Scenariusz: Bartosz Sztybor

Rysunki: Grazia La Padula

Wydawnictwo: Timof i cisi wspólnicy

Rok wydania: 2021

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wiele dzieci fascynuje magia. Chcą w nią wierzyć szczególnie wtedy, kiedy w ich życiu nie dzieje się najlepiej. Istnieje wówczas dla nich jakiś równoległy i zazwyczaj lepszy świat, będący swego rodzaju ucieczką od codzienności.

,,Tajemniczy kapelusz pana Pinon” nie jest jednak historią o dziecku, a przynajmniej nie w tradycyjnym sensie. To opowieść w komiksowych kadrach, która przedstawia losy pewnego staruszka Tolka, umykającego niezmiennie przed demonami z przeszłości.

Autorem tej książki jest Bartosz Sztybor (recenzje jego innych tytułów znajdziecie na tej stronie, np.: ,,Pion i poziom”, ,,Mały manipulator” czy ,,Totalna masakra”) , z kolei za rysunki odpowiada Grazia La Padula (którą być może kojarzycie z innej książki wydanej przez Timof i cisi wspólnicy – ,,Niewidzialne echa”).

W ,,Tajemniczym kapeluszu pana Pinon” wędrujemy z fabułą od czasów współczesnych po II wojnę światową. Akcja rozgrywa się we Francji, w samym sercu Paryża. Zestawia ze sobą dwie rzeczywistości, których łącznikiem (paradoksalnie) jest kraina wyobraźni.

Tytułowy pan Pinon to sławny magik. Jego kariera rozwijała się także podczas wojny, kiedy na wystawiane przez niego spektakle ściągali nawet niemieccy oficerowie. Pan Pinon oprócz tego, że był iluzjonistą i miał niesłychanie wielkie ego… był również idolem jednego chłopca – wspomnianego wcześniej Tolka. Tolek chadzał na przedstawienia magika, a nawet nachodził go poza spektaklami, ponieważ ubzdurał sobie, że pan Pinon ratuje króliki. Wyciągając je z kapelusza, pozwala im uniknąć śmierci z rąk potworów. 

Nadeszła wojna, Tolek był Żydem więc sam stał się takim królikiem. Potrzebował pomocy bohatera i nic dziwnego, że zwrócił się po nią do pana Pinona. Jak zachował się mężczyzna w tej sytuacji? Czy był w stanie zrezygnować z wygodnego życia na rzecz nieznanego sobie, żydowskiego chłopca?

Historia komiksu zatacza jednak koło, bo oto mamy Tolka już jako staruszka. Poszukuje on usilnie prawdziwego magika, który naprawi jego kapelusz i znów uczyni go magicznym. Co działo się z nim po wojnie? Tego nie wiemy. Podobno jednak starsi ludzie często wracają wspomnieniami do czasów swojego dzieciństwa. Pamięć płata figla i choć nie wiedzą, co jedli tego samego dnia na obiad, przywołują obrazy sprzed ponad 50 lat. To ujęcie starości przez pryzmat dzieciństwa jest wyjątkowo przejmujące. I choć nie jest to najbardziej dopracowana książka pod względem fabularnym, a jej niektóre wątki są zbyt rozwinięte lub niepotrzebne, mam wrażenie, że poruszy ona jakieś głębokie struny w czytelnikach.

Niezwykle mocną stroną ,,Tajemniczego kapelusza pana Pinon” są rysunki. Ten świat przerysowanych twarzy i przygaszonych kolorów przypomina mi z jakiegoś powodu najlepsze, animowane filmy francuskie, jak np. ,,Trio z Belleville”.

Polecam ten komiks wszystkim powyżej 16 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Tajemniczy kapelusz pana Pinon – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Tekst: Bartosz Sztybor

Ilustracje: Łukasz Golędzinowski

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W dzień zazwyczaj jesteśmy w pionie, ale kiedy przychodzi noc – nie ma nic przyjemniejszego, niż położyć się w poziomie na łóżku. Wtedy wystarczy już tylko wyciągnąć książkę i … czytać! 

,,Pion i poziom” to kartonowa nowość od Wydawnictwa Dwie Siostry, która otrzymała wyróżnienie w III edycji międzynarodowego konkursu na projekt ilustrowanej książki dla dzieci Jasnowidze. 

Jej autorami są Bartosz Sztybor, który napisał tekst oraz Łukasz Golędzinowski odpowiedzialny za ilustracje. 

Ta bardzo graficzna pozycja dla najmłodszych, która kładzie nacisk przede wszystkim na lepsze zrozumienie przestrzeni, ale i pewną karykaturę oraz żart dzięki zabawie formą. Z jej udziałem można także fantastycznie przygotować szybkie ćwiczenia z obracania książki! Dzieci manewrujące nią raz w prawo, raz w lewo, mogą potrenować swoje umiejętności manualne oraz rozwinąć percepcję! 

Dzięki kontrastującym rozkładówkom oraz ich naprzemiennej kolejności, czytelnik ma szansę oglądać rozmaite sytuacje lub postaci w odmiennych stanach. W pionie można zdobywać góry lub wychodzić do pracy, a w poziomie najlepiej leżeć w wannie. 

Subtelnym przesłaniem tej pozycji jest pewna równowaga, która istnieje na świecie. Niektóre czynności są stworzone do wykonywania w pionie, inne z kolei zaleca się robić tylko w poziomie, ale są też i takie, które wygodnie będzie wykonywać i w pionie, i poziomie! 

Książka ma kompozycyjną klamrę – zaczyna się i kończy na płynięciu łódką. Czytelnicy jednak nie przewidują jak zakończy się ta, z pozoru, niewinna wycieczka! 

Jeżeli macie ochotę na trochę szaloną podróż z książką, której celem nie jest zagłębianie się w konkretne zagadnienia, a raczej radość z obserwacji i możliwość nieskrępowanego cieszenia się chwilą – zdecydowanie polecam ,,Pion i poziom”!

Będzie odpowiednia dla dzieci już powyżej 1. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-pion_i_poziom.html

Artykuł Pion i poziom – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Mały Manipulator”

Autor: Bartosz Sztybor

Ilustracje:  Maciej Łazowski

Wydawnictwo: Tadam

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Takiej książki dla dzieci z pewnością jeszcze nie było. Jest nowoczesna, interesująca i jest owocem pracy polskich artystów.

,,Mały Manipulator” to picturebook, który równie dobrze mógłby być kampanią społeczną. Jej autorem jest Bartosz Sztybor, który ma na swoim koncie wiele komiksowych scenariuszy.

Z kolei za ilustracje odpowiada Maciej Łazowski, który jest absolwentem, bardzo dobrze znanej mi uczelni, czyli Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi.

,,Mały Manipulator” to z jednej strony istotne zwrócenie uwagi dzieci na samo pojęcie manipulacji, ale także wiele nawiązań dla dorosłych, którzy także bardzo często dają się złapać w sidła nieprzyjacielskiej perswazji.

W czasach, gdzie telewizja i reklamy są obecne niestety w większości domów, bardzo trudno nauczyć młodego człowieka, jak radzić sobie z wieloma treściami i odróżnianiem tych dobrych od tych złych czy fałszywych.

Powinno się już od pierwszych lat życia mówić dzieciom, jak ważne jest posiadanie własnego zdania, ale także jak istotne jest bycie wyczulonym na próbę sprzedania nam rzeczy, których zupełnie nie potrzebujemy lub nawet takich, które mogą nam zaszkodzić.

W ,,Małym Manipulatorze” na jednej z rozkładówek zmanipulowani ludzie kupują parasole, mimo słonecznej pogody.

Autorzy pokazują sztuczki i metody, jakimi posługują się osoby, które chcą coś zyskać, kosztem niewiedzy kogoś innego. Manipulatorzy często proponują ograniczone rozwiązania, dają ultimatum, proszą o coś dużego, żeby później łatwiej było się zgodzić na jakąś mniejszą przysługę bądź powołują się na priorytety, których rolą jest poprzeć ich zdanie.

Narrator mnoży przykłady jak wiele technik manipulowania istnieje i jak łatwo dać się złapać w ich pułapkę.

Im będzie się bardziej świadomym, tym mniejsze prawdopodobieństwo nabrania się na którąś ze sztuczek.

W książce można odszukać m. in. nawiązania do politycznego +500,  a na jednej z ilustracji pewna postać wygląda podejrzenia podobnie do… Trumpa!

To obrazkowy przewodnik, który w zasadzie wypunktowuje przykłady działania manipulatora. Zawiera niewielką ilość tekstu, który jest jednak esencją zagadnienia.

Polecam tę książkę przedszkolakom oraz czytelnikom z pierwszych klas szkoły podstawowej. Już od małego należy uczyć dzieci, żeby nie poddawały się łatwo sugestiom innym. Powinny zawsze mieć własne zdanie i umieć go obronić.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tadam.pl/publikacje/maly-manipulator/

Artykuł Mały Manipulator – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Totalna masakra #1 Bo Gagata była głodna”

Seria: Totalna masakra #1

Scenariusz: Bartosz Sztybor (Bysztor)

Rysunki: Piotr Nowacki (Jaszczur)

Kolor: Łukasz Mazur (Łazur)

Wydawnictwo: Pokembry

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  ma dużo zalet

Recenzja:

Czasami dopada nas głód tak wielki, że nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować!

,,Totalna masakra #1” to nowa seria zeszytów komiksowych dla dzieci i młodzieży. Jest zwariowana, pisana z dużym poczuciem humoru, a fantazja jej bohaterów jest niczym zjazd na poręczy z bardzo wysokich schodów!

Główną postacią jest Gagata – młoda dama, która za nic ma wszelkie konwenanse i utarte schematy. W codziennym życiu towarzyszy jej przyjaciel Ser Ardian. To bardzo elokwentny i bardzo… serowy jegomość z korpusem robota i głową o kształcie żółtego edamskiego.

Pewnego dnia życie stawia przed nimi poważne wyzwanie. Do ich drzwi puka głód, a wszelkie oczywiste sposoby zdobywania pożywienia zdają się być utrudnione lub niemożliwe. Gagata wpada więc na pomoc odwiedzenia którejś z ciotek, która obchodzi akurat imieniny. Dzięki temu sprytnemu zabiegowi dwoje przyjaciół ma zamiar najeść się do syta.

Kiedy jednak na przyjęciu Gagacie puszczają hamulce i w dodatku popija wszystko napojem gazowanym, staje się coś, co będzie miało bardzo poważne konsekwencje (a przynajmniej wszystko na to wskazuje!).

W zasadzie więc można powiedzieć, że ,,Totalna masakra #1”  jest komiksem o savoir – vivrze lub po prostu o umiarze. Z drugiej strony, jeżeli ktoś chciałby doszukiwać się w niej morału – to historia o odpowiedzialności i konsekwencjach własnych czynów.

Najsłuszniej jednak nie szukać na siłę przesłania w komiksie, który ma przede wszystkim śmieszyć i umilać czas.

Zastosowana przez autorów mieszanka różnych stylów i tekstur sprawi, że będzie on  również rozrywką dla oczów czytelników. Mnogość kolorów i wzorów zaangażuje w historię nawet najbardziej opornych w czytaniu.

Link do strony wydawnictwa: https://www.facebook.com/pokembry/

Artykuł Totalna masakra #1 Bo Gagata była głodna – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.