➜ Tytuł: Taka Alpaka
➜ Autorka: Ewa Podleś
➜ Ilustracje: Ewa Podleś
➜ Wydawnictwo: Dwukropek
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Fryzjer. To miejsce, którego odwiedziny – zaraz po dentyście – wiążą się z wieloma emocjami. Z jakiegoś powodu sporo dzieci nie przepada, kiedy ktoś majstruje przy ich włosach. Nie lubią zmian i najchętniej prezentowałyby się z fryzurami długimi po pas, rozpuszczonymi oraz opadającymi na oczy.

Na szczęście są takie miejsca jak ,,Taka Alpaka” – bajkowy zakład fryzjerski odkryty przez Ewę Podleś, do którego aż chce się wyruszyć i oddać w ręce artystki. Miło mi oznajmić, że tę uroczą kartonówkę objęłam bajkochłonkowym patronatem medialnym.

W zakładzie fryzjerskim Alpaki

Na Dębowej Polanie wkrótce odbędzie się bal. Z tego powodu do zakładu fryzjerskiego Alpaki przychodzą klienci, którym marzy się szykowny wygląd i nowa fryzura. Tytułowa bohaterka do każdego podchodzi z odpowiednią dawką profesjonalizmu, odpowiadając na ich potrzeby, ale również uspokajając w razie zdenerwowania.

Okazuje się bowiem, że niektórzy:

• boją się ostrych nożyczek,
• nie lubią szczypania szamponu,
• nie lubią gdy ktoś ciągnie ich za włosy przy rozczesywaniu,
• przeraża je brzęczący dźwięk maszynki do golenia.

Alpaka cierpliwie tłumaczy znaczenie swoich przyborów i zapewnia o ich nieszkodliwości. Klienci są bardzo zadowoleni – pewnie szybko wrócą na kolejne cięcia oraz czesanie!

Kiedy dziecko boi się pójść do fryzjera

,,Taka Alpaka” to kartonowa książka stworzona z myślą o najmłodszych odbiorcach. Twarde, solidne strony oraz zaokrąglone rogi pozwalają na samodzielne jej oglądanie nawet przez małych odbiorców. Kolorowe rozkładówki z najpierw smutnymi lub wystraszonymi bohaterami, a następnie uśmiechniętymi i zadowolonymi, pozostawiają w głowach czytelników obraz pozytywnie kojarzącego się fryzjera.

Z tą książką można przygotować dziecko do przyszłej wizyty. Pokazać mu na ilustracjach przybory, wyjaśnić ich znaczenie oraz opowiedzieć o przebiegu zabiegu kosmetycznego. Dzięki lekturze maluchy poczują się pewniej i same będą chciały spróbować tego, o czym usłyszały (i co zobaczyły) w książce.

Szczęśliwe zakończenie i wielki bal

Dodatkowo, ,,Taka Alpaka” umożliwia poznawanie nowych zwierząt oraz jest prostą opowiastką o empatii i wzajemnym wsparciu. Kiedy bowiem wszyscy klienci są już gotowi na bal, nieprzygotowana pozostała już tylko sama Alpaka. Z pomocą jednak wdzięcznych jej zwierząt, udaje się nie tylko zdążyć na wydarzenie, ale również świetnie bawić się na miejscu.

Polecam książkę ,,Taka Alpaka” dzieciom już powyżej 2 roku życia. Jestem przekonana, że szybko stanie się ona jedną z ulubionych lektur maluchów do wspólnego czytania.

Link do strony wydawnictwa: https://dwukropek.com.pl/ksiazki/taka-alpaka/

Oficjalna premiera: 14.06.2023 rok

Artykuł Taka Alpaka – przedpremierowa recenzja patronatu pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Grzegorz Leoniak

Ilustracje: Emilia Kowalewska

Wydawnictwo: nileo

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Mimo to nie spotkałam się wcześniej z książką dla dzieci, w której alpaka byłaby jedną z głównych bohaterek. To chyba dość spore przeoczenie wydawców, biorąc pod uwagę jak najmłodsi są ich ciekawi!

Kiedy dowiedziałam się, że tytułowa Mikao z ,,Mikao i przyjaciele” to właśnie alpaka, byłam pozytywnie zaskoczona! Z drugiej jednak strony, jedyne imiona jakie przychodzą do głowy dla tych sympatycznych zwierzaków, to tylko te mało oryginalne, kojarzące się z naukowymi określeniami ich dalekich krewnych wielbłądów.

Mikao nie żyje jednak ani w Afryce, ani w Azji czy nawet Australii, ale razem ze swoim stadem mieszka w samym sercu górzystych And w Ameryce Południowej. Jak na bajkową alpakę przystało, bardzo lubi dzieci, a szczególnie pewną dziewczynkę o imieniu Alesa oraz jej młodszego brata Gaela.

Ta obrazkowa książka daje nam sposobność zanurzenia się w pięknie przyrody Peru oraz poznania kultury tego niezwykłego i odległego kraju. Na ilustracjach widzimy tradycyjną wioskę, stroje w żywych kolorach, daleko na niebie przelatują kondory, a dorośli zajmują się uprawą chyba najpopularniejszej tam rośliny, czyli ziemniaków.

Ten, wydawać by się mogło, niezwykle sielankowy obraz zostaje jednak zachwiany, kiedy Mikao zdradza nam pewną wiadomość. Okazuje się, że mały Gael jest niewidomy, a przywrócić wzrok może mu tylko droga zagraniczna operacja. Rodzeństwo pochodzi z biednej rodziny, która nie ma tak dużych oszczędności. Na pewien pomysł wpada jednak sama Mikao, która nie mogąc przestać myśleć o nieszczęściu swoich przyjaciół, postanawia działać i odmienić los chłopca!

,,Mikao i przyjaciele” to bardzo udana opowiastka, w której przyjaźń oraz chęć niesienia pomocy wysuwa się na pierwszy plan. Alpaka mimo, że sama będąc tylko zwierzęciem ma niewiele, może wspólnie z bliskimi zdziałać jednak niewiarygodnie dużo!

Po tak entuzjastycznym przyjęciu tekstu, skupmy się jednak na warstwie wizualnej książki. Pamiętam, że kiedy pierwszy raz spojrzałam na okładkę, przeniosłam się co najmniej 30 lat wstecz, do czasów, kiedy korzystano tylko z rysunków wykonywanych tradycyjnymi technikami. Powielane traciły nieco na nasyceniu barw i wydawały się bardzo tajemniczce, wręcz skrywające jakiś sekret.

Wszystkie obrazki, których użyto w ,,Mikao i przyjaciele” są piękne jako indywidualne dzieła, jednak pozostają nie do końca adekwatne dla dzieci (szczególnie tych najmłodszych). Jest na nich mnóstwo detali, brakuje konkretnych punktów, które przykuwałyby wzrok i na których dziecko mogłoby się skupić.

Z jednej strony doskonale rozumiem wydawcę, dlaczego zdecydował się na pracę z tą artystką, która zjawiskowo wręcz przedstawia krajobrazy Ameryki Południowej, jednak w tym przypadku nie do końca spełniają one swoją funkcję. Zachwycą dorosłych, ale nie pomogą wzbogacić się historii, kiedy odbiorcami będą dzieci.

Widać także, że ilustracje nie były tworzone bezpośrednio pod gotowy tekst. Jest on dość przypadkowo umieszczony na rozkładówkach, przez co momentami może być kłopotliwe jego odczytanie. Szczególnie osoby ze słabszym wzrokiem mogą mieć problem z rozszyfrowaniem zdań przy gorszym oświetleniu.

Pomijając jednak nieco przestarzałe podejście do ilustracji, nie da się zaprzeczyć, że ta ciepła opowieść obroni się mimo swojej wizualnej interpretacji. Jej wartościowe przesłanie oraz lekkość pióra autora zaczarują dziecięcą wyobraźnię, która sama wykreuje doskonały obraz alpaki Mikao oraz jej wiernych przyjaciół.

Książkę polecam dla dzieci powyżej 4. roku życia.

Artykuł Mikao i przyjaciele – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.