Wulkany to jedno z tych zjawisk ze świata geologii, które prawdopodobnie emocjonuje ludzi w każdym wieku. Tajemnicze, nieco nieprzeniknione i przede wszystkim – ekstremalnie niebezpieczne sprawiają, że na myśl o potencjalnej erupcji, wiele osób woli się trzymać od nich z daleka. 

Nowa książka o wulkanach dla dzieci

Kiedy usłyszałam o premierze książki Wulkany. Ogień i życie wiedziałam, że będę musiała ją przeczytać. Tym bardziej, że ukazała się ona w formie komiksu, jako część udanej serii Naukomiks, w ramach których wydano już m.in.:

• Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu,
• Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie,
• Roboty i drony. Dawno temu, teraz i w przyszłości,
• Samochody i ich fascynujące silniki,
• Psy. Od drapieżników do obrońców,
• Wielcy filozofowie. Prawdziwi mędrcy to buntownicy,
• Mitologia Greków i Rzymian w komiksie.

Autorem pozycji o wulkanach jest Jon Chad, którego możecie już kojarzyć z tego samego cyklu, ale z tytułu Układ słoneczny. Nasze miejsce w kosmosie. Swój wkład w tę pozycję miała także Sophie Goldstein, która odpowiadała za kolorowanie rysunków.

Edukacyjna seria Naukomiks w komiksie

Wulkany różnią się od innych pozycji ze wspomnianego cyklu, bo zawierają dość znaczący wątek fabularny. Głównymi bohaterami są dzieci oraz ich opiekunowie, którym przyszło żyć w postapokaliptycznym świecie. Świecie, na którym zapanowała wieczna zima – brakuje drzew, ziemia jest zamarznięta na kość, a jedyną możliwość ogrzewania zapewniają palone rzeczy po poprzedniej cywilizacji.

Trudno nie zgodzić się faktem, że takie rozwiązanie ma dużo minusów. Jednym z nich jest jego czasowość – kiedyś znajdywane rzeczy się skończą, a wtedy nic nie będzie w stanie ocalić niewielkich, ocalałych plemion przed przejmującym zimnem. Czy aby na pewno?

Wulkany jako zapewnienie niewyczerpalnego źródła ciepła

Jedna z bohaterek Wulkanów. Ogień i życie, odnajduje starą książkę, w której dość szczegółowo opowiadano o wulkanach. Dziewczyna zyskuje przekonanie, że to właśnie niegasnące ich ciepło może zmienić los jej bliskich.

Książka serwuje czytelnikom naprzemiennie wątki fabularne z tymi bardzo konkretnie edukacyjnymi. Być może wiele z wykreowanych sytuacji jest zbyt naciągana na potrzeby przedstawienia jakichś faktów, jednak choćby pomysł porównania rodzajów eksplozji wulkanów do osobowości członków załogi poszukującej materiałów do spalenia – trzeba uznać za dość kreatywny.

Bardzo pomocne są także techniczne rysunki, ilustrujące konkretne zjawiska. Choć Wulkany. Ogień i życie należy traktować jako podstawowe wprowadzenie do tematu świata wulkanów, polecam tę książkę osobom powyżej 10 roku życia (ze względu na stopień skomplikowania pojęć oraz sposób ich wyjaśniania).

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/wulkany—–ogien-i-zycie/p3340.html

Artykuł Wulkany. Ogień i życie – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Każda skała to nowa opowieść. Wyobraźcie sobie, że przypadkowo znaleziony na spacerze kamień może mieć miliardy lat i choć brzmi to absurdalnie – nie jest to scenariusz wyssany z palca.

Edukacyjna seria dla dzieci – Naukomiks

Jedna z moich ulubionych serii popularnonaukowych dla dzieci, czyli ,,Naukomiks” właśnie urosła o kolejną książkę! Do kolekcji mądrych, ciekawie opowiedzianych i doskonale zilustrowanych pozycji dołączyła ,,Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu”. 

Jej autorem jest Andy Hirsch, który ma na swoim koncie już m.in. lekturę dotyczącą psów. Poprzednie omawiane przeze mnie książki tego cyklu znajdziecie w liście poniżej (wystarczy kliknąć w tytuł, żeby przenieść się do recenzji):

• Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie,
• Roboty i drony. Dawno temu, teraz i w przyszłości,
• Samochody i ich fascynujące silniki,
• Psy. Od drapieżników do obrońców,
• Wielcy filozofowie. Prawdziwi mędrcy to buntownicy.

Skały i minerały

Geologia może wydawać się łatwą nauką, bo co to na przykład za filozofia taka skała? Jednak procesy, dzięki którym wykształcają się planety, powstają lądy i tworzą się linie brzegowe są jednak dość skomplikowane. W komiksie znajdziecie więc dużo słów, takich jak np.: strefy subdukcji, granica konwergentna czy chondry. 

Muszę przyznać, że ,,Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu” to chyba jedna z najtrudniejszych książek z serii ,,Naukomiksu”. Czy jednak znajdziecie coś równie merytorycznego i okraszonego wieloma rysunkami ułatwiającymi rozumienie tekstu? Nie sądzę!

Ziemia, kontynenty, góry i wulkany

Przede wszystkim komiks wprowadza bohaterów – naukowczynię oraz zapatrzonego w nią ucznia, który właśnie poczynił pewne znalezisko i bardzo chce się nim pochwalić. Kobieta zabiera więc go w podróż, podczas której chłopak nie tylko pozna historię kamienia, ale również będzie miał okazję – razem z czytelnikami – dowiedzieć się wielu ciekawostek o powstawaniu Ziemi, wulkanów, kontynentów czy gór.

Przy okazji w książce znajdziecie również zapowiedź przyszłorocznej (2024 rok) premiery – Naukomiksu o wulkanach, nie mogę się doczekać! 

Jak nazywa się specjalista od kamieni szlachetnych?

Przyznam, że ja najbardziej czekałam na część poświęconą skałom osadowym, czyli tym, z których powstają różnego rodzaju minerały. W ,,Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu” znajdziecie wiele informacji na temat powstawania gipsu, kalcytu czy soli kamiennej. Dowiecie się nieco także o srebrze i złocie, choć w zasadzie minerały to nie są.

Czy jednak nabierzecie ochoty do poszukiwań różnych okazów na własną rękę? Czy dzięki tej książce dzieci zapragną zostać paleontologiem lub gemmologiem (osobą, która doskonale orientuje się w dziedzinie kamieni szlachetnych)? Nie jestem przekonana. Przede wszystkim pozycja jest bardzo gęsto wypełniona wiedzą, którą trudno przyswoić w krótkim czasie. Z tego powodu dobrze jest sobie dawkować książkę i czytać ją w małych partiach.

Polecam ,,Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu” przenikliwym, młodym umysłom zainteresowanym tematem. Książka będzie odpowiednia dla każdego powyżej 9 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/skaly-i-mineraly—–od-jaskin-do-kosmosu/p3274.html

Artykuł Skały i minerały. Od jaskiń do kosmosu – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

➜ Tytuł: Psy. Od drapieżników do obrońców
➜ Autor: Andy Hirsch
➜ Ilustracje: Andy Hirsch
➜ Tłumaczenie: Anna Studniarek
➜ Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Psy to jedne z najbardziej fascynujących stworzeń na ziemi, które mamy szczęście mieć tak blisko nas! Kiedy zobaczyłam zapowiedź wydawnictwa Nasza Księgarnia, w której ogłoszono nowość z serii ,,Naukomiks” wiedziałam, że koniecznie muszę ją wypróbować.

Ten komiksowy cykl dla dzieci rozkłada na części pierwsze wybrane tematy, sprawiając że stają się one nie tylko bardziej zrozumiałe, ale przy okazji – niezwykle ciekawe. Do tej pory ukazało się już kilka pozycji w serii. Na stronie znajdziecie recenzje m.in.:

• Rekiny. Najlepsi myśliwi w przyrodzie,
• Roboty i drony. Dawno temu, teraz i w przyszłości,
• Samochody i ich fascynujące silniki.

Komiks o psach

,,Psy. Od drapieżników do obrońców” to oczywiście sprawnie napisana oraz doskonale narysowana książka dla fanów domowych pupilów. Jej autorem jest Andy Hirsch. Głównym bohaterem uczynił on zabawnego, wielorasowego psiaka imieniem Rudy. Prowadzi on czytelników przez różne okresy na osi czasu, aby wyjaśnić skąd wzięły się psy, dlaczego się od siebie różnią oraz jak komunikują się z ludźmi.

Komiks jest więc mieszanką najważniejszych informacji o czworonogach. Przy okazji uwzględnia także ważne pojęcia, które zdają się wychodzić daleko poza biologiczne zagadnienia tożsame wyłącznie z psami.

Ewolucja oraz dziedziczenie

Ważną tezą stawianą przez autora jest ta, że psy i wilki to gatunki zwierząt, które różnią się od siebie pod wieloma względami. Narrator pod postacią Rudego pokazuje czytelnikom w jaki sposób pierwsze psy wyewoluowały od wilków i na podstawie jakich cech stały się częścią ludzkich społeczności.

W ,,Psy. Od drapieżników do obrońców” dowiecie się więc czym jest m.in. allel, chromosom, DNA, dziedziczenie czy fenotyp. Choć niektóre z pojęć są nieco trudne i bardziej skomplikowane, pozwalają lepiej zrozumieć zmiany w psach na przestrzeni wieków.

W pogoni za żółtą piłką tenisową

Poza tym w komiksie nie brakuje również wartościowej wiedzy dotyczącej uniwersalnych sposobów porozumiewania się w psim gronie lub specyfiki ich dogadywania się z ludźmi. Dlaczego niektóre zwierzęta są doskonałymi przewodnikami, a inne uważane są za domowe pupilki i typowe kanapowce? Na to i więcej pytań znajdziecie odpowiedzi w książce.

,,Psy. Od drapieżników do obrońców” to wartościowa pozycja dla fanów psów, ale również biologii. Naturalnie, nie znajdziecie tutaj dokładnych opisów ras czy rozważań nad behawiorystką psów. Autor wydaje się tylko poruszać wybrane zagadnienia i – pod pretekstem uciekającej żółtej piłki tenisowej (a dlaczego żółta piłka jest taka fajna, dowiecie się też z lektury) – mknie do przodu przez kolejne tematy.

Mimo to uważam, że komiks dostarczy każdemu mnóstwo frajdy i uzupełni jego wiedzę o podstawy, z których warto zdawać sobie sprawę. Ogromny plus także za apel dotyczący adoptowania psów!

Polecam ,,Psy. Od drapieżników do obrońców” czytelnikom już powyżej 8 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/psy—–od-drapieznikow-do-obroncow/p3211.html

Artykuł Psy. Od drapieżników do obrońców – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Emily Hawkins

Ilustracje: Lucy Letherland

Tłumaczenie: Anna Studniarek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kolejny atlas, który udowadnia, że podróżować można nie tylko po lądzie! Do serii wielkoformatowych książek popularnonaukowych (m.in. ,,Atlas cudów świata” oraz ,,Atlas przygód dinozaurów”) dołącza kolejna, zapraszająca czytelników tym razem do podwodnego świata.

,,Atlas oceanicznych przygód” jest pozycją opracowaną przez Emily Hawkins z ilustracjami Lucy Letherland. To duet, który był odpowiedzialny także za wspomnianą przeze mnie powyżej część o dinozaurach. 

Tym razem podążając przez Ocean Spokojny, Atlantycki, Arktyczny, Indyjski oraz Południowy – poznamy wiele gatunków żyjących w tamtych wodach zwierząt oraz cudów natury. Jasny i przejrzysty podział pozwala łatwiej zachwycić się różnorodnością biologiczną, ale także lepiej zrozumieć przedstawiane na rozkładówkach środowiska. 

Autorki zaplanowały emocjonujące zwiedzanie z najbardziej milusińskimi zwierzakami głębin, takimi jak: delfiny, żółwie, koniki morskie czy pingwiny. ,,Program” przewiduje jednak również atrakcje wywołujące u czytelników dreszcz…niepewności. Spoglądając w oczy żabnicy, żarłacza białego czy krokodyla z łatwością można wpaść w podziw na widok ich ogromnej siły, niezbyt reprezentacyjnego wyglądu czy po prostu… niesłusznych stereotypów. 

Za sprawą skupiania się najczęściej na określonych gatunkach, możemy lepiej poznać niektóre zwierzęta. W ,,Atlasie oceanicznych przygód” zaznaczono na mini-mapkach, na konkretnych rozkładówkach obszar bytowania danych ryb, ptaków, gadów czy ssaków, ale także ich budowę, charakterystyczne cechy czy zwyczaje.

Co uważam za wartościowe – książka nie jest przeładowana treścią. Skupiono się w niej na konkretnych gatunkach, ale także zdecydowano się na pewien sposób przekazywania informacji. Każdą rozkładówkę przede wszystkim wypełnia ilustracja, a tekst jest tutaj kwestią drugorzędną. To też sprawia, że po taką lekturę mogą sięgać młodsi czytelnicy.

,,Atlas oceanicznych przygód” jest dobrą propozycją na wakacje, ponieważ jego niebieska, orzeźwiająca paleta kolorystyczna nie tylko przeniesie nas do pięknych, często egzotycznych miejsc, ale dodatkowo nieco ochłodzi podczas upalnego lata.

Książka będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 7 roku życia. Polecam ją także jako ciekawą opcję prezentową.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/atlas-oceanicznych-przygod/p2915.html

Artykuł Atlas oceanicznych przygód – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Ben Nadicott

Ilustracje: Lucy Letherland

Tłumaczenie: Anna Studniarek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wyruszamy w wielkoformatową podróż po najpiękniejszych miejscach na Ziemi! 

,,Atlas cudów świata” duetu Lucy Letherland oraz Ben Hadicott to wizualna uczta na której główne dania to najbardziej niezwykłe budynki, zakątki przyrody czy egotyczne kwiaty. 

Książka zawiera 31 miejsc oraz zjawisk, które są na obowiązkowej liście do zobaczenia każdego podróżnika, w każdym wieku. Kompas w dłoń i ruszamy!

Przygoda rozpoczyna się od Australii i Oceanii. Pozycja składa się zarówno z map na których zaznaczono najciekawsze atrakcje oraz rozkładówek, gdzie skupiono się na jakimś konkretnym miejscu. 

Tekstu także jest dość sporo, choć umieszczono go w sprytny sposób. Jest jeden, niezbyt długi blok z ogólnymi informacjami i wiele pojedynczych zdań, które podpisują bezpośrednio przedstawiane sytuacje. 

Autorzy postarali się, żebyśmy czytając książkę, poczuli się, jakbyśmy rzeczywiście byli w tych wszystkich miejscach! Opisy skupiają się na charakterystyce przyrody wymieniając szczegóły, które wprowadzają nas w odpowiedni nastrój. Dojeżdżając do Uluru, góra będzie się do nas powoli przybliżać. Poczujemy na sobie pył, zrobi nam się gorąco, ale po drodze zauważymy też dużo fascynujących zwierząt. Z kolei, żeby dotrzeć do Hagii Sophii będziemy musieli przejść ruchliwymi ulicami Stambułu, mijając z daleka cieśninę Bosfor. 

Ogólnie ,,Atlas cudów świata” został podzielony przede wszystkim według kontynentów, a następnie na każdym z nich wyróżniono najciekawsze miejsca (niestety w Polsce autorzy nie doszukali się żadnego cudu ). 

W Europie mamy szansę zobaczyć zorzę polarną, Mont-Saint-Michel (piękne miejsce o którym mówi się zdecydowanie zbyt mało!), Koloseum czy zamek Neuschwanstein (najbardziej baśniowy zamek świata!). 

Z kolei Ameryka Północna to na przykład Dolina Yosemite, Azja to Mount Everest lub Wielki Mur Chiński, a Ameryka Południowa – Machu Picchu czy Pantanal w Brazylii. 

Książka pokazuje jak piękny i niezwykły jest świat. Inspiruje i sprawia, że ma się ochotę zwiedzać, czytać o tych miejscach i wyszukiwać zdjęć w internecie. To doskonała motywacja do nauki, ale także snucia planów na przyszłość i marzeń. 

Na końcu pozycji jest także rozkładówka z elementami do odnalezienia, dlatego można tę książkę potraktować również jako wyszukiwankę. 

Polecam ją dzieciom powyżej 4. roku życia. Będzie idealnym pomysłem na prezent urodzinowy zarówno dla przedszkolaka jak i ucznia szkoły podstawowej.

Link do strony Wydawnictwa: https://nk.com.pl/atlas-cudow-swiata/2754/ksiazka.html#.XkW03C2Bgnc

Artykuł Atlas cudów świata – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: ,,Gliniany most”

Autor: Markus Zusak

Tłumaczenie: Anna Studniarek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Nie pamiętam, żebym już dawno spędziła tak dużo czasu z jedną książką. Zazwyczaj jestem krótkodystansowcem – czytam szybko, zachwycam się i odkładam. Czasami wracam do jakichś tytułów, ale to raczej po kilku miesiącach, może latach.

W przypadku ,,Glinianego mostu” było inaczej, i to nie tylko ze względu na ponad 500 stron objętości powieści. Ta książka jest jak poezja. Czasami trzeba powrócić do rozdziału sprzed paru stron, żeby lepiej zrozumieć całość. Innym razem wskazane jest nawet trochę wybiec w przyszłość.

To ambitna i wymagająca książka, która jednak daje dużo więcej satysfakcji, niż standardowe powieści.

,,Gliniany most” jest historią napisaną przez Markusa Zusaka, znanego całemu światu ze ,,Złodziejki książek”. To właśnie ten drugi tytuł jest jego największym bestsellerem, choć ja po przeczytaniu najnowszej książki, która ukazała się dzięki Wydawnictwu Nasza Księgarnia, zaczynam mieć pewne wątpliwości czy słusznie.

,,Gliniany most” to opowieść o rodzinie Dunbarów, mieszkającej w odległej Australii. Głównymi bohaterami jest tutaj pięciu chłopców, którzy są dla siebie nie tylko braćmi, ale także przyjaciółmi.

Ich życie było trudne, a los wielokrotnie wystawiał ich na próbę. Najpierw rak zabrał ich ukochaną mamę, później zostawił ojciec. Pieczę nad wszystkimi przejął najstarszy, 18-letni Matthew. To on jest narratorem tej historii. Opowiada ją z perspektywy czasu, kiedy wszyscy są już dorośli, ale przeszłość dalej silnie na nich oddziałuje.

Tytułowy ,,Gliniany most” to próba porozumienia. Poszukiwanie wybaczenia i zrozumienia, pokonywania słabości i udowadniania światu własnej wartości.

Największą rolę w całej powieści odgrywa bowiem Clay, środkowy z braci, który jako ten najbardziej wrażliwy, ale także najbardziej doświadczony, staje się pośrednikiem pomiędzy tajemnicami dorosłych, a młodzieńczą chęcią życia.

To właśnie Clay zdecyduje się pomóc ojcu budować most. Zapomni o tym, co zrobił i postawi swego rodzaju pomnik na pamiątkę dwóch kobiet, które były dla niego najważniejsze na świecie.

,,Gliniany most” opowiada wiele historii. Tutaj każda kluczowa postać ma swoją przeszłość i przyszłość. Z jednej strony sprawność autora w posługiwaniu się słowem, można przyrównać do poezji, ale z drugiej – nie pozostawia on miejsca na niedopowiedzenia. Bohaterowie stają się prawdziwi, bo ich motywy są niezwykle uzasadnione. Nikt nie może podważać ich decyzji. Jedyne co można zrobić, to zrzucić ich wybory na karb przeznaczenia.

Markus Zusak pisze jednak w ten sposób, że długo po przeczytaniu jego książek, nie sposób przestać o nich myśleć. Prześwietla na wylot ludzkie charaktery i pozostawia w czytelnikach wiele pytań, na które nie ma prostych odpowiedzi.

,,Gliniany most” nie jest łatwą lekturą. Szczególnie na początku, kiedy musimy zaufać w pełni autorowi, że jego intencje są szczere i nie próbuje wyprowadzić nas w pole. Kiedy już złapie się rytm, historia zaczyna płynąć, a my z każdą chwilą żałujemy, że zbliżamy się do końca.

Polecam tę lekturę starszym nastolatkom, którzy odważą się z nią zmierzyć. Jestem przekonana, że zachwyci ich spostrzeżeniami na temat braterskiej miłości, poczucia winy, empatii i po prostu – radzenia sobie z przeznaczeniem.

,,Gliniany most” to książka, którą każdy powinien przeczytać, niezależnie od tego czy wcześniej czy później.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/gliniany-most/2678/ksiazka.html#.XQu83tMzZE4

Artykuł Gliniany most – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Emily Hawkins

Ilustracje: Lucy Letherland

Tłumaczenie: Anna Studniarek

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Pamiętam, że kiedy miałam kilka lat, fascynowały mnie dinozaury. Uwielbiałam czytać o ich zwyczajach, uczyć się na pamięć nazw i wyszukiwać w kioskach ich plastikowych figurek.

Dinozaury kojarzyły mi się z mitycznymi smokami, tyle że one istniały naprawdę!

W związku z tą fascynacją przeczytałam wiele książek na ich temat, oglądałam mnóstwo albumów i wyszukiwałam opowieści, gdzie były bohaterami.

Dzięki temu wiem, czym powinna charakteryzować się dobra książka o dinozaurach, i również dzięki temu mogę śmiało napisać, że ,,Atlas przygód dinozaurów” zdecydowanie spełnia swoją rolą zaspokojenia ciekawości młodych odkrywców!

Na samym początku rzuca się w oczy duży format książki. Sama nazwa także zobowiązuje, ponieważ tuż po stronie tytułowej, pojawia się mapa świata. Autorka Emily Hawkins oraz ilustratorka Lucy Letherland zaznaczyły na niej wybrane rodzaje dinozaurów, dzięki czemu czytelnik może łatwo zdać sobie sprawę, że praktycznie nie było kontynentu, na którym nie byłoby dinozaurów.

Inna sprawa, że kiedyś świat wyglądał zupełnie inaczej. To także zostało odnotowane w książce, a podzielenie jej według obecnie istniejących kontynentów sprawia, że łatwiej sobie wyobrazić jak wielki wpływ miały te gady na otoczenie.

Książka oferuje czytelnikowi wszystkie najważniejsze fakty z życia dinozaurów, jednocześnie podając je w czytelnej i lekkiej formie. Dużą zasługę mają tutaj fabularne wstawki, które rzeczywiście sprawiają, że można poczuć, jakby śledziło się przygody wybranych przedstawicieli omawianego gatunku.

Godne odnotowania są także wstawki, które nie dotyczą ściśle dinozaurów, ale są na temat zwierząt lub roślinności, które miały na nie wpływ.

Nie jestem może wielką fanką ilustracji Lucy Letherland, ale muszę przyznać, że całość prezentuje się bardzo estetycznie, a poszczególne osobniki zostały ukazane bardzo realnie. W końcu celem tej książki nie jest opowiadania bajek i podróż do krainy wyobraźni, ale rzeczowe przedstawienie faktów i zarażanie młodych czytelników pasją do tych niezwykłych stworzeń.

,,Atlas przygód dinozaurów” to jedna z ciekawszych książek na temat prehistorycznych stworzeń z epoki Triasu, Jury i Kredy. Polecam ją dzieciom powyżej 6. roku życia. Będzie pięknym i trafionym prezentem dla początkującego archeologa.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/atlas-przygod-dinozaurow/2639/ksiazka.html#.XJaOaetKhE4

Artykuł Atlas przygód dinozaurów – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.