Łączy je podobny, dość duży format oraz proste, folderowe wydanie, dzięki czemu ich cena jest bardzo atrakcyjna. 

Tytuł: ,,Jak zdenerwować mamę?”

Autor: Isabelle Flas

Ilustracje: Annick Masson

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

,,Jak zdenerwować mamę?” to na przykład bardzo zabawna interpretacja klasycznej bajki ,,O wilku i siedmiu koźlątkach” braci Grimm. Różnica polega jednak na tym, że o ile w ludowej opowiastce maluchy dały się oszukać wilkowi, o tyle trzech braci zamierzało posłuchać mamy i nikomu nie otwierać drzwi (zupełnie tak, jak im przekazała przed wyjściem). 

We współczesnej wersji bajki jednak to nie wilk stoi przed drzwiami, ale sama mama, która… zapomniała kluczy do domu! 

To zabawna opowiastka o tym, że czasami uwagi rodziców mogą być wzięte do siebie zbyt dosłownie. Książka sprawia mnóstwo radości, z jakiegoś dziwnego powodu – przede wszystkim dzieciom. 

Tytuł: ,,To chce mnie zjeść”

Autor: Luc Foccroulle

Ilustracje: Annick Masson

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

,,To chce mnie zjeść” to kolejna książka, którą zilustrowała Annick Masson, jednak historię napisał dla niej Luc Foccroulle. Pozycja ma nieco inny format – jest trochę szersza, ale jednocześnie krótsza od poprzedniczek. 

Opowiada o małym Arturze, który niezwykle bał się strasznego potwora spod łóżka. Tego wieczora, kiedy dzieje się akcja, akurat do rodziców chłopca przychodzą goście. Artur wie, że nie może zostać z nimi na dole, dlatego niechętnie idzie spać do swojego pokoju. Już za chwilę wraz z czytelnikiem może obserwować zbliżenie na wielkie i ostre zęby potwora! Wygląda jak rekin, ale z pewnością jest straszniejszy – oczywiście do czasu.

Szybko okazuje się, że potwór wcale nie jest straszny. Nudzi mu się ciągłe straszenie Artura i woli bawić się w coś innego. Poza tym przyznaje, że jest tylko jego wyobraźnią i nie ma się czego bać. 

Książka bardzo przypomina tę, o której pisałam już jakiś czas temu, czyli ,,Potrzebuję mojego potwora”.   

Tytuł: ,,Tomek staje się eko!”

Autor: Genevieve Rousseau

Ilustracje: Estelle Meens

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

,,Tomek staje się eko!” to propozycja lektury bardzo na czasie! Uświadamianie dzieci jak potrzebne jest życie w zgodzie z naturą, jeszcze nigdy nie było tak ważne. 

Tomek dowiaduje się w przedszkolu, że wcale nie jest za mały, żeby zadbać o planetę. Kiedy wraca z mamą do domu, postanawia, że pokaże jej wszystko, czego się nauczył i wspólnie zmienią swoje stare przyzwyczajenia. 

Niestety wydaje się, że Tomek nie do końca zrozumiał panią w przedszkolu. Choć ma dobre zamiary, to jednak używanie drugi raz brudnych pampersów młodszego brata czy zrobienia kompostownika z jego łóżeczka nie jest najlepszym pomysłem. 

Okazuje się jednak, że ani rodzina nie zniechęciła Tomka, ani on sam nie poczuł się rozczarowany, kiedy mama czy tata trochę stopowali jego pomysły. Wspólnie wypracowali kompromisy, które z pewnością przyczynią się do większego dbania o środowisko. 

W tej książce bardzo spodobały mi się wewnętrzne strony okładki. Warto zwrócić uwagę jak szybko można je ze sobą porównać i zobaczyć jak zachowanie głównego bohatera ,,przed” i ,,po” zmieniło się podczas tej historii. 

Tytuł: ,,Bardzo Straszna noc”

Autor: Caroline Roque

Ilustracje: Gregoire Mabire

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Ostatnia książka z tego kwartetu jest nieco odmienna wizualnie oraz przede wszystkim jej bohaterami są myszy zamiast dzieci.

Rodzina tych miłych gryzoni każdego wieczora wyrusza na ,,zakupy”. Uzbrojeni w latarkę oraz nóż do sera wymykają się ze swojego bezpiecznego i przytulnego domu, żeby zdobyć coś do jedzenia. 

Każdorazowo ich strach przed ,,Potworem na łóżku”, którego nigdy nie widzieli, ale często go słyszą, gdy wymykają się z norki, paraliżuje całą rodzinę. Pewnego dnia rodzeństwo – Franek i Hania postanawiają wreszcie przekonać się, kim jest owa poczwara! 

Nie zdradzę zakończenia, ale możecie być pewni – jest bardzo przewrotne i zadawalające! 

Książka zbudowana jest na aurze tajemniczości, niepewność bohaterów przenosi się na czytelnika sprawiając, że to bardzo wciągająca i ciekawa bajka! 

Wszystkie te historie mają niewielką ilość tekstu i dużo pełnostronicowych ilustracji. Dzięki temu, że są bardzo lekkie i prawie nic nie ważą, można zabierać je ze sobą na wycieczki, do przedszkola lub do szkoły.

Polecam dzieciom już od 5. roku życia.

Artykuł Szybki przegląd nowości od Wydawnictwa Arti pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: ,

Autor: Luc Foccroulle

Ilustracje: Annick Masson

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie wszyscy muszą być we wszystkim dobrzy. Czasami jednak po prostu chcemy być trochę tacy sami jak inni, szczególnie kiedy jesteśmy małymi dziećmi (lub żabami…). 

,,Berta i Żabi chór” to pięknie ilustrowany picturebook duetu Luc Foccroulle oraz Annick Masson, który porusza bardzo konkretne zagadnienie.

Nie da się ukryć, że żaby nie mają zbyt wiele cech swojego gatunku, którymi mogłyby się chwalić na prawo i lewo. Jednym z nich być może jest możliwość zamieniania się w książąt, ale – nie oszukujmy się – są to przypadki raczej marginalne. 

Żaby to dość nieprzyjemne w swojej powierzchowności zwierzęta. Mają jednak jedną ogromną zaletę – pięknie kumkają. 

Przy stawie panuje poruszenie, ponieważ żabi książę wkrótce bierze ślub. Berta – główna bohaterka książki, postanawia pierwszy raz wziąć udział w przesłuchaniu do chóru. Jest dość dużą żabką, dlatego robi dobre pierwsze wrażenie na dyrygencie.

Niestety okazuje się, że Berta nie ma absolutnie żadnego słuchu. Zaprzyjaźnia się z Lucy, inną żabką, która z kolei zostaje zdyskwalifikowana ze względu na zbyt mały wzrost.

Żaby wspólnie się dogadują i łączą siły. Dają bardzo udany występ razem i jednocześnie wszystkich nabierają (nie zdradzę w jaki sposób – przeczytajcie). Bertę jednak zupełnie nie cieszy oszukany sukces. Postanawia przyznać się do machlojek i dalej rozwijać się już w swojej prawdziwej pasji, czyli gotowaniu.

,,Berta i Żabi chór” to bardzo prosta, ale niezwykle interesująca książka, w której pokazuje się najmłodszym czytelnikom, że nie zawsze trzeba być we wszystkim dobrym. Czasami nie warto robić to samo, co inni, ale spróbować posłuchać swojego wewnętrznego głosu. Z drugiej strony – nie powinno nikogo oceniać się przez pryzmat jego wyglądu. Najbardziej istotna jest osobowość i podejmowanie samodzielnych decyzji.

Jedynie co można byłoby zarzucić tej sympatycznej książeczce, to dość niedbałe tłumaczenie. Ma się wrażenie jakiegoś pośpiechu. Książka, która jest pośrednio o muzyce, i co więcej – ma teksty piosenek na wewnętrznych stronach okładki, powinna mieć bardziej rytmiczny tekst. Tutaj trochę tego brakuje.

Jednak całościowo to jedna z tych pozycji, które rzeczywiście są o czymś! Ma wartościowe przesłanie i z pewnością jest dobrym punktem wyjścia do rozmów o talentach, zajęciach dodatkowych lub po prostu – porównywaniu się z innymi oraz skutkach takiego postępowania.

Polecam dzieciom powyżej 2. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://artiwydawnictwo.pl/premiery/1998-berta-i-zabi-chor-9788377409640.html

Artykuł Berta i Żabi chór – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Marie-Isabelle Callier

Ilustracje: Annick Masson

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Słowo ,,nie” zaczyna w pewnym momencie wywoływać w rodzicach trudne do opisania wrażenie, które chyba najlepiej można byłoby porównać ze… zniecierpliwieniem.  

Czasami jednak trzeba postawić wszystko na jedną kartę, żeby zamienić znielubione ,,nie” w upragnione ,,tak”.

,,Nie, nie, nie!” to picturebook Marie-Isabelle Callier z uroczymi ilustracjami Annick Masson.

Opowiada historię małej Julki, która przeżywa typowy dla jej wieku (około dwóch do trzech lat) etap buntu. Dziewczynka uwielbia się bawić i miło spędzać czas, ale neguje każdą prośbę swojej mamy. Nie zgadza się na sprzątanie zabawek, nie chce chodzić spać wtedy, kiedy musi oraz czasami po prostu gniewnie wybucha.

Mama Julki nazywa te niespodziewane napady złości małym potworem, który mieszka sobie w dziewczynce i po prostu czasami daje o sobie znać.

Kiedy jednak pewnego dnia bohaterka zostaje cały dzień i całą noc u swojej koleżanki, okazuje się, że bardzo tęskni za mamą. Wtedy też przestaje na wszystko się nie zgadzać. Kiedy znowu widzi mamę, jest bardzo szczęśliwa i wreszcie wypowiada piękne słowo ,,tak”! 

,,Nie, nie, nie!” to jeden z tych typów książek dla dzieci, które nie skupiają się na nazywaniu wszystkich zachowań występujących w niej bohaterów. To po prostu przytoczona pewna historia z której można wysnuć jakieś wnioski, ale wcale nie trzeba.

Dzieci słuchając o losach małej Julki z pewnością dostrzegą podobieństwo między nią a samym sobą. Jest duża szansa, że odbiorą uparte negowanie wszystkiego nie tylko jako sprawianie innym przykrości, ale także bezcelowy upór i pewien objaw słabości. 

Książka może także przygotować dzieci na pierwsze samodzielne nocowanie poza domem, albo wspólne spędzanie czasu z rówieśnikami. 

,,Nie, nie, nie!” to ciekawa pozycja, która pomoże przetrwać trudny okres zarówno dzieciom, jak i rodzicom. 

Polecam ją maluchom od 2. roku życia. 

Artykuł Nie, nie, nie! – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: 

Autor: Thierry Robberecht

Ilustracje: Gregoire Mabire

Tłumaczenie: Izabela Kurek

Wydawnictwo: Arti

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Każda dobra historia potrzebuje czarnego charakteru. Nawet w bajce, baśni lub opowiadaniu – a może zwłaszcza tam, postać, która uwypukla dobro jest na wagę złota.

Dokładnie o tym jest książka ,,O Wilku, który wypadł z książki”, która w bardzo dobitny sposób pokazuje, jak role mogą szybko się odwrócić. 

Jej autorem jest Thierry Robberecht, a niezwykle różnorodne ilustracje przygotował Gregoire Mabire. 

Historia rozpoczyna się niepozornie, kiedy jedna z książek spada z regału na podłogę. Jestem przekonana, że taki widok dla wielu czytelników to chleb powszedni (szczególnie w przypadku zbyt licznie obłożonych regałów). Z książki wychodzi Wilk, który będąc w niej pewną siebie i groźną postacią, staje się nagle cichy i wystraszony. Nowe miejsce nieco go przeraża.

Nie pomaga fakt, że niedaleko czai się kot. Wilk musi szybko uciekać i szukać schronienia w którejś z książek.

To bardzo ciekawy pomysł fabularny, który skacze z jednej opowieści do drugiej. Wilk musi odnaleźć taką historię, w której będzie mile widziany. Niestety bohaterowie opowiastek mają zawsze bardzo dobre usprawiedliwienia. 

Kiedy już ma się wrażenie, że Wilk nie odnajdzie bezpiecznego miejsca – trafia na książkę, w której naprawdę jest potrzebny! Okazuje się bowiem, że jest tam mała bohaterka, która długo już na niego czeka (podejrzewacie, kim ona może być?). 

,,O Wilku, który wypadł z książki” to obrazkowa opowieść, w której wiele się dzieje. Dostarcza czytelnikowi masę emocji i przede wszystkim zachęca do samodzielnego odkrywania różnych historii. 

W książkach można znaleźć niezliczoną ilość bohaterów, istnieje możliwość zobaczenia pięknych miejsc oraz usłyszenia wyjątkowych przygód. Ta pozycja pokazuje, jak ciekawe może być samodzielne odkrywanie literatury – każda kolejna pozycja to niespodzianka, która czeka na nas ukryta pod okładką. 

W przypadku tej pozycji warto wspomnieć także o bardzo ładnym wydaniu i ilustracjach, które zmieniają się wraz z historiami. 

,,O Wilku, który wypadł z książki” to książka dla dzieci od 3. roku życia. Pokochają ją wszystkie przedszkolaki oraz uczniowie pierwszych klas szkoły podstawowej. 

Artykuł O Wilku, który wypadł z książki – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.