Tytuł: Rękawiczka

Seria: Polecone z Zagranicy

Tekst: Romana Romanyszyn

Ilustracje: Andrij Łesiw

Tłumaczenie: Katarzyna Kotyńska

Wydawnictwo: Dwie Siostry

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Niedobrze jest zgubić rękawiczkę. Szczególnie, że zima lubi czasem dać się we znaki i jedna może nie wystarczyć. 

Jeśli jednak zdarzy się kiedyś naszej rękawiczce nieopatrznie wysunąć z kieszeni, możemy być pewni, że wkrótce jej los z pewnością się odmieni (ale ze mnie poetka )! 

,,Rękawiczka” to historia rodem z Ukrainy, którą spisała Romana Romanyszyn, a przetłumaczyła Katarzyna Kotyńska. Z kolei piękna oprawa graficzna to dzieło Andrija Łesiwa. W 2011 roku została okrzyknięta ukraińską książką roku, a niedługi czas później umieszczono ją na Liście Białych Kruków, która to jest katalogiem najlepszych na świecie książek dla dzieci. 

Lektura opowiada o pewnej rękawiczce, która została zagubiona w lesie przez dziadka. Kiedy tak leżała sobie porzucona na ściółce, zainteresowała się nią myszka, a później poszło już lawinowo!

Okazało się, że każde zwierzę, które mijało rękawiczkę, pragnęło w niej zamieszkać. Nieważne czy było tak małe jak mysz, czy tak wielkie jak niedźwiedź. Co więcej, rękawiczka musiała mieć nadzwyczajne właściwości, bo ktokolwiek by do niej nie wszedł – ten się mieścił!

W ten sposób pomieściła myszkę, żabkę, zajączka, liska, wilka, dzika i niedźwiedzia. 

Historia napisana jest w ten sposób, że każde pojawiające się zwierzę, zadaje to samo pytanie i prosi, żeby je wpuścić. Zamiast wymieniania imion bohaterów, znajdują się w tekście ich podobizny, dzięki czemu można poprosić dziecko o włączenie się do ,,czytania” w odpowiednim momencie. 

Dzięki powtórzeniom opowieść ma także rytm i rośnie napięcie fabuły, której kulminacyjny moment przypada na… pojawieniu się samego dziadka!

Tytułowa rękawiczka pełni w tekście kilka kluczowych funkcji. Przede wszystkim uruchamia wyobraźnię dzieci i pokazuje jak jedna rzecz może mieć wiele zastosowań.

Z drugiej strony jest ona pewną oazą bezpieczeństwa. To pretekst do stworzenia społeczności, która mimo że tak mocno się od siebie różni, to jednak potrafi się dzielić i żyć obok siebie. 

Ten picturebook wcale nie zawiera sporo tekstu, a mimo to można odnaleźć w nim naprawdę dużo wartościowego przekazu. 

Bajki ludowe mają zawsze mnóstwo uroku – ich proste fabuły celnie trafiają w gusta małych dzieci i na długo pozostają w ich pamięci. 

Polecam ,,Rękawiczkę” wszystkim dzieciom już od 1. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.wydawnictwodwiesiostry.pl/katalog/prod-rekawiczka.html

Artykuł Rękawiczka – recenzja baśni ukraińskiej pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Seria: Tribajka

Autor: Karolina Grabarczyk

Ilustracje: Nika Jaworowska – Duchlińska

Wydawnictwo: Dziwny Pomysł

Rok wydania: 2019

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Tradycyjna bajka o trzech małych świnkach to znana na całym świecie angielska baśń ludowa. Jej głównym przesłaniem jest pracowitość, która gwarantuje bezpieczne i szczęśliwe życie.

Na jej kanwie powstało wiele książek, animacji i filmów. Można byłoby się zastanawiać czy da się wymyślić coś jeszcze w oparciu o tę historię.

Okazało się, że się da! Wydawnictwo Dziwny Pomysł we współpracy z artystyczną grupą 2wilki.pl wydało serię trzech bajek o zbiorczej nazwie Tribajka, na którą składają się właśnie ,,Trzy świnki” oraz ,,Czerwony Kapturek” i ,,Smok Wawelski”.

Łączą one tradycyjną treść z żartobliwą formą i elementami interaktywnymi z czytelnikiem. Zamysłem tych książek jest uczynienie dziecka współautorem książek.

Obok rymowanego tekstu z humorystycznymi wstawkami znajdują się także różne polecenia, zachęcające do kolorowania oraz dorysowywania elementów przez interpretację fabuły bajki.

Z różnic, jakie najbardziej rzucają się w oczy w baśni tradycyjnej, a tej napisanej przez Karolinę Grabarczyk są te określające domki świnek. W ludowej bajce bohaterki zbudowały dom ze słomy, drewna oraz cegieł. Tutaj siostry świnki postawiły mury, solidny dach i drzwi, jednak nie połączyły ich razem.

Pewien twist zachodzi także w przypadku samego wilka, który niszczy ich dzieło, nie z powodów konsumpcyjnych, ale żeby pogodzić rodzinę. Po jego ,,demolce”, świnki budują jeden dom wspólnie, który oczywiście jest najtrwalszy z nich wszystkich.

,,Trzy świnki” w tej nowej interpretacji z jednej strony zachowuje swoje pierwotny przesłanie o pracowitości, a z drugiej zwraca uwagę jak ważne jest działanie w grupie.

Na uwagę zasługują także czarno-białe ilustracje Niki Jaworskiej – Duchalińskiej, które w pewnym stopniu odchodzą od bajkowego i przesłodzonego wizerunku świnek, ale zachowują jednocześnie ich nieco abstrakcyjną formę.

Polecam tę bajkę dla wszystkich przedszkolaków, najlepiej od 4. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: http://www.dziwnypomysl.pl/tribajka/

Artykuł Trzy świnki – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.