O ile byłoby prościej, gdyby zwierzęta oraz przyroda potrafiły nie tylko wypowiedzieć się w swoim imieniu, ale także powziąć kroki i stanąć w obronie własnego środowiska.  

Choć czasami mamy wrażenie, że natura jest w stanie zbuntować się przeciwko działalności człowieka – w rzeczywistości, to ludzie są w pełni odpowiedzialni za to, jak wygląda (lub może wyglądać) współczesny świat.

Dziki robot wreszcie zekranizowany!

Trzeci tom bestsellerowej serii o dzikim robocie, czyli Dziki robot chroni Petera Browna nie jest jednak tylko książką proekologiczną. Ten, kto miał przyjemność czytać poprzednie części cyklu: Dziki robot oraz Dziki robot ucieka, dobrze wie, że to pozycje wielowymiarowe, o ważnej treści, pełne emocji i przygód.

Właśnie dlatego zupełnie nie dziwi mnie fakt, że zdecydowano się nakręcić na ich podstawie film. Jedynym, co może być zaskakujące w tej kwestii, to dlaczego tak długo zwlekano z tą decyzją.

Książka dla dzieci dopracowana do perfekcji

Dziki robot trafił na ekrany kin jesienią 2024 roku. Jeszcze nie udało mi się go obejrzeć, choć muszę przyznać, że będzie trudno porzucić mi wizję robotki z ilustracji autora, której prostota jest ujmująca oraz ponadczasowa. 

Bardziej niż film, ucieszyła mnie jednak wiadomość o trzecim tomie, który powstawał podobno na przestrzeni kilku lat. I trzeba to przyznać, Dziki robot chroni jest dopracowany do perfekcji!

– Wy tylko wykonujecie polecenia – powtórzyła w końcu Roz. – W pewnym sensie wy, ludzie, jesteście bardziej robotami niż ja.

Peter Brown, Dziki robot chroni, Rozdział 55: Rozmowy, str. 186

Trujący przypływ

Główna bohaterka Roz jest robotem. Żyje na wyspie na środku oceanu, otoczona nie tylko wodą, ale i zwierzęcymi przyjaciółmi, z którymi nauczyła się rozmawiać. Pewnego dnia jednak ich wspólną beztroskę przerywa straszna wiadomość. Do wyspy zbliża się trujący przypływ, który jest śmiertelnie niebezpieczny dla roślin oraz zwierząt.

Jedyną nadzieją dla mieszkańców wyspy jest Prastara Rekinica, która podobno zna przyczynę i rozwiązanie problemu. Nikt jednak nie wie, gdzie ona się znajduje, a jedyną istotą, która może spróbować ją odnaleźć, jest… Roz.

Jaka jest największa wartość ludzkiego życia?

Dziki robot chroni to pełen poświęceń opis drogi robotki, który obfituje także w fascynujące wątki dotyczące przyrody, niezwykłe relacje oraz ciekawostki. Motywacja głównej bohaterki i jej poleganie na rozumie oraz unikanie rozwiązań siłowych, czynią ją postacią bardziej ludzką, niż wybory wielu innych osób należących do tej rasy.

Tym, co jednak wysuwa się na pierwszy plan w Dziki robot chroni, to potęga macierzyństwa. Według Roz życie ma największą wartość właśnie wtedy, kiedy istnieje możliwość wzięcia odpowiedzialności za kogoś innego. Jest to piękna myśl, której towarzyszy w książce sposobność do mnóstwa wzruszeń oraz głębszych przemyśleń.

Bardzo polecam zarówno Dziki robot chroni, jak i poprzednie lektury tej serii. Najlepiej czytać je w porządku chronologicznym. Będą idealne dla dzieci powyżej 7 lat.

Link do strony wydawnictwa: https://www.entliczek.eu/sklep/88-dziki-robot.html

Artykuł Dziki robot chroni – recenzja ważnej książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Dziki robot

Autor: Peter Brown

Ilustracje: Peter Brown

Tłumaczenie: Marta Bręgiel-Pant

Wydawnictwo: Entliczek

Rok wydania: 2018, 2020

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Rozważania na temat tego jak dalece rozwinięte roboty byłaby w stanie stworzyć ludzkość od dawna zaprzątają głowy naukowców. Pewną świeżość ma jednak w sobie zestawienie nowoczesnej technologii z… dzikością nieprzeniknionej przyrody.

Seria książek ,,Dziki robot” oraz kontynuacja ,,Dziki robot ucieka” to niezwykłe opowieści dla dzieci powyżej 7 roku życia. Ich autorem jest Peter Brown, który każdą część opatrzył także wymownymi ilustracjami. 

Robotkę Roz poznajemy już na początku tej historii, kiedy kontenerowiec poddaje się sztormowi i wyrzuca do oceanu kilka cennych paczek. W jednej z nich jest właśnie model ROZZUM, który jako jedyny przetrwał i przypadkowo został włączony przez gromadę bawiących się wyder. 

Okazuje się, że robotka (bo to płeć żeńska) musi szybko dostosować się do warunków panujących na wyspie, na której się znalazła. Jej mieszkańcami są wyłącznie zwierzęta, a gwałtowna pogoda nie sprzyja mechanizmom urządzenia. Roz uczy się nie tylko jak dbać o siebie, ale także jak zostać zaakceptowaną przez mieszkańców wyspy. Kiedy pewnego dnia zaczyna się opiekować gęsim jajem, jej ,,życie” zmienia się o 180 stopni.

,,Dziki robot” to powieść przygodowa, ale i także filozoficzna. Autor razem z czytelnikiem i bohaterami zastanawiają się czym jest życie lub np. co oznacza bycie matką. Pojawiają się także wątki dotyczące śmierci, przemijania czy rozstań. Książka pełna jest wzruszeń, ale i wartościowej mądrej treści. Kojarzy się nieco z ,,Piaskowym wilkiem”, ale skierowana jest do starszego czytelnika. 

,,Dziki robot ucieka” to bezpośrednia kontynuacja części pierwszej. Bohaterka Roz przechodzi renowację i trafia na niewielką farmę, którą zarządzają dzieci oraz mężczyzna z chorą nogą. Robotka na początku swoją prawdziwą osobowość zdradza tylko krowom, którymi ma się teraz opiekować. Co ciekawe, one także otwierają się przed nią i zwierzają się, że takie życie – z dala od rodziny i na uwięzi, nie do końca je cieszy. 

Raz ma jednak nadzieję na ucieczkę i powrót na wyspę do swojego syna oraz przyjaciół. Jej niezwykłe wnętrze oraz uczucia, które zazwyczaj nie kojarzą się z robotem sprawią, że zyskuje  sławę w świecie zwierząt, dzięki czemu może spełnić swoje marzenia.

Zarówno ,,Dziki robot” jak i ,,Dziki robot ucieka” to książki w których zaciera się granica pomiędzy naturą, a uprzemysłowieniem świata. Codzienność ludzi z serii jest niezwykle wygodna, właśnie dlatego, że mają u swego boku maszyny. Okazuje się jednak, że istnieje cienka granica pomiędzy tym, co wiele osób uznaje za pozbawione emocji istoty, a tymi, którzy mają bogatą osobowość i niepowtarzalny charakter. Każdy ma prawo do wolności i to nie ludzie powinni decydować, kto ma być im posłuszny.

Książki zachwycą czytelników także ze względu na wiele przyrodniczych ciekawostek. Emocjonująca akcja z kolei sprawia, że dwa tomy pochłania się w ekspresowym tempie! 

Lektury obowiązkowe dla małych i dużych, bardzo polecam. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.entliczek.eu/sklep/50-dziki-robot-9788363156299.html

Artykuł Dziki robot i Dziki robot ucieka – recenzja serii książek pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Bajki filozoficzne

Tekst: Sophie Boizard

Ilustracje: Agnieszka Malmon

Tłumaczenie: Tymek Skowroński

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2019

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Gdybym miała wskazać moją najbardziej ulubioną serię Wydawnictwa Muchomor, to bez zastanowienia odpowiedziałabym – ,,Bajki filozoficzne”.

Mam ogromną słabość do tej dziedziny nauki, a ujęcie jej w książkach dla najmłodszych zachwyca i inspiruje do wspólnego czytania.

,,Mędrcy do dzieci” to najnowsza książka w ramach powyższej serii, która powstała dzięki pracy Sophie Boizard. Pisarka zebrała cytaty wielkich filozofów oraz myślicieli i umieściła do nich komentarze. Warto wspomnieć, że pozycja powstała dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z funduszu promocji kultury.

Nie są to jednak nużące analizy, które nie zainteresowałyby większość dorosłych, a  co dopiero dzieci, ale przedstawiona historia dwójki piątoklasistów: Klary i Leona.

Uczniowie mają bardzo dobry kontakt ze swoimi nauczycielami. Rozmawiając z nimi, nie tylko na tematy szkolne, dowiadują się wielu ciekawostek ze świata.

Inspiracją do tłumaczenia historii jest także ich życie oraz codzienność, przyjaciele, znajomi oraz ludzie, których mijają na ulicy.

Książka została podzielona na 5 rozdziałów, które poruszają przede wszystkim tematy: przyjaźni i braterstwa, pokoju na świecie, poznawania siebie i otoczenia, cnót i szczęścia oraz przyrody.

Na samym końcu pozycji odnajdziemy także krótkie, ale bardzo ciekawie napisane biografie filozofów z ich najbardziej charakterystycznymi mądrościami.

,,Mędrcy do dzieci” to próba wyjaśnienia czym jest mądrość naprawdę, a nie tylko w potocznym rozumieniu. Jak z niej korzystać oraz jak samemu stać się mądrym.

Autorka w sposób przystępny i niezwykle ciekawy wyjaśnia, czasami bardzo skomplikowane, myśli największych umysłów współczesnych i minionych czasów.

Opisywane historie często mają znamiona utopijnych wizji świata, gdzie proponowane rozwiązania są pewnego rodzaju iluzją, niemożliwą do zrealizowania. Według jednak zasady – warto dążyć do ideałów, autorka stara się wskazywać na optymalne rozwiązania różnych zagadnień.

Każdemu poświęca przeważnie jedną rozkładówkę, gdzie jej połowa to ilustracja. Autorką obrazów jest Agnieszka Malmon, która w swoich szkicach postawiła przede wszystkim na emocje oraz ogólne przesłanie, rezygnując z detali czy estetyki.

Bardzo polecam zarówno tę książkę, jak i pozostałe z serii ,,Bajki filozoficzne”. Będą idealne jako podkładka pod wspólne rozmowy na ważne tematy, sprawdzą się także jako teksty do samodzielnego czytania i przemyśleń.

,,Mędrcy do dzieci” polecam każdemu powyżej 7. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Medrcy-do-dzieci/223

Książka została dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Artykuł Mędrcy do dzieci – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Bajki Ezopa

Autor: Jiří Žáček

Ilustracje: Adolf Born

Tłumaczenie: Antoni Kroh

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2017

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Często określa się Ezopa, jako ojca bajek. Te napisane najwcześniej pochodzą właśnie od niego. Wiele osób doskonale kojarzy np. tę o miejskiej i wiejskiej myszy, czy tę o zającu i żółwicy. Ezop wymyślił jednak ich niezliczoną ilość. Prawdopodobnie wiele z nich się nie zachowało, ale te które przetrwały próbę czasu, możemy odnaleźć w tej książce.

Jiří Žáček zebrał pod tytułem ,,Bajki Ezopa” najciekawszych 50 opowieści, które zostały wydane w grubej oprawie. Historie uzupełnione są przez ilustracje Adolfa Borna. Bardzo dobitnie podkreślają charakter bajek. Są bezpośrednie, a pojawiający się na nich bohaterowie ukazani są jako karykatury zwierząt lub ludzi.

Ezop żył prawdopodobnie w VI wieku p.n.e., niedaleko Frygii w Azji Mniejszej. Nie zachwycał raczej swoją powierzchownością, za to potrafił czarować tłumy za pomocą opowieści.

To jemu przypisuje się właśnie miano twórcy bajki zwierzęcej, czyli takiej, w której główną rolę odgrywają zwierzęta, ale wyposażone są w zestaw cech przynależny ludziom. Dodatkowo z takiej bajki musi wypływać morał. Czasami jest on podkreślony w ostatnim zdaniu, innym razem pozostawia się dowolność interpretacji dla czytelnika.

Bajki Ezopa zawierają w sobie wiele z elementów mitologicznych. Często pojawia się w nich Zeus, jako bóg wszystkich bogów. Jedna nosi także tytuł ,,Poganiacz i Herakles” i jednym z jej bohaterów jest właśnie wspomniany heros.

Wszystkie bajki są krótkie, raptem kilku zdaniowe. W każdej jednak można dopatrzeć się płynącego przesłania. Ezop zazwyczaj potępia w nich czyny oraz cechy negatywne, a podkreśla i gloryfikuje te dobre.

W jego krótkich rozprawkach przeczytamy np. o sprawiedliwości, o tym co wolno jednemu, a co dla drugiego jest absolutnie zabronione. O tym, że jeżeli ktoś nie pomoże drugiemu, sam straci. O tym kto jest najbardziej cwany, a kto jest najszybszy, itd.

,,Bajki Ezopa” to zbiór mądrości, które przestrzegane przez wszystkich, na pewno uczyniłyby świat lepszym. Warto zachęcać dzieci do ich samodzielnego odkrywania.

Ze względu na treści, które niektórym rodzicom mogą wydawać się kontrowersyjne (trzeba pamiętać, że wymowa i dobitność bajek na szczęście od wielu lat się nie zmieniła), polecam tę książkę dla dzieci powyżej 12-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1424/Bajki-Ezopa

Artykuł Bajki Ezopa – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Wojciech Widłak

Ilustracje: Elżbieta Wasiuczyńska

Wydawnictwo: Media Rodzina

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Pan Kuleczka to postać, którą wielu z Was na pewno już kojarzy. Do tej pory pojawiło się 7 książek z serii, a ,,Pan Kuleczka. Skarby” jest ósmą, i najnowszą propozycją dla dzieci od autora Wojciecha Widłaka.

Ta część skupia się przede wszystkim na rzeczach ważnych, niezwykłych. Takich, które zazwyczaj nazywamy skarbami, ale nie w takim stereotypowym znaczeniu. Autor nie ma tu na myśli dóbr materialnych, np. pieniędzy czy biżuterii, ale rzeczy do których mamy jakiś sentyment, albo które są nam z jakichś powodów potrzebne.

Bohaterami tej serii jest tytułowy Pan Kuleczka, pies Pypeć, kaczka Katastrofa oraz mucha Bzyk – Bzyk. W dziesięciu opowiadaniach przytrafiają im się różne, krótkie przygody. Same postacie mają nieco abstrakcyjną formę. Pan Kuleczka z wyglądu przypomina mi polskiego krytyka teatralnego i kulinarnego Macieja Nowaka. Pies oraz kaczka to także dosyć interesujący duet przyjaciół. Nie wspominając już o udomowionej muszce, która towarzyszy bohaterom w różnych eskapadach.

Każdy z nich jest inny. Zwierzaki wydają się być dziećmi tytułowego bohatera. Różnią się charakterem, ale dla Pana Kuleczki nie ma to znaczenia, bo wszystkie kocha tak samo. Poza tym ich przygody są zupełnie realistyczne i mogą przydarzyć się każdemu maluchowi.

Podoba mi się także w jaki sposób autor rozpatruje pewne, wydawałoby się, mało znaczące aspekty codzienności. Zegarowi nadaje cechy ludzkie i tłumaczy jego funkcjonowanie. Opisuje jak wygląda wycieczka do księgarni i w jaki sposób wybrać ulubiony tytuł. Opowiada co dzieje się z liśćmi, kiedy kończy się jesień i przychodzi zima. Szczególne ciągoty do filozofowania ma pies Pypeć, dlatego bezsprzecznie jest moim ulubionym bohaterem tej serii

Niektóre historie są o tyle ważne, że uczą jak zachowywać się w sytuacjach trudnych z punktu widzenia malucha. Przykładem może być tutaj zatrzaśnięcie się w łazience czy odłączenie się od przyjaciół na dworze.

Akcja opowiadań dzieje się o różnych porach roku. Mamy trochę zimowej zamieci, majowych bzów czy jesiennych, złotych liści.

Podoba mi się, że ,,Pan Kuleczka. Skarby” to książka zróżnicowana, ale bardzo sympatyczna i prosta. Krótkie historyjki ilustrowane są przez Elżbietę Wasiuczyńską. Obrazki są bardzo malarskie i mają przyjemne, nasycone kolory.

Polecam tę serię dla wszystkich maluchów powyżej 3-ego roku życia. Dzięki grubej okładce i lekko śliskim stronom, posłuży ona dzieciom wiele lat.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1601/Pan-Kuleczka–Skarby

Artykuł Pan Kuleczka. Skarby – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.