➜ Tytuł: Domestic Fluff
➜ Scenariusz: Weronika Łodyga
➜ Rysunki: Anna Krztoń
➜ Wydawnictwo: Young (Wydawnictwo Kobiece)
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Musisz zawsze odpowiedzieć sobie na dwa podstawowe pytania:
,,czy to moja wina” i ,,czy mogę coś z tym zrobić”.
Weronika Łodyga, Domestic Fluff, str. 62

Ciepło domowych chwil

Nie mamy wpływu na wybory naszych rodziców. Dorośli często podejmują decyzje, mając nadzieję, że postępują w najlepszy z możliwych sposobów. A często muszą wybierać między przysłowiowym młodem a kowadłem.

Domestic Fluff nie jest jednak książką o dorosłości, ale o konsekwencjach czynów, z którymi mierzą się ich dzieci. Autorką scenariusza jest Weronika Łodyga, z kolei za warstwę wizualną odpowiada Anna Krztoń – jedna z najbardziej cenionych polskich rysowniczek.

Angielskie sformułowanie ,,domestic fluff” znaczy tyle, co ,,domowa sielanka”, ,,domowa codzienność” lub mniej szeroko – ,,domowe ciepło, składające się na przyjemne momenty z życia, rodzinne chwile, drobne gesty czy kojąca, harmonijna atmosfera przynosząca poczucie bezpieczeństwa”.

Strach przed porzuceniem

To ciekawy dobór tytułu komiksu, biorąc pod uwagę, że jest to historia właściwie o tęsknocie za idealną rodziną – taką, która nie istnieje. Główna bohaterka książki, nastolatka o imieniu Magda, właśnie dowiaduje się, że jej ojciec, który odszedł z domu, spodziewa się dziecka z inną kobietą.

Dziewczyna ciężko to znosi. Z jednej strony wciąż wracają do niej wspomnienia tych beztroskich chwil z ojcem, kiedy sama była małym dzieckiem. Z drugiej – ma obawy czy będzie on się jeszcze nią interesował, jeżeli całą jego uwagę pochłonie nowy potomek.

Przyspieszony kurs z dorastania

Na stronie kilkukrotnie poruszałam już tematykę rozwodu rodziców, m.in. przy okazji:

• O rozstaniu rodziców. Będzie inaczej,
• Moje dwa domy,
• Czasami szczęśliwi rodzice mieszkają oddzielnie.

Do tej pory były to jednak książki typowo kierowane do najmłodszych. Domestic Fluff jest zdecydowanie historią nastolatki, która musi nie tylko mierzyć się z nową sytuacją, obawą o odrzucenie czy rywalizowanie o uwagę ojca. Magda żyje także w ciągłym konflikcie ze starszymi siostrami, przeżywa zawody miłosne, a rytm mijających jej dni wyznacza dźwięk trzaskających drzwi.

Nie będę zmywać naczyń, jak mam kryzys egzystencjonalny, szanujmy się.
Weronika Łodyga, Domestic Fluff, str. 89

Potęga rozmowy – co czuje dziecko podczas rozwodu rodziców

W tych 7 (i pół) rozdziałach pada wiele ważnych słów. Został w nich także w ciekawy sposób pokazany stan emocjonalny dziewczyny. Chaos w jej pokoju, jest chaosem który opanował również jej głowę, a potrzeba chowania się lub otulania kocem, jest dosłownym odgradzaniem się od problemów (aż do momentu finałowej sceny, gdzie ten symboliczny kocyk zostaje przekazany dalej).

Co interesujące, namiastką idealnej rodziny oraz odskocznią od problemów jest mieszkanie pary gejów. To w ich domu można porozmawiać, odetchnąć, doświadczyć ciepła i miłości. To także tam dziewczyna – na równi z czytelnikiem – ma szansę przekonać się, że skutecznym sposobem na wszelkie bolączki duszy jest rozmowa. Możliwość wyrzucenia z siebie swoich obaw pozwala nie tylko znaleźć ważne odpowiedzi, ale i przywrócić rytm życiu.

Polecam Domestic Fluff  wszystkim powyżej 13 roku życia. To bardzo ciekawy komiks, dzięki któremu nabiera się nowej perspektywy oraz przekonuje, że ze wszystkim można przejść do porządku dziennego.

Link do strony wydanictwa: https://www.wydawnictwokobiece.pl/produkt/domestic-fluff/

Artykuł Domestic Fluff – recenzja komiksu dla nastolatków pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Andrzej Żak

Ilustracje: Anna Krztoń

Wydawnictwo: Bis

Rok wydania: 2017

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2017, Wydawnictwo Bis, Bis, Andrzej Żak, Anna Krztoń, Samuraj i anioł stróż, samuraj, siła, nowotwór, rak, walka z rakiem, siła

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Choroba nowotworowa nigdy nie jest prostym tematem. Nie łatwo rozmawia się o czymś, co zabiera rocznie ponad 8 milionów osób. W samej Polsce umiera na raka prawie 100 tys. osób. Najbardziej bezsilni jesteśmy, kiedy na nowotwór chorują dzieci. Jak wytłumaczyć im, że nie mogą się bawić? Że muszą całe dnie tkwić w szpitalu? Że nie mają sił, a ich włosy wypadają? Nie wszystko można im wyjaśnić. Niektórych rzeczy są po prostu niewytłumaczalne.

Tematu podjął się Andrzej Żak, pisarz z wieloletnim stażem. Na koncie ma liczne książki dla dzieci i młodzieży, sztuki teatralne i słuchowiska radiowe. Widać, że całe życie poświęcił służbie najmłodszym.

Dla mnie ta książka była wyzwaniem nie tylko ze względu na tematykę, ale również pojawiającą się w niej wiarę. Bardzo ostrożnie podchodzę do wszelkich publikacji dziecięcych, w których próbuje się ukierunkować młodego człowieka w jakiś konkretny sposób. W tym jednak przypadku pozostawiono pole do rozważań. Nawet jeżeli jesteś ateistą, to nie jesteś zły. Masz prawo nie wierzyć. Podobnie, nawet jeżeli nie jesteś katolikiem, to i tak jest ktoś, kto cię chroni. Według chrześcijan, każdy ma swojego anioła stróża, który będzie czekał bez względu na wszystko.

Wyobraziłam sobie jak wyglądałaby ta książka, gdyby napisał ją wyznawca buddyzmu lub taoista. Wyglądałaby dokładnie tak samo, ponieważ jej istotą jest siła. Autor nie ma na myśli siły fizycznej, chociaż posługuje się motywem mocno sportowym. On mówi o sile wewnętrznej, harcie ducha i pewnego rodzaju uporze. O tym, że bohater – Teo, chce żyć i jest w stanie wiele wytrzymać, żeby osiągnąć cel.

Dlatego ,,Samuraj i anioł stróż” obfituje w różne elementy kulturowe. Pojawia się temat bogów greckich, karate i Samurajów właśnie.

Wielki ukłon dla ilustratorki, Anny Krztoń, która stworzyła ilustrację na okładkę, pokazując smoka jak symbol siły. Równie dobrze można by zastąpić go Sachmet, egipską bogini z głową lwa, uosabiająca moc, albo Nandinem, białym bykiem wyrażającym siłę w hinduizmie.

Ilustracje dzięki swojemu komiksowemu charakterowi, trochę odciążają tematykę książki. Kreują Teo na super-bohatera, który finalnie zwycięża z chorobą (chociaż zakończenie pozostaje otwarte).

,,Samuraj i anioł stróż” ma grubą okładkę i format, który bardzo lubię. Wygodnie się trzyma i można zabrać ją ze sobą w podróż.

Jedyne co rzuciło mi się w oczy, to sposób przedstawienia zła. Książka jest przeznaczona dla dzieci w wieku powyżej 9-ego roku życia. To już na tyle rozsądne osoby, że nie trzeba pokazywać im, że coś, co jest złe ma rogi i kopyta.

Dlatego warta uwagi jest sama postać anioła stróża. Jasny – bo o nim mowa, nie jest oczywisty. Ma złamany nos i jest nonszalancko ubrany. Z kolei diabła, autor przedstawił wyjątkowo stereotypowo. Uważa, że osoba, która nosi skórzane kurtki i jest wytatuowana musi być złym człowiekiem. Jest to o tyle dziwna decyzja, że mężczyzna przyjaźniący się z Jasnym, ukazany jako pozytywna postać, również ma na ręce tatuaż. Prawdziwe zło nie kryje się w czarnym kolorze odzieży czy malunkach na ciele, ale w zachowaniu czy intencjach.

,,Ich czarne, nabijane gwoździami skórzane kurtki, oplecione łańcuchami szyje, wytatuowane ramiona mroziły samym swoim widokiem.” Andrzej Żak, Samuraj i anioł stróż, str. 63

 

Sport to walka ze słabościami, kształtowanie własnego charakteru. Książka nie mówi wprost ,,uprawiajcie sport!”, ale jest to przekaz, który jasno możemy z niej wyczytać.

Nawet, kiedy autor pisze, że słowo ,,śmierć” powinno zniknąć ze słowników, nie jest to oznaka poddania się. To po prostu strach, który zawsze jest obecny przy starciu z przeciwnikiem, którego finalnie i tak nie można przezwyciężyć. Można odroczyć tę porażkę, ale ostatecznie i tak trzeba będzie ogłosić kapitulację.

,,Szpital bez chorych nie byłby potrzebny.” Andrzej Żak, Samuraj i anioł stróż, str. 13

 

,,Samuraj i anioł stróż” to na pewno ważna książka. Może zwrócić uwagę najmłodszych, że nie każde dzieciństwo cieszy się wyłącznie prawami beztroski. Jesteśmy świadkami nieustannych walk. Jedne toczą się w ciszy, o innych głośno w mediach. Każde są jednak tak samo ważne, bo wymagają ogromnej odwagi, którą należy podziwiać.

Artykuł Samuraj i anioł stróż – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.