Autor: Agnieszka Tyszka

Projekt okładki: Agata Dudek

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Wierzycie w obecność czarownic? Ale nie takich stereotypowych, latających na miotle i z brodawkami na nosie. Pisząc ,,czarownic”, mam raczej na myśli kobiety znające się na ziołolecznictwie, z ogromną wiedzą o świecie i odważne.

Mam wrażenie, że wiele osób poddaje ich istnienie w wątpliwość. Niesłusznie! Czarownice istnieją i mają się całkiem dobrze. Najlepszym tego przykładem są bohaterki książki ,,Mejle na miotle” pióra Agnieszki Tyszki.

Od razu uprzedzam na wstępie, żeby była jasność, to nie jest książka fantasy, ani o magii. Jej główną bohaterką jest Amanda. Bardzo przyziemna dziewczyna, uczennica liceum. Jej ogromną pasją jest taniec flamenco, ale zupełnie nie ma głowy do nauk humanistycznych. Co więcej, ma zagrożenie z historii i jeśli nie przyłoży się do nauki i nie zda egzaminu komisyjnego w sierpniu, to czeka ją powtórka roku.

W sumie można powiedzieć, że od tego wszystko się zaczyna. To dla niej przełomowy moment. Musi przygotować się z tematu życia czarownic w Polsce na przełomie XVI i XVII wieku. Wyjeżdża do ciotki na wieś, gdzie ma mieć zapewnione odpowiednie warunki do nauki. Z czasem, jak to w książkach, ale i w życiu bywa, wszystko staje na głowie.

,,Mejle na miotle” to bardzo interesująca książka. Nie jest podzielona na rozdziały, dlatego czyta się ją jednym tchem. Pełno w niej historycznych ciekawostek. Nawet niektóre, pojawiające się w niej bohaterki żyły kiedyś naprawdę!

Sporo w niej odniesień do wspomnianego już przeze mnie ziołolecznictwa, które swoją drogą wraca teraz do łask. Coraz więcej osób zaczyna się nim interesować. Książka jest więc bardzo na czasie. Pozostaje ona także w modnym nastroju nawiązań do kultury pogańskiej i miłości do natury.

Najważniejszym jednak jej przesłaniem, bo oczywiście takie ma, to pokaz siły kobiet. Widzę w niej sporo elementów, których wydźwięk można określić mianem sprzyjającym feminizmowi. Pojawia się postać mamy Amandy, która w książce przechodzi zupełną metamorfozę. Sama główna bohaterka bardzo się zmienia, i nie mówię tu tylko o jej podejściu do nauki historii. Staje się bardziej świadoma i pewniejsza siebie.

Jak to w książkach dla młodzieży, pojawia się także bardzo sympatyczny wątek romantyczny. Mówiąc prościej – temu tytułowi niczego nie brakuje, a w nowym wydaniu (z nową okładką) prezentuje się doskonale!

,,Mejle na miotle” polecam wszystkim uczniom ostatnich klas szkoły podstawowej oraz liceum. Jestem jednak przekonana, że i wielu dorosłych znajdzie w niej przyjemny sposób na spędzenie letnich popołudni.

Link do strony wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/glowna/mejle-na-miotle-357.html

Artykuł Mejle na miotle – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Lotta Olsson

Ilustracje: Maria Nilsson Thore

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, książeczka, przyjaźń, 2018, nowość, nowość wydawnicza, maskarada, Lotta Olsson, Maria Nilsson Thore, Zakamarki, przyjęcie, bal przebierańców, mrówkojad, orzesznica, las, kłamstwo, białe kłamstwo, poświęcenie

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Niektóre dzieci mają wyjątkowo rozwiniętą wyobraźnię. Potrafią wymyślić historię w którą same potem są w stanie uwierzyć. Jeszcze inne, mają niezwykłą zdolność przyjmowania wszystkiego za pewnik, niezależnie od tego jak bardzo abstrakcyjne jest to, co usłyszą.

Czy ważne jest, żeby nauczyć dziecko odróżniania prawdy od kłamstwa?

Jak najbardziej! Ale czy uczenie dziecka, że nie wolno kłamać i koniec, jest jedynym słusznym rozwiązaniem?

Nad tym pytaniem zastanowiły się również autorki książki ,,Maskarada”, Lotta Olsson oraz Maria Nilsson Thore.

Obsadzając w roli znane nam już postacie z ,,Dziwne zwierzęta” czy ,,Sens życia” sympatycznego mrówkojada oraz zdolną orzesznicę, zwróciły nam uwagę, że kłamstwo kłamstwu nie zawsze jest równe.

W ,,Maskaradzie” przyjaciele dostają zaproszenie na bal przebierańców od bliskiego znajomego jeżozwierza. Mrówkojad jest bardzo podekscytowany perspektywą przedniej zabawy, ale orzesznica wydaje się być zupełnie nieporuszona. Z czasem, przyznaje się przyjacielowi, że nie lubi tego typu wydarzeń i zamierza zostać w domu.

W jaki sposób jednak powinna powiedzieć o swojej decyzji jeżozwierzowi tak, żeby go nie urazić?

Postanawia skorzystać z możliwości skłamania. Uważa, że w takiej sytuacji nie robi nic złego i nazywa to rozwiązanie ,,kłamstwem białym”. Czy ma rację? Zastanówmy się chwilę nad tym.

Kłamstwo dlatego jest złe, że za jego pośrednictwem próbujemy uchylić się od odpowiedzialności, chcemy wypaść lepiej w oczach innych lub zyskać jakąś korzyść (przeważnie kosztem drugiej osoby).

Jak jest w przypadku orzesznicy? Czy ona chce okłamać jeżozwierza dlatego, żeby coś na tym zyskać? Nie. Jedynym powodem dla którego to robi to jej niechęć do tego typu przyjęć oraz troska o przyjaciela.

Lotta Olsson pokazuje, że świat nie jest pokryty białą lub czarną farbą. Jest również pełen szarości i zadaniem każdej osoby jest zastanowienie się co będzie w danej sytuacji lepsze.

Fantastyczny w tym wszystkim jest również mrówkojad, który gra rolę głosu rozsądku orzesznicy, staje po stronie przyjaciółki oraz finalnie przekonuje ją, że maskarady wcale nie są takie złe. Wystarczy odpowiednie podejście

Książka jest pięknie wydana. Gruba okładka i pięknej jakości papier będą ozdobą każdej biblioteczki. Urocze ilustracje Marii Nilsson Thore dopełniają całości. Użyta kolorystyka i ograniczenie detali, pozwala skupić się na fabule nawet najmłodszym czytelnikom.

,,Maskarada” jest jedną z nielicznych książek, poruszających temat ,,kłamstwa” w sposób niestereotypowy. To nowoczesna pozycja dla rodziców, którym zależy na uczeniu swoich dzieci samodzielnego myślenia i nie popadania w konwenanse.

Artykuł Maskarada – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.