruje, że te wyprawy pod drzewo morwy nie zdarzają się często. To rytuał powtarzany co roku, kiedy owoce już dojrzeją i można je zebrać, by razem upiec ciasto. 

Bohaterki nie muszą zwiedzać egzotycznych krajów czy fundować sobie ekstremalnie drogich atrakcji. Żeby tworzyć najpiękniejsze wspomnienia, wystarczy czasami tylko bliskość natury, spokój, uważność oraz skupianie się na na sobie, potrzebach bliskich i ich emocjach.

Polecam Ja i moja mama wszystkim czytelnikom powyżej 2 lat. To książka, która dzieciom pozwoli ujrzeć w bohaterach siebie i swoje mamy, tworzące silną więź dzięki wspólnym, nawet najbardziej zwyczajnym aktywnościom. Sięgajcie po nią nie tylko w Dzień Mamy.

Link do strony wydawnictwa: https://www.gwfoksal.pl/ja-i-moja-mama-tanya-rosie-sku432376fe4db0c1645ef1.html

Artykuł Ja i moja mama – recenzja bliskościowej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.