Kiedy zastanawiamy się, jaki ktoś jest w środku, zazwyczaj mamy na myśli jego osobowość.  Okazuje się jednak, że przyglądając się wyłącznie kościom, można byłoby dowiedzieć się sporo ciekawego o konkretnym człowieku. 

Tajemnice szkieletów i wszystko o kościach

I nie tylko o człowieku, bo szkielet to także fundament istnienia wielu gatunków żyjących istot. To one mają dość duży wpływ na to, jak funkcjonujemy, poruszamy się, a nawet – reagujemy na zagrożenia.

Tajemnice szkieletów. O czym klekoczą kości? to kolejna, rewelacyjna książka z serii popularnonaukowych pozycji od wydawnictwa Nasza Księgarnia. Jej twórcami są Marta Guzowska (autorka Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy) oraz Wiesław Więckowski – profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Za zachwycającą oprawę wizualną odpowiada z kolei Joanna Czaplewska (jej ilustracje mogliśmy oglądać zarówno w Archeologii jak i w Nasze cztery kąty, czyli jak dawniej mieszkano).

O co zapytać archeologa?

Zanim jednak książka pozwoli czytelnikom zagłębić się w tajemnice szkieletów, czeka ich przyspieszony kurs, wyjaśniający skąd one w ogóle się wzięły – bo przecież bardzo dawno temu, kości nie miał prawie żaden organizm żywy. 

Tajemnice szkieletów. O czym klekoczą kości? dla lepszego zrozumienia tematu, została podzielona na pięć dużych części, zawierających wiele pomniejszych rozdziałów. 

Pierwsza oraz druga część to – w dużym uproszczeniu – zarys historyczno-ewolucyjny, część trzecia skupia się na omówieniu poszczególnych kości, czwarta zdradza najciekawsze tajemnice, a piąta jest zbiorem kilku intrygujących pytań zadanych archeologowi.

Popularnonaukowa książka dla dzieci, młodzieży i dorosłych

Jeżeli więc myśleliście, że Tajemnice szkieletów. O czym klekoczą kości? to przede wszystkim ,,sucha” lekcja anatomii – to posłuchajcie tego. Autorzy opowiadają m.in. o:

• trochę strasznych, ale bardzo ciekawych, z medycznego punktu widzenia, chorobach kości (wydłużających się kościach w zespole Marfana czy grubszych w zespole Pageta),
• o krępowaniu stóp i deformacjach kości w dawnej kulturze chińskiej,
• o tym w jaki sposób określić dietę danej osoby, tylko na podstawie jej kości.

A to zaledwie ułamek tego, czego można się po tej książce spodziewać. Poza tym, została ona napisana przystępnym, anegdotycznym językiem, zdecydowanie przemawiającym nawet do tych, którzy nigdy wcześniej nie podejrzewaliby się o zamiłowanie do archeologii.

Tajemnice szkieletów. O czym klekoczą kości sprawdzi się dla każdego powyżej 10 roku życia. Będzie świetnym, zaskakującym prezentem – na przykład na Dzień Dziecka czy pocieszem przy różnych, nieszczęśliwych złamaniach.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/tajemnice-szkieletow–o-czym-klekocza-kosci/p3670.html

Artykuł Tajemnice szkieletów. O czym klekoczą kości? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Lucy. Nadzieja
➜ Scenariusz: Patrick Norbert
➜ Rysunki: Tanino Liberatore
➜ Tłumaczenie: Krzysztof Umiński
➜ Wydawnictwo: Kultura Gniewu
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: wybitna

Kim była Lucy? Jej ciało odnaleziono 24 listopada 1974 roku w Etiopii. Otrzymała imię zainspirowane piosenką Beatlesów ,,Lucy in the Sky with Diamonds”, którą świętowano w obozie archeologów to niezwykłe znalezisko. Lucy stała się bowiem jedną z najważniejszych przedstawicielek gatunku Australopithecus afarensis, żyjącą w Afryce około 3,2 miliona lat temu.

Historia o człekokształtnej Lucy

Pozwoliła potwierdzić teorię ewolucji człowieka i sama stała się symbolem człowieczeństwa. Od tego czasu inspiruje nie tylko naukowców czy archeologów, ale także artystów z całego świata. Do tego grona dołączył również duet niezwykle utalentowanych – Patricka Norberta oraz Tanino Liberatore.

,,Lucy. Nadzieja” to ich komiksowy album zrealizowany z niezwykłą precyzją i wyobraźnią. Opowiada sfabularyzowaną historię Lucy, która zaskakująco przypomina losy innych, zupełnie ludzkich bohaterów.

Macierzyństwo i miłość

Muszę przyznać, że ta pozycja wyjątkowo mocno na mnie podziałała. Bardzo możliwe ze względu na fakt, że sama mam w domu miesięczne dziecko, a ,,Lucy. Nadzieja” opowiada w dużej mierze o relacji między matką a bezbronnym niemowlęciem. Czytelnik powinien liczyć się z tym, że komiks z reporterską wręcz skrupulatnością oddaje niebezpieczeństwa, które czyhają na bohaterów w otoczeniu dzikiej i bezlitosnej przyrody.

Ciężarna Lucy na skutek burzy rozłączyła się ze swoimi pobratymcami i była zmuszona wędrować w samotności. Wkrótce napotkała grupę podobnych, a jednak innych niż ona człekokształtnych. Wydawali się jej znacznie bardziej rozwinięci i agresywni zarazem. Obserwowała ich z ukrycia. Szczególnie zainteresował ją samiec o imieniu Adam, którego wygnano za próbę przejęcia władzy.

Fundament człowieczeństwa

W ,,Lucy. Nadzieja” mamy do czynienia z bohaterką, która nie czuje się związana ze swoją grupą. Wydaje się być bardziej skłonna do refleksji niż oni – inaczej reaguje także na otoczenie. W Lucy twórcy komiksu ujęli pierwsze oznaki człowieczeństwa. Obdarzyli ją nie tylko zwierzęcymi instynktami, ale również nauczyli kochać, ufać i wyciągać wnioski.

To niezwykła, bardzo emocjonalna opowieść, która dla czytelników będzie nie tylko cenną lekcją historii, ale i poruszającym świadectwem tego, co ukryte jest w każdym człowieku, a o czym często nie pamiętamy. Lucy przypomina jak ważna jest walka o przetrwanie, a jednocześnie towarzystwo kogoś zaufanego. Bez względu na to czy jest się istotą człekokształtną, zwierzęciem czy człowiekiem – poczucie bezpieczeństwa i wsparcie innych to fundament funkcjonowania.

Polecam ten niezwykle ilustrowany i opowiadany komiks, będący na granicy poezji, reportażu oraz pozycji popularnonaukowej. Jestem przekonana, że na długo pozostanie w pamięci każdego czytelnika powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://kultura.com.pl/kultura-gniewu/438-lucy-nadzieja.html

Artykuł Lucy. Nadzieja – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Chcielibyście zostać zawodowymi poszukiwaczami skarbów? Odkrywać tajemnice przeszłości i łączyć wskazówki, które mogą doprowadzić do zadziwiających faktów? Nic prostszego! Wystarczy sięgnąć po to wznowienie jednego z najciekawszych podręczników dla młodych… archeologów!

,,ARCHEOKIDS Kreatywny podręcznik młodego archeologa” to starsza siostra książki, o której opowiadałam ostatnio, a która to także należy do edutainmentu, czyli idei łączącej edukację z rozrywką (mowa o ,,Ekonomia: odkrywam, rozumiem, działam”). Jej autorami jest pięcioro prawdziwych archeologów, którzy połączyli siły w celu stworzenia pozycji będącej początkiem wielkiej przygody dla młodych odkrywców.

Kreatywna książka o archeologii dla dzieci

Książka została podzielona na szereg rozdziałów i początkowo tłumaczy odbiorcom podstawowe pojęcia. Dowiadujemy się czym w ogóle zajmuje się archeologia, jak zostaje się archeologiem czy jak należy przygotować się do wykopalisk. Będziecie jednak zdziwieni jakich jeszcze ciekawostek może dostarczyć ,,ARCHEOKIDS”! 

Autorzy wplatają w tekst słowa, które nawet niektórym dorosłym mogą wydawać się tajemniczymi, zaszyfrowanymi hasłami… być może nigdy wcześniej nie słyszeliście o czymś takim jak: epigrafia, stratygrafia czy bioarcheolog. Nie martwcie się jednak! Kreatywny podręcznik w prosty sposób opisuje nawet najbardziej skomplikowane pojęcia! Przy okazji inspiruje kolejnymi ciekawostkami i… zachęca do aktywności!

Zadania do rozwiązywania

W ,,ARCHEOKIDS Kreatywny podręcznik młodego archeologa” znajdziecie bowiem sporo zadań, które nawiązują do treści z poprzedzającego je rozdziału. Począwszy od prostego na rozgrzewkę łączenia kropek czy zamalowywania konkretnych fragmentów obrazka, po takie wymagające uruchomienia umysłu, łączenia faktów czy rysowania.

Książka pozwala się więc doskonale zaangażować, czerpać wiedzę z rozkładówek pełnymi garściami i przy okazji dobrze bawić – bo właśnie o to chodzi w idei edutainmentu.

Świat archeologii

Ten podręcznik o archeologii nie mógłby jednak istnieć, gdyby nie rozdziały poświęcone największym, archeologicznym odkryciom. Druga część książki to właśnie całkiem pokaźny zbiór ciekawostek dotyczących miejsc lub konkretnych odkryć, których ludzkość dokonała na przestrzeni wieków.

Muszę przyznać, że ,,ARCHEOKIDS” udowadnia, że można zrobić ciekawą pozycję dla młodych czytelników, jednocześnie traktując ich jak poważnych, aspirujących na prawdziwych zawodowców ludzi. Mimo, że książka wzbogacona jest o przyjemne dla oka, kolorowe ilustracje, we wnętrzu znajdziecie też fotografie i przede wszystkim – mnóstwo wartościowego tekstu, który może mieć pozytywny wpływ na wybór przyszłej profesji waszego dziecka!

Polecam ,,ARCHEOKIDS” odbiorcom już powyżej 9 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://levyz.pl/shop/archeokids-kreatywny-podrecznik-mlodego-archeologa/

Artykuł Kreatywna książka o archeologii dla dzieci – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Marta Guzowska

Ilustracje: Joanna Czaplewska

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2021

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Możliwość znalezienia w ziemi skarbów sprzed dziesiątek lat jest niezwykle ekscytująca. Monety z czasów, kiedy żyli nasi prapradziadkowie, fragmenty naczyń, a nawet rozmaite narzędzia, to zaledwie wstęp do świata archeologii. Pod naszymi stopami można znaleźć przedmioty, które zmieniają postrzeganie na historię!

,,Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy” to niezwykła książka Marty Guzowskiej z ilustracjami Joanny Czaplewskiej. Pięknie wydana, zagłębia się w tematykę wykopalisk z z odpowiednią powagą, ale i dużą kreatywnością.

Być może niektórym z młodszych czytelników wydaje się, że praca archeologa to ciągłe przygody i sensacyjne odkrycia. Ta lektura dość bezpośrednio odnośni się do takiego stanowiska. Szczerze mówiąc, może nawet zniechęcić nie do końca zmotywowanego przyszłego archeologa do głębszego zainteresowania się tym tematem (przede wszystkim ze względu na brak koloryzowania).

Książka dzieli się na kilka rozdziałów, począwszy od uzasadnionego wstępu oraz słowniczka z najważniejszymi pojęciami, po (mój ulubiony) rozdział składający się na konkretne pytania oraz odpowiedzi związane z archeologią, dział z najważniejszymi odkryciami, mitami, które udało się obalić; aż do miejsc, gdzie warto się wybrać, żeby zobaczyć najciekawsze znaleziska. 

Autorka książki odpowiada na pytania dość proste do rozpracowania, ale i też takie, które prawdopodobnie zadaje sobie większość dorosłych. Jak archeolodzy dowiadują się ile lat ma ich znalezisko? Które z nich są najważniejsze? Co wydarzyło się podczas najbardziej znaczących wykopalisk? 

Zamieszczone dane w ,,Archeologii. Mumie, złoto i stare skorupy” są bardzo aktualne więc z powodzeniem możemy się z nich dowiedzieć na jakim etapie odkryć jesteśmy. Autorka pozostawia nam także tropy, czyli pisze o miejscach, które od wielu lat nie zostały odnalezione, a ich wizja spędza sen z powiek archeologom na całym świecie.

Dla osób, które lubią po dobrej lekturze rozprostować kości, jest nawet dział z polskimi muzeami. Zgodnie z poleceniem można wybrać się na przykład do Rezerwatu Archeologicznego w Biskupinie, zwiedzić Jaskinię Raj czy odwiedzić Muzea Narodowe w Krakowie bądź Warszawie, żeby jeszcze bardziej wyposażyć się w wiedzę. A co później? Nie pozostaje nic innego, jak zacząć myśleć o karierze archeologa! Ale nawet i na to książka ma swój przepis.

,,Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy” została bogato zilustrowana, a podawana wiedza, choć jest jej dużo, łatwo wchodzi do głowy i… inspiruje! 

Polecam tę książkę wszystkim czytelnikom powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/archeologia–mumie–zloto-i-stare-skorupy/p2935.html

Artykuł Archeologia. Mumie, złoto i stare skorupy – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Seria: Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai

Autor: Martin Widmark

Ilustracje:  Helena Willis

Tłumaczenie: Barbara Gawryluk

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Biuro Detektywistycznego Lassego i Mai” to jedna z najbardziej popularnych serii książek dla dzieci, które lubią odkrywać tajemnice i podążać śladami wskazówek. 

Ostatnio miał premierę 26-sty tom w którym przyjaciele z małego miasteczka Valleby zasłynęli jako prawdziwi detektywi, potrafiący rozprawić się z każdą zagadką!

,,Tajemnica srebra” to historia z podtekstem archeologicznym. Akcja dzieje się tu wokół wykopalisk, które stają się obiektem zainteresowania wszystkich mieszkańców. Jedni są bardzo zaciekawieni jak wyglądają prace archeologów, a innym przeszkadza zablokowanie całej ulicy!

Tytułowe srebro nie będzie tu grało jednak pierwszych skrzypiec. Najwięcej uwagi będą bowiem wymagały… czerwone kalosze o niezwykle małym rozmiarze!

Zadaniem Lassego i Mai będzie odnalezienie złodzieja niecodziennego obuwia, dowiedzenie się kto włamał się na wykopaliska oraz śledzenie trzech podejrzanych, którzy mają powody, żeby nieźle namieszać!

Książka pod względem wizualnym, jak i treściowym w niczym nie odstaje od swoich poprzedniczek. Jest doskonałym uzupełnieniem takich części jak ,,Tajemnica zamku” czy ,,Teatr z Lassem i Mają” (który jednocześnie nawiązuje do kilku z tytułów). 

Autorem serii jest Martin Widmark, który słynie także z serii dla nieco starszych dzieci ,,Dawid & Larisa”.

Silne duety to najwyraźniej jego specjalność. Główni bohaterowie są przebiegli, mają świetne pomysły i nie umykają im żadne szczegóły. Co innego w przypadku dorosłych – w ,,Biurze Detektywistycznym Lassego i Mai” osoby pełnoletnie w większości zachowują się bardzo… oryginalnie. 

Dyrektorka muzeum jest niezwykle nieuprzejma dla swojego męża, pastor wygłasza dość kontrowersyjne tezy i nikt go nie szanuje, a pracujący w hotelu mężczyzna potrafi się obrazić o każdą drobnostkę. 

Pomijając jednak kreacje dorosłych, Lasse i Maja to bohaterowie idealni. Najnowszy tom wciąga ciekawą fabułą, a dzięki wielu detalom w ilustracjach – można samemu spróbować zmierzyć się z zagadką. 

,,Tajemnica srebra” będzie fantastycznym uzupełnieniem całej serii, ale równocześnie może być pierwszą książką w zbiorze, jeżeli ktoś nie zdążył poznać cyklu wcześniej. 

Polecam ją dla dzieci powyżej 7. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/tajemnica-srebra.html?dir=asc&order=a

Artykuł Tajemnica srebra – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Fleur Daugey

Ilustracje: Sebastien Mourrain

Tłumaczenie: Monika Szewc – Osiecka

Wydawnictwo: Polarny Lis

Rok wydania: 2018

Objętość:  chudzina

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Opowieści o mumiach to idealna okazja, żeby opowiedzieć o historii, archeologii oraz o sposobach na sprawdzanie niektórych informacji, w jakie utarło się wierzyć na przestrzeni setek lat.

,,Kto się boi mumii?” to książka Fleur Daugey, która zawiera dużą dawkę ciekawostek naukowych przekazanych prostymi słowami i ubarwionymi fantastycznymi ilustracjami autorstwa Sebastiena Mourraina.

Wypełnia lukę w literaturze dla dzieci i młodzieży, które interesują się tego typu archeologicznymi nowinkami. Rezygnuje ze skomplikowanej terminologii na rzecz tej niezbędnej, którą rozwija w słowniczku.

,,Kto się boi mumii?” to pewnego rodzaju odczarowanie pewnych sztampowych haseł, które się z nimi kojarzą. Książka uświadamia czytelnikowi, że egipskie mumie wcale nie są najstarsze, a ich badanie może ogromnie przyczynić się całej historii!

To, czego także można się z niej dowiedzieć to spora ilość ciekawostek. Jedną z najdziwniejszych i najstraszniejszych była ta ze swego rodzaju zabawą z ,,mystery boxami”, która polegała na otwieraniu mumii i sprawdzaniu co (lub kto) jest w środku przez XIX-wiecznych bywalców salonów.

Książka zawiera dużą liczbę popularnych faktów, ale z pewnością każdemu może zaoferować także coś, o czym jeszcze nigdy wcześniej nie słyszał.

Podsumowuje temat związany z urządzeniami, które wykorzystuje się do badania mumii, opowiada o największych światowych odkryciach, niesamowitych zbiegach okoliczności oraz nawet o współczesnych nawiązaniach do mumii.

Ostatniego człowieka w Europie poddano mumifikacji w XXI wieku w Londynie! W ramach eksperymentu naukowego ogłoszono poszukiwania i znaleziono chętnego. Po jego śmierci zmumifikowano go i obecnie przebywa z Gordon Museum of Pathology, gdzie odwiedzający mogą go oglądać.

Ze względu jednak na sam charakter pozycja nie nadaje się dla najmłodszych czytelników. Będzie za to idealną książką dla dzieci powyżej 10-ego roku życia, które nie przeraża śmiałe omawianie części ciała człowieka, tematyka śmierci oraz odbywanie różnych praktyk przy okazji mumifikacji.

Ilustracje odciążają jej przekaz, ponieważ w przerysowany i zabawny sposób obrazują tekst. Także dzięki nim książka ma fantastyczny charakter i jest nie tylko ciekawym doświadczeniem pod względem merytorycznym, ale również i wizualnym!

Artykuł Kto się boi mumii? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.