Podobno kreatywni ludzie zawsze znajdą sposób, żeby dać ujście swoim talentom. Co dopiero w sytuacji, kiedy dostają tak potężne narzędzie, jakim jest Minecraft. To gra, która już przed laty (pamiętacie moje pierwsze recenzje książek z tej serii? Znajdziecie je na dole tego wpisu) zyskała opinię wszechstronnej i dającej ogromne możliwości!

Pomysły, które wgniatają w fotel

,,Minecraft. Budowle mistrzów” to pięknie wydana książka przez HarperKids, która liczy prawie 200 stron niezwykłych obrazów oraz inspirujących treści. Oczywiście jest to pozycja dla tych nastolatków i dorosłych, którzy dobrze znają grę i będą mogli częściowo utożsamiać się z tytułowymi mistrzami.

Autorem pozycji i zarazem tym, który zebrał wypowiedzi twórców jest Tom Stone. Z pomocą innych udało mu się wytropić oraz dotrzeć do najbardziej zaawansowanych budowniczych Minecrafta – osób, które często wiele miesięcy poświęcili na projektowanie i realizowanie swoich pomysłów, aby… wgniatały one w fotel!

Konkretne rady od mistrzów budowania w Minecrafcie

Książka składa się z kilkunastu rozdziałów poświęconych konkretnym konstrukcjom i ich twórcom, ale także zawiera m.in. rady oraz triki podpowiadające, w jaki sposób można próbować ich naśladować.

Nie będzie pewnie niespodzianką wiadomość, że te gigantyczne oraz szczegółowe konstrukcje powstają częściowo z pomocą modów – w ,,Minecraft. Budowle mistrzów” znajdziecie konkretne ich nazwy, żeby samodzielnie próbować stworzyć coś tak imponującego!

Gra i książka, które poszerzają horyzonty 

Muszę przyznać, że ja traktuję tę pozycję nie tylko jako album pełen inspiracji, ale również zbiór niezwykłej i pracochłonnej… sztuki! Wystarczy rzucić okiem na umieszczone w książce zrzuty ekranów, żeby zachwycić się szczegółowością, kolorami i przede wszystkim – różnorodnością przedstawianych prac.

Co ciekawe, z rozmów czytelnik ma szansę dodatkowo dowiedzieć się na bazie jakich rzeczywistych budowli powstały te przeniesione do Minecrafta i… wielokrotnie spotęgowane! Francuski budowniczy Iskilla dzieli się np. inspiracjami do architektury Bagdadu z VIII wieku, a faktycznie studiująca architekturę Ambroise Guenole (natsu3012) opowiada o nawiązaniach do wielu kultur w swojej pracy.

Odwiedziny budowli z Minecrafta

Wpisując nazwy budowli z rozdziałów w przeglądarce albo po prostu odnajdując ich twórców (nie jest to trudne), możliwe jest odnalezienie tych konstrukcji i… odwiedzenie ich! To niemal jak wyprawa do odległych miasteczek z innej galaktyki.  Te pomysły są po prostu piękne – oglądając je, można spędzić niezwykle przyjemny czas. 

Co więcej, dzięki temu, że ich twórcy niezwykle dobrze przygotowywali się do swoich zadań, często zdobywając wiedzę z danych epok lub miejsc – książka ,,Minecraft. Budowle mistrzów” może więc nawet uchodzić za… pozycję popularnonaukową! Oczywiście w granicach rozsądku

Polecam tę pozycję jako świetny pomysł na prezent dla każdego powyżej 10 roku życia. Jeżeli znacie dziecko, które docenia Minecrafta i lubi spędzać w nim czas – ,,Minecraft. Budowle mistrzów” będą strzałem w dziesiątkę!

Link do strony wydawnictwa: https://harpercollins.pl/pl/products/minecraft-budowle-mistrzow-2829.html

Książki o Minecrafcie – moje recenzje:

• Minecraft. Rocznik 2021,
• Minecraft. Wielka kolekcja kreatywnego budowania,
• Wyprawa po serce Overworldu,
• Podręcznik przetrwania w Minecrafcie,
• Minecraft. Mistrz Budownictwa. Dookoła świata,
• Minecraft. Rocznik 2019,
• Minecraft: Opowieści ze Świata Podstawowego.

Artykuł Minecraft. Budowle mistrzów – recenzja książki pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Agnieszka Antosiewicz

Ilustracje: Dorina Auksztulewicz, Beata Żurawska, Marcin Minor, Jadwiga Żelazny, Paulina Wyrt, Elżbieta Moyski, Joanna Mosińska, Katarzyna Fus, Mikołaj Kamler

Wydawnictwo: Greg

Objętość:  chudzina

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Jeżeli tylko usłyszę, że gdzieś właśnie pojawił się album z fantastycznymi postaciami – nie waham się ani chwili (choć czasami później żałuję)! Jestem wielką fanką zwierząt, które występują tylko w książkach oraz bohaterów obdarzonych wyjątkowymi umiejętnościami. Z ciekawością czytałam i oglądałam takie książki jak ,,Baśnie osobliwe”, ,,Fakty i plotki o smokach”, ,,Zagadki detektywistyczne z dreszczykiem” czy ,,Magiczne istoty”.

Nic więc dziwnego, że zdecydowałam się także na ,,Atlas – stwory i potwory”. To wielkoformatowa książka, do której tekst napisała znana z serii ,,Mądre bajki” autorka Agnieszka Antosiewicz. Co ciekawe, oprawa graficzna to z kolei praca zbiorowa. Każdy rozdział został tutaj przygotowany przez innego artystę.

Atlas podzielono przede wszystkim według miejsc, gdzie występują konkretne istoty. Zaczynając od tych najbliżej podobnych ludziom (jak wampiry czy zombie) przez bestie z głębin (syreny, kraken, wodnik) aż po postacie mitologiczne lub baśniowe (jednorożec, Smok Wawelski czy Meduza oraz centaur). 

Oprócz porządku w klasyfikacji, wszystkie strony łączy także przygotowana przez autorkę skala. Umieszczona została na początku książki, ale dla większej wygody dołączono ją także jako osobną zakładkę. Znalazło się na niej 5 kategorii, które określają w jakim stopniu opisywane postacie są groźne, silne, szkaradne, inteligentne oraz jakie mamy szansę przeżycia, kiedy je spotkamy.  

O ile bardzo podoba mi się zamysł takiego podziału istot niezwykłych, jak i postrzeganie ich przez pryzmat takiej klasyfikacji, to nie jestem pewna czy wybór tylu ilustratorów sprawdził się w przypadku rozróżnienia ich względem rozdziałów. 

Bajkowe, albo wręcz baśniowe interpretacje Beaty Żurawskiej zestawione z niemal realistycznymi obrazkami Doriny Auksztulewicz budzą w czytelniku wrażenie zupełnie innych opowieści. Także w przypadku pozostałych artystów – bardzo charakterystycznego stylu Marcina Minora, komiksowego ujęcia tematu przez Mikołaja Kamlera czy skupionych na wyglądzie bohaterów obrazków Katarzyny Fus ma się wrażenie stawiania bardzo wyraźnych granic pomiędzy kolejnymi rozkładówkami. 

Ja z kolei chętniej zobaczyłabym misz-masz. Postacie, które zostały narysowane przez różnych artystów ze względu na upodobania i sympatie, a nie nieco nienaturalny przydział. 

Pomijając jednak tę kwestię, trzeba przyznać, że ,,Atlas – stwory i potwory” jest źródłem wielu inspirujących ciekawostek. Autorka postarała się, żeby czytelnik mógł dowiedzieć się czegoś nowego o każdej z omawianych postaci.

Jestem przekonana, że taka książka dla dzieci zachwyci każdego – bez względu na wiek. Sprawi dużo radości, wywoła dreszczyk strachu na plecach, a przede wszystkim pozwoli bez ograniczeń płynąć po wodach wyobraźni.

,,Atlas – stwory i potwory” dostępny jest w dobrych księgarniach internetowych. Polecam od 8 roku życia.

Artykuł Atlas – stwory i potwory – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Obrazy: Joanna Karpowicz

Wydawnictwo: Timof Comics

Rok wydania: 2020

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Książka, którą pokochał Kickstarter, a jej powstanie zostało wsparte przez dziesiątki osób z całego świata. Początkowo wydana pod tytułem ,,Anubis. Thin Places”, teraz dostępna także dla czytelników w Polsce – czyli dzieło sztuki od Wydawnictwa Timof Comics.

Nie spodziewajcie się jednak po niej fabuły typowej dla powieści czy komiksu. Joanna Karpowicz stworzyła album, któremu towarzyszy silna myśl przewodnia, jednak jego największą siłą są obrazy. To w zasadzie zbiór kadrów, w których idea samotności rozdziela się z koncepcją bycia samemu. 

Uczucie to wydaje się być bliskie wielu ludziom we współczesnym świecie, jednak dopiero światowa pandemia sprawiła, że poznała je większość. Budowanie dystansu czy podkreślanie samoistności doskonale wpisuje się w panoramę rzeczywistości w koronawirusie, choć wiele z tych obrazów powstało na długo przed jego wybuchem.

,,Anubis. Thin Places” prowadzi widza wraz z głównym bohaterem, czyli egipskim bogiem śmierci przez meandry czasu. Czarna, charakterystyczna postać jest swego rodzaju przewodnikiem, którego obecność przejawia się w różnych formach. Czasami kontrastuje z otoczeniem, innym razem staje się jego częścią lub stapia się ledwo widoczny ze swoim własnym cieniem. 

Sięgając po tę książkę przygotujcie się na wizualną ucztę. Oprócz wartości merytorycznej artystka proponuje wyprawę nie tylko do miejsc kultowych jak nowojorski Coney Island, ale także tych z filmów (,,Piknik pod Wiszącą Skałą”, ,,Pulp Fiction”, czołówka serialu ,,Miasteczko Twin Peaks”) czy klasycznych obrazów ( ,,Nighthawks” Edwarda Hoppera czy seria impresjonistycznych kadrów z rybami koi). 

Każdy odnajdzie tutaj inne powiązania i ścieżki, którymi może podążyć. Zapewniam jednak, że pojedynczy obraz to przynajmniej kilka minut kontemplacji. Karpowicz nie tylko doskonale buduje przestrzeń i operuje barwami, ale również (a może przede wszystkim) wybitnie wykorzystuje do swych celów światło. 

Jak we wstępie pisze Imogen Osborne, artystka używa jasnych plam, żeby spotęgować wrażenie samotności. Oświetla miejsca w których nikogo nie ma, wydobywa cień, który otacza bohaterów lub wykorzystuje lampy czy neony, żeby zespolić Anubisa z otoczeniem. 

Można tę książkę potraktować więc jako ładny przedmiot, którego przeznaczeniem będzie stolik kawowy lub poszukać w niej prawdziwych treści, które ma do zaoferowania. 

,,Anubis. Chin Places” to pozycja dla każdego, choć najwięcej będą z niej czerpać osoby powyżej 16 roku życia.

Link do sklepu Wydawnictwa: https://sklep.timof.pl

Artykuł Anubis. Thin Places – recenzja picturebooka pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Iban Barrenetxea

Ilustracje: Iban Barrenetxea

Tłumaczenie: Filip Łobodziński

Wydawnictwo: Tekturka

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kiedy chcemy wyobrazić sobie miejsce, które inspiruje, odpręża, ale jednocześnie skłania do refleksji i uruchamia wyobraźnię, pewnie wyobrazimy sobie las. Wysokie drzewa będą pięły się ku słońcu prawie zasłaniając jego światło, a gęsta roślinność u ich stóp wypełni przestrzeń bliżej ziemi. 

Przyroda od zawsze inspirowała artystów. Była ich bazą, punktem wyjścia od którego wychodziło się dalej, czasami w zupełnie niespodziewanym kierunku. 

,,Bombastica Naturalis” nie jest wyjątkiem. Natura zawładnęła tą książką i stała się jej nierozerwalną częścią. Gdyby można ją z czymś porównać, prawdopodobnie byłoby to połączenie ,,Tajemniczego ogrodu” (ale bez rozwiniętej części fabularnej), ,,Parzyziółka” (ale nie z realnie istniejącymi okazami) oraz ,,Papiernika” (gdzie warstwa wizualna jest tak samo ważna, a może nawet ważniejsza od dodanych do niej słów). 

Autorem tego małego dzieła sztuki jest hiszpański artysta Iban Barrenetxea, który w książce występuje pod pseudonimem dr Bombastusa Cymbalina. Główną część ,,Bombastici Naturalis” poprzedza wprowadzenie tegoż doktora, który przytacza kilka ważnych dla historii faktów. 

Pierwszym z nich jest postać złego czarownika Złowromira, który zasłynął z tego, że przemieniał ludzi w rośliny (co musicie przyznać, rzeczywiście nie trąca sympatią). Drugim jest sama idea stworzenia takiej niezwykłej książki. Doktor Cymbalin napisał ją w 1810 roku, żeby pokazać światu wyhodowane przez siebie nowe, użyteczne gatunki roślin, których przeznaczeniem było służyć ludzkości. 

Jeżeli spodziewacie się jednak tutaj wysokobiałkowej soczewicy, możecie się mocno rozczarować! ,,Bombastica Naturalis” pełna jest niezwykłych okazów, których funkcjonalność jest podważalna, ale ich oddziaływania na wyobraźnię z pewnością nie da się nie docenić! 

Każda rozkładówka to magiczna opowieść o roślinach i samym doktorze, który przemierza świat zafascynowany jego możliwościami. Pokazuje czytelnikowi gatunki, które potrafią o siebie zadbać. Jeśli służą w jakiś sposób człowiekowi, to tylko dlatego, że mają na to ochotę, w przeciwnym razie mogą okazać się niebezpieczne lub w najlepszym wypadku – wyjątkowo humorzaste. 

W żadnym wypadku nie jest to książka zwyczajna. To coś w rodzaju albumu, zbioru pięknych ilustracji i niczym nieskrępowanych, momentami poetyckich opisów, które razem tworzą wspaniałą pożywkę dla wyobraźni. 

Polecam ją dzieciom nieco dojrzalszym i wrażliwszym, które znajdą radość w poznawaniu świata… po drugiej stronie lustra!

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwo-tekturka.pl/6/39-bombastica-naturalis-9788395110580.html

OFICJALNA PREMIERA JUŻ JUTRO, czyli 28.02.2020 roku! 

Artykuł Bombastica Naturalis – recenzja przedpremierowa! pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Asia Gwis

Ilustracje: Asia Gwis

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Ptaki to jedne z najbardziej niezwykłych i jednocześnie najpiękniejszych zwierząt, które zachwycają swoją różnorodnością, inteligencją i przystosowaniem do otoczenia.

Każdy z nas zna przynajmniej kilka najbardziej popularnych gatunków, jednak zdecydowanie zasługują one, żeby zagłębić się w ich temat nieco głębiej.

Do podróży po skrzydlatym świecie zaprasza nas Asia Gwis w ,,Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata”, która musi mieć wyraźnie słabość do zwierząt i przyrody ogólnie. Jej także ostatnio wydana autorska książka ,,W świecie małp” zachwycała formą opowiadania o tych bliskich nam naczelnych. Przy okazji współpracy z Elizą Piotrowską z kolei powstała wspólna książka artystek ,,Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel – mogel dla dociekliwych”.

W swojej najnowszej i także wielkoformatowej książce o ptakach, autorka i ilustratorka zarazem skupia się przede wszystkim na najbardziej charakterystycznych elementach świata naszych pierzastych przyjaciół. Obcując z tą książką ma się wrażenie, że jej twórca chce nas przekonać o niezwykłości omawianych zwierząt.

,,Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata” składa się na 15 kolorowych rozkładówek, w których przeczytamy m.in. o ptakach leśnych lub miejskich, obejrzymy ich budowę ciała, dowiemy się o różnych typach dziobów czy o ptasich domach.

Podobnie jak we wspomnianej już przeze mnie książce ,,Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel – mogel dla dociekliwych”, znajdziemy tutaj także rozkładówkę, która uwzględnia różne rodzaje, wielkości i kolory jaj.

Książka składa się głównie na ilustracje i niewielką ilość treści. Z pewnością nikogo nie przytłoczy nadmiarem informacji, raczej zachęci do dalszych poszukiwań.

Oprócz tego proponuje młodym ornitologom mnóstwo ciekawych aktywności, począwszy od wyszukiwania elementów na stronach, po znajdowanie szczegółów pomiędzy dwoma bardzo podobnymi ilustracjami, aż do ćwiczeń polegających na trzymaniu piłki na stopach, tak jak robią to pingwiny, kiedy opiekują się swoimi niewyklutymi z jaj pisklętami.

,,Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata” to bardzo ładna wizualnie książka, która może być początkiem zainteresowania pierzastymi zwierzakami.

Bardzo dobrze nada się także na prezent z każdej okazji lub zostanie pozycją do przeglądania na co dzień. Polecam ją dzieciom powyżej 6. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/czaple-kury-i-gluptaki-czyli-o-bogactwie-ptasiego-swiata/2686/ksiazka.html#.XSTiYJMzZE4

Artykuł Czaple, kury i głuptaki, czyli o bogactwie ptasiego świata – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Virginie Aladjidi

Ilustracje:  Emmanuelle Tchoukriel

Tłumaczenie: Magdalena Kamińska – Maurugeon, Katarzyna Skalska

Wydawnictwo: Zakamarki

Rok wydania: 2019

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

3 lata czekaliśmy na kolejną piękną część z serii ,,Ilustrowanych inwentarzy”.

W 2015 roku nakładem Wydawnictwa Zakamarki został opublikowany ,,Ilustrowany inwentarz drzew” oraz ,,Ilustrowany inwentarz zwierząt”, rok później ukazał się ,,Ilustrowany inwentarz ptaków”.

Wczoraj miała miejsce premiera najnowszej części, czyli ,,Ilustrowanego inwentarza kwiatów”, która także ze względu na sam temat – jest chyba najpiękniejszą książką z całej czwórki.

Autorką jest Virginie Aladjidi, a za te niezwykłe ilustracje odpowiada Emmanuelle Tchoukriel, która na co dzień specjalizuje się w wykonywaniu naukowych rycin. Tworzy je za pomocą rapidografu i chińskiego tuszu, a koloruje akwarelami, co oddaje głębię barw i wyszczególnia detale konkretnych kwiatów.

,,Ilustrowany inwentarz kwiatów” został opracowany dla polskich czytelników, co spowodowało uwzględnienie w nim 65 gatunków, które mogą zainteresować każdego początkującego botanika.

Książka jest podzielona na 9 rozdziałów, które łączą ze sobą kwiaty o tym samym kolorze kwiatów. Przykładowo w rozdziale ,,Rośliny o kwiatach białych” znajdziemy śnieżyczkę, a w ,,Rośliny o kwiatach czerwonych” – mak.

Każdej roślinie (ewentualnie dwóm) poświęcono tutaj osobną planszę. Znajdują się na niej nazwa, jej łaciński odpowiednik, zapis do jakiej rodziny należy, jaką maksymalną wysokość osiąga, kiedy kwitnie i dodatkowo kilka zdań ciekawostek.

Czasami na stronach możemy odnaleźć owady lub ptaki, które kojarzą się z danym kwiatem, np. kowala bezskrzydłego, makolągwę zwyczajną czy szlaczkoń sylwetnik.

Jeżeli którąś roślinę wyróżnia coś szczególnego, jak np. solidny korzeń czy proces kwitnienia, zostaje to zaznaczone w ilustracji lub opisie.

Niezwykle cenne są informacje dotyczące tego, czy rośliny są trujące lub wręcz przeciwnie czy można je śmiało zjeść. Najbardziej charakterystycznymi przykładami mogą być tutaj konwalie, jako kwiaty niezwykle niebezpieczne, a z kolei nasturcje to rośliny, które można spożywać nawet na surowo! Jadalne są jej liście oraz kwiaty, smakuje nieco pikantnie, ale jest bogatym źródłem witaminy C.

,,Ilustrowany inwentarz kwiatów” to piękna przygoda po świecie roślin, które cieszą nasze zmysły wzroku oraz węchu. Jest to teoretycznie pozycja kierowana dla dzieci, ale jestem przekonana, że byłaby pięknym prezentem dla miłośnika kwiatów w każdym wieku!

Polecam ją dla dzieci już od 6. roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://www.zakamarki.pl/index.php/ilustrowany-inwentarz-kwiatow.html?dir=asc&order=a

Artykuł Ilustrowany inwentarz kwiatów – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytu

Autor: Asia Gwis

Ilustracje: Asia Gwis

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2019

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla najmłodszych

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Ależ zrobiło się tutaj tłoczno! Z każdej strony spogląda na czytelników przynajmniej kilku przedstawicieli różnych gatunków małp. Ich intensywne kolory łączą się z wieloma odcieniami soczystych zieleni, które je otaczają, tworząc prawdziwie energiczną mieszankę dla oczu!

,,W świecie małp” to nowość od Wydawnictwa Nasza Księgarnia, której autorką jest Asia Gwis. Wiele osób może kojarzyć już jej kreskę z książki ,,Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel – mogel dla dociekliwych”.

Najnowszy tytuł jest jednocześnie jej projektem autorskim, który w całości został poświęcony najbliższym krewnym ludzi wśród zwierząt.

,,W świecie małp” to w zasadzie album składający się z ilustracji i niewielkiej ilości najbardziej istotnych komentarzy. Na pierwszy rzut oka czytelnika może uderzyć chaos mnogich elementów oraz kolorów. Trzeba chwili, żeby przestawić się na większą otwartość na bodźce, a wtedy ta książka spisze się doskonale.

W tym pozornym chaosie jest bowiem metoda. Autorka podzieliła pozycje na kilka kategorii. Mamy tu wzmiankę o miejscach, które zamieszkują małpy; najbardziej charakterystycznych cechach ich wyglądu; rozróżnienie na te, które żyją wysoko wśród koron drzew i na te, które upodobały sobie bardziej przyziemne bytowanie, oraz wspomina się także o ich gustach kulinarnych.

Autorka, oprócz tego, że większość małp jest podpisana, na kilku ich rodzajach skupiła się szczególnie. Cała rozkładówka poświęcona została gorylom, szympansom, orangutanom, makakom czy hulmanom (charakterystycznym małpkom zamieszkującym miasta).

Książka ,,W świecie małp” jednak nie tylko uczy rozróżniać różne naczelne od siebie, ale zwraca też uwagę na bardzo aktualny i ważny problem współczesnego świata. Autorka pisze, że wiele z omawianych rodzajów małp może wkrótce wyginąć, ze względu na destrukcyjną działalność człowieka. Zwraca się do dzieci, że nawet one mają wpływ na zatrzymanie tego procesu. Wystarczy, że wraz z rodzicami zaczną zwracać uwagę na etykiety produktów i ograniczą spożywanie oleju palmowego.

Książka prezentuje się pięknie i ucieszy każdego. Dla młodszych jest idealna ze względu na grube kartonowe strony, które można samodzielnie przewracać. Wielobarwne ilustracje na pewno zaangażują maluchy w jej stopniowe odkrywanie, a z pomocą rodziców poznają niezwykły świat małp.

Dla starszych będzie gratką właśnie dzięki wielu zawartych w niej ciekawostkom i przez wzgląd na gatunki, które są mniej popularne.

Link do strony wydawnictwa: https://nk.com.pl/w-swiecie-malp/2621/ksiazka.html#.XEGfcs9KhE4

Artykuł W świecie małp – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: Harry Potter. Różdżki. Kolekcja

Autor: Monique Peterson

Tłumaczenie: Michał Koper

Wydawnictwo: Media Rodzina (Vydavateľstvo SLOVART)

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto 

Dla kogo:  dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Każda kolejna książka o magicznym uniwersum to gratka dla fanów Harrego Pottera. Kwestia różdżek to co prawda tylko niewielka cząstka w stworzonym przez J.K. Rowling fikcyjnym wszechświecie, ale to jeden z najważniejszym atrybutów czarodziejów i trudno, będąc miłośnikiem tej serii, przejść obok niego obojętnie.

,,Harry Potter. Różdżki. Kolekcja” to właściwie album, który kształtem przypomina pudełko nowo zakupionej różdżki. Ma niezwykłą okładkę, ze złotymi literami oraz śliskimi w dotyku ilustracjami różdżek.

Książka dzieli się na dwie podstawowe części. Pierwsza to krótkie wprowadzenie na temat tego czym są różdżki w świecie Harrego Pottera, kto jest odpowiedzialny za ich wytwarzanie oraz w jaki sposób się nimi posługiwać.

Miesza się tutaj fikcja z planu filmowego oraz swego rodzaju rzeczywistość, kiedy aktorzy wcielający się w postacie, wypowiadają się na temat obsługi różdżek.

Druga część to piękne zdjęcia różdżek, które przyporządkowane do ich właścicieli. Mamy tutaj przykłady należące do absolutnie wszystkich najważniejszych i tych mniej ważnych postaci, ze wszystkich części Harrego Pottera. Niektóre doskonale pamiętamy, inne mogliśmy widzieć na ekranie dosłownie przez ułamek sekundy.

Właścicieli różdżek podzielono według kilku kategorii:

• uczniowie Hogwartu,
• nauczyciele i personel Hogwartu,
• Turniej Trójmagiczny,
• Zakon Feniksa,
• ciemne moce,
• Ministerstwo Magii,
• czarodziejskie rody,
• wytwórca różdżek.

Bardzo ważne jest to z jakim zaangażowaniem różdżki zostały do filmu przygotowane. Ile osób musiało pracować nad ich wyglądem, projektem oraz wykonaniem. Finalnie – jaki niewiarygodny efekt dała ich praca.

Każda różdżka to mini dzieło sztuki, a książka ,,Harry Potter. Różdżki. Kolekcja”  jest swego rodzaju hołdem dla pionu scenograficznego, który zatroszczył się o każdy detal i którego praca przyczyniła się do finalnego dzieła.

Pozycja nie jest jednak typową książką dla dzieci. Jej strony są czarne, a litery w środku mienią się lekko srebrnymi odcieniami, dlatego sprawia ona wrażenie bardzo eleganckiej. Niestety bardzo łatwo na kartkach zostawić tłuste ślady z paluchów, dlatego lepiej trzymać tę książkę z daleka od młodszego rodzeństwa!

,,Harry Potter. Różdżki. Kolekcja” zawiera także kilka kadrów z filmów czy ciekawostek na temat składników składających się na różdżki. Brakuje jednak ujęć z planów przy omawianych przykładach z postaciami oraz różdżek ,,w akcji”.

Mimo to, książka będzie wspaniałym uzupełnieniem potterowskiej literatury dla fanów i żaden miłośnik jednego z najbardziej znanych czarodziejów na świecie nie będzie czuł się zawiedziony.

Polecam ją dla czytelników od 10-ego roku życia. Trochę młodszym z kolei rekomenduję nieco inny tytuł, który również całkiem niedawno miał swoją premierę, czyli ,,Harry Potter. Podróż przez historię magii”.

Link do strony wydawnictwa: https://mediarodzina.pl/prod/1679/Harry-Potter–Rozdzki–Kolekcja

Artykuł Harry Potter. Różdżki. Kolekcja – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Simon Holland

Ilustracje: Gary Blythe, David Demaret, Nelson Evergreen, John Howe, Mike Love, Kev Walker, Helen Ward oraz David Wyatt

Wydawnictwo: Galeria Książki

Rok wydania: 2016

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Nie bez przyczyny są na świecie ludzie, którzy fascynują się potworem z Loch Ness, Wielką Stopą czy podobnymi zjawiskami, których istnienie starają się udowodnić. Być może ich zainteresowanie znalazło źródło w czytaniu baśni oraz legend, gdzie dzielni rycerze walczyli ze smokami, a dobrzy bohaterowie otrzymywali pomoc od leśnych wróżek.

Wiele nastolatków uwielbia tego typu opowieści. Sama, jeszcze nie tak dawno temu, zbierałam różne tytuły w których pojawiały się czy to elfy czy jednorożce.

Gdyby książkę ,,Magiczne istoty” wydano w latach mojego dojrzewania, pewnie piszczałabym z zachwytu! Skłamałabym jednak mówiąc, że i teraz oglądanie jej nie przynosi mi satysfakcji, wręcz przeciwnie.

Dzieło Simona Hollanda (co za wspaniałe nazwisko! ) budzi we mnie nostalgię za tajemniczymi istotami z ulubionych powieści.

Książka została wydana jako album, na który składają się opisy około 20 magicznych zwierząt, ,,Magiczne słowa” oraz rozwinięcie umiejętności niektórych z bohaterów. W środku przeczytamy m.in. o olbrzymach, harpiach, jednorożcach, trollach, smokach, sfinksach, pegazach czy elfach.

Każdy przypadek został sumiennie zilustrowany oraz scharakteryzowany. W projekt zaangażowali się tacy rysownicy, jak Gary Blythe, David Demaret, Nelson Evergreen, John Howe, Mike Love, Kev Walker, Helen Ward oraz David Wyatt.

Autor często w swoich opisach nawiązuje do mitologii oraz magicznego świata. Stara się uszeregować i ujednolić wiedzę, która ze względu na różnorodne interpretowanie fantastycznych istot przez pisarzy, stała się dosyć chaotyczna.

,,Magiczne istoty” zostały pięknie wydane. Duży format książki, twarda oprawa oraz lekko błyszczące i uwypuklone litery tytułowe sprawiają, że może to być trafiony prezent dla dziecka powyżej 8-ego roku życia lub nastolatka.

Pozycja ma także rozkładane zakładki w części o smokach, które skrywają pewną tajemnicę dla ich poszukiwaczy.

Książka z pewnością ucieszy czytelnika fantastyki, miłośnika smoków oraz poszukiwacza niewyjaśnionych zjawisk. W jej towarzystwie przeniesie się on na chwilę do innej rzeczywistości w której wszystko jest możliwe!

Link do strony wydawnictwa: https://galeriaksiazki.pl/pl/p/Magiczne-istoty.-Album/242

Artykuł Magiczne istoty – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Eliza Piotrowska

Ilustracje: Asia Gwis

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia

Rok wydania: 2018

Objętość:   chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Hasła: recenzja, książka dla dzieci, recenzje książek dla dzieci, 2018, nowość książkowa, nowość, premiera, Wydawnictwo Nasza Księgarnia, Nasza Księgarnia, Eliza Piotrowska, Asia Gwis, Jajo, jajko, jajka w gnieździe i kosmosie, kogel-mogel, ciekawostki, album, pisanka, Wielkanoc, wiosna, święta wielkanocne, +6, +7, +8, +9, +10, +11, +12, +13, +14, +15, +16, +17, +18, +100

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Już za tydzień będziemy świętować Wielkanoc. Jest to idealny moment, żeby opowiedzieć sobie o książce, która ma choć jeden wspólny mianownik z tym świętem – jajko.

,,Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel-mogel dla dociekliwych” oprócz niewiarygodnie długiego tytułu jest też fantastyczną książką, która znacznie wyróżnia się na tle pozostałych publikacji. Dlaczego?

Jest dopracowana do perfekcji. Kiedy o niej opowiadam, muszę zacząć od jej strony wizualnej, bo to ona sprawia, że czytelnik po prostu ZJADA ją oczami.

Na każdej stronie widać ogrom pracy, który został w nią włożony, ale efekt przerósł chyba najśmielsze oczekiwania.

Osobiście mam wrażenia podobne do tych, kiedy obcuje ze sztuką. Począwszy od formatu (jest ogromna!), po rodzaj użytego papieru i przede wszystkim oprawę graficzną, które sprawiają, że tę książkę po prostu chce się oglądać, oglądać i… oglądać.

Powinnam zacząć jednak od rozpoczęcia, a raczej od ,,ab ovo”, czyli rzymskiego: od początku, które pierwotnie oznaczało ,,od jajka”.

Książka to niemal sto stron arcy-ciekawych informacji o tym czym jest skorupka z zawartością. Jeżeli można jakiś temat opracować w 100%, a przy tym nie zanudzić czytelnika, a wręcz rozbudzić jego ciekawość – to autorka ,,Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel-mogel dla dociekliwych” właśnie to zrobiła!

Przeczytacie w niej m.in. o tym jak jest zbudowane jajko, czym różnią się te z poszczególnych gatunków, skąd wziął się pomysł na pisanki i co oznaczał, co mają wspólnego jaja z magią i wiele, wiele innych.

Możecie być pewni, że autorka poruszyła każdą dziedzinę życia, bo jak się okazuje – jajko przewija się od kuchni, sztuki po architekturę i filozofię!

Historie dodatkowo uzupełniane są zabawnymi rymowankami, które każde dziecko w mig zapamięta.

Książka jest zlepkiem różnych technik. Jest tu i kolaż, czyli wycinanki, jest klasyczna ilustracja, są tylko zarysowane kontury, możliwe, że z użyciem tuszu lub nałożone różnobarwne tekstury. Wyobraźnia ilustratorki nie została tu niczym ograniczona.

Techniki i styl mieszają się i łączy je chyba tylko pastelowa kolorystyka, a i tak wszystko pięknie ze sobą koresponduje.

Cała książka wydaje się czerpać z różnorakich sposób ozdabiania jajek,  w których także mamy i oklejanki i pisanki i kraszanki.

Warto sięgnąć jeszcze do podobnej książki ilustratorki, napisanej wespół z Lilianą Fabisińską ,,Grzyby”. Link do niej możecie znaleźć tutaj: https://nk.com.pl/grzyby/2492/ksiazka.html#.Wrd7u9NuZE4

Dla kogo jest ,,Jajo”? Każdy starszak będzie świetnie się przy niej bawił. Śmiało możemy podarować ją ,,na zajączka” każdemu uczniowi szkoły podstawowej. Powiem szczerze, że ja sama dowiedziałam się z niej rzeczy, o których dotychczas nie miałam pojęcia. Myślę, że cała rodzina może przy niej usiąść i spędzić wiele miłych chwil czytając i przeglądając ilustracje.

Jest tylko jedna malutka rzecz, w której nie mogę się zgodzić z autorką. Stuletnie jajka o których pisze w rozdziale ,,Dziwne dania z jajek” wcale nie są mało apetyczne, są pyszne! Można ich spróbować w większości azjatyckich krajów.

Na stronie Wydawnictwa Nasza Księgarnia jest teraz 30% zniżka na tę książkę: https://nk.com.pl/jajo-jajka-w-gniezdzie-i-kosmosie-czyli-kogel-mogel-dla-dociekliwych/2517/ksiazka.html#.Wrd8t9NuZE4

Serdecznie polecam!

Artykuł Jajo. Jajka w gnieździe i kosmosie, czyli kogel-mogel dla dociekliwych – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.